Buitenland. Het besluit van den Paigschen gemeenteraad om do terugkeerende Commnnaids met 100,000 fis. te helpen, verwekt bg verschillende partgen groote ontevredenheid, of liever, ijj die de Bepnbliek vijandig zgn maken van de gelegenheid gebruik. Nu is wel beschouwd, als men de Communisten eouma.il terug laat koeren, voor een dergelijke ondersteuning zeer veel aan te voeren. Da begenadigden kunnen moeilijk, aanstonds sa hun terugkomst in het vaderland, werk en brood vinden, vooral wijl niet ieder hen zal willen gebruiken. Het geroep der Bonapartisten enz. over de zaak is dan ook grootendeels uit partgbaat te verklaren, getuige de taal die gebruikt wordt: «Honderdduizend franci door den gemeenteraad toege.taan! Eon openly'ke inschrijving I dat alles geschiedt Toor lieden die Pargs in brand hebben gestoken. Men brengt niet slechts de schurken terug, maar dwingt ook de belaitingbetalenden, welke door hen uitgeplundord, gebrandschat, vermoord zijn, hun nog geld te geven, 't Is een ware, vergoding der misdaad." Zoe spreekt de Bonapartist do Cassagnao. De Stleil, het blad der Orlcanisten, zegt niet veel malscher: »I)e mannen, die naar men beweert, ons maar in werkelijkheid niets dan de laagste hartstochten vertegenwoordigen, hebben niet geschroomd 100,000 francs too te staan ter cere van oproer, moord en brandstichting — en dat naar alle regelen, officieel in naam der stad Par|js." Gatnbetta'i orgaan, de République jranqaite, daarenteg«n verdedigt de daad van den (niterst liberalen) gemeenteraad, ah een van barmhartigheid en gezond verstand, waardoor verhinderd wordt dat de terugkeer der 3000 bannelingen een oorzaak wordt van onlusten. Gatnbetta wordt meer en meer de gehate man bg de radicale partij. Sinds hjj bij de verdediging van zjjn vriend Challemel-Lacour van >een gemeene en .vuile 1 «ra" gesproken heeft, kan de tegenwoordige voorzitter der Kamer geen goed meer doen. Nu moet men erkennen, dat Gambetta hun die 't op hem gemunt hebben door zjjn weifelen neg steeds de gelegenheid biedt hem aan te vallen. Hij is wel geen mede-redacteur meer, maar toch hoofdeigenaar van de République frangaise, en staat dus tot dit b!ad in zeer nauwe betrekking. En nu geeft dit over de amnestie een beschouwing, die koud noch warm is. Het erkent al de theoretische bezwaren der uiterste linkerzjjde, maar maakt dan een «muraai en zegt: »Alles U saam genomen verdient de gedeeltelijke amnestie van het ministerie vau 4 Februari toch dat men er over tevreden is. Zater dag heeft Gambetta da afgevaardigden van hst oude kiescomité van Belleville ten gehoor» toegelaten. Hij zeide dat de Eepubliek thans gevestigd is; er blijft nog slechts over om haar vruchten te doen dragen en voegde er ten slotte bij: »Wij moeten steeds wjjzo, verstandige mannen blgven en de gunstige gelegenheid wetea af te wachten." Ook de president der Bepubliek ontving een deputatie, namelijk het bureau van den Algemosnen Baad van het departement der Seino, en de Purjjsche gemeenteraad, Hjj heeft", zegt het bericht, >kalmte en voorzichtigheid" aangeraden. >Gij gaat voorwaarts" zeide hg'; imaar vergeet niet, dat Frankrjjk slechts rustig zal zjjn op voorwaarde, dat gjj het eens zjjt met ben die u volgen." Op het Cbateau d'Eau is een bijeenkomst vnn voorstanders vau het vrjjbandelsstelsel gehouden. In een levendig toegejuichte rede sprak Jules Simon zieh