Kunst om kinderen te bederven. Practische handleiding voor ouders en andere opvoeders. „Dat vele menschen zoo jammerlijk door Ittnderen worden om den tuin geleid en bedrogen," zeide dikwijls de heer Orgon, „is hun «gen schuld. Ik heb het menschdom leeren Jcenncn en wantrouw een ieder. Op die wijze kan men er het best voor zorgen, dat zij ons niet bij den neus nemen en maar naar welgevallen met ons omspringen." En niet alleen dat de heer Orgon, een bemiddeld rentenier, zoo dacht en sprak, maai bok zijn gansche bestaan en de opvoeding, die hij aan zijn kroost gaf, was naar dit zijn grondbeginsel ingericht. Wanneer hij zich met zijn gezin in de huis- Jcamer bevond, was zijn armstoel altijd zoo geplaatst, dat hij de geheele straat kon overzien, en alle voorbijgangers van het hoofd tot de voeten opnemen. Daar hij niets anders te doen had, hield hij er zich bijna den gangchen dag mede onledig, om de menschen, die voorbijgingen, te beoordeelen, en met deze beoordeelingen 'zijn vrouw en kinderen te onderhouden. Dat dit oordeel over het algeineen niet zeer gunstig uitviel, kan men licht denken. Wij willen hem eens, zoo voor zijn raam fezeten, gadeslaan, en zijne aanmerkingen ooren. „Hoe prat en overmoedig loopt 'dat Kaatje yan der Laan daar heen, net of er niets op iaar te zeggen valt. Zij denkt zeker, dat de Stad het al vergeten is, wat er met haar en keur. buurman verleden jaar voorviel? Hm!" „Ei, ei! Daar komt de dochter van meester Frederik aan, een mooi gezichtje en altijd even propertjes, maar die haar tot vrouw krijgt, tal een recht kruidje roer mij niet aan haar hebben, dat verzeker ik je."' „Ziet eens, hoe grootsch dokter N. daar tfoorbij gaat. 't Is waarlijk jammer, dat de jstraat nog niet een beetje breeder is. Dacht Ihij aan het kapitaal, dat hij zijn zwager nog «chuldig is, dan zou hem de moed wel wat Heengaan.'.'- „Ach, hoe schamel en "gescheurd loopen daar' de kinderen van deii lieer Witbol langs den weg, en hoe bleek en vermagerd zien zij er luit, 't is of zij in geen drie dagen hebben te eten gehad. Men mag, het is waar, van de overledenen niet dan goed spreken, maar hun vader (ik hoop dat zijne ziel bij God is) was een aartsdeugniet. Wat al kwaads heeft die man in zijn leven al gedaan. Inderdaad, de rechtvaardige straf des hemels is wel aan zijne kinderen zichtbaar." Hier werd hij in zijne waarnemingen gestoord door een man, die voor het glas verscheen en kaas te koop aanbood. „Welnu boer, wat kost je kaas ?" „Zeventien en een halve cent het pond." „Denk je dat ik mal ben, kerell Dat is veel te duur. (Zich tot zijne kinderen wendende: „Daar heb je het nu alweer, wat ik li altijd gezegd heb; daar is geen groofer vlegel in de wereld bekend dan een boer. Verkoopt hij iets aan een burger, dan is het altijd zijn.woord: zooveel en geen half centje minder. En dan behoudt hij nog altijd het beste voor zich zelf. Zijn vuile eieren, de melk waarin muizen zijn verdronken, zijn.zieke kippen en ganzen, die brengt hij ter markt, doch dan zouden zij vroeger moeten opstaan, indien zij Orgon wilden beetnemen." „Maar wat zie ik daar?... Al zijn leven dagen, den verwaanden snijder Frans van het Plein, met een jas naar den nieuwsten smaak. Hij heèft zeker een paar bruigomspakken gemaakt, zoodat hij eenige ellen laken door het oog van de schaar heeft kunnen halen; want het is toch maar waarheid, kleermakers en molenaars zijn allemaal gauwdieven." „Gauw, kinderen, als je nu je oogen eens overtuigen wilt, hoe juffrouw Fabri van haar trotschheid genezen is. O, wanneer ik bedenk, dat voor dit mensch te voren niets te kostbaar was 1 In geen winkel was haar iets goed genoeg. Alle Zondagen was het er de' zoete inval, en meestal