AMSTERDAM, 10 April. Gematigden en ultra's. Onder het opschrift: Een middenpartij maakt de Debenaar deze juiste opmerking: Sommige gemoedelijke, niet altijd helderziende lieden wenschen eene „gematigde partij" tusschen de andere staatspartijen te zien opstaan, vergetende dat gematigdheid een karaktertrek, in elk geval eeue persoonlijke eigenschap is, maar nooit een beginsel van staatkunde wezen kan. In allo partijen heeft men gematigde en heftige elementen, die, als t goed is, eikair in evenwicht houden. Aan hen die echter droomen van een middenpartij tusschen Christus-belijders en Christus loochenaars, geven wij in overweging wat Da Costa schreef bij het graf van den man, dien h;j een dichtervorst noemt maar in wion hij met alle bistoriekenhere den apostel der Revolutie zag, den Franschon dichter Voltaire: Wien van zijn heerlijkheid de wormen hier ontkieeden. Heeft eens den krijg verklaard aan Christus en zijn raad, Met schuim van geestigheén. met zout van beestltjkheden Met tot den laatsten snik nog uitgebraakten haat. Wat kiest go op deze plek? den spotter en zijn glorie. Of die het voorwerp was van zt)n verwoeden spot.' Op een verlicht geslacht deaongeloofs vik- Of d' aan 't miskend gdoof beloofden dag van God/ Kiest! maar geen midden meer om de uitersten te weeren Van licht en duisternis! — Kiest! maar van tweeen een: De -wijsheid van den mensch of -'e ergerw nis des Heeren! Aan Jezus of Voltaire een stellig jaoi neen I Zoo oordeslde Da Costa in 1849, het jaar na de revolui* van '48; zou het na veer tig jaren minder- waar geworden zijn, dat een middm onvoldoende ia om de uitersten te weeren, dat er gekozen moet worden, ja of neen ? In dienzelfden zin sprak ook tekens Groen, als bjj tegenover de bedachtzamon, de gematigden van zijne dagen ttond, die 200 gaarne wilden doen gelooven, dat hun «taatsmanswijsheid het land voor de uiter* eten bewaren zou, terwijl Groen's pleiten voor verandering van beginsel in hun oog insgelijks een uiterste was, schier even verkeerd als de ultra's ter linkerzij. --- Heldt en Nieuwenhuis. Tegenover het voorgeven, als lag er tusschen den candidaat der coterie en dien der socialisten, een diepe kloof van beginsel, 6chrjjft de Werkmansvriend van den heer Wolbera: AI beseften we best, dat onze mannen wan het Noorden - die immers steeds geprezen worden als mannen uit éón stuk? — waar ze to kiezen badden tusscben den driekwart socialist Holdt — sinds tamelUk „tam" geworden - enden gebeelen Socialist D. N. — dezen laatste kozen, toch wtjst dit feit op de betreu Tonswaardige omstandigheid, dat het socialisme aan invloed wint, en vreezen we jmaar altezeer dat ook in ons Parlement rartang woorden zullen gesproken worden", die allesbehalve „nat Tonaal" z«n! Dat de liberalen door ztJn optreden in hun leidden weinig gesticht zUn, laat zich ve- Waren. Behooren de HH. v. Houten en HeJdt niet tot hun partyen staan deze Meeren waarlijk zoo verre van D. N.af? Eertijds heette d"ok de conservatieve paria v»n de liberale o, W ver verwijderd, en deed de verstandhouding J*"g niet altnd juist aan de wittebroodsweken deeifen. --- Uit de Pers. . Bg de mogelijkheid dat een antiliberaal Kabinet optreedt, zet de Tijd «ich tot de beschouwing zoowel der nadeelen als der voordeelen van de stelling door zulk een Kabinet in te nemen. De nadelen, die het blad opsomt, zijn de bekende, helaas maar al te duidelijke. De overgroote meerderheid in de Eerste Kamer is nog liberaal; betrekkeijjk gering is de anti-liberale