DE „VADER DER SNELHEID" OVERREDEN. o Tragisch ongeval te Swandon. 22 Dec. Een tragisch spoorwegongeval heeft zich te Swandon, in Engeland, afgespeeld. Een ploeg lijnwerkers vond het verminkte lijk van den heer Churchward bezijden de spoorlijn liggen en het bleek, dat hij door den zoo juist gepasseerden sneltrein was aangereden, vertelt de Telegraaf. Het tragische van dit ongeval is, dat Churchward de man is geweest, die als ingenieur bij de Great Western Railway Company vele modellen locomotieven heeft ontworpen en door zyn groote kundigheid op dit gebied den bijnaam van „Vader der Snelheid" had verworven. Nadat hij zich elf jaar geleden voor goed uit zijn beroep had teruggetrokkon, was hij, misschien wel uit liefde voor het spoorwegbedrijf, in het huis der maatschappij, dat aan de hoofdlijn van Swandon is gelegen, blijven wonen. En er ging ook bijna geen dag voorbij, of hij stak de spoorlijn over en begaf zich naar de werkplaatsen der maatschappij. Men veronderstelt, dat de lichte mist en het feit, dat Churchward's gezichtsvermogen niet zoo goed meer was, de oorzaken zijn, dat hij den aanstormenden trein, die op dit punt doorgaans met een snelheid van 85 K.M. per uur rijdt, niet heeft hooren aankomen. De uitvindingen en verbeteringen van Mr. Churchward hebben het mogelijk gemaakt, dat snelheden, waarmede heden ten dage door de treinen worden gereden, konden bereikt worden. De „City of Terro", de locomotief, waarop hij zijn meeste verbeteringen en uitvindingen toepaste, bereikte in Mei van het jaar 1904 op Wellington Bank b\j Taunton een snelheid van 163 K.M. per uur. --- Een Fransche kerstmis in vreugde en droefenis. De verschrikkelijke ramp te Lagny. Tragische bijzonderheden. (Van onzen Parijschen correspondeert). Parijs, 24 Dec. Niet minder dan in de Angelsaksische lauden is Kerstmis hier het groote winterfeest. De sombere dagen die we eind December in ons hoekje van de wereld doormaken, gehuld in mist en nevelen die maken, dat we zelfs hier in Parijs soms tijden lang de zon niet te zien krygen, en op kunstlicht aangewezen zijn, brengen mee dat we in dezen tyd nog meer dan anders de behoefte hebben aan een feestelijk bijeenzijn met goede vrienden, aan lekker eten, muziek en vroolijkheid. De gewoonte in gezelschap te banketteeren bestond hier, naar de historici ons leeren, al vóór het Christendom, dat zich, zooals in zoovele gevallen, aan de bestaande gewoonten heeft aaugepast door te zor gen, dat er een legitieme reden kwam voor verheugenis en goede sier. Maar om dat het Pransche volk, zooals heel het Latijnsche ras, nu eenmaal meer buitens huis leeft dan het Germaansche, vieren we hier Kerstmis bij voorKeur in het openbaar, en het is de S é v e i 11 o n, de groote nachtmaaltijd in de restaurants, voorafgegaan, hetzij door een bezoek aan de plechtigheden in de kerken, hetzij door het bijwonen van een of ander vroolijk stuk in een der schouwburgen, die het hoogtepunt vormt van de Parijsche Kerstviering. Zoo waren voor vanavond in alle groote eetgelegenheden de tafels alweer gereserveerd, en zullén de gebruikelijke hoeveelheden oesters, kaviaar en foie gras in de duurdere, witte bloedworst en kalkoen in de eenvoudigere eethuizen, naar beneden gespoeld worden met champagne van verschillende qualiteit — je krijgt ze door den nood der tijden hier al voor vijftien, twintig francs de flesch in de restaurants voor onder de tien in de winkels — waardoor de zoozeer bedreigde fabrikanten in Riem en Av tenminste nog weer eens een Steuntje zullen krijgen. De schouwburgen zijn geheel besproken, en tot aan den mor gen is het in de Parijsche straten het gerij van naar huis keerende feestgangers in diverse stadia van [helderheid. Zoo slecht kun nen de zaken nie* gaan, of met Kerstmis moet er gefuifd worden! D&t hebben we dan tenminste weer gehad. Maar ditmaal is er dan toch een schaduw geworpen op'de vroolijkheid, door het verschrikkelijke spoorweg-ongeluk, dat zich gisteravond op de groote lijn naar het Oosten, niet ver van Parijs, heeft voorgedaan, en dat met zijn ongekend groot aantal slachtoffers, b\jna tweehonderd dooden, meer dan driehonderd