SH ■. Wet dapt>l*d De Telep-aaf onpartijdig nieuw». «onder gebonden te ti)n aa n entire staatkundige partij, kerkelijke richting of belangengemeenschap, uitsluitend tn dien«t van '• land» belang Art 2 der Statuten --- RU BI O --- (Advertentie) 1 A A MUSEUM HOTEL ~ . >"S AMSTERDAM Vergaderen C—*—*| l I I tuMpn Rijksmuseum Confereren . j i EpAVl£ll 1 en L«id»eplein I . Bondshotci anwb - KNAc-ciubhotei Stafbesprekingen *-* - • • \ 150 kamer» - 300 bedden . . A . . , . . I \ Centrale verwarming - Privé badkamers in het centrum van net land In een | • V Parkeergelegenheid - Telef. 020-72 14 02 volkomen rustige omgeving in , #> . comfortabele zalen voor 10, 50, 100 i ) ZIïTIMIIiX en 250 per». \ LI «I D » > ro AVCNUAC ZONDEK PARKEERPROBLEEM 1 Hotel-Kest. l*uKAVtiinur. met een uitstekende verzorging. I' Geh. gerest. Nieuwe directie. • / I.unchschotels vanaf ƒ 3,75 Hotel De Wageningse Berg ) i Zakenlunch .... ƒ5.25 l en familie-diner .... / 7.— YVageningen. Tel. 08370—3241. I i Tel. 05750-3» 1.7. Des zond. gesloten. < | i I *a\* u«Ë| ; --- (Advertentie) .Om 14.G0 uur 5000 m h00g.... om 16.30 uur 1500 km ver. Neem een Hé-vliegvakantie per KLM, als Uw vakantie-vrijheid U lief is. Ontsnap na 11 maanden werken snel naar de zon. Weg met het tientallen landen. Hier volgen een paar verblijf en alle maaltffden zUa bg de prfli benauwde colbertje van dagelijkse zorgen. Stap in een royale voorbecldcn* inbegrepen. KLM DC-8 jet of Electra II propjet. U laat zich verwennen en een 15 Dage" Majorca van f 394: tot f 947? paar uur later wandelt Ual op een zonnige boulevard. Uw hotel. Een royale klm dc-s jet brengt uin WendUvoordeverzorgingvaneen heeft Uw kamer gastvrij in gereedheid gebracht; de kok heet U op Itê-vliegvakantie uitsluitend tot zijn eigen, smakelijke manier welkom. Heerlijkè dagen breken aan., hebt ude keuze uit tientallen goede hotels een erkend passage/reisbureau. U voelt zich vrij, zorgeloos vrij Wat wilt U doen? Zwemmen U treft er de vakman, die Uvolop vissen, zeilen, zonnen, leuke plekjes ontdekken, foto s schieten? inlichtingen, documentatie en Geniet maar. Een Ité-vakantie legt U nooit aan banden. Met alle 15 Dagen Rimini van 1367: tot f 708: adviezen kan geven. Informeer gegevens in de hand hebt U van tevoren Uw vakantie uitgestippeld Rimin,ongctwijfeld een van dc mooistc nu de. keuze nog het grootst is. en alle rompslomp aan het reisbureau gelaten. Aan alles is gedacht, badplaatsen aan itaiic's Adriatischc kust. voor alles is gezorgd en alles is bij de prijs inbegrepen: KLM- De zon iaat er rooit verstek gaan. u hebt , ~ . er et-n zorgeloze, zonnige vakantie voor een vliegreis, hotel of pension en maaltijden. redelijk lage prijs, waarbij alles is inbegrepen. Per KLM Electra II propjet ligt 4. Wat is het bijzondere van een vakanties organiseren, kiezen de KLM, Rimini maar 2 uur en 16 minuten van huis. 9999 ltp-vlippvnk;;ntip npr KI M? ' onidat U veilig, ultramodern materiaal en ite vliegvakantie per KLM. op prjjs 15 Dagef] de, So, yan f 550. {ot f 1067. M VHH K - Alleen het merk Ité geeft Udc kieskeurigheid zoeken zij een betrouwbaar *vl IHIH zekerheid, dat U met Uw vakan- hotel of pension voor U uit en keuren zij de Zelfs het uiterste zuiden van Spanje ligt ■ i tic per KLM reist. Met de aller- maaltijden. Met een Ité hebt Ude zeker- per KLM nog geen 4 uur van huis. U hebt =. 