DISTRIBUTIEZORGEN VAN DE DUITSCHE HUISVROUW Opmerkelijke verschillen met het Nederlandsche stelsel BONBONS EN SINAASAPPELEN OP „VERRASSINGSKAARTEN”. Berlijn, 15 Mei (VPB). — Met ingang van 1 jum a.s. zuilen in de Duitsdie distributieregeling enkele wijzigingen worden aangebracht. Het wekeiijksch rantsoen boter zal met 02.5 gram per _hóofd tot 187.5 gram verhoogd en bet wekelijksche vieeschrantsoen zal met 100 gram verminderd worden tot 40U gram per persoon per week. - Overigens blijft het totale vetkwantum ongewijzigd, want de twee-wekelijksche toewijzing van lio gram margarine komt te vervallen. In een nadere toelichting op deze wijzigingen verd namens het Duitsche ministerie van voedselvoorziening verklaard, dat dank zij vooral de gunstige resultaten van de Duitsche veehouderijen tie botertoewijzing gedurende de zomermaanden iets grooter kan zijn. Tevens'worden op deze wijze de kostbare grondstoffen voor de margarinebereiding bespaard. Tot den aanstaanden winter, wanneer de margarine wederom een deel van het boter verbruik zal moeten vervangen, daar het vleesebverbruik gedurende de zomermaanden steeds kleiner is dan in andere jaargetijden, meent het ministerie, dat de verlaging van het wekelijksc.h kwantum, welke met 't oog op de vleeschpositio gewenscht is voor de bevolking geen groot offer is. Voorts worden zij, die hun broodbonnen niet opmaken, in de gelegenheid gesteld om hun restant der bonnen in te ruilen tegen suikerbonnen. Waarschijnlijk zal tegen inleveren van 300 gram «tan broodbonnen een bon voor 100 gram suiker ▼erstrekt worden. De suikerpositie Is, dank zij de goede oogsten in de laatste jaren, zoo sterk, dat" 3e regêering op deze wijze tegemoet kan komen aan het verlangen van hen, die in de zomermaanden voor consumptie en fruit of voor den inmaak van vruchten over wat meer suiker willen beschikken. --- De Duitsche distributieregeling. Hoewel In Duitscliland vrijwel dezelfde artikelen onder de distributiebepalingen vallen als in Nederland, vertoont het systeem, waardoor men ©en eerlijke verdeeling der voorraden tracht te verkrijgen, enkele opmerkelijke verschillen. De Duitschers behoeven hun distributiekaarten niet persoon)ijk al te Aaien. ieder ueeit siecnts te zorgen, dat üij op het distributiekantoor van zijn district staat ingeschreven. Automatisch volgt dan toezending der nieuwe kaarten, welke voor de voornaamste levensbehoeften een geldigheidsduur van vier weken hebben. Op èlkén bon afzonderlijk staat vermeld, hoe lang de geldigheidsduür is, in welke periode gekoent kan worden en welk kwantum verstrekt wordt. In de Duitsche couranten vindt men dan ook geen ellenlange lijsten met aanwijzing van de bonnen, geldigheidsduur en te verstrekken hoeveelheden. Voor enkele artikelen, als boter, kaas eieieu, reuzel, suiker en jam, moet men voor den geldigheidsduur van de distributiekaart een vasten winkelier kiezen. Deze winkelier zet zijn firniastempel op de kaart, knipt de bestelbonnen, waarop hij va» zijn grossier zijn goederen krijgt toegezonden, van de kaart en levert tegen afstempeling der kóópborinen aan zijn vasten klant. Dit bespaart den winkelier veel arbeid, want hij behoeft niet te deelen in het monnikenwerk van zijn Nederlandschen collega, die tot middernacht de bonnen van zijn klanten op de opplakvellen zit te plakken. > Brood en vleesch kan men koopen bij vrije keuze. De indeeling der vleesohkaart komt vrijwel overeen met die van de fsederlandsche, maar de broodkaart vertoont enkele opmerkelijke verschillen. In tegenstelling met de twintig bonnetjes van IOU gram, welke de Nederlandsche buisvrouw zoo