VRIJBRIEF Bommen uit Corsica Vorige week gaf een groep gemaskerde Corsicaanse separatisten een persconferentie in hun hoofdstad Ajaccio: de strijd tegen de Franse overheid zou op het vasteland worden voortgezet en uitgebreid. En op tweede kerstdag ontploften vijftien bommen, vooral in de omgeving van Parijs. Het afgelopen jaar ontploften er meer dan 300 bommen op het vakantie-eiland zelf. Een Boeing-707 van Air France werd in brand gestoken, telefoonmasten sneuvelden, radarinstallaties en het spoorwegstation van Bastia werden gebombardeerd. Sinds de Romeinen over het eiland heersten zijn de Corsicanen al 37 maal in opstand gekomen tegen hun overheersers. Sinds 1768 zijn dat de Fransen. Het eiland telt nu ruim tweehonderdduizend inwoners, veel meer dan dat aantal zijn in de afgelopen halve eeuw geëmigreerd. Want de maatschappelijke mogelijkheden zijn op Corsica zeer beperkt: het is één van de meest achtergebleven gebieden van Frankrijk. Geen wonder dat er minstens zes afscheidingsbewegingen actief zijn. De meest gematigde is de A.R.C., de Action pour la Renaissance de la Corse van de arts Edmond Simeoni (43). In augustus '75 woonden maar liefst dertigduizend Corsicanen het congres van de ARC bij. En nauwelijks een week later leidde Simeoni een groep aanhangers bij de bezetting van een (wijn)landgoed van een ~Pied Noir" - een ex-Algerijnse Fransman. De Franse regering had vele van die Pieds Noirs Corsicaanse grond toegewezen; de autochtone bevolking keerde zich tegen dat verkwanselen van hun land. De regering greep paniekerig in en stuurde meer dan duizend militairen en politietroepen er )p af. In het daarop volgende vuurgevecht tussen jachtgeweren en machinepistolen sneuvelden twee agenten. Simeoni werd tot vijf jaar veroordeeld, maar kwam begin dit jaar voorlopig vrij: een „verzoeningsgebaar" van de Franse regering, dat echter weinig invloed meer had op de militantere vleugels van de Corsicaanse bevrijdingsbeweging. Tegenover de separatisten staat de contraterreurorganisatie Francia die met bomaanslagen wil benadrukken dat ze bij Frankrijk willen blijven. Francia wordt gesteund door de Union Corse, de Corsicaanse Maffia die zich onder meer bezig houdt met de narcotica-handel. De Union heeft grote invloed in regeringskringen, is geïnfiltreerd in het leger, de politie, de douane en de geheime diensten en heeft alle belang bij handhaving van de banden met Frankrijk: niet weinig Union-chefs zijn lid van één van de grote Corsicaanse families, die sinds eeuwen op het eiland de dienst uitmaken. Het Corsicaanse streven naar autonomie of algehele onafhankelijkheid heeft dezelfde voedingsbodem als andere actieve minderheidsgroepen in Europa: achterstelling, armoede, een eigen (culturele) historie en taal. Het succes van de Basken, Catalanen, Schotten en Welshmen heeft zonder twijfel ook de Bretons en Corsicanen gestimuleerd tot een verharding van de vrijheidsstrijd. door Henk J. Meier --- OPVOLGEN VAN ADVIEZEN SOMS RISKANTE ZAAK Beleggingsbladen hebben wijsheid ook niet in pacht (Van onze correspondent in Utrecht, Hans van Straten) „De aandeelhouder wint", zei Wim Kan. Het is voor hem te hopen dat als hij zijn geld in aandelen heeft belegd, de feiten hem niet op hardhandige wijze hebben overtuigd van het tegendeel. Vooral sinds de oliecrisis van 1973 (maar het begon eigenlijk al maanden daarvoor; de beurs heeft een geheimzin nig instinct voor naderende calamitei ten!) zijn veel koersen op de Amsterdamse Effectenbeurs tot akelige diepten afgedaald. Heel wat beleggers hebben hun vermogen, zeker als je ook nog de inflatie in rekening brengt, zien