Panda en de Hobbeldonker schurkerij 46) De schurk die zo lelijk was gestruikeld voor de voeten van agent Klabbers was helemaal versuft. „Dat ;komt ervan!" zei de politieman berispend. „Dan moet je maar niet weglopen, als ik „Halt" roep.'Nu ben je er'gloeiend by. Je wilde natuurlyk weer op het roverspad gaan — maar daar komt niets van in!" Zo sprekende boog hy' zich over de ander, en pakte het maskertje beet dat voor diens gelaat geknoopt was. „En nu gaan we eens kyken wie je eigenlijk bent!":vervolgde Klabbers triomfantelijk. „Pas op als je tegenstribbelt, want dan geef ik je een klap!" Maar de enige die een klap kreeg was hy-zelf. Een tweede ongunstige figuur was vlak achter hem geslopen, en die sloeg zó hard op de helm van de politie-agent, dat het in de omtrek weergalmde... --- BATMAN en ROBIN --- Polle, Pelli en Pingo --- RECHTER TIE en het Lijk zonder hoofd door ROBERT VAN GULIK 51) Rechter Tic heeft de bodem van het kopje op tafel gezet en een andere scherf opgeraapt Een klein jasmijnbloesem kleeft nog aan het' porselein. „Serveert u hier jasmijnthee?" vraagt hy* de eigenaar. Deze schudt verbaasd zijn hoofd. „Nee, Edelachtbare, dat kunnen wij ons niet veroorloven," zegt hij, „dat zou veel te duur zijn.. Ik begrijp niet hoe die bloesem in de kop is gekomen." „Daar zal de moordenaar wel meer van weten,"» bromt de Rechter. Hy wendt zich tot Tsjiao Tai en zegt: „Doe het restje thee uit de bodem van de kop in een leeg kruikje. Het zijn maar een paar druppels, dus pas op dat je niets verloren laat gaan. Pak de scherven van de theekop voorzichtig in en verzegel de theepot. Geef opdracht dat alles meteen naar het gerechtsgebouw wordt gebracht. De lijkschouwer moet al deze bewijsstukken nauwkeurig onderzoeken. Tsjiao Tai verlaat de badkamer om een kruikje en wat- oliëpapier te halen. Intussen richt de Rechter zijn aandacht op de stukjes van het zevenbord die. op tafel liggen. Het lijkt wel of Meester Lan net bezig was om een figuur te leggen toen hij door zijn moordenaar gestoord werd. Maar hij heeft de figuur niet meer afgemaakt, er: ontbreekt een van de zeven" stukjes.... ; e\), ■ : -.... --- Kapitein Rijkers Prinses Gayetri gaat naar huis --- BRAMMETJE FDK 1146). Wanneer Bram een kykje had kunnen nemen op het eiland van de Markies zou hij hebben geweten hoe speciaal de maskers waren, dié door diens broer waren vervaardigd. Na de eerste schrik, toen , men merkte, dat men de maskers;niet kon afnemen, had iedereen zich langzaam voelen veranderen. Een clown begon kleine huppelpasjes te maken, de piraat probeerde iets te stelen en de vogelman klapwiekte als een dolle om in de lucht te komen. De man, die als gewichtheffer verkleed was, moest eensklaps iedereen gaan optillen, een Indiaan liep | gillend rond (eerst zomaar, en daarna omdat hij de speer in zijn eigen tenen stak) en zo scheen iedereen meer en meer te worden tot degene, die hy had willen uitbeelden. Er kwam een andere blik in al die ogen. En zonder dat je het duidelijk zag gebeuren, ontstonden er twee verschillende groepen gekostumeerden; de netten en de gemenerikken, die recht tegenover elkaar kwamen te staan.' --- Feuilleton door Piet Broere STAD AAN DE ZEE..... 23) Naast de bestuurstafel staat | een klein huisorgeltje, dat allereerst. de aandacht van Bram trekt. Verder een klein ■ komfoor, met gasaansluiting. In de pauze wordt nameiyk thee geserveerd. Dan hangen aan de wand nog enkele toepasselijke geheelonthoudersspreuken, -zoals' „Als de