ten gunst* van dit stelsel uit. . De berichten uit Afghanistan bevatten riets dat bijzonder belangwekkend is. De Times, die onlangs van een stilstand der krjjgsveniehtingen gedurende ecnigo maanden sprak sebgnt juitt te hebben, gezien. G en ai ai 1 Stewait bevond zich op den 9d*n te Bohat, op tweo dagmarechen van 'Jiindahar. Een deel zijner troepen v?a» door de valleien van Ayhassen tn Argandab naar Khelat-i-Ghilzai teruggekeerd j de toevoer van levensmiddelen, giog er gemakkelijk.» In genoemde valleien waren verkenningen gedaan. In Khclat-i-Ghilzai en den omtrek viel een weinig sneeuw; ten gevolge van do bnitengewoon ttrongo koude waren vela kameekn gestorun, dochnaar den kant van Candabar en da Hilmtnd was ho*. klimaat zachter; de gezondheid d»r troppen was uitmuntend. Een sowar was tusVchen Knlat en Candabar vermoord, maar do daders waren gevat. Dj po'ïtgemeouschap is heropend. Generaal Biddulph stond te Girisbk, de rust was aldaar niet gestoord. Volgens bericht uit Herat, een stad in het Westen, nog in handen der Afghanen, waren de familiebetrekkingen van Mir Afzal-khan en andere sirdars van Candahar in de nabijheid van Herat aangekomen, maar hun was de toegang geweigerd. De ongeregelde ruitery, welke to Herat voor den dienst te-Candahar was geworven, was uiteengegaan op de tijding dat laatstgenoemde stad was in^eromen. Oeneraal Boberts bevond zich te Koerum, de troepen waron bezig met het maken van een weg op den linkeroever der rivier tusschen Thull en Peiwar;., tot Alikhel en Kokan worden voortgezet, wanneer het weder zulks toelaat. Eenige maliks van Khost waren naar Cabeel'gegaan, om bevelen aan Takoeb-khan te vragen. Majoor Cavagnari maakt melding van voortdurende oneenighoden van Yakoebkhan met de Ghilzai en andere {sirdars. De eigendommen van de sirdars, dienaar Djellaiabad waren gegaan, waren door Yakoeb'kban in veiling verkocht. Te Caboel wordt de nood'steeds grooter; ennveeren voor die stad, uit Gbazni komende, worden onderschept. Zooals. men weet, is het ontwerp] .betreffende de financiën vanTurkjje, velgens het plan van den Franschcn markies de Tocqueville aangenomen. De verhouding, in welke Fraskrjjk komt tot de Porte, daardoor dat nu voortdurend Franrchen aan het beheer der in- en uitvoerrechten deelnemen, is van staatkundige beteokenis. Da invloed van Frankrjjk op do maatschappelijke ontwikkeling van Turkije kan thans, voor zoover de Franscbe Staatkunde dien wil laten geldon, zeer merkbaar werden. Wederom zou een invloed, dia zich op maatschappelijk en financieel gebied laat gevoelen aan de politiek der Porte mettertijd een zekere richting kunnen geven. In elk geval is da gesloten overeenkomst van meer dan alleen geldeljjk belang. Omtrent de Grieksch-Turksche grensquaestie verneemt men nader dat de commissiön Donderdag te Preveza zijn bijeengekomen. Deze derde bijeenkomst had denzelfden uitslag als de twee vorige. Moektar-pacha ontkende nadrukkelijk in last te hebben ontvangen, om de bepalingen van het Berlgnsch* verdrag als verbindend te erkennen. Diensvokens weigerde hg op dezen grondslag te onderhandelen, en trachtte de onderhandelingen >%op een ander terrein over te brengen. De Grieksche commissarissen hadden bevel ontvangen om Preveza te verlaten, na de ondertsekening van het protocol, waarin de weigeiing der om zich aan de besluiten van het sehe congres te onderwerpen, vermeld