te er niets van. Een tamelijk goed bewijs dat de boeren, kindertjes van even edel gehalte zijn als die van graven en baronnen; of anders-öm, dat de adelijken van even gemeene stof zijn gevormd als de plebeiers, hetgeen op hetzelfde neerkomt. Do zoogmoeder ziende dat da ruiling ge' lakte en meenende dat een graaf gelukkiger was dan een boer, waagde zich niet aan eene tweede ruiling, maar liet de dwaling voortduren, zoodat het kleine boertje, navoldoen de te hebben genoten van zijns moeders melk, in het grafelijk paleis de opvoeding eens edelmans werd gegeven, terwijl het adeüjke kind op de boerdery bleef en leerde met de meeste juistheid eene ploeg te besturen. — Kort geleden stierf de boerin, nadat zij op haar sterfbed haar geweten bad ontladen van het geheim dat haar alleen bekend was.— In het belang der beide belanghebbende partijen was bet waarschijnlijk beter geweest dat zij haar geheim bad mede' genomen, want haar zoon, da gepolijste boer, is reeds gehuwd met eene edele dame en zal het dus uiterst raoeijelyk zijn de zaken zóó te schikken dat niet allen zich even ongelukkig gevoelen. --- TURKIJE. Tijdingen van Constantinopel luiden dat de nieuwe minister van policie, Mehemed Pacha, de policie der hoofdstad volgens het fransche sijsteem heeft gereorganiseerd. De stad is in vier hoofdwijken verdeeld, die onder bewaking van 700 policiedienaren zijn gesteld, terwijl des nachts de straten door patrouilles zullen worden doorkruist. — Deze maatregelen hadden algemeene tevredenheid onder de bevolking verspreid, en men hoopt dat daarmede een einde zal gemaakt zijn aan de menigvuldigheid der misdaden die reeds zoo lang de straten dier hoofdstad onveilig mankten. Nog slechts zeer kort geleden werd een Engelsen ingenieur het slagtoffer der Turksche roofzucht in de onmiddolijke nabijheid van Constantinopel. — De Heen John Tenniswood, belast met het toezigt over de mijnwerken te Ismidt, ging naar Constantinopel om gelden te ontvangen, en het schijnt dut het doel zijner reis aan zijne moordenaars niet is onbekend gebleven. Laat in den avond van den 27 December kwam hij te Ismidt terug, waar hij zich dadelijk te paard zette om, door eenen bediende gevolgd, zich nanr de mijnen te begeven. Tusschen Guebcre en de mijnen gekomen boorde «Ie bediende het knallen van eenige schoten en zag zijn meester van het paard vallen. — De man, door schrik bevangen, rende in allerijl door naar de mijn om hulp te halen, en met eenige menseden teruggekomen zijnde, vonden zij het lijk van den Heer Tenniswood op den weg liggen. — Hij had vijf wonden: de linkerarm was boven de elleboog gebroken, twee kogels waren in de regterzijde ingedrongen, een van welke in do ruggograat was blijven steken ; een v;erde kogel was hem door de regterhand gegaan en de laatste had hem de ringvinger van de linkerhand verbrijzeld. — Naauwelijks was deze moord te Constantinopel bekend geworden of de nieuwe minister van policie zond drie zijner beste dienaren naar Ismidt. — JJy nader onderzoek bleek het dat twee van des vermoorden bedienden zich uit de voeten hadden gemankt, waarom men met eenigen grond veronderstelt dat die hunnen meester hebben vermoord, ten eiride zich meester te maken van het geld dat hij bij zich had. Er zijn ook zekere kenteekenen die reden geven om te veronderstellen dat de eerste schoten niet voldoende waren om het ongelukkig slagtoffer het leven te benemen en de moordenaars dus hun werk voltooid hebben nadat hij op den grond lag. — Men is de misdadigers reeds op het spoor. --- ZUID AFRIKA. — Men leest in den Zuid Arfikaan van 2 Februari)" U. het volgende: Natal kwijnt nog steeds onder de zwarigheden met de Zulus. De jongste dagbladen uit dio streken zijn belangrijk genoeg. In weerwil van een zeor ontmoedigend gebrek aan arbeiders, gaat de nijverheid , vooral de suiker kuituur, zeer vooruit. Er is 82.000 pond meer aan invoer dan in 1856.