3 r nieuwste vliegtuigen van de grote hcid, dat Uw vakantie precies naar wens er gegarandeerd een zonnige vakantie! U KLM-vloot: per DC-S jet of Electra II verloopt. Dit jaar bicden de reisbureaus bent volkomen vrij. Zelf kiest U een hotel propjet. De grote reisbureaus, die dc Ité- weer honderden Ité-mogclijkheden naar in de prijsklasse die U goed uitkomt. Het _ AirtOUr 15 dagen Rimini - Adriatische Kust v.a. f360.-p.p. t | — 11 . j 15 dagen Mallorca v.a. f 355.-p.p. stuur ons deze ban en u ontvanot onze nieuwe, rijk rlOllcinCl 15 dagen Torremolinos - Costa del Sol v.a. f 550- p.p. M illustreerde brochure. Opzenden aan: Airtour-Holland,ü>! - (Vertrekdata T orremolinos vanaf 13 maart elke 14 dagen) |a| us ,en aag. • * Inlichtingen en boekingen bij: Beis- en Passagebureau HAVAS - Leidseslraat 106-108, telefeon 246949 • BOEKT UW —— gHßlßaßfe ■* QgCgM' n — AIRTOUR* k ilÉWÉffr DIJ VHHiHHP VMM KmmmmmmmmJ tr. --- Overeenkomstig de traditie Tl ET stemt tot grote verheugenis dat ons Koninklijk Huis op de meest volledige wijze vertegenwoordigd zal zijn bij de begrafenis van de grote Britse staatsman Sir Winston Churchill. Op deze wijze wordt trouwens de traditie voortgezet, de traditie dat bij vergelijkbare plechtigheden de Koningin vergezeld wordt door haar echtgenoot, prins Bernhard. Deze traditie is doelbewust gevestigd; zij steunt mede op de overweging dat de altijd wat subtiele positie van een prins-gemaal op deze wijze het meest gewaarborgd is. , Het was dan ook aanvankelijk een moeilijke beslissing, toen het niet zeker was dat de begrafenis door twee leden Van het Koninklijk Huis kon worden bijgewoond. Engeland is nog steeds een werfldrijk en de zeer talrijke gemenebestlanden, alsmede de prestige-overwegingen, welke bij soortgelijke gebeurtenissen onvermijdelijk in het spel komen, verhinderden een snelle Engelse beslissing. Aangezien de internationale pers daarop niet pleegt te wachten, moest in het vroege stadium worden medegedeeld dat alleen prins Bernhard de begrafenis zou bijwonen. Het moet niet uitgesloten worden geacht dat bij deze beslissing een belangrijke overweging is geweest dat het bijwonen van dergelijke plechtigheden door de Koningin alléén ongebruikelijk is. Toen vervolgens bleek dat de Londense beslissing was geworden dat twee leden van het Koninklijk Huis aan de plechtigheid konden deelnemen, kon ten paleize onmiddellijk, overeenkomstig de wens van de Koningin en de oude traditie, het besluit worden genomen dat de Koningin en haar echtgenoot te zamen de begrafenis zouden bijwonen. Met betrekking tot deze in wezen belangrijke aangelegenheid kan dus met recht van ..eind goed, al goed" worden gesproken. --- Op korte termijn P\E brief' van de N.V. Gasvoorziening NoordAVest-Nederland aan" de minister van Economisch? Zaken, waarin hem verzocht werd zijn invloed aan te wenden opdat de onderhandelingen tussen de Gasunie en de Hoogovens over de komst van aardgas in Noord-Holland op de kortst mogelijke termijn worden voltooid, vestigt de aandacht op een wat vreemde situatie. De Hoogovens, die zelf gas produceren, hebben, voor de levering van het gas, met vele gemeenten in Noord-Holland langlopende contracten, die juridisch waterdicht zijn. Met Amsterdam is er onder andere een contract, dat nog achttien jaar geldt. Het is begrijpelijk dat de gemeenten gaarne van deze contracten af willen, om het goedkopere aardgas van de Gasunie te betrekken. Het is eveneens te begrijpen dat de Hoogovens op grond van gezond zakelijke overwegingen dit niet zo maar willen inwilligen. Tussen de Hoogovens en de Gasunie, is echtv nu al maanden lang een spel v.