wordt. Doch op verzoek van Moektar-pacha om nieuwe instruction van de Porte af te wachten, hebben de Grieksche commissarissen hun vertrek uitgesteld. De Grieksche regeering heeit den uitslag der onderhandelingen aan de mogendheden medegedeeld, en men gelooft, dat de vierde bjjeenkomst binnenkort te Preveza zal gehouden worden. Intusschen heeft do Franscho gezant te Konstantinopel aan Caratheodory-pacha mededueling gedaan van een schrijven van den heer Waddington, den Franschen ministor van bnitenl. zaken, waarin dere verklaart bet talmen in de onderhandelingen met Griekenland te betreuren en voorts krachtig aandringt op een regeling van het vruagituk, op de grondslagen door het congres aangegeven. De Porte heeft daarop aan haar commissarissen ruimer it etructiön gezonden. In het Bnmeensche geschil schijnt nog geen oplossing te zijn gevonden. In strijd met de berichten over de ontruiming van Arab-Tabiah wordt gemeld, dat de Rumemsche troepen nog steeds dezelfde stellingen bezet houden. De Agence Russe meldt dat het vredesverdrag, tnsschen Eusland en Turkije gesloten, door den Sultan is bekrachtigd en Zaterdag te Petersburg zou ontvangen worden, om ook door den Czaar bekrachtigd te worden. Het officieele regeeringsorgaan bevatte Zondag het manifest, door den Keizer uitgevaardigd op 15 dezer, met betrekking tot do (op 8 dezer plaats gohad hebbende) bekrachtiging van het definitievo vredesverdrag met Turkije, en het deswege uitgevaardigd bevel tot terugroeping dor troepen. De Bussen dan ook zg'n reeds ijverig bezig bet Tnrksch gebied te verlaten. Den !»?n liet generaal Toileben in Adrianopel afkondigen, dat de troepen binnen 10 dagenden iiftoent zonden lvgin H'ii. Niet ?Whf» het bepaald Tnrlttcli gebied, maar mk Oogt- RutnoliO wordt met epood ontruimd. Sommigen schrijven die toe aan dDe drooüto duurt nu al drie jaar; allo velden zjjn kaal. Het is ongelooflijk, hoevelen van honger sterven, duizenden dagelijks. In steden en dorpen ziet men slechts sterveaden «>o doodtn. Tn elka straat, elk rum ziet món lijktnJ In hot Zuiden driugaii jong* lieden do huizen binnen, halen er Ij) kon uit en verslinden zo te huis. Zelfa lerenden worden daarvoor gevangen, zooals bleek nit een bedelaar, die da armen van een knaap in den bedelzak had, en verklaarde reeds laag van menschenvleesch te leven. 7 menecben bad hg in 't geheel verslonden en ook dezen knaap gedood. Een jong mensen vermoordde zjjn brnid, een vader zjjn zesjarigen zoon, een zoon" zjjn vader. In een dorp met 110 huisgezinnen zjjn nog maar 6 personen in leven. Wij hebben al't onze verteerd en verkocht, en knnnen nog niet de helft dor noodlijdenden ondersteunen." Protestjntscha zendelingen en anderen bevestigen dezo schrikkelijke feiten. Zjj blijken bovendien nit een boekj.?, in China verschenen en to Londen verkrjjgbaaar, dat in aangrijpende woorden en jjzing-wekkende platen den nood in China teekent. Yeel is reeds tot leniging der ellende geschied. Engeland gaf alleen in 1878 pi. m. Va millioen gld. Een Cbineesch koopman gaf 6000 gld., met het verzoek dat d« zendelingen 't zouden uitdeelcn, »want gaf hjj 't aan de overheden, dan kwam kei toch niet ongerept aan do ongelakkigen." Do Chineesche regeoring heeft eindelijk ook gelden toegestaan, maar het meeste is Ja do zakken van gewetsmlooze ambtenaars blijven hangen. Do zendelingen hebben de