DE KAMERZETEL VAN RUYS „Vrees Voor de kiezers is in de politiek het beginsel der onwijsheid", zegt prof. Aalberse. DEMOCRATIE EN POLITIEK ETIQUETTE moeten nog even terugkomen op hetgeen " e Tijd" heeft geschreven naar aanleiding van Passeeren van den oud-voorzitter van het Partij bestuur, Jhr. Mr. Ch. Ruys de Beerenr°uck, bij de aanwijzing der omschreven zetels oor den verkiezingsraad. beschouwingen van „De Tijd" waren slechts jjl één opzicht heel duidelijk: het blad wilde op ®a grond der zaak niet ingaan en zocht een "komst — evenals trouwens „De Maasbode" — °P zijpaden. de zaak in den doofpot? i Z°u het belang der R.K. Staatspartij wèl ge- end zijn, als men een fout der leiding vergezelt? Tweemaal heeft „De Tijd" een kort stukje Jer deze kwestie geschreven. Het eerste, dat op rÜdag 25 November verscheen, hebben wij in °ns nummer van Maandag 28 November in ex®nso overgenomen; het tweede stukje stond in "Pe Tijd" van 29 November. We komen daarop terug. --- KIEZERSVREES? tol het eerste „Tijd"-artikeltje stonden twee "Pttierkingen, waarvan de eerste luidde: Ongetwijfeld zullen op het hoofd van den zitting hebbenden Minister-President ten onrechte de slagen der oppositie neerkomen. Ongetwijfeld heeft hij in een der moeilijkste tijdperken van onze geschiedenis een ondankbare taak zeer verdienstelijk vervuld. Maar moet een partij het staatkundig beleid dekken van een extra-parlementair Kabinet en waarvoor zij geen verantwoordelijkheid op zich kon nemen? Ook minister Ruys zou zich waarschijnlijk verwonderen, indien aan de politieke risico's van een extra-parlementaire regeering gelegenheid werd gegeven zich te ontladen tegen de R.K Staatspartij. Wij zullen thans niet de geheele geschiedenis Jhalen van de kabinetsvorming in 1929. Het is te constateeren, dat de leiders van de Acties der rechterzijde, onder wie Mgr. Nolens '•8., bij de beschouwingen over de Rljksbegrooting n dat jaar, derhalve nêi de vorming van het aan het ministerie hun steun hebtoegezegd. Vier Katholieken onder wie twee van gro ten naam — Ruys en Deckers — 'lcbben zitting in dat kabinet. Aan vele maatheien, die het kabinet in den loop der jaren jjseft genomen, gaf de groote meerderheid der fractie haar stem. Wat ongedaan k'eef was voor onze fractie geen reden om het *abinet ten val te brengen. Dat zijn de feiten. Natuurlijk zien ook wij nog wel eenig verschil het ministerie-Ruys en een echt par- ettientair kabinet. Doch het zou naïef zijn te geloven, dat de kiezers niet óók de katholieke Martij mede verantwoordelijk zullen stellen voor in het afgeloopen parlementair tijdperk op Uitgevend gebied is gedaan en (of) is nagelaten. Trouwens wij gelooven niet, dat schaamte olr' het gevoerde beleid de reden kon zijn, waar-olï< Ruys in de groote steden werd geweerd. Wij ebben het nooit geloofd, want reeds in ons ,eerartikel over deze kwestie schreven wij in dagenden vorm of dit passeeren van den oudpartijvoorzitter bij buitenstaanders — weten beter! — niet den Indruk moet dat onze partij niet den moed heeft het staatkundig beleid over deze vier jaren 41thans eenigermate met hare verantwoordelijkheid te dekken? Dien (onjuisten) indruk op buitenstaanders men o.i. kunnen en moeten vermijden. Er alle reden om dat te doen door Ruys te bellen op zij n zetel In de groote steden. Want fiiet op het platteland of in de dorpen van Limburg, maar vooral in Amsterdam, Rotterdam en Haag hebben de spreekkoren van de S. D. P. over pleinen en straten geschreeuwd: Wip maakt onze centen zoek? Ruys de Beerenbrouck! Nadat één van haar beste mannen op die ma- Mer in het openbaar herhaaldelijk was gehoond, h&dcie onze partij het zich tot een plicht moeten ïekenen om naar buiten te demonstreeren: „Ruys blUft