ZOEKENDE ZIELEN 2iei 111 Sen°men, zijn wij allen zoekende Sprak' hnmers ieder mensch — naar de 2oewe Van Gen. 2 : 7, een „levende ziel" — wt°P zijn wijze geluk. Op zijn wijze; h°ü(j achter het woord geluk velerlei indat .. aat. Velen b.v. achten te zijn geluk: overvloedig kunnen bevredigen de unner zinnen; anderen: dat zij een Peijj^art bezitten, waardoor zij maatschappij onafhankelijk zijn, of een positie Vdf n' waaraan eer en aanzien is vernog weer anderen: dat zij, niet 2iCh door zorgen van financieelen aard, Vsf°ngestoord kunnen wijden aan hun is g of wetenschap, 't Getal van al dezen Soea °°1t! en velen van hen hebben, zoo Soort als hun leven lang, genoeg aan dit floor ,Van geluk, voelen er zich zoo zeer beoa„ , vredigd, dat deswege het leven hun ïfi,ijk te- een zegenhet et waarschijnlijk niet minder groot ? 6 van hen' die dit soort van geluk, ben• 00 te zeggen, reeds lang „door" heb- Vaö' hetende, dat zij iets anders bovendien *ich jOOO6 hebben om bevredigd, gelukkig Wp voelen. Hun hart is onrustig vanvan hde kwellende vraag: wat het doel is * «un leven. En zij met name zijn het, sjjr aan men pleegt te denken, als er 18 van zoekende zielen, terwijl zij V&ftd r worden geacht te zijn bon tobbende zielen, omdat zij wel ö.at höan een antwoord vinden, maar geen onvoorwaardelijk voldoet. d.at aar°m zij dit laatste niet vinden? Omte , van den verkeerden kant beginnen ïiern°elcen: van den mensch uit, zichzelf ter als maatstaf aller dingen. Want hoe p6r/fereld zou een mensch met zijn bevolk vermogens kunnen doorgronden, leVg doei de Onbekende Macht, die zijn schiep, in dat leven heeft neer ge• Immers evenmin, als dat hij zou (W doorgronden het doel, waarmede ten7i Cht het heelal heeft geschapen! — 3 dan, dat deze Hoogere Macht het p Mensch zou willen openbaren. öiïp daarom is er wel degelijk een bevrevi n de zoekende ziel het vurig begeerde Wt ord geeft; immers hem in het hart &ateen vrede> die alle verstand te boven waarin een mensch waarachtig V&n r dit het doel van mi->n leven; dit het G°d ook aan mijn hart geopenbaarde: hatl^eloovig leven en gehoorzamen uit Zijn tty Terecht zegt dan ook Jezus tot de Wp've, als Hij afscheid neemt van deze Wpi Mijn vrede geef Ik u, niet gelijk de 14 . dien geeft, geef Ik hem u (Joh. 27). Inderdaad, alle vrede, dien de weoL Seeft, uiterlijk en innerlijk, kan elk vt&dnblik ons ontnomen worden — de l6e e> door Jezus bedoeld en die God alïiipy. *ien mensch kan geven, door niets of and. klij^e verkondiging van het Evangelie 2o0 Kt eenvoudig en zij is ook eenvoudig; er ri®envoudig, dat wijzen en verstandigen <3at :°rgaans niet aan willen. Zij erkennen, W Mensch zich een begeerlijke vrijheid Verwerven door gehoorzaamheid aan Gen Scheüjke geboden — wij zijn vrij, zeis[av reeds de oude Romeinen, omdat wij «te ?,n.der wet zijn; maar met die opper- geboren uit gehoorzaamheid tyat e geboden Gods, weten zij geen raad. feu Roeten wij daar mee beginnen? vrager wie zo° doet- staat immers niet bes beide voeten op den grond! men m h lastert, verwerpt hem! zoo- UStpl®n ook Christus gehoond, gespot, ge-2ij v verworpen heeft. Inderdaad, maar ergeten7 dat Jezus ondanks Zijn ver- juist uit dien vrede Gods, de putten om den Hem gewezen ! gaan tot in Gethsemané en tot op lio ha! van» eens' de verkondiging van het eenvoudig, maar het is alleraarv eenvoudig om uit haar te leven; wordt de grootst mogelijke leercl geëischt; het moet geei) worden onder veel struikelen, vallen Ij. Pstaan. Terecht zegt Jezus in Matth. Veriïm •n 29 = Komt tot mij, allen, die eid en belast zijt en ik zal u rust jp begeerden vrede Gods — geven *achtmrt" van dat ik nederig ben en 6p edig van hart. Nederig zijn, d.w.z. Jlaatj, n van God zich nooit te voor- Mip achten om ook den armste, el- p' zondigste in liefde te dienen JfOds wil; zachtmoedig van hart, eiHd kind van God niet bitter ge- worden onder hoon en spot, (Zie vervolg tweede kolom