ANKERPIIS ALOM GEDRONKEN 15531 --- ————————^—— = — ;— i Verofgcingêïs die zich op de lucht-maileditie van het Bat. Nieuwsblad hebben geabonneerd, zenden ons ongevracgd de hoogste loftuitingen. Modern — Aantrekkelijk l Abonnementen f 3— per kwartaal (buitenland j -4.—). --- Koolhoven-vliegtuig verongelukt Bij demonstratie voor Leger-autoriteiten Beide inzittenden vonden den dood Vlammen laaiden op Den lldcn dezer, naar ons reeds I geseind werd, is op het vliegkamp ' Socstcrberg een verschrikkelijk ongeluk gebeurd. E«'n Koolhoven FK | 52, welke door Baumann in gezelschap van werkmeester Maan, werd ' vnnrgevlogen voor verschillende legerautoriteiten, is na een duik* lucht verongelukt. De lelde inzittenden vonden drn dood. Over c'it ongeval schrijft m-i' ->ns nu uit Soesterbcrß c!d. 12 dezev de \ .Iscp.dc bjjzsnderheden. De Koo'hovcn FK 52. met BUO I'.K. ; Pegasus-motor en drle-bladigc schroei, die gistermiddag voorgevlogcn werd. heeft in vele moeilijke stunts dien midda; zijn bruikbaarheid get-ond, Verrchillsnde figuren draaide Baumann er mec af. Tenslotte cen dulkvlucht. Daaruij zagen de kijkers en waarnemers plotseling iets van het toestel losraken en naar achteren vliegend Dat iets is waarschijnlijk een stuk geweest van de kap. Het geraakte In het richtings- j roer en op het kielvlak en nam daar een stuk van mee. i I Desondanks planeerde het toestel nog zeker wel drie minuten uitmuntend, totc'.at Baumann op omstreeks 100 meter hoogte boven het terrein kwam in ietwat moeilijke positie. Deskundige toe-1 schouwers meenden een oogenblik nog, ' dat de vlieger het doorzakken van het j toestel wilde demonstreeren, toen het ontzettende gebeurde De vlieger maakte op ca. 100 meter hoogte de ongelooflijke vliegfout zijn toestel veel te vlak te brengen, het kwam daardoor in de vrille, maakte anderhalven slag en boorde zich daarna met volle kracht in den grond. Het volgende moment laaiden de vlammen hoog op. Natuurlijk was er dadelijk hulp bij de hand. Die was, wat de menschen betrof, niet meer noodig ; zij vonden in den ontzettenden vrille-klap den dood. De vlieger was uit het toestel geslingerd, de werkmeestcr zat nog op zijn plaats. Koolhoven F. K. 5!, het toestel dat te Soesterberg is verongelukt --- NADERE BIJZONDERHEDEN Omtrent de toedracht van het ongeluk met de Koolhoven FK 52 vernam het Vad. nog het vclgende : Bouman had met goed gevolg ecnige stunts uitgevoerd, Plotseling maakte hij cen piqué, waarbij tot grootc ontsteltenis der vele toeschouwers, enkele deelen van liet k'.clvlak en richtingsroer van het vliegtuig losscheurden. Nog even kwam het toestel recht, maakte cen vlakke bocht, doch geraakte daarna op ongeveer honderd inctcr hoogte in een vrillc en ïloeg te pletter tegen den grond. Onmiddellijk sloegen de vlammen hoog uit het wrak van het vliegtuig. Met behulp van schuimspuiten mocht het den leden van den hulpdienst van het vliegkamp, die dadelijk toesneldtn, gelukken het vuur te blusschen. Naast liet toestel vond men het geheel verkoolde lijk van den vlieger, die vermoede ijk bij den schok uit het vliegtuig W2s ge- slingerd. De mecanicien zat nog in zijn waarnemersplaats. Beide lijken werden voorloopig op een baar geplaatst in het hospitaal van het vlicgve'd. Rondom het vliegkamp hadden duizenden toeschouwers Ce verrichtingen van den vlieger gevolgd. Men was zeer onder den indruk van het ongeluk. Hrt Koolhovenvliegtuig FK 52 had een Pegasus-motor