— De uitvoer is niet even zeer toegenomen, maar als die kolonie zich maar vrij kan ontwikkelen, dnn zal binnen weinige jaren haar uitvoer den invoer evenaren, zoo al niet overtreffen. Voor hen, die niet heel veel denkbeeld van staatshuishoudkunde hebben, mogen wij opmerken, dat ruime invoer, even zeor van voorspoed getuigt als toenemende uitvoer. Wat er van staatswege aan de inboorlingen gedaan is kenmerkt zich als gewoonlijk door onverstand en onregtvaardigheid. Een opperhoofd aan de 'grenzen weigert om wegens eene beschuldiging van medepligtigheid aan eenen moord voor den Magistraat te verschijnen. De Magistraat geane magt hebbende om hem te dwingen, brengt de zaak voor de hoogere overheid. De Luitenant-Gouverneur en de Koloniale Secretaris trekken daarop aan het hoofd van een troep geïmproviseerde soldaten , karnbiniers der hoofdstad genaamd , met al den benoodigden praal naar de verwijderde plek, waar de misdadiger zich ophoudt. Z. M. Matijnn, onderhands (niet van staats wege) vernomen hebbende, dat eene dagvaarding het gewone voorspel eener opknooping is, kiest met al zijno roerende have,— die trouwens niet zulke goede' beenen heeft nis haar eigenaar,— het hazenpad, en stelt «ich onder de bescherming van den gevreesden ICetchwaija De edele krijgshelden, wat te laat komende om hun vijand te straffen, en juist niet heel erg er op gesteld om een opperhoofd tegen zich in te nemen, de eerste lettergrepen van wiens naam juist geen heel aangename gedachten by een Engelschman plegen op te wekken, maken eenige duizenden stuks vee van geheel onschuldige personen buit, die hen juist in den weg kwamen, en trekken met deze zegeteekenen naar huis, magtig opgewonden met hun krijgsroem. — Het rapport van eene pnbileke vergadering, met den Heer 11. J- Meller nis voorzitter, en waar men de middelen zou beramen om het eenige noodige, arbeiders, aan te schaffen, brengt de eesigzins ontmoedigende daadzaak aan het licht, dat da handelingen der Regering in den laatiten tijd den voorspoed meer belemmerd dan bevorderd hebben. De kolonisten, ondervonden hebbende dat van de 100,000 inboorlingen die in het vruchtbaarste deel der kolonie geplaatst zijn, slechts zeer weinigen redelijke arbeiders zijn, hebben eene commissie benoemd om een verzoekschrift aan de Regering op te stellen tot het wegruimen van alle hinderpalen, die de komst der Amatongas, een landbouwenden Zulu-stam. van nijverder geaardheid dan de rest, in &».n weg worden gelegd. Of het intusschen verstan lij; is om in een l«nd, waar tegen elke 100 inboorlingen slechts 6 Europeanen gevonden worden, bet getal der eerstgenoemden nog te vergrooten, daar twijfelen wij aan. Sommige lieden beginnen dan ook bang te worden, en te verlangen, dat er in de kolonie eene sterke krijgsmagt gehouden worde.— Nu, dat is een goed midde!, maar wat duur, en dat men dus niet ligt krijgen zal tenzij men belastingen wil betalen, die welligt alle ondernemingen zouden belemmeren. Als de bescherming van Britsene troepen te veel kost , zou dan de Regering er iets tegen hebben om een Duitsch legioen er heen te zenden, niet om de Zulus te dwingen om hun brood als eerlijke arbeiders te verdienen, maar om bij de hand te zijn als er eens eene muiterij der gekleurde bevolk in? plaats heeft, iets wat toch onder de mogelijkheden behoort waartegen de Regering zich moet wapenen ? Indie heeft ons eene smartelijke les geleerd, die ons voor altijd van de dwaasheid moet genezen om de gezindheid der inboorlingen te vertrouwen, wanneer zij de kolonisten in getal zoo zeer te boven gaan , dat de Regering al heel wat verantwoordelijkheid op zich laadt als zij de zaken zoo laat blijven. Mauritius.