Subsidie boek bioscoopgeschiedenis — De gemeente Groningen gaat ruim 4000 gulden bijdragen in de kosten van een boek over dé geschiedenis van de Groninger bioscopen. De gemeente stelt als voorwaarde, dat het i provinciaal Anjerfonds in Groningen een soortgelijke bijdrage verstrekt." '-' ï . --- Door opkomst van de 'middenfilm' Indiase filmindustrie slaat nieuwe weg in NEW DELHI — De filmindustrie in India, die is gespecialiseerd in breeduitgesmeerde epossen die het commercieel goed doen, slaat een nieuwe richting in met de opkomst van een 'middenfilm' die amusement vermengt met ernstige maatschappelijke thema's. De nieuwe school heeft films opgeleverd die prijzen op recente festivals hebben opgeleverd en die het financieel goed gedaan hebben. De middenfilm bewandelt het middenpad tussen esoterische,' goedkope 'kunstfilms' en de nadrukkelijker aanwezige rhiljoenenprodukties die met "commerciële films" worden aangeduid. . Kunstfilms maakt men als regel binnen een maand voor gemiddeld f 180.000' en gewoonlijk zonder succes. Commerciële films zijn maanden in de maak, hebben een onmogelijke plot met een mengsel van seks en geweld en een happy ending en trekken een miljoenenpubliek. De Indiase filmindustrie is de vruchtbaarste ter wereld en levert meer dan 700 produkten per jaar af. De meeste zijn in de commerciële sector en worden bijna allemaal gemaakt in de drie filmcentra van het land: Bombay, Madras enCalcutta.. De middenfilm verandert de industrie op subtiele wijze. Recensent Aruna Vasudev schrijft de toenemende populariteit toe aan het feit dat er provocerende sociale thema's in worden aangesneden, zoals de discriminatie naar kaste en de politieke corruptie, op een wijze die een publiek dat is gewend aan het ontvluchten van de werkelijkheid in de bioscoop niet vervreemdt. Volgens filmcritici ondergaat de hele industrie, ook de commerciële, een verandering die is veroorzaakt door een groeiende middenklasse, een grotere mate van professionalisme, de bouw van meer theaters en de oprichting van rijksinstellingen voor de opleiding en financiering van filmers die serieus zijn. Hoewel India 11.000 theaters heeft blijft film de grootste vorm van vermaak voor de meesten der 680 miljoen Indiërs — die filmsterren op hoge regeringsposten hebben gekozen en anderen tot idool verheven. De traditionele Indiase film heeft een plot als een televisiefeuilleton, gewoonlijk met een sub-plot doorspekt met romantische taferelen waar held en heldin duetten zingen en rond bomen dansen, een paar geweldscènes en suggestief gedans door schaarsgeklede vrouwen. De kunstfilm kwam op in de jaren vijftig met regisseur Satyajit Ray's schildering van armoe op het platteland.-r. .• ,' V ;- j Hoewel veel andere filmmakers met talent, velen uit Ray's deelstaat West- Bengalen in het oosten van India, zijn voorbeeld volgden, kwam de kunstfilm in wezen tot stand dank zij het maecenaat van de bovenste kaste en een kleine groep intellectuelen. --- AaBC De Literaire Sociëteit AaBC in Groningen (Pelsterdwarsstraat 11) begint het nieuwe programma op vrijdag 30 september met een amateur-poëzieavond. ledereen die gedichten schrijft en nog nooit heeft gepubliceerd, kan op deze avond werk ten gehore brengen dat door een jury zal worden beoordeeld en dat voor een van de drie prijzen in aanmerking