Trijfel T. V. Door Nico Scheepmaker De kijkcijfers van het laatste kwartaal van 1983 wijzen uit, dat de VARA, met vier programma's bij de tien meest bekeken programma's, bezig is aan een come-back. De TROS was de meest bekeken omroep met een kijkdichtheid van 3£5 miljoen, daarna kwam de VARA met 2,9 miljoen, de AVRO had. 2,4 miljoen, de KRO bijna 2 miljoen, de NCRV ruim 1,7 miljoen, Veronica 2,75 miljoen, de VPRO 800.000 en de Vooral dat laatste getal vind ik tegelijk zowel fascinerend als onthullend. Op 31 december 1983, dus aan het eind van het gemeten kwartaal, had de AVRO 801250 leden, de TROS 741.194, de KRO 598.408, de VARA 518.121, Veronica 460.977, de VPRO 359.372 en de EO 342.769 leden. We zien dus dat naar de meeste omroepen 3 tot 4 maal zoveel mensen keken als zij leden hebben, een logische gang van zaken, omdat er op een avond dat de AVRO niet uitzendt toch ook AVROleden naarde VARA kijken,enzovoort. De VPRO bijvoorbeeld had bijna. 360.000 leden, naar de VPROprogramma's keken 800.000 mensen, dat is weliswaar minder dan 3 tot 4 maal zoveel, maar toch nog altijd ruim 2 keer zoveel als erVPRO-leden zijn. Er is maar één omroep die op deze trend een uitzondering maakt: de EO. Die heeft anderhalf maal meer leden dan kijkers! De EO-leden betalen dus liever contributie dan dat zij naar de EO kijken. Dat doet sterk denken aan wat Anton Pieck als hoofdpersoon in het NCRV-radioprogramma Globaal vertelde. Anton Pieck, die nog tekent zonder bril, vertelde dat hij na de dood van zijn vrouw, die hem nog wel eens iets voorlas uit de krant, het NRC Handelsblad de deur had uitgedaan, want hij was niet geïnteresseerd in kranten. Alleen 'het Haarlemse krantje' (het Haarlems Dagblad ongetwijfeld), had hij gehandhaafd, uit een soort plichtsbesef , want ook die krant ging meteen ongelezen in de doos. Zo is het blijkbaar ook met een boel EO-leden. Zij zijn lid geworden uit een christelijk plichtsbesef, maar de programma's gooien ze onbekeken meteen in de d 005... Donderdag zagen we Willem van Oranje alias Jeroen Krabbé in zijn grote solo de Apologie uitspreken, waarin hij zich verdedigde tegen deban waarin Philips II hem in maart 1580 had gedaan. In die die overigens grotendeels door zijn hofpredikertVilliers geschreven werd, ontvouwde Willem van Oranje theorieën over het recht van opstand tegen een tot tiran geworden soeverein, zoals de Grote Winkler Prins het formuleert. Ik vond dat Jeroen Krabbé dat knap deed, met de nodige rust en nuances, al blijft het een feit datje steeds het gevoel houdt dat Ko van Dijk of Paul Steenbergen toch indrukwekkender zouden zijn geweest. Hoewel Willem van Oranje, in deze scène een volle zaal (de Staten van Holland, neem ik aan) toesprak, had regisseur Walter van der Kamp in zijn mise-en-scène gekozen voor een strakke blik in halftotaal van de camera op Jeroen Krabbé, zonder afwisselende shots van de gespannen, sceptisch, instemmend, ontroerd of onverschillig toekijkende leden van de Staten van Holland, zoals Den Haag Vandaag het doet bij een betoog van Lubbers in de Tweede Kamer. * Misschien stond Walter van der Kamp het beeld voor ogen van Liv Ullmann in Ingmar Bergmans meesterwerk 'Persona', waarin Liv Ullmann unverfroren in close-up wordt gehouden terwijl zij een lange brief voorleest. Dat werkte indertijd fascinerend. Maar die scène werd door Bergman nog veel intiemer, veel close-upper gehouden, en bovendien was die brief ernaar, terwijl Willem van Oranjes Apologie, hoe belangwekkend en goed geformuleerd ook, toch ook weer niet de eigen Shakespeareaanse kracht had vaneen monoloog c.g. toespraak als 'Friends, Romans, countrymen... lend me your ears!' van Marcus Anthonius (Marlon Brando in de film) in 'Julius Caesar. In principe was het middel van het onafgebroken shot op Jeroen Krabbé dus prima