— De „Meteor" van Mauritius den 4 dezer, is op 11. Maandag alhier aangekomen met eene lading, suiker, enz. Uit de berigten met dezen bodem ontvangen, zien wij dat het eiland Bourbon op den 16 Januarij weder door een hevige orkaan was bezocht, waardoor verscheidene distrikten zwaar geleden hebben. Boven de 30 vaartuigen waren verpligt in zee te steken, het meerendeel waarvan in de haven terug gekeerd zijn . eenige gedeeltelijk en nndere geheel masteloos. Een vaartuig, de „Maria Stella," had op de kust schipbreuk geleden, waarbij drie van de bemanning waren omgekomen. In de distrikten St. Paul en St. Leu waren boven de 40 personen verdronken. — De heer Ali Ben Sou Alle, onlangs alhier aangekomen , is voornemens dezer dagen een Concert te geven. Hij bespeelt de pittno, de groote en kleine cl irinei, nog een ander instrument in navolging van den Schotschen doedelzak , maar vooral do Turkophone en Turhophonine , instrumenten door zvkeron Duitscher met name Sax uitgevonden. Op deze laatste instrumenten had de heer A!i Ben Sou Alle, die zelf een voornaam compositeur en lenorzanger is, zich cenigen tijd geoefend, en toen dezelve door hem bij de groote Londouscbe tentoonstelling in het Glazen Paleis vertoond en bespeeld werden , werd hem de eersto medaille toegewezen. Overal, zoowel in Europa als elders, waar de heer Ali Ben Sou Alle gespeeld heeft,— en Koningin Victoria, Prins Albert en Keizer Napoleon waren onder zijne hoorders, — heeft hij den grootsten roem weggedragen. De toonen welke door de beide nieuwe instrumenten worden te weeg gebr*gt, worden beschreven als „zacht, mollig en rond ; geenzins vermoeijend ; m*ar integendeel een gevoelvollcn weerklank in liet binnenste te weeg brengende, en zoo wegslepende dat men ze als het ware zou willen naijlen." Do vader vnn den heer Ali Ben Sou Alle was Secretaris van het Turksche GezantschHp te Parijs. Zijne moeder is eene Fransclie vrouw. Alhoewel hij vnn Turksohen oorsprong" is, werd hij, krachtens de voorwaarden door zijne moeder voor het huwelijk bepaald, in de christelijke godsdienst opgevoed. Zijne opleiding nN toonkunstenanr heeft plaats gehad in het Conservatoire Royale te Parija. Brilsch Koffer land. — De Anglo Ajrican van den Uden Febr. zegt, dat er uit dat oord op Zondag eene expresse is aangekomen, welke de tijding zou hebben gebragt vau den c-proerigen staat van het Duitschc Legioen , zoo erg, dat er op Majoor Gowlen geschoten was. Noch het plaatselijkelijk blad, noch. de correspondent van de Anglo A/rican, maakt van dit voorval eenig gewag en het blad maakt er daarom slechts melding van als een gerucht, dat evenwel zeer waarschijnlijk is, wanneer men de daadzaak in aanmerking neemt, dat er meer dan 400 uit het corps zijn weggeloopen en dat er luid en jammerlijk geklaagd wordt, dat de man«eh>ippen de slagtofiers van het tegenwoordige stelsel worden, dat de officieren toelaat hen van hot noodige to voorzien en hen dwingt al wat zij noodig hebben van hen te koopen. Het Legioen zal van den 1 dezer, weder op halve soldij worden gesteld. De Gouverneur had mede de wegpartijen bedankt, alsmede de Kaffers met dezelve gebezigd. Het verbranden van de bark „Duhe of Portland'1 op zee, — kapitein C. Harden, gewezen bevelhebber van dit vaartuig, heeft ons het volgende mededeeld omtrent bovenstaande ongeluk: De bark „Duke of Portland" 496 ton, vertrok van Ardrossan met steenkolen geladen naar Singapore op den 9 Jul\j. Op den 18 November breedte 24. 