van 800 pk en een drlebladige luchtschroef. Er' waren juist veel belangstellenden op Soesterberg. toen het ongeluk gebeurde. Niet alleen militairen stonden naar de verrichtingen van de FK 52 te kijken, er was ook een contingent Engelsche padvinders nabij het vliegveld, dat een dag uit was en op Soesterberg zou worden onthaald. Verder was er veel publiek, dat eensdeels naar het vliegen, anderdeels naar de padvinders kwam kijken. Voor de oogen van al deze menschen is het ongeluk gebeurd. Vermoedelijk hebben nóch de bestuurder, nóch de mecanicien iets bemerkt van het feit, dat de machine na de dulkvlucht ecnigo stukken verloor. Beiden moeten op slag zijn gedood. Op enkele honderden meters van het hekwerk waarachter het publiek de verrichtingen van de nieuwe machine volgde, is het toestel neergestort. Het spreekt vanzelf dat ieder zeer onder den indruk was en ook de Engelsche padvinder.-, die zich voorgesteld hadden een prettisen dag te zullen hebben, waren zeer geschokt. Zij zijn dadelijk daarop naar huis gegaan. Het vliegen is voor den verderen dag afgelast en de hangars werden gesloten. De resten van het verongelukte vliegtuig zijn in beslag genomen voor ten nader onderzoek naar de oorzaak. --- FEUILLETON Poirot speelt Bridge door AGATHA CHRISTIE 4'J) „In elk geval staat het te bezien, of 7.0 haar veroordeeling beleefd had", zei Poirot. „Ze was ziek, heel ziek". De dokter knikte. „Ik geloof, dat u daarin gelijk heeft. Misschien Is het dan zoo het beste !" Hij ging naar de trap. Battle liep hem achterna. „Een oogenblik nog, dokter". Met £ijn hand op den knop van de •slaapkamerdeur keerde Poirot zich om. „Mag ik even naar binnen gaan ?" Battle knikte „Gaat u maar. Wij zijn binnen klaar". Poirot ging naar binnen en deed de deur achter zich dicht Hij ging naar het bed en keek neer op het rustige, doode gelaat. „Een moeilijk geval! Een zeer moeilijk geval!" Had die rustige, beheerschte vrouw den dood gezocht om een Jong meisje schande en misschien nog erger te besparen of bestond er een andere, veel luguberder verklaring ? Er waren factoren Opeens boog hij zien over het bed heen en bekeek een donkere, verkleurde plek op den onderarm van de doode. Dan richtte hij zich weer op. Zijn grocnblauwe oogen schitterden op een eigenaardige, roofdierachtine manier een manker, ,die oen paar beambten van de Süreté In Parijs herkend zouden hebben. Vlu? ging hij de kamer uit en liep de trap af. Battle en een van de agenten stonden beneden in de hal te telcfoneercn. De agent legde den hoorn neer en keerde zich naar zijn superieur : „Hij is nog niet terug, hoofdinspecteur". Battle zei: „Despard. Ik doe moeite, om hem te pakken te krijgen. Er ligt een (brief op hem te wachten met het poststempel : Chelsea... dus ze heeft er hem toch ook een gestuurd". In plaats van antwoord te geven, deed Poirot een vraag, die in geen enkel verband met de opmerking van Battle stond. „Had Dr.Roberts, toen hij vanmorgen hier kwam, ontbeten ?" Battle staarde. „Nee", zei hij dan. „Ik herinner me, dat hij me verteld heeft, dat hij zonder ontbijt weggeloopen was". ' ..Dan is hij nu (Waarschijnlijk thuis. Even opbellen". „Maar waarom ?" Poirot was echter al bezig, het nummer te draalen. Dan zei hij : „Dr. Roberts ? Spreek ik met Dr. Roberts zelf ? .Tuist, met Poirot. Even een vraag dokter. Kent u net nandschrift van Mrs. Lorrimer ?" „Het schrift van Mrs. Lorrimer? 1k... nee, ik geloof niet, dat ik dat ooit onder de oogen heb gehad'.'