WAT ER AAN TE DOEN? Een moeielijke vraag! Wij weten er geen beter antwoord op te geven dan, vooreerst publiciteit. leder weldenkende in Dinksperloo moet zijn best doen om den werkelijken toestand in zijn gemeente wereldkundig te maken. ledereen moet weten, dat kerkelijke drijvers aldaar een man zoeken te dooden, die zijn plicht deed; heel Nederland moet worden ingelicht omtrent de ellendige machinatiën, die daar worden aangelegd, ter gelukking van welke de dringendste behoeften van Dinksperloo worden opgeofferd. Wat spoor! Dinksperloo verga desnoods! Mits de partij leve!!! En dan moeten zich de welgezinden aaneensluiten en zich wenden tot den Koning met de vraag: „Sire! is het uw Koninklijke wil, dat de ontwikkeling, de bloei, de welvaart in onze gemeente worden verstikt door ergerlijke bekrompenheid in dienst der kerkelijke drijvers? Is het Uw wil, dat door kerkelijk gedrijf een Regeeringsambtenaar wordt vermoord door den demon van het kerkelijk zelotisme? Zoo niet, en dat is zeker de wil Uwer Majesteit niet, beschik dan met Uw Koninklijk en Geöerbiedigd woord, dat de raddraaier in al die verwarring , het schepsel Gods, dat zooveel onheil sticht, verplaatst worde uit de gemeente, waar hij met goedvinding en toestemming der Hooge Regeering tijdelijk woont!" --- Aan „Broeder!” We hebben met broeder nog een appeltje te schillen, nog een oude rekening te vereffenen. „Broeder" dorst er namelijk laatst op zinspelen, dat wij niets zouden zijn zonder „Rotterdammer" en het „Schendblad Uilenspiegel". We tartten toen broeder, die zijdelingsche beschuldiging te bewijzen. Aan deze onze uitdaging is nog niet voldaan. „Broeder" heeft misschien 't hoofd vol gehad met de Zutphensche „Kwajongensstreek" en is waarschijnlijk duizelig geworden van den wierook, die van alle kanten door gewaardeerde broeders werd ontstoken; maar nu begint het toch tijd te worden. Dus, „Broeder" voor den dag met bewijzen I Met leuterpraatjes moogt ge uw boertjes doen suizebollen; van ons zijt ge daarmee niet af. Dus bewijzen s. v. p. als ge een eerlijk man zijt; bewijzen, bewijzen, BEWIJZEN!!! Leuteren kan iedereen. En dan hebt ge uw mouwen nog niet opgestroopt, om te laten zien, of ge gevaccineerd zijt, of niet. 't Is geen kunst, de arme boerenjongens op te ruien tegen de inspuiting met koeetter ; maar een daad is het, aan te wijzen, dat men zelf voorstaat, wat men predikt. Dus de mouwen op, „Broeder l'1 Wij laten niet los. --- De Schoolwet De verzoekschriften aan de eerste Kamer om de lapperige Schoolwet niet aan te nemen, zijn talrijker dan wij verleden week durfden vermoeden. De waarde der verzoekschriften ligt in de omstandigheid, dat ze op verschillende plaatsen als van zelve opkomen, als door één kracht gedreven, uit de boezems der verzoekers oprijzen. Geen Turksche trom, geen klaroengeschetter, geen bazuingeschal komt er bij te pas. En 't is ook geen klompenpatrouille, die zich met geblèr naar de Eerste Kamer begeeft, nagesukkeld door de verpleegden der Godshuizen; 't is een optocht van de besten onzer, van de mannen, die een eigen oordeel hebben en zelf oordeelen durven. Of de verzoekschriften helpen zullen! We hopen het, maar verwachten 't niet. Wel is waar is de Eerste Kamer het meest onafhankelijke lichaam en zijn de leden er van voor 't meerendeel liberaal; maar niet alle liberalen doorzien met evenveel helderheid het rampzalig spel, dat door de vijanden van het liberalisme is gespeeld. De zeventien liberalen, die in de Tweede Kamer voorgestemd hebben, begingen een groote fout. 