De aanstaande verkiezingen en de nieuwe kiezers. Zum Werke, das wir ernst bereiton, Geziomt sich wohl ein ernstes Wortl Een nieuw tijdvak is voor Nederland •ingebroken. De herziene Grondwet bepaalt een aanmerkelijke uitbreiding van het aantal volksvertegenwoordigers in de beide Kamers der Staten-Generaal, en ook het aantal kiezers is belangrijk vergroot. Vooral op deze kiezers is het oog gericht, en alle partijen hebben de jachtkiel aangetrokken , de weitasch omgehangen en het geweer ter hand genomen om jacht op hen te maken, ten einde zich van hun medewerking te verzekeren; van hun houding toch zal het voornamelijk afhangen , hoe de nieuwe Kamer zal fijn samengesteld en bijgevolg of, onder de nieuwe Grondwet, de werkzaamheden van Begeering en Vertegenwoordiging Nederland ten goede zullen komen. Zal nu de wet haar doel treffen dan dienen de nieuwe kiezers in de allereerste plaats, al is het dan ook maar voor een wjjle, het harnas , van onverschilligheid uit te dat hun hart ontoegankelijk maakt voor de belangen van hun vaderland ; dan behooren zij doordrongen te lijn van de groote verantwoordelijkheid, die op hen rast, dan behooren zij het als een heilige plicht te beschouwen, gebruik te maken van hun bevoegdheid. De Staatsburger wete, en toone te weten, dat hy gehouden is aan zijn roeping als zoodanig te beantwoorden Heeft koude onverschilligheid plaats gemaakt voor levendige belangstelling, dat dan de nieuwe kiezers de geschiedenis van de laatst verloopen jaren raadplegen en z|j zullen, gemakkelijk begrijpen, aan welke partij zjj het oor hebben te leenen. Het hqna veertig-jarig tijdperk, gedurende 't welk de liberale partij bjjna onafgebroken aan het bevind is geweest of van haar de groote drijfkracht is uitgegaan bij den wetgevenden arbeid, schenkt haar een roemrijk verleden. Byna al onze wetten zjjn haar werk, en du reusachtige vooruitgarg in dit op elk gebied van ons openbare leven,' hebben wij aan haar te danken. Waar andere partijen onveranderlijk haar kracht zochten in bemoeielijken, belemmeren, tegenhouden, maar niets tot stand brachten, daar schreed de liberale partij voorwaarts en bij den terugblik op de laatste veertig jaren erkent de Tijd: „wü hebben reden tot dankbaarheid. Is het kwaad gedurende dat tijdperk aangegroeid, heeft het in macht en in boosheid toegenomen, ook hét goede heeft onder menig opzicht vorderingen gemaakt, zelfs dermate als in 1848 door slechts weinigen zal voorzien wezen. De vooruitgang is onder Oods zegen groot geweest, en de nieuwe en gewijzigde artikelen der grondwet van 1848 hebben zonder eenigen twijfel zeer veel daartoe bijgedragen." En deze vooruitgang, die dus erkend wordt, is te danken aan de toepassing der liberale beginselen, die, het kan niet ontkend worden, dat tijdperk onzer geschiedenis beheerschten. Zelfs dan wanneer de tengels van het bewind tijdelijk in handen waren van haar tegenstanders, was het nog de liberale partij die de richting voor het staatsbeleid aanwees, die feitelijk regeerde. Met het volste recht kan dus de liberale partij, wijzend op de laatste veertig jaren, aanspraak maken op het vertrouwen der kiezers, zoodat het voor dezen niet twijfelachtig kan zijn, aan welke zijde z\j zich hebben te scharen. Niet voldoende is het echter bij de keuze van een candidaat te weten dat hij de liberale beginselen is toegedaan, neen, de kiezers zullen dien afgevaardigde in de Kamer hebben te brengen, van wien zij kunnen verwachten dat hij met de rechten en de belangen van het volk dat hjj ver j tegenwoordigt vertrouwd is, dat hij een man is van een vast karakter, die pal zal staan voor de belangen waarvoor h|j optreedt. Geen kinderen der weelde alzoo, die wanen door geboorte of rijkdommen alleen, aanspraak te hebben op een zetel in 's lands vergaderzaal, maar mannen, die