Provinciaal Nieuws Plechtige Eerste H. Missen. Te Vlijmen. (:) Zondag was er op de Wolput in Vlijmen groot feest. Een zoon van den groot-industrieel den heer Jan v. Wagenberg, Pater Mattheus Dom van Wagenberg O.P. droeg in de parochiekerk zijn eerste Plechtige H. Mis op. De buurtbewoners van den neomist hadden «oor innige samenwerking esn versiering bij «e ouderlijke woning van den neomist aangedacht, die in een woord af was. Met eenvoudige hulpmiddelen was de breede p!r;iJ to* een waardige feestpoort gemaakt voor ater v. Wagenberg en zijn familie. *'e buurtcommissie onder leiding van hun Voorzitter, den heer C. v. Halder, heeft eer v.rn zijn werk gehad en vele bewijzen van waardering heeft zy daarvoor van vele zijden mo**er> ontvangen. ( 'n de parochiekerk was door de goede zor®en van den koster een passende en schitteversiering aangebracht. half tien werd de neomist met zijn fa- !n,'i.e voorafgegaan door een schare lieve 'Huidjes en begeleid door het buurtcomité cn ',f' harmonie „Concordia" naar de kerk geleid, 'nder leiding van mej. Jo v. Heijst werden noor de bruidjes op keurige wijze enkele kerkelijke gezangen uitgevoerd. ..De belangstelling langs den langen weg en 'Hl de kerk was zeer groot. Ter wij! de jonge Priester naar liet altaar schreed werd door het Parochieel zangkoor het Magnificat gezangen. Bij zijn Eersle Plechtige H. Mis werd Pater Mattheus van Wagenberg geassisteerd door den Pastoor der parochie, pastoor Werneri als Presbyter assistens, kapelaan Chr. Strijbos uit 1-eeuwarden als diaken en Pater Pius de Win'er, lectorandus van het Albertinum als subdiaken. t>e belangstelling in de kerk was zeer groot cn onder de aanwezigen merkten wij verschuilde geestelijke en wereldlijke autoriteiten op. °oals v. Dinther, generaal der Kruishecïcj" »it St. Agatha. (P[7eH feestpredicatie werd geliouden door pa'lillen 0.P., prior van het Albertinum. )e j?or het parochieel zangkoor werd onder s,K.'.ng van den heer v. Heijst op zeer verdienen i wPze de „Missa Festiva" van H. Loots Onri >r'estercantate van Haagh uitgevoerd. Be„ de kundige leiding van den weleerw. lr-J~ Y- Stokkum, subdiaken van het Groot-Seuit^v 6 erden de Gregoriaansche gezangen !lecr *'uPlwrtz uit Zaltbommel zong ti.j--<• s r'e plechtigheid het Panis Angelicus va:i PTs',r Franck. „ 1 den namiddag celebreerde Pater v. Waden S een H. Lof en in den loop van ond av,or!ci. brachten de harmonie „Concordia" „ cr 'eiding van den heer Jan Merkx en de 7 • ..cnSde zangvereeniging „St. Cecilia" onder Tng van den heer M. Fitters een serenade. --- Te Best. bondag was hef voor Best wederom een van ('ie dagen waarop de parochie met dankbaar-1 e_iB. „Kiespijn!! Ooeiü! verschrikkelijk," steunde Big. „Kou gevat natuurlijk, daar ben ik altijd zoo vatbaar voor!" Hij stond heen en weer te wiegen mét zijn hand tegen zijn wang gedrukt. Ondertusschen had Joko zich van de doos meester gemaakt. --- Rade van Jef de Brouwer. In den aanvang van zijn rede liet spreker speciaal uitkomen dat we leven in een eigen land met eigen volk dat zijn eigen karakter en geschiedenis heeft. We mogen niet als eenling gaan staan te midden van de beweging want een mensch leeft niet alleen maar rondom hem zijn als het ware concentrische cirkels. De kleinste hiervan is 't gezin, vervolgens komt de wijk, dan de plaats en liet gewest en dan wer het land. dat alles bij elkaar een eenheid moet vormen dat als een groot voik naar voren treden zal. Een eenheid met een eigen taak in de geschiedenis. Het is nog kort geleden dat het Ned. Volk voor een historisch oogenblik heeft gestaan. Hier wijdde spreker een' herdenking aan de gevallenen die hun plicht voor het vaderland deden. Zij gaven het beste wat ze hadden, hun leven. (Luid applaus). Zij waren de kracht van Nederland. Deze kracht moet voor ons worden de bezieling