DE ECONOMISCHE CRISIS Het is economische waanzin goederen uit het buitenland in te voeren, die men zelf tegen behoorlijke prijzen kan maken. HANDELSPOLITIEK EN WERKVERSCHAFFING Waarschijnlijk hebben de economisten wel Selljic, die betoogen, dat de economische crisis ftiet ontstond tengevolge van den oorlog, toch dat de wereld-oorlog zelve is gekomen, °®dat men geen ander middel zag om de sedert 1911 reeds dreigende wereldramp op economisch gebied af te wenden. De oorlog was, in dien gedachtengang, slechts ®en intermezzo, een tusschen-bedrijf, dat de vóór 1914 reeds bestaande crisis in haar practische uitwerkingen voor enkele jaren heeft geschorst. Het doet er nu echter weinig toe, of men het beginpunt der crisis in 1911 of in 1922 of in 1929 'egt, mits — en dit is een zeer voornaam punt — toen het eens kan worden over het karakter *an deze crisis. Aanvankelijk meenden velen te doen te hebben met wat men een conjunctuur-crisis Weegt te noemen. Een van de welbekende ver'chijnselen, welke terugkeeren als eb en vloed; een periodieke inzinking zooals de zeven magere Jaren van zelf op de zeven vette jaren volgen. Na de ineenstorting op de Amerikaansche 'fcurs in 1929 heeft het echter nog bijna vier *olle jaren geduurd vóór allerwegen het besef doordrong, dat er iets heel buitengewoons gaande *"a«; dat wij te doen hadden met een structur e e 1 e-crisis, die bezig is het aanschijn van het economisch leven in bijna alle landen der Gereld grondig te veranderen. --- HET STANDPUNT VAN MINISTER COLIJN. Bij de algemeene beschouwingen over de ïÜksbegrooting in de Tweede Kamer zeide dezer ''agen Minister Colijn: „Vrij algemeen wordt thans aanvaard, dat de crisis waarin wij thans verkeeren, hoofdzakelijk is een structureele crisis, al ontbreken enkele elementen van conjunctureelen aard in de crisisverschijnselen niet. Reeds 11 jaar geleden heb ik uiteengezet dat deze crisis zou komen en dat het zou zijn een crisis, die voortvloeien zou uit structureele, uit fundamenteele veranderingen." Aan de juistheid van deze. verklaring twijfelt bemand. Toch zou men geneigd zijn hieraan eenige vragen vast te knoopen. Bijvoorbeeld: daarom heeft de heer Colijn niet reeds elf jaar kleden een omvorming van ons economisch 'even plus een wijziging van onze handelspolitiek bepleit, — een wijziging, die reeds op het reconstruetie-congres der Alg. R.K. Werkgeversvereniging in het jaar 1923 op goede gronden werd gevraagd ? Heeft de heer Colijn niet eerder ingezien, dat de weg naar een internationale be- ter aanpassing aan de nieuwe wereldstructuur, noodzakelijk zou boeten loopen over een tijdperk, waarin de staten eerder op eigen terrein zie hzouden terugbekken om eerst te trachten orde op eigen zaken stellen? Waarom heeft de staatsman Colijn tijdig gewaarschuwd om Nederland — Nederand geheel alleen! — toch niet te blijven wagen aan een voortgezet experiment der internationale conferenties, waarvan de mislukking reeds in 927 vast stond? Waarom bleef ook Dr. Colijn, zooveel anderen, tegen de overheerschende in, gelooven aan klein prutswerk als het verdrag van Ouchy? Waarom heeft e leider der anti-revolutionnaire fractie nog in zich met hand en tand verzet tegen 30 opcenten op ons tarief van invoerrechten, omdat aarin lichtelijk een beschermend karakter voor «ommige industrie-producten zou kunnen liggen? in kort:, waarom liet men tien jaar utteloos verloren gaan? stellen deze vragen thans niet om den "gister-president onaangenaam te zijn. Maar eze vragen culmineeren in een andere: is bij en leider van dit kabinet en bij zijn ambtenooten thans wel de juiste mentaliteit aanezig om zich geheel vrij te maken van oude om met kloeken moed het roer ha/1661 0m te gooien en den achterstand in te Wanneer deze vraag bevestigend kan woretl beantwoord zou er alle reden zijn om het °\fSte verleden