tweemaal in de maand feest. Nu is zij al recht in haar schik, als ze maar droog brood met een slap kopje koffie bekomen' kan." Van dien aard waren de meeste oordeelvellingen, die de lieer Orgon over zijn medemenschen uitsprak. Van niemand zeide hij iets goeds. De gebreken van alle menschen, ook die, welke ten deele reeds lang vergeten-waren, haalde hij op. En kon hij geen wezenlijke gebreken vinden, dan zocht hij de lieden, die hem voorkwamen, ten minste nog verdacht te maken. Zijne kinderen, die dit alles gretig aanhoorden, kwamen allengs tot de gedachte, dat alle menschen schurken en gekken waren, en dat er in de ganschc wereld, behalve hun vader en moeder, geen verstandige of bravt lieden meer leefden. Zij zagen, evenals hunne ouders, het menschdom met verachting aan, en verbeeldden zich, dat zij de wijsheid en deugd in erfpacht hadden. Hieruit vloeide nu wel voor hen het minder gewenschte gevolg voort, dat zij altijd aan zichzclven alleen dachten, zonder dat het ooit in hen opkwam, om iets tot het geluk van andere menschen tóe te brengen; maar zij hadden er toch ook dit belangrijk voordeel van, dat zij nimmer gevaar liepen, van doof . iemand te worden . bedrogen tengevolge van hunne goedhartigheid of een te blind vertrouwen. --- Geschiedenis van de week. Het gebruik van ondermelk in de bakkerij. Het. ia reeds lang bekend, dat voor Ket maken van fijne bakkerswaren het gebruik van melk noodzakelijk is. Al naar de kwaliteit die men wenscht, wordt vollo of ondermelk gebruikt voor -t gereedmaken van 't deeg. De ondermelk is een zeer goedkoop voedingsmiddel, het eiwit, dat ze bevat is eenigé malen goedkooper dan in vleesch'. Wanneer de centrifugemelk niet meer dan 3 cent per liter kost, zal liet brood, zelfs het roggebrood, door de toevoeging hier van niet eens duurder genoteerd behoeven te worden, daar door toevoeging van 1 liter centrifugemelk een gewichtstoename van minstens 110 tot 120 gram bij liet brood, wanneer het gereed is, zou veroorzaakt worden. Van I)oteekenis is ook, dat de voor den mensch zoo waardevolle minerale zouten ook in do centrifugemelk aanwezig zijn. Voor de volksvoeding verdient het dus alleszins aanbeveling bij de bereiding van het deeg centrifugemelk te gebruiken. (Molkeroi Zeituno-Ï Onder de „Snippers", die het „Handelsblad" nu en dan meedeelt, vonden we de vorige week de beide volgende, waaruit de lezers hopen we, beter wijs zullen kunnen -worden dan wij. — „Kantoorbediende 50 j. zoekt terstond ongemeubileerde kamers, ook niet ongenegen. te huwen." — „Te koop een flinke kast met kroon, ook wel geschikt voor dienstbode." — Thans wordt in hetzelfde blad melding gemaakt van een zeer zonderlinge vergissing, die ons zeer waarschijnlijk voorkomt. — Het is geruimen tijd.geloden, dat door de pers het bericht de ronde deed, dat een zoon van den Duitschcn generaal Von Emmicli, den eersten Duitschen generaal, wiens naam in dezen oorlog werd genoemd als veroveraar van Luik, gesneuveld was. Later gaf een onzer Nederlandsche geïllustreerde bladen een foto van een militaire begrafenis achter het front, waarbij een kist, gedekt door een fraaien krans, in de geopende groeve wordt neergelaten; als bijschrift stond er bij vermeld, dat dit de begrafenis was van een zoon van generaal Von Emrnich, als jong officier in het vijandelijke land gesneuveld. — Het Nederlandsche geïllustreerde blad .werd door iemand aan den generaal toegezonden, en het antwoord, dat de verzender hierop ontving, luidde als volgt: „Besten dank voor de toezending van de afbeelding uit het buitenlandsche tijdschrift: ik heb daarvan met te meer. belangstelling kennis genomen, omdat ik nooit een zoon heb gehad. Gegroet: Von Emmich." — Een