Remington VO°R I BRANDKASTEN TELMACHINES if^SS* BOEKHOUDMACHINES VRAAGT INLICHTINGEN EN DEMONSTRATIE. BEZOEKT ONZE SHOWROOMS. N.V. REMINGTON SCHRIJFMACHINE MIJ. SPUISTRAAT 320—324 AMSTERDAM (C.) Filialen door het geheete land, oju te MAASTRICHT, DOMINICANERKERXSTKAAT 7 TELEFOON 5537 Ketel voor Centrale Verwarming 6 morgen. Heerderweg 43, Maastricht. 7891 r. PAARD ENSLAGERIJ 1. H. Kroes. KI. Graverstr. Ti 68, Spek'heide, wederom [. geregeld verkrijgbaar la 0 kwaliteit paardenvleesch. _ Betaalt tevens den hoogsten prijs voor gezonde slachtpaarden. Tel. 2602. 8177 n' J. SONDEIJKER Lood- en Zinkwerker Gas. en Watert Bterreplein 19, Wijk. M -Smedenstraat 1, '9 Tel 5377 Maastricht 9111 --- GEBRUIKTE SCHRIJF- . machine, in goeden staat, \ bilijk te koop gevr. Br. o. f no 608 A bur. dezer. 1 4 WIELIGE GEBAKS- ( wagen met remmen, 4 è. 5 • M. lang, gevr., liefst plaat. Spoorstr. 2, Blerik. 8102 GR. SORT. GEBR. Rijwielen. 8 tandems, 1 open ' en 1 gesl. driewieler, teg. 1 goedk. pr. Hauswirth, Rijksweg Noord 12, Sittard 7565 ■ i AUTOMUBItLUAMUIiIV Hoogste kwaliteitsmerker) als Bata Good Yeai U 6 firestoiie enz tn voorraad Laagst* prijs O vei tuigt O Vraagt eens prijs aan Ga. rages N Fissette lel 4141 '<3 lijnen> Maastriclit 7551 PRIMA KINDERFIETS en transportfiets te koop. ; Pappersjans 11, Heerierheide. 886 BONTMANTEL . (veulen) te koop, nog geheel nieuw. Br. o. no 8163 bur. dezer. GILLET MOTOR 3 ya, 2 takt, als nieuw, te kóóp f 175. Rechtstr. 106, , W.-Maastricht. 612 A LEEGE KISTEN groote partij te k. Nederlandsche Weverij, Tegelen. 8174 INKLAPNAAIMACH. Pfaff, z.g.a.n. weg. omst. te k. Pr. f 60.—. Br. o. no 887 Bijk. Limb. Koerier, Heerlen. WILDZANGVOGELS mannen putters 1.5 Ö. p. pr. 2.15; man-sijsjes 35, p. pr. 45; man-boekvinken 15; man-heivinken rood 35'. Alles zaadvast. Vogelhandel Stultiens, Weert. Tel. 287. 8184 2 J. ZWARTE SETTERS (teef) zuiver ras, te koop. Te bevr. J. Wondergem, Juüanalaan 170 B, Papenhoven. 8193 i i 2J. ZWARTE SETTER • reu, ged ai'ger., zeer waaks - te koop. Statensingel 164 a Maastricht. 616 A G.M.C. TRUCK goed onderh. en Baby Ford te k. Garage Chris Hoff mans. Zuidsingel Venlo. i. 1835 --- PENSION R.K. Jongeman zoekt tegen 15 Nov. degelijk pension omtrek Stm. Emma H'broek. Br. m. prijsopg. o. no 8169 Bijk. Limb. Koerier, Heerlen. Ie ETAGE te huur v. terstond. Scharnerweg Maastr. Bevr. Bergerstr. 153. 581 BOVENHUIS le verd., best. uit: mooie ruime erkerkamer, 2 kamers en suite, ruime slaapkamer, moderne keuken en kelder, gelegen. Victor de Stuersstraat. Te bevragen Groote Staat 32 a of Woningb. Smits, Kon. Emmaplein 2, Maastr. 8200 A BOVENWONING gel. Valkenburgerw. Heerlen, bev. 6 kamers, keuken waranda en zolder. Huurprijs m. of s. tuin resp. 30 en 28 gld. p. mnd. Adres A. Hulsman, Pijnsweg 111. 861 BOVENWONING te h. op netten stand te Lutterade v. 15 Nov. Bevragen o. no 8158 Agt. Limb. Koer. Geleen. HUIS TE HUUR gelegen Pastoor Kribsweg 29. Adres Heerderweg 97. 59 B HUIS TE n. gel. Prov.weg Houthem-St. Gerlach 394. Bevr. Smeets. Mesters, Burg. Janssenstr. 59, Beek. 510 j KL. MIDDENST. WO. ning met tuin te Heerlen of dir. omg. gevr. omstr. Dec. Br. o. no 888 Bijk. Limb. Koer. Heerlen. MODERN HEERENHUIS te h-, gelegen Bergerstr. Schara, bevattende 9 vertr. en badkamer, voorzien van gas. electr. en water. •Huurprijs f 36 p. mnd. Te bevr. W.