zelve den strijd om het bestaan voeren of gevoerd hebben, die aan een juist oordeel eigen ervaring paren, zullen daar op hun plaats zijn. Men bedenke dat de landbouw kwijnt, dat de meeste takken van nijverheid een wanhopigen strijd voeren, en dat hierin alleen kan worden voorzien, wanneer er vertegenwoordigers gekozen wor den die weten waar d.e worm schuilt, die aan het hart van ons volksbestaan knaagt. Nieuwe kiezers, bevlekt uw maagdelijke bevoegdheid niet, geeft voor het lidmaatschap der Tweede Kamer uw stem alleen aan mannen, van wie gij verzekerd hebt, dat zij als vertegenwoordigers von het volk, de belangen van het volk zullen voorstaan met al wat in hun is. Daar is veel te doeu, en hun taak is geen geringe, zal iets in de goede richting voor de toekomst worden gedaan. Gy kunt niet voorzichtig genoeg zjjn bjj de keuze uwer candidaten. Daar dient gewikt en g<. wogen en ter dege onderzocht te worden alvorens de namen der uitverkorenen op het papier worden gebracht I --- Geschiedenis van de week. Te Amsterdam heerschte deze (week groote ontsteltenis in het huishouden van den echtgenoot en Bchutter Lubbert, Mannes J. De man moest in de laatstgenoemde betrekking inspectie maken, doch, hoe hjj ook zocht, op den zolder en overal, bij kon zyn .. .. patroontasch niet vinden, liet 'klamme zweet brak den man uit, want het uur was nabij boete, gevangenis grijnsden hem grimmig dreigend «an. Op eenmaal daagt er eindelijk redding, in den vorm zijner jonge vrouw, Rosa, Camelia, Jasmin, die hem om den hals vliegt, en onder het storten van heete tranen bekent, dat zjj genoemd gemist en gezocht deel der schutterlijke wapenrusting sedert eenige maanden gebruikte als ... . queue. Bij ingesteld onderzoek bleek het, dat zij waarheid had gesproken, en de man ging met een verlichte schuttersziel naar de inspectie. —- Aan ernstiger vergrijp dan Rosa, Camelia, Jasmin schijnt de Tielsche notaris zich te hebben schuldig gemaakt, die zich heden (Donderdag) voor de rechtbank te Arnhem heeft te verantwoorden. Tal van oplichterijen en verduisteringen worden tegen hem ingebracht; geld van onmondigen moet hij niet op het grootboek hebben doen inschrijven, hypotheken niet hebben afgelost enz. enz. Een breede schare woont de terechtzitting bjj. — Hbt aantal pogingen otn de menschheid lichter te maken is deze week extra ordinair groot. Zoo schijnt Bakker te Landsmeer . bestellingen te doen en niet te betalen, maar het ontvangene voor een appel en een ei te verpassen; Mulder te Deventer zendt voor een gulden een pak liedjes enz.; te Zwolle doet een zekere v. d. Oever aanbiedingen en zendt zelfs, na ontvangst van postwissel, niets. Te Apel doorn is zoo waar, een vreemdeling met een revolver gezien, dien ze daar maar gauw opgeruimd hebben; ze zijn daar in 't opruimen nog al knap. — Een der oorzaken van al die slechtigheden vindt een Wintersweker briefschrijver in de automatische toestellen, die men tegenwoordig aan de stations vindt. De Wintersw jjksche kinderen, zoo beweert h\j, krijgen door 't gezicht van al die chocolade snoeplustige aanvechtingen en slaan halve centen plat als dubbeltjes om in 't gleufje te werpen. Die Winterswijksche lievelingen schjjnen een vindingrijke geest te bezitten. — Vreemd ook was zeker de reden, waarom een Franschman dezer dagen zijn engagement verbrak. H(j wilde niet anders trouwen dan met een wees, en z\jn aan staande had haar beide ouders nog. Toen men er op aandrong om de reden van zijn zonderling gedrag te weten , zei hq: „Na het gebeurde met Wilson wil ik niemand ter wereld het recht geven, mij schoonzoon te noemen. —Dat er ook in ons land vreemde dingen kunnen gebeuren, bljjkt uit een vervolging, welke te Amsterdam werd ingesteld tegen de weduwe Hendriks. Bfl juffrouw Hendriks was de petroleum-machine