wegsmelten als een blokje ijs in de juli-zon. Daar zult u als buitenstaander misschien uw schouders over ophalen, maar niet gering in aantal zijn de bejaarde lieden die, door het kelderen van hun eens zo safe aandelenbezit, zich hebben moeten melden bij een uitzendbureau of sociale zaken. Die lieden hebben het niet goed gedaan, dat is duidelijk. Waren zij wat meer bij de pinken geweest, hadden zij het spel wat gewiekster gespeeld, dan hadden zij op diezelfde aandelenmarkt aardige sommetjes kunnen verdienen. Effectenhandel is handel, wil je er wijzer van worden, dan moetje net iets slimmer en actiever zijn dan de meeste anderen. De argeloze burger, die zich op dit glibberige pad waagt, kan steun zoeken bij de beleggingsbladen. Dat zijn weekbladen waarin beschouwingen staan over bedrijfsleven, effectenhandel, goederenmarkten en nog zo het een en ander, en waarin ook praktische adviezen worden gegeven. Adviezen van aan- en verkoop. Als zo'n blad eerlijk is, zegt het erbij dat het de wijsheid niet in pacht heeft, dat een aankoopadvies voor een bepaald fonds nog geen garantie is, dat de koers ook inderdaad omhoog zal gaan en dat u er derhalve goed aan doet zelf uw verstand te gebruiken. In de praktijk richten vele beleggers zich naar deze adviezen. Je kunt er goed mee varen, je kunt er ook mee op de klippen lopen. Veruit het grootste weekblad is Beleggers Belangen, populair Bel-Bel genaamd. Een uitstekend blad, dat zijn lezers door middel van analyses en interviews in den brede informeert. Het maakt een uitgesproken integere indruk, ook al door de verbetenheid waarmee het ten strijde trekt tegen misstanden van lOS tot Blanchard. De rubriek Lezers Vragen trekt zoveel belangstelling, dat de redactie een telefonisch spreekuur heeft ingesteld. De computerlijst toont de lezer in één regel de kerngegevens van een groot aantal aandelen. Allemaal mooi, maar de medaille heeft een keerzijde: de redactie is uitgesproken zwak in de timing van haar koopadviezen. In april stond in het blad een artikel „Aandelen Hoogovens zijn nu interessant". Om uiteenlopende redenen (o.m. omdat de staalmarkt zich zo langzamerhand wel weer zou gaan herstellen) achtte men aankoop van dit fonds verantwoord. Blijkbaar hebben nogal veel lezers dit advies opgevolgd, want in twee dagen steeg de koers van f 39,— tot f 44,50. Maar die lezers zijn wel mooi het schip in gegaan, want nu, acht maanden later, is de koers afgebrokkeld tot beneden de f 25,—. Ook met Akzo, KSH (1), Van Ommeren, Rijn-Schelde-Verolme en VMF-Stork, allemaal dit jaar week-inweek-uit aanbevolen in de rubriek Fonds-selectie en niettemin diep gevallen, heeft de redactie zich danig in de vingers gesneden. Blijkbaar is zij daar zelf op een gegeven moment van geschrokken, want in september werd deze rubriek plotseling gestaakt. Daarmee verloochende de redactie dan wel haar. eigen principe, namelijk dat je moet kopen als de beurs laag staat en verkopen als de boel is gestegen. Want in september bereikte de beurs juist het lage niveau, waarop zij zich momenteel nog steeds bevindt. Dit stukje falend beleid valt te meer op waar Bel- Bel indertijd de hausse in New York van de jaren 1975-1976 feilloos juist heeft voorzien en daarop vele adviezen gebaseerd. De Financiële Koerier is veel ouder en heeft ook een oudere lezerskring, zoals uit de correspondentierubriek valt op te maken. De redactie van FK is veel voorzichtiger dan die van Bel-Bel. In FK is dit voorjaar geen kóopsein gegeven voor Hoogovens, o hemel nee. Het blad geeft wel adviezen (o.a. in de veelgelezen rubriek Open Hoek), maar die komen toch nimmer neer op een