onderaan) maar moet trachten zachtkens te oordeelen door begrijpende liefde. Zegt iemand nu, dat Christenen het in dit „leeren" nog niet bijster ver gebracht hebben, dan is dat waar en 't is meteen de reden, dat er zoo weinig invloed van hen uitgaat op de samenleving. Christenen willen de wereld, haar roem en eer, moeten haar willen èn zij willen de verworpenheid van Christus — maar deze twee verdragen elkaar nu eenmaal slecht. Dies is voor elk geslacht van Christenen opnieuw het groote probleem: om evangelie en cultuur nochtans te doen samen stemmen tot zoo iets van een harmonische twee-eenheid. Maar waar blijft de verkondiging van het Evangelie; en waar blijft ook, dat zelfs bij de geringste inspanning om uit Gods hand te leven, een mensch reeds een vleugje van dien vrede, die alle verstand te boven gaat, in zijn hart ervaart; dat bij gestage inspanning deze vrede zelfs een vage gestalte in hem gaat aannemen en hij te dieper verstaat het Jezus-woord in Mark. 13 : 13 = Wie volharden zal tot het einde, zal zalig worden, d.w.z. die zal zaligheid genieten door het bezit van den vollen vrede Gods, dien Hij Zijn kinderen wil bereiden voor tijd en eeuwigheid. S. i Nadruk verboden.) --- Garanties. In aansluiting op de scheidsrechterlijke uitspraak zijn tusschen de ministers van buitenlandsche zaken der spil eenerzij ds en den Roemeenschen minister van buitenlandsche zaken anderzijds nota's uitgewisseld, waarin Duitschland en Italië de integriteit en onaantastbaarheid van het Roemeensche staatsgebied waarborgen en de Roemeensche regeering deze garantie aanneemt. De speciale correspondent van Stefani meldt: Graaf Ciano heeft den Roemeenschen minister van buitenlandsche zaken Manoilescu een nota overhandigd van den volgenden inhoud: „Excellentie, uit naam en op bevel van de Italiaansche regeering heb ik de eer u het volgende mede te deelen: Italië en Duitschland nemen vanaf heden de garantie op zich van de integriteit en onaantastbaarheid van het gebied van den Roemeenschen staat". De Roemeensche minister van buitenlandsche zaken, Manoilescu, heeft hierop geantwoord : „De Roemeensche regeering neemt met voldoening kennis van de mededeeling en aanvaardt de garantie, die Roemenië is verleend". --- De scheidsrechterlijke uitspraak De regeeringen van Roemenië en Hongarije hebben zich tot de Duitsche en Italiaansche regeeringen gewend met het verzoek, de kwestie van het gebied dat aan Hongarije zou worden afgestaan, door scheidsrechterlijke uitspraak te regelen. Op grond van dit verzoek en van de door de regeeringen van Hongarije en Roemenië afgelegde verklaringen, dat zij een dergelijke uitspraak zonder meer als bindend zouden erkennen, hebben de Duitsche en de Italiaansche minister van buitenlandsche zaken, Von Ribbentrop en graaf Ciano, na nieuwe besprekingen met de Roemeensche en Hongaarsche ministers van buitenlandsche zaken, Manoilescu en Csaky, te Weenen, naar officiëel verluidt, de volgende uitspraak gedaan: le. „Als definitieve grens tusschen Roemenië en Hongarije wordt de op de bijgevoegde kaart aangeteekende grens vastgesteld. De nauwkeurige plaatselijke afbakening wordt aan een Roemeensch-Hongaarsche commissie overgelaten. 2e. Het volgens deze uitspraak aan Hongarije komende Roemeensche gebied wordt binnen een termijn van veertien dagen door de Roemeensche troepen ontruimd en in ordelijken toestand aan Hongarije overgedragen. De étappes van ontruiming en bezetting en andere regelingen daarvoor moeten onmiddellijk door een Roemeensch—Hongaarsche commissie worden vastgesteld. De Roemeensche en Hongaarsche regeeringen hebben er zorg voor te dragen, dat de ontruiming en bezetting zich in volledige orde en rust voltrekken. 