46 Z. en lengte 100. 28 Oost zag men rook komen door het hoofdluik. De luiken werden afgenomen en steenkolen over boord geworpen om bij het vuur te kernen, manr, na omtrent .00 ton over boord geworpen te hebben, begon de rook toe te nemen. Ia de hoop van het vuur te dempen werden de luiken weder opgezet en vast geklampt. In den morgen van den 19 werd de timmerman gelast een gat te boren aan stuurboord zijde van het dek om te zien of er nog rook in het ruim was. Naauwelyks had hij het gat geboord of eene ontploffing had plaats, welke de luiken afsloeg en het vaartuig zeer schudde. Allo handen werden vervolgens gebezigd om water op de steenkolen te werpen, waar de meeste rook was. Na omtrent vier uren water gegooid te hebben, verminderde do rook, maar om te beletten dat het smeulend vuur veld won, hielden de manschappen itïct op met water gooijen en hetzelve weder uit te pompen op de kolen. Na gemelde ontploffing werd de groote schuit neergelaten, mèt' proviant en wnter voorzien en op touw genomen. Op Zaturdag morgen den 21 November to 8 uren was de hitte zoo geweldig, dat het onmogelijk was voor iemand om op dek te blijven. Eene Andere poging werd gedaan om het vuur te smooren door al de luiken te verzekeren en de gaten in liet dek gemankt to stoppen, maar zonder gevolg. In den loop van den dag had eene tweede ontploffing plaats, welke de deksels van de luiken afsloeg, en de vlammen begonnen uit te slaan uit de voorluiken. Te 3 ure p. m. was de hitte zoo groot dat men dadelijk maatregelen nam om het vaartuig te verlaten. De stuurboords-boot werd nedergelaten en al het scheepsvolk werd in de groote boot gezet, behalve de kapitein, de eerste en tweede officieren, de timmerman, do kok en zeilmaker, die tot 6 ure p. m. aan boord bleven, wanneer de vlam zoowel uit de groote els uit de voorluiken sloeg. Zij verlieten vervolgens het wrek, maar de boten bleven vast van achteren in de hoop dat het een of ander schip het vnur zoude zien en tot hulp komen. Te 9 ure p. m. brak het vuur langs bet groote luik uit. Te 11 ure p. m. werden de voor en groote masten verbrand niets overlatende dun de bezaansmast, de helft van het galjoen werd ook verbrand gelijk met het water en het was niet meer mogelijk hij het brandende wrak te blijven. De boten werden noordwaarts gestuurd zijnde men tijdens het verlaten van het vaartuig omtrent 940 mijlen van Java hoofd. De kapitein, officieren en manschappen waren in deze boten tot den 3 December, wanneer een vaartuig zich aan den horizon vertoonde; daar bet stil was, roeide men daarheen ; bij hetzelve komende bleek het een Hollandse!) schip te zijn, de „Hennetle & Elisabeth Xusanna," kapitein C. van Vreen , van Snmarang, bestemd naar Rotterdam. De kapitein, de officieren en het scheepsvol k werden zeer goed behandeld aan boord van dit schip tot dat zij in deze haven geland werden op Maandag den 21 December. — Mauritius Gom. Gezette. --- NIEUW GUINEA. Het Algemeen Handelsblad bevat de volgende beschouwingen, welke wij ten vervolge aan het voorkomende in onze nummers van 5 en 8 April 11., 27 en 28 mededeelen. Wij willen «koo nogmaals Nieuw-Guinea in beschouwing nemen, en wel van Prins Frederik Hendrikseiland, door Prinses Mariannestrant in het Z. W,, van Nieuw-Guinea gescheiden , tot en met de beide groote N. Westelijk» schiereilanden, aan de Oostzijde van de Geelvinksbaai bcspoeld. Zij worden gevormd door de diep in het