kan komen. Debutanten — Afgelopen vrijdag hebben ruim 400 kunstenaars werk ingeleverd voor een jubileumexpositie in de kunstgalerij van Centraal Beheer in Apeldoorn. De jonge kunstenaars zijn alle pas afgestudeerd van de Nederlandse kunstacademies, waaronder die in Groningen. Ze leverden 1000 werken in. --- De angst BERICHT UIT 'T OOSTEREIND vanSimonvan Watturn „Dit komt.me heel wat goedkoper dan de heenreis," zei de oude baas direct al toen de trein zich in beweging had gezet;' Hij keek nadrukkelijk door de blinkende glazen van zn fors uitgevallen bril naar de twee grijzige dames die aan de overzijde van het gangpad, tegenover elkaar gezeten, druk met elkaar in gesprek waren. Ze gaven geen antwoord, misschien hadden ze niet eens gehoord wat de oude baas te berde bracht en daarom schoof hij van de zitplaats aan het raam naar de zitplaats bij het gangpad en zei: „Dit reisje kost me maar zeven gulden zestig, dat is wel heel wat voordeliger dan vanmorgen, toen moest ik negentig gulden betalen." De dames staakten hun gesprek en de oudste van de twee vroeg:. „Negentig gulden? Hoe kon dat dan wel." Ze monsterde de bril, de te rode wangen, de donkerblauwe alpinopet, de zwarte schipperstrui onder het grijze, zo te zien zelden gedragen zondagse pak en vroeg nog eens: „Hoe kon dat dan wel." „De taxi", zei de oude baas, „negentiggulden en dat van m 'n pensioentje." „Ik weet niet wat ik liever gedaan zou hebben," zei de oudste dame en de jongere, ze kon haar schoondochter wezen, maar ook net zo goed niet, want sommige vrouwen van middelbare leeftijd zien er uit als veertig en zijn zestig en ook het omgekeerde komt voor, zei op gelijkhebberige toon: „Daar kun je een kaart voor krijgen, voor taxi's, dat gaat van het ziekenfonds en als je dan vaak met de taxi moet, dan heb je zo je geld er weer uit." „Het lijkt mij ook sterk: negentig gulden voor eenmaal met een taxi, ik weet niet wat ik liever gedaan had," zei de oudste dame, „en als dat dan toch moest, waarom hebt u dan geen kaart gehaald, precies zoals zij zegt." '■ „ Wat moet ik met een kaart," zei de oude baas, „ik ga nooit met een taxi, ik werk altijd in de tuin, wat moet ik dan met een taxi." „Maar vanmorgen toch wel," zei de jóngere dame pinnig, „als u nou in de trein kunt zitten, waarom dan vanmorgen niet." „Het was de angst," zei de oude baas, „alleen de angst heeft mij zo gek gekregen." „De angst?", vroeg de oudste dame. Ze had de wenkbrauwen opgetrokken en keek naar haar overbuurvrouw op een manier alsof we wou zeggen: pas op, hier hebben we met een rare figuur van doen. „Hoezo angst," zei de jongere dame, „u zit nou toch ook in de trein, wat kan er gebeuren." „Het was omdat ze belden," zei de oude baas, „uit het ziekenhuis. En"ik riep nog: ik ben net geweest, een paar dagen geleden en ik hoef anders maar eenmaal in het half jaar te komen, waarom nu dan alweer, wat is er aan de hand. Maar ze vertellen je niks hoor, alleen dat er iets niet in orde is en datje komen moet." „Maar dat had toch net zo goed met de trein gekund. Snap jij er wat van?", vroeg de jongere dame de oudste en zij veroeg: „ Waar was u dan bang voor." „Zeker dat ze hem burgemeester zouden maken," zei de jongere dame en gaf een tikje met de neus van haar zwarte pump tegen de wreef van de andere dame. „Burgemeester," hinnikte de