Geschiedenis van de week. „'t Is me een tijd tegenwoordig! Waar moet dat nog heen! ?" — Hoe vaak zouden die woorden niet zijn gesproken, sedert de Telegraaph ons Maandagmorgen den schandelijken, door en door lagen aanslag meldde, on den president der Fransche Republiek, Gamot, gepleegd. — En waarlijk, de tijden beginnen er gek genoeg uit te zien, nu de waanzin der anarchie zich steeds uitbreidt en hoe langer hoe meer slachtoffers maakt. — Alsof dat tooneel te Lyon nog niet voldoende ware om ons te schokken, komt daar nog de poging bij te Amsterdam, om Ds. Geselschap te dooden op den kansel. — Een man uit de achterste rijen van 't gehoor stond op, trok jas en vest uit, en klom met een mes in de hand de trappen van den preekstoel op. — Gelukkig werd hij nog vroeg genoeg door andere aanwezigen gegrepen om den voorgenomen moord niet uit te voeren. — En om nu de voornaamste akeligheden maar ineens af te doen, maken we meteen maar melding van den treurigen moord, te Steenwijkerwold door zekeren Wichenson op een zekeren Dedden gepleegd, onder de napret van een zilveren bruiloft. — De ellendige en misselijk laffe gewoonte om anderen te plagen, is als de aanleidende oorzaak tot dit droeve feit te beschouwen. — Op weg om eenige bruiloftsgasten uitgeleide te doen, werden de lui al gesard, en toen W. met een logde en een zuster weerkeerde, was het smalen en tergen nog niet uit, ja ontaardde zelfs in lichamelijke beleedigingen. — Toen ontstak W. in toorn en h\i stak naar den schuldige, doch trof ongelukkig den verkeerde. — De marechaussee vond den moordenaar schreiend naast zijn slachtoffer. — En nu hebben we voorloopig van dergelijke vermeldingen genoeg, en 't is een heele verluchting voor ons, te mogen mededeelen, dat het meisje te Zutphen, die voor een week of wat gewond werd bij den moordaanslag onder de hanebalken, weer hersteld is. — Mietje J. heeft het gasthuis verlaten. — De huzaar, die toen naar "haar „vree", doch geen wederliefde vond, was oppasser bij haren meester, meenen we. — Dat er onder die oppassers rare snuiters loopen, heett er nu ook weer een te Yenloo getoond. — De oppasser van luitenant C. is er vandoor gegaan met het pêêrd van luitenant. — Nu deed het gemis van den oppasser ook wel pijnlijk aan, doch dat van het pêêrd nog meer. — Gelukkig zijn beide weer achterhaald, en wel tegelijk. — Dat de wereld anders voorbijgaat in menigerlei opzicht, is onomstootelijk waar. — Wieder vaderen zou het hebben kunnen gelooven, dat een persoon in 7 uur zich zou kunnen bewegen van Amsterdam naar Arnhem en weerom? — De goede ouden, die naar de hoofdstad wandelden uit verschillende oorden, of er met de trekschuit heen dreven, .... later vlogen ze er heen per diligence, en nu? — Men gaat „eventjes naar Amsterdam, en is denkelijk voor 't eten terug!" — Uit Exel wordt gemeld, dat daar een bekend bedelaar rondzwiert op een fiets. — Hij kan nu zijn begunstigers tweemaal per week een bezoek brengen, en 't staat beter, want de man heeft alleen nette huizen. — Zelfs heeft men te Charleroi een wielrijder in de lucht gezien. — We bedoelen niet van die schaduwbeelden, welke fietsrijers wel eens naast of vóór zich zien als spookgestalten ; neen, de zaak was heel natuurlijk. — De bestuurder van een luchtballon had in zijn schuitje een man met een radtraprad meegenomen. — Boven in de lucht werd de machine onder aan 't schuitje gehangen, de berijder ging er op zitten en begon uit alle macht te trappen tot groote verbazing van alle luchtbewoners, die zoo'n gedraai nog nooit hadden gezien. — De bewoners der aarde keken niet minder verbaasd! — Ja, ja, de mensch kan 't ver brengen, als hij maar t\jd van leven heeft. — Wat ook een vlucht neemt in de wereld? — Het papier. — Dat werd oorspronkelijk vervaardigd van lompen, en men meende toen al heel wat wonders te hebben gevonden. — Nu maakt de vindingrijke mensch papier van zeer verschillende grondstoffen, van stroo zelfsj en tot de nieuwste wonderen op dat gebied behoort de vervaardiging van papier uit turfstrooisel of turfmolm. — Wie de moeite neemt, eens na te gaan, waartoe papier alzoo wordt gebezigd, zal de handen in elkaar slaan over de uitgebreide toepassing er van. — Wanneer we nog een beetje verder zijn, wandelen we 's winters in pakjes van zwaar en 's zomers in costumetjes van vloeipapier. — Heele