land indringende Uijklof vho Goensbaai, ook wel Mac-Chierspolf geheeten , volgens do inlanders Tetok-Berouw genoemd. Rondom bet Noorden van deze uitgestrektheid , eene lengte van 12 graden beslaande, liggen vele eilanden , waarvan die het meest Oostelijk gelegen zijn , zoowel als de N. O. kust van Nieuw Guinea op de ontdekkingsreizen van Freycinet, Duperrey en Dumont d'Urville, meermalen zijn bezocht on te dier gelegenheid' ten deelo opgenomen. Lang 3 de Zuidkust, waar zich de reisweg v«n Sidney naar Singapore en China rigt, hebben uit dien hoofde Engelsehe schepen veeltijds het vaarwater bezocht en in de gevaarlijke Torres-straat is menig En«elsch schip verloren gegaan. De westkust is door de Nederlanders in de 17de eeuw veelvuldige malen aangedaan; van de Tritonsbaai zuidwaarts, hebben onze landgeriooten sedert 35 jaren de kusten meermalen onderzocht. Ten aanzien van het aangeduide westelijke gedeelte van Nieuw Guinea, moet men aannemen, dal het belangryk is te achten, om de algemeens scheepvaart der beschaafde natiën te hulp te komen, zoowel als de eigene handels-betrekkinjren in den Indisclien Archipel uit te breiden. Hovendien hebben de vele volksstammen, over dezo uitgestrekte landstreek verspreid , groote behoefte aan de bescherming van een krachtig gouvernement , dat , zoo nis het koloniaal Nederlandsen bewind, door den goheel Indischen Archipel, bij de rustige ingezetenen bemind en geëerbiedigd , doch bij de geweldenaars en zeeroovers gevreesd «ordt. Door do tegenwoordigheid van dat gouvernement gesteund, zal zich de vreedzama bevolking aangespoord pevoelen, om zich op landbouw, nijverheid en visscherij toe te leggen ; dan ook zal de koopman verschijnen , wanneer hij verzekerd is producten ter inkoop of ruil te vinden, tegen geweven goederen, ijzer waren, kramerijen, enz. In den omtrek der zuidelijke monding van Prinses Mnrinnne's str.iat , zul ceno pleisterplaats voor de ccheepvanrt van buitengewoon nut wezen. Schepen, die van de Zuidof Oostkust van Nieuw-Holland na eene gevaarvolle rei» door de Torres-straat, daar omstreeks aankomen , zullen dikwijls het behoud van bodem en manschappen te danken hebben aan cene haven, waar men verpleging voor zieken en scheepsbonoodigdheden tot herstel van schip of tuig zal vinden. Thans is Koepang op Timor de naaste haven, doch die afstand is groot voor een ontredderd schip en zieke bemanning, zonder te gewagen van schipbreukelingen, die zoo nis thans, nimmer teregt komen. Maar zal, omtrent het opgegeven punt, eene geschikte baai of bogt te vinden wezen? Zoo ver wij weten is die kust laag en moerassig en derhalve, r.nnr alle waarschijnlijkheid, ongezond. Een nader onderzoek is, uit dien hoofde , een noodzakelijk rereischte. Die daarmede belast mogten worden, behooren zich te wachten voor de misgreep door de Enpelschen op den overwal, namelyk op de Noordkust van Nieuw-Holland begaan. Daar werd, op den aandrang vnn Earl, die zich met onzen Indische» archipel var, nabij had weten bekend te maken, de kolonie Victoria of Fort Essington gesticht. Het zoude eigenlijk geene kolonie zijn, zoo als die op da Oost- en Westkust van Nieuw-Holland, maar een „station" ten behoeve der scheepvaart. Na een kortstondig beslaan moest het etablissement, ten gevolge van veelvuldige sterfte en groote» kostbaarheid opgeheven worden. In het noorden van ons westelijk gedeolte tan Nieuw Guinea , biedt zich «Is van zelf aan , de westhoek van de Geelvinksbaai , wanr onderscheidene Fransche scheepsbevelhebbf rs zich hebben opgehouden en welke door hen als eene geschikte ververschingsplaats en veiligo haven geprezen