Fotoclub Daguerre op een na oudste van Nederland Honderd jaar gezellige verslaving Van een onzer verslaggeefsters GRONINGEN - De op één na oudste fotoclub van Nederland, de Groningse Amateur Fotografen Vereniging Daguerre, bestaat honderd jaar. Sinds vrijdagavond hangt in de Trefkoel een overzichtstentoonstelling van een eeuw amateurfotografie in Groningen. Met de opening van de expositie kwam voor Ina Verver en Mech Rhijnsburger, respectievelijk voorzitter en secretaris van de vereniging, een eind aan maanden van zoeken, vragen en inlasten. Dat het een hele klus was de geschiedenis van de fotoclub in woord en beeld te krijgen, is duidelijk aan het bestuursduo te merken. "Ik ben blij dat het hangt," verzucht Verver. De organisatie van de expositie was niet het enige dat veel tijd opslokte: Rhijnsburger vertelt dat ze ook bezig zijn met de geschiedschrijving van de vereniging. "Aan het eind van het jaar zouden we graag een klein boekje uitgeven. Dat is ook handig voor de organisatoren van het 150-jarig bestaan: hoeven ze die eerste honderd in elk geval niet meer over te doen," lacht ze. Bestuurslid Roelf Twiest benadrukt dat het project zonder zijn voorzitter en secretaris nooit van de grond zou zijn gekomen. Met z'n tweeën zijn ze al maanden bezig het gemeente-archief en zoveel mogelijk oud-leden te benaderen voor informatie over de vereniging en voor oude foto's. Een meevallertje voor Daguerre is dat sommige families al generaties lang lid zijn. Zo was veel werk van bijvoorbeeld C.A. de Jong en Jos Lange vrij eenvoudig te achterhalen. Deze werken hoefden 'alleen maar' te worden ingelijst. ■ Links: Een produkt van fotoclub Daguerre Foto: Ina Verver ■ Onder: Secretaris Mech Rhijnsburger en voorzitter Ina Verver (rechts) op de tentoonstelling in de Trefkoel Foto: Wladimir van der Burgh --- Hoge heren Voor het geschiedenisboekje liep het onderzoek minder voorspoedig. Het Koninklijk Besluit van goedkeuring van de oprichtingsstatuten, uit 1894 en ondertekend door regentes Emma, lag keurig opgeborgen in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag, maar verder zijn er geen oprichtingsbescheiden meer te vinden. "Daguerre is waarschijnlijk opgericht door een paar hoge heren die op een koude winteravond de koppen bij elkaar hebben gestoken," zegt Rhijnsburger. Maar wie die heren precies waren, is niet meer te achterhalen. "Het archief van vóór 1912 is waarschijnlijk in de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan," veronderstelt Twiest. Wat ook zonder archief wel te duidelijk wordt, is dat Daguerre, genoemd naar een van de grondleggers van de fotografie, vroeger een eliteclubje was. Voorzitter Verver: "Die indruk is helaas moeilijk weg te werken. Het was vroeger natuurlijk ook een dure hobby en daarbij hadden we toen nog een ballotage-commissie." --- Jury Eens in de veertien dagen komen de ongeveer twintig actieve leden bijeenkom eikaars werk te bespreken. Drie van hen wordt gevraagd een jury te vormen en de foto's een cijfer te geven. Soms wordt een 'deskundige' uitgenodigd om de foto's te beoordelen. De ene keer een beroepsfotograaf, de andere een kunstschilder. "Die werkt tenslotte ook beeldend," verklaart Verver. "En hopelijk zijn wij ook een beetje met kunst bezig." Rhijnsburger vertelt dat niet iedereen die jurering even leuk vindt, maar, zegt ze: "Je moet dat vooral zien als opbouwende kritiek, de leden komen immers om iets te leren." Daguerre is ook nadrukkelijk een gezellige vereniging. Zo'n vier keer per jaar gaan de liefhebbers met elkaar op clubtocht, meestal naar een plek in een van de noordelijke provincies 'waar ook een kroeg aanwezig is'. Het leuke van zo'n tocht vindt Verver dat voor iedereen de omstandigheden en het onderwerp