\n loven en bieden aan de gang. Juridisch staan de Hoogovens sterk. Hun positie is alleen in zoverre verzwakt dat de leiding indertijd het belang van het aardgas niet heeft ingezien'en het gedane verzoek om mee te werken aan de exploitatie van het aardgas dan ook heeft afgewezen. Het is echter duidelijk dal het een groot algemeen belang is voor geheel Noord-Holland, wanneer men zo spoedig mogelijk kan profiteren van het aardgas. Van dil grote algemene belang dienen de verantwoordelijke personen van de Gasunie en de Hoogovens ook do«»> drongen Ie zijn. Dit zouden zij' kunnen laten blijken door nu inderdaad op zeer korte termijn met elkaar tot overeenstemming te komen. --- Himalaya „Zo iets valt bij je binnen als een donderslag op een hete zomerdag. Er gaat opeens een lichtje branden. Ik zat deze reportage te lezen...." Den Braber scharrelde in een van zijn tientallen laden met knipsels en correspondentie en toonde een verhaal over een bergvolk uit het Himaiaya-gebied. Het bleek een zeer eenzaam volkje, dat zelden een bezoeker kreeg, of het moest Jan Boon zijn van onze Himalaya-expeditie. Een dokter hadden zij niet, en toch (of juist daarom?) waren zij gezond, kerngezond. Wat aten zij? Gerstebrood. En geen margarine, want de winkelier woonde vijfhonderd kilometer verder. En geen dierlijke vetten, want hun eigen dieren waren zo mager dat zij in onze hongerwinter geen aanpassingsmoeilijkheden zouden hebben gehad. i --- Varkens „Ik zit hier in het boerenland", zei Den Braber, terecht. „Ik ben eens gaan praten met een paar boeren in de buurt en ik vroeg: „Jongens, wat geven jullie je varkens te eten?" Nou, dat voer is van a tot z voorgekauwd door de proefstations, door de wetenschapsmensen, die tienduizend proeven achter de rug hebben. Dat voedseldieet zal dus wel ragfijn uitgedokterd zijn. En wat denkt u dat zij jonge biggen geven?" „Moedermelk, dacht ik." „Ook. Maar ook gcrstepelmeel. Als je ze tarwe of rogge zou geven, zouden zij snel kreperen. Waarom? Er zit een vergiftigingsstof in, een gliadine." „Maar mensen gaan èr toch niet dood aan, dacht ik." „Dat dacht u' Maar tarwebrood verhoogt de bloeddruk en het maakt de mensen kortademig. U staat te hijgen en te puffen, als u drie trappen op moet. Ik maak nog een vogelnestje in de ringen. Ja, in de keuken heb ik een paar ringen hangen. Ik zal het zo meteen voordoen. En in november word ik 65. Op 3 november krijg ik mijn AOW." --- Eerst poes „Enfin, dat doet niet ter zake. Het gaat om de gerst, nietwaar? En ik op een avond een briefje schrijven naar een meelfabriek in Wormerveer, waar zij gort maken, want ik wist dat zij daar gerstemeel overhielden. Of ik een paar zakjes met gerstemeel kon krijgen, geschikt voor consumptie. Ik kreeg antwoord dat het kon en ja, de zakjes kwamen. Toen maakte ik een papje, gerstemeel en karnemelk, en ik zette het bij de poes tieer, die lag net lekker te snurken bij de kachel. Het beest werd wakker, zag die pap en begon te smikkelen. Hij vond het heerlijk. En hij viel niet dood