Bestuursdecentralisatie in Ned.-Indië. In de jongste aflevering van het Koloniaal Tijdschrift zet de heer B. van der Jagt zijne beschouwingen over bovenstaand onderwerp voort, en onderwerpt hij het doel en deresulta'en van onze decentra!isa»iepolitiek aan beschouwing en critiek. Het doei, dat daarmede werd nagestreefd, was hoofdzakelijk ren financieel, en men stelde z'ch voor om de algemeene middelen voor algemeene behoeften, gepaard gaande aan bestrijding der plaatselijke behoeften, uit eigen middelen van het gebied te scheppen en aan te wenden. Schrijver slaakt de verzuchting dat hij in de betrekkelijke memorie van tot-lichting nergens met een enkel woord gewag ziet gemaakt van de opvoedende kracht, die van de decentralisatie zou motten uitgaan. Vervolgens de samenstelling der locale raden besprekende, komt hij tot de verschilpunten van deze lichamen met de overeenkomstige in Nederland en constateert S In de eerste plaats, dat in Indie een College van wethouders en van Gedeputeerde Staten ontbreekt. Voorts stian in IndC aan de voorzitters alleen commissies van eenige Raadsleden ter zijde, noodzakelijk voor het opmaken der begrooting. S. verdedigt het vervolgens, dat de gemeenteraden niet ingrijpen in het inwendig bestuur van de aanhuorige desa's, daar de meesjn geweest met het verleenen van zelfbestuur aan de Inlandsche bevolking, en hij verbolgens de resultaten heeft gadegeslagen van ons bescheiden zelfbestuur, daar kan men niet anders dan zijne conclusie onderschrijven. Het is nu echter de vraag, hoe men dien ondergrond, die werkelijk los en mnl is, kan verbeteren en dan zijn de vooruitzichten daarop niet bemoedigend. Eerst toch als de voerders van het gezag gesteund worden door publieke belangstelling in de algemeene zaak en indien verschillende plaatselijke belangen en groepen elkaar in evenwicht houden en gelijkelijk in staal zip> hunne belangen in de raden te verdedigen, is men in staat een zelfbestuur te verkrijgen, dat lijkt op een overeenkomstig bi stuur in Nederlcnd — een vox populi als het w^re. Daarïoe nu zh'n twee dingen noodig, n.l. voor zoover hét betreft het aandeel van den Europeaan in het bestuur, dat men in Indie een veel grooteren kern van blijvers zal moeten hebben en, voor zooverre het den Inlander betreft, nog veel onwetendheid sleur en slaafsheid zullen moeten verdwijnen en afslijten. Zullen nu deze beide desiderata evenwijdig aan elkander voorgaan of elkaar tegemoet komen, of zullen ze uiteen blijven loopen. Wat het eerste betreft, zoo heeft Indie tegenwoordig ontegenzeggelijk veel meer aantrekkelijks voor den intellectueelen blijver d3n vroeger, doch aan de andere zijde is de stijging van den levensstandaard, vooral op de groote plaatsen van dien aard, dat een blijver tevens een werker en dienstklopper zal moeten zijn, en dan heeft hij weer gren tijd beschikbaar voor onbezoldigde diensten. Verder heeft men nog het groote bezwaar, dat intellectueele Europeanen dikwijls elders beter bezoldigde betrekkingen kunnen krijgen, dar. ?ls functionaris bij een gemeenteraad, waardoor soms op eens een secretaris a-?n dien raad kan ontvallen, die er steeds den steun van had uitgemaakt. Het komt ons dus volstrekt niet zeker voor of de locale raden ooit van Europeesche zijde dien steun zullen verkrijgen, dien ze voor levensvatbaarheid van die zijde noodig hebben. Wat de inlanders betreft, dezen zijn blijvers en hebben in zekere mate hunne belangen, doch nog te weinig moed om voor hunne overtuiging uit te komen en zijn nog te weinig democratisch aangelegd. De bezwaren van die zijde, ook al zijn ze op het oogenblik nog grooter dan die van de andere zijde, zullen echter mettertijd, als onafwijsbaar gevolg van het evolutieproces moeten verdwijnen. Wij voor ons zien dan ook in het verre verschiet de zetels in de verschillende locale raden voor een overwegend groot getal door ontwikkelde inlanders bezet. Men wachte zich er echter voor, dit proces te willen verhaasten, zools de evolutie en revolutionaire partij dit willen. Oudgast. Den Haag Juli 1914. --- Uit Padang. (Van onzen correspondent.) Tot in hare verste uithoeken, is de wereld thans in rep en roer vanwege de Europeesche oorlogsgebeurtenissen, waarvan wij ook te Padang in menig opzicht den onaangenamen weerslag ondervinden. De geldinstellingen alhier, hebben het ver- Icenen van alle verdere faciliteiten inzake honoreering van wissels en prolongeering van accepten ges'aakt. Er wordt niet meer geprolongeerd, wissels worden niet meer geaccepteerd; met andere woorden, er wordt geen crediet meer gegeven aan den tweede handschen handel, aanvulling van koopwaren heeft niet meer plaats. Handeldrijvenden kunnen genoten waarde niet rest tueeren, en doordat het crediet stop gezet is, geen nieu-ven stock opslaan. Mitsdien trachten zij zich staande te houden, door hunnerzijds, hunne cliCn'è'e geen crediet meer te geven en verder alleen a contant te leveren. De Europeesene handel, met 10 pet. opslag bovendien; de Cnineesche handel md 15 