oude baas, „dat had dan wel in de krant gemogen, dat ze voor het eerst in de geschiedenis een gepensioneerde van de gemeentereiniging tot burgemeester gemaakt hadden." Hij zat zich in zn handen te wrijven'en daarna zat hij de resten van de tuin onder zn nagels te bekijken en zei: „Nee, 't is maar goed dat ze me dat niet gemaakt hebben, dan had ik nog meer angst gehad. Stel je voor dat ik een toespraak moest houden en ik durf al niet eens naar het ziekenhuis. Ik was er zeker van dat ze iets gevonden hadden, iets wat helemaal niet in de haak was en dat ik daarom komen moest. Kijk maar naar m'n tas daar boven in het rek, zie je wel hoe volgestopt die is? M'n pyjama, m'n ochtendjas en m'n elektrische scheerspul, dat zit daar allemaal in, want ik dacht: ik moet daar blijven, wat een geluk dat ik alles nog heb van negen jaar geleden. Toen heb ik daar ook gelegen, ik weet er alles van, mij hoeven ze niks wijs te maken." ■ „Daar had u dus angst voor, dat ze u daar zouden houden," zei de oudere dame. „Maar dat verklaart nog steeds de taxi niet. Negentig gulden en dan gewoon met de trein weer terug, hoe kwam u daar wel bij." „De angst, dat vertelde ik toch,"zei de oude baas. „Eerst ging het nog wel, toen had ik nog van alles te doen, de banden met gele bonen op het linnenrek buiten zetten als de zon scheen en binnen halen als het begon te regenen en al zulke dingen, 's Avonds ging het ook nog wel, dan had ik de televisie. Maar daarna was het nacht en dan lag ik te piekeren wat ze nou eigenlijk bedoeld hadden te zeggen en dan kreeg ik ook pijn. Hier, in m'n borst. En ook in m'n rug, net boven het kruis van mijn rug, de kneep noemen wij dat bij ons altijd en daar deed het dan zeer en dat ging maar niet over. Ik kon vanmorgen helemaal niet met de trein. Hoe had ik bij het station moeten komen. Fietsen, daar viel niet aan te denken en lopen, meer dan drie kwartier lopen, dat zag ik me ook niet doen en daarom heb ik die taxi gebeld, begrijp je?" ■ „Ü bent er stiekem vandoor gegaan," zei de jongere dame, „ze wilden u daar houden, maar u lag op zaal en hebt de benen genomen, dat is het, zeg het maar eerlijk." „Het was niks," zei de oude baas, „ik hoefde daar helemaal niet te blijven, daarom stap ik zo makkelijk over die negentig gulden heen. Er hoefde alleen maar een röntgenfoto gemaakt te worden, die van verleden week was mislukt, dat was alles." „En daarvoor al die.angst," zei de oudste dame en de jongere zei; „Sommigen hebben overal angst voor, zelfs nog voor een röntgenfoto." Ze keek uit het raam en zag schemerend door het vuil haar eigen verongelijkte gezicht. Alleen de oude baas was in een opperbeste stemming. Hij floot zachtjes een oud deuntje en krabde zich vergenoegd onder z 'n donkerlauwe alpinopet. --- EXPOSITIES STAD GRONINGEN Groninger Museum, Praediniussingel 59. T/m 9 okt. Kunst Nu? De Oosterpoort, Palmslag 10. Tot 19 okt. Beeldende kunst uit Mons-België. Pictura, Martinikerkhof 26. T/m 2 Okt. Jouke Kleerebezem. Utopie, niets beweegt, recent werk. Open: di. t/m za. 12.30-17, zo. 14-17 uur. Scheepvaartmuseum, Brugstraat 24-26. T/m 13 nov. De Hanze-Kogge. A-weg 6-6. Tot 24 sept. Henna v.d. Heuvel, gemengd werk. Open: di. t/m vr. 11-17 uur. Expo Trui, Oude Kijk in 1 Jatstraat 69. T/m 8 okt. Annemiek de Jong, schilderijen. Open: winkeltijden. Forma