tegen de' grond. Toen heb ik het mijn vrouw ook gegeven." --- „Lekker” Mevrouw Den. Braber knikte Instemmend. „Het smgakte me best. Ik vind het eigenlijk wel lekker. Maar het mooiste komt nog. De laatste zes jaar had ik de tweede helft van de nacht heel onrustig geslapen. Ik had dag-in, dag-uit last van diarree, een kwelling. Die nacht na het bordje pap, het is een uur of vier in de ochtend, merk ik dat ik mijn bed niet uit hóef. Ik maak mijn man wakker. Mijn man zegt: „Dat doet de gerst nou voor je." En ik zweer u, nooit meer last gehad. " „Bij varkens kom je die kwaal ook niet tegen", zei Den Braber, die zich in de afgelopen negen jaar hevig gedocumenteerd heeft over voedingsleer, gezondheidsleer en aanverwante zaken. „Geen diarree, geen hartziekten, geen nierstenen, geen kanker zelfs. Het is jammer dat die varkens opgroeien om geslacht te worden, anders zouden zij heel oud kunnen worden." --- Bijbel Hij stak een sigaret op. Ik keek hem verbaasd aan. Hij glimlachte gemoedelijk. „U kijkt ervan op dat ik rook? Ik geloof niet in die verhalen dat je er kanker van krijgt, Varkens, die dus gerst eten, hebben geen kanker. Nooit. En in de bijbil, want ik las en lees veel 'in de bijbel, komt honderden keren het woord gerst voor. De Israëlieten aten het dagelijks. Maar in de hele bijbel komt maar één keer het woord kanker voor, in Timotheus 2 : 17. Je leest voortdurend over ziekten en plagen, en maar één keer over kanker." „Wat gebeurde er met dat bordje pap van ' de poes en van uw vrouw?", vroeg ik. „Ik bedoel, bent u toen elke dag gerstepap gaan eten?" --- Elke dag „Elke dag. En ik ging naar onze bakker, Van Leeuwen, in het dorp en ik zei: „Je moet eens een gerstebrood bakken." Na een week kwam hij met een brood aan mijn deur, dat was zo hard als een plank. Je kon er iemand mee doodslaan, als je zou wfilen. Ik zeg: „Geef op, ik zal het proberen te eten." Maar dat was zijn bakkerseer na. Binnen een week kwam hij met een heel smakelijk brood aanzetten. En toen kreeg-ie vanzelf meer klanten voor gerstebrood, want ik zat mijn uitvinding in het dorp rond te vertellen. Wie het maar wilde horen, kreeg mijn verhalen." „Wilden zij het horen?", vroeg ik. „Zo'n dorp valt natuurlijk uiteen, hè, net als elke gemeenschap. Je hebt de mensen, die het willen proberen en het blijven gebruiken, omdat zij er baat bij vinden. Je hebt ze die proberen het een of twee keer. En je hebt de ongelovige Thomassen, die lachen me uit." „Bakker Van Leeuwen doet er nu goede zaken mee?" --- Zo'n omzet Den Braber glimlachte gevleid. „Hij heeft een omzet, zó! In de wijde, wijde omtrek. Ach, dat is eigenlijk al jaren zo. Verleden jaar heeft een krant uit Brabant er een stuk over geschreven en dat stuk is door allerlei kranten overgenomen, ook door een Rotterdamse, en in al die plaatsen gingen zij de bakkers vragen om gerstebrood. En nu is het plotseling landelijk nieuws." „U zelf verdient er niets mee. Hindert u dat niet?" „Niets?! Ik verdien er mijn gezondheid mee! Noemt ■ u dat niets? En ik hoop dat tienduizenden zich gezonder gaan voelen. Geld is niet belangrijk. Ik ben een gewone fabrieksarbeider, maar ik ben tevreden. Werken doe ik voor mijn plezier. Straks in november krijg ik mijn AOW, dat heb ik al verteld, nou ik hoop gewoon te blijven dóórwerken. Ik ben fitter dan heel wat kerels van veertig