Onze gedelegeerden in Genève. liet optreden van onze gedelegeerden in Genève is ovejr het algemeen rustig, degelijk en zaakkundig, maar bij het samenstellen der delegaties wordt niet het juiste standpunt De minister kiest de meest gu.schikten. Maar hij moet ook de meest overtuigden zenden en degenen, die een groote achterban hebben en dus het doeltreffendst propaganda kunnen maken. De konferentie te I'arijs, die een beperkt doel had, heeft met groote moeilijkheden gekampt. Dat kwam o.a. door een lange afwezigheid van den heer P o s t h u m a. Maar waarom heeft men Wibaut thuis gelaten? Was hij minder deskundig dan de heer P o s' li u ra a! In Genève behoort de politieke taak vervuld to worden door politici en niet door ambtenaren. Zij kunnen atleen de taak hebban, de gedelegeerden bij tc staan. Er zijn verwijten gericht aan den'neer Loudon over zijn optreden in de ontwapeningskommissie. Doch de Itegeering en niet den heer Loudon moet verwijt treffen. De is gezant te Parijs. En Frankrijk is na den oorlog de scherpste tegenstandster van ontwapening. Men had den heer Loudon dus niet in de onmogelijke positie moeten brengen, óf het ontwapeningswerk in den steek laten öf zijn positie in Parijs moeilijker te maken. De rede van den heer Kutgers in de zesde ontwapeningskonferentie geeft blijk van dezelfde bedoeling: hij pleitte voor de onaanstastbaarheid van het groote leger en dat kon geen ander zijn dan het Fransche. Immers Engeland en Duitschland hebben ze niet en het Russische is niet veel waard. Het is een cavallerie-leger zonder veel kader. De heer Uutgers is zeer tegen zijn zin meegegaan met de Fransche mentaliteit, omdat er geen sterke publieke oj>inie voor ontwapening was Maar dat is niet de schuld van de *S. D. A. P,, 'die een internationaal petitionnement voor ontwapening hield. De heer Rutgers heeft trouwens niet het recht om te klagen over liet aebrek aan een publieke opiniet yoor ontwapening. Zijn eigen partij heeft een verwoede bewapeningspropaganaa gevoerd bij de laatste verkiezingen, zooals spreker bewijst uit een in Friesland verspreid anti-revolutionair strooibiljet. Men heeft ook getracht tot een internationale te komen betreffende het reddingswezen aan de kust. Helden als Dorus Rijkers moeten bedelen om aan levensonderhoud te komen. Maar dé regeering acht het niet noodig om iets met de aangenomen resolutie te doen. ,De Npderlands'-he voorzichtigheid lijkt hier veel op indolentie. We zijn een klein land, maar op onze kusten gebeuren heel wat ongeh'kken. Een internationale repeling kan niet moeilijk zijn cn dan zonden we Dorus R ii k e r s niet meer in zijn Zondagsche pakje door het land behoeven te sturen. Met de kleinheid van ons land is het eigenaardig. Als we onze gordel van smaragd" in het staal willen zetten', dan zijn we een groot land. Eveneens, als er defensie aan de orde is. Maar in het buitenland laten we — zeer in tegenstelling met Engeland — de koloniën thuis. De .internationale vrede hangt voornamelijk af van de kleine v staten, die het cement van den Volkenbond vormen. IJet eersto optreden-van den minister te Gejiève heeft hem een gewiphtige positie bezorgd. ■Laat hij die niet verspelen, door —_ naar den Hollandsehen aard — te veel te zwijgen. Ook getuigen kan een daad zijn. Laat de minister daar rekening mee houden. Er zijn in dit kollege "Vfeel vredesv.rienden. Maar" men plant geen v redesboom op een pantserplaat of het affuit van een kanon. Daarop is nog-nooit een zuigeling gelegd, wel een doode, die naar het graf wordt gebracht. Wie