Een belangrijk óogenblïk ♦ ♦ ♦ voor Uw schoonheid! Let óp als gij Uw zeep |( v koopt! ••• • • Is het U wel bekend, Mevrouw, dat Uw schoonheid voornamelijk afhangt van zuiverheid van Uw zeep? Die zuiverheid ligt niét alleen in de kleur' of het uiterlijk, doch hoofdzakelijk in de samenstelling der zeep. Vóór . Ejgnßk U zeep koopt, dient U dus voorzichra|f '! Jj|hei®shalve te weten waaruit deze I . Alle schoonheidsspecialisten bevelen een zeepsoort aan, dièuitplantenoliën -j* bereid; en zij zijn..het er over eens '% * bevattend, uiterst zuiver is. j. mm J Palmolive bevat geen kleurstoffen, is W&ÊÈ evenmin langs chemischen weg ontkteurd; zij behoudt daardoor haar volle zachtheid en delicaten geur. PALMOLIVE ' •' ; ' ' ■ ' ' ■' ■" 189-*-180 --- Restaurant DORRIUS N.Z. Voorburgwal b. ta. Spui PLATS DU JOUR EN & LA CARTE : 128—fl --- VOORKOMT TANDBEDERF en poetst ï-morgens en 's-avonds met NIVA TANDPASTA 73 cts per'/i tube, 23dyp. 14 tube, us-a V --- De vier grooten Vier solisten, geen kwartet Toch zijn er lichtpunten! $ir John Simson heeft gesproken voor Groot-Brittannie, Tardieu voor Frankrijk, Gibson voor de Vereenigde Staten, Brüning voor Duitschland. Vier solisten, geen kwartet. Zij spraken langs elkaar heen, en herhaaldelijk tegen elkander in. Het meest harmonieerden de Engelschman en de Amerikaan; Tardieu trad op als een ouderwetsche Duitsche schoolmeester; hij las de vergadering duchtig de les, en verketterde reeds van te voren ieder die zich door hem niet zou laten gezeggen. En Brüning? De positie van Brüning veroorzaakt aan hem zelf, maar ook aan de anderen groote zorg. leder èrkent, dat het van groot belang voor de ontwikkeling van den toestand in Duitschland is, van Brüning's eischen een flink stuk in te willigen. leder, behalve Tardieu. Tardieu leeft nog in 1919, en tracht wat hij toen niet kon bereiken, thans gedaan te krijgen. Alle anderen beseffen, dat als Brüning met een deuk in zijn prestige van Genève thuis komt, het fascisme met een slag het • terrein herwint, dat het in de laatste paar maanden heeft verloren. En het Duitsche fascisme is een gevaar voor heel Europa. Brüning moet zijn eischen hoog stellen, eischen aan een conferentie, wier mislukking in duizend profetieën was aangekondigd, nog voor zij bijeen was. Het is merkwaardig: na de eerste redevoeringen zijn die profetieën plotseling verstomd. Waarom? Er gaat trots alle ongunstige voorteekenen van de conferentie een geest van ernst uit. De redevoeringen zijn zakelijk, en dringen tot_in de kern van het vraagstuk door. Er worden mogelijkheden geopperd, die bij den toeschouwer uit de verte de gedachte wekken, dat er toch misschien iets kan worden bereikt. lets, dat ook voor Brüning winst zou: beteekenen. Aan Duitschland is door het verdrag van Versailles verboden, duikbooten te bezitten. Sir John Simon dringt met ernst aan op een algemeen verbod van duikbooten, Gibson stelt den zelfden eisch. Frankrijk en, Japan zullen er zich met kracht tegen verzetten. Het verbod van duikbooten, is het Fransche argument, verzekert aan Groot-Brittanië de heerschappij ter zee, die het had verloren. Simon weet het. „Ik wil niet verbloemen, zei hij, dat de afschaffing van de duikbooten in het belang van mijn land zou zijn; maar terwijl ik dit erken, ontken ik met de grootste beslistheid, dat zij iri ons belaag alleen is,'. Ons verlangen spruit niet vóórt uit het streven óm ons sterker te maken in vergelijking met onze buren. Ons voorstel komt 'niet voort vuit overwegingen, ontleend aan onzfe gevechtskracht, maar uit overwegingen van menschelijkheid. „De ervaring van den laatsten oorlog heeft meer dan voldoende