of vijftig. Ik zal nog even in de ringen gaan hangen, kunt u het zelf zien." --- Gangmaker Cornelis den Braber: „DAT DOET NOU GERST...” „In de Himalaya eten ze nooit iets anders” AARLANDERVEEN,. zaterdag. EINDELIJK gaat men op grote schaal gerstebrood eten in Nederland en de man, die negen jaar lang op dat gezonde moment heeft gewacht, wrijft zich glimlachend in de handen. Niet dat deze CORNELIS DEN BRABER (04) uit Aarlanderveen er zelf een cent wijzer van' wordt, dat niet. Hij is blij met de voldoening dat hij zoveel mensen heeft kunnen overtuigen van zijn gerst-theorie. Hij is bezeten van gerst. Gistermorgen heb ik twee uur in zijn woonkamer gezeten, een simpele arbeiderswoning in het Zuidhollandse boerenland, en in die tijd is vijfhonderdmaal het woord gerst gevallen. Of zeshonderdmaal. Negen jaar geleden is gerst voor hem even belangrijk ge.worden als de televisie in een verregend huwelijk. Hij las in de bijbel, hij las in boeken en tijdschriften over vreemde volkeren. Op een dag viel het hem op dat van nature gezonde volken gerst aten — geen tarwe, geen rogge, maar gerst. CORNELIS DEN BRABER heeft weer twee verse gerstebroden gehaald, vers gebakken bij bakker Van Leeuwen in Aarlanderveen. --- Gerstaal Ik vroeg zijn vrouw wat hij eet op een dag. Twee sneetjes gerstebrood als ontbijt, zeer snel genuttigd, want hij neemt precies vijf minuten om zich te kïeden en te voeden. 's Middags eten zij warm. Zijn vrouw eet nog wel eens een stukje vlees, maar hij zelden, zelden. Hij houdt het bij rauwe groente, aardappels en een papje van gerstaal (de fabrikantennaam van gerstemeel) met melk. 's Avonds weer een (gerste)- boterham, meestal met kaas. „Hebt u nooit honger? Of trek?" „Dan steek ik een sigaret op. Maar tja, je moet natuurlijk niet alles willen. Wie wil smulpapen, moet het zelf weten. In .de oorlog hadden wij hier joden ondergedoken zitten en toevallig was er verleden week nog één hier, een jongen, die nu al vijfendertig is. Hij had last van een gezwel. Ik raad hem gerstaal aan. Ik vertel hem hoe ik eet. Hij zegt: maar wat heb ik dan nog voor 10l in mijn leven, als ik zó moet eten?! Ik antwoord: de tong is de moordenaar van de bezitter. Daar kon hij het mee doen. Al die vrouwen ook, ze moeten zonodig afslanken, maar wel de hele dag snoepen. Waarom toch? Ik zeg altijd: hoogstend twee minuten op de tong, --- Huizenverordening Baarn geschorst DEN HAAG. zaterdag De minister van Maatschappelijk Werk, mevrouw dra. Schouwenaar-Franss e n heeft het besluit van het Baarnse gemeentebestuur, dat behelst dat de huizen van een lagere huurwaarde eerst na .enige weken aan niet-Baarnse inwoners te koop mogen worden aangeboden, geschorst. De Raad van State zal moeten uitmaken of de Baarnse verordening in strijd is met de wet en het algemeen belang. In december besliste de Baarnse gemeenteraad, dat woningen met een huurwaarde onder de ƒ 250 per maand eerst tegen een taxatieprijs aan de inwoners van Baarn — via advertenties en een bord op het desbetreffende huis — te koop moesten worden aangeboden, alvorens de verkopers hun object geheel vrij mochten aanbieden. maar een leven lang om de heupen." Wij lachten hard. Hij zegt zulke dingen heel droog. Hij komt soms tot grappige formuleringen. Zo noemt hij ons de tarween margarinekauwers, en hij vindt, dat' wij leven in „de