Trijfel KURT WALDHEIM 20 december 1972. Maarschalk Tito heeft zijn naaste medewerker, Edvard Kardelj, met de grootst mogelijke spoed naar zijn riante behuizing in de Bélgradose wijk Dedinje ontboden. ,£tari",zegt de achttien jaar jongere Kardelj, die inmiddels ook. al 60 jaar is maar er niet over zou peinzen een andere dan de gebruikelijke aanspreektitel COude') van de voormalige partizanenleider te gebruiken, „ik zie aan je gezicht dat er iets ernstigs aan de hand is. Voor de draad ermee!" Josip Broz (zoals Tito eigenlijk heet) nipt aan zijn glas met hete sljivovica (het vriest buiten dat het kraakt) en zucht. „Je weet natuurlijk", begint hij, „dat de Oostenrijkse minister van buitenlandse zaken, Kurt Waldheim, op het punt staat tot secretaris-generaal van de Verenigde Naties te worden gekozen?" ,Jk las zoiets," zegt Kardelj. „Tussen haakjes, de gebruikelijke vraag: hoe was-ie hij in dé oorlog'? Oostenrijker, tenslotte.." . Tito zucht opnieuw. „Waarom dacht je dat ik je had laten komen? Ik heb het even laten natrekken, en nu blijkt dat hij in een document van onze Commissie voor Oorlogsmisdaden van 18 december 1947 'gesignaleerd staat als voortvluchtig', (Tito kan niet nalaten, dit woord met enig sarcasme, uit te spreken), en gezocht wordt voor medeplichtigheid :oari moord, massaslachtingen, ', executie van gijzelaars en vernieling van eigendommen. Voila!.,'." v ,Zo, " zegt Edvard lichtelijk op-y getogen, „die kan dus wel naar zijn baantje bij de VN fluiten!..." 1 ,JDaar wou ik het nu even met je over. hebben," zegt Tito. „Je kent onze economische situatie. Die is, hoe zal ik dat nu eens taktvol zeggen: voor verbetering, vatbaar. Praag'is weliswaar alweer vier jaar geleden, dat geldt idem dito met een sterretje voor de studentenonrust in Belgrado, ; maar de Russen blijven op de loer liggen, en de onvrede binnenslands is ook nog niet weggeëbd. Het zou geen kwaad kunnen als we onze internationale positie wat versterkten, en een man aan het hoofd van de Verenigde Naties die ons goedgezind is kan daarbij van groot nut zijn', zoals je begrijpt.": ï'.i Kardelj knikt. „We 'leggen dus 'onze gegevens op tafel, Waldheim exit, en zoeken iemand die ons wel goedgezind is": "■■;■-,* i'ui:) :ti~:hri Tito neemt één extra grote slok van zijn sljivovica, slaat zijn ogen ten hemel over.zoveel; onbegrip, zucht nog maar eens, cri zegt: . ; ,JBeste Edvard, met alle respect, je was een eminente1 minister van buitenlandse';.'. zaken, niks. igeen klachten, begrijp, me 'goed, maar van het internationale diplomatieke spel heb je nog steeds geen kaas gegeten. Ik stel voor dat we de kanr door Nico Scheepmaker didatuur van Waldheim steunen, en hem, zodra hij gekozen is, beleefd doch dringend vragen even bij ons langs te komen, en dan laten we hem, heel correct en vriendelijk, begrijp me goed, want we zijn tenslotte diplomaten onder elkaar, onze oorlogsdossiers zien. Moetje opletten, hoeveel gemak we daar de rest van zijn zittingstijd van zullen hebben!" ;'.,.; Edvard Kardelj blijft even met open mond van .verbazing zitten: ,J)us begrijp ik nu goed," zegt hij na enige tijd nadenken, „dat je enerzijds Milovan uitspuwt, in het gevang zet, de mond snoert, tot vijand verklaart en hoe je het verder allemaal wilt noemen, en dat je anderzijds zon varken als Waldheim, die op zn minst medeplichtig is aan de moord op honderden of duizenden landgenoten, met de nodige strijkages wilt ontvangen ? Ga je dan niet wat al te ver in je machiavellisme?" Kardelj hijgt van verontwaardiging. Voor de verduidelijking moet ik (N.S ) hier misschien even tussentreden om te verklaren dat met Milovan Tito's naaste medewerker in de oorlog, Milovan Djilas,.wordt bedoeld die in 1954 in ongenade viel omdat hij een