den vredesboom tot wasdom brengen wil, plante hem in vj-uchtbare aarde. De heer VAN CITTERS (a.r.) betoogde vervolgens, dat Nederland geen klein land is, omdat ook Indië, Suriname en Curafao er toe behooren. Voorts zette spr. uiteen dat" Nederland goed beleid heeft getoond, door-in de Rijnvaa.rtkorumissie wel discussie toe te staan over dc zorg van do niet gekontroleerde wateren. •"*" ... . Daarna werd een half uur gepauseerd. --- Een scheepsbouwproefstation te Wageningen. De voorbereidende werkzaamheden zullen spoedig beginnen. WAGENINGEN, 21 Maart. — Door het gemeentebestuur van Wageningen zijn, behoudens goedkeuring door den gemeenteraad, beschikbaar gesteld 2.J H.A. grond voor den bouw van een scheepsbouw-proefstation. De onderhandelingen met het bestuur en de regeering zijn thans zoover gevorderd, dat met de voorbereidende werkzaamheden spoedig zal worden aangevangen. Het bassin, dat voor deze inrichting noodig. is, krijgt ondergronds een diepte van 8 Meter en een lengte van 400 M. Het wordt geheel in beton uitgevoerd. De " kostenraming bedraagt rond f 700.000, waarvan-door het rijk 50 pCt. wordt bijgedragen, terwijl de rest komt van de diverse scheepvaartmaatschappijen.' Dg. exnloitatiekosten zullen f 65 a f 80.000 per jaar bedragen, waarvan gedurende de eerste 5 jaren 50 pCt. door de regeering betaald wordt. •- Vttfoloonig zullen te werk gesteld worden, behalver den direkteur, den heer Troost, hoofdingenieur te 's-Gravenhage, twee ingenieurs, een chef tcekenaar, drie teekenaars en veertien man personeel. Het proefstation wordt gebouwd aan de Haagsteeg naast het laboratorium van prof. Sprenger. Ongetwiifeld is de vestiging van dit proefstation voor Wageningen een belang te noemen. Afgezien nog van het werk, dat aan den bouw verbonden is. --- Het korte verhaal. HET EINDE VAN SI KOEROES. Er was verslagenheid in de desa Amboeloeh, want Soekessih was verdwenen. Soekessih, de halfwijze, die alleen woonde-. in haar bamboehutje. Op een morgen, was zij er niet om zich te wasschen in de kali en haar huisje was ge; sloten. En niemand had haar gezien. De vrouwen spraken er over bij het rijststampen in de blokken, en de mannen deden evenzoo toen ze, met hun patjola op den schouder, van hun sawahs terugkeerden. Waar. mocht Soekessih zijn? Ze was verdwenen. Het goedige lachje om haar mond was er niet meer. En ook de gouden munten, die zij op haar kabaja droeg, waren weg. Waar •_ mochten Soekessih en haar gouden munten zijn? Pa Ilak,. de wijze, zei, dat ze dood moest zijn en toen geloofde ieder in de desa, dat ze ook dood was. En nu werd over de doode Soekessih gefluisterd. Hoe kon ze dood gaan zonder dat iemand het wist? '. Drie dagen later geloofde ieder in de desa, dat ze vermoord moest zijn en dat haar lijk in Je bergen moest zijn verstopt. En nog drie dagen later keek iedereen Si Koeroes aan om te zien, of hij geen gouden munten ergens verborgen hield. Men hield niet van Si Koeroes in Amboeloeh. Als men zijn magere gestalte in de eenzaambeid der bosschen zag, dan vermeed men hem 'en als hij in de desa rondliep verstilden de gesprekken en keek men verdacht naar hem. Want ofschoon Si Koeroes nimmer iets had misdreven, vond men hem juist den man om in een stillen nacht te gaan rampokken of het leven van een ander te nemen als daar voordeel in school. Ja, Si Koeroes moest Soekessih hebben vermoord, haar lijk hebben verstopt en haar gouden munten geroofd. Het was Pa Ilak, de grootste Vijand van Si Koeroes, die er den kepala kampong over snrak. Geheimzinnig deed hij het