gewonden, het ernstigste is van al degene die hier zijn voorgevallen sinds de spoorwegen bestaan. Zooals altijd aan den vooravond van de groote feestdagen waren de groote sneltreinen die des avonds van de Gare de F Est vertrekken tot barstens toe gevuld met personen en families, die hun enkele dagen vacantie bij verwanten of vrienden in het Oosten gingen doorbrengen. De zware mist die heel de stad oorzaak, dat het vertrek groote vertraging ondervond. Pas vijf kwartier na het vastgestelde uur had de sneltrein naar Nancy kunnen afrijden, kort daarna gevolgd door dien naar Straatsburg, die voor het grootste deel denzelfden weg volgt. Op een afstand van niet meer dan vijf-en-twintig kilometer van Parijs, niet ver van het kleine station Lagny, werd de eerste opgehouden door een buurttrein, die stopte. Door een tot dusver nog onbekende oorzaak werd door machinist en stoker van den trein naar Straatsburg niet gemerkt, en met volle vaart, meer aan honderd kilometer in het uur, reed de achterste trein op den voorste. i)e uitwerking van de botsing op den trein naar Nancy was ontzettend. De wa gons werden als het ware verpulverd; alle oogetuigen verbazen zich er over dat er zoo weinig van overgebleven is. Men begrijpt, welk een slachting dit aanricht te onder de reizigers die letterlijk opeen gepakt zaten in de coupé's, want zelfs de gangen stonden vol, en vele derde-klasse passagiers waren in de compartimenten tweede en eerste ondergebracht. Van talloozen is slechts een bloedige massa overgebleven, en zoo kon het aantal dooden stijgen tot bij de tweehonderd, met nog honderden zwaar-en licht gewonden, het hoogste cijfer dat ooit bij eenig spoorwegongeluk in Frankrijk is voorgekomen. Het punt waar de ramp plaatsvond ligt midden in de velden, ver van eenig station van beteekenis, zoodat de hulpverleening groote vertraging ondervond. De ambulance—auto's, die op het bericht van alle kanten aankwamen, liepen vast in een muilen grond, en hinderden elkaar in hun bewegingen. Daardoor duurde het vele uren, eer zelfs de gewonden, die niet in de verwdeste wagons vastzaten weggehaald konden worden, en velen hunner, die anders misschien nog gered hadden kunnen worden, zijn bezweken door dat ze onbeschermd bleven liggen in de ijzige koude, die alles met een dikke laag rijp overdekt had. Wat degenen betreft, die onder de balken en verwrongen ijzeren stangen en platen beklemd zaten, de in allerijl toegeschoten doctoren konden hun slechts, voor zoover ze bereikbaar waren spuitjes met verdoovende middelen toedienen, om hun vreeselijk lijden wat te verzachten tot men ze bevrijden kon. De nacht, de mist, het rossige licht der vuren die men ontstoken had, de hartverscheurende kreten der gewonden, dit alles vormde zulk een aangrijpend geheel, dat vele geredden met de handen aan het hoofd wegholden, en anderen uren lang als verdwaasd bleven ronddolen. Onder de|redders was er een, een matroos, die den vriend met wien hij reisde, naast zich had zien verpletteren, welke na een aantal gewonden te hebben helpen bevrijden eensklaps ineenzakte, overwonnen door de verschrikking van dit schouwspel. Zoo spoedig mogelijk werden de gewonden overgebracht naar de hospitalen in de buurt. De dooden werden in speciale treinen geladen en vervoerd naar de Gare de I'tëst, waarvandaan ze nog zoo kort tevoren opgewekt en blij in het vooruitzicht van de feestelijke reis vertrokken waren. In een in allerhaast ingerichte chapelle ardente werden ze in lange rijen op hekken van latwerk neergelegd, om door familieleden en kennissen te kunnen worden geïdentificeerd. Die uitstalling vormt een waarlijk aangrijpend schouwspel. Mannen, vrouwen,kinderen liggen er zij aan zij, zooals ze aangebracht zijn, in hunjgescheurde en met modder bevlekte kleeren, voor het meerendeel afgrijselijk verminkt. Er zijn jonge vrouwen in kostbaar bont, werklieden met vereelte handen, soldaten, kinderen - . . Die kinderen vooral, welk een verschrikking! Hier liggen rustig en als slapend twee kleine jongentjes naast elkaar, eender gekleed, tweelingen misschien. Ginds een klein meisje met krulletjes en een verminkt