bewezen, dat een druk gebruik van duikbooten bijna zonder uitzondering leidt tot een mate van onmenschelijkheid, grooter dan voorkomt bij alle andere wapenen." . De afschaffing van de duikbooten zal een van de groote onderwerpen van strijd worden in de conferentie. In het program dat de ontwapeningscommissie van onze Internationale voorstelde aan het congres van Weenen, kwam de eisch niet voor. Het congres heeft echter in een. afzonderlijke resolutie de volledige afschaffing geëischt van alle oorlogsschepen van meer dan 10.000 ton, van alle moederschepen voor vliegtuigen, en van de duikbooten, „met de.maatregelen van aanpassing, die noodig zullen _blij ken wegens de nieuwe vormen en de vernielende kracht van de wapeningen, en onder het beding, dat de voor-rf gestelde oplossingen een geheel vormen." . Deze toevoeging ziet er een beetje uit als een orakel van Delphi. Duidelijk blijkt er alleen uit, dat ook in onze Internationale de afschaffing van de duikbooten niet wordt beschouwd als een eenvoudig vraagstuk. Maar van de'conferentie mogen wij eischen, dat zij ook voor niet-eenvoudige kwesties een oplossing vindt. * ' Een tweede punt. Het is aan Duitschland verboden, een militaire luchtvaart te onderhouden. Sir John Simon verlangt van de conferentie, dat zij zal verbieden het werpen van bommen uit vliegtuigen. Zelfs in het Fransche voorstel wordt de luchtoorlog althans het aanvallen van uit de lucht, in beginsel alleen toegestaan aan het Volkenbondsleger. In elk geval wil het den luchtoorlog tegen de burgerlijke bevolking verbieden. Een derde. Duitschland mag geen gifgassen produceeren. Simon en Gibson eischen ver-, bod van het gebruik van gassen en bacteriën. Over deze twee punten is reeds In de vredesconferenties van Den Haag, van 1899 en 1907 gestreden. Het gaat hier om het humaniseeren van den oorlog. Men kan er de schouders over ophalen: als alleen staande maatregelen hebben zij stellig geen groote beteekenis. Maar in het raam van éen algemeene overeenkomst, die de ontwapening op gang brengt, hebben zij waarde. Een vierde punt: Slmon, Tardieu en Gibson zijn het hierover'eeris, dat de conferentie in het bijzonder haar kracht moet wijden aan het verbod van de wapenen, die speciaal voor den aanval beteekenis hebben. „Wij zijn nog ver van het oogenblik waarop de conferentie zal worden gesloten; en meer dan ooit dienen wij de waarschuwing indachtig te zijn: prijs den dag niet voor het avond is. Maar wij zouden onzen plicht verzuimen, als wij niet de lichtpunten aanwezen, die glinsteren in de duisternis. Indien de arbeidersbeweging deel wil hebben in het resultaat van de conferentie, zal zij ze nauwlettend moeten volgen, en telkens haar druk oefenen waar en wanneer er iets kan worden bereikt. --- In een trein beroofd Hoofdconducteur van den sneltrein Parijs—Ventimiglia werd het slachtoffer Tienduizend francs gestolen Parijs, — Woensdag. De hoofd-conducteur van den sneltrein Ventimiglia—Parijs werd in den afgeloopen nacht, kort nadat de trein uit Marseille was vertrokken, overvallen door twee gewapende bandieten, die uniformen van postbeambten* hadden aangetrokken en zich in den postwagen hadden schuil gehouden. Zij knevelden den conducteur én maakten zich meester van diens tasch met 10.000 frs. Vervolgens sloten zij hem in een bagagewagon op. , ' (Reuter). --- Binnen vier uur naar Amerika Het doel is een raket-vliegtuig met een snelheid van 1400 kilometer per uur Von Opel vertelt van zijn proeven Fritz von Opel heeft eenig commentaar gegeven bij zijn proeven met raketvliegtuigen. Mijn proeven, zoo verklaart hij, zijn geen gespeel met vuurwerk. De raketten, die ik