. „Je vous remercie". Poirot legde vlug den hoorn weer neer. Battle stond hem met gefronste wenkbrauwen aan te kijken. „Wat voert u nu weer in uw schild, M. Poirot ?" vroeg hij rustig. Poirot pakte hem bij den arm. „Luister, mon ami! Een paar minuten, nadat ik hier ben weggegaan, is i Anne Meredith Madame Lorrimer eenl bezoek komen brengen. Ik heb haar de; stoep op zien gaan, maar het was al donker en ik had me ook kunnen vergissen. Dadelijk na het vertrek van Miss! Meredith is Mrs. Lorrimer naar bed gegaan. En daarna heeft ze, volgens haar' gedienstige, geen brieven meer geschreven ! En om zekere redenen, redenen, die je duidelijk zullen worden, als ik je het onderhoud, dat ik met haar gehad heb, vertel, geloof ik niet, dat ze die drie brieven van te voren heeft geschreven. Maar wanneer moeten ze dan geschreven 'zijn ?" .JNadat de dienstboden naar bed waren ?" opperde Battle. „En toen is ze opgestaan en heeft zij ze zelf gepost". „Dat is mogelijk, ontegenzeglijk, maar er bestaat nog een andeje mogelijkheid, dat zij ze nooit geschreven heeft". Battle floot. „Groote God u bedoelt toch niet '" i I De telefoon begon te rinkelen. Del agent nam ócn hoorn op. Hij luisterde even en keerde zich dan naar Battle. ,3rigadicr O'Connor telefoneert vanuit de woning van majoor Despard. Er wordt daar beweerd, door den conciërge, dat de majoor waarschijnlijk naar Wallingford-on-Thames is". Poirot pakte Battle bij den arm. „Vlug, mon ami. We moeten onmiddellijk óók maar Wallingford-on- Thames. Ik voel me niet gerust ik ben niet zeker, dat dit het einde van de : moeilijkheden is Die jongedame is ; gevaarlijk... ze is gevaarlijk, zeg ik je !" j --- „TWEE BESTE KRACHTEN” Kort nadat het ongeluk met de FK 52 was gebeurd, lueft c'e Telegraaf cen onderhoud gehad met den heer Frits Koolhoven, die juist uit Brussel terugkwam waar hij een paar demonstraties gearrangeerd had voor ir. Baumann. Direct bij aankomst op Waalhaven werd de heer Koolhoven opgeb?ld door ka-» pitein Bach van vliegveld Soester-j berg, die hein c'e nosdlot'.igc tijd'rg bracht. „Tvve var, mijn '.. t • k acht n". aldus de hrer Koolhoven, „heb ik plots:ling djor c'.en d.od verloren. Gelukkig voor de nabestaanden zonder dat hun eenige schuld tr:ft. want volgers de waarnemingen op Soe?terberg, die kapitein Bach mij mededee.de, moet een noodlottig toeval schuld zijn aan het ongeval". Op Soesterberg heeft men n.l. waargenomen, dat de cabine, die bij de FKS2 doorzichtig is, van het vliegtuig is gerukt toen het in een duikvlucht was. De kap heeft daardoor het richtingsroer en ook een gedeelte van de stabilisatievin weggeslagen. Dit gebeurde op groote hoogte, maar uit alles blijkt, dat de vliegers hun tegenwoordigheid van geest niet hebben verloren en de mogelijkheid tot landen aanwezig hebben geacht. Anders zouden beiden ongetwijfeld van de parachutes, die zij steeds dragen, gebruik hebben gemaakt. Vooral Maan. die in het parachutespringen zeer bedreven is, zou dit niet hebben nagelaten. Hun plichtsbesef is hun echter noodlottig geworden, want toen ir. Baumann de kist reeds tut 100 meter boven het vli ■.-.. Iri ht .. e het 1 e - ■■:;• hem ui -e handen :Te lipt zijn. '.'