democratischer 'staatsvorm voorstond dan Tito wilde gedogen. Tito kijkt intussen lichtelijk geamuseerd naar de. verontwaardige Kardelj. Hij schraapt zijn keel en zegt, naar het plafond kijkend: ,JHet begrip 'politieke deugd' is onzin. Politiek is de kunst van het mogelijke, maar ook: de kunst der verwikkelingen: In de politiek is niets zo dwaas als wrok. Politiek is geen zaak van beginselen; het is een zaak van tact. Er bestaat geen op zichzelf goede politiek. Wel is er politiek die slaagt.' De politiek is de kunst, zich van de mensen te bedienen'door hen te doen geloven, .dat men hen dient.'Het hele geheim der politiek bestaat hierin, op het geschikte moment té kunnen liegen. Wie politiek zegt, zegt haast schelmerij. Politiek is de kunst gebruik te maken van mensen. Politiek is de kunst om zich anders voor te doen dan men is, knoop dat in je oren, Edvard!" Nu is het Kardeljs beurt om de ogen ten Hemel te slaan, en zuchtend zégt hij:, Als ik het goed heb bijgehouden, achtereenvolgens: Napoleon, Bismarck, Talleyrand, Cavour, Latzarusi tweemaal zélfs, Dumur, Frederik 11,-De Montherlant, 'Madame Fohtaine.:: Heb ik gelijk?."..l-'im'voü1 .'•' .::••";;;rarao3, ' Tito knikt.'- „Je theorie ken je nog wel, maar de praktijk kun je beter aan mij overlaten. Dat is dus afgesproken, we stemmen ; voor Waldheim, en roepen hem daarna óp het matje. Als secretaris-generaal kan hij nog wat goed maken van wat hij als stafofficier in de oorlog heeft misdaan. Heb ik gelijk of niet?" ' \.;'-:"';.■/.': )rAltijd," bromt Kardelj. --- LANG MAFIA PROCES: Palermo nu een 'neurotische stad' Door Hein ten Kortenaer, correspondent in Rome De avond valt in Palermo, wanneer aan het eind van de brede straat, met het meest chaotische, toeterende en tierende verkeer van heel Zuid- Italië, een lange stoet politiewagens komt aanstui ven. Met loeiende sirenes en flikkerende zwaailichten jagen ze de automobilisten als verschrikte kip- pen naar de kant en flitsen, zonder een ogenblik vaart-te minderen, voorbij. Heel Palermo weet het weer: de zitting van het maxi-proces tegen de Mafia („U maxi" noemen de Palermitanen het by afkorting) is weer afgelopen. De rechters en juryleden worden naar huis gebracht. Het is maar-een van de vele manieren, waarop de s£ad voortdurend aan het proces wordt herinnerd en daardoor onder een zware psychologische druk wordt gezet. , De 2000 man politie en carabinieri, die er speciaal voorjaar Palermo zijn gestuurd, zijn wel voor een groot»deel geconcentreerd rondom de gevangenis en de tegenover liggende rechtszaal (die door iedereen „de bunker"'wordt genoemd), maar hun aanwezigheid is ook in de rest van de stad voortdurend zicht: baar. Bij 'de rechtszaal staan pantserwagens en lopen gewapende wachten rond en iedereen loopt er de kans aangehouden en gefouilleerd te worden. Maar ook al bij aankomst op het vliegveld worden de reizigers geconfronteerd met geweren en mitrailleurs. Palermo is dan ook niet uitgelaten, maar eerder in zichzelf gekeerd, „een neurotische stad," zegt een ambtenaar van het regionaal bestuur me later, en daar is ook wel reden toe. Het hotel voor wie nieuwsgierig is naar de Mafia, is het Grande Hotel et des Palmes, waar inderdaad een palm voor de deur staat en een woud van sierpalmen in de hal. Hier zijn in het verleden beroemde topvergaderingen van de Mafia gehouden. Lucky Luciano, Frank Coppola,; Vito Genovese,; Michele Greco behoorden tot.de geëerde : V-- • M •ftj En zo, wórdt vertrok óp êeri avond in maart 1909 het 'koetsje waarin Dori Vito Cascio ■ Ferro, hoofd van de hele Siciliaanse Mafia, naar Piazza Marina reed om er persoonlijk de Newyorkse commissaris Joe Petrosino neer te schieten. Petrosino was de eerste Amerikaanse politiefunctionaris die naar