't Is mogelijk, dat zij zichzelven hebben diets gemaakt, dat de schoolstrijd door hun „conciliante" stemming een einde zou nemen; waar is het zeker, dat ze de overtuigende bewijzen hebben geleverd, den stand der zaken nooit van nabij te hebben bekeken. Ze lijden stellig aan zieleblindheid. Hun roekeloos stemmen draagt ondertusschen de schuld, als enkele liberale leden der Eerste Kamer thans niet zóó stemmen, als zij zouden hebben gedaan, wanneer alle liberale leden der Tweede Kamer zich als te'n man tegen de ongelukkige wet hadden verklaard. Gedane zaken nemen evenwel geen keer. Maar al verwachten we er weinig resultaat van, toch vinden we een luid protest, door ontwikkelde liberalen uitgebracht, een goed teeken: het bewijst, dat er leven is in 't liberale kamp, dat men wel voor een oogenblik tot wijken kan worden gedwongen, maar toch gereed staat om de vorige stelling weer in te nemen. Wat de gevolgen eener verwerping door de Eerste Kamer aangaat, daaromtrent maken wij ons volstrekt niet ongerust. Er zou wel eenige beweging door ontstaan; nu ja! Die beroering loopt evenwel met een sisser af. De liberale partij kan niet anders dan er door winnen. Voor een tweede clericaal ministerie toch is geen personeel in voorraad, en bij een herstemming zijn de liberalen thans reeds zeker van de overwinning. De lui hebben gezien wat er van de mooie beloften is gekomen en hoe er met de kiezers is gespeeld; en daarbij komt, dat de orthodoxe gereformeerden in twee partijen zijn verdeeld, waarvan die, welke zich niet door Kuyperwil laten ringelooren en den vriendschapsbond met de Katholieken haat, met den dag grooter wordt. Wat ons aangaat, mag de Eerste Kamer den lappendeken gerust verwerpen. --- Geschiedenis van de week. Voor eenige jaren hoorden we den ouden Bamberg met zyn welluidende stem vaak aanheffen: „Slaap kindje slaap, Word gauw een slimme knaap," Als je naar Amsterdam mocht gaan, Tracht dan een zaak goed te verstaan! Hoe men den stank der grachten keert, Waarop men mal zich prakkezeert! „Slaap kindje slaap, Word gauw een slimme knaap". Onwillekeurig dachten we aan dit lied terug by 't lezen van 't bericht, dat do Rozengracht te Amsterdam zal worden gedempt, waarom de bewoners voorloopig al zoo blij zyn, dat ze hebben gevlagd. — Onwillekeurig dachten we nogeens aan den gryzen zanger, toen we de handelingen van den Dinxperloschen raddraaier voor ons zagen. We hooren den oude nog, als hy vele harten roerde en lachend in menig geweten greep: „Een ieder mensch heeft op deez' aard, Wie hy ook wezen moog Een uurwerk meer dan schatten waard, Dat hem nog nooit bedroog; 't Begint altyd van zelf te slaan, Alsof.het tot ons zegt: Gy hebt een slechte daad gedaan, v Uw handel wa 3 niet recht. Verdoof het klokje niet, Ala 't zich luid hooren liet. Dan hoort gy eenmaal zeer gerust Uw laatste uurtje slaan, Wanneer uw eigen levensklok Vanzelf eens stil biyft staan. We spraken daar van „raddraaier" in den gewonen zin van „stokebrand", en niet in dien, waarin eene onzer zusters het gebruikte, die verhaalde dat Zondag te Nymegen een concours van „raddraaiers" had plaats gehad. Verbeeld u een concours van zulke lui! En één kan al zoo onnoemeiyk veel kwaad stichten, wanneer hy een troep dommeriken en slaven om zich heeft. — Maar die zuster bedoelde „raptradra• disten" of „snelwielers", en vond het woord niot onaardig uit. — Wat het gebruik der woorden aangaat: we hoorden verleden week het woord> „maankop", de naam voor de papaverplant, verklaren als „iemand, die door zyn haar is gegroeid". — En dan hoorden we in allen ernst de vraag stellen, welke overeenkomst er is tusschen de beide volksvertegenwoordigers Okma en Groot-Nibbelini. Ra! Ra! Het antwoord hoorden we niet; misschien helpt een onzer lezers er ons aan. — 't Zal toch niet in 't lezen zitten, dat doen beiden niet heel best, schynt het. En dan nog wel tot 12 jaar op school gegaan? — Een mensch kan d'er mee sukkelen! — 't Is maar liistig, dat men met zulke sukkelarijen niet vooruit komt. Vroedsman Nibbelink zou nog kunnen profiteeren van de gunstige bepaling die er voor leerlingen