_ - , U DROSERA noest-siroop g^a Is ongetwijfeld AKKER's Abdijsi- HPjESI roop. bevattende een twintigtal kruiden, alle heilzaam voor de adem- PJ^ISJÉ halingsorganen. in de juiste ver- k& menging en samenstelling. De wer- smpyiu king is krachtig en snel. Kruiden hebben geen nadeelen voor de |R«lWril andere lichaamsorganen. Daarom komt den laatsten tijd de medische wereld weer veel van chemische op D^Cipr^vj plantaardige middelen terug. De BjGiVjl reeds zoo krachtige werking van Abdijsiroop is thans bovendien nog fciJSlVlï? versterkt o.a. door het toevoegen aconitum van „codeïne", de sterkste hoestbe- . dwingende stof. Gebruikt daarom : ten/ge der 20 kruiden AKKER'S v&stèxJcte abdiMroop tegen hoest, griep, bronchitis, asthma Flacon 90 ct.. f 1.50, f 2.40. f 4.20. Alom verkrijgbaar (Recl.-adv. no. 8147) --- WEK UW LEVER-GALOP en u zult 's morgens uit bed springen, gereed om bergen te verzetten. lederen dag moet uw lever een liter levergal in uw ingewanden doen vloeien. Wanneer deze stroom van lever-gal onvoldoende is, verteert uw voedsel niet, het bederft. U voelt u opgeblazen, u raakt verstopt. Uw lichaam is vergiftigd, u voelt u beroerd en ellendig, u ziet alles zwart. De meeste laxeermiddelen zijn slechts lapmiddelen. O moet CARTER'S LEVER-PILLETJES nemen om deze liter lever-gal vrij te doen vloeien en u zult u een geheel ander mensch voelen. Onschadelijk, plantaardig, zacht, onovertroffen om de lever-pal te doen vloeien. Eischt Carter's Lever-Pilletjes bij apothekers en drogisten, f. 0.75. (Recl.-adv. no. 9702) --- DE MAAS VERZEKERT UW LEVEN Groote Gracht 82 Maastricht (Recl.-adv. no. 2420) --- Goed nieuws! § Ook voor U! Leest de aankondiging op de laatste pagina van dit nummer en doet er Uw voordeel mee. --- Allerzielen. Wie ooit in zijn leven is voorbijgegaan aan de reuzen-kerkhoven van den wereldoorlog, heeft in zijn hart het leed van de menschheid kunnen beluisteren In al zijn hevigheid. De dood heeft gemaaid onder de besten van ieder volk; hij heeft naar niets gevraagd, met niemand medelijden gehad; begeerig en gulzig heeft hij zijn werk gedaan, koud en onverbiddelijk. Wie de graven tracht te tellen, komt aan geen einde; de rijen zijn te lang, de rijen zijn te veel. En rondom die graven ziet hij de ontelbaren, die achterbleven, die hun weg door het leven eenzaam verder moesten gaan, die tekort kwamen aan liefde en steun. Het gras groeit op de graven, die ingezakt zijn, maar in het hart van de getroffenen heeft de wonde zich nog niet gesloten, is er een lidteeken blijven schrijnen, lid'teeken, dat opnieuw gaat bloeden, als wij de herdenkling van onze dooden vieren.... Nooit is een Allerzielen-dag droeviger van stemming dan in oorlogstijd. Dan denken wij niet meer uitsluitend aan onze eigen overledenen, maar onze gedachten gaan ook uit naar alle moeders, vrouwen, zusters en verloofden, die hun zonen, hun mannen, hun broeders, hun geliefden onder de wapenen hebben tn de landen, waar de oorlog woedt. Dan denken wij aan hun angst en hun onrust, hun vrees en hun pijn, dat hun iete overkomen kon, dat deze oorlog voor hen een bron kan worden van naamloos verdriet, van een sombere, onherstelbare rouw. Dan vergeten we aan welk front deze mannen en deze vrouwen staan; dan vergeten we, waarvoor zij in den strijd gegaan zijn; we worden bewogen door één gedachte, die alles overheerscht, die al het andere verdringt: de gedachte van het diep-menschelijke leed, dat voor hun deuren heeft post gevat. Laten wij dit jaar bij voorkeur bidden voor alle gesneuvelden op het veld van eer, die