groote verwarring werd er verleden Vrijdag veroorzaakt in een kazerne te Amsterdam, zooals iedereen begrijpen zal, die het volgende verhaal leest: Hedennacht omstreeks 2 uur werden plotseling drie snel op elkaar volgende geweerschoten gehoord in den tuin van het magazijn van militaire kleeding en uitrusting aan de Sarphatistraat te Amsterdam. — Onmiddellijk kwamen cenige militairen uit de kazerne toesnellen, die den schildwacht op den grond in den tuin zagen liggen. Van het geweer dat hij in zijne handen had was als niets overgebleven, dat was bijna geheel versplinterd. Men dacht oerst dat hier een moord had plaats gehad, doch wat was het geval? De schildwacht, die nu en dan last had van zenuwtoevallen, werd, toen hij op wacht stond, plotseling door een zeruwtoeval overvallen en viel neer. Door het spartelen met armen en boenen ging het geweer af, doch gelukkig zonder hem te treffen. *llet geval veroorzaakte groote consternatie in de kazerne. — Hoe de omstandigheden de denkwijze over sommige zaken kan wijzigen is bekend; we zouden het anders kunnen leersn uit de volgende ernstige mededeeling: Het bestuur van de Herv. Christel, lagere school te Assen heeft een groote verloting van een automobiel, rijwielen, enz. georganiseerd, aanbevolen door dr. J. Th. de Visser en ds. J. ƒ. van Noort. Deze zeggen in een begeleidend schrijven, dat zij, bekend met den moeilijken strijd, dien de voorstanders van het christelijk onderwijs in het moderne Assen hJ.jben te voeren, gaarne de pogingen steunen, die zij in liet werk stellen om hun school te houden. Zij zijn van oordeel, dat in de geheel bijzondere omstandigheden, waarin de broeders aldaar verkceren, het gebruik van het buitengewone middel der z.g.n. groote verloting, gerechtvaardigd is. Hartelijk hopen zij. | dat onder Gods zegen de uitslag het werk zal kronen. — Omtrent den moord te Medemb'ik ontvingen we het volgende „nadere nieuws": Nog steeds is geen enkel licht opgegaan in zake den moord op den heer K. Scliagen te Medemblik gepleegd. De justitie is schier zonder ophouden met het onderzoek bezig. — Vast staat, dat diefstal aanleiding tot het misdrijf is geweest. Doch daar de heer S. alleen woonde, is het moeilijk te bepalen, hoeveel er gestolen is. — De aanhoudingen tengevolge der tijdsomstandigheden duren voort; enkele hebben tc opgetockend, die aanloonen, dat het smokkelen en wat daarmee samenhangt, ook buiten de Graafschap en ver van de grenzen in toepassing wordt gebracht. — Aan de Maashaven te Rotterdam is aangehouden de koopman J. S., die in het bezit was van 12 zakken mais en 1 zak lijnzaad. Hij zeide die gekocht te hebben van den isten stuurman van het Noorsche s.s. „Ellen", liggende in de Maashaven. — Het graan is in beslag genomen en de zaak wordt onderzocht. — Aan den Dordtschen straatweg te Rotterdam zijn aangehouden de koopman L. J. A. V. H. en de los werkman. W. S., die ieder een zak tarwe welke zij zeiden van oen Belgischen schip), per, liggende in de Maashaven, gekocht tt> hebben. — Een voordeeltje van den oorlog hebben hier en daar onze kaasboeren. — Men schrijft ons toch uit het Noorden: Duitsche kaaskooplieden reizen tegenwoordig de zuivel, fabrieken in Friesland af en koopen groot» hoeveelheden magere kaas tegen 80 k 90 et. per kilo. — De onmogelijkste manieren schijnt men uit te vinden om verboden waar over de grens te brengen met verschalking de? grenswachten, die zulke listen niet doorzien, — Zoo Lazen we van een moeder, die met haar dochtertje geregeld bezoeken bracht bij een deskundige, die spraakgebrekkigen kou genezen, zelfs, stommen aan 't praten brengen kon. — Mama kwam met de kleine goed ingepakt en droeg het heel voorzichtig naar