BUITENLAND. Met groote plechtigheid ia in het keizerlijk paleis te Berlijn de herinneringsdag gevierd van het vijfentwintigjarig bestaan van het Duitsche ryk; evenwel niet zonder ernstige bedenking van vele zijden, daar men meende, dat een dergelijk feest een meer nationaal karakter had moeten dragen en niet binnen de rauren van het keizerlijk paleis had moeten worden besloten. De meeste bladen hebben het zwijgen over die gebeurtenis bewaard of met enkele woorden er melding van gemaakt daar de vertegenwoordigers der pers niet werden toegelaten. Vorst Bismarck wa 3 wegens gezondheidsredenen niet tegenwoordig. — De versterking der oorlogsmacht in Engeland is gereed gekomen. Het zoogenaamd vliegend eskader, bestemd om ten spoedigste naar de Kaap te vertrekken is door de lords der admiraliteit geïnspecteerd en de vloot heeft voor de Koningin, die zich op het eiland Wight bevindt, geparadeerd, waarop het onmiddellijk zee gekozen heeft. Het is niet van belang ontbloot te weten hoe Engelands grijze staatsman, Gladstone, over het gebeurde in Transvaal denkt. In een brief, waarin hij zijn ingenomenheid betuigt met het optreden van Kruger tot dusverre, verklaart h\j verbaasd en verontwaardigd te zijn over Jameson's inval. Geen grieven der uitlanders, meent Gladstone, kunnen de gewelddaad verontschuldigen. Dit is een geheel andere toon dan sedert de gebeurtenissen door de Engelsche bladen werd aangeslagen. — Prins Hendrik van Battenburg, schoonzoon van Koningin Victoria is op reis naar de westkust vau Madeira overleden aan de gevolgen zijner wonden. — De laatste berichten melden dat de toestand te Jobannesburg nog verre van geruststellend is. In een vergadering van aldaar wonende Daitschers is besloten, wanneer er oproer mocht uitbreken, de zijde der Regeering te kiezen. --- BINNENLAND. Wederinvoering der doodstraf. Steeds ernstiger dringt de vraag zich aan het Ned. Publiek op: „Wat. moet er gedaan worden om de misdaden in ons land te stuiten ?" Zoo als 't in de laatste jaren gegaan is, kan 't onmogelijk blijven. Verandering moet er komen. „Voert de doodstraf in 1" blijven enkelen aanhoudend roepen, en er wordt zelfs een volksbeweging aangekondigd om de doodstraf wederom in te voeren. Zulk een beweging is verklaarbaar, doch nog verklaarbaarder zou 't wezen, als men aandrong op betere organisatie en betere vorming der politie. 't Is toch moeilijk aan te nemen, dat al de misdadigers der laatste jaren juist zoo slim en uitgeslapen waren, dat daarin hun verborgen blijven moet worden gezocht. Veeleer is 't waarschijnlijk dat de politie niet slim genoeg is en dat haar organisatie veel te wenschen overlaat. En de doodstraf? Om die te kunnen toepassen, dient men den schuldige toch te hebben, anders gaat het met den besten wil niet. We vernemen, dat de Hoofdcommissaris te Amsterdam een vormschool voor zijn corps zal voorbereiden. En vorming moet de politie in onzen tijd hebben. Misschien is het voorbeeld van Amsterdam de aanleiding voor een geheele hervorming. Geld? Nu ja, doch nuttigl --- Hardheid des harten! Menigeen zal met een gevoel van weemoed het verslag gelezen hebben van de laatste openbare Raadsvergadering te Dinksperloo. Een onderwijzeres verzoekt eervol ontslag uithoofde van ongeschiktheid wegens lichaamsgebreken. Zij legt de desbetreffende verklaringen van Ged. Staten van Gelderland en van den Districtsschoolopziener over. moest dus w.cl verleend worden. Doch de Voorzitter stelde voor, dat dit ontslag aan een onderwijzeres, die zich in den dienst der gemeente voor geen te hoog loon ruim negen jaren had afgesloofd, niet zoo koud en koel zou worden gegeven. De Voorzitter wenschte, aan deze onderwijzeres, die wegens lichaamsgebreken gedwongen is haar betrekking neer te leggen, een klein bewijs van hartelijkheid te geven, die haar zoo goed zou hebben gedaan. We danken Dinksperloo's burgemeester voor dat kiesch bewijs van edel menschelijk gevoel. We gelooven niet, dat de heer Ovink weet, wat het zeggen wil, onderwijzeres te zijn en geen gezond lichaam te hebben. Hij is zeer zeker onbekend met het vermoeiende en afmattende der betrekking van onderwijzeres in 't algemeen, en vooral wanneer lichaamsgebreken en een zwak zenuwgestel den strijd om 't bestaan nog moeielijker maken. Laten we hem zeggen, dat we er