Frans Halsema: 'Het publiek wil je niet gewoon vinden' „■I-Jen timmerman die zijn 200 e kast in elkaar zet, denkt misschien ook wel eens: „Zou die wel goed zijn?" Nou, dat heb ik ook met mijn liedjes. Alleen is het verschil tussen die timmerman en mij dat de omvang van de prestatie zoveel anders is. Wat ik doe, noemt men uniek, wat die timmerman doet niet". Woorden van Frans Halsema, die de laatste weken veel in het nieuws is. Alleen in Amsterdam brengt hij zijn theatershow. Hij komt er niet mee in de provincie, vreemd genoeg. Pas verschenen is een nieuwe langspeelplaat, „Voor Haar", waarop verrassend het zes jaar oude „Vluchten kan niet meer", dat hij samen met Jenny Arean zingt, opeens is opgedoken. Halsema is nadrukkelijk aanwezig, maar niet hinderlijk. Zit echt niet om zich heen te kijken met een blik van „Zie je me?". Integendeel. Wanneer we bijna opstappen, loopt een mevrouw rond hem heen te drentelen. „Hé, een bekend gezicht, hè?", zegt ze. Halsema draait nerveus op zijn stoel, kleurt en zegt: „0ch..., bekend". Hij vindt het niet leuk. De mevrouw gaat strategisch opgesteld naar hem zitten kijken. Het wordt steeds onleuker. 7 ZJijn one-man-show loopt in het intieme Bellevuetheater. Veel sfeer, veel grappen en liedjes, veel lach. Halsema: „Ik ben geen lacher, dus je begrijpt dat er dingen zijn in dit leven, waarom ik me werkelijk kan rotlachen. Ik heb eens een filmpje gezien over een man die tot in details een bestuurderscabine van een trein, of hoe heet zo'n ding, had nagebouwd. Hij had ook zo'n NS-uniform aan en met dia's had hij een traject samengesteld. Wat zegt die man, terwijl de camera heel langzaam alles laat zien, wat zegt die man? Nou? „Het is niks, meneer, het is helemaal niks". Nou, daar kwam ik haast niet meer van bij. Je best doen voor niks. Vreselijk hard gewerkt. Voor niks meneer". „Als Toon Hermans een domme man doet, kan ik even goed genieten, of wanneer Kraaykamp zich van een van die prachtige kanten laat zien. Jahaa, dan lach ik hard". Veel collega's zaten er bij van „laat het maar eens zien". En ik dacht van mijn kant: „doe ik het wel goed zo?". Maar het ging aardig hoor. Elke avond is anders. Laatst hadden we een gezelschap met nogal wat luidruchtige mensen. Voetballers. Daar speel ik op in, hè. Er was een man bij, die was echt lastig. Na de pauze heb ik hem letterlijk de gele kaart gegeven. De man schrok! Ik had ook nog een rooie in mijn zak, en als dat niet zou helpen, had ik hem eruit gezet. „Jij gaat het veld uit" had ik dan geroepen. Dat had ik gedaan, ja hoor. Als ik met de show het hele land door zou moeten, had ik een heel ander decor moeten hebben. Het zijn allemaal kleine effectjes, die maken dat het juist in Bellevue moet worden gespeeld". — De titel van de show: ~lk, ik en nog er'sik". ,jJa, voor veel mensen is het misschien wat verwarrend. Maar ik bedoel ermee te zeggen, dat „ik" is voor iedereen. Ik denk dat we allemaal hetzelfde meemaken. Ik zing op een gegeven moment „Frederik Hendrikplantsoen". Ik geloof dat iedereen wel zijn Frederik Hendrikplantsoen heeft, zijn geluk heeft, noem maar op. En dat wil ik, via mezelf, herkenbaar stellen. Dat is een groot gegeven, hoor. Mensen herkennen dingen". — Je werkt nu solo. Valt dat mee? „Je bent een bepaalde weg ingeslagen. •Ie krijgt voldoende vrijheid voor jezelf, je bent niet gedwongen in een keurslijf te zitten. Ik zou, geloof ik, nooit meer terug willen, dat gebeurt niet zo makkelijk. Ik kom nu ook beter aan mezelf toe. En ik geloof ook dat ik duidelijker ben geworden voor de mensen". --- Hoe gewoon... ~Het publiek zit in het theater om te worden beziggehouden, want ze vervelen zich anders. En wanneer je je publiek verveelt, is het niet leuk. Ik weet nog dat Gerard en ik bij het begin van de show de zaal inliepen en de mensen een hand gaven. „Kijk eens hoe gewoon we doen". Maar het publiek accepteerde het niet. Je bent nu eenmaal niet gewoon, als artiest. Ze willen je niet gewoon vinden. Het is waar". — Het engagement van Frans Halsema. Mooi woord. ~Ik ben maatschappelijk geëngageerd. Dat blijkt