speculatie in het wilde weg. Wat FK voor jongere beleggers tot een absoluut onmogelijke publikatie stempelt, is de kneuterige toon, vóór 1914 door S. F. van Oss in de financiële journalistiek geïntroduceerd en in deze hoek nog steeds gangbaar. Eens in de veertien dagen wordt ene Aagje opgepord om ~een paar stukjes" aan te kopen voor ~ons fundje" en die vooral goed ~in de trommel" te bewaren. Anno 1977 kan zoiets niet meer. Als straks de laatste couponnetjesknipper het moede hoofd in de schoot heeft gelegd, heeft FK geen abonnee meer over. Dat is jammer, want het blad verricht in zijn speuren naar kansrijke fondsen zijn werk vaak beter dan Bel- Bel. Met ingang van 1 januari zal FK een ingrijpende vernieuwing ondergaan. Of dat alleen een kwestie van uiterlijk zal zijn. moet nog blijken. Het aardige van Beleggings Expres is, dat dit blad veel werk maakt van charts, grafiekjes waarin de koersbeweging van een bepaald aandeel in beeld wordt gebracht. Met behulp daarvan probeert men het toekomstig koersverloop te voorspellen. Als u het mij vraagt, is chartreading een soort modern bijgeloof, maar de plaatjes zijn leuk om naar te kijken. Zeker als er allerlei fantastische lijnen worden getrokken, wat tot conclusies leidt in de trant van: „Als KLM kans ziet door de barrière van f 125,— te breken, ligt een stijging tot f 160,— in de verwachting". De Amsterdamse Beursbrief is niet zozeer een weekblad als wel een tipdienst. Geen uitvoerige achtergrondverhalen, maar kort gemotiveerde adviezen. Het blad wordt volgeschreven door een man die in een commissionairshuis werkt, een insider dus. Ook zijn adviezen zijn aan de voorzichtige kant, al slaat ook hij zich wel eens op z'n duim (koopadvies voor Bergoss, sindsdien geduikeld). Tipdiensten hebben een twijfelachtige faam, ze zouden misbruikt worden om de koersen van kleine fondsen op te jagen, waarna lieden achter de schermen snel hun belangen afstoten. Bij de AB heb ik hiervan nooit iets kunnen merken. Als lezer van deze bladen vraag ik mij wel eens iets af. Zouden die redacties nou nooit hebben ontdekt dat de Amsterdamse beurs in november altijd laag staat, om in mei steevast een hoogtepunt te bereiken? Dat je dus, als je wat aan de beurs wilt verdienen, in november moet kopen en in mei weer verkopen? Natuurlijk hebben ze dat ontdekt, ze zijn niet gek. Maar ze zullen zich er wel voor hoeden dit zomaar in hun bladen af te drukken. De lezers zouden immers geen weekblad meer nodig hebben, een jaarboekje was genoeg. --- Commentaar Scholing Welvaart en sociale zekerheid zijn schone en begerenswaardige zaken en het siert onze samenleving, dat de rapportcijfers van de politieke partijen veelal aan deze pluspunten worden opgehangen. Maar niets is volmaakt in deze wereld en het heeft daarom zin, om zich ook met de negatieve kanten ervan, bezig te houden. Zeker als men een enquête van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) onder ogen krijgt, waaruit blijkt, dat er bij 205.000 werklozen 88.000 openstaande, bijna niet te vervullen vacatures zijn. Dat is een verhouding van bijna 1 op nog geen 2'2. Meer dan een kwart van deze vacatures kwam voor in de bouw. Het vreemde is, dat een halfjaar geleden er ongeveer een gelijk aantal werklozen tegenover stonden en dat zal nu nog wel zo zijn. Toch proberen Rotterdamse aannemers vakbekwame metselaars en timmerlieden uit Engeland te halen en worden er auto's in bruikleen gegeven aan bouwvakkers, die bereid zijn te komen werken. Ra, ra, hoe kan dat? Illustratief is een experiment, dat een tripartitecommissie (overheid, werknemers en werkgevers) opzette om