huizen worden van papier gebouwd en zelfs raderen voor spoorrijtuigen er van gemaakt. — Wie heeft er ooit gehoord, dat een dokter praktizeerde bij een .... ijsbeer? — En dat is deze week te Aken gebeurd. — De districts-veearts is daar bij zoo'n exemplaar in 't hok gegaan en heeft, met behulp van de knechts den vreemdeling uit de glaciale of ijszee een draniy'e ingewerkt. — Natuurlijk niet zoo'n apothekersfleschje met een befje van goudpapier, maar een Maastrichtsche literflescb. — Het dier beet eerst den hals der flesch stuk, doch moest later wel slikken. — Of hij later ook lachte, zooals Broeder's patiënten, wordt niet gemeld. — Nog zonderlinger geval bericht men uit Philadelphia. — Daar moest den leeuw een kies, die ontstoken was, worden getrokken. — 't Ging moeilijk een dentiste te vinden, die zich voor den arbeid bereid toonde. — Wel bood zich een ongeëxamineerde aan, zoo'n beunhaas, maar daar verzette zich de inspecteur tegen. — Eindelijk werd een tandarts gevonden, die den Koning der dieren den muil openspalkte en toen Z. M. eerst eens aan den tand voelde. — Toen de tang aangezet werd, moet het woedend gebrul ontzettend zijn geweest. — Maar de operatie gelakte en voorloopig scheen de pijn bedaard. — Wie schetst evenwel de verbazing van den summa cumlaude gebreveteerden kiezentrekker, toen hij de volgende week nog eens naar z\jn patiënt kwam kijken. — De leeuw had hem niet zoodra in 't oog, of bij huppelde kwispelstaartend naar hem toe, ging voor hem op de knieën liggen en opende van zelf wijd zijn-vreeselijken bek. — Er moest nog een kies uit. — 't Komt ons voor, dat in dit verhaal eenige overdrijving doorschemert. — Nog sterker is het verhaal van Pothof te Bleekpoeder, die oesters moest bewaren voor de kegelclub. — Hy bracht den diertjes 's morgens geregeld melk, en zoo goede maatjes werden ze samen, dat ze 's morgens om strijd riepen: „Goeien morgen, Pothof!" — Meer mogelyk is de vergissing, die de beschouwer van een schilderij maakte, toen hem die door den vervaardiger, een vriend, werd getoond. — „'t Lijkt verduiveld goed," zei hij, „maar 't origineel is, dunkt me, niet zoo roodl" — „Het origineel?" riep de schilder, „maar, mijn hemel, van wie spreek je dan toch?" „Wel, van je oom, natuurlijk!" — Vol ontsteltenis riep de artist: „'t Moet de Zon bij opgang voorstellen." — Wie eens werkelijk wat interessants wil zien, ga Zondag naar Esschen, waar dan een wedstrijd wordt gehouden in 't hanenkraaien. — Tegen een inleg van 25 centimes mag men zijn kukelekuu meebrengen, en wiens diertje in een uur het vaakst kraait, krijgt 10 frcs. belooning. — Tiet aantal voorloopig ingeschrevenen moet aanzienlijk zijn. — Oók groet is de mededinging naar de betrekking van veldwachter te Zwijndrecht, welk ambt met f 500 per jaar wordt gehonoreerd. — Het aantal sollicitanten moet 109 bedragen. — Minder concurrentie bestaat er onder de artsenijmengers te Krommenie. — Daar woont er nu letterlijk geen een meer! De heeren kruideniers hebben nu het zaakje direct overgenomen. — Bij hen halen de menschen nu een pond chinine, een kop magnesia, een liter wonderolie, een flesch rhabarber enz. — Ook zijn er homoeopatische kruideniers, die de korreltjes alleen verkoopen bij trommels vol, zooals ze de Engelsche koekjes verkoopen. — Er moet nog al aardig wat op verdiend worden. — Lang heeft de ontevreden menschheid geprutteld over de constante prijzen der bakkers. — Op school leerden we, dat de prijs van een pond brood in rechte reden stond met de prijzen der rogge en van de zemels, die er in werden verbakken. — In het dage ljjksch leven gaat die som niet op, hier niet en in Duitschland ook niet. — We lazen daaromtrent deze week de beantwoording der volgende som, die in een klasse werd opgegeven. — De meester spreekt: „Als een schepel weit één dollar kost, en een weitenbrood van 2 pond 5 ets., wat kost dan zulk een brood, als de schepel weit tot 50 ets daalt? Nu, Jozephus Slobberop, jij als zoon van een bakker, moet dat toch weten?" En wat zei Slobberop's Jozef? „Wel, natuurlijk ook nog 5 ct.!" — In het anders zoo stille en deftige Utrecht is het in de laatste dagen alles behalve stil. — Er is daar nl. een formeele opstand uitgebroken tegen Belgische werklieden die de Hollandsche zijn komen vervangen, omdat onder dezer handen de zaak niet goed ging, wegens