onze man! Op de plaats waar hij is gejond, in de groote steden — op zij n plaats — zullen wij met hem opnieuw als ''istaanvoerder uitkomen". Nu dat om nog steeds niet in het openbaar redenen niet is gebeurd kan het soc. ctem. „Volksblad" smalen (Dinsdag, 29 Nov.): „Zoo blijkt dus, dat de langdurige katholieke minister-president afgedankt is. Zijn politiek voor de kiezers verdedigen durft de R.K. Staatspartij niet meer aan. Echter is die politiek altijd hardnekkig door de R.K. Staatspartij gesteund. Zij durft dus de verdediging van haar eigen politiek niet meer aan. Welk een val! En zoo'n partij durft nog stemmen vragen". Wij weten dat het „Volksblad" zich vergist, onze partij heeft in dit geval den schijn eëen zich. Wanneer de verkiezingsraad Ruys jjlet had gepasseerd, dan zou het soc. dem. blad bovenstaande stukje niet hebben kunnen 'drijven. En onze partij zou dan vooral door een daad hebben bevestigd het woord, dat prof. Aalberse bij de opening van de jongste partijraadsvergadering heeft gesproken: „Vrees voor de kiezers is in de politiek het beginsel der onwijsheid". Dit woord werd in den partijraad met applaus onderstreept. Het is ook ons uit het hart gegrepen. Alleen het woord is ons niet genoeg. Wat de openbare meening in Limburg hindert is, dat de verkiezingsraad door het passeeren van Ruys den indruk van het tegendeel heeft gewekt. --- UITVLUCHTEN. De tweede opmerking in het eerste artikeltje van „De Tijd" luidde als volgt: Dat hier noch van een passeeren, noch van een houding tegen Limburg sprake is, blijkt uit de meest volkomen instemming ten dezen van alle deelnemers aan den verkiezingsraad en in het bijzonder van Limburg. Tweeërlei treft in dit stukje. „De Tijd" deelde hier iets mede, wat haar uit het verslag van den verkiezingsraad niet bekend kon zijn. Over de houding van de Limburgsche leden van den verkiezingsraad rept dat rapport met geen woord. Hier werd dus iets medegedeeld uit de vertrouwelijk gevoerde besprekingen. Het tweede, dat opvalt is dit: wanneer de afgevaardigden van Limburg hebben ingestemd met de toewijzing van twee omschreven zetels (voor arbeid en landbouw) aan ons gewest, volgt dan daaruit, dat zij instemming hebben betuigd met hetgeen de groote steden voor zich zelf hebben geëischt? Is er geen plaats voor de veronderstelling. dat de Limburgers zoowel het initiatief als de verantwoordelijkheid om den omschreven zetel voor binnenlandsch bestuur te schrappen stilzwijgend meenden te moeten overlaten aan de afgevaardigden der groote steden? Wat er Ook van zij, „De Tijd" scheen er meer van te weten. Dat behoeft niemand te verwonderen, want het blad heeft goede relaties en zit dichter bij de bron dan wij. In haar publicatie behoefde men niets onbehoorlijks te zien. Daarom hebben wij gevraagd: licht den sluier geheel op; noem de reden, waarom de omschreven zetel voor binnenlandsche zaken is weggevaagd en vervangen door een tweeden zetel voor justitie; geef de inlichtingen, waarop Limburg wacht. Deze vraag is zóó toch redelijk? Wat deed echter „De Tijd"? Het blad verzweeg voor hare lezers de door ons gestelde vragen. En wij kregen het volgende antwoord (zonder dat de lezers van „De Tijd" mochten weten, welke vragen hier in Limburg waren gesteld!); „Natuurlijk denken wij er niet aan, op dit ongeoorloofde verzoek om ongeoorloofde onthullingen in te gaan, verondersteld, dat wij ertoe in de gelegenheid waren. Alleen het bestuur van den verkiezingsraad zou daartoe gemachtigd zijn". Van uitvluchten gesproken! Moet de kwestie zóó in den doofpot? Verwacht men nu heusch, dat de openbare meening in Limburg zich op die manier zal laten afschepen? --- EEN MISVATTING VAN „DE MAASBODE". Ook bij de redactie van „De Maasbode" schijnt