werklo- • ze bouwvakkers bij te scholen. Werk werd na afloop gegarandeerd. Direct al bleek de registratie van het Gewestelijk Arbeidsbureau een puinhoop te zijn. Er waren 1582 kaarten, maar slechts 884 bleken in aanleg geschikte bouwvakkers te zijn. Daar werden eerst de frictie- j werklozen (mensen, die juist van het ene baantje in het andere overstapten) uit geselecteerd, huisschilders vielen af en 5 319 mensen waren „niet terug te vinden". Uiteindelijk bleven er 180 werklo- . zen over, die voor bijscholing in aanmerking kwamen. Het antwoord was veelal „wil niet, kan niet, durf niet, te oud, te jong." Ten slotte meldden zich twee metselaars en één timmerman. Na een week bijscholing gaf één van hen alsnog de pijp aan Maarten. Het is duidelijk, dat dit een impopulair verhaal is. Er zijn redenen. Er is een tijd geweest, dat de bouw als een grijpgrage slokop alles slikte, wat twee ! handen aan het lijf had, geschoold of f niet. De lonen waren goed en zwart en al doende leerde men. Tot de grote klap I kwam en als eersten vlogen de halfgeschoolden de koude straat op. Maar desondanks, welvaart en sociale zekerheid hebben hun schaduwkanten. Zo worden in het sfeertje van alles kan en alles m ag en vadertje staat zorgt voor ons eigenschappen als initiatief en verantwoordelijkheidsbesef slecht ontwikkeld. De werkloosheidsuitkering en een beetje aanrotzooien (zelfs al gebeurt.het in eigen huis) brengen per sal-. do net zo veel op als regulier werk. Professor Stevens heeft het al vaker gezegd: ons arbeidsinrichtingsbeleid deugt niet helemaal. Volgens hem moet ; er meer licht komen tussen de sociale uitkeringen en het minimumloon, niet door de uitkeringen te verminderen, j maar door het laatste op te trekken. En verder moet her- en bijscholing niet alleen worden aangemoedigd, er moet ook ; een premie op worden gesteld. Mis- ; schien moet het Zweedse systeem wel worden overwogen, waar een dergelijke scholing verplicht kan worden gesteld. Zoals het nu is, kan men niet zeggen, dat de sociale wetgeving misbruikt wordt, zoals zo vaak wordt beweerd. . Maar het zou teveel zijn, als men zou ; zeggen, dat het goed gebruikt wordt. De cijfers liegen niet. --- Vijftigste vlucht met Noordierse kinderen Op Schiphol is gisteren voor de 50e maal een vliegtuig van Martinair aangekomen met honderd kinderen uit Noord-lerland, die in Nederland drie weken met vakantie gaan. Sinds 1972 zijn nu ruim 6000 Noordierse kinderen in staat gesteld in Nederland een paar weken op adem te komen van het geweld, waarmee zij in hun land worden geconfronteerd. De stichting Hulp Noordlerland heeft de organisatie ervan in handen. Voor de 50e vlucht nodigde de stichting speciaal kinderen uit, aan wie in het verleden nauwelijks aandacht kon worden besteed. Zij worden in tehuizen, onder toezicht van kinderbeschermingsinstanties groot gebracht. --- De rol van Mohammed in de hedendaagse politiek Koran wijst Sadat weg naar vrede (Van onze correspondent in Jeruzalem, Jaap van Wesel) Er was eens een man die contact zocht met de vijand, zonder vooraf de profeet Mohammed te raadplegen. Dat was een zeer ernstig misdrijf. De verrader werd gepakt en op bevel van de profeet gedood. Een parabel, verspreid door de goddeloze, door Moskou geïnspireerde, Syrische Baath-partij. Gericht tegen de „held van de vrede", president Mohammed Anwar el Sadat. Volgens de Koran-kenner van Egypte's belangrijkste krant Al Ahram een verkeerde parabel — hoe kun je anders verwachten van de goddeloze wapenhandelaars die door Moskou worden geïnspireerd? ~Sadat heeft niets gedaan wat in strijd is met de Koran en de wil van de