Palermo reisde voor een onderzoek naar de banden tussen'de Amerikaanse Cosa Nostra en dé Siciliaanse Mafia. Des Palmes, dat een heel blok beslaat, ligt aan de centrale Via Roma, een drukke winkelstraat waar de rijkdom vanaf straalt, maar die onmiddellijk grenst aan afzichtelijke achterbuurten, als de Kalsa, waar de Mafia zijn voetvolk vandaan haalt. Tussen de uitgewoonde holen liggen grote stukken braak, nog /Van de grote bombardementen uit de laatste wereldoorlog. Er wordt al /tientallen jaren gepraat over „hersanering van het stadscentrum," 'maar, voor de grote bouwondernemingen, die allemaal in handen van de Mafia waren, viel daar minder aan te verdienen dan aan de torenhoge flatgebouwen waarmee ze de buitenwijken hebben volgezet. ■ In deze krottenwijk woont Sergio Maniscalco, een 30-jarige bouwvakker, die al drie jaar werkloos is, met zijn vrouw en twee kinderen. Hij was een van de demonstranten die voor het stadhuis hebben gestaan met borden „Leve de Mafia" en „Toen er nog Mafia was, was er werk." • Hij zegt: „Natuurlijk, wie gemoord heeft moet gestraft worden, maar dat neemt niet weg, dat als ik vroeger tegen iemand die meetelt zei: 'Ik heb werk nodig', dan. kreeg ik het ook. Nu is er nergens meer werk te vinden." . Zijn vrouw Caterina: „Vroeger werd er . overal gebouwd, maar nu ze allemaal in de gevangenis zitten, is het afgelopen." Het is duidelijk genoeg: jarenlang is de Mafia de grootste, zo niet de enige werkgever in Palermo geweest, en nu de Mafia gedeeltelijk achter slot en grendel zit, betekent dat voor een groot deel van de bevolking werkloosheid. • De nieuwe burgemeester, Leo Luca Orlando: ,;Ja, zo is het„en wat wij dus moeten bewijzen is, dat als er vroeger gewerkt werd onder het verkeerde systeem, ook het goede systeem in staat is om werk te verschaffen." Dagen, weken is hij er voor in Rome geweest om de regering te overtuigen, dat Palermo juist nu geld nodig heeft, als het ernst wil maken met de Mafia-bestrijding. „En weet u waar ze pas van geschrokken zijn? Van die borden met „Leve de Mafia." Uiteindelijk besloot de regering toch geld te geven en Orlando ziet nu de toekomst van zijn stad met hoop tegemoet. De burgemeester ziet vooral een langzame mentaliteitsverandering, onder .de jeugd, maar niet alleen daar. „De Mafia-mentaliteit kan alleen overleven waar de staat afwezig is. Nu die Italiaanse staat, met name in dit proces, zijn aanwezigheid en'zijn kracht aan': het bewijzen is, j begint ;mon langzamerhand in te zien datTde Mafia niet onoverwinnelijk is." Orlando (38) is een van de nieuwe gezichten waarmee de christendemocraten willen aantonen dat zij schoon schip willen maken en de faam van 'partij van de Mafia' willen kwijtraken, die ze door een jarenlang corrupt bewind hadden verworven. Orlando's sleutelwoord is „doorzichtigheid." Van het gemeentebestuur wil hij een glazen huis maken, waar iedereen kan zien wat er gebeurt. Die doorzichtigheid geldt vooral voor de openbare aanbestedingen. En zo kon het gebeuren dat de Parlemitaanse firma, die al decennia de straten en rioleringen . heeft onderhouden, nu is vervangen door een concurrent uit Rome en dat de arbeiders van de eerste daarom de pro-Mafia-demonstratie organiseerden. Evenmin een sinecure is de taak van de-president van de rechtbank bij hét maxi-proces. Bij wijze van spreken dan, want rechter Alfredo Giordano is buiten de rechtszaal geheel ontoegankelijk en daarbinnen alleen vanaf de tribune te zien. Wan-. neer, na het controleren, fouille-» ringen en fotograferen aan de ingang, iedereen binnen is en bij de aankondiging: La Corte (het Hof) beleefd is opgestaan, komt hij binnen, | aan het hoofd van een stoet rechters en juryleden '— óf liever „volksrechtérs," zoals ze hier