in orde, alleen had het in dit geval niet dezelfde werking als in illustere voorbeelden van vroeger...' >\ Ik heb deze week overigens weer met plezier naar 'Hints' gekeken, altijd aardig, met losse terzijdes, geleid door Frank Kramer, maar ik heb me wel verbaasd over Bob Bouma, die van de boektitel 'Tigertits Rosie' wel 'tiger' en 'Rosie' aan het panel duidelijk wist te maken, maar 'tits' alleen via de klankverwantschap met het onraadbare 'bits' wilde laten raden, terwijl toch één simpel gebaar met beide handen een eind aan iedere twijfel had kunnen maken. Verder heb ik met waardering gekeken naar 'Over en sluiten', een volwassen televisiefdm van Dick Walda (scenario) en Klaas Rusticus (regie) over een geval van echtscheiding, goed geschreven, goed gespeeld en goed gefilmd, en natuurlijk heb ik, met u, al mijn afspraken verzet voor het volgen van de tweedelige 'Zwarte Weduwe', die op zondag en maandag door de TROS werd uitgezonden. Onwaarschijnlijk maar spannend en onoirbaar, met helaas een onbevredigend slot. --- Gelijkwaardigheid Mevrouw Crum: „Ik ben heel tevreden met dit advies Van het Platform. Het gaat.uit van de:gelijkwaardigheid van man en vrouw1/Van-een Verdeling van betaald en onbetaald werk. We hebben tijdens het overleg voortdurend, ook van de jonge -vrouwen, begrip ondervonden voor onze „en elkaars standpunten. Er is met veel inzet aan gewerkt. Het: Platform bestaat uit zeer verschillend georiënteerde vrouwenorganisaties. In feite geeft dit advies over de sociale uitkeringen het standpunt van de halve Nederlandse bevolking weer." Die helft van alle Nederlanders streeft dus duidelijk naar, een zelfstandige economische 'positie, van de vrouw. Dat betekent het recht op betaald werk. „Als er te weinig betaald werk is voor iedereen moet dat in overleg verdeeld worden," aldus Mevrouw Crum. Het betekent ook het recht op een eigen uitkering, ook als een eventuele partner al een inkomen heeft. „Ik weet wel," zegt mevrouw Crum, „dat emancipatie en economische zelfstandigheid niet hetzelfde is. Een huisvrouw kan heel goed, ook als zij geen betaalde baan heeft of geen eigen inkomen, geëmancipeerd zijn. Maar economische zelfstandigheid helpt wel om in alle vrijheid te kiezen voor de manier waarop je wil leven." --- Rollen Het CDA-vrouwenberaad heeft zich hiermee ondubbelzinnig verklaard tégen het laten voortduren van de traditionele rolopvattingen, tegen de gedachte dat het gezin met één kostwinner en afhankelijke partners de maatstaf voor werk en uitkering móet zijn. Er is één belangrijke 'maar' tegen die ontwikkeling in te brengen én dat heeft het CDA-vrouwenberaad dan ook gedaan tijdens de bijeenkomsten van het Breed Platform. De positie van de oudere alleenstaande en de positie van de getrouwde vrouw is nu nog zo zwak en kwetsbaar, dat tijdelijke extra bescherming nodig is. „Het traditionele gezin met één kostwinner mag niet onder het bestaansminimum zakken door een te lage uitkering. Dat staat ook heel duidelijk in het advies van het Platform. We zijn niet tegen gezinstoeslagen zoals het kabinet dat wil, maar we pleiten voor een overgangsmodel. De toeslagen moeten tijdelijk zijn," aldus mevrouw Crum. Volgens haar mag van de oudere vrouwen van nu niet verlangd worden dat zij een baan zoeken, „ik kan me voorstellen dat vrouwen de veranderingen wellicht als bedreigend ervaren. Vrouwen zijn opgevoed volgens traditionele rolpatronen. Ze zijn niet opgeleid voor een plaats op de arbeidsmarkt, ze hebben geen werkervaring, de maatschappelijke voorzieningen (ouderschapsverlof, kinderopvang) zijn er niet voldoende op ingesteld. Dan mag je niet van hen verlangen dat zij zich nu moeten waarmaken op de arbeidsmarkt." Voor de jongere generatie ligt het heel anders meent mevrouw Crum. „Op jonge vrouwen mag je dat beroep wel doen. Jonge