Buitenland. {De laatste buitenlaidsche berichten vuiii tAett onder ie rubriek ,Jfer draad en draadlocs".) --- Belgie. n,Viaard?ren' Nedtrl"lfl en Frankrijk -- Onze binsselsche correspoadent meldt dd. 1 dezer. De Algemeene Raid van den Christen Volksbond te Rousc (ai-Cé 2600 leden) heeft onderstaande motie i „Overwegend : • ,de Arbeidersklas heden in haar Si ? . als , eer minderwaardige aanzien v >ii- C' ol'u en^e'ei zich afzonderen van het oik en zich van een vreemde taal bedienen; , , orize werkliedet de hulp der ontwikkelde standen noodig hebbtn, om zich zelf herop te £r du» al!e Jelang bij hebben, dat liet aamsche volk niet mderverdeeld weze; overmatige -ervolging tegen Vlaamsch„ den van tijdens den oorlog onrechtvaardig zijn, het Vlaamsoh genood ontroeren en de eensgezindheid m het Vlaamsche volk zeer moeilijk te maken; dat het behoud der Fransdie hoogeschoo! te Oent om wille der verfranschte burgerij en edellieden in Vlaanderen ;ene diepe vernedering zou uitmaken voor de Vikingen, in 't algemeen en de werklieden in 't bkonder; dat de eenige goedb oplossing der Vlaamsche west'e zal zijn de al|eheele vervlaamsching van Vlaanderen'-611' Z°° privaat als °Penba-r> 'm besluit ïjiet algemeehe stemmen: uit alle kracht voori te strijden voor: vo'ledige vervlaanisthing van het bestuur, het v„r,ef".; en,hct ondervijs in Vlaamsch België; . a'nschmg der huidige Fransche hooge■xnool te Gent; gewestelijke indeeling van 't legewestelijke organiatie van het Christen Werkershond en de kathoieke partij, die de Vlamingen alleen laat bes'issen over hun eigene belangen, ~ 'le,IZie,l,'n£ en scliojsing der overdreven strafaatiegelen tegen de Vlaamschgeziajen van tijdens den oorlog. Overwegende dat: J?.* militaiijsme de scherpste uitdruk- Vl£'trn t.l pe'giich franskiljonisme en het ifipn i.rr daaron een reden te meer heeft den legeraangroe, e k*er te gaan; vnii- te,Vlede en bet belang van het Vlaamsche met gediend wo-den door eene vijan'ige houding tegenover Ho land* f' ?en eenzijrig ver>ond met de militaire pari',LV en Hlr' van Frankrijk: in handen Rzeer.gtevaarlijk 's voor de onaf li anke' iiV hei tl cri L n'e' j eiffen :o,|twikkeliiig van het Vlaameche volk en den wereldvrede; besluit, (ïriel algemene stemmen, te strijden ooi ten kleinsten dienstplicht éenigszins moge -e j j mogelijke beperking van den invloed der officieren; onr,', aan i r *ee'fer,en tegeni het stelselmatig ■opruien tegen Holland honif1 uj*3lle kracht verzetten tegen een verfil 2 F?;,k[']!f e,n te doen wat mogelijk ken of rf Jl Kes, °^n worden, het te ve-'Vej 'krijge ° het ooit nuttige uitwer'-selC 4a^jTdc aan den voorzitter van het arronHic \ gekozenen van het anondissement en de pers te sturen. N. R. Ct. liaat°heeit nnct^TO,W drie 1 elangrijkstë wetsontwerpen zullen behandelen: net kiesrecht, de heffing van liet vermogen en de grondwetswijziging. Tegelijkerfijd is er een groote toenadering be-eikt over de bezetting der ministerieels por'efeuil-, les. --- BINNENLAND. Voor1 de vriendschap tussehoii Fraukr'rk en Nederlaud. — Wederom komt prof Gustafj Cohen, zooals. men weet vroeger hoogleeraar 'e Amsterdam in de Fransche letterkunde ei. tegenwoordig ;,an de Universiteit van Straatsburg, op voor een vriendschappelijke verhouding t"«schen