duidelijk uit dat politieke sketchje dat ik doe. Daar zitten absoluut felle dingen in, hoor. Ik doe bijvoorbeeld ook geen STER-spots. Maar (lacht heel hard) ik sluit niet uit dat ik ooit door de knieën zou kunnen gaan. Ze hebben me eens een keertje gevraagd. Ik heb meteen nee gezegd en ben gauw weggegaan. Maar als ik terug zou zijn gegaan, was ik misschien voor hun argumenten gevallen. Het is per slot best wel lekker, hoor, zo'n stoot geld. Wat je er allemaal mee kunt doen, zeg. Maar om reclamespots te doen, uit pure gemakzucht, nou, dat is geen argument, vind ik. Daarom doe ik het niet. Het is nou al de Jos Brinkshow, die STER". --- Voorgevormd „Trouwens, die reclame. Het is allemaal voorgevormd, hè? Negenennegentig procent van het leven is bevestigd. Het is allemaal ingevuld". „Het is leuk om vrij te zijn, om niet te werken. Dat is allemaal fijn. Het weekeinde is fijn. Ingevuld, ingevuld, gemaakt, allemaal. Dat zie je ook in het eetpatroon. Er wordt momenteel aangesloten op de jaren twintig en dertig. Toen ons land nog rein was. Dat zakje blauw voor de was is ook weer terug. Die rare man in het bos die jaagt, hè, die komt thuis en maakt een blik Unox-worst open. Boerentegeltjes, het land, waar het leven goed is, mooi, mooi, tevreden. Ach, het heeft allemaal niks met deze wereld te maken. Heeft niks met gelukkige mensen te maken. Ik zou mezelf een brevet van onbetrouwbaarheid uitreiken als ik reclamespots zou doen". --- Slager Ze glimlacht erom: „Er was een slager ergens uit het Zuiden, die schreef ons regelmatig dat hij zijn messen al stond te slijpen. „Ach", zegt ze langzaam, „het geeft allemaal niet zo. Je wéét gewoon dat mensen die op een dergelijke manier reageren zelf niet zo lekker zitten". Barend Servet bestaat nog steeds, hoewel er sinds drie jaar weinig meer van hem te zien is geweest bij de VPRO. Het accent ligt nu op Uf Blokker, want zo staat hij ingeschreven bij het theaterbureau dat hem verhuurt voor feesten en partijen als presentator. Ook nu de VPRO besprekingen is begonnen voor een nieuwe serie met Oekel en Servet-belevenissen heeft de acteur gesteld dat Uf Blokker als zijn ware naam genoemd moet worden, omdat in het begin de mensen dachten dat hij echt Barend Servet was. --- Moeilijk „Het is weer zo laat", is de voorlopige werktitel van de nieuwe show en Uf Blokker vindt het prachtig: „Ik ben het met de teksten altijd eens geweest, want ik ben een echte Wim Schippers-freak", vertelt hij geamuseerd. „Ik kan dat bewonderen hè, die grappen die hij bedenkt en die nietszeggende zinnen. De mensen vragen me vaak hoor: wat wordt er nou gezegd? Tja, leg ik dan uit, dat is moeilijk te verklaren, dat moetje aanvoelen". Hij kijkt sceptisch en het vreemde ie dat hij, ondanks het gebruik van dezelfde gebaren, stem en uitdrukkingen, heel weinig doet denken aan de Barend Servet die op de televisie onmiddellijk of op iemands zenuwen werkt of op de lachspieren. „Die eerste shows van ons, met Haché en mij dus, daar hebben we natuurlijk behoorlijk voor moeten repeteren en we zijn ook geregisseerd door Ruud van Hemert. Maar later werd dat anders, toen ging het erom datje zo natuurlijk mogelijk bleef acteren, dus sommige noodzakelijke trucs kon je wel gebruiken, maar allerlei maniertjes moest je laten". --- Afwisseling „Het is natuurlijk heel vreemd om plotseling te veranderen van iemand die altijd een tweede plaats innam op de Bühne en iemand, die midden in het voetlicht komt te staan. Maar ik ben er nogal nuchter onder gebleven, misschien omdat ik er nooit voor heb hoeven knokken. Voor mij is dit Barend Servet-gedoe meer een leuke afwisseling, dan echt iets opzienbarends". „Ik sta altijd vol verbazing als ik merk dat sommige mensen heel erg tegen me opkijken, dan denk ik, „god, wat stelt dit nou voor?" Ik heb er in feite niks voor hoeven doen, begrijp je, ik geloof dat andere mensen zich meer verwonderd hebben over die Barend Servet dan ik". --- Cher verraste weer eens pepwereldje CHERILYN SARKISIAN (beter bekend als Cher) heeft weer eens het popwereldje verrast. Terwijl vriend en vijand