heten, want de bij loting aangewezen burgers maken deel uit van de rechtbank. '•: Het is vandaag maar een gewone procesdag, zonder vooraanstaande verdachten, laat staan de grote beschuldigers Buscetta en Contorno, die nog in Amerika zijn om tegen de Cosa Nostra te getuigen en pas in mei in Palermo worden verwacht. Een verdachte' heeft een brief .met doktersattest gestuurd, dat hij ziek is, maar geen afstand wil doen van zijn recht om de zitting bij te wonen. Lange tijd gebeurt er niets, de advocaten maken een babbeltje, lezen de krant of gaan een praatje maken met hun cliënten in de kooien onder de tribune, dent voert 'een lang.telefoon* 'gesprek. Eindelijk is het afgelopen en de president-maakt zijn beslissing: bekend: f een gerechte sarts zal de verdachte onderzoeken. De hele stoet verdwijnt weer naar de raadskamer voor een kopje koffie.' Een uur later gaat de bel: La Corte, wordt er geroepen, en wanneer iedereen weer zit, deelt Giordano mee, dat het medisch onderzoek wat uitloopt en dat de zitting dus tot half drie wordt verdaagd. Zo is er dus een hele morgen verlopen zonder dat het proces een stap verder is gekomen. . . Er is trouwens nog een tweede brief, uit de gevangenis van Turijn. Een van de kleinere beschuldigers trekt alles terug: hij weet opeens niet meer wie zijn broer vermoord heeft en heeft ook de medeplichtigen nooit gekend. „Ik heb bij het vooronderzoek alles uit mijn duim gezogen," schrijft hij, „en nu word ik door mijn geweten gekweld. Ik wil niet dat door mijn schuld onschuldigen worden gestraft". • De mafialeden wonen het proces in Palermo achter tralies bij. (Foto: AP) --- Verdedigingstaktieken De verdedigers kijken elkaar voldaan toe. Dit is al de derde terugtrekking en ze hopen kennelijk op meer. Zij willen de indruk vestigen dat de hele bewijslast op de verklaringen van de 'verraders' berust en dat ze die tezijnertijd als een kaartenhuis omver zullen blazen. ' De tweede taktiek is die van de verdachten zelf, die van alle proceduremogelijkheden, gebruik maken om het proces te rekken. Een voorbeeld is dat van de zieke, die 's middags op een ziekenkarretje de zaal in wordt gereden met twee verplegers en vier carabinieri om hem heen. Hij heeft last van jicht en kan niet tegen de air-conditioning in de kooien. Een half uurtje later is hij stiekem verdwenen. Zo krijgt'de buitenstaander toch sterk dé indruk, dat de rechter de tijd voor dit soort spelletjes wel wat al te ruim bemeet. Ten slotte.zou het proces op 8 november afgelopen moeten zijn, omdat dan de termijn van het voorarrest verloopt, althans voor die verdachten, die alleen van lidmaatschap van de Mafia en niet van specifieke misdaden zijn beschuldigd. Het somberste oordeel komt van een journalist, die het proces dag aan dag bijwoont: „Natuurlijk „worden ze veroordeeld.' Zérzijn allemaal .overboord: gezet, omdat ze onbruikbaars ge■ worden' waren. Maar- achter^dé schermen is de reorganisatie in volle gang en bestaat er al een hele nieuwe Mafia die niemand kont" i --- NIEUWSBLAD van het NOORDEN Korter werken Ontdaan van alle hoogvel ven idealiseringen, zoalsk voorbeeld: „iedereen*heg recht op werk", is heid in feite een afgeleide van eg nomische bloei en groei."Als ij goed gaat met de economie," is ( veel werk te verzetten. Darij er dus veel mensen nodig, dié jj ze taak op zich nemen. Zit dees nomie in het dal'en wordt enü der geproduceerd, dan doet de omgekeerde situatiesvö& Minder werk, in combinatie\ het verhevigd zoeken, naar,11» beidsbesparende produkt; methoden (arbeid was immersj de voorafgaande periode van & gekende groei ook nog duur'j worden) leidt - tot een '■"enornj uitstoot van 'arbeiders. Hétlc ge cijfer dat dan nog toont is dat uit de werkloosheid: statistiek. Geen