Donderdagmiddag had op het Protestantsche kerkhof te Doetinchem de onthnlling plaats van bövenafgebeeld gedenkteeken, op het graf van wijlen Ds. Westerbeek Van Eerten, die raim 44 jaren predikant tras der Her 7. Gemeente. Beeds kort na de begrafenis was het plan geopperd door de heeren M. £. Nijhuis en W. J. Baadgeep en al spoedig hadden tal van vrienden en vereerders van den zoo beminden overleden leeraar, zich bjj dat plan aangesloten, dingende om den voorrang, wie wel het meest en eerst op de ljjst, ter bestrijding der kosten, mocht teekenen. De rijke had zijn goad, en de arme zijn penningske over, voor dat huldeblijk, wat tevens een blijvende getuigenis zon zijn voor het nageslacht, om te toonen, hoe de tegenwoordige gemeente van Doetinchem haren' vriend en leeraar Van Eerten had bemind. Ds. Uoll was de tolk van allen, toen hij in hartelijke woorden het gedenkteeken aan de kinderen van den achtenswaardigen Van Eerten, die bij deze plechtige onthulling mede tegenwoordig waren, namens de Commissie en de geheele gemeente Van Stad- en Ambt- Doetincbem, opdroeg. Na hem voerde onze oud-Bargemeester Jhr. G. A. Van Nispen het woord. In schoone en gevoelvolle woorden herdacht hij de 20-jarige vriendschap met den braven Christenleeraar. Bij zyn teraardebestelling was hij daartoe verhinderd geweest. Hoe bigde was hg thans, de gelegenheid te vinden, zich van dien taak te kunnen ktftyten. Steeds had hij in Van Eerten bewonderd de kalmte, waarmede h\j 's levens vreugde wist te genieten, maar ook 's levens rampen en tegenspoeden te dragen. Meermalen had het vaste vertrouwen op God, dat Van Eerten met woord en daad bewees te bezitten, bemoedigend op spreker gewerkt en telkens nog, wanneer de rampen des levens hem of de zijnen kwamen bezoeken, rees diens voorbeeld hem voor den geest. Ook namens curatoren en leeraren van het gymnasium, voor welke inrichting de overledene zooveel had gedaan, bracht Jhr. van Nispen, bij de onthulling van dit gedenkteeken, een woord van dank. Het was voor hem en alle leeraren, die mede tegenwoordig waren, het zichtbaar bewqs, dat hier rust de man, door wiens humanen geest en trouwe vriendschap veel goeds, ook voor die inrichting, was tot stand gebracht. Daarna sprak de heer W. J. Raadgeep, namens de commissie toot het huldeblijk, een woord van dank. Niet genoeg kon hjj prijzen de hulp, die de commissie had ondervonden. Met name noemde hy Ds. Moll, Jhr. van Nispen, burgemeester Van Bommel en architect Ovink. Maar het was hem onmogelijk de velen te noemen van rijken en armen te Staden Ambt-Doetinchem, die het plan der commissie met zooveel innige toewijding hadden gesteund. De plechtige onthulling herdacht hij in de volgende dichtregelen , hem door een ongenoemde ter hand gesteld: Hier rust te midden van zoovele graven Een man, bedeeld met rijke geestesgaven En met «en eerlijk, edel hart, Die niet alleen de menschenmin verkondde, Maar ze in practijk bracht, en bij elke wonde Een trooster was in leed en smart I Zoo mocht h\j bijna vier en veertig jaren, Trots allen strijd de kudde trouw bewaren. Door zijnen Heer hem toevertronwd, Hoe heeft hij, door hen met Gods woord te stichten, Door 't stipt vervullen zijner eig'ne plichten, Hen in 't geloof niet opgebouwd I Geen onzer zal Van Eerten ooit vergeten I Maar vreemdeling en nageslacht moet weten, Waar de edele man begraven ligt. Daarom werd hem door lijn Gemeenteleden, Voor wie h\j heeft geleefd, gewerkt, gebeden, Dit duurzaam teeken opgericht. Richt menigmaal naar deze plek uw schreden; Dan leeft in u herinnering aan 't verleden, Dan wordt uw gang een bedevaart; Dan zult ge aan hem, den trouwen leeraar, denken, En hem een bloem of stillen traan nog schenken, Die doode is zulk een hulde waard I De oudste zoon van den overledene, Ds. L. K. F. Westerbeek van Eerten te Meerkerk, bedankte namens zusiers en broeders voor dit zichtbare teeken van liefde, hun nooit te