meerderheid in de Tweede Kamer ; de Rechterzijde bestaat niet uit véa geheel, maar uit twee fractit'n. Voorts heeft een anti-liberaal Kabinet, de verborgen tegenwerking van een aantal liberalen onder het ambtenaarspersoneel en in hooge betrekkingen te wachten, bijv. het geheele personeel van hoogleeraren, leeraren en onderwijzers. Voorts denke men ook aan de gewichtige takken van staatsdienst, welke zich bijna geheel in handen bevinden van liberale ambtenaren! Hierbij nu komen de treurige toestand en de nog tieuriger voorzichten op geldeljjk gebied. Ook zelis het grootste rloancieele genie kan hier geen cnmiddelijke, geen dadelijk afdoende hulp brengen. Daarom is de porUfeuille van financiën zeker in de gegeven omstandigheden de minst beDijdbare van alle, wjjl daarbjj veel moed, veel kunde en veel vaderlandsliefde zal gevorderd worden van den anti-bileralen Minister, welke haar durft aanvaarden. Uier tegenover staan echter voordetien. Regeert een anti-liberaal Kabinet, werkelijk anti-hbiraal, dan kan het rekenen op de warme sympathie, op de geestdrift zelfs van een groote meerderheid der bevolking, ook waar men anders voor staatkundige vraagstukken onverschillig is. Het zou vóór zich hebben al de fouten, al de ontelbare misslagen der liberale partij sedert 1848 ; het zou — een niet minder groot voordeel ! — optreden, zonder door de overleveringen van een vorige regeering der eigen partij gebonden zjjn, want geen onzer wenscht een kabinet dat zich als de opvolger zou beschouwen van een der anti-liberale kabinetten, welke na 1848 met de liberale afwisselden. Eindelpk, zegt de Tijd, kon een Kabinet der rechtereijda trrstond een grootseken en hoogst dankbaren arbeid ter hand nemen, waardoor het buiten de Kamers zgn kracht verbazend zou versterker/, en zelfs in de Kamers de liberale partij tot samenwerking zon dwingen; nl. invoering eener maatschappelijke w. tgeving, op het voetspoor van de katholieke regeering in België*, en van de ijver'ge bemoeiingen der centrumpartij in Dnitschland. Aan die hervorming sluit zich dan de hervorming van ons schoolwezen (hooser en middelbaar en lager) als vanzelf, niet als een sloopingswerk, waartoe de liberalen het gaarne zouden stempelen, maar als em onderdeel van een groot plan van opbouwing, en tot verhooging van het waarachtig volksgeluk onder alle standen, tot effening der bittere tegenstellingen, welke onze tegenwoordige maatschappij maar al te zeer oplevert, en tot verzoening van verschillende belangen, welke thans zonder noodzaak vijandig tegenover elkander staan. Geljjk men ziet, il het! moeilijk bij deze beschouwing van de Tijd het voor en het tegen ia de schaal te leggen om ze tegen elkaar ta doen wegen. Ze zgn van 4« OPgeljjke stof. De nadeolenzyn grootendeels e""10*66*- *-e voordeelen abstract. Bg de eersVe weet «wn «* men wwchten kan, ziende op de f«tfeu en toestanden; bg de laatste is altjjd veel over te laten aan een uiteraard niet zekere toekomst. Met treffende juistheid plaatst, de Tijd den droeven financieelen toeßtand het laatst, als »nadeelig saldo" bg de overneming der zaken uit de handen der liberale partij te aanvaarden. Voorwaar het zal geen sinecure zgn bier te beteren wat bedorven is, door de schoolmanie allereerst, een welker gevolgen is, dat, geljjk nog pas een ons niet bevriend blad aangaf, er thans reeds een 8000 onderwijzers en onderwijzeressen te veel »gekweekt" zgn, en rondgaan zoekende naar werk en brood. De voordeelen, waarop de Tijd wgst, hebben al die