Aktua Pinakotheek, Schoolstraat 14. T/m 30 sept. Erotiek niet achter glas alleen. John Akkerman en Flip Terwindt, tekeningen en schilderijen. Open: ma. t/m za. 10-18 uur. Galerie Ganzevoort, Ganzevoortsingel 40. T/m 30 sept. Gerrit Spijkerman, 'tekeningen. Open: vr. t/m zo. 12-17 uur. De Glène Riepe, Grote Markt 30a. T/m 4 okt. Siep van den Berg, recente schilderijen; Jeroen Bechtold, keramiek. Het Lokaal, Kleine Kromme Elleboog 9. T/m 30 sept. Frans Hoeben, filmer en fotograat. Raamwerk (etalages in de stad). T/m 28 sept. Henna v.d. Heuvel. RA WA-galerie, Munnekeholm 16. T/m 30 sept. Reinoud Kuipers, litho's en acrylschilderijen. Open: wo.. do. en za. 13-17 uur. Soephuis, Zwanestraat 12. T/m 22 sept. Masa Ariyoski. schilderijen. Galerie Wiek XX, Korenstraat 7. T/m 8 okt. Bert Jan Botschuijver, aquarellen en inkttekeningen. Open: di. t/m vr. 13-17.30. za. 12-17 uur. --- Renaissance Kollectief Vocaal kwartet goede aanwinst Evenals veel ensembles die zich al lange tijd met oude muziek bezighouden is er bij het Renaissance Kollectief een ontwikkeling bespeurbaar die leidt naar vereenvoudiging en verfijning in instrumentencombinaties en repertoirekeuze. De „lollige" uitstapjes naar frivole muziek van vóór de renaissance lijken voorbij en bij het programma, dat het ensemble deze keer had samengesteld wees alles op een streven naar rust, harmonie en evenwicht. Het gevaar van eenvormigheid komt dan al snel om de hoek kijken, maar het concert met overwegend een combinatie van gamba's en fluiten bood genoeg variatie om dat risico te vermijden. De eenvoudige samenstelling van enkele strijkers en fluiten werkte voortreffelijkj behalve misschien in Ma bouche rit van Ockeghem waar de keuze van twee gamba's tegenover een lage blokfluit de samenklank uit evenwicht bracht, zodat de strijkers te veel overheersten. Een groter bezwaar van de aanpak van het ensemble was het té .voorzichtige accent, dat,de voordracht kreeg, met name bij de fluitpartijen. Het klonk niet altijd „uitgesproken" genoeg, het muzikale betoog kreeg onvoldoende zeggingskracht mee, waardoor soms een wat matte totaalklank ontstond. Dat was niet het geval bij het stukje van Jenkins en de Sonata van Riccio, deze werden pittig en expressief gespeeld, zoals renaissance-muziek op zijn best kan klinken. Levendigheid en zuiverheid waren niet de sterkste punten in dit concert (de blokfluiten klonken bepaald ontstemd) tót het laatste programmaonderdeel. Daar : staat tegenover, dat van een smaakvolle opvatting en een ac- curaat samenspel kan worden gesproken. Het slotstuk echter veegde alle genoemde bezwaren over het vóórgaande geheel weg. De vierstemmige Missa su~ per van Jacob Handl (het enige vocaalinstrumentale onderdeel van het programma) hield zich, wat de vocale partijen betreft, juist wél bezig met een levendige en geprofileerde voordracht, die verrassend, zuiver was en van een volmaakt evenwicht. Opvallend was ook, dat de counter-tenor geen moment het klankevenwicht verstoorde (het gevaar daarvan ligt snel op de loer), de stemmen mengden zich voortreffelijk. Een goede aanwinst, deze vocale kwartet-combinatie. ERICBOS Gebeurtenis: Concert door hel Renaissance Kollectief. Plaats: A-kerk in Groningen. Programma: Laat-renaissance en vroeg-barokke muziek van Crequillon, Du