Napraten in Assen, Winschoten en Stadskanaal Gevarieerde sfeer in drie feestzalen Elk op eigen wijze hebben Assen, Winschoten en Stadskanaal verkiezingsavond „gevierd": wat lauw. geëngageerd of zwierig-gezellig verliepen de bijeenkomsten terwijl de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen doorkwamen. Politiek Assen, dat zich verzamelde in het ontmoetingscentrum De Kolk, moest het stellen zonder de pacifisten en de communisten. De vraag blijft onbeantwoord of ze de bui zagen hangen: beide partijen verwierven volgens de verwachtingen geen enkele raadszetel. In elk geval voelden ze er niets voor om de verkiezingsuitslag in de Drentse hoofdstad van commentaar te voorzien. De andere zes partijen en hun fanatiekste aanhangers gaven wel gevolg aan de invitatie van het Nieuwsblad van het Noorden. Eensgezind bleken ze in hun tevredenheid over de stembusuitslag. Teleurgesteld waren ze over de opkomst van de kiesgerechtigden: precies 75 procent. Het sfeertje in De Kolk was nogal gemoedelijk: alleen over het cupduel van Feyenoord wenste men zich druk te maken. De tv-reportage uit de Groninger Evenementenhal sprak in Assen trouwens ook sterk aan. Krijgt Winschoten een links meerderheidscollege? Dat was de grote — onbeantwoorde — vraag in het cultureel centrum De Klinker, toen bekend werd dat de PvdA van vijf naar zeven zetels was gesprongen. Daarmee was het evenwicht tussen de socialisten en communisten verstoord. In het voordeel van de eerste groep. De CPN daalde naar 3, terwijl VVD en CDA gelijk bleven (resp. 4 en 3 zetels). De nieuwe groepering Progressief Winschoten haalde 343 stemmen en dat was niet genoeg. Voor de aanhangers een teleurstelling en ook bij de leden van de andere partijen wekte deze uitslag enige verbazing. Men had over het algemeen voor deze groep, die 'n kruising tussen PPR en links- PvdA genoemd kan worden, wel succes verwacht. Een opmerkelijke mededeling was dat de familie Post uit Oude Pekela nu met drie leden in de politiek is vertegenwoordigd. Vader Post als gedeputeerde voor de PvdA in de Groninger Staten, moeder als raadslid voor dezelfde partij in Oude Pekela en dochter Rieka in de gemeenteraadvan Winschoten. De gedeputeerde vond het een dag om met enige trots op terug te zien. In het Geert Teiscentrum m Stadskanaal van de Nieuwsblad-uitslagenavond voor enkele honderden mensen vooral gezellig. Hoogtepunt was de komst van PvdA-afvallige Geert Landlust uit Vlagtwedde, die erg succesvol door de verkiezingen rolde. De nadruk viel op de plaatselijke uitslagen, waarop de lijsttrekkers van de fracties in Stadskanaal commentaar gaven. Daarnaast werden ook de uitslagen van allerlei omliggende gemeenten geprojecteerd. Een extra trekpleister vormde het feit dat de gemeente hier het verkiezingscentrum inrichtte. De aanwezigen konden daardoor de einduitslag zichtbaar zien worden toen de uitslagen van de diverse bureaus op een groot bord werden geschreven. Muzikale medewerking verleende het trio Wim Dalmayer, dat op de verkiezingen inhaakte door de nummers titels te geven die op plaatselijke politici betrekking hadden. Aantjes praat met zijn achterban (Evenementenhal) In Eelde zaten belangstellenden bijeen in café Centraal Enthousiast tafereel in De Kolk te Assen Interviewers Jacobs en Langebent (been in gips) overleggen in de Evenementenhal. --- Vrouw in Hulst gaaf sexboetieks bestrijden De vrouwen in het Zeeuwsvlaamse Hulst hebben een eigen, vrouwelijk, lid in de raad gekregen. Het is mevrouw Van Gemert- Koch, lijsttrekster van een lijst alleen vrouwelijke kandidaten. Een aantal vrouwen in Hulst was met deze lijst uitgekomen, omdat zij ervoeren dat op andere lijsten in deze gemeente vrouwen alleen op onverkiesbare plaatsen kwamen. De gekozen Hulster vrouw wil in de raad gaan ageren tegen de sexboetieks in Hulst. --- Eén stem te weinig: één zetel minder Eén stem te weinig... Dat feit heeft de protestantschristelijke groepering in Staveren gisteren een hele