nood, dachten we iêe paar jaar geleden in Nederlan Dan gaan we het bestaandéwer maar eerlijker over de mënse verdelen. Met in het achterhoof de succesvolle ' invoering;v» destijds, de vijfdaagse werkwëè meenden velen — de vakbondë voorop — dat dit zich rirhpelloc liet herhalen. Het grote verscfi tussen toen en nu. is echter dj de vijfdaagse werkweek zicht dertijd riant liet betalen' uit'» toenemende , arbeidsprbdüktiv teit. Dat is nu duidelijk anders! korter werken in een tijd van ëa nomische neergang is hooguit (' bestempelen als een poging t verdeling van de armoe, zo is o bleken. En dat is dan nog op gros schaal mislukt ook. We zijn» korter gaan werken (tegen ing vering van loonsverhogingerj maar van herbezetting, ofwel lis eerlijker verdelen van de bane| wat toch de inzet was, is niets u> weinig terecht gekomen. '■.'■..• Bij veel vakbonden en met narr| bij de achterbannen, de leden dus| zie je dan ook een toenemend Öri genoegen groeien over deze'oritl wikkeling. . ';,^ . Steeds meer wordt de eis var] korter wèrken'expliciet gekoppl?- aan harde garanties voor.herbtj zetting, met als alternatieve inze: een eis; tot' forse \ loonsverhoqla gen. Dit' om het opgelopen koop* krachtverlies van de afgelopen k ren nog enigermate te compenst, ren. •- •*i"f« --- Korter werken (2) Verleden week eisten de t den van de Abva/Kabo,4 bond van ambtenaren, t trendvolgers, dat hun koopkrachtverlies de komende vie jaar ongedaan wordt gemaakt. E' nu volgt dan de Vervoersboft FNV, die bij de Nederlands Spoorwegen een claim op tafe heeft gelegd voor een eenmalig uitkering van duizend gulden 4 man. Desnoods zullen 'acties' de ze eis kracht moeten bijzetter Achtergrond vormt, wat de va* bond noemt: ~de verslechteren* arbeidsomstandigheden van b spoorwegbeambten". Een van,i grootste knelpunten is, ook hief de arbeidstijdverkorting. Gewctf rustdagen tussen de diensten» bijvoorbeeld worden Czegt de va' bond) regelmatig tot atv-dagfe stempeld, met als gevolg dat« van herbezetting niets terecht' gekomen. Daardoor mensen wel korter, maar niette min tevens harder. In de marge: de werkgevers' de . grafische sector die.-? eersten akkoord gingen met * 38-urige werkweek, zijn er .ook' niet langer gelukkig mee en z»' den wel van het contract met* vakbonden afwillen, althans,,' zijn minst het korter werken len combineren met .flexie werktijden Cnet als bij de" NS waar het nu dus niet goed blijkt* werken). In sommige bedrijfstakken/ bedrijven zoals bij de banken/ Philips zijn onlangs collectieve*' beidsvoorwaarden afgeslote met alleen de bonden van en hoger personeel. En intuss* heeft de Industriebond FNV bij* onderhandelingen met AkzOcj vrouwelijke onderhandelaar. P# lien van . der Linden vervang* door hoofdbestuurder Jan mer, de vroegere delaar, van wie gezegd wo*dt # hij zich wat milder in het corfl over de 38 uur zou willen opst» len. :;j Alles bijelkaar leveren de'hj* geschetste feiten en feitjes m beeld op, dat de aanvankelijk2; fel gevoerde strijd voor kon* werken langzamerhand gestreo* is. Hier en daar hebben de v* bonden daarbij weliswaar een w. gewonnen, maar de oorlog hebb* ze verloren. ■ --- Volgende week woensdag in de Tweede Kamer Marathondebat over de stelselherziening Door onze redactie binnenland De :• Tweede Kamer begint woensdag 9 april aan een debat over de stelselherziening sociale zekerheid dat als alles meezit, op zijn vroegst donderdag 17 april kan worden afgesloten. De Kamer heeft voor de eerste termijn van het debat al circa achttien uur spreektijd nodig. Het CDA heeft vier uur spreektijd gevraagd, de PvdA vijf en de VVD drie. „En dan beperken we ons tot de zaken waarover we nog vragen hebben," aldus VVD-Kamerlid Linschoten . die . aanvankelijk dacht aan twee uur genoeg