-Brugstr. 16, Mstr. 8152 HUIS MET STAL en tuin te huur & f 13.—. Bovendeert, Douvergenhout 54. 8156 LANDHUIS te huur v. 1 Dec. Hommerterweg 65, Amstenrade, m. of zonder gar. Te bez. van 2—4 uur Dinsdags en Don. derdags. Br. o. no 1570 Bijk. Limb. Koerier, Kerk. rade. GEMEUBELD CAFE Kerkstraat 33, Brunssum, tegen zeer lagen prijs te huur aangeboden. Adres : Intern Bier-Industrie. Tel. 3888, Heerlen. 8069 --- Abonnés op de dagblad-uitgave van de Limburger Koerier zijn gratis verzekerd tegen ongevallen op vooraarden, welke wij op aanvraag gratis verkrijgbaar steUen. Verzekerde mtkewtogeni voor de.gevallen to hMoeuw v«wnvaaraen omscnreven. 1 5.000.—, ƒ 3.000.—, ƒ 2.500.—, ƒ 2.000, f 1.000.—, ƒ 500.—, ƒ 400—, ƒ 200—, ƒ 100.—, 1 60.—, 1 50.—, ƒ 40.—, ƒ 30.—, f 25—, ƒ 20.—, ƒ 15.—, ƒ 10.— of f 5.—. Sedert 1 MAART 1927 Uitgekeerd --- FEUILLETON DE MOEIZAME WEG Naar het Amerikaansch van LOUISE HOLBORNE Nadruk verboden. 30) „Heb je den laatsten tijd nog van je trouwen briefschrijver gehoord?" vroeg hij plotseling. „Ja," antwoordde ze. „Hij is een van mijn weinige schakels met mijn Londenschen tijd." „Verlang je ernaar?" „Waarnaar?" „Naar het Londensche leven!" „Soms wel." Er was een oogenblik stilte. De frlssche geur van zaagsel, dat in den zaagselput stoof, werd door den Aprilwind voortgedreven over de ontginning. De cirkelzaag gonsde eentonig terwijl de planken geleidelijk gespleten werden, om ten slotte van een gescheiden op den grond te vallen. Toen vervolgde ze: ,Het zal me benieuwen, wanneer David Vanbrugh en Edna Mornington eindelijk eens zullen ophouden met hun geflirt." „Ik geloof niet, dat er van flirten sprake is, tenminste wat Vanbrugh betreft," antwoordde hij met een kort lachje. ,Ik voor mij geloof niet, dat zij goed genoeg voor hem is." „O, dat weet ik niet. Zij is een beetje verwend, maar het is toch een goedhartig kind; daarbij is ze heel knap. David is smoorlijk verliefd op haar, maar ik geloof niet, dat hij haar heelemaal begrijpt." „Begrijpt een man ooit een vrouw?" vroeg hij somber. „Ik betwijfel het. Maar dit weet ik wel, dat wanneer een man het ernstig met een vrouw meent het voor haar gewoonlijk aanleiding is het als een soort grap te beschouwen, dat is ook weer aan juffrouw Mornington te zien." „Nu begint u kwaad te worden," zei ze verwijtend. Omdat ze de waarheid sprak, ontkende Warwick het ten stelligste, zooals gewoonlijk in dergeijke omstandigheden, Waarop Christian naar Klrwin ging, die Gaddy bezighield met wonderverhalen over smokkelaars, terwijl Warwick wreedaardig het tête-a-tête tusschen Edna en Vanbrugh verstoorde. --- XXIV. Den volgenden dag liet het weer niets te wenschen over. Lekker warm, maar niet heet, frisch, en niet te veel wind, de lichtblauwe hemel boven en de golvende, als door de lente aangeraakte prairie beneden, leek het op een Junidag in Engeland." De Westerton-mijn lag op een kleine eenzame vlakte, door geen enkelen boom overschaduwd. Een paar bouwvallige, verlaten uitziende schuren en een verwaarloosd huisje met één kamer, was alles wat er van het mijnwerkerskamp was overgebleven. De toegang tot