die noodig is voor het scheppen van een nieuwe toekomst voor ons volk. Door dezen oorlog is Nederland zijn eigen staatkundig bestuur en staatkundige vorm kwijt geraakt. Als volk in zyn geheel is het komen te staan tegenover de bezettende macht. Vawzelï komt nu de vraag naar voren, hoe zal de wederzydsche verhouding zijn? Naar aanleiding van deze vraag herinnerde spreker aan de bekende woorden van den Rijkscommissaris, dat de bezettende mogendheid niet gekomen is om het Nederlandsche volkskarakter te schenden of om het Nederlandsche volk te knechten, maar dat het de vrije hand gege- werd om aan zijn eigen toekomst te bouwen. Na dit woord van den Rijkscommissaris kon het Nederlandsche volk zijn houding bepalen ten opzichte van de bezetting en ten opzichte van de toekomst. Zou de Nederlandsche bevolking van deze gelegenheid geen gebruik maken en thans zijn toekomst niet goed opbouwen zoo ligt dit niet aan de bezetting ook niet aan de nog voorfdurwden strijd in Europa maar aan het Nederlandsche volk zelf. Daarom «moet nu de kans gegrepen worden'die geboden wordt. Het Nederlandsche volk zal zich dus nu op Nederlandsche wijze moeten gaan ontwikkelen. V\ij mogen niet los van de gemeenschap gaan staan. Wij hebben elkaar noodig. Alle rangen en standen moeten zich geven om samen te werken aan den gemeenschapszins. Zij allen moeten offers brengen om te komen lot het eene groote doel: Nederlander zijn en blijven. Geen partij en standsverschil moet hier zijn. Geen eigen egoïsme mag den boventoon voeren, maar juist het besef dat wij allen zijn Nederlanders in eigen land met eigen karaktei1. moet de groote factor zijn die ons allen er toé brengt de handen ineen te slaan en te gaan werken aan het mooie allen, (applaus) belang voor °Ver ('e reliSie zeide spreker dat trimt i.' momenteel niet op de eerste plaats 7iin rmi rll.versc,ui hierin mag geen aanleiding ImnHpn n Pers?>nen van elkaar verwijderd t» houden De groote vraag is hier: kunnen wij New ,n'f !r. ;|Vei}" DU sta;n °P het spel. Het Nederlanderschap kan verloren gaan, maar het an oo.\ worden opgebouwd om nog hechter en mooier dan ooit uit deze moeilijke dagen te voorschijn le komen. Wanneer later ooit de vraag over de Christenheid in het geding zou komen dan is de tijd daar om daarvoor te vechten, maar nu geldt op de eerste plaats kunnen wij Nederlander zijn en blijven in een eigen Nederland. Het belang van het Nederlandsche volk eischt thans meer dan ooit een innige samenwerking. Het moet worden een gesloten cordon van echte Nederlanders die er alles voor over hebben om de Nederlandsche eenheid veilig te stellen. Het programma van de Ned. Unie is belangrijk, maar veel en veel belangrijker is het vertrouwen dat er gesteld moet worden in het driemanschap en nog verschillende andere personen die er alles voor over hebben om het Nederlandsche volk die vereischte eenheid te brengen. Daarom vertrouwen en nog eens verfrouwen. Niet afbreken het werk/dat door deze menschen die weten wat ze doen en die ons vertrouwen waard zijn, wordt gedaan. Maar unaniem als een blok achter hen staan om met hen te vechten voor het nrachti"e doel Vervolgens schetst spr. nog Sat vooral dé Brabander deze zaak moet steunen en ze zich tot de zijne moet maken omdat ook hii op de eerste plaats Nederlander is. Laten wij als Brabanders voorop gaan om het schitterende ideaal van Nederlander zijn en blijven te verwezenlij- Een zeer langdurig applaus dat aangroeide tot een ovatie moest de spreker in ontvangst nemen. ° Het slotwoord werd gesproken door den heer T' van Osch, die de aanwezigen aanspoorde om vooral in eigen kring propaganda te maken voor de mooie zaak en te zorgen dat in den loon van de week als propagandisten langs de huizen komen zij zeer velen kunnen inschrijven als lid van de Ned. Unie. Laat de groote