te laten rusten. aar zoover zijn we echter nog niet! °e staat de kwestie? --- DE OORZAKEN öe e ontwrichting van het economisch leven, 00!6 crisis is het gevolg van vele ooreri - waaronder de vier voornaamste zijn: g ' *-*e uitzetting van het productie-apparaat gj llrende den oorlog, zonde" evenredige stij - k^.8 Van 1 iaterieele levensbehoeften in drievan de wereld. °e opkomende industrie in het Oosten, jjjq rtegen de west-Europeesche nijverheid ong e kan concurreeren. Ben van Rusland als afzetgebied. dnCjarcl met een geforceerden uitvoer van pro-4 uit Sovjet-Rusland. dwaze regeling der herstelschulden, die Duitsehland dwong tot verhoogde productie en uitvoer tegen dumping-prijzen, waartegen de andere landen tariefmuren moesten oprichten, met het gevolg, dat het Duitsche bedrijfsleven als een kaartenhuis in elkaar stortte. Onder deze vier oorzaken zijn er van blijvenden aard. Speciaal de industrieele ontwikkeling van het Oosten zal voor de oude industrielanden van West-Europa een oorzaak zijn van blijvende zorg. De gele hand, die in Twente in onze fabrieken de vuren heeft gedoofd en de poorten voor onze arbeiders heeft gesloten, blijft haar werk doen. Aanpassing, omvorming van ons economisch leven acht ook Minister Colijn tnans noodzakelijk. Deze omvorming is z.i. niet mogelijk, niet denkbaar zelfs zonder een bepaalde leiding van boven. De staat, de overheid zal moeten ingrijpen om geheel het Nederlandsche bedrijfsleven aan te passen aan de eischen van den nieuwen tijd. Dit inzicht is laat gekomen; maar het is er nu eindelijk toch. Over het karakter van de crisis en over hare oorzaken bestaat geen verschil van meening meer. --- GEEN AUTARKIE Ook op een ander punt is er vrijwel eensgezindheid. Men weet, dat autarkie voor Nederland niet mogelijk is. Onze bodem is te arm aan grondstoffen om zelf in al onze redelijke behoeften te voorzien. Steeds zal Nederland voor grondstoffen en ook voor artikelen, die wij zelf met geen mogelijkheid kunnen produceeren, op invoer zijn aangewezen. Deze import moet worden betaald. Betaling kan alleen geschieden doordat wij zelf goederen uitvoeren. Niemand bepleit derhalve autarkie in Nederland. Wie een streven naar autarkie in ons land wil bestrijden vecht tegen windmolens. --- TWEEëRLEI UITGANGSPUNT Toch is er nog tweeërlei uitgangspunt. De oogen van de regeering zijn gericht op een sluitende betalingsbalans, liefst natuurlijk met een batig saldo. Het nationaal inkomen moet voldoende zijn om in alle behoeften van ons volk te voorzien. Zou de betalingsbalans vrij geregeld een tekort te zien geven, dan treedt verarming in, die ten slotte op staatsbankroet moet uitloopen. Ook op dit punt is voor verschil van inzicht geen plaats. Maar het is niet hetzelfde op welke wijze die balans in evenwicht wordt gehouden. Uit vier groote bronnen wordte in normalen tijd ons nationaal inkomen gevoed: I. door uitvoer van producten; 2. de opbrengst van de scheepvaart; 3. ons aandeel in de winst van Indische ondernemingen; 4. de rente van in het buitenland geplaatst Nederlandsch kapitaal. Alle deze bronnen zijn thans ten deele opgedroogd. De uitvoer is aanzienlijk verminderd door de invoerbeperking in andere landen; de opbrengst van de scheepvaart liep terug van ongeveer 200 millioen guldens per jaar tot naar schatting 65 a 75 millioen; uit Indië,- dat in den goeden tijd rond 400 millioen gulden per jaar opleverde, krijgen we veel minder dan de helft; en in geheel de wereld is het een mode geworden, om de rente van buitenlandsche schulden niet meer te betalen. Derhalve: Onze goederen worden geweerd: en ae diensten, die wij aan anderen willen bewijzen, worden öf niet meer gevraagd öf, als ze wel worden aanvaard, niet behoorlijk betaald. Uit een en ander volgt, dat het volksinkomen aanzienlijk is gedaald en dat geheel ons volk derhalve