1 / Flesch heerlijke /» volle melk voor Ci \ï%" ■ i 1 ; -:é fa $&£ '1 A I I• | I • I I * ' ;-*M blik Libbvs k M |.-9 1 Melk, aangelengd I f"-- • met ruim 2 blikken [ ;| |# i water, geeft U i. 1 pf5 ïp '1 /iee/e Jlesschen f- JÉ heerlijke m volle we/A; | IBBBTI Met Libby's melk bent § yfi 5y Uaan den voordeeligen i | kant * Kaas»' Koopt dus Af j% g Geëvaporeerde J^MELK ... i -..- ... .1 :,...!. . • . '074 --- De Bevrijder der Slaven Sir Thomas Fowell Buxton Een strijd .oor nienschelijkheid in het begin der vorige eeme Honderdvijftig jaren geleden werd te Earls Colne, in het graafschap Essex, een jongen geboren, die ondanks eeri niets goeds belovend? jeugd opgroeide tot een der grootste en edelste figuren in de geschiedenis van zijn land. Thomas Fowell Buxton was een groote, luie, linksche slungel. Zijn vader had hij verloren in zijn prille jeugd ; zhn moeder, een zeer vrome Quaker, geloofde in hem, maar ook niemand anders. Hij deugde voor niets, hij leerde niets, en hij was tot niets in staat, al gezien van roeien en enkele andere spa:ten. Zijn eenige vriend was een grove jachtopzier.cr, die lezen noch schrijven kon. Hij veranderde geheel en al, to:n hij In aanraking kwam met de i:i de buurt wonende Curneys. een beroemde Quaker-familie. Deze oefende een invloed op hem uit, welke hem heel zijn verdere leven beheerschen zou. Hij bezocht de Universiteit van Dublin, waar hij zich schitterend onderscheidde, en een eenen prijs na den anderen won, schrijft de Londensche correspondent van de Msb. Hij sloeg een uitnoodiging, de universiteit in het parlemsnt te vertegenwoordigen, af, keerde naar Engeland terug, trad daar in het huwelijk met Hannah Gurney, wier zuster. EUsabeth Fry, onsterfelijk geworden is als hervormster van het gevangeniswezen, en zette, ondanks zijn drukke zakelijke bezigheden, zijn studiën voort, tot hij promoveerde in de rechten en in de ietteren. Reeds spoedig wijdde Buxton. die ren oprecht Christen geworden was. zich aan wat wij tegenwoordig ..maatschappelijk werk" zouden noemen. Voor het eerst verwierf hij algemeene bekendheid, door wat hij deed ten behoeve van de wevers van Spitalfields (Londen), die door de Napoleontische oorlogen tot den bedelstaf gebracht waren. In 1816 hield hij ten behoeve van dezen een rede in het Mansion House, en het gevolg van zijn oproep was, dat staand? de vergadering veertig duizend pond bijeengebracht werd. Een rc-deinar in den eigenlijken zin van het woord was hij niet, maar hij wist op meesterlijke wijze ds onopg2fmukte feiten tentoon te stellen. Hij was een verwoed lezer, die onuitputtelijk feitenmateriaal verzamelde, en hiervan ten b'.hccve van d 3 door hem behartigde zaak gebruik mankte, gelijk een advocaat bij zijn pleidooi. Deze strijder voor maatschappelijke verbetering had niet het voorkomen van wat Multatuli een ..vliegenreddenden dichter" genoemd heeft. Hij was ten man van reusachtige, en tevens prachtig geproportioneerde gestalte, die ieder keurregiment eer aangedaan zou hebben, en zijn mentaliteit was in overeenstemming met zijn geweldig physiek. Met kracht en macht, als een geestelijk zwaardvechter, bond hij den strijd aan tegen het onrecht van zijn tijd. Het was zijn schoenzuster mrs. Fry, die zijn belangstelling gaande maakte voor de toestanden in de gevangenissen. Hij bezocht een groot aantal dier inrichtingen, en publiceerde In 1818 zijn beroemd geworden „Onderzoek naar de Gevangenistucht", waarin de vraag gesteld werd of de bestaande tuchthuis-discipline misdaad veroorzaakte of genas. Toen dit boek later Indië bereikte, De heer Titterton werd het eerst ondervraagd. Hij verklaarde, dat hij als gewoonlijk van zijn vrouw afscheid had genomen en naar zijn bureau was getaan. Tegen 10 uur belde hij haar op om haar te