3e. Alle Roemeensche burgers, die thans gevestigd zijn in het gebied, dat door Roemenië wordt afgestaan, verkrijgen zonder meer de Hongaarsche nationaliteit. Zij hebben het recht binnen een termijn van zes maanden de Roemeensche nationaliteit te verkiezen. De personen, die van dit recht van optie gebruik maken, moeten het Hongaarsche staatsgebied binnen een nieuwen termijn van een jaar verlaten en worden door Roemenië overgenomen. Zij kunnen hun roerende bezittingen vrijelijk met zich meenemen. Zij kunnen verder hun onroerende bezittingen tot het tijdstip van hun vertrek liquideeren en daarvan eveneens vrijelijk medelieden. Indien de liquidatie niet gelukt, moeten zij door Hongarije schadeloos worden gesteld. Hongarije zal alle kwesties, die met de verhuizing der optanten samenhangen, op grootmoedige en tegemoetkomende wijze behandelen. 4e. De Hongaren van oorsprong, die de Roemeensche nationaliteit bezitten en wonen in het gebied, dat in 1919 door Hongarije aan Roemenië is afgestaan en dat thans aan Roemenië blijft, hebben het recht binnen een termijn van zes maanden de Hongaarsche nationaliteit te verkiezen. Voor de personen, die van dit recht van optie gebruik maken, gelden de onder ten derde vastgestelde beginselen. se. De Hongaarsche regeering verbindt zich plechtig, de personen, die op grond van deze uitspraak de Hongaarsche nationaliteit verkrijgen, doch van Roemeenschen oorsprong zijn, in ieder opzicht gelijk te stellen met de andere Hongaarsche burgers. De Roemeensche regeering neemt plechtig dezelfde verplichting op zich ten aanzien van de op Roemeensch gebied blijvende Roemeensche burgers van Hongaarsche afkomst. 6e. De regeling van andere kwesties, voortvloeiende uit gebiedsoverdracht, blijft overgelaten aan rechtstreeksche onderhandelingen tusschen de Hongaarsche en de Roemeensche regeering. 7e. Indien zich bij de tenuitvoerlegging van deze uitspraak moeilijkheden voordoen of twijfel zou rijzen, zullen de regeeringen van Roemenië en Hongarije zich rechtstreeks met elkaar verstaan. Indien zij daarbij ten aanzien van een kwestie niet tot overeenstemming kunnen komen, zullen zij haar voorleggen aan een difinitieve beslissing door de regeeringen van Duitschland en Italië". --- Verklaringen van Von Ribbentrop en Ciano. De Duitsche en Italiaansche ministers van buitenlandsche zaken hebben de volgende verklaringen afgelegd. De rijksminister van buitenlandsche zaken, VON RIBBENTROP, verklaarde: „Door de scheidsrechterlijke uitspraak heeft een belangrijk en moeilijk probleem der Europeesche politiek zijn definitieve regeling verkregen. Ik zou uit naam van de Rijksregeering mijn bijzondere vreugde en voldoening hierover tot uitdrukking willen brengen. De Roemeensche en de Hongaarsche regeering hebben een beroep gedaan op de regeeringen der beide spilmogendheden. Zij hebben daarmede uitdrukking gegeven aan haar wil om het tusschen haar sedert lang omstreden probleem langs vreedzamen weg tot oplossing te brengen, en hebben daarmede met hare verantwoordelijkheid, zoowel voor de behartiging van haar eigen belangen, als ook voor het behoud van den vrede in Zuidoost- Europa. rekening gehouden. De Führer en de Duce hebben, zich niet onttrokken aan dit beroep. Duitschland en Italië, die met Roemenië en Hongarije op gelijke wijze door vriendschappelijke betrekkingen zijn verbonden, zijn bij de tu&chen de beide landen tot dusverre omstreden kwestie als zoodanig niet rechtstreeks geïnteresseerd. Zij konden derhalve in volkomen onpartijdigheid de hun opgedragen taak ter hand nemen en uit de groote moeilijkheden, die de gecompliceerde geografische en ethnografische toestanden van het omstreden gebied met zich mede brengen, een rechtvaardigen en de belangen van beide partijen behoudenden uitweg vinden. De beide spilmogendheden hebben daarmede opnieuw het bewijs geleverd, dat zij in strijd met de Engelsche politiek, die sedert den aanvang van het conflict der spilmogendheden met Engeland gepoogd heeft den brandfakkel van den oorlog ook in het Donaugebied te werpen, vastbesloten en ook ln staat zijn om in samenwerking met de mogendheden in dit gebied