Caurroy, Jenkins, Ockeghem, Farina, Benoit, Isaac, Riccio en Handl. Publiek: ca. 150. --- AGENDA van vanavond 18.00 uur tot morgenavond 18.00 uur: GRONINGEN Café Bar Palet, 22.00 uur: Dolf de Vries en Peter Krijnen. De Oosterpoort, 20.15 uur: Stichting Orkater met "Yusa". De Troubadour, 23.30 uur: Latin-funk. --- Mons in Groningen Exposities In het Franstalige gedeelte van België, Wallonië, is de stad Mons het onbetwiste centrum van de beeldende kunst. Een instelling die het culturele leven voor een belangrijk deel bepaalt, is de kunstacademie. Van hieruit organiseren veel beeldende kunstenaars — zowel leerlingen als leraren — zich in groepen; zogenaamde ateliers. Deze ressorteren weer onder een soort overkoepelende organisatie, de Ateliers Des Arts (A.D.A.). Kunstenaars uit verschillende disciplines, die eenzelfde visie delen, werken samen in zon atelier een bepaald thema uit, dat vaak maatschappelijk gericht is. Zo realiseerde de groep Polyptyque, één van de meest veelzijdige groepen in Mons, een aantal geëmailleerde metaalplaten. Deze grote, verplaatsbare platen symboliseren de wens een levend en reizend museum op te richten, dat in de toekomst plaatsen aan zal doen die meestal vergeten worden. Een ander voorbeeld is de kunstenaarsgroep "Rood Vod Kollektief'. De leden van de groep schilderden enorme spandoeken om de stakingen van maart 1982 in Zuid- België een indrukwekkende visuele ondersteuning te geven. . Naast deze meer maatschappelijk geëngageerde groepen zijn er ook ateliers die zich bezighouden met het onderzoek naar nieuwe materialen en het uitwerken en verbeteren van technieken. Het audio-visuele atelier verleent steun aan verschillende groepen binnen en buiten de A.D.A. op het gebied van fotografie, film en video. Tussen de groepen onderling is er een levendig contact en het gebeurt vaak dat kunstenaars actief zijn binnen verschillende ateliers. Het belangrijkste doel van de A.D.A. is echter het bewerkstelligen 'van . de: confrontatie kunstenaar — publiek; in Mons en daarbuiten ' worden regelmatig grote tentoonstellingen georganiseerd, waar ook buitenlandse kunstenaars aan kunnen deelnemen, 'ir.jj: Doordat een Groninger schilder, lid van het Groninger Kunstenaars Kollektief (G.K.K.), intensieve contacten kreeg met een aantal kunstenaars uit Mons, ontstond het idee om een uitwisseling te organiseren tussen Groningen en Mons. Besloten werd dat de Belgen eerst naar Nederland zouden komen en wel in het Cultuurcentrum De Oosterpoort in Groningen. De tentoonstelling in De Oosterpoort toont de veelzijdige bezigheden van !de kunstenaars uit Mons; de expositie omvat fotografie, grafiek, poëzie, schilder • en beeldhouwkunst. Het is echter vooral de schilderkunst die het meest in het oog springt. Naast de grote spandoeken van het "Rood Vod Kollektief' worden er werken geëxposeerd van de groep "Art Cru". Vooral de schilder Yvon Vandycke doet de naam van de groep alle eer aan: op zijn schilderijen zijn menselijke figuren getransformeerd tot afschrikwekkende gnomen, die gestalte geven aan angst en wanhoop. De pathetische, visionaire expressie van Vandycke is ér niet één die behaagt, maar shockeert en verwart. 