gebrek aan de voor het werk vereischte kennis. — De aannemers, eveneens Belgen, zouden ook zonder deze oorzaak in hun recht wezen, doch zijn het nu nog meer. — De ontslagen werklieden denken er echter anders over en willen de Belgen met geweld weer verdrijven, en de politie heeft werk genoeg gehad, de vreemdelingen te beschermen. — 't Is een vertooning in 't klein van wat er te Lyon plaats had tegen de Italianen. — Ze hebben de Belgen in een lood 3 moeten huisvesten, wijl het voor dezen buiten 't station zeker allergevaarlijkst was. — Ja, ja, die strijd om 't bestaan heeft me zooiets te beduiden in de wereld! — In de Raamstraat te 's Hage is de politie sterk gemolesteerd door twee „sujetten", die uit de bovenverdieping van een huis op de politiemacht smeet met alles wat hun in de hand kwam, potten, pannen, een theeblad, een petroleumtoestel, ja zelfs een half ijzeren ledikant. — De agenten mochten dreigende bewegingen maken en dreigende blikken werpen, 't hielp allemaal niks, want ze mochten het huis, dat gesloten was, niet binnendringen. — Ook toe te kijken als zekere Piet stond Maandag op de Hoedemakerskade' te Amsterdam een cordon agenten naar den verkoop bij executie fin de siècle, welke verkoopingen bestuurd worden door den heer en mevrouw Reens. — De heele verkoop bracht 37 ets. op. — Het getal lui, die hun belasting doodeenvoudig weigeren te betalen, neemt verbazend toe. — Men kan de wet hard vinden en het toch betreuren, dat ze zoo lichtvaardig wordt ontdoken. — Ze maken er zoodoende eeh potje van. — Als zooiets eens aan den gang is, dan draait het door. — Zoo hadden we de vorige week die aardigheden uit het platte Amsterdamsch; en wat is het gevolg geweest? — Dat er van alle kanten voorbeelden regenen, het eene al mooier dan het andere. — We zullen er een enkel van meedeelen, dat we nog al aardig vinden. — Een heer gelast zijn Amsterdamsche dienstbode een dubbeltje „pijpen" te gaan halen. — De meid vraagt, waar ze die pijper (peper!) mot hale. — Nu mijnheer zegt, dat hij Goudscht pijpen bedoelt om uit te rooien, antwoordt ze: A soo, paapef' — 't Is maar jammer, dat een inensch al die aardigheden niet onthouden kan. — We hoeven ons evenwel niet te beklagen, als we aan den broeder uit Oxford denken, die daar plotseling zijn geheugen heeft verloren. — H\j is na aan 't dwalen geraakt en weet niet te zeggen, hoe hü heet en waar hij vandaan komt, schoon hy voor 't overige zeer verstandige dingen zegt en Fransch spreekt, en Spaansch schrijft. — 't Is een wonderlijk exemplaar! — Die milicien te Gouda heeft zeker ook zonderlinge denkbeelden omtrent de werking van oor en oog. — Hü kan niet lezen en ontving laatst een brief van z'n meisje. — Nu zal ieder begrijpen, dat hy de lieve woordekens wel graag" wilde opvangen, zoo niet van Diene's eigen rozenlippen dan op een andere manier. — Op voorstel van den sergeant-majoor, den eigenlijken vader der Compagnie, werd het volgende arrangement getroffen. — Een andere milicien, die lezen kon en Diene kende, zou den inhoud opdreunen met haar stem. Opdat de lezer er evenwel niets van hooren zou en er dus niet 3 van zou kunnen oververtellen, zou de ongeletterde minnaar dezen de ooren toehouden. — En alzoo geschiedde. — Van meer belang is de mededeeling, dat de boeren in het Fransche departement Finistere den koeien warm water te drinken geven. — Koeien, die zoo gedrenkt worden, geven in den regel een derde melk meer dan koeien, welker dorst volgens Kneipp wordt gelescht met koud water. — Deskundigen mogen het onderzoeken. — Wat een Fransche koe kan, kan een Hollandsche ook, en met de concurrentie van de groote en de kleine boterfabrieken zou zoo'n melkproductie uitstekend te pas komen. — Een Londensch industrieel heeft een prijsvraag uitgeschreven voor dengeue, die melk zou kunnen produceeren buiten de koe om. — 't Is een nieuw iuóc. — Hij beweert, dat, daar er zooveel wijn gemaakt wordt zonder druiven, het even gemakkelijk moet vallen, melk te vervaardigen zonder koe. — En als er kunstmelk komt, kan de kunstboter natuurlijk verdwijnen. — Er zijn nu eenmaal zonderlinge schepselen onder de menschen. — Bepaald komiek moet, dunkt ons, de handelsreiziger geweest zijn, die op de tram van Bergen-op-Zoom naar Tholen gymnastische toeren verrichtte aan dekope ren balustraden van het balcon. — De