nauwkeurig mogelijk over de geheele week tracht te verdeelen, heeft de Duitsche kaart met een geldigheidsduur van vier weken, twaalf bonnen van 500 gr., vier bonnen voor 250 gr. en 24 bonnen voor 50 gr. De Duitsche bakker bakt uitsluitend brooden van 2 kg., lfé kg., 1 kg., 1 pond en 250 gram. De broodjes wegen alle 50 gram, zoodat steeds betrekkelijk weinig bonnen afgescheurd behoeven te worden en de bakker des avonds spoedig gereed is met opplakken. Voorts heeft de Duitscher ook nog een kaart voor koek. --- Welke hoeveelheden krijgt men? Met Ingang van 1 Juni a.s. krijgt iedere verbruiker in Duitschland 400 gram yieesph per week. Arbeiders, die zwaar werk moeten verrichten, krijgen een dubbele portie en zij, die zeer zwaar werk hebben, een nog grootere hoeveelheid. De bonnen, waarop gedeeltelijk vleesch, gedeeltelik vleeschwaren gekocht kunnen worden, zijn slechts «eldia gedurende de aangegeven week en kunnen dus met, zooals in Nederland, gedurende een paar dagen later dan de officieele periode besteed worden. De broodkaart geeft recht op het koopen \an 8200 gram brood gedurende vier wcken- daarnaast geeft de kaart voor koek gedurende dezelfde periode recht tot het koopen van BUO gram brood, koek of 600 gram bloem. • Gok kan op 2000 gram van elke broodkaart drie pond bloem gekocht worden. Sinds korten tijd moet een bepaald aantal bonnen va nde kaart besteed worden, voor tarwebrood. _ , Op de vetkaart kan wekelijks 187.5 y. boter gekocht worden. Tevens wordt per maand 150 gr. reuzel verstrekt. Aan de vetkaart zyn enkele kleine bonnetjes bevestigd, waarop naar keuze eene kleine hoeveelheid margarine of slaolie, respectievelij-k raapolie gekocht kan worden. De hoeveelheid kaas per maand bedraagt een half pond. van aardappelmeel, sago, puddingpoeder, rijst, havermout «nas. kunnen ongeveer een even groot kwantum als in Nederland betrokken worden. Ook voor koffie-ersatï Is een bepaalde bon aangewezen. De Duitsche huisvrouw moet .oud zien te komen met 450 gr. suiker per gezinslid per maand. Wanneer zü echter geen jam of marmelade neemt, kan zij op haar jambon, die recht geeft op 700 gram per maand, 400 gr. suiker halen. Bovendien kan zij, zooals reeds gezegd, broodbonnen tot een bepaalde grens in suikerbonnen omzetten. De wasch moet zij doen met 250 gr, zeep per persoon per maand. Voor huishoudelijk gebruik Krijgt ieder per maand een stuk eenheiüszeep, terwijl de mannen om. de vier maanden scheerzeep kunnen koopen. De textielkaart komt overeen met de Nederlandsche. De Duitschers krijgen een kaart met 150 punten. Ten slotte bestaat er nog een kaart, waarop extra toewijzingen gedaan worden. Zoo wordt b.v. per advertentie bekend gemaakt, dat op een bepaalden bon van de „verrassingskaarten" bonbons of sinaasappelen — twee artikelen, welke in Nederland nog vrij zijn — gehaald kunnen wordem Voor Icinaeren is een aparte regeling getroffen, welke'zooveel mogelijk rekening houdt met de eischen, welke de leeftijd aan de voeding stelt. Natuurlijk is ook het brandstoffenverbruik en de melkconsumptie aan bepaalde normen gebonden, terwijl in een periode, waarin b.v. aardappelen en groenten schaarsch zijn, bijzondere voorschriften voor het koopen van deze artikelen worden gegeven. ....... --- FEUILLETON (NADRUK VERBODEN) STRIJD EN OVERWINNING ROMAN VAN HANS HIRTHAMMER 32) Je "wfo kiikPnVe,f de verlSterbank gaan banden ein T» te zfpn n een klein stukie blauw van den heme' aanwezigheid van de zon kon men . v>tn'j was onbereikbaar ver; noxiit gebeurde het, dat haar stralen door Mariene S venster verdwaalden. Mraien auor Mariene bracht den jongen naar bed