te hebben. • . ? . Voor PvdA-Kamerlid Ter Veld is het de vraag of de Kamer het in die twee weken zal klaren. Na de behandeling van de wetsontwerpen in hoofdlijnen, staat zij op een uitvoerige behandeling' van de wetsartikelen en.de wijzigingsvoorstellen. Die worden thans in overleg met deskundige ambtenaren nog voorbereid. Bovendien zullen er nog wyzigingen afkomen van het ministerie met betrekking tot. de invoeringswet, waarover- de Kamerspecialistén zich op de valreep moeten buigen. Aan de invoeringswet die de komende uitkeringspraktijk regelt, kleven nog zoveel detailvragen dat het de vraag,is of die niet de hoofdlijnen behandeld kan worden.. ..De Kamerleden die het hele complex van voorstellen nog overzien zijn op de.vingers van één hand te tellen. CDA-deskundige Weijers heeft zich teruggetrokken in Oostenrijk om aan zijn bijdrage -aan het debat te schaven. PvdA- Kamerlid Ter Veld, die zich voorbereidt in haar werkkamer. aan het Binnenhof: „Wij zijn ook maar oprechte, amateurs." VVD-Kamerlid Linschoten kan desgevraagd niet bedenken wie behalve de luttele woordvoerders-fractiespecialisten, inzicht hebben iri het totaal." Ter Veld's ervaring is dat zelfs de ambtenaren die de stelselherziening van A tot Z in het vat hebben gegoten, moeite hebben haar wijzigingsvoorstellen te vertalen in sluitende wetsteksten. „Dan zeg ik, jullie hebben hetzelf zo ingewikkeld gemaakt. Bijna iedereen met een uitkering krijgt er straks mee te maken." ■■''•■■. " ■ • ■■ Al met al valt niet met zekerheid te voorspellen of het parlement de stelselherziening nog voor de Kamerverkiezingen van 21 mei kan afronden. De regeringsfracties streven er wel naar, maar zitten in een tijdklem. De Tweede Kamer staakt, haar vergaderingen eind april om drie weken op verkiezingstournee te gaan. Bovendien zal ook de Eerste Kamer de voorstellen nog in behandeling nemen, inclusief de schriftelijke voorbereiding. Na 21 mei. wordt het zittende kabinet demissionair en het is niet gebruikelijk dat controversiële wetsvoorstellen dan worden behandeld. Aanvankelijk was het de bedoeling dat de stelselherziening op 1 januari 1986 zou ingaan. Staatssecretaris De Graaf gaat, blijkens antwoorden tijdens de schriftelijke voorbereiding, inmiddels uit van 1 oktober. De grootste oppositiepartij, de PvdA, gaat ervan uit dat het wel eens 1 januari 1987 zou kunnen worden. • --- Tom Poes en de Gebroeders Weromstuit door Marten Toonder 1676: Die avond maakte heer Bommel het zich gemakkelijk voor de haard en sloeg het oude dagboek open. "Nu eens rustig kijken!" mompelde hij, genietend naar het titelblad kijkend. "Dagboek van de grote piraat en struikrover Ever Weromstuit, die omstreeks honderd jaar geleden aan de galg stierf, na een leven vol bloed en plundering. Ingebonden en van tekeningen voorzien door zijn achterkleinzoon Ever Weromstuit! Hm, dat klinkt goed... hoewel... Het lijkt me niet zo geschikt voor jongeren, jonge vriend!" Op dat moment werd er gebeld en toen de bediende Joost opendeed, zag hij in de regen een vale figuur op de stoep staan. "Mijn naam is Weromstuit!" sprak de vreemde gejaagd.."lk moet met de heer Bommel spreken. Het is dringend."'"Hebt u een afspraak?" vroeg Joost koeltjes. "Nee, dat niet zo zeer," sprak de onbekende. "Maar de heer Bommel heeft vanmiddag een boek gekocht op een verkoping en dat is een vergissing!" "Een vergissing?" herhaalde Joost bevreemd. "Ja!" riep de, bezoeker uit. "Het was een veiling ten bate van betrapte misdadigers — om er vlechtmatjes en zakjes voor de laaggezonkenen voor te kopen. Opdat zij een nuttig vak mogen leren in hun gedwongen afzondering." "Juist, ja!" hernam Joost. "Excuseer!" En hij sloot zacht doch met klem de deur voor de neus van de heer Weromstuit. ---