dank voor den heer de Brouwer deze zijn dat zeer veel in- < stuurd n naar r,lburg kunnen worden ge-, wen"* werd "f" I™ "Mi'n schi,d en de betroijgesloten. %eivolSens deze eerste bijeenkomst --- Broertje en Zusje vluchtten naar Frankrijk. Op de fiets naar Nantes. NA DRIE MAANDEN BEHOUDEN THUIS. Voor de woning van het gezin Walter in de lepstraat te Breda stopte een blinkende automobiel en er stapten parmantig twee kinderen uit om hun ouders en familieleden de meest blijde verrassing van hun leven te brengen: een weerzien na drie maanden, aldus meldt 't D. v. N. en Z. De 16-jarige Jo en de U-jarige Henk Walter waren op den eersten Pinksterdag met hun i ouders gevlucht. Zij geraakten op den weg naar Antwerpen, maar toen daar op het laatste stuk voor de meest vermoeiden een tram ter beschikking stond, hadden zij nog fut genoeg in de beeiien om verder te fietsen. Vader en moeder stapten in de tram, in de hoop hun kinderen straks weer in Antwerpen te ontmoeten. Maar die ontmoeting zou pas drie maanden later in het ouderlijke huis plaats hebben. Jo en Henk Walter waren in Antwerpen bij particulieren ondergebracht en toen daar de alarmtoestand uitbrak, werden zij in den grooten stroom opgenomen. Op hun fietsen trokken zy dag-in-dag-uit maar verder. Altijd met vreemde menschen, dan met Vlamingen, dan met Franschen, een enkele keer met drie Nederlandsche soldaten, die in het hart van Frankrijk waren verzeild geraakt. Zij sliepen vandaag in een vieze schuur, morgen in een gastvrije woning. Soms bleven zij in de een of andere Fransche stad een paar dagen, maar nergens scheen hun zwerfkunnen eindigen. Steeds raakten zij temidden van paniek en dan namen zij getweeën de fiets 0111 weer maar een stuk verder van huis af te raken. Zoo kwamen zij na drie weken, waarin zij gewoon waren dagelijks een afstand van tachtig kilometer te trappen — een enkele maal haalden zij zelfs de honderd en twintig — via allerlei omzwervingen in Nantes terecht. De kleine broer was er met al dat gefiets naar aan toe en hu moest door het Ro>ode Kruis worden opgeknapt. Hij verontschuldigde zich thans nog met een: „Het is me ook bet zadel wel. dat ik od mijn fiets had". Oonderweg was er nog een lang intermezzo geweest in Rouaan. Daar heeft het heel wTeinig gescheeld of de jongelui waren op een particuliere Nederlandsche boot mee naar Engeland gegaan. Zij hadden op die boot een liefderijk onderdak gevonden en het meisje was er zelfs al direct in de keuken aan het werk gegaan. Maar toen het scheepje overhaast moest vertrekken, hadden broer en zus geen papieren om mee over te steken en dus moesten zij aan den kant blijven staan. Geen nood, de fiets bracht hen weer verder.... Vier weken werden de jongelui in Nantes ondergebracht bij particulieren. Henk werd toen echter weer verderop gedirigeerd. Heel alleen kwam de dappere knaap weer 160 kilometer verder in een klein badplaatsje aan de- Atlantische kust Tharon-plage en hij gaat er nog trots op, dat hij daar de hand mee uit de mouwen heeft kunnen steken, bij het aanvoeren van proviand en dergelijke dinffen meer. Hij is er zelfs op een school terecht gekomen en begon al aardig Fransch te spreken. Tien dagen waren broer en zus gescheiden. Toen kwam ook in Nantef de bezetting en ook het meisje moest vluchten, omdat ook de familie waar zij was dat deed. Zoo kwamen zij in Tharon weer bij elkaar en ze bleven er in een kindertehuis. waar de verzorging niets te wenschen over liet, dank zij de zorgen, die de Duitsche bezetting zich daarvoor geti * tte. Het was nu wachten, tot zich een gelegenheid voor zou doen om de terugreis te aanvaarden. Dat viel natuurlek niet mee. Er waren geen Nederlanders in hun kolonie — „colonie" zeggen ze al op z'n Fntnsch — en een enkele keer hebben zij in bet plaatsje wel Bredanaars langs zien trekken, maar