.::.."0..... doordat dj snelheid -.at lerminderd was, deze niet voldoende geweest practisch te werken op hst ïtuk vin dat nog over was. Toen was het ongeluk onvermijdelijk. Ik kom nog meer tot mijn conclusie, a.dus de heer Koolhoven, wanneer ik overdenk, dat ir. Baianann wist, dat ook zonder roer het vliegtuig onder zekere omstandigheden stabiel is. De heer Koolhoven vemoedt, dat bij de duikvlucht ir. Baumann bij het afzetten van het gas, met den elleboog de sluiting' van de cabine geraakt heeft, waardoor deze open is gegaan en de wind de rest gedaan heeft. --- NIEUWE KLASSE De FK 52 is een nieuw militair vliegtuig;, dat vervaardigd wordt bij de Koolhoven-fabrieken. Het is een tweepersoons-jager, de eerste van een klasse, welke in Nederland nog niet bestond, omdat er tot nog toe slechts eenpersoons-jagers, verkenners en lichte bommenwerpers bestonden. Bouw e:: ontwerp van het vliegtuig zijn geschied in overleg met de deskundigen van de luehtvaartafceeling te Soesterberg. De FK 52 kan een snelheid bereiken van ruim 370 km per uur. Voor dit doel heeft men speciale aandacht geschonken aan een goeden vorm. De nieuwe theorieën zijn er in verwerkt. De open zitplaatsen, welke bij groole snelheden veel luchtweerstand veroorzaken, zijn vervangen door een cabine met doorzichtige bekapping. De bemanning kan hierdoor bovendien gemakkelijker van gedachten wisselen en is beschermd tegen koude en wind. Door een vernuftige constructie kan het achterste deel van de overkapping geheel in den romp verdwijn n. waardoor de achter den bestuurder gezc-tcn tchntter i:i i loer middel vu c n >! ■• ;! •.■.•■• /eer h ; vli ;g--tui • naai achi . -.. '• ve/dedii en. Mede roor het ontwikkelen van een roote snelheid is hel landingsgestel met slechts nv.c vrijdragende stijlen zeer eenvoudig uitgevoerd. De constructie van het vliegtuig komt in vele opzichten overeen met die van de FKSI, den militairen trainer. Een technische bijzonderheid vormen de benzinetanks, welke de piloot door een handle over te halen kan laten vallen, j Van belang is dit. wanneer tijdens een j gevecht de benzinetank wordt geraakt. I De FK 52 is uitgerust met een Britschen Mcrcury-motor van 830 pk. heeft een spanwijdte van 9.8 m, een lengte van 8.35 m en een hoogte van 3.3 m. Het vliegtuig weegt 1350 kg en kan een lading van 1200 kg meevoeren. [ --- NEGEN EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK Een ongeluk „Anne", zei Rhoda. „Hmmm ?" „Toe, Anne geef nu niet zóó antwoord. Je bent nog half met je gedachten bij dat kruiswoordraadsel. Je moet even luisteren heusch". ..Ik luister!" Anne schoot overeind en legde de krant naast haar neer. „Zoo is het beter. Luister eens, Anno". Rhoda aarzelde. „Als die man komt ". | „Wie bedoel je ? Hoofdinspecteur Battle ?" „Ja. Zeg, Anne toe, doe me een plezier en vertel 'era, dat je ook nog bij Mrs. Benson bent geweest". Het gezicht van Anne verstrakte. .Onzin. Waarom zou ik dat doen ?" ..Omdat, als je het niet vertelt, maakt het beslist den indruk, dat je -t hebt willen verzwijgen, 't Is heusch beter, dat je het eerlijk zegt ". „Idioot, als ik er nu o|*'cns mee aankom !" zei Anne koeltjes. ..Ik heb dadelijk gewild, dat je het zou vertellen". „Best mogelijk. Maar 't is nu te laat, om daarover te gaan zitten zeuren". „Hmm !" Rhoda keek het tegendeel van overtuigd. Anne zei geïrriteerd : „En ik begrijp ook niet, waarom dat per se moet! 