een uitbreiding van den oorlog tot dit gebied te verhinderen. Na de Sovjet Russische-Roemeensche overeenstemming over de Bessarabische kwestie en na de reeds tot stand gekomen overeenstemming tusschen Roemenië en Bulgarije, in de kwestie van de Zuidelijke Dobroedzja, is thans met de door de spilmogendheden gegeven en door de beide partijen aanvaardde scheidsrechterlijke uitspraak, het laatste in het Donaugebied nog hangende territoriale probleem tot oplossing gebracht. Een definitieve toestand der pacificatie zal thans ten prof ij te van allen ook in dit deel van Europa intreden. Ik ben er van overtuigd, dat hiermede een hechte grondslag voor het tot stand brengen van duurzame en vriendschappelijke betrekkingen tusschen Roemenië en Hongarije in het leven is geroepen". De Italiaansche minister van buitenlandsche zaken, GRAAF CIANO, zei: „Op het oogenblik der onderteekening van het protocol, dat de aanvaarding van de scheidsrechterlijke uitspraak door de Hongaarsche regeering en de Roemeensche regeering bekrachtigt, waarmede Duitschland en Italië de nieuwe en definitieve grenzen tusschen Hongarije en Roemenië hebben vastgelegd, zou ik namens mijn regeering uitdrukking willen geven aan mijn zeer levendige en oprechte tevredenheid over de rechtvaardige en vreedzame oplossing van een probleem, dat de betrekkingen tusschen de beide landen en de rust in het Donaubekken zoo zwaar bedreigde. Tot deze oplossing hebben Hongarije en Roemenië met gelijk begrip bijgedragen en ik zou mijn bewondering tot uiting willen brengen voor den vèrzienden blik en het verstand van hun regeeringen en hun staatslieden. Zij hebben de doelstellingen, welke streven naar vrede en bestendigheid, en waardoor de politiek der beide spilmogendheden zich laat leiden, volkomen begrepen en vertrouwen gesteld in den geest van rechtvaardigheid van Duitschland en Italië. Deze geest heeft den heer Von Ribbentrop en mij ln staat gesteld de vele moeilijkheden te overwinnen van een kwestie, waarin ingewikkelde aardrijkskundige, economische en ethnograflsche eischen elkander kruisten en die wij ons voornamen op te lossen, niet alleen met pijnlijke onpartijdigheid maar ook met den overtuigenden wil om de grondslagen te leggen voor een duurzame en vertrouwelijke samenleving tusschen de beide naties, die zich tot ons hebben gewend. Met de arbitrage van vandaag en het werk, dat haar heeft voorbereid en mogelijk gemaakt, hebben Duitschland en Italië hun rechtlijnige en vasthoudende actie voortgezet om te vermijden, dat het conflict, waarin zij zich bevinden, uitgebreid wordt tot de landen van Zuidoost-Europa, waarheen onze vrijanden hardnekkig en met alle middelen getracht hebben het te brengen. Wij wilden niet alleen in dit gebied van Europa den vrede behouden, maar hem recht en veilig opbouwen, in die hechtheid en veiligheid. welke alleen de goede wil en de rechtvaardigheid kunnen verleenen. een zaak. die Duitschland en Italië voor alles willen dienen. Met dit opheffen van een twistvraag, die twintig jaar lang dreigde uit te loopen op een conflict, treedt in de betrekkingen tusschen Hongarije en Roemenië een ommekeer in. Wij staan aan het begin van een regime van begrijpend en vertrouwelijk samenwerken, zooals Italië dat steeds gewenscht heeft en waaraan Italië reeds thans met zijn bondgenoot Duitschland den steun en den bijstand van zijn hechte vriendschap toezegt". --- Nieuwe grenzen tusschen Hongarije en Roemenië vastgesteld Scheidsrechterlijke uitspraak te Weenen Gisteren zijn te Weenen het hoofdprotocol en de aanvullende protocollen tot regeling van de Hongaarsch-Roemeensche kwestie door de ministers van buitenlandsche zaken van Duitschland, Italië, Hongarije en Roemenië onderteekend. In dit document worden de nieuwe grenzen tusschen Roemenië en Hongarije definitief vastgesteld. --- Indrukken. De Hongaarsche verwachtingen bevredigd. In Hongaarsche politieke kringen