'Vandycke is een belangrijke figuur binnen de kunstwereld van Mons. Hij is docent schilderen aan de academie en werkzaam binnen verschillende ateliers. Zijn invloed is op de tentoonstelling in De Oosterpoort duidelijk zichtbaar. De thematiek van dood en verderf, agressie en angst vormgegeven in een melodramatisch realisme, komt bij veel kunstenaars terug. In september 1984 zullen 39 Groninger kunstenaars exposeren in het Stedelijk Museum in Mo"S" ANNEKE MIEDEMA Cultuurcentrum De Oosterpoort, Groningen. Tot 19oktober. • Een afschrikwekkend menselijk figuur. Een schilderij van Yvon Vandycke te zien in „d'Oosterpoort" in Groningen. ■ '.'. ■':■•/■•, ];:,-:-:\' --- KERK MENS Redactie TON VAN DER WERF 125 miljoen De R.K. geloofsgemeenschap in Nederland heeft vorig jaar ruim 125 miljoen gulden voor de missie gegeven. Dit blijkt uit cijfers, verzameld door de Nederlandse Missieraad in Den Bosch. De missionerende orden en congregaties gaven ruim 52 miljoen gulden. Dit geld wordt voornamelijk besteed aan het levensonderhoud van de eigen missionarissen en verder voor allerlei activiteiten die zij ontwikkelen. Verder werken de orden en congregaties samen met het centraal Missie Commissariaat en het Nationaal Bureau Pauselijke Missiewerken in de advieskommissie voor missionaire activiteiten, waarvoor ruim 9 miljoen gulden bijeen werd gebracht. De Bisschoppelijke Vastenactie, die vooral sociaal-economische projecten ondersteunt, bracht ruim 11 miljoen gulden op. Solidaridad, een interkerkelijke organisatie die zich richt op Latijns-Amerika, ontving ruim 3,5 miljoen gulden. Mensen in Nood (of Caritas Neerlandica) geeft hulp aan vluchtelingen en slachtoffers van' natuurrampen. Daarvoor kwam 18,5 miljoen bijeen. De Pauselijke Missiewerken, die in 90 landen afdelingen hebben, kreeg bijna 7 miljoen gulden. Voor Memisa, het medische werk in de derde Wereld, werd bijna 10 miljoen . geofferd. De Miva (Missie Verkeersmidelen Actie) ontving 7,5 miljoen gulden voor het doel, missionarissen van transportmiddelen te voorzien. De acties van de Week van de Nederlandse Missionaris (ruim 5 miljoen) zijn vooral gericht op directe ondersteuning van de Nederlandse missionaris en op zijn oudedagsvoorziening. Melania is een stichting van R.K. vrouwen die vrouwen in de Derde Wereld wil helpen bij de eigen ontplooiing en vorming (ruim 2 ton). --- PROVINCIE DRENTHE Assen, Drents Museum. T/m 25 sept. Johan Baartscheer en Jan Apol. T/m 30 okt. Kunststof. Open: di. t/m vr. 9.30-17, za., zo. 13-17 uur. Coevorden, t Kasteel. T/m 1 okt. Maya Wildevuur, collages, assemblages, wandkleden, schilderijen. Wim Steins, edelsmeedkunst. Open: dag. 13-18 uur. Emmen, Bruggebouw. T/m 25 sept. Het nieuwe geld van Nederland. Open: ma. t/m vr. 9-16.30, za., zo. 14-16 uur. Westerbork, Atelier Hey. T/m 30 sept. Henny Timmerman, wandkleden. Open: di. t/m za. 10-18. zo. 12-17 uur. Yde, Galerie Brink 7. T/m 9 okt. Reinder Homan, etsen; Arme ter Broek, keramiek. Open: za., zo. 14-18 uur en volgens afspraak. Zuidwolde, New Greenwich Village. T/m 30 sept. Overzichtsexpositie 1923-1983 uit 20 landen. Open: dag. 13-19 uur. Zuidwolde, 1 Wemme. T/m 7 okt. Annica Koot, oKevertcollages. Open: di. t/m za. 13-17 uur. --- PROVINCIE FRIESLAND Beetsterzwaag, Gemeentehuis. T/m 29 sept. Sikko Mulder, collages. Open: werkdagen 9-12.30, 13.30-16.30 uur. Franeker, 't CoopmanshOs. T/m 29 sept. De Slachte, monument van een dijk. Kollum, Colle Expo, T/m 21 okt. Karel Appel. Open: ma. t/m vr. 10-12. 