vergeten, nu zaligen vader bewezen. Het geschenk werd door hen met den innigsten dank aanvaard. Hij sloot deze plechtigheid met gezang en gebed. Behalve door een groote schare belangstellenden, werd de onthulling van het gedenkteeken bijgewoond door het college van Notabelen, den Kerkeraad, cnratoren en leeraren van het Gymnasium, bestuurders van het Weduwenfonds, den directear en onderwijzer van het Opvoedingsgesticht „De Kruisberg". Allen corporatiën, waaraan de overledene in verschillende betrekkingen was verbonden geweest. Op do voorzijde staat: Hier rust Ds. WESTERBEEK VAN EESTEN. Geb. 1 Juli 1817. Overl. 2 Jan. 1888. Een knecht des Heeren die lang en trouw heelt gearbeid. Joh. XTX : 25. Openb XTV : 13. Op de achterzijde staat: Dankbare hulde van vele Gemeenteleden aan hun ontslapen leeraar en vriend. --- Geschiedenis van de week. De epidemie der 25-jarige-ambtsbedieningsvervullingsfeestviering woedt nog steeds voort. Deze week kwam weer de heuglijke tijding tot ons, dat da schoonmaakster der Tweede Kamer weldra haar reinigende bezigheden een kwarteeuw zou hebben verricht. Het feest zal luisterrijk zijn en vele bewijzen van waardeering zal zij van vrienden en vereerders ontvangen. — Minder algemeen gewaardeerd werd de Deutichemsche brievenbesteller, die zijn ambt misbruikte voor zijn politieke partij: de man bezorgde aanbevelingen voor den snooden liberalen candidaat expresselijk te laat. De man werd gedreven door pure braafheid en moet nu voor zijn edel werk de verdrukking der verdorven wereld lijden. — Ook een heer te Goor beklaagt zich over miskenning! Hij is nl. veroordeeld wegens straatschenderij, omdat hij, al radende, heel bij ongeluk een heel klein weinigje asch had laten vallen op een veldwachter. De Kantonrechter noemde het feit straatschenderij, bij vertrouwt dus kennelijk de geschiedenis niet. Nu vinden we de omstandigheid dat de asch juist een veldwachter moest treffen ook wel een heel klein weinigje verdacht. Is de voorstelling der zaak zuivere waarheid, dan boft de goeie man niet, met tot een straatschender te worden verklaard. — Zeer bepaald boffen deed de bewoner van Botterdam, in wiens huis de waterleiding verstopt was geraakt. Toen hij buitengewone persing deed uitoefenen op de pijpen, kwam er ineens een springlevende paling uit de pijp voor zijn voeten dartelen, en de wateren bruisten ala voorheen I — Een andere vischsoort is men bezig te poten: forellen nl., die men heel jong b|j duizenden loslaat in de Linge. In een Duitach blad werd onlangs een poeier aangeboden om in het water van beken te strooien, waaruit dan forellen zouden ontstaan. Een onzer kennissen bestelde zulk een pakje poeier, doch ontving ten antwoord, dat de advertentie een aardigheid was geweest om te zien of er menschen dom genoeg zouden gevonden worden om hun geld aan zulk een tastbaar bedrog weg te smijten. Hij mocht zich.echter troosten, want h\j was No. 143 op de lystl — Nuttiger is de les , die in het volgende rijmpje is vervat: Be vrouw die toeduto worden wil, Begint de achoonmaalc in April; Boch die haar man wenacht aan henr zij, Bie «telt den rommel uit tot Meil Ja, ja, die schoonmaak kost wat een slachtoffers. Drie vierde van de huisgenooten verkouden, en het huis overstroomd met zingende schoonmaaksters en witkielen, die des te vroolgker beginnen te gillen, naarmate manlief meer uit zijn hum raakt en pruttelt, terwijl het geheel wordt volmaakt door het gekrijsch der kanarievogels, die aangaan als gekken. Die schoonmaak is eeß bezoeking voor den manl — Een be zoeking .voor zijn familie was de notabele ingezetene-van Wolfaartsdijk, de heer Jan Cent, die Woensdag op zijn 70"ten geboortedag is overleden in het water, waarvan hij anders een groot vijand was , want Jan Cent was bjjna nooit nuchter I — Prettiger indruk maakte het, toen verleden week in een Engelsche kerk de prediker, na een vervelend sermoen, uitriep: „En wat zal ik