man moet zeer sterke toeren hebben gedaan, en de overige reizigers waren in eene bewondering, ... toen eensklaps '0 mans been tusschen den wagen en een telegraafpaal bekneld geraakte. — De man hoorde in werkelijkheid. in Zutphen tehuis, waarheen hij dan ook werd vervoerd. — Ook te Ede heeft zich een ongewone verschijning voorgedaan, en wel in den vorm van een wild varken. — Het stomme dier moet nog al wat schade aanrichten door zijn ruwsnuitigheid en eigenaardige zwijnendartelheid. — Ze hebben al vaak jacht op 't beest gemaakt, doch konden het nog niet treffen. — We weten geen beter raad, dan dat men dien Arnhemschen agent laat komen, den scherpschutter, die als een moderne Willem Teil voor de derde maal een stilstaande koe raakte. - Dan lag dat varken weldra geveld door 't moordend schroot. — Akelig te pas kwamen verleden Vrijdag te Helder drie artilleristen, die getroffen werden door een projectiel. — Twee hunner, een korporaal en een milicien, werden zeer verminkt. — „De amputatie der verminkte lichaamsdeelen (van den een o.a. de handen!) heeft mei goed gevolg plaats gehad (die zijn er dus af!) en 't overschot van de drie mannen is zonder wondkoorts." — Men noemt dat „niet onbevredigend." — De man, die door slordigheid of onachtzaamheid, of waardoor ook, de schuld is vau de ramj- ligt op 't kerkhof. — Een onderzoek w :dt ingesteld, en ijverig ook! — Die zoe' j, vindt echter niet altijd, wat hij zoekt; .aar staat echter tegenover, dat er vaak w > gevonden wordt, dat men niet zoekt. —, Zoo vond men dezer dagen heel toevallig i.'egraafdraden in het Oude Indië tusschen ver van elkaar verwijderde tempels gespannen. — Hoe ze met die draden hebben gewerkt, weet men niet. Maar bekend is 't, dat ook de Egyptenaren dergelijke draden hadden. — Niet gevonden wat ze zochten, hebben de Friedlanders, die onder den idealist Herzke naar Afrika togen om daar een modelstaat van vrede en geluk te stichten. — Naar de laatste berichten zijn er al weer verscheidenen op den terugweg. — Zij moeten geschreven hebben, dat het ook daar ellende is met zuur bier. — Dat die menschen niet inzien, dat volmaakte toestanden niet anders mogelijk zijn dan met volmaakte menschen. — Nu zeggen sommigen wel: volmaak eerst den staat, dan zal de mensch wel volgen. — Wij meenen, dat zulks begonnen is bij het einde. — Dat er niet veel kan gedaan worden en moet geschieden om misstanden uit de maatschappij weg te nemen, wie zal 't ontkennen. — Als men voorloopig maar eens begon met die onwaarheden af te schaffen, daar de menschen zoo dolveel van houden, om ze te vertellen en om ze te hooren. — Gelukkig, dat we daar nog juist in de gelegenheid worden gesteld om een onwaarheid niet te verspreiden, waartoe we gereed waren. — In 't volste vertrouwen hadden we opgeteekend, dat te Oudeschoot een man op zijn sterfbed had bekend, voor driejaar zijn vrouw vermoord te hebben. — 't Heette, dat een onbekende indringer, die niet ontdekt werd ook, het moordfeit had bedreven. — We vonden dat geval van een eindelijk gebroken geweten zoo treffend, dat we eenige bespiegelingen maakten; en juist waren we er mee klaar en zouden we van wal steken, toen het bericht ons onder de oogen kwam, dat de bedoelde man niet dood is, „ja zelfs geen sterfbed heeft gehad," niet alleen, maar dat hij zelfs in blakenden welstand rondwandelt over de straten van Oudej schoot. — Wie, vragen we, verzint nu toch in 'a hemels naam zulke leugens. — 't Is bepaald ergerlijk. — Een beetje verdacht komt ons het verhaal ook wel voor van die Engelsche dame en dien slagersjongen te Utrecht. — Wat dat was? — Ja, Zuster, 't is een gek geval, bepaald dwaas! — Och, daar zat een Engelsche dame in 't plantsoen te teekenen, en een slagersjongen stond achter haar en keek naar de schilderij en naar .. ■.. den schoonen, gcvulden hals der dame, voor een slager dubbel interessant. — Op dien hals zetten zich vliegen, en de jongen verjoeg ze door met zijn pet te waaieren. — Een dankbaar lachje was zijn loon. — De jongen bleef doorkijken, en .... ja, op een gegeven moment, we durven 't haast niet te zeggen, .... toen.... kom an dan maar,.... toen drukte hij zijn slagerlijke lippen op den Engelschen schouder. — Alsof haar een adder gestoken had vloog de miss op en liep gillend naar 't stadhuis en eischte een eclatante satisfactie, of