profeet". Het ware verhaal luidt volgens onze Koran-kenner als volgt: De man nam contact op met de vijand zonder de profeet in te lichten, maar hij deed dat niet tot eigen baat. Hij deed het om zijn kinderen, zonen en dchters te redden, die gevangen waren in de hand van de vijand. Mohammed zei: „Het was verkeerd maar menselijk". En menselijkheid wordt niet met de dood gestraft. Dat is het ware verhaal. Was de reis van Sadat naar de Aqsa-moskee, om daar te midden van het Palestijnse volk te bidden, toch verkeerd, hoe menselijk en goed bedoeld ook? In het geheel niet. Want het is heel iets anders als een staatshoofd contact opneemt met het staatshoofd van de vijand. Dat is geen verraad. Vandaar dat de Koran geheel achter de nieuwe betrekkingen tussen Israël en Egypte staat. De Koran is in heel de Arabische wereld het belangrijkste politieke verkoopargument. President Sadat zelf is de heilige oorlog voor de verbroedering van moslims en joden begonnen bij het einde van zijn toespraak in de Knesset en Jeruzalem. „Wij geloven in God", las Sadat Vóór uit de Koran. „In wat is geopenbaard aan Abraham, Ismaël, Izak, Jacob en in de boeken die aan Mozes, Jezus en de profeet Mohammed zijn geopenbaard door de Heer. Wij maken geen onderscheid tussen de ene en de andere openbaring, en wij onderwerpen ons aan Gods wil". „Moslims zijn geen agressoren. Zij hebben geen recht om joden, christenen, of zelfs atheisten aan te vallen, alleen maar omdat zij denken dat zij de enigen op aarde zijn die gelijk hebben. Als je aangevallen wordt, dan mag je je tegen de agressie verweren. Maar als je de agressie afgeslagen hebt, dan moet je de vrede aanbieden. Als je geen vrede aanbiedt en toch aanvalt, zoals de goddeloze Baath voorstelt, dan zal God je niet langer steunen". Vrede met Israël wordt door de Koran niet afgewezen, maar juist bevolen. Moslims mogen scholen en synagoges niet in brand steken. De extremisten in beide kampen, het joodse en Arabische, zeggen: „Er moet één staat komen voor joden en Palestijnen". Dat is onzin, zowel voor de joden als de Palestijnen. Joodse vrouwen baren minder kinderen dan Palestijnse vrouwen. De joden zouden nooit hun zelfstandige karakter in die staat kunnen handhaven, en voor de Arabieren betekent Israël met de PLO binnen zijn grenzen een seculaire staat die door Moskou wordt geleid. Daarom zijn twee staten beter. Ook de Koran denkt er zo over. Mohammed heeft verdragen gesloten met de joden en atheisten, en de joden niet in de zee laten drijven en verdrinken. Mohammed heeft met de joden in Medina gewoond, tot zij zich met zijn tegenstanders in Mekka verenigden, in strijd met het verdrag dat ze met Mohammed gesloten hadden. Maar er was één jood die weigerde om mee te vechten tegen Mohammed. Mohammed bad voor die ene jood toen hij stierf, en stond voor hem op bij zijn begrafenis. „Het is niet belangrijk of hij jood, moslim of christen is. Het gaat erom dat hij een behoorlijk mens is", zei Mohammed. Waarom zouden Israël en Egypte niet in vrede kunnen leven als Mohammed met de fatsoenlijke jood in vrede leefde en respect voor hem betoonde? Dat joden fatsoenlijke mensen kunnen zijn, is tot voor kort in de Arabische wereld niet algemeen aanvaard geweest. Het is nog maar een paar maanden geleden dat het belangrijkste weekblad van Egypte, October genaamd, een interessante serie van 13 artikelen publiceerde over het ware karakter van de joden en de Talmoed. „Er was eens een Syrische priester, die samen met zijn knecht gedood werd door een joodse verrader", zegt de inleiding. „De jood bakte brood van het bloed, volgens de misdadige gewoonten