ten opzichte van onze publicaties over het passeeren van Ruys een misvatting te bestaan. Het Rotterdamsche blad, dat evenals „De Tijd" onze duidelijk geformuleerde vragen met opzet verzwijgt, durft te schrijven: „Geestdrift voor een bepaalde candidatuur schijnt bij onzen Zuid-Limburg- schen collega tot een lichte beneveling te hebben geleid. Verdere discussie lijkt ons daarom vrij onvruchtbaar". Wij beginnen nu iets te begrijpen van sommige klachten uit den kring van niet-katholieken ten opzichte van groote katholieke bladen. Wanneer redelijke vrage<» in een katholiek blad door onze „Groote" pers op die wijze worden genegeerd — een verzwijgen, dat op misleiding begint te lijken dan heeft men reden om te vreezen. dat daar ook anderszins niet altijd de objectieve voorlichting richtsnoer blijft van redactioneel beleid. Met eenigen nadruk willen wij „De Maasbode" overigens gaarne de verzekering geven, dat de personenkwestie in ons blad allerminst een rol speelt. Het gaat niet om Jhr. Ruys of Mr. Goseling. Met den Minister hebben wij hierover niet gesproken. Zijn meening is ons niet bekend. Een toelating om hierover iets te schrijven hebben wij aan niemand gevraagd. Mr. Goseling hebben wij leeren kennen en waardeeren als een goed kamerlid, als een ijverig voorzitter van het partijbestuur. Deswege is hem in ons blad de hulde gegeven, die hem toekomt. Het gaat derhalve niet om personen; tiet gaat wèl om de goede politiek, om goede verhoudingen in de partij. --- WAT LIMBURG HINDERT. Niemand heeft beweerd, dat Jhr. Ruys de Beerenbrouck voor geheel zijn leven in de groote steden moet worden gecandideerd, omdat men daar in 1929 om een lijstaanvoerder verlegen was. Ook elders is er voor een man als Ruys wel een plaats. Doch de omzetting nu en op die manier stuit velen in en buiten Limburg tegen de borst. Zij diende niet nu en niet op die manier te geschieden. Niet nu, omdat aan de sociaal-democraten de illusie wordt gelaten, dat hun spreekkoren-geschreeuw den zetel van Ruys heeft gekraakt, en omdat Ruys juist nu een andere behandeling meer dan ooit heeft verdiend. Niet op die manier, omdat het goede gebruik wil, dat de plaatsvervanger terugtreedt voor hem, die aanvankelijk den zetel bezette. Straks zullen de gecombineerde kieskringen Zeeland en den Bosch dhr. Meekers en niet het kamerlid Schaepman op den omschreven zetel voor Defensie plaatsen. Waarom moet het in Amsterdam anders zijn? --- POLITIEK ETIQUETTE. Ten slotte is er nog een element in deze kwestie, dat sommigen hindert. Kamerleden kunnen geen lid zijn van den verkiezingsraad. Het kiesreglement verbiedt het uitdrukkelijk. Deze bepaling berust op het goede beginsel, dat de leden van den verktezingsraad geen persoonlijk belang mogen hebben bij de te nemen besluiten inzake de candidaatstelling. Uitschakeling van persoonlijke belangen moet de onpartijdigheid verzekeren. Men heeft echter een dubbele uitzondering gemaakt, met name van den voorzitter en den secretaris van het partijbestuur, die leiding behooren te geven. Tot vóór kort had ook de democratie haar etiquette. Dit ongeschreven etiquette bepaalde, dai iemand, die als voorzitter of als lid van een college persoonlijk belang heeft bij een onderdeel der te nemen beslissing,, de leiding der vergadering op dat moment aan anderen overlaat en zich terugtrekt om de anderen in vrijheid te laten beslissen. Is dat nu wel gebeurd? En, zoo neen, is het aan niet gewenscht, de vormen der etiquette opnieuw eenig recht in onze volkspartij te geven? Het partijbelang zou er mee gediend zijn. En daarom is het ons alléén te doen. lets anders Is hier voor ons niet in het geding. --- AANVAL OP RELIGIEUZEN Daad van een krankzinnige. Vrijdagmiddag is op het Domplein te Utrecht een tweetal vrouwelijke religieuzen uit Amersfoort door een man, die b'ijkbaar zeer overspannen was, aangevallen. Hij rukte een der zusters de kap van het hoofd en greep haar bij de keel. Dg architect W. M. die toevallig op zijn motor passeerde, zag wat er gebeurde en aam. 