drank is in de man, is de wijsheid in de kan" en een grote plaat, waarop een café wordt voorgesteld met een man, die door zn dochtertje aan de mouw. wordt getrokken. om mee naar huis te gaan, met daaronder de spreuk: „Ach, vader, niet meer.." Toen het zaaltje eens een keer, verhuurd is geweest aan een hengelclub, was er iemand, die geestig meende te moeten zyn — en die heeft achter dat woord „Ach" nog een „t" geschreven, zodat voorzitter Fokkema (voor het eerst opmerkte dat er stond: „Acht, vader —niet meer!" Later is die t weer verwijderd. Er heerst een prettige en joviale sfeer onder de jongens. leder loopt even op Bram toe om hem te verwelkomen. Met de meeste voorkomendheid wordt hy binnengehaald. 't Is acht uur. Het bestuur zit achter de brede tafel met de voorzitter, de heer Fokkema in het midden. Voor de opening geeft meneer Fokkema een psalmvers op, want het is een christelijke vereniging. Daarna richt hy een welkomstwoord tot de aanwezigen en besteedt daarin bijzondere aandacht aan Bram, die als nieuweling is gesignaleerd. _ „We zien", zegt hy, „een nieuw gezicht in ons midden". En zn ogen pal op Bram richtend: „We weten niet wat uw bedoeling is, maar we hopen dat onze kennismaking zó goed bevalt, dat we u hier in 't vervolg ook geregeld op onze vergaderingen mogen zien — en, zo mogelijk, als actief lid van de onthoudersbeweging!" Bram krijgt een kleur, nu alle aandacht op hem wordt gevestigd. Tegelijk voelt hij zich gestreeld door deze persoonlyke woorden tot hem gericht. Als de voorzitter, een inleidend woord heeft gesproken naar aanleiding van een bijbelgedeelte, volgt de pauze. Maar zó gezellig had Bram zich dit nooit in kunnen denken. Een paar jongens zorgen voor de thee. Anderen helpen het rondbrengen. Er vormen zich praatgroepen en ook Bram . is, vóór hij het zelf weet, gewikkeld in een gezellig gekout van gelykgerichte jongens. Enkele vragen hem op de man af of hy ook geen lid worden. De contributie is niet hoog en 't is 'n vereniging met een zeer nuttig doel. En Bram — hy is door de indruk van deze goodwillsfeer. Aan het eind van de vergadering geeft hy zich spontaan op als lid, waarna een nieuw toespraakje van de voorzitter aan zijn adres volgt. Aldus wordt Bram ingeschreven als lid van de Christelijke Geheelonthoudersvereniging „Het Baken". Sjoerd Rollema is in zn nopjes. Dat zyn eerste poging een zo direct resultaat zou afleveren, had hy niet kunnen hopen. Bij het heengaan krijgt Bram van de voorzitter en de overige bestuursleden nog een persoonlijke handdruk, waarby de secretaris hem toezegt spoedig zn lidmaatschapkaart te zullen doen toekomen. '. Opgetogen komt Bram 's avonds weer thuis en vertelt zn belevenissen. Vader en moeder De Bruine horen Bram ' zn verhaal met interesse aan. Maar even later maakt De Bruine grapjes over de geheelonthouding. „Waarvoor moet jie noe geheelonthouder worden", zegt hy tegen ihi zoon, , jie, die nog nooit een druppel drank geproefd hebt? jie bint toch geen ■drbnkaaWf""» M».