velen hebben zien neerzijgen, die ten einde toe volharden wilden of . . . volhouden moesten. De heer Ovink weet dat alles niet; anders zou hij zich niet hebben verzet tegen een uitspreken door den Raad van „zijne waardeering over de wijze, waarop zij gedurende ruim 9 jaar hare betrekking heeft waargenomen." De Voorzitter zou het voorstel niet hebben gedaan, indien er geen reden voor waren, en een besluit in den voorgestelden zin had zoo gemakkelijk kunnen worden genomen, zonder eenig gevaar voor de toekomst. De heer Ovink heeft het echter noodig geoordeeld zich tegen de bijvoeging te moeten verzetten en haalde te zijner verdediging zaken aan, die kant noch wal raakten of geheel tegen hem getuigden. We zullen de kieschheid in acht nemen en willen alleen releveeren, dat de Voorzitter duidelijk heeft verklaard, „het voorstel van de bijvoeging alleen gedaan te hebben, omdat het onderwijs van Mej. G. zoo bijzonder goed is geweest!" Tegen de volgende Raadszitting zal het hart des heeren Ovink, hopen we, minder hard zijn. --- De opleiding van den ambachtsman. f „Kennis is macht" luidde het motto, dat de spreker had gekozen en 't welk dus den gang van zijn betoog aanwees. Hij begon met te zeggen, dat de alles behalve rooskleurige toestand, waarin de arbeidende klasse thans verkeerde, voor een groot deel te wijten was aan de toepassing van sloom en electriciteit als beweegkracht, en niet minder aan de slechte vakvereenigingen in vergelijking met de vroegere gilden. Vooral op het landbouwbedrijf en op de zuivelbereiding hebben de beide genoemde beweegkrachten een nadeeligen invloed uitgeoefend. Wel is door den stoom de uitvoer vergemakkelijkt, doch tegenover dat voordeel staat de groote invoer, waardoor onze markten met buitenlandsche producten worden overstroomd. Vroeger, toen het in genoemde bedrijven alles rozengeur en maneschijn was, werd, vrij algemeen, kennis overbodig geacht; de zoons oefenden hun vak uit, zooals de vader en de grootvader dat steeds hadden gedaan ; thans echter, nu de invoer en het fabriekswezen zulk een grooten omvang hebben gekregen, wordt men meer en meer overtuigd van de waarheid der spreuk, dat kennis macht is. Vroeger werd b.v. bij de zuivelbereiding geen wetenschap vereischt; nu evenwel de margarine naast de natuurboter ter markt komt en deze in veel gevallen vervangt, is het anders geworden. In de stoommachine heeft zich een niet te overwinnen medearbeider opgedaan. Ook in andere vakken doet zich hetzelfde verschijnsel voor. In den strijd met de geduchte concurrentie der machine is het noodig, dat de ambachtsleerling gevormd worde tot een degelijk vakman, wil hij kans hebben, zich een bestaan te verzekeren. Nu is er in den loop der tijden wel veel gedaan om de opleiding van den ambachtsman te verbeteren, maar niet genoeg, en men is daarbij te eenzijdig te werk gegaan. Ambachtsscholen zijn opgericht door particulieren en worden thans van overheidswege gesteund; doch men is op den goeden weg te vroeg blijven staan. Jongens toch, die van de Lagere School komende een vak willen leeren en hun opleiding niet op de Ambachtsschool vinden, zijn geheel aan hun lot overgelaten! Sedert de opheffing der gilden hebben baas en knechts betrekkelijk niets meer met elkander te maken; de verhouding tusschen hen is eenvoudig die van vraag en aanbod Ook acht spreker de wijze, waarop het L. O. wordt gegeven niet geschikt voor de opleiding tot ambachtsman. De jongens krijgen, volgens hem, meer sympathie om aan een der spoorwegen klerk of beambte te worden, dan om aan het aambeeld te staan of te timmeren. Verder wordt door den spreker gewezen op de pogingen, die b. v. in Frankrijk, Duitschland en Zwitserland werden aangewend om den band tusschen leerling en patroon te herstellen, en deelt o.a. mee, dat in Zwitserland reeds lang een bepaling op contractbreuk bestaat. En in een goed georganiseerde maatschappij moet een wettelijke regeling zijn, wil er iets van de opleiding terecht komen. Er is in ons land veel gedaan om de theoretische kennis van den toekomstigen ambachtsman te vermeerderen, o.a. door teeken- en avondscholen; en ook de Wet op het M. O. bedoelde die ontwikkeling, al beantwoordt de toepassing al heel weinig aan het doel. De ambachtsscholen, al kunnen ze ook nog practischer worden