verhaal van den moord, zooals hij zich dien had ingedacht. En toen de keoala kampong dat verhaal niet dadelijk geloofde kwamen er drie getuigen bevestigen, dat zij het hadden gezien. En toen werd Si Koeroes gegrepen en naar den wedana van ..Rambipoedji gesleent. Hij bezwoer zijn onschuld. Maar de getuigenis tegen hem was zóó zwaar, dat de wedana hem overgaf aan den djaksa van Djember, die bem in de gevangenis liet opsluiten. In die gevangenis zat Si Koeroes eenzaam en dacht. Wat had Allah nu over hem besloten? Want het was Allah's wil, dat hij hier zat, anders kon men hem onmogelijk hebbeii jretangkapt. Maar hij klaagde niet. Kreeg hij niet op zijn tijd zijn rijst en zijn vischjes, zonder dat hij daarvoor eerst in het heetst van den dagf op de gloeiende sawah behoefde te werken? Het werd .een groot proces voor den landraad in Djember. Pa Ila'- getuigde, hoe hy Si Koeroes. in den avond uit zijn huis had zien sluipen in de richting van het eenzame huisje *an Soekessih. En twee anderen kwamen getuigen, dat ze hem daar hadden gezien. Wéeir een ander, die laat huiswaarts keerde, had Si Koeroes en Soekessih samen gezien, lend naar de bergen. En nog weer een ander had-in den laten avond een angstschreeuw gehoord .... Maar Si Koeroes bleef ontkennen, dat hij iets van den moord zou weten. Verbaasd hoord3;_hij al die getuigenissen aan en hij begon te twijfelen aan zichzelf. Zou hij Soekessih misschien vermoord hebben zonder dat hij het zelf wist? Als iedereen toch zeide, dat hij het had gedaan, moest het wel waar wezen. En dan moest Toean Allah zeker zijn geheugen hebben ' verduisterd. Nieuwe getuigen werden gedagvaard uit Amboeloeh, want de landraad wilde zekerheid hebben. Maar het leek wel of heel de desa den moord had gezien. De getuigenissen waren eenparig ten nadeele van Si Koeroes en toen de president hem onnieuw vroeg of hij wilde bekennen, paf Si Koeroes ten Blotte toe, dat hij Soekessih had vermoord en haar lijk in een ravijn had geworpen. Als Toean Allah het nu eenmaal zoo beschikt had, wat moest hij, nietige aardworm, dan tegenstreven ? De landraad meende, dat zulk een afgrijselijke misdaad met den dood moest worden gestraft en Si Koeroes berustte in het vonnis. Was het niet de wil van. Allah? On een morgen, heel vroeg, werd Si Koeroes uit het gevangenishok gehaald en opgehangen. En berustend in den wil van Allah stak hij zijn hoofd in den strop. Zoo stierf Si Koeroes, boetend voor een daad, die hij niet had bedreven. En maanden later keerde Soekessih terug uis de verre desa, waarheen ze getogen was zonder iemand iets te zeggen en waar ze had getoefd in een schoone blijdschap, omdat iedereen de munten zoo mooi vond, die zij 'op haar kabaja droeg. ' ABDOEL WANAB. (A ad ruk verboden.) " ' " 7« • - --- Een nieuwe revue voor den V.A.R.A.- mikrofoon. AMSTERDAM, 21 Maart. — In het orgaan van de V. A. R. A. lezen wy, dat de leiding van onzen omroep van veie kanten het verzoek kreeg van de Oudejaarsrevue eeirher-opvoering te geven. Ten einde aan deze' wcnschen tegemoet te komen, heeft pg. C. v. d. Lende opnieuw een propagandistische revue geschreven. die a.s. Zaterdagavond te.9 uur voor den V. A. R. A.