boven de 12 jaren soms wordt gemaakt. — Voor sommige menschen is al die kennisse en die wetenschappe maar hindernisse des geesteslj — Ten minste den broeder te Klarendal in | Arnhem, genaamd K., ware het beter geweest als hy, den eenvoudige en reine van harte geïyk, niet had kunnen lezen. Nu heeft hy zich door de onbetoombare zucht naar kennisse ten val gebracht, evenals wyien broeder Faust. — K. legde zich uit liefhebbery op do geneeskunde toe en oefende die onbevoegd uit, waarom hy ingerekend werd. - Ook heeft de yverige politie te Doesburg er al weer een te pakken gekregen, No. 3 in de schoone trits, die de brandkast ontvreemdde. — Wat gaat dat daar razend gauw; alle week één! — Ook to Bennekom is een kistje met geld gestolen, en wol uit de consistorie-kamer der Ned. Ger. kerk. Het geld was voor de armen bestemd, die nu maar op hun duim moeten zuigen, zal de dief denken. Vóór korten tyd had daar een dergeiyke diefstal plaats. — Zonderling kunnen sommige dingen elkaar opvolgen: in tyden hoort men er niet van, en dan ineens twéémaal per week. — Zoo hadden we nauwelyks opgeteekend, dat de Gooische stoomtram by Diemen door een rytuig van de Oosterspoor was gereden, of we lazen, dat to Breukelen by een huwelyksplechtigheid hot tweede rytuig met den disselboom in het eerste, en het derde op dezelfde wyze in het tweede was geloopen. Persooniyko ongelukken hadden gelukkig niet plaats; alloen scheidde de disselboom den bruidegom eenige minuten va« de ontstelde bruid. — Wyien MOnchhausen verstond dat kunstje; hy sprong met zyn paard dwars door do oponstaando raampjes van een rytuig, nam zyn hoed af en riep: „uw dienaar, dames!" — Zoo openbaren zich ook deze week hier en daar anti somietische bewegingen in onze pers. — Een der bladen beweert, dat de Eiffeltoren gebouwd is door oen Jood, die zyn oud yzer aan den man wilde brengen. In den Haag wordt ongehinderd een voor do Israölieten beleedigend boekjo uitgegeven, .dat in Oostonryk is verboden En dan heeft Broeder gedrukt, dat do poeta hem door de Zutphenscho Courant gebakken, een jodenstreek was. — Ook is het opmerkeiyk, dat we twee gevallon kunnen ineodeelcn van onschuldig. verklaringen: Vooreerst heeft do brievenbesteller K. Palmer te Warfum eervol ontslag gekregen, wyi 't is gebleken, dat hy voor drie jaar by vergissing is weggezonden. De inan heeft sedert dien tyd arinoe geleden, en zal nu van zyn eervol ontslag niet veel rijker worden. — Ook Klönisch is op voeten gesteld. Hy werd gevangen gehouden, verdacht vanM.Holz te Vierscn te hebben vermoord. Thaiis is gebleken, dat hij 't niet heeft gedaan, en is naar huis gezonden met de complementen en dat 't niet zoo was. Van „asjeblieft niet kwaiyk nemen" komt er niets in. — Zulke vergissingen kunnen gebeuren, maar hoo minder hoe liever. — Dat onze correspondent te Arnhem zich niet vergiste toen hy beweerde, dat het er by de groote manoeuvres ruw toeging, blykt uit de omstandigheid, dat by Rheden massa's ongebruikte patronen worden gevonden, die blijkbaar zoo maar zyn weggeworpen. Zondag hebben de jongens zich er mee geamuseerd en speuldenop 'sßyks kosten „ontploffinkje van Antwerpen". — Een gelukkig teeken des tyds is het, dat te Groningen de senaat den laften „donderaar" onder de studenten geschorst en beboet heeft; de straf is wel niet zwaar, maar de afkeuring van zooveel .kinderachtigs en mins is al een schrede voorwaarts. — Geen vooruitgang vinden wo het streven van den „bond zonder band", waarvan ook te 's Hage een afdeeling is opgericht; die heereu willen niet meer groeten door 't afnemen van den hoed. Er moet zich geen enkele hoedenmaker by hebben aangesloten. Onze vaderen beweerden: „met den hoed in de hand komt men door 't gansche land", en leerden: „spaar den rand van uwen hoed niet!" Het nakroost richt een verbond op om den hoed op 't hoofd te houden en den rand te sporen. Zou dit ook al vooruitgang wezen?