¥ "WMWcriiiin i 'i Maar dit is net wat Bram hebben moet. Potseling gevoelt hg zich mét al dé eigenschappen van eenervaren drankbestrijder. Met een woord-' keuze om jaloers op te worden, vertelt hg zn vader in kleuren en geuren waarom het nodig is om geheelonthouder te zqn. „Ik doe het niet om mezelf', zegt hy overtuigd, „maar we moeten dat doen om anderen. Juist om de zwakkelingen van de drank af te helpen, is het nodig dat wij er ons van onthouden! En vader, wees u eens eerlyk — wat een ellende komt er niet door de drank! Wat wordt er een geld verdronken dat anders voor de huishouding had kunnen worden besteed! En weet u wel dat heel veel idioten, zwakzinnigen en zenuwlijders hun fysieke toestand te danken hebben aan een overmatig alcoholgebruik door henzelf of door hun ouders of voorouders!" ' Bram staat er zelf verwonderd van waar hij het allemaal zo vlug vandaan haalt. Maar hij heeft deze avond al heel wat gehoord en daar is hij bet roerend mee eens. Moeder helpt.hem mee. „Ja man," zegt ze, „hy het volkomen geliek — ie had ook allang onthouder moeten wezen!" „Noe wordt 't nog mooier", repliceert De Bruine, „jie wil mien toch zeker met geen dronkaard vergelieken? Dat enkele glaasje, dak een paar keer in 't jaar achter m'n knopen krieg! Nee oor, daarvoor ga ik geen geheelonthouder worden." „Ach, hou je maar. stil", zegt Juffrouw De Bruine tegen haar man, „jie hebt er nog niks van begrepen, 't Gaat immers nie om joe. Dat oor je toch wel. 't Is voor de zwakkelingen, die er niet af kunnen blieven! Hoe zal jie noe een ander moeten onderwiezen as je 't zelf gebruukt!" „Juust moeder", valt Bram by, „zo zei de voorzitter het ook. En hh" gebruikte deze Bijbeltekst: Wy die sterk, zyn, zijn schuldig de zwakheden der onsterken te dragen en niet onszelven te behagen." De Bruine moet het afleggen tegen de wysheid van vrouw en zoon en weet niet anders meer te zeggen dan: „Nou dan moeten jullie dat zelf maar weten as je 't niet meer gebruken wil", en met een ondeugend lachje tegen „dan kan ik er nog eentje extra né-i men!" .V^s Als het veertien dagen later is, is het weer vergadering. Bram heeft nauwe-"' lyks zolang kunnen wachten. Deze* keer haalt hij Sjoerd op en samen stappen ze welgemoed naar het • "zaaltje. achter de grote kerk. Stoeiend komen de jongens groepsgewijze binnen. Langzamerhand worden de plaatsen bezet. Bram is onmiddellijk in beslag genomen door de gastvrije sfeer, die hier heerst. Hy voelt dat hij nu voor vol wordt aangezien, omdat hij nu ook lid is geworden. Van. de voorzitter, die nu binnenkomt, krijgt hy' ook nog een apart knipoogje. Even later is het rustig als meneer Fokkema de vergadering opent met gebed en daarna een inleidend woord spreekt naar aanleiding van spreuken 20:1, „De wyn is een spotter, de sterke drank is woelachtig; al wie daarin dwaalt, zal niet wijs zijn." (Nadruk verboden; (Wordt vervolgd) --- kees Aangestipt Schuurtje 't Is avond, de dienst zit erop. Dan: „Voetstappen • b\j het schuurtje.... alleen thuis..... gerinkel van glas... kunt u ? Alstublie/t.'".^ Zo begint een advertentie die jonge mannen, voor: wie verantwoordelijkheid geen {lege term'is, opwekt om zich aan te melden by de opleidingsschool van het Korps JRy kspolitie. Een nuttig doel, dat met eerlyke middelen y. wordt ■ nagestreefd. Niet van dat stoere. Geen valse romantiek. Alleen: echte. De begeleidende foto gunt de kandidaat een blik in zijn eigen toekomst. Hij staat aan de telefoon naast zijn uniformjas, waarop' een uit drie V's samengesteld rangonderscheidingsteken : aanduidt '■ dat hij de opleiding met verrassend veel; vrucht heeft aevolad.lS^sC/^S^lfSfSm Dit beroep wordt, goed. betaald: een wachtmeester verdient afhankelijk van zijn leeftijd f 776.- tot f 1035.- per, maand. Tussen het jasje en de man die het zo dadelijk zal aantrekken, wordt onze blik geleid naar een Hollands . binnenhuisje: moeder de vrouw met kleuter 't kind op schoot tegen het bloemetjesbehang. De familie Douwe