omgevallen en in haar veraltereerdheid smeet de juffrouw het brandende ding op straat, maar ongelukkig juist tegen de beenen \an juffrouw Meijer, die voorbij ging. Juffrouw Meijer kreeg hevige brandwonden aan de beenen, werd naar 'tgasthuis geroerd en stierf aan... een hartkwaal, Eooals een dokter verklaart. Is juffrouw Hendriks strafbaar ? De rechtbank veroordeelde haar tot eenige weken gevangenisstraf. — Beter nieuws komt uit Wageningen tot ons! Daar hebben ze de week loozen (niet te verwarren met webkeloozen 1) aan 't zagen van kachelblokjes gezet; het voorstel van een menschcnvriend om ze (de blokjes nl.) ook te laten politoeren vond geen bijval. Werkinrichtingen zijn in 't algemeen de beste middelen ter wering van armoede en bedelarij. Aan werken hebben zoo velen o! zoo 't land. Dat merkten we deze week aan de Belle Helène, die te Deutichem wel Zutfensche almanakken vent, in gezelschap van haren echtvriend, die ze verleden jaar te Doesburg evenwel eeas had verloren , toen ze een dutje deed in 't bureau der politie. Nu, die schoone Helena was beschuldigd k van landlooperij en werd tot eenige dagen gevangenis veroordeeld, met de bedreiging van opzending naar een Rijks-werkinrichting. Op het hooren van dit woord alleen, voer een rilling haar door de leden en begon ze te huilen als een kind. — Te haastig moet een mensch evenwel ook niet wezen, want „haastige spoed is zelden goed," zooals het spreekwoord zegt. Zoo is een machioist door zyn te grooten ijver met zijn geheelen locomotief te Zwaluwe in Brabant het station binnengereden, tot groote ontsteltenis van liet aanwezige personeel, dal men kon zien denken: „Wat's dat nouw?" — Zoo ook de milicien te Kibbelgaarn, die met Krootverlof naar de haardstede van 7ijn vader en moeder was teruggekeerd, en in wien de militaire geest was doorgedrongen tot in het merg der beenderen. Pas t'huis, of hij begint zich in het schermen te meten met een vriend, gebruikt zelf een geweer en geeft den vriend den laadstok er van. Toen do laatste beter pareorde dan de meester op den degen had verwacht, werd deze krieuwelig, z(jn militair bloed begon te zingen en weldra te koken, hij deed een percassion op 't geweer, maakte de beweging : „leg aan! vuur 1" en zijn makker lag dood neerl Bij ongeluk 1 want zy dachten er geen van beiden aun, dat het geweer nog van gisteren was geladen, toen men op wild had ge loerd. — Ook door onvoorzichtigheid heeft te Lohfeld in Westfalen een neef zijn oom doodgeschoten, dien hij voor een hert aanzag in de verte. — Vroeger is wel eens een ezel aangezien voor een haas; zooals de lezer weet, was dat te Lochem, waarom de eigenaars der Lochemmer diamanten nog altijd „koolhazen" worden geheeten door de Zutfenaren. — Van een andere plaats, uit Zevenwolden, wordt gemeld, dat de menschen daar zoo'n razenden last hebben van raven en kraaien: doodschieten mogen ze de beesten niet, om een vogelverschrikker lachen de roofvogels, dat ze schudden. Er is dus niet veel aan te doen, dan maar geduldig toezien, „met woede in 't hart en 't vlammend oog", dat ze den buit vernielen. Er zal wel eens eenmaal een wet op gemaakt worden, al duurt het wat lang. — Een nieuwe wetgeving op de pensioenen is eindelijk ook wel klaar gekomen , als het bericht in de bladen ten minste waarheid bevat. Maar een courant zelfs kan zich vergissen! — Zoo deed deze week het bericht de ronde, dat de Minister van Justitie, nu het „reuzenwerk" der Grondwetsherziening was volbracht, wenschte heen te gaan van de broederen, een besluit, dat volgens een ondeugend blad, het eerste zou wezen, dat met algemeene voldoening werd vernomen. Maar de Mi iiister heeft er volstrekt geen plan op, hjj gaat nog niet, nog lange niet. — Meer waarheid schijnt de mededeeling te bevatten , dat den Minister Heemskerk een adellyke