- Een nieuwigheid zeker zyn de voortbrengselen van een Russiachen beeldhouwer (?), die den mensch nabootst in spons. De sponzen beelden moeten sprekend gelyken. Als men ze nat maakt, moet er eenige verwringing der trekken plaats hebben. — Een ander nieuwigheidje zal weldra op onze perrons de aandacht der reizigers en nieuwsgierigen gaande maken. In de plaats van of naast de zelfwerkende machines, die er thans zyn, zullen photographeertoestellen komen, waarby ook de hulp des menschea kan ontbeerd worden. De boeman achter den doek, die de machine op ons richt, als de artillerist een Krupp-kanon, is overbodig geworden. De heer of dame gaat op het treedje staan, steekt zoo en zooveel in 't gleufje en haalt zyn of haar portret uit het schuifje I — Een Pransch philosoof heeft, met het oog op dergeiyke automaten beweerd, dat weldra de mensch in de schepping zou kunnen worden gemist, dat alles binnenkort van zelf zou gaan. — Veel overeenkomst met dezen Franschen broeder, had de conüseur te Schiedam, die vergiftige koekjes had verkocht. „Wie", riep de man uit, „vervaardigt tegenwoordig zelf iets; 't gaat alles hedendaags met machines 1" — Onder de royale inboedels, welke in den laatsten tyd onder den hamer zyn gekomen, behoort er eene te Surhuizerheide in Friesland: ze bracht bruto de som op van .... 85 ct. - En dan is er een nieuwe ziekte ontdekt, welke zieleblindheid heet; een lastige kwaal, die den mensch verhindert de zaken waar te nemen, vóór hy er de gevolgen van ondervindt; die ziekte doet de menschen do grootste dwaasheden en verkeerdheden begaan, in stoffeiyken en in zedelyken zin, en zy zien het verkeerde en slechte er niet van in, vóór het te laat is. Volgens de laatste berichten, moet die krankheid te Dinxperloo epidemisch heerschen. Ook omtrent „Broeder" . . maar neen, dat hopen we toch nietl — Er zyn al rare ziekten in de wereld, en de patiënten, die er aan ïyden, maken dwaze vertooningen. Daar heb je den ongelukkigen Billard te Delft, die aan kleptomanie lijdende is, d. i. de steel tiekle, waaraan veel menschen souflreeren, maar niet in zoo erge mate als die Delftenaar. De man haalt alles „wat los en wat vast is", maar meest, „wat los is", weg, verbergt hot diep onder zyn opperkleederen en brengt dan geregeld een bezoek aan 't politie-bureau, waar hy een vaste klant is. Van de zonderlingsto dingen wordt hy daar ontlast. Volgens een byzon der schryven uit Delft, dat wy op ons verzoek ontvingen, kwam hy daar nog deze week aan 't bureau met eene bezending waschgoed, worst en hoeden. — Een gowyzigd soort van kleplo manen, die in lichter graad „hebbende gekken" heeten, openbaren zich te Wageningen, waar nog b(j voortduring valsche kwartjes en tien stuiversstukjes worden uitgegeven. Hooger schy nen zo het daar niet to kunnen brongen. — Een ander vreemd geval wordt uit den Bosch gemeld. Een man van daar, die naar Amerika was getogen, met achterlating van vrouw en kinderen, huwde daar een jong meisje. De vrome Bilderdijk maakte het in zyn tyd niet beter en nam een jong meisje tot „byzit". De Bosschenaar, die gehuwd was, koerde terug en werd wegens „bigamie" tot vyf maanden gevangenisstraf veroordeeld. Terw(jl hy zyn straf onderging, stierf zyn eerste vrouw, en nu hoeft de oude met zyn tweede een Nederlandsch huweiyk gesloten. Hy is 70, en zy 27 jaar oud. 