anders .... Ze ging te keer, alsof een oorlog met Engeland er wel het gevolg van zou worden.' — En 't lastigste is, dat men dien slagersknaap niet weerom kan vinden, want die mannekens lijken allemaal op mekaar. --- Buitenland De president der Fransche Republiek, de heer Sadi Carnot, is Zondag gevallen als slachtoffer van een even ellendigen als misdadigen aanslag. Hij werd, terwijl hij zich te Lyon naar de gala-voorstelling _ begaf, vermoord door een Italiaan, Cesario Giovanni Santo, die hem een dolk in de borst stak, onder den schijn hom ecu verzoekschrift te willen overhandigen. Pri~ 1 • r' —<-vf iwin ?it;MditLuCT'T«T» van 4. tvdiucui 'V/Jiiuv;» ,ti»- .►awi/iu«jjmv<»r, Paryß naar Lyon vertrokken, tot het bezichtigen der tentoonstelling. Ongeveer te hairtien , Zondagavond, reed de president moi. zijn gevolg in open rijtuigen paar den schouwburg om de gala-voorstelling by re wonen. In de Rue de la Rêpublique sprong een persoon uit het volk op den heer Carnot toe en trof hem met een dolksteek in de borst. De Agence Havas, waarvan een verslagge ver den aanslag bijwoonde, meldt omtrent het gebeurde: De landauer, waarin de president der republiek gezeten was, stond plotseling stil; ik zag den heer Carnot, wiens gelaat doodsbleek was, op de kussens van het rijtuig ineenzinken; iemand had hem een dolkstoot toegebracht, üe heer Rivaud, (prefect der Rhöne), die naast Carnot gezeten was, gaf den dader een vuistslag zoodat hy op de straat tuimelde. De omstanders wierpen zich op den moordenaar. Men riep: „Op den president der Republiek is een moordaanslag gepleegd!" De moordenaar was een oogenblik in de handen der menigte, die hem in stukken dreigde te scheuren. Er waren tien politie agenten noodig om hem tegen de woede van het publiek te beschermen. President Carnot lag inmiddels machteloos en met gebroken oogen in den landauer. Zyn kleederen werden losgemaakt; het hemd vertoonde een bloedige plek op de plaats onder het hart. Generaal Borius, de prefect en de burgemeester droegen den gewonde naar een bed. Een geneesheer werd ontboden en stelde een onderzoek in. Het officieel bulletin luidde: „ De toestand van den president der republiek is verontrustend maar niet hopeloos; de bloeding is gestuit." 'Ondanks dit tamelijk geruststellend bulletin, bleek weldra dat de geneesheeren niet in staat waren Carnot in het leven te behouden. De president gevoelde dat zelf en toen hy, na de bezwijming, weer tot kennis gekomen was, vroeg hij pen en papier, om te schrijven, maar door zijne groote zwakte kon hij er geen gebruik van maken. Eenige oogenblikken voordat de doodstrijd intrad, zeide de heer Carnot: „De man heeft mij goed geraakt, het is met mij gedaan". De doodstrijd duurde slechts 5 a 10 minuten en schijnt niet smartelijk te zijn geweest. Toen het bekend werd dat de dader van deze monsterachtige misdaad een Italiaan was, kende de woede van het Lyonsche volk geen grenzen meer. Italiaansche koffiehuizen en andere woningen werden vernield en verbrand en personen van Italiaansche afkomst mishandeld, Ook in andere plaatsen van Frankryk had den betoogingen tegen de Italianen plaats. Cesario Santo, de moordenaar van president Carnot, heeft rondweg erkend dat liij anarchist is eu voorstander van de „propaganda door de daad." Hij beweerde, dat h\j op eigen gezag had gehandeld en geen deel uitmaakt van eeue bende. De rechter van instructie gelooft echter aan het bestaan van een complot en stelt in die richting zijn onderzoek in. . De deelneming in het buitenland, vooral in Italië, het geboorteland van den moordenaar, is algemeen. Te Rome veroorzaakte het bericht van den moordaanslag groote ontroering, vooral in politieke kringen. In de Italiaansche bladen wordt met afschuw en verontwaardiging over de misdaad gesproken, en wordt met lof de persoonlijkheid van den heer Carnot herdacht. De Kamer van Afgevaardigden zal gedurende de geheele zitting met rouwfloers behangen worden, evenals bij rouw voor de koninklijke familie. De Italiaansche regeering heeft bevel gegeven, ten teeken van rouw , optalie openbare gebouwen in het koninkrijk de vlag halfstok te laten hijschen. De deelneming der bevolking van gausch Italië is oprecht gemeend; zij maakt geheel den indruk van nationalen rouw. De Italiaansche bladen verschijnen met rouwranden, en geven telkens