(-mikrofoon wordt opgevoerd^ --- De konventie-Colijn. Do konventie-C o 1 ij n zal, met eenige uitzonderingen, het beginsel van in- en uitvoerverboden als middel in den ekonomischen strijd opruimen. A]s eerste'poging tot regeling van het internationaal ekonomi"""h leven is deze konventie van groot belang. Wanneer wij komen tot internationale ontwapening, dan zal deze nog niet duurzaam zijn zonder ekonomische ontwapening. Ekonomische tegenstellingen immers kunnen telkens opnieuw tot konflikten leiden. Daarom zou het een ramp geweest zijn, als de bescheiden poging, door de konventie- C o 1 ij ri gedaan, zou zijn mislukt. De heer C o- J ij n heeft rusteloos gewerkt om deze mislukking te voorkomen; hy heeft er nacht en dag voor gewerkt. • . Dit'resultaat spruit niet voort uit de houding in de tweede konferentie aangenomen. Daarop was het Nederlandsche standpunt: ratifikatie v.in fen-henaald aantal staten is voldoende voor net in werking treden der konventie. Doch daartegenover stond het standpunt dat de staten voorbehoud konden maken in verband met goedkeuring der konventie door andere, met mme. aangewezen staten. Daarmee werd de deur voor allerlei chicanes wagenwijd open gezet. ■ Gelukkig treedt nu Polen toe-als gevolg van het handelsverdrag met Duitschland. Zes landen z°u2,®n z'J.r? overgebleven, als Polen en rsjecho-ölowakije niet wilden ratificeeren en de konventie zou dan alle beteekenis hebben gemist. Dit gevaar had vermeden behooren te worden. Wel is deze konventie nu gelukt — en spreker wenscht er de wereld geluk mee — maar laat men niet te veel voorbehoud .maken bij de voorbereiding van internationale afspraken. Er wordt nu in Genève al vijf weken vergaderd over de tarievenwapen. stilstand van één jaar. Het kan een gevaar zijn, dat men in elk geval i e t s tot stand wil brengen als men eenmaal bijeen is Men krijgt dan soms reirelineen. die meer schaden dan baten. Als een konferentie inderdaad mislukt is, moet men niet trachten haar in schijn te laten slagen. XVIBAUT. --- EERSTE KAMER Wibaut over de verhouding tot België. Schadelijk geschrift van de Nationale Unie. Laat men een zoo breed mogelijk standpunt innemen. Oudegeest over den Volkenbond. 's-GRAVENHAGÉ, 21 Maart. — In de hedenmorgen 11 uur aangevangen vergadering van de Eerste Kamer is de behandeling der begrooting van Guitenlandsche Zaken voortgezet. WIBAUT zal twee punten behandelen: de Belgische kwestie en de konventie-C olij n, waarvan de aanneming gelukkig thans verzekerd is. Wat de Belgische kwestie betreft* wordt er den laatsten tijd weer hard aan onze opvoeding gewerkt, speciaal door de Nationale Unie. Doch spreker beschouwt.' het laatste geschrift dezer vereeniging als van een schadelijke mentaliteit... er kon in het woord „schadelijk" nog een letter meer staan. ... (Vreugde.) Spr. citeert, om het ophitsend karakter -van de brochure aan te toonen. hetgeen daarin wordt opgemerkt over de Belgische houding in de Rijnvaart-kommissie te Straatsburg. De eisch om opheldering omtrent de zorg van Nederland voor de niet-gekontroleerde wateren, was geen wensen. maar een eisch. Al is België geen oeverstaat van den Rijn, het heeft overwegende ekonomische belangen bij de Rijnvaart. ... De heer DE SAVORNIN LOHMAN: Geldt dat voor Japan ook ? ■ ' •WIBAUT Heeft u tegen de opneming van Japan in de Rijnvaart-kommissie geprotesteerd? De heer DE SAVORNIN LOHMAN: Ik heb nercrens tegen geprotesteerd. WIBAUT: Ala Japan in de kommissie vertegenwoordigd is, dan mag België het zeker wel zijn. Wat de brief van prof. Van E.ysinga betreft, het daarin ingenomen standpunt betreffende de zorg van oeverstaten voor de. water-, .verbindingen deelt spreker volkomen. Met den heer v. d. L a n d e is hij het eens, dat wij moeten weten, over welke feitelijkheden wij snrekeri, als wij weer met België gaan onderhandelen. Doch de heer De Savornin L o h m a n geeft van de Belgische houding een te somber