waarde welke het Locgore steeds boven het lagere bezit en zijn zelfs vanden aard dat ze ten volle de mogelijkheid eener antiliberale regeering toonen —mits zulk een bewind uit mannen van groot talent, van groote geestkracht allereerst besta. De Tijd wil zulle een kabinet aan het werk zetten, noemt reeds zgn taak; ongetwijfeld een dankbare en loonende, als werkeljjk aller meeweiking verkregen wordt. Over 't geheel echter zal elk toestemmen, dat bjj een nuchtere beschouwing als deze de rechterzij de alle reden beeft indien zjj, schoon niet weigerend de regeering ie aanvaarden, toch dit niet doet dan men den schouder zet onder een wagen, in 't sljjk vastgereden. Eeeds hem er uit te lichten ia een reuzentaak, waarin een kabinet zijn krachten Verjrfj'tqs kon. De Amsterdnmmer,Aen toestand besprekend, vindt bet een bewjjs van-moed der «kerkelijken", dat zg niet meenón den heer Heemskerk te moeten behouden, maar voegt er ook bij: — „Het kan moeilijk ontkend worden, dat deze moed, indien hU niet gevolgd wordt door buiteogewoon beleid en een zeer groote mate van geestkracht, binnen korten tijd gevolgd zal worden door al de euvelen, die overmoed in zijn naa'eep heeft. Want de positie van een kerkelijk kab.net met een zwakke meerderheid in de Tweede Kamer, wordt inderdaad onhoudbaar, indien het regeeren moet met een Eerste Kamer, waarin de kerkelijken een onbeduidende minderheid vormen". Hoe zal, vraagt de Amsterdammer, een ministerie der rechterzij de moeielijkheid te boven komen, waarin het zich tengevolge van de disharmonie tuischen Tweede en Eerste Kamer bevindt? Zal het een reformatorisch, krachtig kabinet zijn, dat allereerst den bodem, waarop het staat, effent en znivert, de volksvertegenwoordiging vrijmakende van alle onevenredigheden, waarmede partijzuchtige willekeur haar lamenstelling heeft vervahcht, — of zal het zich tevreden stellen met gedurende een paar jaar of zoo lang als de natie het gedoogt, een passief kabinet te zijn ? Zal er — daar komt ten slotte do zaak op neer — onder de kerkelijken een man zijn, die in wezenlijke vrijzinnigheid de conservatief-liberalen voorbij streeft, begaafd met het talent om ten regeering en regeeringspartij te vormen en te leiden? De Amsterdammer gelooft echter, dat de kerkdijken — indien het hun aan beleid en moed niet ontbreekt — onder zeer gunstige omstandigheden aan de regeering komen. Wel is de Eerste Kamer ols onoverkomelijke hinderpaal op hnn weg gesteld, doch juist die hinderpaal zou hun recht geven, hun arbeid aan te vangen met een daad, die de jaloerschheid van alle waarlijk vrijzinnigen "zou moeten gaande maken. Als ze eens met een heusche kiesrecht oer vorming verschenen, g- bruik makende van de vrgoeid, die de Grond*et hun verleent, en zij de additioneele artikelen vervingen door een kieswet, die voergoed paal en perk stelde aan de liberale kiesrecht-politiek! Dit is toch mogelijk, zegt het blad, vooral van de «kerkelijken." Als zy nu eens een kiesrecht ontwierpen, waarbij door bet bepalen van kenmerken voor bevoegdheid, die voor alle klassen der Maatschappij zooveel mogelijk gelijk <.jjn, voor zoover hun standpunt dit gedoogt, de rechtvaardigheid wordt betracht, — zou er dan een enkele partg in den lande — uitgezonderd misschien die der verstokt oud-liberalen — zgn, welke het optreden van een kerkelijk kabinet betreurde? En het btst zou zgn er een proportioneel kiesstelsel aan te verbindon tot baat voor alle partgen. De mogelijkheid belet echter niet, dat ook de