armpje. Verderop een hoopje wollen kleeren, dat het lijkje van een zuigeling verbergt, nog geheel zooals de zorgzame moeder het inpakte tegen de kou, en daarnaast de moeder zelf, die het niet meer missen zal... . Die rijen stille lichamen, die weinige uren geleden nog vroolijke menschen was ren, met hun wenschen, hun verlangen-, hun hartstochten, en dis zoo onvoorbereid het groote mysterie zijn binnengegaan wier houdingenen verwondingen getuigen van een vreeselijken doodsstrijd, of die daar kalm neer liggen als sliepen ze maar, ze vormen een tafereel van een lugubere onwerklijkheid, in het zwakke licht van de ondergrondsche ruimte, waar de agenten zacht praten, en mannen met lantarens, zakelijk bezig, etiketten met opschriften hechten aan de kleeren van hen, die herkend zijn. Later, in hun doodsgewaad, onder het witte laken, zullen ze dooden zijn als alle andere. Nu is het of het le ven-van-alledag nog aan hen vastzit, hen dichter houdt bij ons, levende menschep, of ze van dit alles nog niet kunnen scheiden. De tragedie is nog zoo versch.... En dan weer wil het er niet in, dat dit menschen zijn als gij en ik, en komt het gevoel over u in een groot panopticum te zijn, waar kunstig gemaakte wassen beelden de voorstellig moeten geven van zulk een ramp, net zooals het zijn zou, als het werkelijkheid was.... Onder de dooden zijn enkele bekenda persoaen, twee Kamerleden en een oudonderminister met zijn vrouw. Een ander Kamerlid werd ernstig gewond, maar zal I er waarschijnlijk het leven afbrengen. Overigens behooren de slachtoffers tot alle mogelijke klassen der maatschappij, en de dood heeft gekozen zonder aanzien des persoons, rijk en arm, jong en oud, zooals hij gewoon is. Zoo is er rouw in alle kringen en standen, en ligt er voor duizenden een rouwfloers over dit Kerstfeest. Overigens was er juist de laatste dagen wat meer reden tot verheugenis. Na eindelooze besprekingen en onderhandelingen zijn de twee Kamers het eens geworden over de financieele voorstellen, bestemd om althans een deel van het groote tekort in de Pransche staats financiën te dekken. De Kamers hebben ingezien, dat het op den dunt- mis moest loopen, als ze maar voortgingen telkens weer een kabinet om te gooien, omdat het maatregelen voorstelde waarmee ze om politieke redenen niet bij hun kiezers durfden aankomen. De roerige stemming, die hier in Parijs onder het publiek begon te komen heeft gemaakt dat ze eindelijk eieren voor hun geld hebben gekozen. Op die wijze is een bedrag van tusschen de vieren vijf milliardfrancs gedekt van een tekort, dat op zijn minst het dubbele zal bedragen. Niet genoeg dus, maar in ieder geval een stap op den goeden weg. De rest moet dan maar komen in het nieuwe jaar, dat we tegemoet-gaan zooals telkens met een mengsel van hoop en ongerustheid, en dat ons heel veel teleurstellingen bréngen mag, als het ons maar laat dat onwaardeerbare goed dat den laatsten tijd maar weer al te vaak bedreigd werd den vrede! Bonne et heureuse année, mes chers lecteurs! BOULEVARDIER. Dezer dagen heeft de Russische kolonie te Parijs het priesterjubileum van haar bisschop, mgr. Smirnof, plechtig gevierd. Mgr. Eulogius, hoofd van de orthodoxe geestelijkheid, plaatst den jubileerenden bisschop den rayter — een geschenk van geloovigen uit diverse deelen van de wereld — op het hoofd. --- ZEVEN MAAL DOODSTRAF GEEISCHT. Wegens moord op Duitsch politiebeambte. Hamburg, 21 Dec.— Het getuigenver hoor in de zaak van den moord op den brigadier van politie Knies in December 1930 is heden gesloten. Het O.M. eischte, -zoo lezen wij in de Telegraaf, tegen zeven verdachten de dood straf en tegen den achtsten verdachte twee en een half jaar gevangenisstraf. Brigadier Knies werd tijdens een demonstratie van den bond van Roode Frontstrijders, waarbij hij de demonstranten moest verspreiden, op 3 December 1930 door een diepen steek in den hals gedood. --- DE BAGGER WERKEN IN DE HAVEN VAN ZEEBRUGGE. Proefnemingen in het Laboratorium te Delft. De correspondent van de N.R. Ct. te Brussel meldt aan zijn blad d.d. 21 Dec. j.1.: Oud-minister van Caenegem, die thans aan het hoofd staat van