vrouwen van nu (en eigenlijk ook hun vaders) moeten nooit meer het idee krijgen dat ze zich niet zo druk hoeven te maken voor een goede opleiding of een baan omdat ze kunnen rekenen op verzorging door anderen. Dat kan niet meer." Het is in de opvattingen van de CDA-vrouwen gerechtvaardigd als binnen een systeem van individuele rechten bij belastingheffing nog wel gekeken wordt naar draagkracht binnen een leefeenheid. „Al moet het niet zo zijn dat de 10l van het werken er he: lemaal af gaat. Het moet de moeite waard blijven om een deeltijdbaan te nemen." Waarom is betaald werk toch zo belangrijk voor vrouwen? „Vrijwilligerswerk wordt nog altijd minder gewaardeerd. Betaald werk is meer een echte prestatie. Dat ervaar ik voor mezelf ook zo." En: „Ik merk in mijn omgeving dat vrouwen zich tekort gedaan .voelen als ze het betaaldewerk wat ze hebben kwijt raken en dan ria verloop van tijd ook nog hun uitkering omdat ze getrouwd zijn." ': -~.;. --- Heer Bommel en zelfkant door Marten Toonder 01485: Wammes daalde terneergeslagen de heuvel af, en kwam halverwege Torn Poes tegen, die nog steeds het druipspoor volgde. Omdat het reeds begon te dagen was de vervuilde toestand van de vervoerder duidelijk zichtbaar, en de geuren die hij verspreidde, werden hinderlijk door het ochtendbriesje voortgedragen. "Daar heb ik je eindelijk," zei Torn Poes. "Je ruikt naar Frisflok-afval. Waar heb je de vaten gelaten?" "Daar boven!" riep Waggel klagelijk. "Maar het was niks leuk. Alles ging kapot. Ik niet; maar die ouwe meneer zegt dat ik mentaal ben." "Daar boven?" herhaalde Torn Poes verschrikt. "In die bomenkring? Dat is niet zo best, want daar wordt alles gespleten. Nu loopt het vuil dus over de grond, zodat de natuur eraan zal gaan." "Mijn trui ook," vulde Wammes aan. "Allemaal rafels, en hij wordt steeds kleiner. Moet je zien! Het is de schuld van die mevrouw. Ze zei, dat ik de tonnen naar de heuvel moest brengen. Dan wordt zwart wit, zei ze. Maar nou moet je es kijken. Mijn trui was wit, en nu is hij zwart. Weet je wat? Ik ga me wassen in de sloot. En ik weet hier in de buurt ook een vogelverschrikker, zodat ik een nieuwe jas kan aantrekken." Hij liep weg, en Torn Poes ging verslagen op een steen zitten. "Het kon niet erger," zei hij bij zichzelf. "De afval is dus terechtgekomen in de mir, die Pee Pastinakel naar die plek heeft gebracht. En zonder mir gaat de hele natuur naar de maan. Ik ben te laat..." --- CDA-vrouwenberaad niet eens met kabinet 'Traditionele opvattingen rol mogen niet voortduren' Door José Smits, correspondente in Den Haag Het kabinet overweegt het stelsel van sociale uitkeringen zodanig te veranderen dat het gezin of een. huishouden basis wordt voor uitkeringen. De uitkeringen worden verlaagd (de eerste stap wordt al per 1 juli dit jaar gezet als WW-, WWV- en WAO-uitkeringen omlaag gaan tot 70 procent van het laatstgenoten inkomen). Kostwinners krijgen - zonodig een toeslag. 'A-V - Het Breed Platform Vrouwen voor Economische Zelfstandigheid heeft afwijzend gereageerd op die plannen. Het Platform is tegen het kostwinnersbeginsel dat zo nadrukkelijk basis wordt van recht op arbeid en uitkering. Het afwijzende standpunt van het Platform is mede opgesteld door het CDA-vrouwenberaad en de Vrou- wen in de VVD. Dat is opmerkelijk omdat de plannen waartegen geprotesteerd wordt zijn gemaakt door hun „eigen" ministers en staatssecretarissen. . ■ ■, ; Diverse CDA-politici van mannelijke kunne hebben" de laatste weken verteld dat emancipatie wel goed en redelijk is, maar dat men het niet mag overdrijven ten koste van het gezin. Veel vrouwen, zeggen CDA-mannen, voelen zich thuis als moeder en echtgenote heel gelukkig en dat moeten we respecteren. Mevrouw Nel Crum-Okkens is zon CDA-vrouw die', zich weliswaar heel gelukkig voelt