binnen. — Maar toen ze bij 't uitstappen struikelde, viel het kind en... kreeg een Idf, waardoor aanhoudend benzine stroomde; het arme schaap was een blikken bus. — Ook melkbussen moeten elders tot hetzelfde doel gebezigd worden. — Te Hindeloopen heeft men goeie plannen van geheel anderen aard, aardig reeds om te lezen. — Te Hindeloopen zal 13 Mei a.s., Hemelvaartsdag, ter gelegenheid van de opening van het badseizoen, een optocht gehouden worden van dames, gekleed in oud-Hindêlooper kleederdracht, en op zee een wedstrijd plaats hebben van beurt- ea vrachtschepen, en van vaartuigen, behoorende tot de Hindelooper visscheTsvloot (aken, botters en jollen). — De meeste menschen zijn zeer verlangend om te weten, wanneer do oorlog zal eindigen. — Dat verlangen i.s zeer natuurlijk, en we zijn blij er aan te kunnen voldoen, als men zich ten minste door een onberispelijke, op degelijke cijfers steunende berekening wil laten overtuigen; wie daartoe niet bereid is, moet maar blijven verlangenl — In een geacht orgaan lezen we: Wanneer zal het vrede zijn? Ziehier een berekening, die althans het voordeel heeft, historische bekrachtiging te bezitten. — Wanneer men de oorlogsjaren 1830/1831 bij elkaar telt, krijgt men 1830 -j- 1831 = 3661. Scheidt men de cijfers in tweeën en telt men de cijfers der stukken bij elkaar, dan krijgt men 36 (3 -j- 6) en 61 (6 -f- 1), den datum en het jaar van. de vredesluiting, n.l. den £cn van de zevende' maand of 9 Juli. De vrede werd gesloten 9 Juli 1831. — Voor den oorlog 1870/1871' gaat dit ook op: 1870 -}- 1871 = 3741. De beide stukken van dit getal geven 37 (3 -j- 7), en 41 (4 -J- i)( dus de vrede werd gesloten den ioden van de 5e maand. Inderdaad kwarrf S Mei 1871 de vrede van Frankfort tot stand. — VoTgeus bovenstaande berekening zou de f. vrede van den wereldoorlog op n Nov. 1915 c moeten vallen. Immers: 1914 -f- 1915 = 3829; ( 38 (3 -f- 8) en 29 (2 -f- 9) of den 1 ider c yan dc elfde maand. — Een opwekicing tot f een nieuwen oorlog moeten we reeds dadelijk 1 latcu volgen, en hoe eerder wc daarmee be- 1 ginnen, .hoe beter, en onze lezeressen moe- 1 ten daaraan vooral ook meedoen, vooraan in s felle fronten. — Ze behoeven zich niet* vooraf 1 zenuwachtig te maken, want 't gaat tegen de j vliegen, die al beginnen te ontwaken uit I hun winterslaap. — De opwekking, die we 1 bedoelen, luidt in haar vollen omvang: Het I •was in het begin van de vorige eeuw, lang j vóór de kennis der bacteriën in de weten- 1 schap was doorgedrongen, dat reeds oen ge- 1 fcccshcer tot zijn medcmenschen den roep Üchtte: Doodt de vliegen I Verdelgt ze zonder mededoogen te vuur cn te zwaard! Vliegen ; brengen ziekten en bederf over, zij zijn uw gevaarlijkste vijanden 1 — De man, die dezen verdelgingsoorlog predikte cn die, onbewust waarschijnlijk van de oorzaken der gevaren, die hij zoo juist begreep, het goede woord Voor zijn waarschuwing wist tc vinden, hij werd in zijn tijd- uitgelachen, voor een drukdocner en een reclameman aangezien. — In onzen tijd zou men hem zeker niet meer bespotten en hoonen. Onze tijd kent de ernstige gevaren van het overbrengen van ziektekiemen en bederf. Onze tijd weer, dat van buiten af in ons lichaam smetstoffen kunnen doordringen, dat b.v. typhus en cholera kunnen worden overgebracht door besmet drinkwater. En al heeft dc wetenschap nog geen vaste wetten kunnen geven voor het verband tusschen ziekten van het vee en die van den mensch; iedereen weet, dat het terdege koken yan de melk een groot belang is voor de Volksgezondheid. Men heeft gehoord, dat de steek van de malariamug de loome koorts in het bloed brengen kan en hoedt zich zoovee' mogelijk voor muggebeten. — D°ch ook dc vliegen, waartegen