zetel gekost. In de nieuwe raad komt de PCG met drie zetels terug. De vierde ging naar Gemeentebelangen. Achteraf bleek dat zich zes minuten na de sluiting van het stembureau nog een kiezer heeft gemeld die van plan geweest zou zijn te stemmen op de PCG. --- Zingen van het begin af aan bij Huizenga Gebeurtenis: leerlingenavond van Huizenga's Zangklassen. Plaats: het Gorechthuis in Haren. Uitvoerenden: kleuterklas uit Haren, basisklassen Groningen en Haren en de koorklas van Huizenga's Zangklassen 0.1.v. Janny van der Velde; Anco Ezinga, piano; Frouwke Heidema, slagwerk en Peter Krijnen, gitaar. Publiek: ruim 100. Bij Huizenga's Zangklassen mag je tenminste als publiek, onder deskundige leiding nog wel, ook eens een mond ppendoen: dat is geen inspraak, maar 'nzang en de eigenlijke zangertjes op het podium hadden er een hartelijk applausje voor over ook. Maar niet alleen daarom is zo'n leerlingenavond *o leuk. Je hoort en ziet hoe de basis van alle muzikaliteit wordt ontgonnen en ontwikkeld; het essentiële eerste begin daarvan werd door Janny van der Velde even vertederend als terzake gedemonstreerd met de kleutergroep (vanaf vier jaar), die dit jaar bij wijze van experiment voor het eerst heeft gedraaid in Haren en daar volgend seizoen zeker wordt voortgezet. Die kleuters zingen niet alleen, ze doen ook aan ontwikkeling van het gehoor en leren bij voorbeeld herkennen of een interval „omhoog" of „omlaag" is. Marie-Louise wist dat zelfs al van tevoren, vóór de tweede toon was aangeslagen! Ze houden zich bezig met ritmiek, door een liedje alleen maar te klappen en er niet bij te zingen, of door beide tegelijk te doen. Met andere bewegingen, die er in liedjes bij komen, worden lichaamsbesef en -beheersing, de coördinatie van waarneming en motoriek nog meer gestimuleerd en dat is niet alleen muzikaal belangrijk. Maar alle begin is moeilijk, zoals het trommelslagertje met een volstrekt eigen maatgevoel liet horen; de zangertjes, gesteund door Anco Ezinga bleken' echter onverstoorbaar. Ook de wat oudere basisklassen lieten wat gewone oefeningen horen zoals het herkennen van maatsoorten en ook daar mocht de zaal aan meedoen niet zonder hoofdbreken dank zij enkele verraderlijke grapjes van Anco Ezinga. Verdere verfijning van ritmisch besef, zingen zonder begeleiding of met alleen een blokfluit en en triangel, zangoefeningen „om je monk flink open te doen," solootjes en opvallend zuiver gezongen liedjes kwamen aan de orde. De koorklas liet het gevorderde werk horen met zelfs een erg veeleisend stukje Bartók, Purcell, canons en een muzikale reis door Europa. Daarin werd indrukwekkend duidelijk wat er op de elementaire grondslagen verder kan worden ontwikkeld: niet alleen gevoel voor maat, ritme en verhoudingen, maar ook een voortreffelijk zingend kinderkoor, dat pittige steun kreeg van het enthousiaste combo. Geen wonder, dat ook Huizinga's Zangklassen mee zullen werken aan een grammofoonplaat, die geheel zal worden gevuld met „muziek in Groningen". BENSKE KONING. --- 'Onderwijs moet kerels leveren' met bis bekeken De heer H. Hornstra uit Groningen maakt zich boos over de brief van de „diep ongelukkige moeder" (mevr. B. L.-S.), die zaterdag in deze rubriek stond en waarin twee drama's werden beschreven: (1) de oudste zoon ging, afgestudeerd, van de universiteit regelrecht de w.w. in, en (2) de jongste zoon kon niet aan de studie beginnen, hij werd door de studentenstop getroffen. Volgens de heer Hornstra is de brief van mevr. L.: „één brok wanhoop, wangunst, ijdelheid, miskenning en bedrog en zijn de laatste regels zeer krenkend voor de vakmensen, de arbeiders, of in de huidige terminologie: de werknemers." --- HERSCHOOL ACADEMICUS U moet die 'brief van mevr. L. nog maar eens lezen om beter te begrijpen wat de heer Hornstra bedoelt. In grote lijnen komt het betoog van de heer H. op het volgende neer: — Oók andere ouders brengen offers voor hun kinderen, óók andere kinderen leren hard