dacht dat haar huwelijk met de Southern Rocker GREGG ALLMAN kapot was, kwam het bericht dat beiden een grote Europese tournee doen. Dat gebeurt onder de veelzeggende naam „Allman and Woman". Het duo dook toen ook maar de studio in voor een nieuwe elpee die ze „Two the hard way" noemden. Vorig weekeind „stonden" ze in Heerlen en Rotterdam. Cher grossierde in de zestiger jaren met haar ex-echtgenoot Sonny Bono in de ene na de andere hit: Little man, Bang bang, The beat goes on en I got you babe. Als een van de eersten introduceerden ze de folk-rock in de pop. Sonny en Cher gingen in 1974 scheiden. Tot algemene verbazing trouwde Cher met Gregg Allman, medeoprichter, toetsenman en zanger van de legendarische Allman Brothers Band, die furore maakte met heavy blues rock en tot voorbeeld was van vele rockgroepen. Cher ging door in de showbizz en boekte successen met een eigen televisieshow en de hit All i ever need is you. Ze bleef in de picture door haar talent, haar nog altijd aparte en kleurrijke manier van kleden en van optreden. Haar huwelijk met Gregg Allman bleef hot nieuws, mede door hardnekkige berichten over een scheiding en beweringen dat ze terug wilde naar haar ex-vlam Sonny, die twee seizoenen vaste gast in haar druk bekeken tv-show. Op de tournee van Allman en Woman wordt dit tweetal begeleidt door Freddy Beckmeier (bas), Gene Dinwiddy (koperwerk en percussie), en verder door Ritchie Hirch, Neil Larsen, Billy Stewart en Steve Beckmeier. Cher hoopt ondanks haar drukke werkzaamheden waar nu nog de concerten bijkomen met Gregg tijd te vinden om eindelijk gehoor te geven aan talrijke filmaanbiedingen, onder anderen van Ingmar Bergman. Wat vrije tijd zou ze ook kunnen gebruiken. Zegt Cher: „Ik heb gewerkt sinds ik tiener was. Ik geloof toch dat ik daardoor veel dingen gemist heb in mijn leven". • CHERenGREGG ALLMAN --- Bovenhuis Zijn vrouw schenkt koffie, luistert nauwlettend en knikt af en toe mee als een bevestiging van wat haar man zegt. Ze wonen op een bovenhuis met uitzicht op de singel, hun kinderen gaan in de buurt naar school en zij leeft 's avonds alleen verder als haar man moet optreden. Vooral in het begin heeft ze het zwaar te verduren gekregen met de ellende die de publiciteit van haar man met zich meebracht. Ze vertelt er zakelijk over, vindt dat ze gelukkig een heel nuchter karakter heeft, anders zou ze het niet hebben aangekund. Nu haalt ze er haar schouders over op. „Tegenwoordig is alles weer rustig hoor", zegt ze vrolijk. Uf Blokker pakt de draad weer op, praat graag over zijn leven als drummer, zijn collega's en zijn belevenissen toen: „Ik praat nu over de jaren vijftig", zegt hij peinzend. „Toen zat ik 'bij het revuegezelschap „De familie Kok", ik in de orkestbak hoor, maar je moest in die tijd toch net zo hard meewerken aan alle rompslomp van de voorstelling als de anderen". „We brachten een programma in de vorm van een koffie- en theegezelschap en toentertijd heb ik nog de decors geschilderd met Anton de Ridder, die nu als tenor heel beroemd is geworden in Duitsland". Hij glimlacht: „De vroegere Chico's zaten er nog bij, en Frans van Schaik, maar nu heb ik het over bekenden van vlak na de oorlog". Later werkte Uf Blokker mee aan programma's van Ted de Braak en trad hij op met vele bekende artiesten, altijd op de achtergrond achter de trommels. Hij vertelt over zijn plotselinge beslissing om ermee op te houden en na zijn Servet-succes door te gaan als Uf Blokker. Zijn collega's zeiden hem dat hij gek was en vroegen hem hoe hij dat nou kon doen, maar Uf Blokker had geen zin meer op de rest van zijn leven te blijven trommelen, zoals hij het noemt. ~Ik heb het nu veel makkelijker", vertelt hij, ik hoef niet meer rond te sjouwen met mijn drumstel en ik kan lekker in mijn eentje mijn werkprogramma regelen. Ik vind het presenteren heel plezierig, vooral omdat er hier in Nederland maar weinig mensen zijn die dat beroep uitoefenen en ik er financieel op vooruit ben gegaan. Ik heb, door mijn werk als musicus, natuurlijk heel veel mensen bezig gezien op de Bühne, onbewust