Frankrijk en Nederland. Thans staat zijn pleidooi .afgedrukt in „Fe .Monde Nouveau", het international? tijdschrift, dat maandelijks in. het Fransch 'en het Eiigelscli verschijnt te Parijs, te Londen, en te New- York. En de schrijver zegt er in zijn iuJeiding maar aanstonds bij dat hij om der wille van de waarheid en voor de Fransche eer en rechtvaardigheid over het ontwerp niet zwijgen zal zoolang 't Fransche publiek in zijn misverstand' volhardt, en ten opzichte van Nederland onbillijke en dwaze vooroordeelen blijft koesteren. Punt voor punt gaat hij dan n<-g eens de verschillende, eindeloos weerlegde verwijten na: Dat wij 't begin van den oorlog Duitsche troepen door Limburg hebben laten trekken is onwaar- Misschien is ten handjevol uhlanen over onze grens verdwaald geraakt, maar dan ziju zij ook geïnterneerd. — Dat wij niet deelgenomen hebben aan den oorlog was ons recht, en mogelijk is 't voor de geallieerden r.uttiger .geweest dat wij de Schelde dicht-gekurkt hebben gehouden dan wanneer wSj een gemakkelijke prooi haddten. geleverd benevens drie geduchte bases voor de marine: Amsterdam, Rotterdam en Antwerpen. — Zeer zeker beeft Nederland handel gedreven met DuitschJanid. Maar G.nze landbouwende en zeevareric natie heeft niet voldoende nijveHieidsvoortbrengseleii, geen. ijzer en riet genoeg kolen. Hoe moesten wij daaraan komen? fin gel and stuurdte maar gelden een convooi, waarvan verscheidene schiepen getorpedeerd werden. Bleef over Duitschlandi dat een en ander wilde leveren in ruil voor levensmiddelen. Daardoor waren, de aard; p'peicn, liet vleesch en zelfs de 'bcroe.mde kaas in 1918 hier te lande zoo scliaarsch, „dat het volk van den, honger stierf, terwijl de banken stikten in 't goud." . het doorlaten van zand en grint voor dó Belgische loopgraven is waar, en prof. Cohen vond dat ernstig, omdat zijn wapenbroeders uit die loopgraven, bestookt werden. Maar, vraagt hij, is het niet .mist, dat de geallieerden en met name Frankrijk de Nederiandsche regeer)ng verlof gegevén hebben tot deze concessie aan Duitschlandi om té voorkomen dat Nederland in den. oorlog werd betrokken, wat wij niet wensebten, want dan hadden wij dit land van wapens en munitie moeten voorzien, waarvan wij zelf niet te veel hadden voor eigen, gebruik? — Rn eten het doorlaten, van Duitsche troepen, op hun terugtocht, na den wapenstilstand? De schrijver acht ut een groote onhandigheid, z. i. 't gevolg van deze allersimpelste overweging: we zouden ze kunnen interneeren, maar dan moesten we ze over enkele dagen toch weer loslaten. — Fin dat wij den gewezen keizer WiHicftn asyl verleend- hebben is niet gebeurd uit lieftalligheid. Bij zijn binnenkomst is hij uitgefloten. Toen een man uij het volk den kroonprins zag voorbij gaan, zei hij: ~die heeft Woed op zijn uniform." Maar in Nederland heersoht het asylrecht, al sederl de zeventiende eeuw, en Fransche uitgewekenen hebben hiervan het vaakst geprofiteerd. '( Is een traditie, waarvan ons land1 geen afstand wil doen. „Daarvoor moeten wij wel buigen " - meent de hoogfeeraar — want, zelfs wanneer zij wat eng uitgelegd wordt is 't ind rdaad een eerwaardige overlevering." Tegenover dit alles sielt Prof. Col-en de b"oederlijke ontvangst door Nederland van de vluchtende Belgen, met