de haveninstellingen te Brugge en Zeebrugge, heeft voor deze laatste haven een plan opgemaakt van baggerwerken, die het mogelijk zouden maken, voldoende diepgangen aldaar te verzekeren. De Belgische regeering, speciaal de minister van openbare werken, hebben zich omtrent deze baggerwerken nog niet uitgesproken. Zij wachten op het resultaat van de proefnemingen en berekeningen, die in dit verband in het laboratorim van de Technische Hoogeschool te Delft worden gedaan. --- ZEEPALING VAN DERTIG METER? Wonderlijke ontdekking der „Danna” expeditie. Kopenhagen, 21 Dec. — Dr. Vedel Taaning, de directeur van het Deensch biologische marine-instituut, deelt mede, dat bü het diepzee-onderzoek van de Deensche expeditie met de „Dana" aan de kust van Zuid-Afrika, een palinglarve is gevonden, welke in volwassen vorm een lengte van minstens 25 tot 30 meter moet hebben. De paling is dus grooter dan het monster van Loch Ness. De larve meet thans al byna twee meter, terwijl de larve van een gewone paling ongeveer zes centimeter lang is, besluit de Telegraaf. --- Wolven in Roemenië 22 Dec. Tengevolge van den hevigen sneeuwval zynde wolven in Roemenië zoo hongerig geworden, dat zij raenschen aanvallen en verscheuren. In de nabijheid van vele dorpen zijn de afgeknaagde beenderen van vele slachtoffers, mannen, vrouwen en kinderen, gevonden. Steeds meer berichten komen binnen over door Jwolven verslonden mensehen, zoodat op vele plaatsen de bewoners niet meer alleen buiten de bebouwde kom durven komen. In Transylvanië hebben de autoriteiten drijfjachten georganiseerd, waaraan ook militairen deelnemen, doch door de hevige sneeuwstormen heeft dit weinig succes opgeleverd. (N.R.Ct.) --- Bewindsstrijd in Tibet. WIE ZAL DEN DALAI LAMA OPVOLGEN? Geheimzinnigheden in een onbekend land. Loo geheimzinnig als Tibet-zelf, dat immers eeuwenlang volkomen gesloten'bleef voor eiken invloed van buiten, zoo mysterieus als de riten, die de verkiezing begeleiden van den opvolger van den Dalai Lama, den heerscher van Tibet, zoo geheimzinnig schijnt ook de dood te zijn van de dertiende incarnatie van den Boeddha, welk overlijden de' Telegraaf dezerdagen meldde. Volgens sommige berichten is zijn dood het gevolg van vergiftiging, doch 'volgens de Boeddhistische astrologen, die een belangrijke rol spelen in in het openbare leven van Tibet, is het de stand van maan, Venus en Saturnus, waaraan het overlijden van den Dalai Lama is toe te schrijven. Alle aandacht, niet alleen in Tibet, doch ook ver daarbuiten, en vooral in China, is thans gericht op de keuze van den opvolger, die nu geschieden moet. Volgens de lamaitische opvatting is het zoo, dat de Dalai Lama, als incarnatie van den Boeddha, feitelijk niet sterft, doch dat zijn geest overgaat op zijn opvolger en nu komt het er dus maar op aan, vast te stellen wie dit is. Meestal laat de heerschende lama aanwijzingen na voor de verkiezing, doch in dit geval is zulks niet geschied en nu staan de lama's voor de moeilijkheid uit te maken, welk kind gekozen moet worden. Het was namelijk tot dusver gewoonte een knaapje tot de waardigheid van Dalai Lama te verkiezen: nadat de keuze is bepaald moet het kind leerschool doormaken, om dan op zijn achttiende jaar de regeering te gaan uitoefenen, wereldlijk en geestelijk. Wat deze regeering betreft is er nog een belangrijke factor, nl. de Pantsen of Tasji Lama, die aanspraak maakt op het leiderschap der Boedhisten. In zyn strijd tegen den Dalai is hij eenige jaren geleden naar China gevlucht thans wil hij, zooals gemeld, naar Tibet terugkeeren in de hdop zijn aanspraken geldend te kunnen maken en het bewind in handen te krijgen. Daarbij heeft hij den steun van China, dat Tibet gaarne weer in zijn invloedssfeer wil betrekken: op het oogenblik echter is de bufferstaat Tibet onder Engelschen invloed, de thans over leden Dalai Lama was een groot vriend der Engelschen. In alle Boeddhisten-tempels, die tot de z.g. Greelmutsen — Boeddhisten behooren wordt thans rouw bedreven. In den Lama tempel te Peking hebben plechtigheden plaats voor een replica van den heiligen tempel van Lhasa. De vorige Dalai