'tGaat er raar toe in de wereld. Niet alleen „die jungo", maar ook „die alte Liebo" vervoert den mensch tot dwaasheden. — De naam „liefde" dient tot dekmantel van velerlei leelyke dingon. — Zoo vondon wo zelfs het woord „liefde" gebezigd by den schandelyken moord, dien verleden week een verpleegde van Ommerschans beging aan de 13-jarige dochter van een höovenaar, die niets van hem wilde weten, 't Is to hopen, dat de „20 jaar", „die hy er voor over had", hem niet zullen ontgaan. --- Binnenland. EEN TREURIGE ZAAK. Nog eenmaal willen, neen moeten we, met al den ernst, die in ons is, wijzen op den rampzaligen toestand, die er te Dinksperloo heerschende is. We zijn verplicht zulks te doen, omdat de belangen der Graafschap, waarvan Dinksperloo een aanzienlijk deel uitmaakt, ons zeer na aan het hart gaan. Des te eer voldoen we aan dien zedelijken plicht, wijl ons geweten er tegen opkomt, een man te zien vallen als het offer zijner richting en zijner plichtsbetrachting, zonder dat daartegen onzer zijds een krachtig verzet wordt aangeteekend. Evenals vroeger roepen we ook thans heel Nederland, en in de eerste plaats de regeerende machten, tot getuige op bij de armhartige manoeuvres, die te Dinksperloo worden aangewend, om den Burgemeester, den vertegenwoordiger der Regeering, ten val te brengen. Gelukkig zullen we ons rekenen, indien dit ons pogen, met denzelfden goeden uitslag wordt bekroond, als dat, hetwelk we voor weinige maanden aanwendden. --- WAT IS DE ZAAK? De gemeenteraad van Dinksperloo bestaat, evenals de meeste gemeenten van het platteland, uit eenvoudige boeren,[die misschien heel veel bekwaamheid bezitten voor hun landelyk bedrijf, doch in de eerste plaats niet geroepen zijn tot het besturen eener gemeente. Nu weten we heel goed, dat onder die eenvoudige raadsleden veel heldere koppen zijn, die, wanneer ze een eerlijk gemoed bezitten, van uitstekend nut kunnen wezen bij het beheer der gemeentezaken. We ontmoeteden gemeenteraadsleden te platten lande, die we in een hoofdstad zouden wenschen. Waarom ook niet? Van den gemeenteraad te Dinxperloo kunnen we dat eervol getuigenis niet afleggen. We gelooven wel, dat. de leden der vroedschap aldaar de noodige slimheid bezitten, maar de heeren (?) zijn, als we ons niet vergissen, in de handen verzeild van de kerkelijke machten. Nu is het onnoodig te herhalen, dat wij, voor ons, veel achting hebben en van anderen ook vorderen voor de gestelde hoofden van het kerkgenootschap, waartoe wij en zij behooren; maar verklaren doen we het voor de zooveelste maal, dat de kerk den staat niet mag beheerschen. We weten wel, dat de kerkelijke drijvers deze stelling een gruwel vinden; maar daardoor verliest ze niets aan waarheid. leder is een dief in zijn nering! Die onderworpenheid aan den clerus, voor verreweg het grootste deel aan den calvinistischen, maakt, dat bedoelde raadsleden lijdende zijn aan zieleblindheid, een kwaal die zeer moeielijk is te genezen. In die blindheid velgen zè (natuurlijk blindelings\) een hunner medeleden, een man, die door zijn maatschappelijke positie voor eenige ontwikkeling (wat lijnen en punten betreft, en enkele wiskundige formules!) de waarborgen in zich draagt, doch overigens het calvinisme met hart en ziel schijnt aan te hangen, een richting, die zich zoo gemakkelijk verzustert met zelfverheerlijkingen eigenaanbidding. Op den toestand te Dinksperloo oefent ook een grooten invloed uit de prediker aldaar van de leer der Liefde, welke Christus voor ruim achttien eeuwen aan het menschdom verkondde, welke verheven leer op zoo jammerlijke wijze is misbruikt tot zelfbewierrooking ja zelfvergoding. Een anderen factor, den christelijken onderwijzer (wat doet de mensch niet om den broode!), en het „eerlijk" orgaan, onzen „Broeder", gaan we, als van minder belang, stilzwijgend voorbij. De bedoelde gemeenteraad kan, met haar clericale richting, een liberalen burgemeester natuurlijk niet uitstaanten moet, haar richting getrouw, alle middelen, ook de kleingeestigste en belachelijkste, aangrijpen om dien haten liberaal, met een christelijk gebaar te „wippen". Die liberaal, die hinderpaal voor de clericale drijverijen, dat lichtpunt in de clericale duisternis moet weg, al zou heel Dinksperloo er ook bij ondergaan. Wat nood ? als de partij maar zegeviert!! 