gelijk zijn. "Als we dan een maand later op de clubavond de resultaten bekijken, zie je pas hoe verschillend mensen kijken: iedereen maakt een andere foto." Als kleine anekdote vertelt Nico Kamperdijk, van de vier met zo'n 25 jaar het langst lid, van die keer dat de opdracht was een spin te fotograferen: "Eerst zochten we ons met mekaar lens naar een spin en vervolgens doken we en masse op die ene die uiteindelijk gevonden werd. Die middag kwam ik thuis, zat er een fantastisch exemplaar recht voor m'n raam." Volgens sommige leden is de natuur echter niet mooi genoeg en valt er nog heel wat te composeren. Anderen lopen met allerlei attributen op zak om de foto nog spectaculairder te maken. Rhijnsburger tegen Kamperdijk: "Jij liep toch een hele tijd met dat nep-handje rond dat je dan overal tussen stak." Met z'n vieren lachen ze even om de herinnering aan Kamperdijks lugubere foto's van een begraafplaats, waarop hij dat handje uit een graf laat komen. --- Groningse ruiter is zeer behoudend STAND VAN ZAKEN Gorabert Ruitersport en maatkleding aan het A-Kerkhof is vooral bekend door de afdeling maatkleding. Sinds vijfjaar is er echter ook een aparte afdeling voor de ruitersport. Deze neemt inmiddels een zeer belangrijke plaats in. Als kleermakerij bestaat het bedrijf al sinds 1925. De grootvader van de huidige eigenaar Gerrit Gombejt, richtte indertijd het bedrijf op. Het is altijd in de familie gebleven en steeds gevestigd geweest aan het A- Kerkhof. Gk)mbert deed vooral veel werk voor de gemeentepolitie, waaronder het vervaardigen van rijbroeken. Vooral daarmee bouwde het bedrijf een goede naam op. De ruitersport nam een grote vlucht in de jaren zestig. Voor die tijd was het een echte elitesport. Gombert rijdt zelf al drieëndertig jaar en kan zich nog herinneren dat hij, om lid te worden van een bepaalde club, door een ballotagecommissie werd beoordeeld. Naast de kleermakerij doet hij, samen met zijn vrouw Truus, de afdeling ruitersport. Ook zij groeide op temidden van paarden; haar vader had een hengstenhouderij. Truus Gombert: "Om dit werk goed te kunnen doen moet je ook Wel zelf paardrijden. Want klanten komen bij ons ook vaak om advies. Als mensen een bepaald artikel willen hebben en je praat daar even over, dan kan het best zijn dat iemand met iets heel anders naar huis gaat. Of soms zelfs met niets. En mocht iets ondanks ons advies niet bevallen, dan geef ik vaak ook nog geljl terug. Uiteindelijk hebben we liever tevreden klanten die weer terugkomen." Dat deze adviesfunctie heel belangrijk is, blijkt ook uit het feit dat mensen soms 'rare' dingen komen vragen. Vaak over het gedrag van hun paard. Gombert: "Je kunt deze vragen het beste beantwoorden door mensen zelf vragen te gaan stellen. Zo kom je er meestal wel achter wat het probleem is". Zijn vrouw vult aan: "Mensen moeten altijd bedenken dat ruitersport een sport is waarin ze met levende wezens te maken hebben die allemaal hun eigen karakter en buien hebben. Geen mens is gelijk, en dat is met paarden net zo!" Gombert Ruitersport heeft een totaal-assortiment: bitten, zadels, paardesnoepjes en dekens en ook de laatste trends op het gebied van de ruitermode. Hoewel volgens Gombert Grotangen' niet trendgevoelig is: 'De mensen zijn hier over het algemeen zeer behoudend wat betreft hun ruiterkleding. Een Groninger trekt niet gauw een ruitjesbroek aan. Hij houdt het liever op beige en wit met een donkerblauw of zwart jasje. Dat verkopen we dus ook het meest." Door hun jarenlange ervaring en betrokkenheid bij hun produkt, zal het voor Gerrit en Truus Gombert niet gemakkelijk zijn opvolgers te vinden. "Maar daar denken we nog lang niet aan," zegt Truus, "Voorlopig gaan we mooi door." ■ Truus en Gerrit