construeer, bevatten een ongezellige hoeveelheid kracht. Zoo een ontploffende reus kan met één ruk achtduizend kilogram van den grond opheffen. Ons hoogste doel is de vervaardiging van een raketvliegtuig, dat een omwenteling in het wereldverkeer zal veroorzaken. Het zal een verkeersmiddel van sprookjesachtige snelheid zijn. Over vijftien of twintig Jaar zal men voor een vlucht naar Amerika niet meer noodig hebben dan drie tot vier uur. Doch ook op andèr terrein zal de raket zich ontwikkelen tot een onontbeerlijk hulpmiddel. Zoo is bijvoorbeeld de reddingsraket den laatsten tijd grondig verbeterd. Ook de wetenschap profiteert van onze uitvindingen, daar wij met een raket tot op onwaarschijnlijk groote hoogten, tot veertig kilometer, metingen kunneh verrichten en daarna de meetinstrumenten weer met zekerheid kunnen terug verwachten. Ten slotte is de uitvinding ook van nut voor het vliegwezen. De groote watervliegtuigen hebben groot nadeel van hun langen, vlakken start over het wateroppervlak. Plaatsen wij aan het achtereind van een watervliegtuig een raket, dan wordt de startlengte de helft kleiner. Toen ik 30 September 1929 mijn eerste raket-proefvlucht te Frankfurt ondernam, bereikte ik een hoogte van 550 meter en vloog ik in totaal een afstand van vijf tot zes kilometer. Ik had honderd kilogram springstof alsmede buskruitraketten aan boord, die ik door een soort machinegeweer kon afschieten. Natuurlijk was het experiment levensgevaarlijk, maar ik deed de gewenschte ervaringen op. De luchtdruk op het oogenblik van den start was zoo sterk, dat een dame, die de politie-afzetting had weten te verschalken, 150 meter ver door de lucht werd geslingerd en beide beenen brak. . ■ ; ; •■" ■ . ; --- Brandstof der toekomst gevonden Sinds deze proefvlucht heb ik naarstig gezocht naar een brandstof, die even sterk, doch zachter werkt dan buskruit. Na vele proefnemingen is het mij eindelijk gelukt een chemische stof te bereiden, waarvan ik slechts wil verklappen, dat ze de eigenschappen van zuurstof bezit, maar vee) gemakkelijker is te maken. Met deze stof zal men het snelste luchtvaartuig der tóekomst aandrijven! Doch wij moeten nog een langen weg gaan, eer het zoo ver is. Het gaat er niet slechts om, een betrouwbare reguleering der raketten en hierdoor een gelijkmatige, rustige vlucht mogelijk te maken, maar de hoofdzaak is, een resultaat te bereiken, dat de kosten van fabricatie goedmaakt. Vóór de machine in staat is een afstarid van 1400 kilometer in een uur tijds af te leggen, heeft men dit doel nog niet bereikt. --- Fascistische wraakneming Spion door Hitlerianen beschoten . Zwickau, — Woensdag. Naar SP.D. ons draadloos seint is de Hesslsche Landdagafgevaardigde Dr. Schaefer, de man, die de Boxheimer Bloeddocumenten van de nationaal-socialisten onthulde, in den nacht van Dinsdag op Woensdag, nadat hij op een vergadering in Werdau had gesproken, op den terugweg naar zijn hotel op Rathenauplatz uit een auto beschoten. Hij werd aan den bovenarm gewond. j Aangezien er buiten de nationaal-socialisten niemand is, die van de mededeelingen van Dr. Schaefer iets te vreezen heeft, staat het wel zoo goed als vast, dat de dader in nationaalsocialistische kringen moet worden gezocht. Het Wolff-bureau weet. verder.nog mede te deelen, dat kort na dezen aanslag eenige personen een man in een blauw kostuum, zonder hoed, door de Wilhelmstrasse zagen rennen. De verwonding van dr. Schaefer is van dien aard, dat hij in het ziekenhuis te Zwickau moest worden opgenomen. ' . --- Mildheid jegens anti-semieten Lichte straffen voor aanstichters der Kurfürstendamm-relletjes .