ingericht, voldoen op dit oogenblik het best aan de wenschen der belangstellenden, doch niet allen kunnen op zulke scholen hun opleiding ontvangen. Er zijn een groot aantal kinderen, die reeds op hun twaalfde jaar naar een baas moeten, ze moeten wat verdienen. Doch waarmee? Ze kennen nog niets van een vak. De baas gebruikt hen dan ook niet zelden voor andere bezigheden, en anders de vrouw 1 Heel natuurlijk, dat hij op die wijze nooit een goed werkman wordt; steeds ? , e?n stumPer blijven, die geheel afhankelijk is en zal zijn van het toeval. De heer Smeenge wijst nu op een systeem, dat in Drenthe wordt toegepast om in het gebrek eener degelijke vakvorming te voorzien. We geven dat systeem hier letterlijk met de woorden des verslaggevers in de Arnhemsche Courant. Ook de lezers van dit blad mogen er over nadenken. aln Drenthe, het land van hei en struiken, waar het niet mogelijk is ambachtsscholen te stichten, is, zoo vermeld Spr., "ne. vereeniging gesticht, die voor die provincie in die richting werkzaam is. Zij tracht met patroons, die degelijke vakmannen zijn, ?*^r?jn*oin#ten te sluiten om jongens op te leiden en hen een loon uit te keeren het j iaar van 5o» het tweede van 80 en het derde van 100 ets. per week. De vereeniging keert den patroon een zeker bedrag uit, maar eischt ook van hem, dat "U den leerling gedurende 3 jaren grondig 'n het vak onderricht. Vele ouders zijn f f Hun werktijd wordt ook zoodanig vastgesteld, dat zij des avonds gelegenheid vinden zich theoretisch te ontwikkelen, waartoe de vereeniging hen tevens in staat stelt. Na 3 jaren moeten de leerlingen een proefstuk leveren, dat onder toezicht door hen zelf moet worden vervaardigd. Hiervan wordt eene tentoonstelling gehouden en als prijs worden dan door de vereeniging gereedschap pen verstrekt. Bij een volledige knapzak behoort een buidel gereedschap, zegt Spr. en zoo toegerust kunnen de jongens ook elders werk vinden." --- Geschiedenis van de week. „Waar zal de gouden zuil vallen?" dacht verleden week menigeen, en wie weet boe velen een zoeten droom hebben gedroomd, waarin de gouden zuil stralend op den voorgrond stond! Hier en daar hebben grappenmakers hun natuurgenooten er zelfs laten inloopen en hen door valsche berichten blij gemaakt voor eenige uren. — Naar het N. v. d. D. meldt, en dat bericht wordt niet tegengesproken, is de zuil gevallen op een lot, toebehoorende voor een deel aan het syndicaat voor do uitgifte der loterij, voor een ander deel aan de Vereeniging Hotelwezen-Tentoonstelling. — Een dubbeltje kau raar rollen en een zuil niet minder raar vallen. — Er wordt bij vermeld, dat, niettegenstaande dit onverwachte voordeel, de opbrengst der loterij do uitgaven, welke er voor benoodigd waren, niet dekt. —. In elk geval wordt de schade met een ton verminderd. — En dat helpt altijd ietsl — Geld is een heerlijk bezit voor wie er een goed gebruik van maakt. — En dat deed de weduwe niet, die deze week te Sluitersveld in het Ambt-Almeloo is overleden. — Het mensch laat f 200.000 na; ze leefde evenwel als een arme stakkerd en sliep zelfs op zakken, om haar nieuwe bedden te sparen. — Dat ook anderen zich gaarne armer voordoen dan ze inderdaad zijn, moet dezer dageu te Baarlo op aardige wijze aan 't licht zijn gekomen ! — Een landbouwer kwam daar zijn pacht betalen en klaagde steen en been over den slechten tijd, die zoo ellendig was, dat hij slechts met groote moeite het geld bij mekaar had kunnen krijgen. — Toen de inhoud van den zak, dien hjj had overhandigd, werd nageteld, bleek daarin meer te zitten, dan hij behoefde te betalen. — „O, dan heb ik den verkeerden zak meegenomen 1" liet hij zich toen onvoorzichtig ontvallen. — Een mensch kan anders gauw van zijn geld afraken, en zoo zonder dat hij 't weet. — Dat ondervond deze week nog een bouwondernemer te 's Gravenhage, die op reis tusschen Schiedam en den Haag een zakje met f5OOO kwijt raakte. — Hoe? Dat weet de ondernemer niet. — Een blijde thuiskomst! — Op meer verklaarbare wijze zijn de koeien en de paarden verdwenen van een weduwe, die te Nes tusschen de visschersdorpen Wierum en Paesens woont. — Vóór eenige weken werd door den deurwaarder beslag gelegd op de bezittingen der weduwe eu daarover een bewaker aangesteld. — Op den bepaalden verkoopdag was de bewaker