ons gebed nog noodig mochten hebben, opdat zij voor den troon van het Lam van Vrede de groote voorsprekers worden voor onze huidige menschheid, die zoo'n behoefte heeft aan eendracht en vrede. Zij hebben aan den lijve den geesel van den oorlog ondervonden; daarom zullen zij ook onze beste voorsprekers zijn om ons voor dezen geesel te bewaren. P. H. RONGEN, O.C.R. --- GEWOON DOEN. De oude en de nieuwe Wereldorde. Het verstandig advies om de menschen niet zenuwachtig te maken en zooveel mogelijk „gewoon" te doen, wordt door velen in Nederland wel zéér letterlijk opgevolgd. Terwijl de oorlog buiten onze grenspalen aan den gang is en met het uur steeds heviger vormen dreigt aan te nemen, heeft Dr. H. Colijn, zooals bekend, voor zijn partijgenooten gesproken over de breuk in de coalitie en de voorwaarden van een mogelijk herstel der rechtsche samenwerking; de oud-liberale „Nieuwe Rotiterdamsche Courant" steekt de krijgstrompet tegen het kabinet-De Geer; de ex-socialist C. J. P. Zaalberg publiceert een distellezing van het crisisveld (1) om tegen de komende ordening te waarschuwen; en dr. A. de Graaff laat een brochure verschijnen over „Het Gilde en de Ordening" of „Hoe de klok (naar de middeleeuwen) wordt teruggedraaid!" (2). Het is allemaal wel heel gewoon en echt Nederlandsch. De oude dames en heeren, die vóór den oorlog van 1914 al meer dan volwassen waren, geven ook nu nog geen kamp. Zij staan pal om de liberale economie tegen haar aanvallers in binnen- en buitenland met hart en vurigheid te verdedigen. Dr, Colijn en de „N. Rott. Ct.", Zaalberg en dr. A. de Graaff, zij hooren in dit opzicht bij elkaar. De anti-revolutionnaire oudminister-president Colijn steekt in puntigheid zijn medestanders nog steeds de loef af. Hij zegt het scherp en duidelijk: „in de sfeer van strijd (tusschen katholieken en anti-revolutionnairen) tusschen voorstanders van nieuwere opvattingen en hen, die het met de oude waarheden hielden, groeiden van lieverlede de tegenstellingen.." Ziedaar het conflict in een notedop. De katholieken en de velen, die verlangend uitzien naar een nieuwe maatschappelijke orde, hebben alleen maar „opvattingen"; de anderen, die, met de ~N. Rott. Ct." en Dr. Colijn, vechten voor het behoud van de oude „orde , steunen op „waarheden". Deze waarheden zijn wel niet de waarheden van het christendom, maar het zijn de eeuwige wetten van de liberale economie, het is het economisch liberalisme, dat er vóór het christendom was en dat het christendom te kunnen overleven. Toen de vorige wereld-oorlog ten einde liep — men zeide, dat het de laatste zou zijn — durfde een katholiek hoogleeraar, Pater mr. dr. Raaymaekers S.J., voorspellen, dat er een nieuwe orde komende was, een orde, die evenzeer zal verschillen van het kapitalisme als het kapitalisme verschilde van het gildewezen der middeleeuwen. Deze eenvoudige Jezuiet zeide natuurlijk niet, dat wij zouden teruggaan naar den tijd der gilden; hij zag iets anders groeien: een nieuwe orde, die den gemeenschapszin van het christendom zou samenbinden met de spankracht van den individueelen ondernemerslust. Van deze nieuwe orde heeft men in Nederland nog niet veel zien tot stand komen. Sommigen wijten onze achterlijkheid op dit gebied, misschien niet geheel ten onrechte, aan het feit, dat de „coalitie" een christelijke fa?ade had opgericht, waarachter het kapitalisme vrijwel ongestoord zich kon blijven uitleven. Aan Dr. Colijn komt, in den gedachtengang van deizen, de niet geringe verdienste toe, dat hij die fasade in twee termijnen (1933 