voor meer dan honderd Jaar de wijze dokter de verdelging predikte, kent men nu als bittere vijanden. — Vliegen verspreiden gif, vuil en bederf 1 — liet is immers bekend, dat vliegen bij voorkeur haar voedsel vinden op stoffen die in ontbinding verkeeren, straatvuil, uitwerpselen, rottende bestanddeelen, cadavers. Zij besmetten er haat gehcele lijfje mee, haar vleugelen, haar pootjes, haar snuitjes. Dan snellen ze voort, onze huizen binnen, zetten zich op onze levensmiddelen neer en bevuilen en besmetten die. — Het bederf treedt sneller op in onze spijzen en, erger, dat nog onvermoeid bederf komt in ons lichaam. — Doodt de vliegen 1 — Doodt ze thans, want in het vroege voorjaar is de verdelging bet zekerst. Voor elke vlieg, die ge thans doodt, verwijdert ge een heel geslacht vliegen, dat in den a.s. zomer bederf zou Ronddragen in uw omgeving. — Doodt ze thans, nu de oorlog zooveel smetstof tot in de onmiddellijke nabijheid van ons land beef . gebracht en verzameld, nu geheele velden met onvoldoend begraven lijken bederf eö ontbinding door, millioenen vliegen zullen laten wegdragen. — Beschouwt in deze dagen do vliegen als uw ergste vijanden 1 Doodt ze onverbiddelijk, waar gij ze vindt! — Nu de examens I voor onderwijzeressen en onderwijzers in vollen i gang zijn, is het opmerkelijk, dat men hun zenuwtabletten te koop aanbiedt. — Het is bekend, dat de zenuwen bij alle examens een gewichtige rol spelen; zenuwachtige personen hebben daarvoor dan ook minder geschiktheid. — Daarvan had een candidaat geen last, die driemaal met glans zakte en er toen genoeg van had. — ~Dat is nu voor de derde maal, dat u me afwijst," zei hij, „maar dat mismoedigd mij niet, ik kom niet weerom." — Nog een kermisbericht is door ons ontvangen en wel uit den Helder, luidende: De viceadmiraal te Helder heeft aan het gemeentebestuur van Texel tc kennen gegeven, dat, met het oog op den eisch van strenge handliaving van tucht in het garnizoen te Helder, dit jaar geen toestemming tot het houden van kermis gegeven kan worden. De Raad van Texel zal hierin in een volgende zitting een besluit nemen. — Nog een d:eptreurig ongeluk wordt uit Amsterdam gemeld. — Zondagnamiddag zijn de twee eenige kinderen van den beambte der havenpolitie Ruig te Amsterdam, een knaapje van negen en een meisje van zeven jaar, achter diens woning aan de Oostelijke Handelskade te water geraakt cn later levenloos opgehaald. — Het ongeval heeft zich als volgt toegedragen: Drie kinderen, twee meisjes cn een jongen waren bij een vlet aan het spelen. Een der kinderen wilde uit dc vlet op den wal springen, terwijl een ander op hetzelfde oogenblik van den wal in het bootje springen wilde. Daarbij botsten zij tegen elkaar, met het gevolg, dat beiden, het 9-jarig zoontje en het 7-jarig dochtertje van R. in het water vielen en in dc diepte verdwenen. — Het andere meisje snelde naar huis om tc vertellen wat er gebeurd was, doch .kwam onderweg een vriendinnetje tegen aan wie zij het mededeelde. Beiden gingen terug, voorbiji gangers werden gewaarschuwd, evenals de va• der der drenkelingen, die hen met een collega; havenbeambte ging zoeken. — Het knaapje werd Opgehaald door den vader, het meisje : door den anderen havenbeambte. Pogingen om de levensgeesten weder op te wekken mochten 1 niet meer baten. — Te Dordrecht is een r 17-jarige meubelmaker, die op de kap van F een verhuiswagen zat, doodgedrukt, toen de . verhuiswagen onder dc spoorwegviaduct bij . den 's Gravcndcelschen dijk doorging. Zijn . borstkas werd ingedrukt cn hij overleed enkele r oogenblikken na het ongeval. ; --- De weidegang. __ Zoo ïs weer Mei in liet land en hoewel het gure weer gedurende de laatste dagen niet