pet. opslag, en meer. De apotheek alhier, de eenige monopoliste, adverteerde in de plaatselijke bladen, dat zij, van af den 4?n dezer, hare pi ijzen verhoogt, voor medicij nen met 50 pet. en voor vcrbandartikelen en gummiwa'cn, met 100 pet; voorwaar geen kleinigheid. Daarna maakte onze apotheker bekend, dat bovendien, de levering voortaai alleen tegen contante betaling; zal gesenieden Weliswaar werd, nadat van de zijde van het publiek in de Sumatra Dode daartegen verzet was aangeteekend, die gereduceerd tot 33pct. voor alles, doch blijft die verrassing voor de clientèle, voora! voor liet onbemiddelde deel daarvan, toch et-n geweldig koopje. Als deze toesta'd lang aanhoudt, zie ik aankomt n, dat eerst de klanten en daarna de leveranciers bankroet gaan. In de Cnineesche handelswereld alhier zal zeer zt*ker menig failissement, een deel van den Europeeschen handel in haren val medesleeponde, daarvan het gevolg zijn. Ook hebben we hier al een paniekje gehad. Inleggers van de Padangsche Spaarbank, eischten, in groolen getalle, hunne fondsen op. De paar dagen voldeed de Spaarbank gewillig aan alle aanvragen, om daarna echter, zich stipt ie houden aan den voorgeschreven opzeggingstermijn, zoodat verdere terugbetalingen, slechts met in achtneming van dien termijn geschieden zullen. Een zeer verstandige maatregel van die bank, welke harerzijds ook verplichtingen aan derden heeft, en bij een onbekookte algeheele ontblooting van fondsen, er al heel spoedig het loodje bij zou moeten leggen De op de mijnbouwondernemingen ter Sumatra's westkust werkzame Duitsche geömployeerden gaven aan den optoep hunner regeering gevolg en vertrokken reeds van hier en zal de arbeid op menige onderneming nu wel stop gezet moeten worden. Een poosje geleden, deed het gerucht hier de ronde, dat de op den len dezer van Padang vertrokken stoomer „Tambora". die zooals men weet, de gade van onzen landvoogd aan boord heeft, uit vrees van onderweg den kolenvoorraad niet te kunnen aanvullen naar Sabang teruggekeerd was, tot aanvulling aldaar. Dit gerucht heeft zich echter niet bevestigd; althans bij de aaenten der Rotterdamsche Lloyd alhier, is daaromtrent niets bekend. — Ter eere van den geboortedag van H. M. de Koningin-Moeder hadden we, op den derden dezer ook hier de traditioneele parade, waarop, als gebruikelijk, de Padangsche schuttery, door hare afwezigheid schitterde. De paradeerende troepznmacht werd bij afwezigheid van den kolonel gewestelijk militairen commandant geïnspecteerd door den commandant van het rechterhalf 17e bataljon. Een eigenaardige bioscopc-puzzle doet zich hier ter stede, thans voor. Aan de bestaande drie bioscopen werd toen hen vergunning tot spelen werd verleend, o.m. de verplichting opgelegd, dat ze een onderlingen afstand van 1500 meter moesten bewann. Waarvoor mag God weten ; waarschijnlijk vanwege de concurentie! Aüe besiaar.de bioscopen echter, zijn binnen dat rayon gelegen, zonder dat daar ooit een bemerking óver gemaakt is geworden. Totdat een machtige Cbineesche Kongsi van hier met vertakkingen te Benkoelen aan het bouwen van een 4e nieuwe bioscoop toog. Toen kreeg de West- Sumatra Bioscope, de aanzegging, dat met de opening van de vierde concurente in September a.s. zij haar gebouw moet afbreken, omdat ze, nu binnen het verboden rayo kwam te vallen. Merkwaardige logica. Het zou toch meer voor de hand liggen, om aan de nieuwe aanvraagster op grond van dat motief, de vergunning tot spelen te weigeren; de bestaande onderneming, welke men nu wil stop zetten, heeft toch oudere aanspraken, zou men zoo zeggen. En waarom moet dat rayon-motief, waar, als voorzegd geen der drie bestaande biscopen op een afstand van 1500 M. van de andere—ook niet ten aanzien van de thans in aanbouw zijnde—afgelegen is, nu juist de West-Sumatra Bicscope het ontgelden? Een bioicope bovendien, waar zeer fraaie films vertoond worden, en welke wat betreft aangename zitplaatsen en goede muziek, boven hare concurrenten uitsteekt. Dat is weder een van die gemeentelijke raacse'en, waar een niet gemeentelijk verstand gewoon bij stil staat. Zoo is ook de motivpering van het alleen der West-Sumalra-Bioscope doen betalen van staangeld (f 5 daags surpl) alken aan de gemeentekas, terwijl de b-iocar.derebesta inde bioscopen van die bepaling vrijgesteld zijn, eent ze zich niet door chauvinisme moeten Uien beheersdicn en de zware taak der Ncderlandsch-I;idi«cne regeering nog moeilijker maken. In de gastvrije Ncderlandsche kolonie motten ze zich steeds als gasten gedragen. Ter voorkoming van eventueele strubbelingen zijn van bestuurswege toch maatregelen getroffen. Di aanmaning van den gouverneur-generaal om elke aanleiding tol onaangenaamheden te vermijden is overal bekend gemaakt. De Bars der restaurants moeien des avonds om tien uur geslo:en zijn. Zoo is dus alles vrijwel in zijn gewonen doen terug en alleen de algemeene slapte in zaken doet b groote oorlog aan den lijve voelen. De geest houdt zich met bijna niets anders bezi,;- ---