grootste zelfverloochening betoond. Zij reilen, onder onbeschrijfelijke ontberingen, nair de streken van den ho«ger en deelen 't g«ld uit. Eenige ProtsstantscLo en Roomsehe zendelingen zjjn aan d»n honger-typhns bezweken. De harten dor Chineeren zjjn hnn door zulk een liefde geopend: de »witte duivels" worden nu evenzeer geprezen als de rijksambtenaars golaakt. Zelfs een Chineeacn blad, dat steeds tegen alle buitenlanders was, roemt beu thans. Giften ter onderst enning kunnen nog st«eis het be3t aan de zendelingshuizen te Darmen of toßazel, gezonden wcrdeD, want de nood is neg niet voorbij. Het schoone getuigenis voor de Christelijke zending, zoowel ah de raad om gelden naar de zendingshnizen te zenden, zijn niet atkomstig van een Christeljjk blad, maar kan men vinden in do liberale Kölnische Zeitung. --- Het Parijsche comité voor de geamnestiëerde commune-raaanen beeft ia de republikeinsche bladen het volgende deea plaatsen: . Aan Jonz j medeburgers! Onder de veroordeelden die aan hnn land worden teruggegeven, zijn er, die doer jaren vai lijden uitgeput torngkeeren. Anderen hebben door hun lange afwezigheid hun middelen van bestaan verloren. Men moet voorkomen, dat de eersten door gebrek, aan hnlp, de laatsten door gebrek aan werk omkomen. Wij vragen hulp voor de zieken ei zwakken; wij vragen werk voor hen, die werken kuaoen. liet is een quaejtio van menschelijkheid; wij spreken in naam van het engelnk: edelmoedige zielen zullea ons verstaai." De polemiek over het besluit van den Parijschen Gemeenteraai duurt (zie boven) voort, liet orgaan van de Marcère, "Le Natienal", zegt, dat het in den Ministerraad een punt van overweging zal uitmaken. --- De toepassing van het elektrisch licht heeft te Londen nog weinig geluk. De markt van Billingsgate, liet eerste epenbare gebouw, door de kaarsen van Jablochkoff verlicht, is geen aanbeveling der zaak. Men berekent, d»t het licht f -18 [ii nacht kost, tegen f 80 voer gas. Ook heeft een gasmaatschappij een zeer goed geilaagdo gaaverlichting bij wijze van proet in I**ll Mali aangebracht. Door een nieuwe soort brander en een scheikundige bewerking van het gas' is het licht helderder, voel minder rood en daarbg aangenamer dan het schelte elektrische licht. --- Eens kwam er een jonkman, die een kroniek van zijn familie' wüdo schrijven, bg Abraham Lijcoln, lucenende dat deze hem daarin behulpzaam zon kunnen zijn, door hem nit doJStaatsnrchieven ceiiige hem ontbrekende mcdedeelingen betreflende zijn grootvader te verschaften. Lincolu hoort den jongeling bedaard aai, en zegt daarna: „Ah zoo, gij wilt iets van nw voorvaderen weten? Dan zal ik n een goeden raad geven: laat t candidaat stellen voor volksvertegenwoordiger, en gij zult zien dat grj ia de eerste veertien dagen van nw candidatnur al het goede en al het slechte — inzonderheid al bet c'echto — te weten komt, wat nw voorvaderen tot in het tiende gelid zooal gedaan hebben. --- Een landleoper, dic bij oen plattelands-Station in Jlichigan (N. A.) zander eoa penning aankwam, haarde een kamer aan eea voorname straat, hing ia hooge klouren geschilderde billetten uit ds ramen, bekend makende, |dat hij een «nieuw, Trceiud, wonderlijk, nooit to voren gezien dier bad, dat geleerd was rcle behendige kunsten rit te voeren". Dit dier werd genoeanl de .Giastitntus" en zou vertoond worden des namiddags te 2 uur, voor de