zich met heel wat minder stoffelijke welvaart tevreden zal moeten stellen. Hiermede komen wij tot het verschil in uitgangspunt. De regeering wil vooral den export bevorderen; de crisis-invoerwet, de actieve handelspolitiek, waartoe het Kabinet nu eindelijk heeft besloten, zal aan den uitvoer worden dienstbaar gemaakt. WELKE uitvoer? Van boter en kaas alleen? Oï ook van industrieproducten? Hier ligt de kapitale vraag. De hoofdzaak is immers niet, d a t wij kunnen uitvoeren, maar wél wat wij kunnen exporteeren. De primaire vraag is niet alleen: sluit onze betalingsbalans; maar wél: hoe kunnen wij de 275.000 werkloozen, die er al zijn, en de 100.000 Nederlanders, die er elk jaar bijkomen, werk verschaffen? --- OM DE VOLKSKRACHT. Het moge ons vergund zijn deze gedachte door een gewaagde veronderstelling te verduidelijken Veronderstellen wij even, dat de rente van onze kapitalen, die wij in het buitenland hebben uitstaan — alleen in Duitschland werd de laatste jaren niet minder dan 3,5 milliard goud-Marken Nederlandsch kapitaal belegd! geheel zou worden betaald; dat Indië weer een behoorlijk rendement zou geven: en dat ten slotte ook onze scheepvaart, die naar verhouding betrekkelijk weinig arbeidskrachten gebruikt, opnieuw zou gaan floreeren; nemen wij even aan, dat het nationaal inkomen uit die bronnen voldoende zou worden gevoed, om mede door middel van een beperkten export, onze betalingsbalans met een vrij groot overschot te doen sluiten; stel dat dit overschot voldoende zou zijn om de 275.000 werkloozen, die er al zijn, en de tienduizenden. die er telken jare zullen bijkomen, een niet tè karig steunbedrag uit te keeren. De veronderstelling is gewaagd, maar zij dient dan ook alleen ter verduidelijking. Ons land zou dan zonder verarming-in-geld ruim driehonderd-duizend renteniers met hun gezinnen den kost kunnen geven. Zou dat de crisis oplossen? Natuurlijk niet. Deze permanente werkloosheid zou de moreele en materieele volkskracht in korten tijd zóó zeer ondergraven, dat wij spoedig zoowel ons geldbezit als onze schepen en zelfs Indië geheel zouden moeten afschrijven. Derhalve is het niet de vraag: hoe kunnen wij aan het buitenland geld verdienen; doch wel: hoe kunnen wij werk verschaffen aan onze menschen? De beantwoording van deze vraag leidt al dadelijk tot de conclusie, die ook de Duitschers en anderen voor zich zelf hebben getrokken: het is economische waanzin goederen uit het buitenland in te voeren, die men zelf tegen vrij behoorlijke prijzen kan maken. (1) Dus toch autarkie? Neen, en nog eens neen! Wél een opbouwende welvaarts- en handelspolitiek, waarbij de werkverschaffing.op den voorgrond staat. IS HET ZOO MOEILIJK? Nederland is een klein land. Wij wonen met ruim acht millioen menschen op een klein lapje grond. Mannen als Dr. Colijn, die groote bedrijven hebben bestuurd, móeten ook het terrein van het nationale bedrijfsleven kunnen overzien. Het is toch niet zoo moeilijk, om enkele knappe koppen bij elkaar te zetten, die samen eens praten over deze eenvoudige vragen: Wat heeft ons volk noodig? Wat kuhnen we zelf maken? Wat fabriceeren we nu reeds? Hoe kunnen we dat productie-apparaat in verhouding tot onze behoeften uitbreiden om meer menschen aan werk te helpen? Wat moeten we strikt genomen uit het buitenland invoeren? Waar kunnen we daarvoor het best terecht? hoe zullen we dien invoer betalen? Met andere woorden: welke ruilobjecten kunnen en moeten we aanbieden alvorens belangrijke bestellingen in het buitenland te plaatsen? Als de kwestie zóó geswèld wordt kan een staatsman wel de vaste lijnen uitstippelen, langs dewelke onze economische politiek zich in de komende jaren zal moeten bewegen. Zal het kabinet-Colijn de crisis op die manier aanpakken? Zal voor deze regeering de werkverschaffing de beslissende factor zijn bij de leiding, die