'oen de dader zich haastig verwijderde een agent, die in de buurt surveilleerde op zijn duozitting, waardoor men den man kon inhalen en arresteeren. Na op het posthuis aan de Ganzenmarkt te zij verhoord, is de man naar de neurologische klinieken overgebracht, waar men hem met het oog op zijn toestand, voorloopig zal vasthouden. --- DOODELIJK TRAMONGELUK Tram te vroeg vertrokken. Bij de Heerebrug te Groningen heeft < -n ernstig ongeluk plaats gehad. De heer en mevrouw K. verlieten hier een stilstaande tram. Toen de heer K. zich reeds op den vluchtheuvel bevondgai de verkeersagent een teeken tot doorrijden zonder dat de conducteur daartoe een sein had gegeven, zette de wagenbestuurder nu de tram in beweging. De 77-jarige mevrouw .K., die nog op de treeplank stond, kwam daardoor te vallen. Haar echtgenoot wilde haar grijpen, maar hierdoor werden beiden eenige meters door de tram meegesleurd. Bij onderzoek door den politierechter bleek, dat de oude dame ernstig aan torst, hoofd en pols was gewond. Zij werd naar het diaconessenhuis overgebracht, waar zij hedenmorgen aan de gevolgen is over'eden. De heer K. had slechts lichte wonden bekomen. --- ERNSTIGE RAMPOKPARTIJ Drie dooden en vier gewonden. CHERIBON, 3 Dec. (ANETA). Gisterenavond had in het Ardjawinangoensche een zeer ernstige rampokpartjj plaats De daders sneden de telefoondraden door en zetten posten uit. die schoten losten op de voorbijgangers. Zij drongen het huis van een rijken Inlander binnen waar zij alle sieraden benevens contanten stalen en den huiseigenaar en diens echtgencote ernstig verwonden. De desa-politie is neer flink opgetreden hoewel zij ongewapend was. Twee politiemannen werden gedood *n een zwaar gewond. De daders zijn in auto's gevlucht. BATAVIA, c Dec. (ANETA). — Aneta verneemt nader dat de zwaargewonde politieman is overleden. Een der daders is inmiddels gearresteerd. HL bleek afkomstig uit de omgeving van Bekasi, evenals de ramppokkers, die den laatsten tijd in Serang. Soekaboemi, Batavia en Meester-Cornelis optraden. De Regent van Meester-Cornelis wijt het voortbestaan van rampokbenden in het Bekasische aan de geïsoleerdheid van deze streek en de aanwezigheid van particuliere landerijen waardoor het bestuurscontact gering is. --- MOORDAANSLAG IN HET HAAGSCHE BOSCH Een meisje met een scheermes gewond. In de Laan van Nieuw Oost Indië te Den II ; bij het Haagsche bosch, is Vrijdagavond omstreeks 10 uur een 22-jarig meisje met een ernstige snijwond aan den hals op den openbaren weg liggende gevonden. Een voorbijganger waarschuwde den Geneeskundigen dienst en de politie, waarna het meisje, dat in een apotheek werd verbonden, naar het Gem. Ziekenhuis werd vervoera. Hoewel de aanvankelijke indruk van dit geval was, dat men met een wannoopsdaad te doen had — het meisje kon door haar verwonding nauwelijks spreken — vertelde zij later dat een orgeveer 13-jarige jongeman, met wien zij wel eenigen omgang had, doch dien zij slechts bij zijn voornaam ~Koen" kende, haar met een scherp voorwerp de halssnede had toegebracht, toen zij in het Haagsche Bosch even met den rug naar hem toe stond. Deze jongeman zou wonen in een zijstraat van de Weimarstraat. Het meisje is de 22-jarige G. M. de H. uit de Sirtemastraat. Haar toestand was naar omstandigheden gunstig. In verband met den aanslag van Zaterdagmorgen is aangehouden de 19-jarige werklooze kappersbediende C. E. van F. als verdacht de daad te