in haar positie als huisvrouw, moeder van drie tieners en verzorgster van haar echtgenoot met inkomen, maar niettemin tegen de huidige kabinetsplannen is. „Ik hoor mannen vaak zeggen: voor mijn vrouw hoeft het allemaal niet. Maar het wordt jal anders als je vraagt hoe zij het voor hun dochter zien." Mevrouw Nel Crum-Okkens is al jaren actiefin het CDA! Sinds vorig jaar juli is zij namens het CDA-vrouwenberaad afgevaardigd in het Breed Platform. Zij blijkt geen enkele reserves te hebben ten opzichte van het afwijzende commentaar van dit platform.op de kabinetsplannen. ..; : .: --- Bejaarden thuis Nel Crum heeft zich vooral ook gestoten aan die gedeelten van het rapport van het CDA-bureau, waarin wordt gepleit voor het terugdringen van de rol van de overheid als het gaat om zorgvoorzieningen. Ouders moeten zoveel mogelijk zelf zorgen voor hun kinderen (meer kinderopvang zou schadelijk zijn) en voor hun eigen bejaarde ouders. Aldus het wetenschap„Het is niet verkeerd als een overheid voorwaarden en voorzieningen op dit gebied schept. Het schiet misschien soms door maar vergeet niet dat alle voorzieningen met positieve bedoelingen zijn opgebouwd." En wat de kinderopvang betreft: „In ons omringende landen is het op scholen heel gebruikelijk om alle kinderen een warme maaltijd te verstrekken. Ik heb nog nooit gehoord of gemerkt dat dat schadelijk JssVoörHekindereh*\ '". Dat zon rapport toch heeft kunnen iverschijnen,>ook, heeft hetjide statusj van discussiestuk Dinnen de partij gekregen, bewijst dat het CDA-vrouwenberaad nog niet zo goed georganiseerd is binnen de christen-democratische partij dat de mannelijke leden niet om de standpunten van vrowuen heenkunnen. Crum: „Inderdaad. We hebben nog veel te doen als vrouwenberaad." --- CDA-mannen Volgens Nel Crum is er eigenlijk niet zoveel verschil tussen meningen van het CDA-Vrouwenberaad en die van de mannen binnen de partij. Als sommige CDA-mannen anders roepen in de publiciteit over de emancipatie „dan is het vaak a titre personel. Die storen zich dan blijkbaar niet aan het partijstandpunt." Ook het wetenschappelijk bureau van het CDA heeft zich volgens haar niet gehouden aan het algemene partijstandpunt bij het opstellen van het onlangs verschenen rapport over de werkloosheid. In dat rapport wordt gepleit voor het ontmoedigen van twee volle banen per huishouden. Niet omdat de vrouw geen recht heeft op betaald werk. Man en vrouw zouden moeten kiezen: of de een of de ander het betaalde werk. De ander het onbetaalde, vrijwilligerswerk. Omdat de vrouw nog altijd minder kansen heeft op de arbeidsmarkt (door een mindere opleiding, door het krijgen van kinderen en dergelijke) zal het in de praktijk betekenen dat de vrouw thuis blijft en het vrijwilligerswerk op zich néémt. \ Nel Crum is verbolgen over het rapport van het CDA-bureau. „Als er vrouwen hadden gezeten in de werkgroep die het heeft opgesteld, dan zou het er heel anders hebben uitgezien." Zij wijst er bovendien op dat er meer samenlevignsvormen zijn dan alleen die van man en vrouw. „Het is ondenkbaar dat in een huishouden van bijvoorbeeld twee samenwonende vrouwen er maar één een baan zou mogen hebben of dat een ouder zijn baan op zou moeten geven omdat de inwonende kinderen ook gaan werken." --- Volle zaal in Weense Opera O Het gebouw van de Weense Staatsopera was in de nacht van donderdag op vrijdag omgetoverd in een reusachtige balzaal. Het Opera Bal, dat beschouwd wordt als het hoogtepunt van het Oostenrijkse carnaval, wordt meestal bezocht door duizenden mensen. De meesten behoren tot Westeuropa's hogere kringen. --- GER VADERS OVER De nuchterheid van de buitenstaanders «Jfrik Toevallig bevat de HP van de.