afzonderlijke uit, die snel verspreid worden. Van hetKapitool waait de vlag omfloersd en halfstok. Ook in de overige landen van Europa, zooals Duitschland, Engeland enz. is men even verontwaardigd en geeft men dit op allerlei wijze te kennen. Overal neemt men deel aan de rouw, waarin Frankrijk op zoo treurige wijze is gedompeld. Zooals de grondwet dat voorschrijft is reed 3 Woensdag tot de verkiezing van een nieuwen president overgegaan. De tegenwoordige voorzitter der Kamer van Afgevaardigden, de heer Casimir Perier, werd reeds bij eerste stemming verkozen. Hij was dan ook reeds van den beginne aan als aangewezen om den man op te volgen. die het slachtoffer werd van een ellcndigen sluipmoordenaar. De lijkdienst voor den overleden president zal Zondag gehouden worden in de Notre- Dame. Tot regeling der plechtigheid is eene speciale commissie benoemd. Waar wij genoodzaakt waren van den ellendigen moordaanslag op den heer Carnot, wiens onpartijdigheid en goedhartigheid bijna spreekwoordelijk waren geworden, zoodat hij wel in de laatste plaats voorbestemd scheen het slachtoffer te worden van een anarchistischen aanslag, een uitvoerig verslag te geven, zullen de lezers ons ten goede houden, dat wij het overige Buitenlandsche nieuws dezer week, met stilzwijgen voorbijgaan. Alleen willen wij nog mededeelen dat verschillende bladen er met kracht op aandringen, dat gemeenschappelijk maatregelen worden beraamd, waardoor het mogelijk wordt, dat de wereld bevrijd wordt van een bende krankzinnigen en misdadigers, die zich „anarchisten'' noemen. --- BINNENLAND. Nu is 't heclemaal mis! Oorlog met Atjeh! Oorlog met Lombok, en nu .... misschien, oorlog met Engeland! „Wat je zegt?" Ja, want we hebben den moed gehad, weer weigerend te antwoorden op den herhaalden eisch tot schadeloosstelling, door Engeland gesteld in de zaak der Costa Rica Packet. De St. James Gazette vindt, dat den Engelschen gezant te 's Hage moet worden opgedragen, der Nederlandsche Regeering te doen weten, dat de Engelsche er geen genoegen mee neemt. „De weigering om schadevergoeding te betalen aan Kapitein Carpentier is eenvoudig een bewijs van minachting", zoo zegt het Blad. Van andere bevoegde zijden wordt geroepen, dat we ons niet op den kop moeten laten zitten door die Engelschen, wien 't maar om 't hebben te doen is! We zien daar de schimmen van Tromp en De Ruyter voor ons verrijzen, en „Het water is ons element, De zee bruist onze glorie" zingt Spandaw. --- Tweeërlei opvatting! Men moet aan een ding gewoon zijn, om er zich op den duur mee te verzoenen. We dachten dat zoo, toen we twee berichten lazen, waaruit dat duidelijk blijkt. Uit Amsterdam schrijft men, dat, toen een jongen te laat op school kwam, en het hoofd hem naar de reden vroeg, de jongen zonder blikken of blozen antwoordde: „Ja, ziet u, daar werd bij ons in de straat een dronken kerel opgebracht, en nu zei mama, da'k eris zou gaan zien, of 't soms pa ook weer was!" Toen de heer Hanekam te Leeuwarden deze week op een nacht eens weer behoorlijk angeladen de echtelijke woning binnen zwabberde, riep de papegaai: „Zoo, alweer „doen" (d. i. Friesch-dronken!). Het beest had het natuurlijk niet „uit zich eiges", maar van de vrouw, die hij 't zoo vaak had hooren zeggen. Nu, van z'n vrouw, dat kon Hanekam niet schelen, daar was hij overheen, maar van zijn papegaai, nee hoorl en.... hij draaide het beest den hals om. --- Aan wien de schuld? De stukken, die omtrent de laatste verkiezing door de Regeering zijn overgelegd, zijn natuurlijk verschillend beschouwd, al naar het standpunt van den beschouwer. Het resultaat komt in hoofdzaak er op neer, dat Van Tienhoven een zeer zonderlinge rol heeft gespeeld door H. M. de Koningin te verzwijgen, dat de heer Tak voorwaarden had gesteld bij zijn toetreden, en dat alle ministers omtrent de voorwaarden (welke de Kieswetuitbreiding betroffen!) homogeen waren. Dat gedrag wordt met verschillende min der mooie namen genoemd. Tak schijnt een weinig overhaast te werk gegaan te zijn, toen hij overtuigd was, dat er iemand onder de oppositie roeide, van wien hij dat niet had kunnen denken. Vóór Tak pleit zeer sterk, dat alle andere ministers, op Tienhoven na, hem trouw ter zijde bleven. Het eerlijk karakter van Tak komt heerlijk uit de zaak te voorschijn. --- Kinderziekenhuis te