11 --- WAT IS HET MIDDEL? Een schoollijst, die, als van minder belang, evenals vele dergelijke papieren, is vernietigd geworden. Die onschuldige lijst, waarop de krabbelingen van de Heeren Wethouders schijnen te hebben gestaan (gewichtige bijdragen zeker!), is o jammer! verscheurd, en daarmee een onherstelbaar verlies toegebracht aan 't gemeente archief van Dinksperloo. Nu is 't een opmerkelijk verschijnsel in de wereld, dat, wanneer menschen het positieve niet vóór zich hebben, zij hun toevlucht nemen tot het negatieve; zoo ook te Dinksperloo! Met stelligheden, met wezenlijke beschuldigingen, hoe gering ook, kan de vrome raad niet voor den dag komen. Maar daarom niet getreurdl Er is een lijst zoek, een papier is,| als waardeloos, vernietigd; d. w. z.: er is een OFFICIËEL STUK UIT HET ARCHIEF VERDONKEREMAAND, OPZETTELIJK VERDUISTERD, met de snoode bedoeling om den raad te misleiden, m. a. w. er is een „hoog ernstig en aller- GEVAARLIJKST SPEL GESPEELD MET DE POLITIEKE MORALITEIT." ' . • ! Wij, die van nabij met deze doodeenvoudige en alleronschuldigste, overal en telkens voorkomende zaak bekend zijn, weten zeer goed, wat we van die hoogdravende woorden moeten denken; hun, die 't niet weten, zeggen we, dat de heele geschiedenis van de schoollijst niet anders is dan een ellendig misbaar , dat door de clericale drijvers wordt aangeheven, omdat ze agiteeren willen, en geen ander middel kunnen vinden. Zelfs de Minister heeft er niet anders dan een manoeuvre in gezien (de heeren waren trouwens door ons voorgelicht!), getuige het magere antwoord, dat de ziedende raad ontving (zie ons Verslag!). De raadsleden hadden het antwoord, van dezen minister vooral, ter harte moeten nemen en tot zich zei ven dienen intekeeren; maar neen! in hun verblinding slaan ze door en laten zich leiden en verleiden tot bespottelijk-wordens toe! De schoollijst, de schoollijst, de lijst met die kostbare aanteekeningen der Heeren Wethouders moet er zijn, of .... . de liberale Burgemeester heeft in die mate het vertrouwen der eerlijke, brave en vrome raadsleden verbeurd, dat samenwerking met zoo'n individu in 't vervolg een onmogelijkheid is. --- OF 'T GEOORLOOFD IS? Is het geoorloofd, dat een eerlijk en rechtschapen man, waarvoor de Burgemeester van Dinksperloo bij elk fatsoenlijk m.ensch bekend staat, door een verzameling schepselen, als waaruit de Dinksperloosche gemeenteraad bestaat , wordt aangekeft en aangevochten, zooals zulks verleden week aldaar in eene openbare vergadering is geschied, onmiddellijk zelfs na het ontvangen van het Ministerieel schrijven, dat, na maanden onderzoeks, geen schuld in" dien ambtenaar kon aanwijzen; waarin tusschen de regels .door een bespotting te lezen is met dat „hoog gewichtig, uit het archief arglistig verwijderd document." Wij vragen in allen ernst: mag de hooge Regeering het dulden, dat een van hun ambtenaren en waardigheidsbekleeders wordt beleedigd , gescholden en gelasterd door een partij lui, die door kerkelijk zelotisme geslagen zijn tot zieleblindheid toe??!! --- Heiligt het doel de middelen? Er zijn van' die menschen, die voor geen enkel middel terugdeinzen, waar het geldt hun eigen belang te bevoordeelen, of om hetgeen zij hun overtuiging gelieven te noemen aan heel de wereld op te dringen. Gevaarlijk zijn die menschen in de maatschappij, omdat zij de eer en den goeden naam van hun evenmensch zoo weinig tellen, en voor hen de vraag overheerschend blijft: „hoe kan ik het best mijn doel bereiken?" Het doel heiligt de middelen is een leer, die nog heden ten dage door velen wordt gehuldigd, doch zeker door ieder, die gevoel van eer en rechtschapenheid bezit, zal gewraakt worden. De Doesburgsche briefschrijver aan de Post, die het zich ten