£ zé week een ,korte spraakkunst van de politieke taal', zijnde een handleiding om de luisteraar op een dwaalspoor te brengen en niet te zeggen,'wat men zegt. Dat verschijnsel beperkt zich uiteraard niet tot Nederland. In Frankrijk weten ze er ook van mee te praten. Dat verklaart waarschijnlijk de komeetachtige populariteit van I buitenstaanders, die in niét mis te verstane bewoordingen zeggen wat ze denken. Poujade was zon iemand. Bij de laatste presidentsverkiezingen liep de clown Coluche die zich rood, wit, blauwe veren in de gat stak de kandidaten voor de voeten. Twaalf procent van de Fransen was bereid op hem te stemmen. Op het ogenblik straalt de ster van Yves Montand, de onverwoestbare zanger en acteur. Het bijzondere aan Montand is, dat hij links door de pomp spoelt. .' Vorige week presenteerde hij een tv-show, die de ironische titel ,Leve de crisis' meekreeg. In die stijl sprak hij recht toe, recht aan, zichzelf en niemand sparend over de crisis van de jaren dertig, de oorlog en de tijd, waarin wij nu leven. Het publiek keek gefascineerd toe. Eén op de drie Fransen is bereid hem tot president te kiezen. Maar dat wuift hij weg. Reagan is niet zon verschrikkelijk slechte president, die daarvoor een middelmatig acteur is geweest, zegt hij. Met mij is eerder het omgekeerde het geval. Met een dergelijke uitspraak schopt hij tegen de schenen van links: Reagan niet zon slechte president. Een soortgelijke storm stak op, toen hij opmerkte, dat de wederopbouw van Frankrijk na de oorlog net zo goed het werk van De Gaulle en Pompidou was. Hij hekelt de vergeetachtigheid' van zijn eigen kringen, die roepen: Bah, alweer Walesa op de tv. Zet dat ding af. Terwijl Walesa niet meer dan een recht, dat in de socialistische grondwet van Polen verankerd ligt opeist: dat op een vrije vakbond. Hij hekelt de .verstening' van links, dat de dingen niet bij hun naam noemt en daardoor de ene verkiezing na de andere verliest. Bij voorbeeld het feit, dat de Franse communistische partij, die samen met de socialisten in de regering zit, nog steeds het stalinisme verdedigt. Het verschijnsel Montand is niet beperkt, tot Frankrijk, al maakt het daar méér Indruk,' vanwege het charisma van de zegsman en de traditionele af- Jceer van.de Fransman voor politici vies pöüVrisf de Montand' doorbreekt taboes en taboe-denken is volgens Johanna Fortuin vooral.een; progessieve bezigheid. Het heeft er mee te maken, dat links politiek; bedrijft vanuit een marxistische ideologie, die pretendeert allesomvattend te zijn en wetenschappelijke antwoorden v te kunnen geven op de problemen van de maatschappelijke werkelijkheid.'} Helaas, als de feiten niet blijken'te passen binnen het rode denkraam, dan is de reactie veelal: des te erger voor die feiten. Dan treedt het mechanisme :i van het taboe-denken in werking: het onderwerp is niet bespreekbaar,'of;:: men bedient zich van wat de HP de.: ,politico-babble'noemt. Een treffend voorbeeld deed zich as kortgeleden voor, toen Den Uyl gecori- j fronteerd werd met de opvattingen,' van de Nijmeegse wetenschappers' Frissen en Metselaar en de Rotter-' damse econoom Wolfson, die stellen, dat de PvdA snel afstand moet nemen .. van haar neiging tot paternalisme, moralisme en de romantische visies op de stuurbaarheid en maakbaarheid van de samenleving. Den Uyl reageer-; de giftig en wees er op, dat de bezitsen vermogensverdeling in deze saméri- • leving nauwelijks in gunstige zin, veranderd is. Zijn handen jeukten,'zei. hij. Jawel, maar hij zegt in feite: omdat de samenleving niet te maken en te sturen is moet er gemaakt'en gestuurd worden. . Hetzelfde gebeurde met Godfried van Benthem van den Bergh en Bart, Tromp toen zij de stelling verkondigden, dat het de PvdA al geruimte tijd aan een samenhangend veiligheidsbeleid ontbreekt. Max van den Berg deed I ze af als rechtse rakkers. Vooral hét feit, dat zij hun artikel vlak voor de demonstratie