(BEZOEKT DE I KOOK- EN BAKDEMONSTRATUS I OP ELECTRISCHE FORNUIZEN EN KOMFOREN NUTH R. K. Verenigingsgebouw, Donderdag 13 Mei, 3 uur. I SCHINVELD Zaal W. v. d. Zander, Donderdag 20 Mei, 3 uur. BRUNSSUM Gebouw „Unitas", Woensdag 19 Mei, 3en 71 uur. | PALEMIG Zaal >1. van Kan, Dinsdag i ci, . uur. GRATIS TOEGANG! AANSCHOUWELIJK ONDERWIJS IN GELDBESPAREN! ATTRACTIES ! j --- ' ■ --- , fli RE,NIGT ALLES ''n .""hm*«H m IflMfiMS&JiBiaFV '/ """" ft£m mrw. . r"y 'Fl'y.ll 1 ffëtffw— '»Xl'//" » iM 9 A 'a*l w f//| Jffr##/ # / # VHK\ '"o—-<■ ■ # v "Huw m " V«0-0428* I "* EXPLOITANT GEVRAAGD VOOR VENLONA'S ZAAL TC VENLO waarin gevestigd zijn: Kon. Zangv. Venlona, Fanfare etc. etc. Aanvaarding nader overeen te komen. Zij, die in het bezit zijn van vergunning of verlof genieten de voorkeur. — Brieven te richten aan het SECRETARIAAT: VLEESCHSTRAAT 54, VENLO. 8147 | fV-'brrrf --- KOOPT U HET BESTE IN ONZE UITGEBREIDE MAGAZIJNEN UIT'N VERBLUFFENDE SORTEERING VOOR DE BETALING STELLEN WIJ MEER DAN EEN JAAR BESCHIKBAAR. — DE INDEELING HIERVAN REGELEN WIJ GEHEEL NAAR UW WENSCHEN gC~ Vraagt reizigersbezoek. L. Pannekofkt" S UTHEGnX d°E*B "™F 45 Goudschsingel 176 Witte Vrouwestr. 10 Ged. Burgwal 45. --- — MAAKT UW PINKSTERDAGEN TOT ONVERGETELIJKE door ze door te brengen in het van alle comfort voorziene HOTEL „DE PEEL" Gelegen aan het in Limburg unieke natuurbad DE HEELDERrEEL. Schitterende wandelgelegenheid, uitgestrekte dennenbosschen en heidevelden. — Gezocht rustoord. — TEL. 15 GRATHEM. --- H.H. MOTORRIJDERS Zoekt Uw voordeel en koopt rechtstreeks bij den importeur. Grote keuze in nieuwe en gebruikte motoren. Norton, A. J. S. Stoppa zijspanwagens. Agentschap Indian, Triumph, diverse andere merken. Belastingvrij. D.K.W., Gillet, Tijger. Zeer gem. betalingscond. Hoge inruilprijzen. 4663 MOTORHUIS G. v. d. RIET Akerstraat 30 - HOENSBROEK --- J. SONDEIJKER Lood- en Zinkwerker, Gas en Waterl., Sterreplein 19. Wijk. M.-Smedenstraat 1, Tel. 5377, Maastricht. 2 --- AARDEWERKFABRIEK in Z.H. zoekt Energiek vakman, leiding kunnende geven bij de fabricatie van gebruiksaardewerk in het betere genre en in staat dergelijke fabricatie in te richten. Soll. m. uitv. inl. en verlangd salaris onder no. 8100 bureau van deze courant. Discr. verzekerd. --- IDe Gruyter's I fa fatSiM VHM*: I --- HF ê TWEKA geeft koelte! Die mooie, luchtige Tweka Shirts misken alle warme dagen koel en behaaglijk. Voor . t heele gezin! 't Is de ideale zomerdracht - de snit is even prachtig als gemakkelijk. Nederland«ch fabrikaat, waar U mee wegloopt! U kunt de Tweka shirts koopen in de nieuwe modekleuren en met vlotte streepdessins.' JmL 'f Wordt nu ook den tijd om aan Uw " nieuwe badpak, en aan xomer-ondergoed PV£\ ie denken! Vraag eens naar de nieuwe "1 Tweka badpakken in ~fantasie-gebreid en naar het koele Tropex-ondergeed I Nv. TWEKA TRICOTFABRIEKEN - GELDROP. --- OUD PAPIER en COURAKTEN KOOPT Fa. M. RAIKE Meerssenerweg 3GO - Tel. 3775 MAASTRICHT. --- PHriM'l'll' i " KINDERKLEED/NG lil 11* u c« («Ji (jWioiYirV sijiard5ijiard hoensbroek OOK UW ADRES VOOR KINDEREN JONGENSKLEEDING. --- »i. ƒ 5.000—, ƒ 3.000—, ƒ 2.500—, ƒ 3.000—, ƒ I.OW—, f 5M—, ƒ 400—, 1 200—, ƒ 100—, ƒ 60—, f 50—, ƒ 40—, ƒ 30—, ƒ 25—, ƒ .30—, ƒ 15—, i iu. ,oi j d. ae * --- FEUILLETON DUISTERE KRACHTEN NAAR HET ENGELSCH VAN PATRICIA WENTWORTH 27) Jane deed de deur dicht en ging weer naar den schoorsteenmantel. ■— Ga zitten, Molloy, verzocht Sir Charles. — En laten we nu maar direct tot de zaak komen. U wilde een mededeeling doen over die valsche Fransche bankbiljetten? — Ik houd er niet van gehaast worden, weerde Molloy af. — Ik wilde den heeren eerst even mededeelen, dat ik genoeg heb van de politiek. En de politiek heeft genoeg van mij. Ik denk, dat ik te veel heer ben voor dat spel. Er doet zich een gelegenheid voor tot een