yieuralgisthe pijnen worden gzstild door ta bietten Prijs 75ets 4794—15 j --- Binnenland. De Terschellinger loodsschoener. Ten einde raad. Onze medewerker Navigator schrijft ons: Hoewel het gebeurde met den Terschellinger Loodsschoener No. 2 op 25 Nov. '25, in den lande reeds in het vergeetboek schijnt te blijkt ons dat op Let eiland Terschelling, in het bijzonder bij de nagelaten betrekkingen der slachtoffers, de zaak nog lang niet vergeten is. _Zooals bekend mag worden geacht, zijn in de haven van Terschelling mijnvegers gestationeerd, die bii gunstige gelegenheid naar het wrak van den schoener zoeken. Dit zoeken geschiedt volgens de autoriteiten op het verzoek van de weduwen der verdronken loodsen. Want deze vrouwen hopen,, dat met het vinden van het wrak ook de lijken hunner mannen gevonden worden. Nu van het voorjaar door den schipper der U. K. 214 wel touwwerk en zeilen werden opgevischt, afkomstig van een wrak vlak onder de kust een gebeurtenis die weer oude wonden open reet en door de mijnvegers steeds maar niets gevonden wordt, rijst bij hen de vraag of de leiding van het visschen wel over voldoende kennis en ervaring beschikt. Met een feit voor oogen als het vruchteloos zoeken der Marine naar verloren ankerkettingen van het vuurschip van Terschellingerbank en het terstond vinden dezer kettingen door Kapt. Kuiper van Bureau Weismuller, is hier gereede aanleiding toe. Toe er onlangs eenige weduwen vernamen, dat er tusschen den schipper der U. K. 214 en een der kommandanten der mijnvegers een onderhoud had plaats gevonden, klampten zij den schipper aan. Zij vernamen dat deze had aangeboden met de mijnvegers naar zee te gaan om de plek te wijzen waar hij zeil en toiuven had gevonden en dat volgens hem het wrak in drie dagen gevonden kon. zijn. De schipper was echter niet meegegaan, omdat hij het met den kommandant over de leiding bij het 'visschen niet eens kon worden. Nu is het logisch dat men den visscher niet de leiding kon geven, maar wijl het- visschen alleen zou plaats vinden ter wille van de nabestaanden en niet tot meerdere glorie der Marine, kon o.i. hier wel wat meer meegaandheid betoond worden. Naar wij ter plaatse _ vernamen, weten de weduwen na de hier genoemde feiten niet meer wat haar te doen staat en willen zij een beroer) docn_ op de Koningin, om op een andere wijze van zoeken aan te dringen, opdat de indentiteit vast gesteld worde van het vaartuig waarvan de zeilen en touwen gevonden werden. Met de wetenschap echter wie _in deze de raadgevers der Kroon zijn, achten wij de kans op succes al heel gering. --- Het landbouwjaar 1926. Niet gunstig. De boekhouding in het landbouwbedrijf vindt meer en meer toepassing. Vooral toen na den „vetten"^mobilisatietijd door belangrijke prijsdaling de meer magere jaren kwamen en de belastingschroef flink werd aangedraaid, is de Nederlandsche landbouwer de groote waarde van geregelde bedrijfsboekhouding gaan inzien. Voordien was het vrijwel alleen de gemeente Gronineen, welke elk jaar de resultaten publiceerde van hare meerdere en groote landbouwbedrijven in de Veenkoloniën, in den Reiderwolderen in den Ruigezandsterpolder. De Groninger boer had toen met de publikati < van de uitkomsten der bedrijven weinig op. en herhaaldelijk is getracht de resultaten van de stadsboerderijen voor den algemeenen toestand als vrijwel waardeloos voor te stellen. Nu liggen van reeds honderden en honderden boerderijen in verschillende deelen'van het land de boeken open op tafel! Open! tenminste voor de ambtenaren van de kontrolebureaux voor landbouwboekhouding, welke in de laatste jaren in de provinciën Groningen. Friesland, Drente, Overijssel, Noord- en Zuid-Holland, Zeeland en Noord-Brabant zijn tot stand gekomen. Over 1923/24 Londen die centrale bureaux reeds gegevens verschaffen over 852 bedrijven, en over het boekjaar 1924/25 van 1228 bedrijven, tezamen omvattende 19.441 H.A. bouwland en 21.851 H.A._ grasland. Een vrij snelle ontwikkeling in de landbouwbedrijfsboekhouding, zooals men ziet. Voor Friesland en Drente zijn over 1926/27 de voorloopig vastgestelde bedrijfsuitkomsten gepubliceerd. _ Die blijken ir. het algemeen niet gunstig te zijn In Friesland hebben van da 768 gekontroleerde bedrijven 520 met winst en 248 met verlies gewerkt; van alle _ bedrijven tezamen bedraagt de gemiddelde winst f 975 per bedrijf, tegen f 1585 over 1925/26 en f 3061 over 1924/25. Met winst wordt bedoeld het bedrijfsinkomen, dat moet dienen voor het levensonderhoud van den boer en zijn gezin. In die winst zijn alle voordeelen, welke de landbouwer uit het bedrijf geniet, begrepen, behalve het genot van vrije woning. Voor eigen bedrijfskapitaal werd geen rente afgetrokken. Over 't- algemeen »gaven de greida-