Apeldoorn. Naar een vriendelijke belangstellende ons telegrapheert, moet gisteren te Zutphen in de samenkomst der oude en nieuwe curatoren van het ziekenhuis Mary te Apeldoorn met hun rechtsgeleerde raadgevers, door de eersten zijn voorgesteld om de „stichting" te brengen onder de „gemengde instellingen," bedoeld bij Art. 2 la d der Armenwet, zoodat ze zal komen onder de contróle van het Gemeentebestuur. In dat geval zal er een nieuw bestuur worden benoemd en een daartoe strekkend reglement worden gemaakt. Dinsdag a s. antwoord van de „nieuwe" curatoren. --- Rechtbank te Arnhem. Da aanslag op Fannie! Faniiie is niet meer! Fannie werd den 2Ajten Mei 1.1. doodgeschoten, niet door ter. anarchist, ra aar door den eerzaaien timmerman 0. in hut stillo Ambt Doetinchera. Wie Fannie was? Fannie was een bond, of liever, een hondin. wier heer en meester veearts is in hetzelfde Ambt en kort bjj den timmerman woont. Nu was Fanny natuurlijk wel een gezonde hond, doch behoorde niet tot de bourgeoisie, maar eerder tot de proletariërs, want zij betaalde slechts belasting als kettinghond en mocht eigenlijk niet vrij rondwandelen dan met een muilband. Nu behoorde tot de dagelijksche uitspanningen van Fanny een wandeling naar de weide, waarheen ze een koe geleidde, in gezelschap van den zoon haars meesters. Onderweg schijnt ze echter nog al eens afgeweken te zijn van 't rechte pad en zich vooral aangetrokken te hebben gevoeld door den tuin des timmermans, welke tot dezes ekf behoort. In dien tuin kweekte de timmerman groenten en andere gewassen, en vond in die bezigheid veel genoegen, behalve het voordeel, dat hij er van trok. Naast de gewoonte aller honden om zonder /ja«rflichting verschillende voorwerpen in 't voorbijgaan te bezoedelen, had zij ook nog die van door de groenten te rennen en in den verscb ooigespit ten grond allerlei en zoölogische opkrabbingen te doen. Uie 7T\i• buiterü verdroot den timmerman natuurlijk zeer, en meer dan eens gaf hy z\jn ongenoegen te kennen aan zijn buurman en diens zoon. Toen niets baatte, volgde bedreiging van doodschieten, waarop de zoon zou geantwoord hebben: „Dööt 't gerust, dan hoeve wi 'm nêêt te verzoepen." Eindelijk werd de timmerman kwaodkollerig en den 20 Mei viel het schot: Fanny lag met de vier pooten in de lucht. De hondemoord werd aangegeven door den veearts, die niet zoo minachtend over Fanny dacht als zijn zoon, wat van een veearts niet te verwonderen is. De timmerman wilde eerst geen opheldering geven en zei in 't stille verhoor, dat bü wel had hooren schieten, doch niet wist, wie 't gedaan had. Voor de Rechtbank erkende hij het feit volkomen. De eisch was f 15, of .... 14 dagen. De advocaat van beklaagde Mr. van Embden toonde met uitspraken van den Hoogen Raad aan, dat de wet van 1875 op de hondsdolheid hier van toepassing is, en dat volgens art. 7 dier wet het geoorloofd is alle honden en katten dood te schieten, die iemand op zijn erf niet wil dulden. We zijn benieuwd naar 't vonnis, dat voor zooveel honden van belang is. --- Moord te Dieren. We hebben vroeger in bijzonderheden melding gemaakt van den moord te Dieren, toen Evert Knoest aldaar door Johannes J. in den buik werd gestoken met een mes, waardoor een wond van ongeveer 9 centimeter ontstond, aan de gevolgen, waarvan Knoest te Arnhem overleed. De beklaagde bekende het feit; de vraag was alleen: bestond er plan bjj beklaagde tot den moord, z\j het ook onder andere omstandigheden of op een andere plaats? Vóór opzet pleit het koopen van een mes op den morgen van 20 Jlei. De O. v. J. eischt vier jaar; de advocaat van beklaagde komt tegen dien hoogen eisch op en vraagt een .veel lichter straf." --- Op en over de grenzen! Ook gaveu we indertijd een uitgebreid verslag van de vechtpartij te Dinksperloo en Süderwick, ook al op 20 Mei. De beklaagden J. T. G. en B. G. verklaarden, dat niet zij den beambte op Pruisisch, docb de beambte ben op Hollandsch gebied had aangevallen: een daad van geoorloofde zelfverdediging dus. Opmerkelijk is het, dat de getuigen van zoo zenuwachtige natuur z\jn. De schoenmaker Wolting wat ,soo verschriktdat hij niet met I.ennis zien kon. Regeveld heeft drie vechtend>;u in een Hollandsche sloot zien rollen wet hun drieën. Koning was zoo „van streek" geweest, dat hij nu niet meer weet, wat b\j toen aan den burgemeester heeft