hard heeft meegewerkt om reeds mooie weiden te hebben, toch zal het wel niet lang meer duren of de hoeren jagen het ' ec weer in het gras. Op de meeste plaatsen loopt het jonge vee reeds buiten, alleen de melkbeesten staan bijna overal nog op stal. Nu is er verbazend veel verschil tusschen de kleistreken en onze zandgronden. Terwijl ze op klei alle veesoorten direct dag en nacht naar buiten jagen, wordt dit op het zand meestal niet gedaan. Waarom? Omdat daarvoor vroeger een reden was, terwijl de menschen nu in sleur nog dien ouden weg van grootvader of overgrootvader bowande'en. Onze boeren zijn streng conservatief, ze houilen zich rneest allen lang vast aan het oude. Nu is dit in vele gevallen misschien goed, soms evenwel kan dat ook verkeerd wezen. Ik geloof, dat verstandige landbouwers in dezen zich die verandering moeien getroosten, want ze hebben er voordeel bij. Wat was vroeger de oorzaak van op stal te voeren? Dat was do vraag naar stalmest. Stalmest was een levenskwestie, geen most dan ook geen oogsten. Daarom moest ook in den zomertijd het vee op stal blijven. Toen was kunstmest nog onbekend. Nu evenwel, nu stalmest veel van zijne be teekenis heeft verloren en de meesle landbouwers het eerder zonder stalmest dan zonder kunstmest zouden klaarspelen, nu is deze oorzaak er niet meer en — wij behoeven daarom ook niet meer in de sloffen van grootvader voortslorren, hoe gemakkelijk zo ook mogen wezen ze hinderen ons, dunkt me, om vooruit te komen. En al mogen dan die nieuwerwetsche schoenen in den beginne ook wat knellen hier en daar, ik geloof, dat ze ons beter rullen, bevallen op den duur. Daarom hoop ik dat vele landbouwers biet probeeren met de dieren dag en nacht in de weide te laten loopen. Het jongvee moet zoo gauw mogelijk naa* buiten en ook niet eerder weer naar binnen: voor het weer slecht wordt. Dus ook do kalveren in de weide en in de weide hun voer, wat ze er bij krijgen, hier geven. De weidegang is . voor deze dieren alles. Dat geeft dieren met ontwikkelde borsten, dieren die kerngezond worden en sterk. Het jarig vee en weidevee nu ja, dat weet men wel, dat deze buiten kunnen loopen, zoodat ik liior over zwijg. Maan het melkvee? Wat heb ik vaak in mijn binnenste gelachen om de vele nadeelen, die oudenvetsche hoeren meenden te kunnen aanvoeren tegen volledigen weidegang. Nog niet een heb ik evenwel gehoord, dat hem het slecht was bevallen, wanneer hij er maar eerst aan was begonnen. Ja, ik herinner me zelfs nog een anecdote, die mij door een landbouwer werd verteld, welke door mijn aanraden er toe was overgegaan. Plotseling in den middag, kwam er een onweersbui opzetten. Vrouwlief werd erg bezorgd voor de koeien, omdat ze nu zoo nat zouden worden. Ze durfde de baas evenwel niet storen in zijn middagslaapje, terwijl ze zelf den moed niet had te bevelen, dat de koeien op stal moesten worden gehaald. De baas was evenwel wakker en hoorde, hoe zijn vromv kreunde. Hij hield zich evenwel koest en dacht: „nu zullen we 't toch gowaar worden". Na den regen kwam hij te voorschijn en toen moest hij' hooren, hoe weinig melk de koeien van avond wel zouden geven, want de dieren waren door en door nat. Toch viel het vrouwlief erg mee, want de koeien schenen er weinig om te geven, ze graasden er [evengoed om door als anders. En des avonds? Toen kreeg ze nog mcér melk dan anders. De man was nu overtuigend bewezen en -*t vrouwtje sprak er later niet meer over. Zandboeren houdt uwe melkbeesten niet op stal laat ze dag en nacht b uiten loopen in do weide. B. W. --- Land- en Tuinbouwnieuws. 4 Mei 1915. Nadruk verbod en. INHOUD: De weidcgang. — Nachtvorsten, — Kunstmoeders. — Het gebruik van ondermelk in de bakkerij. ---