zij wil geven aan de omvorming van economische politiek? Er is nog eenige reden om er aan te twijfelen. Want zeide de heer Colijn in de Tweede Kamer niet, dat het volstrekt onmogelijk is, vooruit te bepalen, wat men voornemens is te doen? --- DE KLOOF. In de eerste dagen van Augustus heeft Dr. Kortenhorst geconstateerd, dat tusschen den Minister van Economische Zaken en de voorstanders van een actieve welvaartspolitiPk een diepe kloof gaapte. Terugkeerend van Londen heeft Minister Colijn het anker uitgeworpen naar de overzijde van de kloof om het contact met de , handelsactivisten" niet geheel te verliezen. Een touw overspant de kloof. Minister Verschuur van zijn kant heeft met de nieuwe crisis-invoerwet een kiezelsteentje in de kloof geworpen. En Minister Oud heeft thans een zwaren kei (of is het slechts een tweede kiezelsteentje?) met name: de technische herziening van het tarief van invoerrechten — in de hand. Maar een brug is nog niet gebouwd; de kloof is niet gedempt. Dr. Kortenhorst c.s., die langen tijd met hun hoofd tegen den muur hebben geloopen, zijn al erg blij, dat de regeering koersverandering beloofde en iets in de goede richting wil ondernemen; op het gebied der handelspolitiek staat de secretaris der R. K. Werkgevers nu achter het kabinet. Het zou ons echter nog liever zijn. indien men naar waarheid kon getuigen, dat het Kabinet staat achter de welvaartspolitiek, die nu sedert ruim tien jaren in onze kringen wordt bepleit. Dat zal pas gebeuren, wanneer de iegeering de plechtige belofte aflegt, dat zij geheel haar economische — dus óók de handelspolitiek — allereerst zal richten op dit doel: een einde te maken aan de werkloosheid in Nederland. Gedwongen werkloosheid is sociaal onrecht. Het is de eerste plicht der overheid, den strijd tegen dit onrecht met alle middelen te binden. 1) Wij spreken van „waanzin", omdat een zachtere uitdrukking niet juist zou zijn. Om een voorbeeld te noemen: terwijl wij in Nederland met onze eigen boter geen raad weten, terwijl een deel van deze boter met steun van den Nederlandschen boter-verbruikei tegen idioot-lage prijzen naar het buitenland wordt uitgevoerd, heeft men toegelaten, dat van 1 Januari tot 11 November 1933 nog 542.229 Kgr. boter uit Rusland in ons land werd ingevoerd!! --- Kanaalplannen in West-Brabant. 11. De Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Westelijk-Brabant heeft besloten om aan het adviesbureau voor Civiel-Ingenieurswerken te 's-Gravenhage de opdracht te verstrekken tot het maken van een plan in groote lijnen voor de uitwatering en scheepvaart in Westelijk-Noord Brabant. --- DE FRANSCHE KABINETSCRISIS Chautemps kabinetsformateur. President Lebrun heeft Chautemps, den minister van binnenlandsche zaken in het afgetreden kabinet, belast met de vorming van een nieuwe regeering. Chautemps heeft de opdracht aanvaard. Na het ElySée verlaten te hebben, begaf hij zich onmiddellijk naar de presidenten van Kamer en Senaat om het gebruikelijke bezoek af te leggen. Tegenover persvertegenwoordigers verklaarde hij, dat hij moeite zal doen om zoo snel mogelijk een kabinet samen te stellen, daar de omstandigheden dat noodig maken. --- HERRIOT HAD DE OPDRACHT GEWEIGERD. Vóór ae opdracht tot het vormen van een kabinet aan Chautemps was verleend, had de president der republiek Herriot ontvangen, wien hij verzocht zich te belasten met de samenstelling eener nieuwe regeering. Herriot had echter de opdracht van de hand gewezen met het oog op zijn gezondheidstoestand. --- HOE LANG ZAL HET DUREN? Chautemps is geslaagd in het vormen van zijn kabinet. Er zitten geen socialisten in, van welke richting ook. Boncour, Bonnet, Daladier en Sarraut zijn er o.a. in teruggekeerd. Men voorspelt nu reeds, dat het geen langen levensduur zal hebben. --- DE FRANSCHE „ONTHULLINGEN De „Berl. Börsenztg.” beschuldigt. BERLIJN, (HN-) De Duitscüe bladen voeren een heftige actie tegen de z.g. lastercampagne in het buitenland. De „Berliner Börsenzeitung" publiceert een bericht uit Parijs, waarin vastgesteld wcrdt, dat de hoofdredacteur van de „Petit Parisien", Elly Blois, een omkoopbaar persoon is, die zooals bij een op last v*n den vroegeren minister-president Laval ingesteld onderzoek is gebleken, maandelijks 30.000 francs in zijn zak stak, door zich vcor verschillende doeleinden te leenen- Voorts publiceeren verschillende bladen artikelen, waarin het jongste artikel van de „Saturday Review'* weerlegd wordt. In dit stuk wordt n.l. het artikel van de vorige week nader toegelicht en getracht aan te toonen, dat de beweringen, in bedoeld artikel aan minister Goebbels t' > geschreven, inderdaad van hem afkomstig zijn. --- VERKORTING ARBEIDSDUUR Geen wettelijke regeling. De minister van sociale zaken kan volgens de memorie van antwoord aan de Tweede Kamer, geen termen vinden om de totstandkoming te bevorderen van een wettelijke regeling inzake verplichte Verkorting van den arbeidstijd. Van het opleggen van een verplichting in die richting valt, naar hij vreest, stijging van de productiekosten te verwachten en daardoor toeneming van de werkloosheid. Dat hij het pogen van de ondernemers om door verkorting van den arbeidsduur het aantal tewerkgestelde arbeiders te vergrooten van harte toejuicht, behoeft niet opzettelijk te worden gezegd. Voor een dwingend optreden van overheidswege schijnt echter te minder aanleiding te bestaan, waar reeds groote groepen van arbeiders niet langer dan 40 uren per week werken. Uit het rapport van 27 Mei 1933 van den Hoogen Raad van Arbeid inzake wettelijke verkorting van den arbeidsduur blijkt immers, dat in de ondernemingen, welke onderzocht werden, in 1932 voor bijna 60 000 arbeiders de 40-urenweek gold, welk getal inmiddels nog niet onbelangrijk gestegen zal zijn. De minister voegt hierbij dat ook volgens het bedoe'de rapport zelf een eventueele machtigingswet wel nauwelijks zou kunnen worden toegepast. --- DE PLECHTIGHEDEN TE BEAURAING Mgr. Heylen geeft toestemming. Mgr. Heylen, Bisschop van Namen, heeft zijn speciale goedkeuring gehecht aan de plechtige viering van den eersten verjaardag van de verschijning van O. L- Vrouw van Beauraing op 29 November. .In den vroegen morgen zal er een Algemeene H. Communie worden gehouden. Om half elf zal het volk worden toegelaten in den kloostertuin waar O. L. Vrouw zou zijn verschenen om daar neer te knielen en te bidden. Om half twaalf zal er in de kerk een Plechtige H- Mis worden opgedragen en om half zes, na een Solemneel Lof de plechtige Zegen met het Allerheiligste worden gegeven. Na het Lof zulllen de kinderen, die beweren de verschijning gezien te hebben, zich naar bedoelde plaats begeven om daar den Rozenkrans te bidden. --- „ZIE, GINDS KOMT DE STOOMBOOT.....” Zondagmiddag omstreeks half drie, stond een groote menigte te wachten aan het Eindhovensch kanaal op de komst van St. Nicolaas. Door de overbelasting van de houten noodbrug brak plotseling een groot gedeelte van de brug met het gevolg, dat ongeveer tien personen te water raakten, waarvan het grootste deel kinderen waren. Omstanders èn personeel van den Havendienst boden direct de nocdige hulp, zoodat men vermoedt, dat allen gered werden. Om zekerheid te krijgen, dat zich niemand meer in het water bevond, heeft de Havendienst ongeveer een uur gedregd. Niets werd echter meer opgehaald, zoodat met groote zekerheid aangenomen kan worden dat dit ongeval geen slachtoffers heeft geëischt. --- BINNENLAND. Geen wettelijke regeling van den arbeidsduur noch bindendverklaring van de collectieve arbeidsovereenkomst. Pastoor B. Brouwer uit Loenen aan de Vecht is Zaterdagmiddag met zijn auto in de rivier gereden en verdronken. De