wordt, namelijk Dorei (Dory), ook Dorei-haven genoemd. Volgens de namen in 1705 door de Nederlandsche ontdekkers Aan die omstreken gegeven, ligt Dorei in een hopt, gevormd door den Groenen-hoek en Boompjes-Westhoek. Op eenigen afstand van de kust ligt het Arfak-gebcrgte, welke uitstekende toppen beeft, die «orden opgegeven zich tot 8000 Nederl. el boven het zeevlak te verheffen. Er zijn gunstige berigten van de cendelintren Geisler en Ottow. die er zich sedert ruim twee jaren bevinden. Dorei celf en de naburige kusten en eilandjes ryn bevolkt door vreedzame roenschen, by wie die zendelingen een allezios gun«tig onthaal hebben gevonden. Hun voortdurend verblijl strekt er tot aanvankelijke beschaving der bevolking, en ofschoon de zendelingen er in den beginne door koortsen zijn gekweld geworden, schijnt zulke sedert eenigen tyd niet meer het geval te wezen. Voordeelige opgaven van een anderen aard, heeft men te dunken aan den officier der Nederl. marine, de Bruyn-Kops. Volgens hem, verdient Dorei of het tegenover liggende eilandje Massinama voor •ene nederzetting in aanmerking te komen. De gunstige ligging dier beide punten aan en in de nabjjheid van baaijen, waar genoegzame diepte voor groote schepen gevonden wordt, alwaar men ten allen tyde, langs zuiver vaarwater, kan binnenkomen, en de schepen oeue veilige ligplaats bobben, waar ook brandhont en drinkwater bij de hand zijn; ziedaar voordeelen, waaromtrent de Heer de Bruyn Kops het met de Fransche zeelieden een» is. Maar bovendien maakt de vruchtbaarheid van den bodem , eene kust zonder moerassige streken, een glooijend landschap, dat door het zacht oploopend terrein dit gewest naar Java doet gelijken, dat deze kustenstreek beoosten bet Arfak-gebergte, voor den natten rijstbouw en vele an dere voortbrengselen bijzonder geschikt is. Javanen zuilen er een land vinden, dat gemakkelijk bebouwd kan worden, zoodat de Papoes dier streken zich zeer waarschijnlijk door hun voorbeeld zullen laten leiden en de landbouw er eene voorspoedige ontwikkeling zal kunnen ondervinden. Ook sla men het oog op het Schouten's Eiland in het Langeland of Eiland Jobie, beide dwars voor de Geelvinksbaai gelegen, alsmede op de wijdstrekkende kust dier baai, al hetwelk naar gezegd wordt, wal bevolkt is door vreedzame stammen en men zal ontwaren, dat eene ruime gelegenheid bestaat, om, van Dorei uit, het handelsverkeer uit te breiden en beschaving aan de naburige volkeren te brengen. Mogt het derhalve by het Indische bestuur nog niet be slist wezen, om te Dorei of in de nabuurschap een etablissement te vestigen en een garnizoen Ie plaatsen, dat. verdient dit voorstel althans gezette en bezadigde overweging, waarbij zonder partydigheid worde te werk gegaan, opdat het gotvle niet welligt worde nagelaten , nmdat de aanbeveling daartoe van geen hooggeplaatst persoon is uitgegaan. Het gebeurt immers wel, dat invloedrijke personen een verstandig plan tegenwerken, enkel omdat zij vroeger een ander gevoelen hebben voorgestaan. Niet onmogelijk is het, dat het aanlegeen eener sterkte en het vormen eener kolonisatie van Javanen en andere inlanders te Dorei, ten gevolge zal hebben, dat de Amerikaansehe walvischvangers die plaats geregeld bezoeken , even als zulks op de Sandwicb-eilanlen plaats heeft. Tegenwoordig bezoeken zij wel de noordkust van Nieuw- Guinea en do noorde'yke groepen v»n den IndUchen Archipel, manr zij vermijden veelal de vrijhavens om kleine kustplaatsen te bezoeken, waar geene Neiierl»nri*che ambtenaren zijn, om hen in hunnen smokkelhandel te belemmeren. Niet zelden toch verneemt men, d«t zij speceryen