Amsterdammer voor een tntiliberaal kabinet zeer gevaren ziet o. a. van verdrinken. En nu is het zeker niemand euvel te duiden, dat hij niet aanstonds ten bate van het algemeen welzijn tot verdrinken bereid is, wat volgois deskundigen eigenlijk stikken is. We willen gaarn worstelen, maar het hoofd boven houden. Luctor et emergo. Onder die leus alleen bljjft «en antiliberaal kabinet »n mogelijk i'n gewenscht. --- Buitenlandsch Overzicht. Amsterdam, 10 April 1888. De vrees voor Boulange;- zal weer velen bekruipen, nu zij zien hoe de oud-generaal met een indrukwekkende meerderheid naar de Kamer is gebracht. Kiezers van alle gading hebben door fraaie leuzen zich laten meösleepen en den » redder des vaderlands" tot hun afgevaardigde gekozen. Hy zelf staat thans aan het begin eener nieuwe loopbaan, die leiden kan, gelijk velen duchten, tot het oppergezag over den staat, maar die hem ook nog dieper dan in vroegere onbeduidendheid kan doen terugzinken. Dat hangt, naar den mensch gesproken, clleen af van de bestendigheid der volksgunst, waarin Doolanger thans deelt. Voor 't oogenblik echter is Boulanger do held yap den dag. Zijn overwinning, zoo juichen zgn vrienden, iras volkomen, en de «manifestatiün" in die districten wasr toch geen kans bestond, *ijn uitstekend gelukt. Dit te ontkennen 'gaat niet aan, hoezeer men den loop der dingen ook moge betreuren. De verkiezing van den generaal heeft inderdaad getoond, dat hij ttiins dp man der yolkspiFrtfl, de man naar het hart des volks is. In Dordogce, waar Ljj gekozen werd (de volledige uitslag is nog niet bekend) verkreeg LU t—a- 'n stemmen tf " repUbllke{nEca;- £j£ .e* stander een 30.000 stemmen. Een verschil dns van 30.000. Weet men nu, dat Lij een vorige verkiezing de republikein met GO.OOO stemmon gekozen werd, terwijl de monarchist er 58.000 op zich vereenigde, dan ziet men hoe groot de overwinning is, door Bonlanger behaald; hoe hij thans door kiezers van alle partgen is gesteund ; door Conservatieven, Radicalen, Bonapartisten en Honaicbisten. Dat juist is het veelbeteekenende van den uitslag, en zal, als we zeiden, velen het hart met vrees vervullen. In het departement Aisne, waar het een tweede verkiezing gold, verkreeg Boulanlanger nog 11,600 stemmen, schoon hg, terugtrekkend, den kiezers had aangeraden hun stem uit te brengen op den radicaal Doumer. Deze bracht het thans tot 42,000 stemmen — Jadiuemart, de Bonapartist, had er 33,000 — en is dus gekozen. In Aude, het andere departement waar een • manifestatie" door de vrienden van Boulanger werd voorbereid, moest een opvolger gekozen worden voor den opportunist Papenaud, die den lSden October 1885 bij d-) tweede stemming werd gekozen met 42,600 stammen, terwijl de candidaat der rechterzijde er 28,500 verkreeg. Nu is ver moedeljjk de radicale candidaat Ferroul, die tevens door de socialisten werd gesteund, gekozen; want volgens de laatste opgave verkreeg Ferroul 22.000, de republikein Coural 16,000 en Boulanger 7000 stemmen. Aan het ministerie zal, in de eerste plaats, deze uitslag geen goed doen. Het voorbeeld der enkele vrienden, die het reeds den rug toekeerden wegens zijn zwak optreden tegen zal hoogstwaarschijnlijk door meerderen gevolgd worden. En dan zal Floquet genoodzaakt wezen, zijn bechtsten steun te zoeken bjj zjjn vijanden ; waar?gk geen bengdenswaarüe toestand! Innerlijk zwak wordt daardoor de positie van Fioquet en zijn coüegaas, zoodat het zeer de vraag is, of het ministerie bestand zal bljjktn tegen de vele