voortgezette vergadering van den katholieken Partijraad. — Rede van prof. Aalberse. — Een pijnl ij k incident. --- R.K. STAATSPARTIJ Raad van Studie en Documentatie. Het partijorgaan van de R. K. Staatspartij deelt mede, dat het Dag. Bestuur der partij Prof. dr. ir. H. C. J. H. Gelissen, Directeur van de Stroomverkoop-Maatschappij te Maastricht, bereid heeft gevonden toe te treden tot den Raad van Studie en Documentatie als deskundige op technisch-economisch gebied. --- HEEL HOOGE POLITIEK Toekomstig bezoek van Litwinoff aan Mussolini. Litwinoff, die zich aan boord van het s.s. „Conté di Savoia'' naar Europa heeft ingescheept, zal op 2 December te Napels aankomen en zich daarna naar Rome begeven, daar Mussolini hem heeft uitgenoodigd voor een officieel bezoek. --- WERKLOOZENKASSEN Kleine verhooging voor 1933. De regeering is, volgens de memorie van antwoord op de begrooting van sociale zaken voor 1934, bereid, bij wijze van hooge uitzondering, een nader te bepalen verhooging in overweging ta nemen van de over 1933 te verleenen subsidies aan werkloozenkassen. teneinde die kassen in staat te stellen het jaar 1934 met eenig bezit in te gaan, zulks echter met inachtneming van voor de kassen bepaalde maxima voor subsidiepercentages. --- Duitsch Propaganda-ministerie. Pater Muckermann blijft er buiten. In verschillende Duitsche bladen heeft het bericht gecirculeerd dat Pater Dr. Friedrich Muckermann aan het Prcpaganda-Ministerie te Berlijn verbonden zou worden. Naar de K. W. P. van den bekenden Duitschen redenaar persoonlijk heeft vernomen mist bovenstaand bericht eiken grond. --- Kosten van het Albertkanaal. 1800 millioen francs. Antwoordend op een hem gestelde parlementaire vraag heeft de minister van openbare werken, Sap, medegedeeld dat de jongste verbreedingswerken. uitgevoerd aan de Zuid-Willemsvaart en het Kanaal der Kempen, tot dusver een uitgave van 90 millioen frank hebben gevergd. Voor de werken van het Albertkanaal is reeds 970 millioen frank uitgegeven. Door de bevoegde diensten van het departement van openbare werken worden de verdere kosten verbonden aan de voltooiing van het Albertkanaal op 830 millioen frank geraamd. --- Collectieve arbeidsovereenkomst. Geen verbindendverklaring. Aan den door verscheidene leden uitgeoefenden aandrang om een wettelijke regeling inzake de verbindendverklaring van collectieve arbidscvereenkomsten tot stand te brengen, kan de minister van sociale zaken, blijkens zijn memorie van antwoord aan de Tweede Kamer, niet toegeven. Geheel afgezien van de vraag, hoe in de tegenwoordige omstandigheden eventueele principieele bedenkingen, welke tegen verbindend verklaring van in collectieve contracten neergelegde loonregelingen zijn aan te voeren, gelden in de huidige tijdsomstandigheden de practische bezwaren tegen verbindend verklaring wel heel sterk- --- Pastoor rijdt te water en verdrinkt. Zaterdagmiddag omstreeks twee uur is de 68- jarige pastoor B. J. Brouwer, van de parochie Loenersloot te Nieuwersiuis nabij de Vechtbrug met zijn auto in de Vecht gereden. Hij zat alleen in den wagen. Onmiddellijk werden pogingen in het werk gesteld hem te redden, doch dit gelukte niet zoo snel. Nadat men ruim een kwartier bezig geweest was, kon hij tenslotte uit den wagen gehaald worden. Doktoren konden toen echter nog slechts den dood constateeren. Het lijk zal naar de woning te Loenersloot vervoerd worden. De pastoor was zeer gezien in de omgeving en had onlangs nog onder groote belangstelling zijn 40-jarig pastoorschap gevierd. --- Voornaamste Nieuws. BUITENLAND. Mgr. Tli. Heylen geeft verlof om de verschijningen in Beauraing plechtig te herdenken. De kosten van het Albertkanaal. Chautemps zal trachten een kabinet samen te stellen. Herriot weigerde. Officiëele verklaring van het Oostenrijksch— Duitsch grensincident. ---