hebben bedreven. De verdachte, die zich in gezelschap van een meisje bevond, is door de recherche overgebracht naar het Hoofdcommissariaat van politie. De jongeman heeft tegenover de politie een volledige bekentenis afgelegd en sprak met de grootste onverschilligheid over de door hem bedreven daad. A's eenig motief gaf hij op. te hebben gehandeld „uit haat tegenover de meisjes", trouwens het 22-jarige meisje, dat het slachtoffer is geworden van dezen „haat", kende slechts een paar dagen den verdachte. Van F. deelde bij zijn voorloopig verhoor mede, dat hij het scheermes, waarmede hij zijn daad heeft gepleegd, heeft verborgen in zijn kosthuis aan de Celsiusstraat. --- Louis Saalborn vijf-en-twintig jaren tooneelspeler. Op 10 December a.s. zal Louis Saalborn met een feestvoorstelling in de Amsterdamsche Stadsschouwburg zijn 25-jarig tooneeljubileum herdenken. Nog deze maand treedt het gezelschap- Saalborn te Maastricht voor de Vereeniging op. Wellicht bestaat er dan gelegenheid nader op dit jubileum terug te komen. --- Het Fransch-Belgische militair accoord. Nauwere samenwerking der generale staven te verwachten. Tijdens de verkiezingscampagne is door sommige katholieke Vlaamsche bladen, om zuiver electorale redenen, beweerd, dat het Fransch— Belgisch militai raccoord sedert 1930 vervallen zou zijn en niet meer vernieuwd werd. Het verdrag van Locarno zou deze militaire overeenkomst totaal overbodig hebben bgemaakt. Deze voorstelling van zaken is. naar aan de N. R. Crt. uit de best ingelichte brond wordt verzekerd, volkomen valsch. Aan het Fransch-Belgisch accoord is niet verzaakt, wel integendeel, daar. in de laatste weken, tusschen hooggeplaatste Fransche en Belgische militairen, nog zekere besprekingen hebben plaats gehad over de eventueele verdediging van de Oostergrens, in Belgisch-Luxemburg, door Fransche legerdivisies. Zoowel van Fransche als van Belgische, ook niet-mi'itaire zijde, wordt trouwens, sedert eenigen tijd, aangedrongen op een permanente samenwerking van de generale legerstaven der beide landen. --- Pater Dr. Jacobus van der Veldt O. F. M. Deken van de Philosophische faculteit der Propaganda. De Msb.' meldt, dat het ambt van Deken van de faculteit der Philosophie aan de Universiteit der Propagande te Rome werd toevertrouwd aan een onzer landgenooten, Pater Dr. Jacobus van der Veldt O. F. M. --- Provincie-verkiezingen in België. Van een totalen uitslag van de verkiezingen voor de Provinciale raden in België is nog niets bekend. Alles is rustig verloopen, terwijl de belangstelling veel geringer was dan bij de kamerverkiezing. In de Provincie Luik, had de verkiezing het volgende resultaat: Kath. 25 zetels ( +1); Liberalen 14 zetels (—1) Socialisten 14 zetels (—1); Communisten 3 (—1); Chr. Volkspartij 3 zetels ( + 1). --- BINNENLAND. Treinbotsing te Vught. Een krankzinnige valt twee religieusen aan op het Domplein te Utrecht. Moordaanslag in het Haagsche Bosch. Te Muiden is een autobus met militairen over den kop geslagen. Twee zwaar en talrijke licht gewonden. --- PROVINCIE. Pastoor Mulder te Broeksi'tard geïnstalleerd. Het 10-jarig bestaan der M. T. S. te Heerlen. Zware mishandeling te Sittard. --- SPORT: Nederland wint te Dusseldorf. Caesar en Valkenburg hebben verloren. --- UIT DE PERS Onze veiligheid. „DE GELDERLANDER" (kath.) had gehoopt, dat het vraagstuk van onze veiligheid bij de begrooting van Defensie zou worden besproken. Dat is niet gebeurd. Het blad is teleurgesteld: Neen, neen, wij zijn niet „militairistisch". Wij verfoeien den oorlog en alles, wat er om en bij hangt. Docli daarmee veranderen wij aan onze internationale positie niets. Of wij voorstanders zijn van een algemeene of een eenzijdige ontwapening, dat