en veel. — Mevr L., die de universitaire studie van haar zoons zo graag heeft gewild, moet de harde werkelijkheid nu ook maar onder ogen zien — Er is een overschot aan afgestudeerden en die kun je toch niet een baan en een salaris geven, terwijl ze economisch niets bijdragen? — Die afgestudeerden moeten maar hetzelfde doen als andere werknemers, die geen werk kunnen krijgen: zich laten herscholen tot een bekwaam ambachtsman. „Dan verdienen ze goed en zijn van alle kanten gedekt; en wanneer die titel hen in de weg staat, gewoon schrappen!" — H. valt er over dat mevr. L. schrijft, dat haar oudste zoon regelrecht van de universiteit de w.w. is ingegaan (vermoedelijk een ücwestie van verkeerd woordgebruik - bis). H.: „Dat is onjuist, u zult de bijstand bedoelen, mevrouw. In de w.w. kan uw zoon alleen worden opgenomen, indien hij een vastgestelde periode in loondienst heeft gewerkt, en dan nog maar voor de duur van 53 weken: daarna komt hij bij sociale zaken terecht." Wat die w.w. betreft heeft H. gelijk (ik ga niet op 'bijzonderheden in), alleen staat voor de duur van de ww-uitkering geen 53 weken maar 26 weken. Ik heb het nog eens nagevraagd bij -het arbeidsbureau. Ook dit Werd mij daar verteld: lemand, die afgestudeerd is en geen werk kan vinden (behalve academici ook degenen, die van het hoger beroepsonderwijs en van de middelbare school komen), komt in principe in aanmerking voor de r.w.w., de rijksgroepsregeling voor werkloze werknemers, dus zonder dat hij werk heeft verricht na de studie. Bovendien is de duur van die regeling onbeperkt, al wordt er wel aan gedokterd om deze r.w.w.'ers aan het werk te krijgen. Evenals andere briefschrijvers laat H. blijken, dat de studenten 'n hoop goodwill (voor zover aanwezig) hebben verspeeld bij het pulbliek. Geen medelijden met gedupeerden. H.: „Terwijl de ambachtsman, wil hij een goed vakman zijn, toch een jarenlange en harde leerschool moest doormaken, kon uw zoon (die van mevr. L.) in die tijd een vrolijk leventj'e lijden naast zijn studie." En: „Wat zijn die universiteiten tegenwoordig anders dan instellingen van protest, van verzet tegen het gezag en van revolutionaire gedragingen? En onder dezulken zouden straks die ambachtslieden geplaatst worden? Denkt u dat die ambachtslieden dat zouden aanvaarden? Respect dwingt men alleen af door vakmanschap, niet met een titeL" --- STUDIE ZONDER STATUS Mevrouw E. A. Kuizenga-Postema uit Ulrum is bijzonder getroffen, schrijft zij, door iets wat ik zaterdag schreef: dat studefen op zich begerenswaardig kan zijn, zonder dat inkomen en aanzien boven alles uitstijgen." In haar brief staat: „... Al te veel is er de laatste tientallen jaren de nadruk op gelegd, dat hoger onderwijs volgen automatisch inhoudt een betere economische (materiële) positie krijgen, dus meer aanzien, status, macht, enzovoort krijgen, dus „gelukkiger" worden." Als gevolg van de democratisering van het onderwijs ziet zij: „Niet alleen alle studiehoofden, ongeacht rijke of arme afkomst, krijgen een (betere) kans, maar ook de kinderen, die niet zo zeer begiftigd zijn met studiehoofden alswel met eerzuchtige ouders (eveneens ongeacht rijke of arme afkomst). Dit nu heeft tweeërlei gevolg, ,dat zich al duidelijk begint af te tekenen 1. Overvoering van de arbeidsmarkt met éénzijdig theoretisch ontwikkeld intellect. 2. Een groeiend aantal aankomende intellectuelen, dat geestelijk eigenlijk.voortdurend op de tenen loopt." Mevr. K. stelt vast, dat deze situatie ons niet „gelukkiger" maakt, dat we ideologisch aan het scheef-groeien zijn, maar dat je deze „fatale" ontwikkeling niet eventjes kunt recht - duwen. En toch, zegt zij, het zou al helpen als ouders zich ervan bewust werden, dat karaktervorming en opvoeding van de kinderen tot zich verantwoordelijk voelende mensen, méér zal bijdragten tot een welzynswereld, dan al dat andere. In de welzijnswereld, die mevr. K. voor ogen heeft, is „geluk" niet afhankelijk van status, macht en