een spontane edelmoedigheid, precies zooals dit in Frankrijk gebeurd is Maar de Fransche ontvingen bondgenooten, de Nederlanders „lieden, van wie zij volstrekt niet hielden", en niet wie zij in de geschiedenis herhaaldelijk ruzie hebben gehad tot de afscheiding toe in 1830. De Nederlandsche troepen aan de Belgische grens waren op het gezicht van de banden, fin eni om Antwerpen) zoo woedend, dat ze telkens afgelost moesten worden uit vrees, dat zij zouden gaan schieten. Hoeveel gezinnen heliben hun huizen en harten wijd open gezet voor de ongèlukkigen ? Hoeveel millioenen heeft do Nederlandsche regeering besteed voor de Basische scholen, die op haar last gesticht werden voor vluchtelingen en geinterneerden. Vervolgens heeft Nederland den vluchtelingen veroorloofd vj'ijuit en dikwijls zeer heftig hun meening te uiten in hun in 't Vlaanisch en < Fransch geredigeerde bladen:. Nederland heeft Frankrijk 1400 vrijwilligers gegeven, van w'ie er 900 rusten in Franschen grond. De schrijver noemt er enkelen bij name om hun heldhaftigheid. Dan herinnert hij aan het Nederlandsche militaire hospitaal van Pré Catelan, en aan de talrijke Nederlandsche pleegzusters, die vrijwel overal hielpen. Aan het hier halen ,-an twaalf honderd Fransche kinderen uit verwoeste streken, eerst voor een jaar, toen voor twee jaar, waarvoor de bijeengebrachte som van f 30Ö.000 moest verdubbeld worden. Geen nood: „de mij'iheeren weten niet alleen geld te verdienen, zij weten 't ook uit te geven, als de weldadigheid hen oproept". Eu dan verlelt prof. Cohen hoe deze kinderen niet alleen gevoed, maar ook onderwezen moesten worden, en hoe hem de leie slankheid van den wilg. Het fluweel der bloemen, De lichtheid van de veer, Den liefelijken blik van de hinde, l)e weerspiegeling van een dansenden zonnestraal, De tranen der wolken. De wispeiturigheid van den wind. De bedeesdheid van den haas, De ijdelheid van den pauw Het koeren van de duif, De hardheid van diamant, , De kilte van de sneeuw.'... Wie nu nog niet weet wat de vrouw is kont}; er rooit achter. --- INGEZONDEN. EEN MISSIE IN NOOD L. S. Hoewel vele liollaadsohe priesters reeda werk'zaam zijn in het missiegebied, door den H. Vader aan mijne zorgen toevertrouwd, en andere Hoilandsche levieten zich voorbereiden, om in het barre Noorden Gods woord te verkondigen, heb ik mij tot nu to*e nog niet naar Holland gewend in bedelaarspostuur met de dringende bede op de lippen: Een aalmoes in Jesus naam. De katholieke kerk in Noorwegen is in zulke door en door treurige omstandigheden, dat, als de dure tijden nog lang aanhouden — en wie kan het ein:le voorzien — en er niet spoedig hulp opdaagt, er veel, zeer veel van hot zegenrijke werk der Missionarissen verloren gaat. Katholieken van Nederland! Uwe landger.oo'ten, ten, priesters van den Christus Koning, werken hier in honger en dorst, in koude en naaktheid', lijden alle mogelijke ontberingen. Waarvoor? Uit liefde voor de voor de eer van 'hun-oen God, voor de uitbreiding van het rijk Gods op aarde. Voor God kan ik, hun bisschop het getuigen; zij klagen niet. Het is bun eer :n alles te gelijken op hun goddelij-ken Meester. Maar mijn arme missie gaat te gronde als niet spoedig hulp komt opdagen. En iro-t dan de Noorsche schoone missie