14-16 en 19-21 uur. Leeuwarden, Het Princessehof. T/m 1 okt. Nicolaas van Os, beelden van keramiek. T/m 30 okt. Rozenburg, de geschiedenis van een Haagse fabriek; Wendy Ramshaw, sieraden; Senji Taniuchi, reflections. Open: ma. t/m za. 10-17. zo. 14-17 uur. > --- Stijging Het aantal vrouwelijke dominees in de evangelische Kerk van Duitsland (EKD) stijgt sterk. In de afgelopen 20 jaar heeft het zich verviervoudigd. In 1964 telde de EKD nog maar 282 vrouwelijke dominees, 2 procent van het totaal. Begin 1983 waren er al 1.302, overeenkomend met 8 procent van het totaal. De EKD had toen 16.118 predikanten in dienst. Van de 814 theologiestudenten die in 1982 hun eerste examen aflegden, was 32 procent vrouw." De EKD telde begin 1983 in totaal 16.366 predikantsplaatsen, waarvan 12 procent. vakant was. Een gemeente dienden 11.825 predikanten; 791 waren in het onderwijs werkzaam en 397 in het ziekenhuispastoraat. In die laatste twee categorieën zijn vrouwen het verst opgerukt: 22 procent. ;,.; --- Lachwekkend Belgen-boek "U blijft gewoon thuis en middels dit boekje verplaatst u zich in de vakantie-ellende van anderen," zo < introduceert tekenaar Bert Witte in slecht Nederlands zijn nieuwe boekje met tekengrappen: Rekreatieboek voor mensen die geen geld hebben om op reis te gaan (uitg. Mondria). Het zijn 55 kleine bladzijden met even kleine grappen. Witte's humor put uit leedvermaak en haakt te gemakkelijk in op vooroordelen. Tussen die platvloersheid geeft hij soms aanzet tot een vage glimlach, meestal gebaseerd op afstandelijke herkenning. Dat gebeurt, als hij incidenteel en onbewust het door hen gehanteerde vooroordeel op de hak neemt. Het boekje bevat een aantal clichés over nationaliteiten: Duitsers baden in bier, eten bockwurst en dragen lederhosen, Engelsen drinken lauw bier, eten bacon en dragen een bolhoed. Fransen drinken wijn, eten knoflook en dragen een baret. Witte noemt dat "het grote misverstand Dapper bindt hij de strijd aan met clichés die al jaren dood zijn. Alleen zijn "laatste misverstand" neigt belerend naar nuance: "Belgen zijn sinds mensenheugenis gewoon dom en daarom eten ze alleen maar friet met pikkels en fricandellen. Vergeet het maar. Vettig eten doen ze in België-Ncord, waar Rijswijk ligt en Goejanverwellesluis en Amsterdam-Buitenveldert. Maar als je nou eens allemachtig lekker wilt eten dan moet je dat eens bij de Belgen doen.Die weten tenminste wat echt lekker eten is. En naderhand zijn ze best bereid je over dn Ollandse grens te rollen" Belgen zitten nu eenmaal tussen de regen en de drup: Nederlanders hebben hun "Belgenmoppen" maar ook domme Fransen amuseren zich met "les histoires Belges". Maanden geledenhèeft Bert Witte in zijn Belgenboek al klinkende munt geslagen uit het domme vooroordeel dat Belgen dom zijn. Zijn typisch "Belgische" moppen raapte hij op van , de platte vloer: de Belgische vlag is zielzwart, rhayonaisegeel en ketchuprood. Maar sommige van zijn tekeningen hadden niets met België te maken, waren alleen dommer-dan-dom. Dat wordt een soort absurdistische domheid waarin iedereen zich kan herkennen. Hetleidt bij Witte hoogst zelden tot een zwakke glimlach. Jaren • geleden gaf een Belgische kunstenaar prachtig vorm aan dat soort absurdisme met een ontwerp van een enkel brilleglas-met-twee-poten: bril voor een-oog. Tekenaar Witte plagieerde dat idee op een minder absurde dus dommere manier. De meeste van zijn "Belgische uitvindingen" zijn op diezelfde voor de hand liggende manier nogal banaal, net als de meeste van zijn "Belgische" verkeersborden. Sommige van die tekeningen zouden als een voetnoot-lach niet misstaan in een strip als Lucky Luke. Maar gebundeld komt Witte's poldervariant van humor over als een lachwekkende drijfzand, 1} u s'£Jö&ïüV&HfiS ,;_„>.