hier verder bijvoegen, mijne waarde hoordersf" ener uit een bank achter den preekstoel een slaperig en gerekt: „amenl" als tot antwoord werd gehoord. — Ook lazen we deze week in een der bladen een vermakelijke bespotting van de aangematigde grootheid der kleine Duitsche staatjes. Men weet, dat ook Prits Reuter in zijn „Doorluchtigheidjen" daarmee reeds den draak stak; sedert zijn de omstandigheden wel veranderd en is de macht der „Piirsten" Izeer beperkt, edoch, 'tis toch nog vrij erg, z|j het dan ook nog in schijn I Een I Duitsch blad zegt nl., dat de „Parat" vod A. op zekeren dag erg boos was en op zijn geheele hofhouding schold. Toen do zuster van den Vorst aan Z. M. vroeg, wat hem scheelde, was het antwoord tijner Doorluchtigheid: „Mijn collega's willen , dat ik een kegelbaan laat maken, en na ben ik wel genoodzaakt, om de noodige ruimte te kragen, eerst een paar der bevriende buurstaten te annexeeren, en dat hindert mjj I" „Maar als de noodzakelijkheid en het staatsbelang dal offer vergen, Majesteit?" „Dan zal ik het brengen , zuster 1" — Een eigenaardig verschijnsel in Duitschland is ook, dat daar in dezer dagen een plaat wordt verkocht, voorstellende de aankomst van Keizer Wilhelm in den Hemel. De plaat is goed uitgevoerd en de teekenaar geeft, geheel naar zjjn voorstelling , de ontmoeting in beeld weer tusschen den Keizer en zijn familie. — Op wetenschappelijk gebied zijn er ook eenige merkwaardigheden mede te deelen. Vooreerst zullen in Engeland de galgen en stroppen worden afgeschaft; demenschen, die ter dood worden veroordeeld, moeten sterven door electriciteit. De batterij staat gereed, de draad wordt ter behoorlijker plaatse aangelegd, de beul drukt op een knopje en de zaak is afgeloopen. Minder akelig dan vroeger, mBar toch nog akelig. — Dan ook heeft de wetenschap een belangrijke verbetering gebracht op het gebied der poppen. Tot heden konden deze niet anders zeggen dan „Papa" en „Mama", thans worden er vervaardigd, die geheele zinnen kannen uitspreken. Dien vooruitgang in de poppenwereld danken we aan de toepassing van een nieuwen, verbeterden phonograaf, welke op een geheel nieaw beginsel berust. We weten niet, of we ons om dit feit voor onze kinderen mogen verheugen; de natuurlijkheid gaat er hoe langer hoe meer af. — En dan is er een geleerde bezig om een middel te zoeken tegen den beet der slangen. Scherpzinnige lieden hebben nl. opgemerkt, dat een varkensmaag, die nog al veel kan verdragen, ook geen last heeft van slangenspog. Een geleerde is nn in een varkensmaag aan 't wroeten, om te zien of er ook een zuur uit af te zonderen is, dat tegen slangenbeten beveiligt. Wij houden het voorloopig meer met de varkensribbetjes dan met derzelver magen I — Een aangrijpend tooneel, zonder eenige wetenschap had er dezer dagen te Keulen plaats. Een ouwe heer trad daar een manufactuurwinkel binnen en begon een praatje met een der winkeljuffers, welke evenwel niet veel neiging toonde, om naar de redeneeringen van den ouden heer te luisteren. Door de andere dames aangemaand om toch' wat toeschietelijker te zijn, begon zij eindelijk naar 'smans gekeuvel te luisteren en zelfs weerom te keuvelen; zjj vertelde hem zelfs haar droeve levensgeschiedenis: hoe haar papa ongelukkig was geweest en naar Amerika was gegaan, hoe zij als kind was achtergebleven enz. enz. Eensklaps werd zij evenwel in haar verhaal gestoord door een hartelijke omhelzing van den oude, die zich als haar vader bekend maakte, die in Amerika fortuin had gemaakt en daar nu als een gefortuneerd man vóór haar stond. De beweging in het magazijn was extra-ordinair groot en aan de gelukwenschingen kwam geen einde. — De andere vader, van wien we verleden week vertelden , dat hg verdacht werd zijn kind te hebben vergiftigd, moet, naar de bladen melden, soldaat zijn bij het Leger des Heils, dat te Meppel in garnizoen ligt. Als dat zoo is, zal de man wel met een rooie paspoort