beeld. Als er overeenstemming met' Belpië komt,-zal er wellicht een ander kanaal worden aangenomen, dat veel op het Moerdijkkanaal zal gelijken. Maar laat men een zoo breed mogelijk standpunt innemen, al was het maar om vreemde inmenging te-voorkomen. Al wat men doet om België verdacht te maken, druischt in tegen den peest van internationale samenwerking. Geschriften als. dat der Nationale Unie ziin schadelijk voot het internationaal en nationaal belang. " - . --- Rede van Oudegeest. OUDEGEEST begeeft zich niet naar de oevers van Rijn, Maas of Schelde, maar naar die van de Rhöne. _Hij komt dan in Genève bij den Volkenbond, die het vraagstuk der ontwa- Eening althans nader heeft gebracht. Men durft et althans niet rondweg meer af te wijzen. Ook de minister beschouwt het Volkenbondswerk als belangrijk. Er wordt in het Voorloopig Verslag geklaagd over het weinige, dat de Volkenbond in zake ontwapening heeft bereikt. Maar dat is niet de schuld van den Volkenbond, gelijk ook de minister te kennen gaf. Hebben die vele leden een hand uitgestoken om het ontwapeningswerk meer succes te bezorgen? Van die medewerking bleek niet veel bij de behandeling der defensie-begrooting. Integendeel, er is stemming gemaakt voor het bij gedeelten binnenhalen van de verworpen Vlootwet. De minister zou in de goede richting willen gaan.' De bedoeling van snrekers rede is dan Dok het volk, „de man in de straat" gunstiger "te stemmen voor den Volkenbond. Deze kan niet teleurstellen, want hij is een sekretariaat der naties. En toch heeft hij zich in tien jaar tijd een machtspositie veroverd, zooals de wereld nooit vroeger heeft gekend. Men valt den Volkenbond'niet openlijk meer aan, men doet het hoogstens in' de flank. En toch heeft •hij geen legér en vloot, al heeft hij in de laatste jaren al menigen oorlog yoorkomen. De Staten hebben dan ook geen weermacht meer noodig, zoodra ze hun Volkenbondsplicht getrouw.ynakomen. Recht gaat boven,macht. Maar hier is men van oordeel, dat een beetje macht toch meer waard is. ; Dit sekretariaat — als de Volkenbond i 3 — heeft gewerkt op politiek-, ekonomisch-, en financieele terrein en zulk een reusachtig werk verricht, dat men zich afvraagt, waarom nog zooveel_ tegenwerking kan bestaan. Deze spruit voort uit een soort ongeloof en een zekere zielsonmacht om aan den vrede te gelooven. Laat de regeering er toe meewerken om het vertrouwen in den vrede te versterken in ons volk. Daartoe moet nationaal meer tot stand gebracht worden, b.v door beperking- der bewapenjng en_ het afbreken der tariefmuren. De minister wil vrijhandel, maar hij wacht af, wat andere landen doen. Als hij zooiets zegt op ern .internationale konferentie, dan werkt hij de pogingen onzer eigen onderhandelaars tegen. De minister wil de deugd wel betrachten, maar toch niet, als hij het in eenzaamheid moet doen. Nederland moet dus sterker meewerken aan het internationale werk. Dit beginsel is in Genève krachtig bepleit door een lid van deze Kamer, doch ditzelfdo lid stemde een half jaar xlater voor het suikerwetje (wetsontwerp-V a n den Heuvel). Zulk optreden is eer schadelijk dan heilzaam. OUDEGEEST. --- U behoeft niet te zoeken! XI behoeft niet te zoeken als U een goed costuum wilt hebben: Kreymborg-coupè voldoet immers aan al uwe wenschen. Zie maar eens wat een fijne snit en welk een pasvorm er zit in dit Kreymborg-costuum. Is dat niet iets bijzonderst Zóó vlot, zóó chic kleedt Kreymborg-coupe ook U. Gemaakte Costuums ' fl3.90 tot f 75.- Costtroms naar maat f 68.-tot f 145.- ■ - 80—84 ---