te verwachten schokken, wanneer die teweeggebracht worden met den stormram die Boulanger heet. Is ook het verlovingsplan van prin ses Victoria met den prins van Batten berg voorloopig opgegeven, 't schijnt toch dat dn »Bismarck-crisis" nog niet voorgoed een einde genomen heeft, maar ook slechts voorloopig van de baan gescholen is, denkelok tot na de aarkomst der koningin van Engeland, die binnen een dag of tien te Berljjn verwacht wordt. Overigens wordt thans meer en meer beweerd, dat het verlovingsplan niet de eenige oorzaak der ciisis geweest is. Opmerkeljjk is, dat Von Bennigsen, de leider der nationaal-liberalen, uit Hanover te Berlijn aingekomen en een langdurige samenkomst met vorst Bismarck gehouden heeft. Gelijk besloten was, heeft de Vaderlandersbond in lerland, niettegenstaande het verbod, Zondag op verschillende plaatsen vergaderd, wat tot bloedige tooneelen tusschen de sa*i -ngeschoolde menigte en de politie aanleiding gaf. In Kilrush ontstond een botsing met de politie, waarbij velen in het zand beten en sommigen door bajonet steken gevaailijk werden gewond; in Ennis belette de politie den onruststoker Davitt en den afgevaardigde O'Onnor het woord te voeren, wat tengevolge had, dat de hoorders, voor de redenaars partij trekkend, met d» politie slaags raakten. Tal van personen werden gewond. Te Macroom, waar Tanner, Parlementslid, een speech afstak, kwam de ruiterij met de blanka «abel tusschenbeide; te Loughrea werden dertig personen gekwetst. In deze plaats voerdo de bekende O'Brien op een grasveld het woord voor 4000 hoorders. De burgemeester beval den sailmgekomenen uiteen te gaan, en toen aan dit bevel niet werd voldaan, rukten de politieagenten, soldaten en huzaren, die het veld hadden afgezet, voorwaarts en dreven de menigte uiteen. In vele plaatsen op het platteland konden de Parnellisten evenwel ongestoord bijeenkomen Ten eerste, wijl de politie niet overal sterk genoeg was om handelend op te treden, èn ook, omdat de leren er vaak in slaagden, de overheden het spoor bijster te dcen worden en politiemacht eerst aan» rukte, als alles reeds afgeloopen was. Het gescüil tusschen de Amerikaansche Unie en Marokko is thans geschikt. De Sultan heeft een overeenkomst geteekead, waarbij de uitspraak over hei geschil '- handen gesteld wordt van een M"1 " V *** schen commissaris en f \ consul, ter**» " -«n Amenkaanschen kun—- „• als beide het niet eens -til w rden, door hen een Europeesche scheidsrechter in de zaak geroepen zal worden, dio het geschil beslechten zal. De Porte heeft de Engelsche regeering gepolst, of zij genegen zon zijn de onder» handelingen over Egypte te heropenen.op den grondslag der o vereenkomst Tan Drummond Wolff. Lord Salisbury moet niet geweigerd, maar tevens verklaard hebben dat Engeland in geen geval een herhaling van de vroegere mislukking zal dulden. In de Rumeeusche Kamer heeft de minister van buiteul. zaken, Carp, een verklaring afgelegd omtrent den huldigen stand der staatkundige dingen. Hg zeide, dat de Koning het tegenwoordig Kabinet gekozen had, omdat het tuischen de partgen staat. Het ministerie, dus ging bij voort, zal onpartijdigheid betrachten in de buitenlandsche politiek, en in het binnenland des volks wenschen bevredigen. Wat de verkiezingen betreft, tzhtte hg het onmogelijk bij de thans heerschende opwinding; ter stembus te gaan; men behoorde kalmer tijden af te wachten. De Regeering hoopt dan de Kamer te ontbinden. Ten slotte vroeg hg de goedkeuring der begrooting. Uit