de mijn zelf, die nooit geregeld geëxploiteerd was, deed zonderling aan. Een lage muur vormde een driehoekige ruimte boven aan het geleidelijk afhellende voetpad, dat klonkelend, bijna opmerkbaar naar beneden voerde. Mike ging het overige gezelschap voor, een brandende fakkel omhooghoudend, die betooverende en sombere lichtflitsen wierp op de glinsterende vochtigheid van de ruwe muren. Mornington was met mevrouw Kirwin, die hij een verduiveld knappe vrouw vond, bovengebleven — voorwendend dat dat gepraat over mijnen hem gruwelijk verveelde en dat hij daarom veel liever met haar sprak, terwijl de goedhartige vrouw geduldig en vol sympathie luisterde naar de eentonige opsomming van de moeite en zorgen, die hem blijkbaar vanaf zijn prilste Jeugd achtervolgd hadden. Intusschen had het deel van het gezelschap, dat beneden was, plotseling een bocht in den weg bereikt, die naar 'n donker, somber uitzienden waterpoel voerde, ongeveer vijftig voet breed en zich ln de lengte uitstrekkend tot het donkere, dampige duisternis Er was een smalle houten brug met aan weerskanten een leuning over de heele breedte. Uit het laagje vochtig slijk op het bovenste latwerk van de leuning groeide een groote hoeveelheid kleine paddestoeltjes, waarvan het grootste niet hooger was dan twee centimeter en met hoedjes, nauwelijks grooter dan gewone schoenknoopjes. Warwick en Kirwin gingen vooraan, direct gevogd door Mike ,dan Christian en Gaddy, vervolgens Edna en Vanbrugh, welke laatste evenals Mike een fakkel droeg, doch een van kleinere afmeting. Edna had zich den heelen dag op haar meest betooverende, uitdagend manier voorgedaan, en Vanbrugh's hart tegen wil en dank op hol gejaagd. Deze had zich voorgenomen, dat hij eens en vooral de wanhopige achtervolging van deze verleidelijke jonge vrouw zou opgeven, zoodat hij in zeven talen zweeg en zij hem voor het eerst koppig en onverschillig vond. „Bent u bang?" rroeg ze plotseling, toen ze de grens van de bergwerken bereikt hadden, zonder een spoor van smokkelaars te ontdekken, en langzaam en behoedzaam den weg terug gingen, een eind achter de anderen aan. „Bang?" sprak hij haar na „Wat bedoelt u, bang voor wat?" „Bang in dit vleermulzenhol, want ik geloof zeker, dat er vleermuizen zijn, al heb ik er nog geen gezien, of bang, om in dit akelige spookachtige gewelf te zijn, met niemand anders dan met mij," antwoordde ze ondeugend. „Ik zou waarschijnlijk minder bang zijn, als ik alleen was,' was het bruuske antwoord „Zoudt u werkeijk? Waarom?" „Dat weet u heel goed, zou ik zeggen," zei hij op denzelfden toon „Neen, heusch niet, lk wou dat u het mij eens vertelde" „Goed dan," antwoordde hij met barsche beslistheid ln zijn zware stem. „Ik ben bang, om op deze vreemde, eenzame plek met u alleen te zijn, omdat — omdat ik in de verzoeking gebracht word om u in mijn armen te nemen en u te kussen, totdat u belooft met me te zullen trouwen." „Werkelijk?" vroeg ze, met een lichte trilling in haar stem. „Dan komt het me voor, dat ik bang moest zijn, om hier met u te zijn." „U hebt niet het recht om zoo te spreken," sprak hij ernstig „Ik wil dat ik in de verzoeking word gebracht, maar niet dat ik aan de verleiding zou toegeven." Ze waren nu aan