zeggen, dat hij voor hen samen voor's middags een { afspraak niet vrienden had gemaakt. • Om 11 uur belden deze vrienden zijn vrouw zelf ook nog op. Mevrouw Titterton stond hen toen zeer opgewekt te woord. Een kwartier later omgeveer klopte een huisjongen op de deur en ging weer weg, daar hij geen antwoord kreeg op zijn kloppen. Maar de deur, die ingang geeft tot de appartementen, was toen gesloten. De detectiven reconstrueerden de misdaad nu als volgt: Mevrouw Titterton is waarschijnlijk door een misdadiger in haar kamer overvallen. De vrouw, die tenger gebouwd is, heeft zioh energiek verdedigd. De moordenaar is er echter toch in geslaagd haar te overweldigen. Met het jasje, waarmee hij haar eerst knevelde, worgde hij haar. Daarna nam de man het lichaam en wierp het in de badkuip. De vlekken op de muren zijn te wazig, torn nog bij het onderzoek van nut te kunnen zijn. Maar in de lakens van het bed hebben de detectives een vulpenhouder gevonden. D 3 heer Titterton verklaarde, dat deze niét aan zijn zijn vrouw toebehoorde. De moordenaar moet hem dus hebben verloren. Niemand heeft den moordenaar zien binnenkomen, noch zien weggaan. In verband met deze misdaad zijn elf personen gearresteerd. Eén van de buren heeft verklaard, dat zij eenige dagen geleden, tot twee keer toe, een zeer eleganten jongeman heeft ontvangen, die haar vroeg, of een zeker iemand, den naam is zU vergeten, in het huis woonde. Een andere bewoner heeft een neger in werkpak gezien op het dak van het pand. Een van deze twee houdt men voor den misdadiger, i;, .', , --- De internationale Paaschbijeenkomst van de Oxford-beweging te Ollerup (Denemarken). De groep Nederlandsche deelnemers houdt een House Party aan boord van het stoomschip Prinses Juliana op zte. --- De Carrière van een Spoorwegroover Van gangster tot eereburger van Oklahoma City Al Jennings kreeg op een dag berouw Oklahoma City tusschen Texas en Kansas is een typische Amerikaansche middelgroote stad, zooals er tientallen zijn, maar toch hebben de honderdduizend inwoners kort geleden een gebeurtenis beleefd, waar heel Amerika van opgekeken heeft. Het was de begrafenis van een eereburger der stad. Al Jennings, de geliefde en bekende advocaat, was, 75 jaar oud, overleden. Vele duizenden volgden bedroefd zijn baar ; ook de autoriteiten namen aan de begrafenis deel en er waren onnoemelijk veel kransen en bloemen voor een der meest beruchte gangsters aie coit in Amerika heeft huisgehouden. AI Jennings, advocaat en cereburger van Oklahoma; City, was inderdaad veertig jaar geleden nog bendehoofd en spoonvegroovt:. De geschiedenis van dezen man is uniek. Hij kwam in 1860 op een boerderij in de prairie van Oklahoma ter wereld. Het land behoorde destijds nog aan de Crees. Eerst in 1889 werd het door de regeering gekocht, die hier een territorium opende en aan 50.000 landhongerige kolonisten de mogelijkheid bood om zich te vestigen. De jonge A! groeide op in een zeer avontuurlijke omgeving en kreeg spoedig zin om zelf avonturen te beleven. Maar zijn vader wilde niets van al zijn plannen weten en de 14-jarige jongen poetste de plaat, de wijde prairie in om de avonturen te zoeken. Als echt kind van het vrije wilde Westen, ging hij er op uit om de wereld te veroveren. Maar hij kwam op de stoffige wegen in de dalen der oerbosschen enkel maar Indianen, negers en blank, arbeidsschuw gepeupel tegen. Hun gezelschap was niet wel geschikt om den jongen avonturier een goede opvoeding te geven. Vechtersbazen, vaganten, revolverhelden... dat waren Als vrienden en zoo kwam het, dat hij reeds op zijn 16de jaar zijn eersten doodslag pleegde. Hij schoot in een vechtpartij een cowboy neer. Zijn verschrikte vader redde hem voor de gevangenis, maar kon niet verhinderen, dat de