inruilen, tegen geweren , buskruid en katoenen lijnwaden. Zelfs het noor.len van Nieuw-Giiinea levert behalve mas sooi, belishary enz., geschikt voor de Chinei-che markt. ook eoogenoemde wilde muscaatnoten, een zeer gewil l artikel voor den smokkelhandel. Werden die artikelen. als gepermiteerde handelswaren te üoiei aangetroffen, zoowel als aller'ei scheepsbenoo'ligdlieden, dan kon aldaar eene groote markt zxh vestigen, welke door Amerikaan»che walvischvangers op hunne togten naar de no»r>lsche zeëen en de Japansche streken en evenzeer op hunnen teiugtogt naar den zuidelijken oceaan werd bezocht. De eigenlijke we.-tkust van Nieuw-Guinea komt meer regtstreeks in aanmerking met letrtkking tot de uitbreiding van het verkeer in den Indischen Archipel. Met den blik daarop is het voorzeker van belang, dat eene zoo uitgestrekte kustenstreek haar aandeel levero aan voortbrengselen voor do algemeene markt, en op hare beun katoenen stoffen, ijzerwaren, enz., in geregelden ruilhandel verbruike. Na hetgeen reeds in ons vorig ariikel omtrent de Westkust in het algemeen en omtrent Merkusoord in het bijzonder is gezegd , kunnen wy deswege kort zijn Do punten, die zi«h het meest voor een etablissement schijnen aan te bevelen, zijn «an den noorder- of zuideringang van de Rijklof van Goensbaai en inde Tritonslmai. Mogt echter in de nabuurschxp van het eiland Lakaliia, een vaarwater worden gevonden, waardoor eene gemeenschap met het binnenste gedeelte van de Geelvinksbaai konde worden daargesteld, dan zoude die nabuurschap welligt de voorkeur verdienen boven de Tritonsbaai. Het stoomschip Elna is naar Nieuw-Guinea gestevend, aan boord hebbende een lid der natuurkundige commissie, een kapitein der genie, enz., die gezamenlijk eene commissie van onderzoek vormen. Zy moet eene geschikte plaats uitzoeken tot het daarstellen van een etablissement. Het is te wenschen, dat de commissie voorzien zy van een instructie in geen bekrompen geest gesteld, en dat een helder oordeel bij de keuze van etablissementen, in den geest als door ons aangegeven , moge voorzitten. Het isgrootelyks af te keuren, zoo als onder van Delden is geschied, om wanneer men een emplacement gaat uitzoeken, het personeel voor het etablissement te gelykertyd aan boord te hebben. Daarvoor is de ruimte aan boord bekrompen en de menschen komen ziek of met voorbeschiktheid tot ziekten aan den Wal. Heter is het, eerst eene keuze te doen en voorts een officier der genie met eenig werkvolk en het benoodigde getal kettinggangera , vergezeld van een klein militair detachement, om die gasten, en de inlanders des noods in bedwang te houden, daar heen te zenden. Is dan het fort met de noodige woningen gereed, dan brenge men er heen den ei vielen gezaghebber met het overige personeel en een versche bezetting voor het fort, eenige kettinggsngers en Javaansche kolonisten met hunne vrouwen en kinderen. De gezaghebber moet een man wezen, in staat niet enkel de weinig beschaafde bevolking- ontzag »n te boezemen , maar ook om haar vertrouwen te winoen, op dat by' hsar wet* u t te lokken | prodnoten te verzamelen of aan te kweeken, en in dier voege voorraad van handen te hebben, wanneer vreemde' handelaars zich mogten opdoen. Daardoor worden cy aan gezet ten arbeid gewoon, ea gewennen zich langzamerhand tut geregelden landbouw en visschery. Doolt men vergete nimmer in het verkeer met die menacben, dat de Papoea van Nieuw-Guinea over het met ontzag en liefde voor het Nederlandsche gouvernement zijn bezield, dewijl z'ü de overtuiging hebben tejren geweldenarijen beveiligd en beschermd te zullen worden. ---