leer je daar wat van. En toch doe je het dan zelf weer anders, ik heb zo mijn eigen maniertjes en bewegingen". Hij krijgt een peinzend verbaasde blik: „Jaaa", zegt hij, „die Schippersstijl, die hou ik wel een beetje hetzelfde, ik bedoel maar, ik zal een zangeres altijd aankondigen in de trant van: „Hier is iemand die u enkele prachtige liederen in de maag gaat splitsen", maar ik sta niet met maniertjes op de Bühne. Dat nooit. Ik sta er zoals ik ben, maar wel een beetje overwicht". --- 't Staat — Hoezo? ~Ja, hoe moet ik dat duidelijk zeggen. Wat ik nu doe, is meer een geheel geworden. Met Gerard Cox was het veel meer een programma dat de sketchachtige kant opging. We hebben twee programma's gedaan samen, en ik geloof dat een eventueel derde programma een herhaling zou zijn van de eerste twee. Wat ik nu doe, dat gaat ergens over, dat staat bij de mensen" — Moeilijk om te maken. ~Ja nou. Ik heb er best wel eens moeilijkheden mee gehad, natuurlijk. Weet je wat Eric Herfst tegen me zei? Die zei: „Het gaat over twijfels, jouw programma, maar het wordt heel erg zeker gebracht". Dat is erg goed gezegd, hoor. Want dat zit ook in de show: twijfel. Wanneer je twijfel voor (en dat had ik) en je krijgt het eruit, dan is het knap". — Maar je voelde je ook onzeker toen je ermee bezig was? ~Ik ben door een onzekere periode heengegaan, ja. Maar dat heb ik altijd al gehad. Stel dat ik met Gerard weer een programma zou hebben gemaakt, dan was dat natuurlijk ook het geval geweest. Ondanks het feit dat we met een 'soort succesformule werkten. Maar ja, dat is dus opgehouden. Ik dacht dat ik artistiek niet meer aan de bak zou komen als we een derde show hadden gemaakt. Dat heb ik gewoon voelen aankomen, hoor. Ik voelde dat ik meer in de breedte moest gaan werken. Anders werd het te vernauwend. Het was: stoppen of iets anders. „Met blijdschap geven we kennis" en „Wat je zegt ben je zelf', dat soort programma's, dat laat zich tot twee jaar voorspellen en de rest moet je maar aan de toekomst overlaten". --- FOYER TREFPUNT VAN ARTIEST & PUBLIEK redactie: Roelf H. Bultena Boze slager kan zijn messen weer slijpen IJf Blokker komt terug in serie met Sjef van Oekel „OP EEN GEGEVEN MOMENT, toen belde die man ons wel vier, vijf keer per dag, hij noemde zijn naam niet, natuurlijk, maar zijn stem was nogal herkenbaar, er zat een heel vreemd Zuidhollands accentje in. Maar altijd rotpraatjes hè, nog akeliger dan wat wij ooit zouden zeggen. En toen ook naar de VPRO bellen hoor, dat deed hij eveneens dagelijks vier, vijf keer. Die jongens daar hebben er een montage van gemaakt op een bandje en die stem met al zijn rottigheid 20 minuten lang uitgezonden in een televisieprogramma. We hebben sindsdien nooit meer last gehad. Ik denk dat familie en kennissen die man heel goed herkend zullen hebben aan zijn typische accentje". BAREND SERVET, of beter IJf Blokker, praat er enigszins bedeesd over als hij herinneringen ophaalt uit de tijd dat hij van eenvoudige slagwerker plotseling gebombardeerd werd tot omstreden acteur in een van de meest shockerende televisieprogramma's. Vanuit het hele land werd IJf Blokker, maar vooral zijn vrouw die het meeste thuis was, belaagd met reacties. „Uw man hebben we gekidnapt", dreigden mensen aan de telefoon, zodra de acteur het huis had verlaten om naar zijn werk te gaan. „Eer het huis had verlaten om naar zijn werk te gaan. „En ja, die uitzending over de koningin met haar spruitjes", vertelt mevrouw Blokker, „die leverde hier vijf bommeldingen op, maar ook grote bossen bloemen". • IJFBLOKKER .„Ikheb het nu veel gemakkelijker"... --- Racefiets Bij het weggaan vertelt hij opeens vol animo over zijn hobby; wielrennen. Zijn vrouw haalt foto's van de acteur met petje op naast de racefiets. IJf Blokker zegt: ~Ik doe dat echt voor mijn plezier, daarom rook ik niet en probeer ik mijn conditie op peil te houden. Af en toe doe ik wel eens aan wedstrijdjes mee en dan moetje dagen fietsen". Als hij het zegt, kijkt hij zoala Barend Servet dat doet, maar hij is en blijft IJf Blokker, ook op de foto's. ---