kleine som vaa 10 cents. Hij stond in do deur, deed voortdurend schreeuwen, en zamcldo hij met greate ontzettiag: „rodt uw leven, de GiiEticutui ia losgebroken" Daarop nit geriefelgk raam springende, zelU iiij t\jn iels. ondf-r verbeterde «mstaudiglnden, voort, torwyl do nieuwsgierige menigte zich nit de voeten maakte. De „Uiastitus'' loopt nog los. --- Samneb Utazade Sylvestre de Sacy is dezer dagen, in den ouderdom van 77 jaren, te Parjji overleden. HrJ was een zoon van den beroemden oriëntalist, aan Telen onzer lezers bekend, studeerde aan het Lyceum Louis Ie Grand en aan I'Ecole de Dreit en werd weldra advocaat Spoedig daarna echter begon hy zqn werkzaamheid te wijden aan de pers en trad in 1828, derhalvo in den ouderdom van 27 jaren, als hoofdredacteur op Tan het Journdl des Debat», een post dien hij tot het jaar 1851 waarnam. Ook na dien tyd bleof hij echter de eigenlijke ziel van het groote Franeche blad. Nadat hrj in 1836 benoemd was geworden tot bibliothecaris der Hazarin-bibliotheek, en verTolgens tot administrateur derzelfde inrichting, werd hij in 1854 ter verranging Tan Jay, voorgesteld als lid der Acadt'mie fruncaise en in de rij der „onsterfelijken" opgenomen. Algemeen betreurt men te Farijs het verlies. --- Toen generaal Ignatieft onlangs niet zijn familie ds Oosteirjjkiche grenzen passeerde, was hij niet weinig verwonderd, dat de bloemruikers, welke ziji gemalin bfl zich in den wag«n kad, kaar door de douanen of grens-coMmiezea werden afgerorderd. Uit vrees voor de wijastokluis (Phylloxera) mochten planten noeh blermen ingeveerd worden. --- Binnenland. AMSTERDAM, 17 Februari. Geljjk reeds vroeger door oma bericht werd, is de eerste premie Tan ƒ5OO voor de fonteinen van het huldeblijk op Soeitdijk, toegekend aan den hoer W. B. G. Molken» boer, te Leeuwarden. Die van J 300 il toegekend aan den heer F. L. Strncke Jr., te 's Bosch, voor het ontwerp Ars longa Yita brevis, en van J 200 aan den heer F. Stracké (zich ook noemende Had. Straeké) te Amsterdam, voor Jtet Dubi*, het ontwerp der ichildpadden-tontcin. Naar wij vernemen, rcoet in de jongst» bijeenkomst van hot Comité van uitvoeiing voor dit huldeblijk bij de opening d.r naanibrieven gebleken zjjn, dat in het couvert van den ontwerper van lies Dubia niet de opgave was van den naam van den ontwerper, maar enkel aanduiding vaneen adres in do hoofdstad, waar die naam te vercemen was. Dit was in strijd met da bepalingen, die elke jmy, ook deze, vaststelt «m do mogeljjkheid eenor naamsver* wisceling to voorkomen. c Intniscaea zullen weldra d» juryrapporten omtrent deze veelbesproken prgsiraag in het licht ver*cbijt>en. Uit de residentie deeit men ons van goedtrband mede, dat mevrouw da weduwe Prinses Hendrik bet verlangen heeft te kennen gegeven, dat de fonteinen niet zouden worden uitgevoerd. (JV. v. d. D.) --- In de St. Ct. nó. 39 zijn opjeuomeu de statuten van het Acti-floreenverbond", die da volgende bepalingen behelzen. Artikel 1. Grondslag en doel. Uitgaande van het beginsel, dat het recht van toezicht op het beheer der kerkelijke goederen en fondsen door flereenplichtigen vervallen is 10. Octoher 1869, tengevolge van Zijner Majesteits besluiten van 9 Februari 1866 (Staatsblad no. 10) en 3 Febr. 1869 (Staatsblad no. 20), en overwegende, dat de voortduring van de feitoljjke uitoefening van dat iecht in strijd is met het geestelijk