Gombert in hun ruiterwinkel. Foto: Duncan Wijting --- Kritisch De overzichtsexpositie van werk van leden en oud-leden hangt de hele maand februari in de Trefkoel. Helaas is veel werk niet voor de expositie beschikbaar: "We hebben een uitwisseling gehad met een fotoclub in Epe en daar hangen nu nog 74 van onze werken. Daarbij zijn we natuurlijk wel kritisch op wat we ophangen en dan is er gewoon niet meer." In maart verhuist een deel van de tentoonstelling naar de Trappenhal van het Stadhuis. Tenslotte, ter ere van het jubileum, is het werk nog een maand te zien in galerie Ongering in de Oude Kijk in 't Jatstraat. "En dan kunnen wij nu eindelijk weer eens de doka in," verzucht Verver. "Zolang niets ontwikkelen begint te frustreren." Rhijnburger knikt instemmend: "Ik zou niet meer buiten die donkere kamer kunnen, het werkt verslavend. Die rust, waarin je probeert iets moois te maken: je wordt er weer helemaal mens van." --- Lassers De eerste zogenaamde fleetweld-lassers met een certificaat in het Stoomwezen treden binnenkort voor minimaal een halfjaar in dienst bij Nacap Nederland bv. De lassers worden ingezet bij een groot pijpleiding-project dat Nacap voor de Gasunie gaat uitvoeren. De opleiding is opgezet door het pijpleidingbedrijf en het arbeidsbureau in Groningen. Fleetweld-lasen is een snelle lasmethode. Het is zeer goed toepasbaar bij de aanleg van pijpleidingen omdat er snel gewerkt kan worden en de kwaliteit van het geleverde werk hoog is. De kandidaten voor de opleiding moesten voldoen aan eisen van motivatie, zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen, vakmanschap en zelfwerkzaamheid. De cursisten zijn geworven via een advertentiecampagne van het reclamebureau van het arbeidsbureau. Meer dan 250 werkzoekenden of mensen die een betere baan wilden, hebben daarop gereageerd. ★ Druk. Store Sneldruk aan de Hereweg 42 viert woensdag 13 februari het 20-jarig bestaan. Mark en Janneke Oosterwijk houden ter gelegenheid hiervan open huis. Druk Store begon in 1971 als eerste sneldrukkerij in Nederland. ★De stichting Vrouw en Werk gaat het tiende cursusjaar in. De stichting, die actief is in stad en provincie, organiseert cursussen speciaal voor herintredende vrouwen. Vorig jaar deden ongeveer honderd vrouwen aan een cursus van de stichting mee. Daarvan vonden tien inmiddels een baan en zijn ondertussen zestig aan een andere opleiding begonnen. ★ IHN Holding is begin deze week verhuisd van de Laan Corpus den Hoorn naar een nieuw kantoor aan de Van Swietenlaan. IHN Groningen en IHN- Van Dorsser blijven opereren vanuit het kantoor aan de Laan Corpus den Hoorn. De kantoorruimte die door de verhuizing van IHN Holding vrijkomt, wordt benut voor de toenemende activiteiten van IHN Groningen. ★ In de Martinihal wordt op vrijdag 22 februari door het regiokantoor Noord-Nederland van de Rabobank een symposium gehouden over de toekomst van de agrarische sector. De bank verwacht 1400 deelnemers. Het symposium heet Argitrends'. Er zijn verschillende sprekers uit de bankwereld en de agrarische sector uitgenodigd. Verder is er een forumdiscussie tussen de inleiders en de bezoekers. Deze discussie staat onder leiding van commissaris der Koningin in de provincie Drenthe Wim Meijer. Correspondentie voor 'Stand van Zaken', Nieuwsblad van het Noorden, stadsredactie t.a.v. Annejoke Smids, Postbus 60,9700 MC Groningen --- Beveiliging De nieuwe parkeergarage bij het Noordelijk Trade Center (naast de Martinihal) werd vorige week door wethouder F. Hasselaar geopend in een trapauto van het verkeerspark stadspark. Daarin zat geen autoradio. En dat lijkt maar goed ook, gezien de ervaringen van Nieuwsbladfotograaf Duncan Wijting. Een dag voor de opening begaf Wijting zich naar