wordt ten aanzien van de Weensche uitspraak verklaard, dat deze de Hongaarsche verwachtingen volledig bevredigt. De uitspraak maakt het mogelijk, dat in de toekomst met Roemenië niet alleen een normale maar zelfs een vriendschappelijke verhouding tot stand komt hetgeen twintig jaar lang door de intriges van de mogendheden der vroegere entente verhinderd is. De Hongaarsche hoofdstad was gisteravond wegens den terugkeer van de Hongaarsche delegatie uit Weenen met vlaggen getooid en volop verlicht. De zoeklichten der luchtverdediging vormden een bundel stralen in het luchtruim. Toen de extra trein met de delegatie in het versierde station tegen middernacht binnenreed, klonken de volksliederen van Hongarije en van Diutschland en Italië. Een geestdriftige menigte bereidde de terugkeerende delegatie een daverende ontvangst. De vreugde der bevolking over den terugkeer van Zevenburgen werd dankbaar en spontaan tot uiting gebracht in spreekkoren met de namen van den Führer en den Duce. De delegatie werd door alle leden van het Kabinet alsmede door vertegenwoordigers van het leger en het gemeentebestuur ontvangen. In antwoord op de tot hem gerichte woorden van welkom, sprak de minister van buitenlandsche zaken graaf Csaky over de dankbaarheid, welke thans eiken Hongaar vervult jegens de Almogendheden voor haar rechtvaardige uitspraak. Op het stationsplein schreden graaf Csaky en graaf Teleki langs het front van een eerecompagnie oudstrijders. --- De Roemeensche Kroonraad bijeen Naar officieel te Boekarest wordt meegedeeld, is er vannacht onder voorzitterschap van koning Carol een kroonraad gehouden. De Roemeensche gezant in Berlijn gaf een schildering van het verloop der besprekingen te Weenen. De minister-president deed mededeeling van den door Duitschland en Italië gegeven waarborg der integriteit en onschendbaarheid van het Roemeensche staatsgebied. Aan den kroonraad namen behalve leden van dit college bovendien deel de leden van het Kabinet alsmede de vroegere minister-president Julius Maniu en professor George Bratianu. --- Uit de geschiedenis van Zevenburgen. Op 4 Juni 1920 werd te Trianon het vredesverdrag gesloten tusschen Hongarije en de Geallieerden. Hierbij moest Hongarije onder meer Zevenburgen aan Roemenië afstaan. Bosschen beslaan een groot gedeelte van den bodem, ongeveer 35 pet. Dertig procent van de oppervlakte wordt voor land- en tuinbouw gebruikt, terwijl op 25 pet. de veeteelt wordt beoefend. Zevenburgen kan bogen op een veelbewogen geschiedenis. Achtereenvolgens woonden er de Daciërs, de Romeinen, de Goten, de Hunnen, de Avaren en de Slaven, terwijl tenslotte de Magyaren het land bezetten. Onder de regeering van Stephanus I van Hongarije (997—1038) werd het een afzonderlijke provincie. In de twaalfde eeuw begon de immigratie van Duitechers, afkomstig uit het Rijnland. De Roemenen, die er omstreeks dien tijd kwamen, geraakten in een toestand van lijfeigenschap. Eerst in de 16e eeuw kreeg Zevenburgen een zekere mate van zelfstandigheid onder Jiet geslacht Zapolya. Tegen het einde van de 17e eeuw kwam het militair onder Oostenrijk te staan. Het bleef een afzonderlijk vorstendom met een eigen standen vergadering en een zekere godsdienstvrijheid. In een kort tijdsbestek echter werd daarna de annexatie een voldongen feit. Zevenburgen werd een grootvorstendom. In 1784 werd het geteisterd door een boerenopstand. Bij de revolutie van 1848 kwam het land in verzet tegen de Hongaren, die er in slaagden het te onderwerpen, maar in 1849 door de Russen gedwongen werden Zevenburgen te ontruimen. In 1867, toen de Oostenrijksche monarchie gesplitst was, kwam Zevenburgen bij het Hongaarsche gedeelte. In 1918 proclameerden de Roemenen de aansluiting bij Roemenië. --- In Joego-Slavië. De uitspraak van Weenen staat in het middelpunt der belangstelling bij de politieke en diplomatieke kringen te Belgrado, zoo meldt D.N.B. De Joego-Slavische