karakter der kerk < a de belangen der gemeente, stolt het Atiti-floreenvörboud, gevestigd te, Snoek, zich ten doel de Friescho gemeenten van den door floreenplichtigeu op bet beheer barar goederen en fondsen feitelijk ï og uitgeoefonden indoed vrij te maken. Artikel 2. Als leden van dit verbond knunen, onder instemming met wat in artikel 1 dezer statuten is gezegd, optreden leden der Hervermde kerk in Nederland, benevens kerkcraden en kerkvoogdijen der Noderlandscho Hervormde gemeenten, welko laatste hare rechten van lidmaatschap door veitesjf-nwoordiging uitoefenen. Artikel 8. Het bcstnnr van het Antifloreenverbord wordt door do ledeu gekozvn, en bestaat uit vijftien leden, waarvan Um mitste twee derden in Friesland woonr-chtig moeten zijn. Het benoemt nit zijn midden den voorzitter, den secretaris en den penningmeester, dio met nog tweo leden van het bestuur do permanonte commissie uitmaken. Jiiarlijks treedt een derde deel af, bij rooster te fcspalen; do aftredende lodon zjjn terstond hoi kiesbaar. IJjj builengewore vacaturen heeft het bestuur de bevoegdheid om in de opengevallen plaatsen te voorzien. De bestuursleden worden rchadeloos goeteld voor godane uitschotten en reiskosten. liet be-tnnr leeft recht zich een ofmoir rechtfg;!eerde raadslieden too tovoigenop kost en, vu 3 bet Verbond. Art. 4. Afdeelingen. Overal waar zich minstens tien leden bevinden van het Verbond kan zich ecne afdeeling vestigen, die zich, in overeenstemming met deze statuten, Kaar eigen goedvinden constitueert. Art. 5. Correspondenten. In elke Friescue gemeenta tracht het bestuur correspondenten to verkrijgen, wier werkkring bjj nadere instructie wordt bepaald. Art. 6. Vergaderingen. De ledtn worden ter vergadering opgeroepen zoo dikwijls als en ter plaatso waar het bestuur dit. wcnschelijk oordeelt. Telken jare in do maand Juni, Juli of Augustus wordt te Leeuwarden eeno algexneeno vergadering gehouden, in de eerste plaats bestemd tot het verkiozen v«n bestuursleden en hst uitbrengen van verslag. Art. 7. Geldmiddelen. Aan het lidmaat-Bohap is verbonden eeno jaarlgkscho contributie van twee galden en vijftig ent. Bovendien wordon giften gevraagd en schenkingen aangenomen. Eene schenking van vijftig galden in ééns, ontheft des begeerd van de jaarlijkscba contributie. Art. 8. Werkzaamheden. Het Anti-floreenverbond, dat optreedt door middelvan zyn bestuur, tracht de zaak, dio het voor• staat, door geschriften, toespraken en andere middelen van openbaarmaking toe to lichten, geeft des gevraagd raad en verieoct des noodig op aanvraag geldelijke ondersteuning tot het voeren van rechtsgedingen, voor zoo ver en tot zoodanig bedrag als bot bestuur dat goedvindt. Art. 9. Voorschotfonds. Voor bet bijeenbrengen van de daarvoor benoodigde gelden wordt gevormd een voorschotfonds, waarvan het beheer is opgedragen aan het bestuur en waarvan jaarlijks in de algemeeno vergadering van het Verbond rekening en verantwoording wordt gedaan. Art. 10. Slotbepaling. Dit Verbond wordt opgericht voor den tjjd van 29 jaar en 11 maanden, te rekenen van den dag der Koninkljjko erkenning af. Voorstollen tot wjjtiging' dezer statuten moeten uitgaan vin het b 'stuur, cu twee derden van do ter vergadering aanwezige Joelen voor zich ktbbeü om aangenomen te worden. Artikel 1 is, wat ket uitgesproken do«l betreft, niet voor verandering vatbaar. ---