Lama was iemand van uiterst bescheiden afkomst; hij had een veelbewogen .jeugd. Onmiddellijk na zijn verkiezing, d:e door 9ommige geestelijken werd aangevochten, rees er verschil van meening over de vraag, of hij wel als een incarnatie van Boeddha was te beschouwen. Er waren lama's die beweerden, dat de Boeddha zich maar twaalf maal zou incarneeren —de vorige Dalai Lama was de dertiende — maar de meerderheid was het eens met de opvatting, die door bepaalde heilige schrifturen werd gestaafd, dat er 17 incarnaties zouden komen. Pogingen om den jongen te vermoorden zijn er ook verscheidene geweest. Ngawang Lopsang Tupden Qyatso maakte eenige reizen, o.a. naar Britsch-Indië en Rusland, schroomde niet kennis te nemen van de westersQhe beschaving en, wat erger geoordeeld werd, hij voerde ODk tal van moderniteiten in Tibet in, hetgeen op fel verzet stuitte bij een deel der Boeddhistische geestelijken! De Dalai Lama was echter een man met een onverzettelijk karakter, die zijn plannen wist door te zetten. Auto's deden hun intrede in Lhasa, in zijn paleis liet hij electrisch licht aanleggen, toen de radio kwam verschafte de Dalai Lama zich onmiddellijk een toestel, terwijl bij ten slotte een speciale telefoonlijn liet aanleggen van zijn paleis naar Darjeeling zoodat hij op allerlei wijzen in nauw contact bleef met hetgeen er buiten zijn land gebeurde. Zijn technische voorkeur ging zelfs zoover dat hy gebedswielen door electrische batterijen liet drijven. Onder zijn bewind werden leger en politie gemoderniseerd, munten en bankbiljetten uitgegeven. Ook voor de sportbeoefening heeft hij veel gedaan; zelf was hij verzot op dieren; paarden, honden en vooral vogels. In het „Juweelen Park", waarin zijn paleis was g; legen, had hij in een nogal fragile kooi een tijger, die dagelijks een bezoek kreeg van zijn meester. En het gerucht ging, dat het dier mak werd als een lam: zoodra de Dalai Lama hem toesprak. FRANKRIJK HEEFT EEN NIEUWE BRUG GEKREGEN. - De overspanning van deze oeververbinding is een der giootste ter wereld. Alvorens deze brug bij Villeneuve in gebruik te nemen, werd zij op baar sterkte onderzocht, door er een file auto's met zand beladen over te laten rijden. --- INCIDENT AAN DE DUITSCHZWITSERSCHE GRENS. Een trein aangehouden. Bern, 21 Dec. De sneltrein Zürich — Schaffhausen, welke om 7 u. 40 van Zürich vertrekt en tusschen Rass en Neuhausen over Duitsch gebied rijdt, is, naar V.D. uit Bern aan de N.R.Ct. meldt, dezer dagen door Duitsche beambten even voor het Duitsche station Jestetten midden op den weg aangehouden. Toen' de machinist de roode vlag bemerkte, stopte hij onmiddellijk in de meening, dat het baanvak niettegenstaande het veilige signaal niet veilig of misschien wel defect' was. Hij informeerde naar de oorzaak van het oponthoud, waarop hem medegedeeld werd, dat er een treincontröie plaats moest vinden. Het verzoek van den machinist, ter vermyding van stremmingen in het treinverkeer op het nabyliggende station Jestetten te controleeren, werd op scherpen toon van de hand gewezen. Daarna werd de trein door de Duitsche douanebeambten doorzocht, naar verboden drukwerk. Protesteerende Zwitsersche reizigers zouden daarbij met overbrengen naar concentratiekampen bedreigd zyn. Na een oponthoud van 20 minuten kon de trein zijn reis voortzetten. Het bericht over dit incident verbreidde zich zeer snel in Schaffbausen'en wekte groote verontwaardiging Nader verneemt V.D. nog, dat de houding van de Duitsche douane- en politiebeambten te wijten is aan het feit, dat uit de doorgaande treinen Zürich-Schatfhausen op Duitsch gebied meermalen verboden drukwerken geworpen zouden zjjn. --- HIRTSIEFER VEROORDEELD. Tot zes maanden gevangenis. Bochum, 22 Dec. (W.BJ De rechtbank alhier veroordeelde den gewezen Pruisischen minister Hirtsiefer wegens corruptie tot de in het betrokken geval maximale straf van zes maanden gevangenisstraf. Hem werd voorts de bevoegdheid ontzegd om drie jaar lang een openbare functie te bekleeden. De drie medeverdachten in het proces kregen allen enkele maanden gevangenisstraf en eenige honderden mark boete. (Alg. Hbl.). ---