de brug gekomen en Edna stond een oogenblik stil om een paar van de paddestoeltjes te plukken. Vanbrugh's fakkel wierp lugubere flikkeringen over het inktzwarte water. De rest van het gezelschap wu reeds ver vooruit en uit het gehoor — waarop Vanbrugh met een zachte stem en een beetje geagiteerd voortging: „Maar ik heb er nu genoeg van en u hoeft niet bang te zijn, dat ik u zal vragen met me te trouwen. Ik ben dwaas geweest dat ik vanmorgen niet ben weggegaan Ik was gek, om alleen met u te blijven. Allang ben ik onverstandig geweest ten opzichte van u, maar ik — ik bedoel dat ik besloten heb, me voortaan als een verstandig mensch te gedragen. Vandaag hebt u me voor het laatst gezien. U bent het knapste en liefste meisje dat ik ooit heb ontmoet, heusch en u hebt me betooverd en zóó gemaakt, dat lk niet meer weet wat ik zeg of doe, maar u bent duivelsch wreed en ik ben geweldig dankbaar dat lk dit bijtijds weet" Terwijl hij sprak, sloeg hij met zijn hand wat hard tegen de vermolmde houten leuning, waarop een scheurend, krakend geluid, een hevige plons en het knetteren van de uitgedoofde fakkel volgde. Toen was het donker en een oogenblik benauwend stil. Edna gaf een zachten schreeuw; ze was te verschrikt om te gillen en knielde op de gladde planken, met ingespannen blik pogend in de diepte naar beneden te zien. Het leek haar een onbegrijpelijk langen tijd, ofschoon het in werkelijkheid maar een paar seconden waren, voordat ze de stem van Vanbrugh tamelijk dichtbij hoorde. „Blijf waar u bent! Hoort u mij?" riep hij met schorre stem „In vredesnaam, beweeg niet." Bevend hurkte ze neer. Toen hoorde ze 't aanstrijken van een lucifer en bij het kleine vlammetje zag ze Vanbrugh ongeveer een meter van zich af op de brug zitten, terwijl zijn lange beenen angstwekkend boven het water van den poel hingen. Ze wist niet hoe ze in veiligheid kwam op een rotsachtigen grond aan het andere einde van de glibberige plank, terwijl ze zich met beide handen aan Vanbrugh's natte mouw vasthield. „Het is niets hoor," zei hij op kalmeerenden, maar eenigszins bevenden toon „Er is niets gebeurd — wees maar niet bang. Wat een schrik was dat, ik dacht dat u in het water gevallen was!" „En hoe is het met u?" vroeg ze half snikkend, „lk dacht vast en zeker dat u verdronken was: ik begrijp zelfs nu nog niet hoe u eruit bent gekomen!" „Ik zwaaide me om en greep de rots en toen de planken," klonK het gejaagd. „Er was voor mij geen gevaar, maar ik was bang voor u. Toen lk u hoorde schreeuwen, wist ik pas dat u nog op de brug was Wat is dat goed afgeloopen. Het water ls hier wel twintig voet diep. Hoe had ik u ooit kunnen vinden in die vervloekte duisternis." Ze voelde hem beven alsof hij een visioen zag. „Steek nog een lucifer aan." Hij gehoorzaamde met nog niet al te vaste hand. „Bent u er zeker van dat u niet gewond bent?" vroeg ze met een angstigen klank, in haar anders zoo vroolijke, Jonge stem. „Ik geloof van wel, uw stem klinkt zoo vreemd en u ziet er zoo ongewoon en bleek uit." De lucifer doofde Ze hoorde hem zwaar en onregelmatig ademhalen. „Ik ben ln orde, dat verzeker ls u," antwoordde hij. Er was in zijn stem iets wilds, wat haar angstig en bezorgd maakte Wordt vervolgd)t ---