<• Berlijn, — Dinsdag. De Berlijnsche rechtbank heeft vandaag weer een politiek vonnis geveld. Zij heeft de aanstichters van de anti-semietlschs relletjes op den Kurfürstendamm vrijgesproken. Zij kregen slechts honderd, mark boete wegens beleediging. Twintig beklaagden zijn geheel vrijgesproken en eenige anderen kregen lichte straffen. --- Brand in een balzaal Paniek onder de feestvierenden . Praag, — Woensdag. Tijdens een gemaskerd bal in een van de groote feestzalen hier ter stede brak, gisterenavond, kort voor middernacht, een brand uit. Eerst verlieten de feestvierenden, onder de klanken van een tango, rustig de zaal. Toen het vuur echter door den zolder brak, ontstond een wilde paniek en de menigte stortte zich door ramen en deuren naar buiten. De zaal stond in een oogwenk in lichterlaaie. Het aantal gewonden kon nog niet worden vastgesteld. (Wolff). --- Landbouwtentoonstelling te Berlijn De boeren vinden hun vermaak wel Betalingen in natura Breitscheid moet verhuizen; zijn huis wordt een Nazi-kazerne Millioenen aan pensioerten *-*-<• i Berlijn, -"Donderdag. tffcV- t '■■''■■■■■:(' '''./■ U. ver de Dultsche landouwen waalt de zwarte vlag van de boeren-opstandlgheld. Heele provincies weigeren belasting, te bétalen, smijten alle regeerlngsambtenaren- op straat, trekken in optocht door de - dorpen, bestelen haar arbeiders op het loon, slikken van' de regeeringshulp millioenen, die zij zóó wéinig nöodig hebben, dat ,zij hetgeld maandenlang op de bank laten liggen, breiden haar bedrijf uit met regeeringsgeld, laten het failliet gaan en later door een bloedverwant yoor een appel en een ei weer opkoopen, belasten haar bedrijf met beloften van een bruidschat voor haar dochters en voeren die beloften als een schuld op ln de boeken, weten Invoerrecht na invoerrecht verhoogd te krijgen en... schreeuwen over het onrecht, dat haar wordt aangedaan. Zij hebben geen geld, - lijden gebrek en nu pas weer hebben 2000 Bèiersche boeren besloten om de regeering aan te bieden hun belastingschuld in natura te betalen, met rogge, tarwe of kaas. > . --- „Groene Week” We hebben nu in Berlijn „Groene week", de tentoonstelling van den landbouw. Een groote tentoonstelling rond den Funkturm, met rij-tournooi en andere genoegens. Deze genoegens zijn niet alleen rond den radiotoren te vinden — Berlijn ziet grijsgroen van de uniformen van de heeren landbouwers en jagers. En vooral de Friedrichstrasse, Welker slechte faam op het platteland van den kansel wordt verkondigd als het. er om gaat Berlijn als het zondige Eabel van Duitschland voor te stellen, geniet de opmerkzaamheid van den armoelij denden boerenstand. De armzalige schepsels, die tegenwoordig ■de onzedelijke avondbevolking van de Friedrichstrasse vormen, varen er goed bij. Het handigste echter heeft een danslokaal het aangelegd — de „Resl", een lokaal, waar de straatmeisjes komen, die niet geraffineerd genoeg zijn voor de „betere gelegenheden". Een danslokaal, met veel goud- en zilvergeschitter, met gekleurde lampjes en Uchtfonteintjes, met op elke tafel een telefoontoestel en een buizenpost-installatie. Het adverteert: „Heeren landbouwers! De „Resl" neemt de „Groene Week" landbouwproducten voor uw vertering ln betaling!" Dat kan een goed zaakje worden, als de verliefde en bedfonken landbouwers zakken graan voor een flesch champagne geven. En dan het „tafel-geld", van de meisjes? En wat zal de boerin zeggen, als zij merkt, dat een lading graan naar „Ballhaus Resl" wordt verladen? Terwijl de boeren fuiven, zijn duizenden Berlijners bezig om een woning te zoeken of hun meubilair te pakken voor de verhuizing. Op 1 April is de Berlijnsche verhuisdag en dan moeten alle woningen ontruimd worden, hetgeen tusschen twee haakjes de grootste onzin is, die op dit gebied verzonnen kan worden. Gedurende een paar dagen hebben de verhuizers het zoo ontzettend druk, dat de knechts niet uit de kleeren komen, en dan is er ineens weer niets te doen. Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben. Ik wilde zeggen: Berlijn is in deze weken een dorado voor lemand, die tweedehands meubelen wil koopen. De bewoners van de zevenkamerwoningen trekken In vijf kamerwoningen, die van de vijfka- merwoningen naar driekamerwoningen, enz., tot de onderhuur met twee gezinnen in één kamer toe;'ledereen heeft daardoor meubelen over en velen maken van de gelegenheid ge? bruik om de ouderwetsche meubelen van de „goede kamer", de traditioneele „gute Stube" op te ruimen. ï Honderdenf pluche. sofa's 'en canapé's, met kwastjes aan de leuningen, zijn te koop, dozijnen penanttafeltjes, wagonladlnpoppetjes' éh'S&uisteriJëa,'' en borstbeelden' eiï oleog?afle6n.'Alleen. r.'. er zijn "geen pe * fraaiste vitrines mét •trararet}wen,geslepèn,rttiteiï>'*monsterachttge dingen, die'jarenlang'de trots van de huishouding waren, Verhuizen naar den ópkooper. -Ik zou wel eens willen weten, wat die er eigenlijk mee. doett . = •■v. , --- Breitscheid moet verhuizen li' Nu ik toch over verhulzen schrijf, een blj•zpndetheldje. De voorzitter van de Rijksdag-- '.fractie,: Rudolph Breitscheid. gaat verhuizen. 'Op"zichzelf niet zoo'n wereldschokkend feit. | jMaar Breitscheid moet verhuizen,' omdat de «eigenaar van het huls, waarin hij sinds 35 jaar woont, het heeft verkocht. En het heele huls, v-zal.'als alle bewoners er uit zijn, worden Ingericht v00r.... nazi-kazerne! Zóó verdrijft Hitier de - sociaal-democratische „bonzen"! „Maak Jij er maar gekheid mee," zei Breitscheid, „maar hoe krijg ik alles, wat daar ln 35 Jaar in het huis is opgehoopt, er weer uit?" ï ; Bij dit politieke „gemengde nieuws" behoort nog een feit vermeld te worden. Kapitein .Ehrhardt, berucht door de Ehrhardt-brigade, waarop de Kapp-putsch voor het grootste deel steunde, is lang'geleden'voor het gerecht geweest. Het is niet veel geworden. Totdat het Rijk ineens in de gaten kreeg, dat de kapitein, die gepoogd had de republiek omver te werpen, het geld van de republiek niet versmaadde en trouw zijn pensioen kwam halen, zooals trouwens alle gewezen officieren, die thans begen den staat samenzweren. Het Rijk hield zijn, pensioen in, als vergoeding voor de schade, die de Kapp-putch had veroorzaakt. Kapitein Ehrhardt klaagden den brutalen staat aan, die zoo maar meende van hem te kunnen elschen, dat hij de door hem aangerichte. schade vergoedde. Hij begreep niet, hoe onfatsoenlijk het was, om van de republiek nög geld te aanvaarden en het gerecht.... gaf hem gelijk. Eerst half en nu heelemaal. Set. rijk moet den samenzweerder en hoogverrader zijn volle pensioen betalen. Dit vonnis staat keurig in de rU met de andere vonnissen, waarbij Dultsche landen tot millioenbetallngen aan weggeloopen vorsten werden verplicht. L. J. VAN LOOI. --- Noodlottige vergissing Vergift in plaats van medicijn . Gisteren is bij . een lijkschouwing in het Livingstone-ziekenhuis te Dartford (Kent) een tragische- vergissing aan het licht gekomen. Het -ls namelijk gebleken, dat een zeventienjarige leerling-verpleegster, die er mee belast :was een aantal patiënten een medicijn toe te dienen, dezen bij vergissing vergift ingaf, ten gevolge waarvan de 52-jarlge mevrouw Summers, de echtgenoote van een postambtenaar, overleed. De echtgenoot van de overledene verklaarde, dat zijn vrouw 27 Januari in . het ziekenhuis was opgenomen om een,operatie