de twee kleinen gingen verloren in het gewoel. En aan alleen terugkeeren zonder een cent op zak konden zij natuurlijk heelemaal niet denken. Trouwens het wakende oog van ouderen in den kolonie zou dat vast niet hebben toegestaan. Maar nadat de eene week na de andere verstreken was, kwam dan toch eindelijk de kans door de activiteit der Duitsche hulporganisaties. Dé heele kolonie zou met een vluchtelingentrein worden opgehaald. Jo en Henk en hun onafscheidelijke fietsen natuurlijk mee. Twee-envijftig uren zaten zy naast elkaar in den trein tusschcn vreemde menschen, waarvan zij de meesten niet eens konden verstaan. Toen de trein eindelijk voor de laatste maal stopte — hij leek trouwens meer te stoppen dan te rijden — zetten zij voet op Brusselschen grond. Daar wezen hulpvaardige menschen de twee jonge wereldreizigers den weg naar het Nederlandsche consulaat en de formaliteit eischte, dat zij ook nog een briefje gingen halen bij de Ortskommandantur, en toen konden zij zich eindelijk neervleien in de kussens van een automobiel, die naar Den Haag moest. Het was die automobiel, die ongekende vreugde bracht in de lepstraat. Drie maanden hadden daar de ouders gewacht op de terugkomst van twee ondervoede en in lompen gekleede kinderen. En daar stapten ze netjes en lachend, met blozende en gebruinde gezichten uit de auto, gewapend met souvenirs als kwamen zij van een vacantiereis terug. Het meisje was twaalf pond zwaarder geworden. Er kwamen bloemen in huis en de drie lange maanden waarin vader dagelijks ging informeeren of er eindelijk nog geen nieuws van de kinderen was, waren geleden. --- GROOTE GECOMBINEERDE FOKDAG TE OSS OP 10 SEPT. A.S. OssleUrfa™lanS derinilief vast> arkoPVnnrXre' ••an het inschryvingen geldt tiet vol- VTr' n! P.aarden uit de kringen van den luen' Cuyk en '«-Bosch kunnen orden ingeschreven, mits zij zijn ingeschreven hi een Ned. Stamboek (de veulens in een veulenstamboek). Inschrijving kan geschieden voor 33 Augustus bij P. J. van Erp. „Kinderzorg" te Oss. Aangifte van varkens moet geschieden voor 23 Augustus bij P. H. Meys te Lith. Ingeschreven kan worden met er. Dnitsch landvarken en Yorkshire. Meer dan vier varkens in een hok is niet toegestaan. De. inschrijvingen van het rundvee moet via de plaatselijke secretarissen geschieden bij M. Eys vogels, Amsteleind 8. Oss voor 23 Augustus Voor de goede orde zal hij zitting houden op Augustus in het Bondsgebouw te Oss van 6 tot 8 uur. Opgegeven moet worden: naam. mini* mei* van het N.R.S. of controle-vereeniging en geboortedatum. Op een en ander hopen wij nog nader terug te komen, doch wij vertrouwen, dat deze fokdag in t teeken der algemeene belangstelling zal staan en dat dit jaar een record aantal inschrijvingen, geboekt zal kunnen worden. --- BOXTEL PRIESTERFEEST. Op to Augustus den feestdag van Sint Laurentius ontving onze stadgenoot, de zeereerw. pater J. Schellekens M.S.C. de H. Priesterwijding in de kloosterkapel te Stein. Op Donderdag 15 Augustus, feest van 0. L. Vrouw Hemelvaart hoopt hij zijn eerste plechtige H. Mis op te dragen in de Sint Petruskerk Ie Boxtel. --- PLECHTIGE PROCESSIE. De plechtige processie, die gewoonlijk op la Augustus gehouden werd, zal dit jaar uittrekken naar t processiepark en 't karakter krijgen van een Heilige Bloedprocessie, daar de gebruikelijke H. Bloedprocessie dit jaar wegens de tijdsomstandigheden nie< "konden gehouden worden. --- HET NIEUWE KERKHOF. Daar het kerkhof bjj de Sint Petruskerk te klein is geworden, werd op een hoogen akker nabij het schipke aan de zuidkant der Dommel een nieuw kerkhof aangelegd. Dit zal na 15 Augustus in gebruik worden genomen. --- ROSMALEN DRIJFJACHT. (•■) Zaterdag had een drijfjacht plaats in de iiemeentebosschen van Rosmalen. Aan de pacïiters was n.l. Yerzocht Reinfje op te sporen, a«ngez