„ HENK J.MEIER --- 'Niet katholiek' Het werkboekvoor catechese en liturgie van het Hoger Catechetisch Instituut in.Nijmegen, met name de passages over het doopsel, stuit op onoverkomelijke bezwaren bij de bisschop van Roermond, mgr. dr. J. Gijsen. De persdienst van het bisdom heeft dit vorige week bekendgemaakt Bisschop Gijsen verwerpt het werkboek als zijnde in strijd met de Rooms- Ka tholieke leer. Van deze afwijzing heeft hij inmiddels alle dekens in zijn bisdom in kennis gesteld en hen gewaarschuwd ; voor de inhoud van het werkboek. De teksten van het Hoger Catechetisch Instituut over het doopsel kunnen, aldus bisschop Gijsen, onmogelijk als handleiding voor dit sacrement beschouwd worden, omdat ze het doopsel verlagen tot een louter maatschappelijk en werelds gebeuren. De schrijvers gaari volgens de bisschop voorbij aan de kern van het doopsel, namelijk dat de mens er door verlost wordt van de erfzonde en kind van God wordt. De foutieve opvatting komt naar zijn mening voort uit de politiek gekleurde ideologie als zou Jezus van Nazareth niet de Christus zijn, maar een politiek en sociaal geëngageerd voorman en als zou de Rooms katholieke Kerk niet meer zijn dan een maatschappelijke groepering die ijvert voor een soort wereldverbetering die God niet nodig heeft- Op grond van een en ander wenst de bisschop nadrukkelijk vast te stellen dat wie de inhoud van het werkboek tóch onderschrijft of in praktijk brengt zich niet meer katholiek, en zelfs geen christen meer mag noemen. --- Oproep De secretaris-generaal van de Wereldraad van Kerken, dr. Philip Potter, en de secretaris-generaal van de Raad van Kerken van het Midden-Oosten, dr. Gabriel Habib, hebben alle betrokkenen bij de strijd in Libanon opgeroepen de wapens neer te leggen en te beginnen met onderhandelingen. Allen die zijn betrokken bij gevechtshandelingen worden in de oproep dringend gevraagd onschuldige burgers te sparen. Dé moordpartijen zoals die nu plaatsvinden, zijn een belediging van God en kunnen vanuit geen enkele geloofstraditie worden goedgepraat, aldus dé verklaring. Dr. Potter en dr. Habib spreken er hun vrees over uit, dat de 'sektarische gevechten' het land onherstelbare schade zullen toebrengen. Libanon wordt daardoor verdeeld in verschillende gebieden met tegengestelde belangen, die het land verzwakken en maken, dat het gemakkelijk door andere binnengeval-, len en overheerst kan worden. Zij wijzen erop, dat juist Libanon met zijn verschillende geloofstradities unieke mogelijkheden heeft te laten zien, hoe vredig samenleven mogelijk is van be: volkingsgroepen met uiteenlopende reli gies De bevolking van Libanon kan ervan overtuigd zijn gedragen te worden door de gebeden van de oecumenische gemeenschap, die ook humanitaire hulp zal blijven verlenen en pogingen zal blijven ondernemen, verzoening te bewerkstelligen. ---