A<-h w» klaagde, terwijl ze zich over hem 'hetn ~waren we maar thuis gebleven Menschen als wli kunnen immers niet leven m deze stad. je kunt bier niet eens vrij ademhalen!" au"l „Komt papa gauw?" vroeg Hansje, in slaap. Het klonk als een vermaning. „Ja, boy, hü zal wel gauw komen 1" Met een tee. Vier gebaar streelde Mariene het gezichtje van het kind, tot de slaap zich over hem ontfermde. Lorénz! Als hij na toch maar eindelijk kwam! Dan was alles goed. Hoe kon ze nu toch klagen? Had hij niet nog veel meer moeten doormaken? Heb ik dan nu al vergeten, waarom ik naar• Ber. lün ben gekomen? Of dacht ik misschien in een paradijs te zullen belanden? w Ik ben naar Berlijn getrokken om L°re™ H®1* pen. Om hem een klein stukje van zijn orn.£ 8 te brengen, zoodat hij een thuis heeft en zien g - borgen weet. Om hem een beetje liefde en vrene te geven, als hij "s avonds vermoeid naar huis komt. Mariene steunde haar hoofd op den rand van het bed. ZJj sloot haar oogen. Op dat oogenblik werd er gebeld. ( Met een sprong was Mariene overeind, zij snelde naar de kamerdeur en drukte liaar oor tegen het paneel. Ze voelde baar hart in de keel bonzen. i Heer in den hemel, geeft dat hy het is! " Op het portaal klonken de sloffende voetstappen van mevrouw Külcke, die de deur van de étage opende. „U wensch?" vroeg ze. Een gedempte mannenstem drong tot Mariene door, maar een bepaalde klank was niet te onderschelden. Nochtans, dat kon-niemand anders dan Lorertz zijn . ... , „Nee, dank je wel jongeman! Wat moet ik met bretels en sokophouders? Een onbeschaamdheid, om daar een eerzame weduwe mee lastig te vallenl" . _ „ ZiJ sloeg de deur met e&i slag dicht. Toen zij naar haar kamer wilde terugkeeren, was het, of jze ln die van haar huurste" een onderdrukten I kreet hoorde. Tegelijkertijd vernam ze een geluid, | alsof er iets zwaars op den grond viel. Mevrouw Külcke luisterde een paar seconden, ! ™aar a"es bleef stil. Enfin, ze kon wel eens even binnen loopen om te vragen, of het eten goed gesmaakt had. Zij klopte. Niemand bewoog zich. Zij klopte nog eens. Daarna drukte zij den knop omlaag, maar de deur bleek niet ronder meer open te kunnen« er jiet een of sndpr tecjen &nn Mevrouw Külcke moest geweld gebruiken en toen zij eindelij.* naai* hoofd om een kier kon stcken, deinsde lij met een kreet van sqbrik achteruit. Op den grond achter den deur lag Mariene. „Ach, mijn lieve hemel, die arme vrouw!" jammerde moeder Külcke, terwijl ?e zich nu geheel naar binnen werkte en daarna met veel moeite de bewustelooie naar het ledikant sleepte. Zij knoopte de blouse van het slachtoffer los, trok haar schoenen uit en wist aanvankelijk van opwinding niet, wat zij met de vrouw moest beginnen. Eindelijk bedacht re, dat ze van haar verjaardag nog een flesoh eau de cologne in huis had. Dat zou wel goed zijn. Zij rende, voor zoover haar bedenkelijke lichaamsomvang dat toeliet, naar haar slaapkamer en keerde weldra terug met een flacon, waarvan de inhoud voldoende was om een heel regiment soldaten te verkwikken. En daar zij aannam, dat een flinke hoeveelheid slechts een snellere uitwerking tengevolge zou kunnen hebben, goot zij een waar stortbad over Mariene uit. De scherpe eau de cologne liep in straaltjes van haar voorhoofd en wangen in haar hals. Zooveel moeite kon niet onbeloond blijven en het duurde dan ook niet lang of Mariene sloeg haar oogen op. Even j keek zij verbaasd om zich heen, daarna kreeg mevrouw Külcke een dankbaar glimlachje, maar plotseling scheen de herinnering terug te keeren. Snikkend wierp zij zich op haar zijde en verborg zij haar gezicht in haar handen. „Maar