doel schijnt gesteld te hebben, De Graafschap-Bode te bestrijden, heeft wederom in het nummer van 23 October jl. van dat blad den weg aangewezen, hoe bovengenoemde leer in toepassing kan gebracht worden. Onze lezers zullen zich herinneren, hoe in een vorig nummer van de Post een beschuldiging van misleiding van het publiek tegen den uitgever van De Graafschap-Bode werd geuit. Tot die beschuldiging geraakte men door de overweging, dat het opgegevene getal exemplaren, waarin de Graafschap-Bode in de verschillende gemeenten werd verspreid, niet overeen kwam met het getal geabonneerden. — Door de Graafschap-Bode werd, als antwoord op die beschuldiging, er op gewezen, dat het wel degelijk mogelijk is dat b. v. te A. 500 exemplaren worden verspreid, al bedraagt het getal abonné's slechts 100 of 200. Nog werd daar bij gevoegd, dat het voor inzenders van advertentiën wel tamelijk onverschillig zal zijn of hun advertentie aan geabonneerden of gratislezers onder de oogen komt. Daarbij werd de verzekering gegeven, dat die gratis-verspreiding niet tijdelijk zou zijn maar dat regelmatig een overeenkomstig getal gratis-exemplaren zouden worden verspreid. De briefschrijver schijnt nog niet slim genoeg te zijn om te begrijpen, dat het niemand in de gedachten zal komen, jaar in jaar uit aan de zelfde personen een gratis exemplaar van een courant te zenden. Hij schijnt niet te begrijpen, dat een uitgever, na iemand een of twee maanden lang een gratis-nummer te hebben gezonden, uit het feit, dat die persoon zich niet abonneert, besluit: dat om welke reden dan ook, deze lezer niet tot de rubriek „geabonneerden" wil toetreden. En wat doet die uitgever nu? Doodeenvoudig staakt hij de gratis-toezending aan dien persoon en zendt het exemplaar aan een ander, bij wien hij meer sympathie vermoedt voor zijn blad , in ieder geval meer neiging om zich te abonneeren. Wij zeiden, dat de briefschrijver niet slim genoeg schijnt om dezen eenvoudigen loop van zaken te begrijpen, en dat zou hem te vergeven zijn. Maar zoover wij den briefschrijver uit zijne geschriften hebben leeren kennen, zijn we overtuigd, dat hij zeer goed wist dat zijn beschuldiging onverdiend was, en slechts boosaardigheid hem er toe bracht in het nummer van de Post van 23 October te schrijven zooals hij deed. Of het doel, dat hij zich voorstelt, zal worden bereikt, kunnen wij niet beoordeelen, maar het middel door hem gebruikt zal zeker ieder eerlijk man veroordeelen. We hebben nooit van den briefschrijver ingenomenheid gevergd met den inhoud van ons blad, maar eischen van hem, zooals van lederen tegenstander, eerlijkheid en goede manieren. De redactie van de Post heeft door het plaatsen van den brief het vermoeden gewettigd, dat ook zij instemt met den inhoud. Wij betuigen haar ons leedwezen over de wijze, waarop door dien medewerker de eer van haar blad en van de partij, die zij voorstaat, geschonden is. Na de opgedane ervaring van de manier, waarop de Doesburgsche briefschrijver strijdt, wenschen we voortaan van debat met dien persoon verschoond te blijven. Zoo de redactie van de Post met ons de opgeworpen vragen verder wenscht te behandelen, zijn wij daartoe gaarne bereid. Die vragen zullen zijn: i« Had de briefschrijver recht te beweren, dat in ons blad onwaarheid is geplaatst toen gesproken werd van een tienjarig bestaan van de Graafschap-Bode? Het nummer van den 4en October 1879, dat wij aan de redactie van de Post zenden zal haar, naar wij vertrouwen, er toebrengen den Doesburgschen briefschrijver te désavoueeren. 2» Had dezelfde briefschrijver het recht ons te beschuldigen: de Katholieken van Terborg en omstreken te hebben genoemd: „Hangooren van Heeroom?" Zoo ja, dan gelieve de redactie het nummer of de nummers van ons blad aan te wijzen, waar die gewraakte woorden in voorkomen. ---