geschikt en prettig huwelijk, begrijpt u. In de branche familiehotel. En nu zou ik de zekerheid dat ik mijn verdere leven in rust zou mogen slijten, hooglijk op prijs stellen. De heldere oogen van Sir Charles keken hem snel aan. — Als je mededeelingen van belang zijn en je verder geen malligheden uithaalt, zullen we je met vrede laten, beloofde hij. — Nu die namaak. Ben je er zelf in betrokken? — Ik niet, was het antwoord. — Ik heb aan politiek gedaan, ben misschien wel eens iri conflict gekomen met de wet, maar dat is noB heel wat anders dan valsche-munterij. Ik weet niet goed, hoe ik moet aanvangen.... Henry March zat met de pen gereed, Sir Charles teekende thans jonge katjes. Eindelijk zuehtt* Molloy en begon te spreken. , _ ik had verleden jaar zaken in Barcelona en ik moest hals over kop terug, wegens een- verschil van meening met een paar kameraden daar. Ik overnachtte in een klein plaatsje, de naam doet er niet toe, aan de Fransche grens, in Spanje nog. Ik was er meer geweest, en ik kende de menschen, dus toen ze me een veel minder goede kamer gaven dan anders, vroeg ik waarom dat was. Ze vertelden, dat er kort vóór mij twee heeren gekomen waren, die de mooiste kamer in beslag hadden genomen. Dat maakte me nieuwsgierig en toen ik op mijn kamer w?is en naast me stemmen hoorde, kon ik niet nalaten mijn oor tegen den wand te leggen, om uit te Tinden wat het voor heeren waren. Hier keek Jane March ongeloovig. Molloy zag het. — Ik- had wel eenig idee, ging hij. haastig voort, — dat ik iets te hooren kon krijgen, dat me interesseeren zou. Ik had Fransch hooren spreken, maar niet door een.. Franschman. Het was een Engelschman, die aan he* woord was en hij zei letterlijk: — Ik ben wat laat, maar het wordt steeds gevaarlijker. De andere was wèl een Franschman. Hij antwoordde: Ik begon al ongerust te worden Hoe heb je gemaakt dezen keer? Je pikt : het heel handig in, met die stalen en i prenten en weet-ik-wat. .Vaar neb je het , dezen keer mee gedaan? De Engelschman i lachte even. — Dezen keer met schetsboeken. Ik heb al van een stuk of tien scholen orders; ze zijn opgetogen over de kwaliteit van het papier. Ze lachten allebei, en toen vroeg de Franschman: Hoe gaat het met mademoiselle Anaïs? Terwijl Moiloy den naam uitsprak, keek hij rond. Jane stond onbeweeglijk, Sir Charles was aan een nieuwe serie katjes begonnen. De naam scheen geen van drieën iets te zeggen. Moiloy sprak verder met afgemeten stem: — Heel goed, vertelde de Engelschman, maar ik geloof, dat ze het daar buiten nogal vervelend vindt. En daarop lachte de Franschman en zei: Mademoiselle Anaïs, met haar temperament, met jullie mist en jullie Engelsche Zondagen en jullie flegma, ah lala. Moiloy aarzelde, keek weer rond. — Dat is alles, eindigde hij. Sir Charles richtte zijn blik op Moiloy. — En waarom denkt u, dat die interessante conversatie over de valsche bankbiljetten ging? vroeg hij. — Dat zal ik u uitleggen. Toen ik informeerde, bleek de eene heer te reizen voor een Engelsche papierfirma en de andere in Fransche wijnen. Heel onschuldig, zult u zeggen maar de naam van de dame verklapte de zaak. Het oude liedje. Sir Charles vergat het laatste poesje van een snor te voorzien. — U zei: verleden jaar. Kunt u den datum noemen? — Ja, het was zeventiën Maart. — De naam Anaïs schijnt u een heeleboel te zeggen, ging Sir Charles voort. — Kent u de dame in kwestie? — Niet persoonlijk. Maar ik hoorde een paar jaar geleden, dat ze eerste klas werk deed in valsch bankpapier. — Wie is ze? Moiloy aarzelde. — Ze noemen haar mademoiselle Anaïs. Vóór den oorlog is ze naar Rusland gegaan met een zekeren Paul Karazoff. Zóó heb ik het eerst van haar gehoord, van Russische kameraden. Karazoff is in '16 gestorven, en toen is zij weer naar Parijs gegaan en met dat andere werk begonnen. Dat is al