titel is aangeboden, maar dat hij voor die ondei scheiding heeft bedankt. Evenzeer schijnt het waar te wezen, dat | hij tot voogd over „het prinsesje" zal wordeD benoemd, voor 't geval de Koning mocht komen te overlijden, want ook koningen en vorsten moeten eenmaal met „vriend Hein" aftreden van het wereldtooneel. De mannen uit het begin dezer eeuw beginnen zoo langzamerhand op te laken. — Zoo stierf deze week weer te, Zwolle de „oudstrijder" (krantenstijl van 631) de heer Knoot, die in den slag van Waterloo mee-. . . vocht, . neen, dat deed hij eigenlijk niet, mee bliet of mee pijpte is beter, want de goeie man heeft misschien nooit een sabel in handen gehad, want hij was pijper onder Napoleon. Waarom de couranten hem ouditrijder noemen, is ons dan ook een raadsel; oudpijper ware beter. — Dan heeft de 76-iarige Jan, Israël Robert te Nijmegen een vrij wat werkdadiger aandeel aan den oorlog genomen. Heden (Donderdag!) is het 55 jaar geleden, dat hg de Nederlandsche driekleur, door de Franschen neergeschoten , weer deed wapperen van de Citadel van Antwerpen. Onder een regen van Franscho kogels klom hij met de vlaggelijn in den mond in den 60 voet hoogen raast. Hij is Bidder der Militaire Willemsorde en plantsoenwachter in 't Valkhof. — Ook aan een overledene is deze week hulde gebracht. In den gevel eener AmsteHamsche woning in de Korejespoortsteeg is eeu steen geplaatst met de woorden: In dit huis werd Douwes Dekker (Multatuli)gehoren." — Bg al die berichten steekt akelig naar het verslag van den gemeenteraad tö Sittard af, waarin de burgemeester een lustig raadslid, die onaangename dingen zei, toevoegde: „ik zal je de denr laten uitzetten 1" In de notulen kwamen in de volgende zitting die woorden niet voor, t n toch keurde de raad ze met groote meerderheid van stemmen goed. Wat een heerlijk baantje, burgemeester te Sittard, met zulk een gehoorzamen raad. — Aangenamer ie het verhaal van een jager te Dubbeldam , die beweerde, dat hij twee hazen had geschoten. Zijn vrouw, die haarman iiiet als een groot schutter kende, riep >erbaasd: „En wat heb je er meegedaan, lieve Gerrit P" „Ik heb ze weer laten loopen, Koosje 1" was 't antwoord van manlief, „wan t ik ben lid van de dierenbeschermingen." — Wie goedkoop te'egrafeeren wil ga met zijn telegrammen naar 't steil eken Huisen; daar kan men ze, volgens onze zeer geloofwaardige zuster de Pott, kwijt raken voor twee derde van den prijs dien men aan 't rijk moet betalen. Het verlies wordt guleden door personen, die •■et telegraafkantoor zoo gaarne in stand* houden. Men moet toch maar wat voor een zaak overhebben! — Een liefhebber van horloges heeft er een paar jaar van zijn vrijheid aan gewaagd om in 't bezit van cenige zakuurwerken te geraken. In onze huuit, te Terborgh, is bjj den horlogemaker Braam ingebroken en voor een belangrijk bedrag horloges meegepakt. Daders voorloopig onbekend, maar „de politie doet onderzoek", gedachtig aan de spreuk: „zoek en gij zult vinden I" — Van spreuken gesproken, die kunnen al heel raar verdraaid worden. Een nutslezer, die sjjn hoorders gruwelijk verveeld had, wilde met een uiige tirade eindigen en riep: „Ik eindig, want zwjjgen is goud en spreken is ...., „blik", riep de secretaris, die halfin slaap was gevallen. — Voor wq eindigen nog ten vraag; is er wel eens ien and onzers lozers drie maal naar een dokter gegaan, ti ie drie unr ver woont, met de urine van ren zieke geit ? Zoo iemand was er deze week te Arnhem voor de rechtbank. Hg moest getuigen in zake een aanklacht tegen den wonderdokter Sirie te Wageningen t n gaf onder eede bovengemelde verklaring. Toen de rechtzaak den getuige gevangen liet tiemeu, onder verdenking van meineed, liet I'ij de geit los en stelde er een mentch voor in de plaats en toen werd hij ook weer losgelaten. ---