jonge deugniet eenige maanden later ten tweeden male het ouderlijk huis verliet om de gedroomde avonturen te beleven. Ook deze poging mislukte. Spoedig ging het met den jongen Al, wiens vrienden voor de wet zoo weinig respect hadden, steeds meer bergaf. Hij werd eerst een dief, toen spoorwegroover. Ten slotte stond hij aan het hoofd van een heele rooverbende, welke de schrik der toentertijd nieuwe spoorwegmaatschappijen was. Een hooge belooning werd op zijn hoofd gesteld — maar de rooverhoofdman Al Jennings wist steeds weer handig te ontkomen aan alle razzia's der politie. Vijftien jaar duurde dit wilde, ongebonden leven, deze strijd tegen recht en wet. Al Jennings, allang een man geworden, scheen zich heel behaaglijk te voelen als gangsterleider — tot hij op esn dag plotseling berouw kreeg en naar Oklahoma City ging om' een nieuw leven te beginnen. (Het was destijds een nest van een paar duizend inwoners). Natuurlijk werd hij gearresteerd en voor de rechtbank gebracht. Zijn berouw hielp hem niet veel. Hij kreeg een langdurige gevangenisstraf en daarmede scheen Al Jenr.ings' lot beslist. i i i Maar het nam een onverwachten keer. Op een dag verscheen namelijk de bekende schrijver O'Henry in de gevangenis bij Jennings, wiens geval hü gehoord had en sprak met hem. Dit onderhoud had een onverwacht gevolg. O'Henry vond de geschiedenis van den gevangene zóó romantisch, dat hij hem aanried zijn lotgevallen te beschrijven. De berouwvolle roover volgde den raad op, hij zette zich aan het werk en begon zoo goed en zoo kwaad hij kon zijn avonturen te beschrijven. , Toen het boek klaar was nam O'Henry het mee en zocht er een uitgever voor. Kort daarop was het „boek van den misdadiger" gedrukt. De titel ..De biecht van een berouwhebbende" was zóó opvallend, dat de intusschen werkelijk spannende ioman een geweldig succes werd. Jennings had niet alleen elke van zijn misdaden getrouw geschilderd, maar ook zijn best gedaan cm aan te toonen hoe zijn avontuurlijk leven hem slechts ontgoochelingen had gebracht en de verdiende straf. Dr.t vreemde boek kreeg in handen president Theodoor Roosevelt, die veel voelde voor prairiehelden. De lectuur maakte zoo'n indruk op hem, dat hij den gangster-auteur begenadigde om hem een nieuw leven mogelijk te maken. Al Jennings stelde hem in geen enkel opzicht teleur. Nauwelijks in vrijheid, het honorarium voor zijn boek in zijn zak, studeerde hij in de rechten en vestigde zich als advocaat in Oklahoma City. Slechts weinigen hadden een vermoeden, dat de oprechte voorvechter voor recht en gerechtigheid, voor vrede en orde in den staat, eens had behoord tot hen, die hij nu zijn beet deed op den rechten weg terug te leiden. Zijn sociale verdiensten bezorgden hem een reeks onderscheidisgen en ten slotte benoemde de stad hem tot eereburger. Van gangsteraanvoerder, schrik der spoorwegen, roover en revolverheld tot geliefd advocaat, schrijver en eereburger — dat is een weg, welke zelfs in het groote, avontuurlijke land van alle ongedachte mogelijkheden iets eenigs is. i' --- GOUDMAKER VEROORDEELD. De ■ Berlijnsche „goudmaker" Kurschildchen, die in 1930 tot l'/2 jaar gevangenisstraf was veroordeeld, is zoodra hij uit de gevangenis ontslagen was, weer met dezelfde soort oplichterijen begonnen. Hij beweerde nu een procédé te hebben gevonden om 40 liter benzine te halen uit een centenaar steenkool, en het goud haalde hij nu niet langer uit kwikzilver maar uit kiezelzand. Toen de .regeering hem gelegenheid gaf in een Berlijnsch laboratorium te demonstreeren, mislukten alle proeven en de justitie grep in, omdat Kurschildchen alweer heel wat kleine lieden van hun spaarpenningen beroofd had. De rechtbank te Dusseldorf heeft hem thans tot 3 jaar tuchtihuisstraf veroordeeld. ---