Massowah wordt, door den Italiaan» schen bevelhebber zelf, het bericht bevestigd, dat Ras Aloela in ongenade is ge* vallen en door Ras Agos vervangen zal worden. De terugtocht van de hoofdmacht der Abessynit'rs was dei morgens begonnen. De bagage van den Negus en der Abessynische hoofden is naar Adoua gezonden. --- De Duitsche Keizer was gisteren zeer wel Groote aandacht heeft de beteekenisvolle toespraak getrokken, met welke de Keizer dien dag aan Dr. Mackenzie het komman* deurskruis van de Hohenzollerosche huisorde overhandigde. „Toen gü de eersJto maal b« mij kwaamt, zeide de Keizer tot zl)n geneesheer, stelde ik ten volle vertrouwen in u, dewül gü m\j door taün Duitsche geneesheeren aanbevolen waart. Sedert heb ik door eigen ervaring uw bekwaamheden leeren hoogschatten. Het strekt mü daarom bijzonder tot genoegen u deze orde te verleenen, ter dankbare erkenning uwer hooggewaardeerde diensten en ter herinnering aan m\jn trocnsbestUging". Het buitengewone krediet, dat de Duitscha regeering tengevolge der zal aanvragen, moet ongeveer dertig ïniUioan Mark bedragen. uwu Naar aanleiding van een brief van den Engelschen gezant te Berlijn over de over. strooiningen in Duitschland, heeft de burgemeester van Londen een inschrii vinealilst vau liefdegiften geopend. 6 v Omtrent de uitwerking van het water in de streken welke door de Elbe overstroomd zijn. wordt uit Wntenberge het volgende geschreven: Verscheiden overstroomde dorpen zien er, oppervlakkig beschouwd, niet zwaar beschadigd uit. Maar opent men ua deuren der schunbaar ongeschonden huizen dan ziet men daar al de leemen tusachon* muren tot op een manshoogte weggeslagen, terwijl aan de bovengedeelten dier minron door de zijmuren vastgehouden, nog schilderijen, klokken, enz. hangen. He? water kwam zoo snel, dat men geen tüd had iets te redden, en in de dorpen en daarbuiten drrjven op het •watervlak tafels, stoelen kasten en andtr huisraad rond. • Uit Dantzig bericht men, dat de schada van de over«troümingen der Nogat alleen door deskundigen op 16 millioenmark eet raamd wordt. • 'f"™"»», zvjntedert deS ffi fEEpiJP V**X*n aan de pokkon over""7 .1D" us moeten er meer dan COO per!ioU ... uoor deze ziekte aangetast zijn. Uit Odessa wordt aan de Daibj Nïics ge* meld, dat 10.C30 joodscho gezinden, voornamelijk van Oostonrijksche en Rumeensche afkomst, eerlang uit die stad gebannen zullen worden. Een Hollandsen piano-fabrikant da Imvm« W. H. Paling te Syaney, l6uw Zuid Wat? lis, heelt een prachtig geschenk gegeven aan den gouyernev- Lord Carrington. Het geschenk T>esta*,, Uit zijn landgoed te Camden, dat een uitgestrektheid heeft van 18Q hectaren, met alles wat zich daarop bevindt, benevens een som van ƒ 120.CC0, teneinde SfrPP* een hospitaal voor herstellenden te stichten. De heer Paling wenscht het hoa- Pltaal op te richten als een herinnering aan net eeuwfeest der kolonie, en het den naam te doen dragen van den tegenwoordige© Orouverneur, wien hü verzocht heeft de noo- OJge stappen te doen om zijn wenschen ta vervullen. --- Binnenland. AMSTERDAM, 10 April. Verklezingen. v'Lor do herstemmingen op £0 Maart IL werden door den heer P. Dijkhuis, voorzitter der centrale antirevolutionaire kieavereeniging Hecht voor Allen in het district Winschoten, aan de beide met elkander In horst omming komende candidaten, de heeren De Ruiter ZvJlkor en Mansholt het volgende schrijven gericht met het oog op de mogelijkheid voor de antirevolutionairen om een der candidaten te steunen: ---