het Stadspark om er een foto te maken van de nieuwe parkeergarage, toen hem twee dingen opvielen: de slagbomen van het bovendek zijn met een auto gemakkelijk te omzeilen en de camera's die de garage moeten beveiligen hangen op hoofdhoogte van de bepaald niet uit de kluiten gewassen Wijting. Voor vandalen een makkie, meldde de fotograaf bij thuiskomst. (H.L.) ■ De auto van fotograaf Wijting passeert met gemak de gesloten slagbomen. --- Eerste klas Het gaat goed met de Shuttle-bus. De Expressbus voor lieden die niet wensen te wachten tot de normale Gado of DVM-vehikels voorrijden om zich te midden van eenvoudige scholieren en al dan niet werkende mede-provinciegenoten naar hun werk te begeven, mag zich verheugen in een grote populariteit. Tijdens de gemeenteraadsvergadering verklapte vervoerswethouder Frans Hasselaar gisteravond dat het project op schema ligt en dat de streefcijfers nu al zijn gehaald. Vooral veel gewezen automobilisten zouden zich verlaten op de Shuttle. Dit nu tot groot ongenoegen van de sociaal-democraat K. Swaak. Die wilde toch graag even kwijt dat hij helemaal niets ziet in de Shuttle. "Ik voel niets voor de invoering van een eerste klasse bij het openbaar busvervoer. Het heeft volgens mij geen enkele zin om bij het openbaar vervoer nu prioriteit te geven aan goed verdienende autobezitters." Nou, daar lustte Groen Links wel pap van. "U bent zeker ook tegen de eerste klas bij de NS?" informeerde T. Pitstra plagerig. "Uiteraard ben ik voor de afschaffing van de eerste klasse in de trein," repliceerde de PvdA'er. Of dat een fractie-stanpunt was, wilde Pitstra vervolgens weten. Daarop bleef Swaak het antwoord schuldig. Jammer, hoorde je het Groen Links-raadslid haast denken, anders had ik nog even kunnen informeren hoe het in dat geval moet met de afrekening van de reisonkostenvergoeding van de gemeente-ambtenaren. Die reizen namelijk allen eerste klasse. (G.v.H.) Met bijdragen van Wietse Dijkstra, Gerdt van Hofslot, Hans Leber, Corien Ligtenberg en Duncan Wijting (foto). Eindredactie: Max Palfenier --- VOLLEDIGE vergunning Zwemdiploma DAls een schaatser op het Paterswoldse Meer door het ijs wil zakken, moet ie dat zelf maar weten. Dat is de eensgezinde mening van het Meerschap Paterswoldse Meer en de gemeentepolitie van Haren. Hoewel beide partijen er van overtuigd zijn dat het ijs nog onbetrouwbaar is, vinden ze het niet nodig het schaatsende publiek op het meer te waarschuwen. "Het is ieders eigen verantwoordelijkheid om het ijs op -te gaan," aldus G. Klompmaker van de gemeentepolitie Haren. "Het zou een beetje te gek zijn als wij die verantwoording wel namen. Als je tegen het publiek zegt dat ze beter nog niet op het ijs kunnen gaan, doen ze het toch. Dan kun je beter helemaal niets doen." En sarcastisch voegt hij er aan toe: "Het is simpel: iedereen met een zwemdiploma mag in het meer zwemmen." Het Meerschap is dezelfde mening toegedaan. Voorzitter Klaas Weide, tevens burgemeester van Haren: "Het gaat natuurlijk niet alleen om het Paterswoldse Meer. We hebben nogal wat water in de buurt van Haren. Wij leggen de verantwoording volledig bij de schaatsers zelf." Het zou voor het Meerschap een koud kunstje zijn om het publiek op de hoogte te houden over de toestand van het ijs: het houdt de kwaliteit ervan nauwlettend in de gaten. Zodra het ijs betrouwbaar is wil het Meerschap samen met de IJsvereniging Scharlakenhof een baan op het meer aanleggen. J. Eisenga van Prowold, de stichting die het Paterswoldese Meer en het Hoornsemeer 'promoot', heeft een simpele verklaring voor het feit dat het meer 's winters min of meer aan zijn lot wordt overgelaten. "Onze activiteiten ontplooien we alleen 's zomers. Daarom doen we 's winters niets." ---