te ondergaan. Toen hij haar den volgenden Donderdag des avonds bezocht, strekte zij de armen naar hem uit en zelde: „Ik ga sterven,' ik voel me onwel, sinds ik mijn medicijn heb gehad". ?. De zeventienjarige leerling-verpleegster, Megan James zelde, dat zij dien avond opdracht had gekregen aan vijftien patiënten laxeermiddelen in te geven. Deze bevonden zich in een gesloten kast, te zamen met andere geneesmiddelen. Hierbij waren twee fleschjes, die oogenschijnlljk dezelfde stof bevatten. Toen menr;t meisje daarop de twee fleschjes toonde en haar vroeg, uit welk zij mevrouw Summers het medicijn had gegeven, wees zij er een aan, dat een mengsel van belladonna en glycerine bevatte. Ze had dit aan drie patiënten toegediend, onder wie mevrouw Summers, met het noodlottige gevolg. --- Duel der Sexen Het korte verhaal Nadat mijnheer -JuliiTs Penner vijf en twintig jaar lang zijn offlcleele brieven met: „Naar aanleiding van" was aangevangen en dat naar zijn meening volmaakt normale begin door zijn onmiddellijken chef onveranderlijk had zien gewijzigd in „Met het oog op", .terwijl, wanneer mijnheer. Penner aarzelend... aarzelend, omdat dat „met het oog op" hem altijd deed denken aan het een of andere onaangename voorval met zijn oog — de door zijn chef gekozen aanhef overnam, hij dezen door de een of andere geheimzinnige reden zag vervangen door „Naar aanleiding van", had hij in de ambtelijke wereld de duizelingwekkende hoogte van den. rang van hoofd* commies bereikt. En het was in die hoedanigheid, dat hij een weldadigheidsavond ï bijwoonde ten bate van een herstellingsoord, uitgaande van een vereeniglng, waarvan hij . lid was. ; Mijnheer Jullus Penner was een nerveus, wat schuchter mannetje met vriendelijk glanzende oogen achter de groote, ronde glazen van zijn lorgnet, dat zich altijd wat angstvallig tegen den muur drukte en dan> plotseling schichtig wegschoot, als de. jeugdige typistes van zijn bureau in een luidruchtige horde de trappen op. of af en door de gangen stormden, hetgeen hem onder deze volgens mijnheer Penner „ónmogelijke schepselen" den bijnaam van. „muis" bezorgd had. Hij was ongetrouwd. Niet uit overdreven vereering voor'den vrij gezelleftstaat, maar de : „. . vertegenwoordigsters van het schoone geslacht, waarmede hij in aanraking kwam verschrikten zijn on.overwlnnelljke schuchterheid door. , luidruchtigheid,. onberekenbaarheid, haar sexebewustzijn, haar zucht naar leeg vermaak en uiterlijk vertoon ; . en de vrouwtjes, die hij op het tooneel, op de films zag, waren door haar lichtzinnigheid nu niet bepaald aangewezen om zijn twijfelend gemoed meer zekerheid te verschaffen.... Hij vond ze charmant, maar gevaarlijk... . Zoo was het ook op dezen liefdadigheidsavond.....; Hij liep tusschen die ulteenloopende specimen der vrouwelijke -sexe, die allen haar bekoorlijkheden zoo.voordeellg mogelijk trachtten te doen uitkomen met een heimelijke voldoening en tegelijk een Innerlijke spanning als een soldaat ln een vijandelijk kamp. Vooral een verkoopster van een. der kraampjes . trok sterk zijn aandacht... Ze droeg eenglanzend zwart zijden pyama met een oranjegelen overslag op de borst en, diep uitgesneden opN den : rug, zoodat haar ronde matglanzende . armen onbedekt waren, terwijl de pantalon, strak gespannenV over de heupen, naur der voeten zeer wijd uitliep. Neen maar!... Mijnheer Jullus Penner was; lichtelijk verschrikt over zooveel lichtzinnigheid, maar- desniettegenstaande vond hij ln haar4 aanblik een heimelijke en zondige aantrekkelijkheid. Hij drentelde dan ook schuchter en aarzelend'om - de verlokkende gestalte heen en zijn vriendelijke oogen achter