wat ik weet, heeren. — Heel veel is het niet, oordeelde Sir Charles. — Toch meer dan u eerst wist, pareerde Moiloy. — Welken naam gaven die twee heeren op? — De Engelschman zei dat hij Robinson heette, de andere noemde zich Lebrun. Ze zullen natuurlijk wel anders geheeten hebben. Naar de firma's heb ik niet geïnformeerd. — Hebt u die mannen gezien? — Dat kon ik niet, ik sliep als een os en ze vertrokken vroeg. Ik heb alles verteld wat ik weet; ik hoop, dat u er iets aan hebt. Terwijl hij sprak, stond hij op. Jane zag door zijn grootdoenerij heen, dat hij zich niet op zijn gemak voelde en graar. zoo gauw mogelijk weg wilde. — Het komt me voor, mengde ze zich in het gesprek, — dat hij wel meer speciaal over die vrouw. — Dacht ik ook, viel Sir Charles haat bij. — Spreek op, Moiloy. Hoe ziet ze er uit. — Ik heb haar immers nooit gezien, hield Moiloy vol. — Daarom kunt u nog wel iets van haar uiterlijk weten. — Misschien hebben de kameraden er wel eens iets over gezegd, gaf Moiloy na eenige aarzeling toe. — Laat eens kijken, ik geloof, dat ze rood haar heeft. Het was Jane, die de volgende vraag stelde; ze had geen oog van Moiloy af gehad. — Is die Anaïs een Fran?aise? vroeg ze opeens. — Van huis uit een Engelsche, verklaarde hij onwillig. — Anaïs is niet bepaald een Engelsche naam, kwam Sir Charles tusschenbeide. — Weet u ook of ze zoo heette en of ze uit Engeland kwam? Hm, ze noemden haar Rooie Annie, vóór ze naar Rusland vertrok. --- HOOFDSTUK XXVIII. Amabel had het druk dien dag, om met Ellen de twee nieuwe slaapkamers in orde te brengen, die ze, zooals ze met Julian had afgesproken, in gebruik zou nemen. Ellen kon niet nalaten, haar gevoelens aangaande miss Miller te luchten. — Ik begrijp niet, dat mijnheer Miller's zuster vanavond niet thuis wil hebben. Als je toch een paar dagen Weg bent geweest, kom je niet graag in een leeg huis, een man tenminste niet. — Het laken ligt scheef aan jouw kant, Ellen, vermaande Amabel. — En je moest je opmerking over mijn vrienden liever vóór je houden. — Vrienden, snoof Ellen. Een mooie jongen. Een paar ochtenden geleden komt hij bij Eliza Moorshed in den winkel om een postzegel en een spoorboekje, hij moest met den trein van half tien naar Maxton. Ik haal 'm nog makkelijk, zei-ie. En toen we 's avonds aan de thee zaten, komt die jonge, blonde Orchard binnen, die met de bus op l Ledlington rijdt. Hij kreeg een stoel en een kop thee, omdat-ie nog familie is van Eliza d'r schoonzuster, en toen zegtie: ik heb den heelen dag menschen van Forsham naar Ledlington gereden. Mag dat soms niet? informeerde Amabel. — Het laken ligt nog niet recht, Ellen. Van mij wel. Ze hoeven alleen niet te zeggen, dat ze met den trein naar Maxton gaan, om dan doodbedaard op de stoep van Queen's Hotel te staan. — Maar Ellen. — Tom Orchard heeft 'm met zijn eigen oogen gezien. Om kwart over negen vertelt die vent, dat-ie den trein naar Maxton zal halen en om half twaalf ziet Toni 'm vijftig mijl d'r vandaan op een stoep. En hij wou niet gezien worden ook. Want toen mijnheer Bronson er aan kwam in z'n Rolls Royce — ook toevallig — sprong-ie gauw het hotel weer in. Tom Orchard heeft het met zijn eigen oogen gezien. — Wat gaat het ons eigenlijk aan? vond Amabel. — De sprei ligt achter je op den stoel. Met een somber gezicht legde Ellen de sprei uit. Maar haar woordenstroom tot Amabel was nog niet gestuit. — Tom Orchard heeft mevrouw King ook gezien in Ledlington, met zooveel pakjes als ze maar dragen kon. Je begrijpt niet waar sommige menschen het geld vandaan halen, als ze niet eens hun rekeningen bij Eliza Moorshed kunnen betalen. ' Amabel stond voor het raam te kijken. — Ik zou maar voortmaken, Ellen, drong ze aan. — Er komt onweer opzetten. We zijn net op tijd klaar. Ellen keek naar de lucht en haasttf zich. Wordt vervolgd ---