mevrouwtje, wat is er dan toch aan de hand? Wat hebt u?" „Hij is niet gekomen!" stamelde Mariene door haar snikken heen. „Ach, zoo! Nu begrijp ik het! Weest u maar kalm! Hij komt heusch nog wel. U moet niet direct zoo den moed verliezen. Natuurlijk komt hij! Hij is stellig door het een of ander opgehouden. Als een man eenmaal alleen is — tja, dan neemt hij het niet zoo nauw met naar huis gaan. Hij heeft misschien een paar kepnissen ontmoet,! vrienden of zoo, waar hij nog een poosje meel naar een café is gegaan. In Berlijn is dat nu eenmaal iets heel gewoons. Wat denkt u wel, mevrouwtje, dat iemand die in Halensee achter een glas bier zit binnen vijf minuten maar weer in de Frankfurter straat is? Als hij moet gaan loopen, komt hij er niet voor morgenochtend. U zal zien, dat uw man vanavond of morgen nog wel zal komen opdagen. Als het nacht wordt, voor hij thuis is, komt hij toch zeker niet voor morgenochtend." 'n Oogenblik leek 't, of de geruststellende verklaringen van mevrouw Külcke een kalmeerende uitwerking hadden, maar nauwelijks zweeg zij even om opnieuw adem te scheppen, of Mariene geraakte opnieuw aan haar wanhoop ten prooi. „Dat is immers alles niet waar!" snikte zc. „Mijn man is niet zoo, die verslingert zich zelf niet in café's. Nee, nee, hl) komt beelemaal niet meer. Er is hem — wat overkomen." Ha, nu had mevrouw Külcke weer een aanknoopingspunt. „Overkomen?" begon zij, na nog eens diep adem. te hebben gehaald. Wat zou hein dan wel overkomen zijn? Ach, mevrouwtje, hebt u daar een idee van! Als hij werkelijk een ongeluk had gekregen, dan zou u het immers al een uur later hebben geweten! — Ja, zeker, dat komt de politie immers direct ter oore! In een groote stad zijn ze daar zoo gauw mee! Ik heb wel eens gelezen dat er van de duizend dooden maar twee zijn, die ze niet kunnen identificeeren, dat beteekent, waar ze den naam niet van te weten komen. Dat zit 'm namelijk zoo " En gedurende het daarop velgend kwartier werd Mariene volledig ingewijd in de geheimen van dqn opsporingsdienst, waarbij mevrouw Külcke's ongebreidelde fantasie haar onschatbare diensten bewees. Maar wederom was alle moeit» tevergeefs en op dit oogenblik, juist toen ze zich ln wanhoop begon af te vragen, waarmee ze hier dan wel den zoo noodigen troost zou kun.ien verschaffen, werd er opnieuw gebeld, dltmarfl enige keeren achtereen. „Heerenmijntijd!" - iep mevrouw Külcke ln blJJden schrik, „dat is Magda! Mijn dochter, weet u!' Zij haastte zich naar de deur en Mariene hoorde een enthousiaste begroeting, welke allengs overging in een fluisterend gesprek, dat een heel poosje duurde. En daarop kwam mevrouw Külcke weer binnen, en achter haar volgde een jonge, keurig gekleede dame met brwin haar en twee zwart-bruine schelmsche oogen. Magda had op het eerste gericht iets schuchters, maar als men inet haar sprak kwam men spoedig tot de ontdekking, dat deze verlegenheid slechts een soort masker was, waarmee ze zich al te opdringerige kletstantes van het lijf hield. Moeder Külcke straalde van trots. „Dit is mun dochter, Magda Helling. — En dit is mevrouw Hurmester. Kijk je dien jongen toch eens aan, Magda, is het .geen heerlijke blaas?" . Aanvankelijk toonde Mariene zich eenigszins gereserveerd. Het was toch wel wat opdringerig van die jonge vrouw om zoo maar bij haar te komen stappen. , . „„ Maar daar trad Magda Helling reeds met e n impulsieve beweging op haar toe en reikte naa hartelijk de hand. „Neemt u mij niet kwaUjk, aai ik hier zoo ongevraagd bij u binnen dring. . loea vertelde mij zoo juist... en daar ik weet, Boe 7- onhandig ztf zich bij dergelijke g