tegen de kruisraketten in Den Haag publiceerden werd ze kwa-; lijk genomen. Het verstand moet zwijgen, als de emotie oplaait. Het verhinderde Van Benthem van den Bergh. niet, in de Volkskrant van donderdag er voor te pleiten, dat de PvdA zijn verzet tegen de plaatsing van de kruisra-.... ketten in Nederland opgeeft omdat het geen zin heeft. Of ze hier geplaatst» worden of niet is militair van geen enkele betekenis, maar het Kruisraketten, nee blokkeert de mogelijkheden,- die Nederland heeft om initiatieven te nemen die de bedoeling hebben het. gesprek tussen Oost en West weer op< gang te brengen. «r loo» | Het illustreert de woorden van Mon:; tand:. wie om;;disciplinaïre Tredenen? weigert oude idealen op te geven jïïS» valt In de kuil, die hij zelf gegra- juFu venheeft.., \ v '> *.- --- Betoging morgen in Versailles hoogtepunt Franse schoolstrijd Door Rudolph Bakker, correspondent in Parijs In Versailles beleeft de Franse schoolstrijd zondag zijn voorlopig hoogtepunt. Waar tijdens de revolutie koning Lodewijk en koningin Antoinette uit hun paleis \ werden gesleurd, zijn dit weekeinde naar schatting zon 300.000 ontevreden vaders en moeders bij elkaar. Ze protesteren er tegen dat de socialistische regering van president Mitterrand de privé-scholen in hun activi- teit wil beknotten. Ruim 92 procent van deze scholen zijn in feite katholiek en tellen ongeveer 1,9 miljoen leerlingen. Presidentskandidaat Mitterrand verdedigde indertijd als onderdeel van zijn 110-puntenprogram de eis dat er „een grote openbare dienst moet worden geschapen van een verenigd confessieloos onderwijs". De regering van president Mitterrand is daarop een moeizame worsteling begonnen met het plan de privéscholen minder financieel te helpen, de regeringsinvloed op het onderwijs te vergroten en alle steun te geven aan het openbare staatsonderwijs. Daarmee raakt de regering een van dé heiligste huisjes van de Franse samenleving. Ze is dan nu ook bezig deze slag te verliezen en de regering is extra ongerust over deze reeks van massale betogingen, waarvan Versailles-de' laatste is, omdat ze steeds meer een politiek karakter krijgen, het gaat steeds minder om de scholenkwestie en steeds meer om het verzet tegen het regime in het algemeen. De socialistische partijleider Jospin heeft dat deze week begrepen en tot ieders verbazing verklaard dat „links zijn belangrijkste doelstellingen moet selecteren en er beter aan deed zich te concentreren op de strijd om de economie, dan splijtingen te veroorzaken door middel van de schoolstrijd". Direct werd opgemerkt dat Jospin tot deze woorden zou zijn geinspireerd door influisteringen van president- Mitterrand zelf. Deze laatste heeft gezegd dat hij niemand, ook zijn rechterhand Jospin niet, opdracht heeft gegeven, wat dan ook publiekelijk te laten uitlekken. Partijleider Jospin heeft nu de gebruikelijke weg gekozen met te zeggen; dat de pers hem verkeerd had begrepen. Hij voegde er wel aan toe dat „de machtsverhoudingen op het ogenblik voor links ongunstig liggen" en dat hét „niet goed is de dingen te radicaliseren". Op de massale bijeenkomst in Versailles zal het woord worden gevoerd door de populaire aartsbisschop van Parijs, kardinaal Lustiger. Ook oppositieleider Chirac zal aanwezig zijn „in zijn kwaliteit van burgemeester van Parijs", zo liet men offi* cieel weten. Van regeringskant zal premier Mauroy tijdens het weekeinde tweemaal voor radio en , televisie verschijnen om tegengas te geven Zijn populariteit is echter tot een dieptepunt gedaald. De voorlaatste bijeenkomst van de strijders voor het bijzonder onderwijs, zon twee weken geleden, had in Lille plaats. Toen waren er a 300.000 betogers bijeen. En Lille is in de Noordfranse mijnstreek uitgere-, kend de stad waarvan premier Mauroy al jarenlang burgemeester is ---