en 1939) in elkaar heeft getrapt, zoodat men nu beter de werkelijke verhoudingen met het bloote oog kan onderscheiden. Het program en de visie van Pater Raaymaekers krijgen nu een nieuwe actualiteit. Hoe de afloop van den huldigen oorlog zal zijn, kan niemand voorspellen, maar de veronderstelling lijkt ons niet gewaagd, dat het oud-liberale kapitalisme eenige veeren zal moeten laten en dat de gemeenschapseconomie, wellicht onder den invloed van proefnemingen in het buitenland, ook in ons land een behoorlijke kans zal krijgen. Dat is dan de lichtzijde van een gruwelijk drama. Hopen wij nu maar, dat de leidende geesten in ons vaderland niet wachten tot het bolsjewisme in Aken staat om althans iets van de nieuwe gemeenschapsgedachte en van den nieuwen tijd te begrijpen. Dr. Colijn meent, dat men, ook om de coalitie te herstellen, „den weg terug" zal moeten gaan. Op dien weg gaan de katholieken, naar wij vertrouwen, niet meer mee. De goede weg. de weg naar de nieuwe wereldorde ligt vóór ons. Wij moeten vooruit! Als wij niet mee willen, zullen andere machten ons daartoe dwingen. We kunnen intusschen gewoon doen. Een beetje theoretiseeren en kibbelen onder elkaar. Doch laten we niet voorbijzien, dat de nieuwe orde in de wereld groeiende is en dat zij vóór de grenspalen van ons land niet zal blijven staan. 1) Nederland pas op! Distellezing van het crisisveld, door C. J. P. Zaalberg, Nijgh cn van Ditmar N. V., Rotterdam, 128 blz. 2) Het Gilde en de Ordening. Hoe de klok wordt teruggedraaid, door Dr. A. De Graaff, Nijgh en van Ditmar N. V., Rotterdam, 31 blz. --- Uit de Pers. Verkeerde indrukken. Bij gebreke aan eigenlijk oorlogsnieuws brengt de internationale pers allerlei beschouwingen. De Duitsche vertelt booze dingen over de tegenstanders, en de Gealliëerde maakt de Duitschers zwart Een neutraal journalist met nuchteren kijk, de MAASBODE-correspondent te Londen, wijst op het verkeerd effect in Engeland van al die verhalen over „den toestand in Duitschland": ~A 1 die berichten uit Züricih, Rotterdam, Brussel, Stockholm en (natuurlijk) Kopenhagen omtrent de hopeloosheid van den toestand in Duitschland zijn op den dirur gevaarlijk. Indien de Britsche censuur werkelijk een censuur was, dan zou zij den Waden verhinderen dagelijks uittreksels uit de vertoogen van de „Deutsche Freiheitssender' op te nemen. Zij zou op z'n minst de pers verzoeken geen berichten af te drukken omtrent kijfpartijen tusschen Duitsche buurvrouwen. Zij zou beletten dat de idiote indruk verwekt werd dat 99 procent der Duitschers anti-nazi zijn. en in stilte, of zelfs niet in stilte, de Engelschen en Franschen als hun bevrijders loven. Zij zou erop wijzen dat niet iedere ontploffing het gevolg van sabotage behoeft te zijn. Zij zou niet toestaan, dat dagelijks berichten gepubliceerd worden omtrent nijpende ïevensmiddelen-schaarschte in Duitschland. ZÜ zou voorkomen dat men hier den indruk kreeg, dat het Du sche oorlogsmateriaal vaak hg Indien dit alles waar is, of indien wkmaar Te? nog°verkeèrd"het ; geejT'vraan j isf dltTe" tegenstander moreel, en gedeeltelijk zelfs materieel verslagen is, nog vóór hij begint te h waad," doordat zij Die berichten stionten * . , d de illusie verwekken, dat jütle- Duitschers zelf denrtt«en h* Hi<£ risme winnen zuHen. Aa onvermij_ anders dan een illusie is. worden delijk door een desillusie slcers niet De menschen moeten Mnß de anti_nazis meedragen, met een air, ais in D„««W„ia „en «« Frankrijk reeds zoo goed ais s ben". --- „Onzijdig, niet afzijdig". schen de strijdende P*rt"en'