geld; daar „kan en mag een mens zich ontplooien naar gelang van zijn talenten"; daar „is de vuilnisman van even grote en onschatbare waarde als de laboratoriumgeleerde"; daar „hoeven de inkomens heus niet geheel genivelleerd te worden maar toch wel grondig geherwaardeerd"; daar „heeft het studiehoofd de vrijheid om dierenoppasser te worden inplaats van gegradueerd bioloog, als hij dat liever wil"; daar „krijgt de minder studie-bekwame de kans om te bewijzen, dat hy als mens niets minder waard is, omdat hij zo graag dierenoppasser wil worden, terwh'l zijn ouders hem liever als afgestudeerd bioloog hadden gezien." Einde brief. --- CHRONISCHE ZIEKEN? Ik heb nog meer van die idealistisch óf utopistisch (u zegt het maar) gekleurde brieven binnengekregen, maar wilde toch eerst maar het korte en krachtige geluid van een zakenman laten horen, de heer L. A. v. d. M. uit Meppel. Hij schrijft: „Het bedrijfsleven — en daar moeten we met elkaar toch van eten — wordt zo langzamerhand ziek van die hele rimram rond het onderwijs Er is behoefte aan kerels, met of zonder diploma's, die wat kunnen en wat willen, en daar gaat het steeds meer aan ontbreken. Ouders zullen minder te huilen of te klagen hebben, wanneer de bezem door ons hele onderwijs wordt gehaald, zodat het op de praktijk en de behoefte wordt afgestemd. Je kunt niet blijven vragen of de heren studenten het zo wel naar hun zin hebben. Dat vegeteert maar jaren op onze kosten zonder een cent in het laatje te brengen. Aan dat onderwijs wordt wat geld verknapbust, onnodig veel. Het kan allemaal veel efficiënter. Het is toch te gek, dat studenten, volwassen kerels, meer „oppas" bij het leren nodig hebben dan kleuters. Het is toch krankzinnig, dat er zo veel docenten nodig zijn om dat beetje kennis in te gieten. Ik vind het gewoonweg lachwekkend, dat instellingen van hoger onderwijs hun capaciteit berekenen als gold het het aantal ziekenhuisbedden voor chronisch zieken, als waren de geneesheren zelf ook nog ziek. Voor 'een schijntje is de capaciteit van elk van deze instellingen gemakkelijk te verdubbelen, als de moderne hulpmiddelen maar worden ingezet, die alle leerstof in no time vermenigvuldigen en verspreiden, en als leerling en leermeester maar wat inschikten en harder liepen, in bedrijfstempo. Degenen, die dan afvallen, kunnen we op dat niveau wel missen, want de aanvoer van „ruw materiaal" is veel te groot. Beter een zware competitie, waarin de besten zegevieren, dan zo'n laffe loting, waarin de slechtsten niet minder kansrijk zh'n, tot eigen en ons aller schade. Laat het een waarschuwing zijn, dat het bedrijfsleven al een aardig stukje onderwijs naar zich toe heeft getrokken en daarmee zeer bruikbare krachten maakt!" Einde brief. Tot slot moet ik er op wijzen, dat in de rubriek van dinsdag een stukje is weggevallen in het gedeelte, waarin enkele „losse" uitspraken van Groninger studentendecanen werden aangehaald. Het ging met name om deze uitspraak van de heer J. B. J. Veltman, hoofd secretariaat van het studentenadviesbureau: „Wanneer bij een numerus fixus (studentenstop) de uitslag van de loting bekend wordt (dit jaar eind juni — begin juli), dan kan de uitgelote adspirant-student in veel gevallen nergens anders meer terecht, want waar je ook komt tegen die tijd, daar zit het vol. (Wordt vervolgd). --- Aangehouden na inbraak Aan de Duitse grens bij Kleef zijn gisteren twee mannen aangehouden, die ervan worden verdacht in de nacht van dinsdag op woensdag een inbraak te hebben gepleegd in een juwelierszaak in Oss. De mannen hadden de gehele buit, die bestond uit sieraden ter waarde van 30.000 gulden, in hun bezit. --- Vissen met nicotine Onder de vissen die rondzwemmen in een riviertje nabij de Turmactabaksfabriek in Zevenaar zijn er die door nicotinestoffen zijn vergiftigd. Dat heeft een onderzoek van de Utrechtse Rijksuniversitiet uitgfcwee zen. Het onderzoek werd gevoerd op verzoek van de plaatselijke hengelaarsvereniging. ---