naar huis worden gezonden. — Voorgoed van de aarde verdwenen is een soort lieden, die indertijd een gewich' tige rol speelden in de Maatschappij: de draagstoeldragers nl., waarvan de laatste deze week te Weenen zjjn betrekking neerlegde , uit gebrek aan werk. — Ook komt er een voorbeeld voor van iemand, die wel werk heeft en sjjn betrekking niet mag aanvaarden! De brievengaarder van Vluchtwedde nl. ia benoemd tot gemeente-secretaris , doch mag volgens het oordeel der Gedeputeerde Stalen niet in functie treden, als hij, behalve de andere machtigingen ook geen afzonderlijke van Z. M. den Koning kan overleggen I — Zonder, linger is nog wat in de laatste dagen te , Maassluis gebeurende is: daar vindt men op alle ongewone plaatsen, in stegen en straten, op markten en pleinen, tot in het water toe, de heerlijkste stukken vleesch, in den vorm van rollades, biefstuks, lapjes ent. en met vleesch en guldens belegde boterhammen. Sommigen hebben van hét vleesch gegeten en vonden het heerlijk. Men heeft daar dus denkelijk te doen met een zonderling, die de weldadigheid betracht en uitoefent. De wijze van weldoen is stellig ongemeen en er gaat langs dien weg stellig veel verloren. — Ook moeten we tot onzen spijt weer een moord vermelden : te Njjmegen heeft nl. een verversknecht, zekere Ferrari, zjjn vrouw dood-, of zoogoed als dood, geschoten en daarna zich zei ven met ontwijfelbaar succes. De aanleiding tot die misdaad moet alweer gezocht worden in misbruik van sterken drank, waaraan de man zich schuldig maakte. — Buiten zijn schuld, is een arme schildwacht aan de Bykswerf om 't leven gekomen. De man was op een gevaarlijke plaats gesteld, waar, zooals gewoonlijk , een schildwacht in tijd van vrede niet anders is dan een sieraad, een bewegelijk ornament, dat 'b winters kou ljjdt en *8 zomers zich verveelt. Hier was bovendien de plek erkend gevaarlijk. Die aardigheden zijn nu allemaal goed en wel, maar wanneer het leven onzer landskinderen er mee gemoeid is, houdt de vertooning op, een aardigheid te zqn. Voor ruim twee jaar moet van die zelfde wachtplaats ook al een man te water zijn geraakt. Van verschillende kanten wordt wee geroepen over de verregaande onverschilligheid, waarmee deze zoon des volks, schijnt behandeld te zijn. Pogingen om 's mans levensgeesten op te wekken werden niet aangewend, en ook de dokter beproefde zulks later niet. — De Almeloosche werkstakingsgeschiedenis begint, eerlijk gezegd, wel een beetje vervelend te worden. Nu de boel weer marcheert, is iedereen blij; maar nu beginnen de mannen, die zich in die zaak hebben gemengd, onder elkaar te disputeeren over hetgeen zij en de fabrikanten hebben geschreven. Daarop het lezend pabliek nu ook nog te trakteeren, is waarlijk toch wat al te veel geëischtl — De broeder te Amsterdam, die voor zijn baas of patroon was gaan stemmen, omdat h|j ook gewoonlijk de belasting voor hem betaalde , is tot drie dagen gevangenisstraf veroordeeld, hij komt er dns nog al goed af, want de eisch was 14 dagen. — Wat wij voor 't eerst s hoorden en misschien velen ook niet weten, is, dat tegenwoordig uit andere landen zooveel zeevisch naar ons land wordt vervoerd, en niet in ge. droogden staat, maar in levenden toesiand. |De vorige week passeerde te Winterswijk , een waggonlading versche schol, behoorlijk :in ijs verpakt, en bestemd voor den Haag of Scheveningen, van waar ze weer over Nederland wordt rondgezonden, 't Is een rare tjjd. Nu zou de groote wijze toch zeker niet gezegd hebben: „Ér is - niets nieuws onder de zonnet" — „Welk haar hadden vroeger de oude Germanen f" vroeg dezer dagen een examinator aan een knaap, die op de pijnbank zat. „Gry*," luidde het antwoord van den examinandus. „Neen, blond," antwoordde het vragend orakel. „Ja, de jonge Germanen," luidde sjongelings wederantwoord, „dat ia mogelijk, maar het haar der ouden wa 9 stellig gryt." Ende de examinator nam een snaiQe. ---