waanidee van het witte voedsel". Alles moet wit zijn, suiker, brood, enzovoort, maar „van wittebrood hebben ze de kiemkap en de baard verwijderd, dus het krachtigste van de tarwekorrel, en die gaat dan als voer naar de varkens. Hoe vind je zo'n volk, dat het beste aan zijn varkens geeft?" Ik durfde Aarlanderveen niet uit te rijden zonder even aan te gaan bij bakker Van Leeuwen. Mevrouw pakte twee gerstebroden voor mij ln. „Smaken zij?" vroeg ik. Zij haalde de schouders op. „Wij eten tarwebrood", rei zij. --- LEONHARD HUIZINGA Mens van de Week Hoofd JA, HET SPIJT MIJ, maar mijn mens van de week ben ik deze keer zelf,*En wel om de eenvoudige reden, dat alleen de vrije zaterdag de gelegenheid biedt -om over iemand anders te praten dan Soekarno, • Luns, premier Pengel van Suriname of de woningnood van minister Bogaêrs, die volgens hem in 1970 tot'het verleden zal behoren. (Ik heb het genoteerd!)- . — Bijna iedere dag kom ik ménsen tegen, die zeggen: „Waarom in vredesnaam laat jij dat HOOFD van jou iedere dag weer iË.'de krant zetten?" «S Ik zou nu natuurlijk kuniien antwoorden: „Omdat ik hetTzo graag zie", maar daar ik g&en minister van Buitenlandse Zaken ben, doe ik dat niet. In stede daarvan antwoord ik: „Ik heb (dit in tegenstelling met de' Papoea's) geen zelfbeschikkingsrecht over itriln HOOFD. V.De HOOFDredactie wenst mijn HOOFD iedere "dag. 'aan het HOOFD van mijn bijna-HOOFDartikelen af te drukken." — Waarom? OMDAT een Icólom /bals deze een hoogst persoonlijke aangelegenheid is. De HOOFDzaak voor een kolomschrijver is, dat hij zijn HOOFD vrijelijk in alle richtingen kan bewegen.' Het is goed mogelijk, dat de HOOFDredactie van tijd tot tijd HOOFDschuddend zegt: „Laten wij bij HOOFDelijke stemming uitmaken of wij Huizinga deze keer wel plaatsen." Uit HOOFDE van de persvrijheid besluit men dan steeds bij "(gereserveerde) acclamatie, om het toch maar weer te doen, want men is het erover eens, dat mijn persoonlijke zondep over mijn HOOFD dienen te komen. Denk nu niet, dat dit mij het HOOFD op hol brengt, en dat ik maar in het wilde weg neerschrijf wat mij zo eens even door het HOOFD gaat. Het schrijven van een kolom als deze vereist een groot besef van verantwoordelijkheid. Men kan zo fel en zo scherp zijn, als men wil, maar men mag het nooit zijn, omdat men zo graag fel en scherp >it. Een kolom als deze wordt meer met het geweten dan met het HOOFD geschreven. Niet het HOOFD, maar het geweten vertelt de schrijver, wanneer hij bedrog, huichelarij, wantoestanden en vooral de officiële dikdoenerij en praatjes aan de ka%k moet "stellen. Mijn HOOFD staat heus niet altijd naar kritiek. Mijn hart gaat uit naar milde lof en stille bewondering voor grote mensen en machtige daden. Alleen, mijn HOOFD en mijn geweten vinden helaas meer stof dan mijn hart. Daarom is het met mijn instemming, dat mijn KOP in de KOP van mijn' kolom blijft staan, want dan weet u met wie te doen hebt, als het HOOFD u eens omloopt van mijn praatjes, en u wilt weten op wiens HOOFD u uw vurige kolen wenst te stapelen. ; VERGEET echter nieCdat mijn HOOFDdoel steeds zal blijven de zaken uit die doeken te doen, die andere lieden hanteren voor het bloeden. Misschien dat u binnenkort mijn beeltenis hierboven zult aantreffen met als symbool een HOOFDdoekje ~ voor het bloeden. Niet echter vandaag. Van