van de joden die in Syrië, Egypte en de andere landen leefden". Rijk geïllusteerd wordt de lezer geconfronteerd met het terrorisme, kwaad en minachting van de joden ten opzichte van ieder ander menselijk wezen dan hij zelf. nee, hoofdredacteur Anis Mansoer heeft geen spijt van die serie. „In een oorlog is het gebruikelijk om de stereotiepen van de tegenstander steeds opnieuw te bevestigen. Dat deden niet alleen wij, maar de Israëli's ook. Bovendien zijn er nu eenmaal historische feiten waar je niet omheen kunt". Gelukkig heeft Anis Mansoer nu ook de positieve kanten van de joden ontdekt, weliswaar niet via de Koran. Want hij heeft onlangs geschreven — na Sadats bezoek aan Jeruzalem — dat juist de joodse handelsgeest Egypte heel goed van pas kan komen bij het oplossen van zijn economische problemen. Om die reden vindt Mansoer dat de Palestijnen voortaan maar een nieuwe advocaat moeten gaan zoeken. De Israël-expert van October is naar hij zegt al veel eerder tot de conclusie gekomen dat de joden goed zijn. In 1971 al is hij begonnen met de studie van het Hebreeuws om de goedheid van de joden via hun taal te leren kennen. Het is, naar hij toegeeft, een langdurige heimelijke liefde geweest; Is dan Israël, en het zionisme, niet langer meer racistisch en expansionistisch? Joden zijn ministers geweest in Egypte. Zij hadden in de goede oude tijd de Egyptische economie in handen. De huidige generatie van joden moet een kans krijgen. Niet via expansie, maar via coëxistentie. En zullen ze van die kans geen gebruik maken om de Aqsa-moskee in brand te steken? Nee, dat zullen zij niet, en als zij het toch doen, dan zullen zij opnieuw agressoren worden, met alle gevolgen van dien. Is de wet op de terugkeer, die iedere jood in de wereld een plaatsje in Israël belooft, geen gevaar dat tot nieuw expanionisme kan leiden? Niet in het minst: ze kunnen in Israël toch wolkenkrabbers maken, die expansionisme overbodig maakt? En maken de grenzen van 1967 plotseling een einde aan het racisme, dat Arabieren in Israël tot tweederangs burgers maakt? Alweer fout, want de Palestijnen die in Israël wonen, doen dat uit vrije wil en volgens eigen keuze. Als zij willen, kunnen zij in de Palestijnse staat gaan wonen. In Israël hebben zij hun eigen vertegenwoordigers in de Knesset. „Onze lezers interesseren zich niet voor theoretische zaken als zionisme", zegt Anis Mansoer. Daarom zullen we er maar niet over schrijven". „Vanwege de omstandigheden" is het daarom eveneens niet mogelijk een briefing over zionisme te krijgen bij de Arabische Liga. En de Hebreeuwse radio van Radio Cairo, die na jarenlange anti- Israëlische propaganda nu lieve interviews met Israëlische journalisten uit Cairo uitzendt, begon ook met een schone lei. • Sadat met een Palestijnse delegatie bij een model van de El Aqsa-moskee. --- Consumentenbond: beroep op Kroon moet open blijven Het beroep van burgers op de Kroon tegen gemeentelijke bestemmingsplannen moet gehandhaafd blijven. Dit zegt de Consumentenbond in een commentaar op het wetsontwerp dat het kabinet-Den Uyl nog indiende en waarbij wordt voorgesteld dit beroep af te schaffen. De bond is er tegen dat dit „la redmiddel" zou verdwijnen. De overheid zelf is namelijk oi ezaak van het grootste bezwaar dat ia dergelijke gevallen kan worden aangevoerd: vertraging. Tot dusver werd bii kroonhcrnep de burger of actiegroep vaak in het gelijk gesteld. Dat is volgensdeCßal voldoende reden tot handhaving, ..Neen dus tegen pogingen om een eind te maken aan een eerlijke en doelmatige rechtsbedeling op dit punt" aldus de bond in ziin blad (lonsumentinrids. ---