't Heeft met dit toch niets te maken !" ..Nee, dat niet". ..Ik b°n er nota bene maar twee maanden geweest. En hij wil die dingen alleen weten als eh referenties om inlichtingen in te winnen. En dan tellen twee maanden niet mee". ..Nee dat is wel zoo. *t Is kinderachtig »van me, dat geef ik toe, maar het. laat me gewoon niet met rust. Ik vind dat je het moet vertellen. Als het op een andere manier uitkwam je kunt nooit weten zou het toch een gekken indruk maken 't verzwijgen, bedoel ik". „Ik zou niet weten, hoe het uit moest komen, zooals jij het noemt. Behalve jij weet niemand het". „Nee dat is zoo". Anne reageerde onmiddellijk op de lichte aarzeling in Rhoda's stem. „Wie weet het dan nog meer ?" »Wcl alle menschen in Combcacre..." zei Rhc-da na even aarzelen. „O, die !" Anne haalde geringschattend de schouders op. „Il; geloof niet, dat er veel kans .bestaat, d:it Hoofdinspecteur Uatt'.e tegen cm van die menschen opbotst. Dat zou werkelijk een heel gekke samenloop van omstandigheden zijn !" „Zulke dingen komen voor". „Rhoda, ik begrijp je niet. Niets voor jou om zoo te zeuren. Den heelen tijd is dat nu al zoo. Zeur, zeur, zeur, den hcelcn dag door". ~'t Spijt me verschrikkelijk, Anne, maar je weet hoe de politie is als ze er achter komen. dat. je dingen voor zo verzwegen lubt". „Daar komen ze niet achter. Wie zou 't zo moeten vertellen ? Alleen jij weet ervan". , Geen minuut tevoren had ze hetzelfde gezegd, maar dezen keer had haar stem een anderen klank of ze onder het praten een mogelijkheid overdacht. „O. Anne, als ik je maar zoo ver kon krijgen, dat je het deed", zuchtte Rhoda met een ongeJuldig gezicht. Ze wierp Anne een schuldigen blik toe, maar Anne keek niet naar haar. Zo zat met gefronste wenkbrauwen strak naar den grond te kijken, of ze een ingewikkelde berekening maakte. (Wordt vervolgd). --- Na tien digen geschitterd hehben. bevedt het Jamboree-terrein te Vogelenzang thuis een vrij troustejuozen a .nblik : ('e meeste t:ubkampen zijn verlaten en de nog aanwezige padvinders bereiden zich voor op hun vertrek — (lirrbavin : Twee Zweedsche jangens me'. — natuurlijk! —een paar Ilol'andsehe klompen als aandenken op den rtifr, op weg mar huis --- MAAN, DE LUCHTACROBAAT De heer Maan. de mecanicien van ae verongelukte FK 52, werd in 1908 te Rotterdam geborer.. Alvorens hij in dienst trad bij ce NV. Koolhoven's vliegtuigen, was hij verbonden aan een circus, dat met vliegtuigen werkte in België en Frankrijk. Hij was een man met stalen zenuwen, die bedreven was in luchtaerobatiek. on ook meerdere malen als parachutist op den voorgrond trad. Zeven jaar geleden trad hij in dienst bij de firma Koolhoven, bij welke firma hij coor zijn kennis en vroolijk humeur aller achting genoot. Hij gold als de meest bekwame mecanicien eer vliegtuigfabrieken en maakte als zoodanig ook de zoo noodlottige demonstratie op Soe.uerberg mede. De heer Maan was gehuwd. --- ALFKED BAUMANN t De heer Aifred Baumann werd Sn 1908 re Bazel geboren. Hij studeerde te Zürich. waar hij eerst slaafde voor werktuigkundig ingenieur. De hoer Baumann zette daarna aan de Hoogesehool te Zürich zijn studiën voort, waarna hij eveneens het diploma voor dyanmica behaalde. No? een jaar heeft de heer Baumann daarna de handelsschool te Zürich bezocht, totdat hij in dienst trad bij de Zwitsersche maatschappij Alpar, waar hij door de kennis, die hij als kapitein bij het Zwitsersche leger op vlicgtuiggebied had opgedaan, werd aangesteld als invlieger en tevens belast werd met het afleveren van vliegtuigen. Deze functie heeft de relatie met Koolhoven doen ontstaan, waardoor hij nu drie jaar geleden bij deze firma in dienst trad. Aanvankelijk werkte hij op