maakt de geografische ligging van Nederland niet anders. De vraag, of wij onze onafhankelijkheid kunnen verdedigen, of wij veilig liggen tusschen onze naburen, moest bij een debat over een begrooting van Oorlog met dezelfde belangstelling door alle Nederlanders op den voorgrond worden gesteld. Onder dit opzicht heeft het debat niet aan onze verwachtingen oeantwoord. H bericht, dat België den vestinggordel langs de oostelijke grens doortrekt langs de grens van Nederland, is spoorloos aan de leden onzer Kamer voorbijgegaan. is het bericht waar en wat is h<= karakter der nieuwe vestingwerken? Kunnen ze, evenals die in het oosten, worden beschouwd als een uitvalspoort naar de gedemilitairise_rde zóne van Duitschlana? Kan ons leger een bezetting onzer zuidelijke provinciën door het Fransch-Belgische leger beletten? Kan het de Duitschers van onze oostelijke •trenzen houden en den oorlog buiten Nederland? Ligt het overige Nederland veilig, of is er voor het Nederlan lsche volk alleen bescherming achter de waterlinie? Zulke vragen interesseeren ons meer, dan een debat over technisch-militaire kwesties, die men beter in het kabinet van den minister bespreken kan. Ditmaal leidde de inrichting der Begrooting ertoe, — het zij ga . toegegeven. De Begrooting loopt tot 100 millioen. iSn wij weten niet, of en in hoeverre onze veiligheid door die jaarlijksche uitgave verzekert' is. Vr de behandeling der begrooting hadden wij. na de berichten uit België, ditmaal bizondere verwachtingen. Onder dit opzicht zijn wij teleurgesteld. De Belgen zetten hun vestingen haast op onze teen~n en de loopen hunner kanonnen hangen over de grens heen. Wij kijken een anderen kant uit. De verzekering van minister Deckers, dat hij geen oogenblik zijn verantwoordelijkheid langer draap i zou, Mc hij niet overtuigd /as, dat het leger in het uur des gevaars zijn plicht kon doen, is van groote beteekenis wijl wij in den persoon van dezen minister het volst" vertrouwen hebben. Maar een openhartig debat over acti eele punten had aan dit vertrouwen meer relief men geven. En den pas kunnen af—"'—> aan geruchten, die nu vrij spel hebben. --- Eed van trouw door Belgische geestelijken. Bij een benoeming aan het onderwijs. De Maandagmorgen verneemt uit Brussel, dat een Kon. besluit afgekondigd zou zijn, waarbij aan geestelijken opgedragen wordt een eed van trouw aan koning en vaderland af te leggen, om benoemd te kunnen worden, tot onderwijzer, leeraar of hoogleeraar aan bijzondere onderwijsinstituten. Bevestiging van dit bericht kon niet worden verkregen. --- De verkiezing in Eupen-Malmedy. Beleedigende plakkaten. In de kantons Eupen, Malmedy en St. Vith is een gerechtelijk onderzoek gaandf naar de personen, die tijdens de verkiezingscampagne plakkaten hebben verspreid, welke be'.eedigend waren voor den Belgischen staat. Een dezer plakkaten stelt een Franse generaal voor, die een Belgisch soldaat bevel geeft met een machinegeweer op het ontwapende en geketende Duitschland te schie-n. Tijdens het onderzoek blijkt een Belgisch gendarme vrij ruw door een redacteur van de jSupener Zeitung in het redactiebureau van C > krant te zijn behandeld. Deze redacteur, zekere Tilgenkamp, ze.l zich eveneens voor de rechtbank moeten verantwoorden. --- Het Albertkanaal. Het Belgische schatkistcomité heeft volgens de Msb. de bedragen goedgekeurd, die zullen noodig zijn in 1933 voor de werken van het Albertkanaal, nl. voor de afdeelingen Luik—Briegden, Herenthals—Antwerpen, de verbreeding Brigden—Neerhaeren en de verbreeding der Kempische kanalen tusschen Briegden en Herenthals, voor schepen van 600 ton. » --- Voornaamste Nieuws. BUITENLAND. Genève strijdt over 't gelijke recht. Onrust in Eupen-MÏtlmedy. ---