openbare meening is diep onder den indruk van de snelheid van de oplossing. In leidende politieke kringen vergelijkt men de snelle en door een streven naar een blijvend evenwicht gedragen oplossing met het vroegere onvermogen van de democratische staten in het Westen om zulke problemen te ontwarren. Thans wordt door de mogendheden van de As ook op diplomatiek gebied met de op de slagvelden beproefde tactiek van het moedig toegrijpen en het op zich nemen van de verantwoordelijkheid voor ver dragende beslissingen de overwinning behaald. Zoo wordt een voor geheel Zuid Oost-Europa bevorderlijke ontspanning van -den toestand geschapen. --- In Bulgarije. De scheidsrechterlijke uitspraak van Weenen heeft in politieke kringen te Sofia, groote voldoening gewekt, meldt D.N.B. Het avondblad „Slowo" wijst er op, dat Bulgarije thans met voldoening ziet naar de edelmoedige taak van • Duitschland en Italië tot het scheppen van vrede en het tot stand brengen eener nieuwe orde in het Zuid-Oosten van Europa. Het zieke organisme wordt in al zijn deelen geopereerd. Daarom volgt Bulgarije met vreugde en hoop het Duitsch-Italiaansche optreden. Deze herordening der grenzen en betrekkingen tusschen de volkeren rust op een grondslag van rechtvaardigheid, die de belangrijkste voorwaarde is voor een blijvenden vrede. --- De nieuwe grenzen. Naar van welingelichte zijde vrijblijvend verluidt, aldus meldt D.N.B. uit Weenen, zal de nieuwe en definitieve Roemeensch— Hongaarsche grens ongeveer als volgt loopen: Zij begint ten Zuidwesten van Naguszalonta (Salonta) aan de tot dusver bestaande Hongaarsch-Roemeensche grens, loopt in Noordoostelijke richting ongeveer op 10 K.M. ten Zuidoosten langs Grosswardein, vervolgens in Oostelijke richting, dicht ten Zuiden van de spoorlijn van Grosswardein naar Klausenburg, ten Zuiden van Klausenburg, dat eveneens Hongaarsch wordt, tot een punt op ongeveer 30 K.M. ten Noord-Noord-West van Neumarkt. Vandaar loopt de nieuwe grens ten Zuidwesten langs Neumarkt naar het Zuidoosten, waarbij de spoorlijn van Schaesburg naar Kronstadt bij Roemenië blijft. Ongeveer 22 K.M. ten N.-O. van Kronstadt keert ze zich in een naar het Zuiden uitgebogen bocht in Oostelijke richting naar den voornaamsten kam der Karpathen, welken zij volgens de oude Roemeensch— Hongaarsche grens uit den tijd van voor den wereldoorlog naar het Noorden volgt tot het punt, waar zij de nieuwe grens tusschen Roemenië en Sovjet-Rusland bereikt. Volgens de uitspraak krijgt Hongarije een gebiedsuitbreiding van ongeveer 45.000 K.M.2 --- Uit de Duitsche pers. „Vredesdaad van de As voor het Donaubekken." Onder dergelijke opschriften maakt de Duitsche pers in grooten opmaak melding van de scheidsrechterlijke uitspraak van Weenen, meldt D.N.B. De asmagendheden, zoo schrijft de Börsenzeitung, stonden voor een moeilijke taak. Het betrof de ontknooping van een geographisch en ethnograpisch hoogst ingewikkelden toestand, welke door het Dictaat der westelijke mogendheden van 1919 ontstaan was. De kern van het kwaad ligt ook hier in het principieele standpunt van de z.g. overwinnaars van 1918: wie met Frankrijk en Engeland was meegegaan en wie men niet zoo gevaarlijk achtte als Italië, werd op kosten der overwonnenen rijk beladen. Hetgeen na oplossing van de Russsich-Roemeensche kwestie over Bessarabië. na het Bulgaarsch-Roemeensche accoord over de Dobroedzja en na de uitspraak van Weenen als het door Duitschland en Italië gewaarborgde Roemenië thans onaantastbaar voor ons staat, is een Roemeensche staat in zijn natuurlijk gegroeiden vorm, in historische en ethnographisch gerechtvaardigde grenzen, een staat die zijn volk een gelukkige toekomst verzekert. De wenschen van Hongarije zijn in vervulling gegaan. Alle mogendheden van het Donaubekken en met hen heel Europa profiteeren van de thans in vollen omvang en definitief verwezenlijkte kalmeering van het Donaubekken. ---