verklaard. Ter Horst heeft Jan G. achter den gr«:u#- paal, dus op Hollandsch gebied gezien; hoe het aankwam, weet h\j niet: h\j was zoo „onthuts f\ De O. v. J. vroeg voor J. T. G. 12 en voor B. G. 9 maand. Mr. Gratama Tioeg daarentegen vrijspraak en onmiddellijke invrijheidstelling. De verdediging legde vo.iral zwaarte op het zeer mogelijke geval, da* do gewonde Ambtenaar, wat Pruisisch heetbloedig was geweest. --- Berichten uit de Graafschap. DOETINCHEM. — In de vergadering van aandeelhouders der Geld. Stoomtramweg Maatschappij, welke Donderdagmiddag alhier plaats had, waren 9 aandeelhouders tegenwoordig, te zamen uitbrengende 38 stemmen en vertegenwoordigende een kapitaal van f 45.000. Het jaarverslag van den Directeur werd goedgekeurd onder dankbetuiging aan den Directeur voor zjjn accuraat beheer. I Door de commissie van Verificatie werd | rapport uitgebracht over de rekening 1893/94. Z\j adviseerde tot goedkeuring, waartoe werd besloten. Het dividend werd vastgesteld op 5°/0 voor de oprichters- en 4.27°/0 voor de gewone aandeelen. Uitgeloot werden. No. 60 van de 4% leening van 1886 en No. 68 en 26 van de 41/ï°/0 leening van 1881. Alles betaalbaar 1 Mei 1895. Tot leden der commissie van Verificatie werden benoemd de heeren N. R. de Eempenaer, A. Corstius en C. W. Vrijland; tot commissarissen de heeren Mr. H. A. J. Pennink en R. van Enst. — Zooals uit achterstaande advertentie bljjkt zal door de onderafdeeling „Stad- en Ambt-Doetinchem" van de G. 0. M. v. L. worden aanbesteed de levering van p. m. 15.000 K.G. Thomasphosphaatmeel, te leveren voor 1 Augustus a.s. — Gedeputeerde Staten der provincie Gelderland hebben herbenoemd tot leden der commissie tot bevordering der paardenfokkerij in Gelderland ten einde zitting te nemen tot en met 31 December 1899. De heeren W. G. A. H. v. d. Monde Burgemeester en Secretaris der gemeente Bemmel. F. W. van Duim veearts te Arnhem en in plaats van den heer H. A. Pauwen paardenhandelaar uit West Pannerden den heer R. F. van Haaren te Lent gemeente Übbergen. — Uitslag van het eind-examen aan het Stedelijk Gymnasium alhier (tweede en derde groep). Geêxammeerd 26 candidaten allen voor getuigschrift A. (godgeleerdheid en rechtsgeleerdheid.) Geslaagd de heeren G. van Dijk, J. H. L. Dijkman, H. A. Gerritsen, J. J. van Gorkom, L. Gijselman, H. C. Hogerzeil, H. C. Willink Eetjen, E. Elaassen, H. A. Klazinga, B. Elein Wassink, G. J. Koops, J. M. Lammers, M. Lindenborn, R. Meeuwenberg, J. W. Pieper, A. van Poelgeest, M. Pol, W. Pothoven, H. F. de Puy, A. J. de Sopper en J. D. Stegeman, allen leerlingen der Ge. klasse. Drie leerlingen en twee extraneï werden afgewezen. — Door de heeren G. M. de Keizer te Silvolde, J. G. Snoeck te Terborg en P. J. Boon te 's Hertogenbosch is aan het gemeentebestuur van Ambt-Doetinchem vergunning gevraagd tot de oprichting van een ijzer-, koper-, metaalgieterij en smederij me' gebruikmaking van stoomkracht. Het voornemen bestaat de fabriek op te richten in de buurtschap Langerak, op '/ï uur afstand van deze gemeente. De fabriek zal heeten „de Doetinchemsche Ijzerfabriek." De aanbesteding van een en ander kan men spoedig te gemoet zien. — Door den Kantonrechter te Terborg' z\jn overeenkomstig den eisch van het openbaar Ministerie een zestal socialisten uit Doetinchem, wegens het houden van een optocht zonder vergunning van den burgemeester, veroordeeld tot een geldboete van f 3, subs 5 dagen hechtenis. De bierhuishouder Gr. uit Dichteren, (Ambt-Doetinchem) werd wegens het vertap pen van sterken drank in het klein zonder vergunning, veroordeeld tot f4O boete, subs 20 dagen hechtenis; dezelfde, wegens het geven van dansmuziek, zonder vergunning, 5 maal gepleegd, tot 5 geldboetes ieder van f 10, subs. voor iedere boete 5 dagen hech tenis. Da eisch was 5 geldboetes ieder van f 15, subs voor iedere boete 5 dagen hechtenis. — Eenige kinderen speelden 1.1. Zondagmor gen op de in de gracht liggende balken, nabij de houtwerf van den heer Horsting alhier. Het 11 jarige dochtertje van den schoenmaker K. zou zonder twijfel het slachtoffer geworden zyn van dit gevaarvolle vermaak, toen zij tusschen twee glibberige balken doorglijdende in de diepte verdween, zoo niet de heer Horsting, toevallig in de nabyheid, ware toegesneld en aan den dood zijn anders wissen prooi had ontrukt. ---