verloren gaan door gebrek aan teld. Dat verhoede God! Er zijn hier streken, waar vele ikatlioliek-e huisgezinnen wonen, maar waar.... geen keiïc is, en die dikwijls een of .meerdere dagen reizen van den naastbijzijnden missionaris verwijderd zijn. Van nieuwe kerken bouwen kan er nu wel geen sprake zijn. De bestaande te kunnen behouden, daar gaat het om. Waren vroeger die nu door den oorlog geteisterde landen een rijke bron voor bestaan en den voortgang der Noorsche missie, nu is dat veranderd door de geringe waarde van het geld. Ik richt mij nu naar Holland, vanwaar zoovele medestrijders naast mij arbeiden in dit deel van 's Heer-en wijngaard. Holland is een zetel 'der liefde, der heerlijke Charitas, die zijn verwarmende stralen uitzendt over bijna geheel het uitgestrekte missiegebied in de wereld. De liefde viert hare schoonste triumfen, wanneer ze zich uiten kan. Welnu Holland, uit ze! Vergeet 'nel land niet, het uitgstrekte land, waar zoo greote geestelijke nood heerscht. Schenk ons Uw g;bed, aar ook srhenk ons wat van Uw geld. Een aalmoei, in jetus naam! O laat iniju stem niet zijn als die eens roepende in de "Woestijn. Wie spoedig geeft, geeft dubbel. Wij vergeten onze weldoeners niet. Christianiu, datum poststempel. t J. O. FALLIZE, hisaeliop vao EUgro«*p zi.in de kinderen met een „convex profiel" e®oïs tisch, vlug en ongeduldig, die met „concava' gelaatstrekken: zacht nadenkend en geduldif. Voorts noemt C'hellew nog enkele algemeen® kenmerken. Een vooxuitgebogen voorhoofd wijst op diepte van gedachten, zulk een type zal ec'k-1 pr nooit op kunnen schieter, met dengeen, dia een achteruitwijkend voorh-oofd heeft. Hoogst belangrijk is de stand van 'het oor ten opzichte va* het oog. Als een oor zeer ver naar achter geplaatst is. wijst dit op een sterken levenswil. Ho* hoojser het oor geplaatst is, dies ia .ffrooter is d» inel!i;gentie. Cinemabeeiden in gekieurd licht. — De werkers op gebied van de betrekkelijk nieuwe filmkunst zij* dag aan dag bezig verbeteringen te zoeken om tot den hoogsten graad van volmaaktheid van 't procédé te komen. Zoo heeft de Amerikaan D. W. Griffitli na ingespannen pogen, dezer dagen een resultaat verkregen dat een uitgebreid veld van vacaties in de verstellingen opent; zijn vinding bestaat „eenvoudig" in het uitwerken van een stelsel van verlichting: van het gewone kieurlooze (witte) ':.dierm m verschillende kleuren. Door middel \an zijn systeem is 'het mogelijk het wit-zwarte film. beeld met geringe moeite en kosten te verfraaien fn wel door gebruik te maken van een dozijn, of relfs minder, gloeilampen. Gekleurde lichtstralen werden op 't scherm geworpen, waarop de wit-zwartje beelden vertoond worden. Wanneer bijv. met blauw licht gewenkt wordt zullen de verschillende partijen, die zich anders in wit licht van verschillende sterke doen zien, nu getint zijn in blauw van verschillende nuancen. Andere kleuren zooals geel en rood kunnen in afzunderlijke bundels op 't scherm geworpen worden. Door den graad van helderheid der lampen te temperen ci te verhoogen, door middel van weerstanden, kunnen de kleur-efiecten, naar gelang van ae oogenblikkelijke eischen, gewijzigd worden. Volgens een mededeeling in Scient American moeten de uitkomsten verrasend mooi zijn. ---