zijn - fonkelende lorgnetglazen, droegen een nog vriendelijker glans... En nu schonk ze henreen betoöverenden glimlach, hem, Jullus Penner, tegen wien' nooit een vrouw glimlachte. Hij geraakte daarover ln zoo"n stille verrukking, dat'hij op zijn bekende wijze plotseling schichtig vooruitschoot en vlak naast, zijn pyama-vrouw stond..: En V zij hield hem een scharlakenroode doos sigaretten voor en sei met een allerllefsten glimlach: • .'i,' *' ini*l 'ij' ' ,Mag ik u 'voor het goede",doel deze "doos heerlijke sigaretten verkoopen, mijnheer?: ; :'; ; Ach! _ mijnheer Jullus Penner werd : uit . den -' zevenden hemel van zijn verrukking naar be- • neden gekwakt. Dat was dus de beteekenls van dien glimlach... In zijn teleurstélllng zei mijnheer Penner wat strak: „Neen, neen..."dank u.„ neen heusch... Ik rook nooit... ziet u...". • En hij schoot weg schichtig tusschen de - menigte. En hij dwaalde door de zaal, peinzend over dé onberekenbaarheid der vrouwen, die haar liefsten glimlach schonken aan... ja aan den eersten den besten, om een armzalige doos sigaretten te verkoopen.' Schandelijk! Men moest van dergelijke schepsels verre blijven! Met het eenigste gevolg, dat hij, onweerstaanbaar getrokken als een,mot naar de kaars, zoo gauw mogelijk weer ln de richting van zijn engel der liefdadigheid zwierf, die hem reeds uit de verte zag aankomen en hem wachtte met een vulpenhouder?. en haar goddelijken glimlach..: Maar hij wimpelde af... : ' ~ -„Neen, neen...... Ik schrijf nooit met een vulpen. Het bederft het handschrift." En hij schoot Weer weg, wat minder schichtig en zeer voldaan..:;'.. Hij zou niet bezwijken .voor haar goedkoopen glimlach...;.'. En met een voor zijn doen ongehoord zelfvertrouwen waagde hij zich spoedig voor de derde maal in haar richting. En de pyama-vrouw, met , haar glimlach en zelfs een ondeugende flikkering ln haar afgronddiepe oogen: „Deze prachtige doos bonbons dan, mijnheer?";, Mijnheer Jullus Penner: ' „Het spijt mij werkelijk, maar ik kan geea zoetigheid verdragen." Hij'keerde weg, zelfbewust. Het was als een ;-t duel, waaruit hij steeds weer als overwinnaar te voorschijn trad. Heerlijk, heerlijk! Mijnheer Penner juichte inwendig. Maar de man juicht ' gewoonlijk te vroeg. Ook mijnheer Jullus Penner. Want toen hij voor de vierde en laatste maal de schaamtelooze vrouw naderde, hield zij een luxe-doos toiletzeep op haar uitgestrekte handen en met haar glimlach en een blik van: „Tracht Je er nu nog eens uit te redden, mannetje", zei ze, nog vóórdat mijnheer Penner een mond open kon doen: , „Maar u zult toch zeker niet willen beweren, dat u zich nooit wascht,.mijnheer?" ; *• Mijnheer Penner stond verslagen. Zijn oude schuchterheid viel als een onafwendbaar noodlot plotseling over hem. Verward en zenuwachtig tastte hij in al zijn zakken, terwijl zijn portemonnale toch als altijd ln zijn rechter achterzak zat. Hij offerde haastig zijn rijksdaalder, met een hulpeloozen blik op zijn vlammende pyama-vrouw en schoot. Weg, schichtig, met zijn zeep en zijn nederlaag.; - Thuis troostte hij zich met de gedachte, dat grootere mannen dan hij....:. Had niet zelfs Napoleon gezegd, dat de eenigste overwinning -■ op een vrouw bestaat ln de vlucht? En-vrouwen waren Immers zóó onbereken-, zóó onbetrouwbaar! Maar toen hij zich waschte met de ' zeep der nederlaag, die zoo'n lichtzinnig parfum had, dat hij naar zijn handen keek met' * een blik zóó verschrikt, alsof het dingen waren, die niet bij hem hoorden, rees het verlokkend beeld der pyama-vrouw plotseling voor hem op en hij glimiachtte, aarzelend en triest, als naar een onbereikbaar fantoom. , ; MAARTEN HOLLAND. ---