evenwel verdwenen met het vee, denkelijk naar Amerika. — De deurwaarder kon bovendien niets beginnen door de tegenwerking der jongere visschersbevolking, die door de weduwe en haar dochter rijkelijk werden getrakteerd. — Zaterdag heeft onder bescherming der marechaussée's uit Leeuwarden de verkoop der vruchten rustig plaats gehad. — Een loos alarm heeft te Duinen in Drenthe heel wat opschudding veroorzaakt. — Daar weerklonk deze week op een nacht de kreet van , Brand 1" De toren stond in brand, werd gezegd, „Ell bij dit herig schrikgeluid, Gehoord van alle kant, Stak menig hoofd de vensters uit, En vroeg: „Waar is de brand?'' En 't antwoord, dat naar boven kwam, Was: „Heel de toren staat in vlam," „Breng water en breug spuiten aan, Of 't is met onze plaats gedaan. En wapentuig en fakkellicht, Ook spuiten, klein en groot, En kromme slangen, lek of dicht, En ladders, zwaar als lood, Zelfs logge haken, om van pas Te sloopen wat niet bluschbaar was, Met alles, wat men noodig dacht, Werd langs de straten aangebracht." En dat alles omdat er bjj een feestelijke gelegenheid een teerton was gebrand. — Ook niet veel opgeleverd heeft het onderzoek, op verzoek van een dame in de Laan van Meerdervoort door de politie ingesteld. — De dame hield stijf en sterk vol, dat er een spook in haar huis was; doch hoe ijverig de agenten ook zochten, het spook hield zich schuil en werd niet gevonden. — In den Rotterdamschen moord schijnt het onderzoek een nieuwen weg te zijn ingeslagen. — De justitie moet nu te Utrecht aan 't nasporen zijn. — Er wordt zelfs beweerd, dat \ an Berkel naar Utrecht i 9 overgebracht. — Aan bet St. Lucasbolwerk aldaar moet een zwager van Vau Berkel wonen, wien hy een maand voor den geheimzinni* gen moord geld heeft ter leen gevraagd. — Utrecht genomen te hebben. — De schrijver der beide met potlood geschreven briefjes heeft zich, zoover bekend is, nog niet aangemeld. — De drang naar de ontdekking van den afschuwelijken moordenaar blijft sterk, en geen wonder! — Veel op een zelfmoord lijkt hetgeen zekere Napoleon Bird te Stockport moet hebben vertoond. — Deze artist heeft vijfenveertig uren achter elkaar piano gespeeld. — Het publiek juichte hein met geestdrift toe, toen hy uitgehongerd en afgemat na 2700 minuten van de piano opstond. — Hy werd tot charapion van de pianisten verklaard. — Een praktisch gebruik van de leer der muziek heeft een leeraar aan het Conservatoire te Parijs gevonden. — Een volle flesch Bordeaux, zoo beweert hij, geeft, als ze ontkurkt wordt, de twee gestreepte C te hooren, is ze halfvol, dan daalt de toon tot Fis; en is ze geheel leeg, dan hoort men C. - Eu zoo kan men al drinkende den geheeleu toonladder doorloopen. — De professeur geeft nu den raad, om, vóór men de flesch wegzet, den toon te onderzoeken. — Klinkt ze den volgenden dag op dezelfde hoogte, dan is er niemand aan geweest; is de toon lager, dan moet er gesnoept zijn. — Men zou met water de hoogte ook hebben kunnen behouden; dan doet de smaak zich gelden. — Andere menschen maken prozaïsch een streepje op de flesch; en daar zijn er ook, die ze voor alle zekerheid maar leeg drinken. — Ook is er een nieuw middel gevonden om ratten en muizeu te vergiftigen. — Het recept luidt: 75 gram poeder van zee-ajuin en 25 gram fijne suiker, waarbij eenige druppels fenkelolie wordt gedaan. — Met de punt van een mes doet men dan iets over kaas, boter of meel, en ... als ze dan maar happen willen. — Ter geruststelling wordt er bij verzekerd, dat honden en katten er niet van dood gaan. — Een Engelsche geneesheer heeft ook een radicaal middel gevonden tegen dronkenschap. — „Gelukkig" zal menigeen denken, maar ... de proef is zwaar. — De lijder moet twee jaar lang niets dan warm water drinken; dan lust hem geen whisky meer. — De Punch merkt echter op, dat als iemand twee jaar lang niets dan warme whisky drinkt, hem dan in 't geheel geen water meer lust.— Als een bijzonderheid wordt gemeld, dat te Echt een meisje een naald heeft ingeslikt en er geen onaangename gevolgen van heeft ondervonden — Een goede les voor anderen! staat er wel een beetje vreemd by.— De handel in onzedelijke geschriften, die uit Nederland naar Duitschland worden gezonden, schijnt weer te beginnen, of misschien erger te worden. — De Nederlandsche justitie heeft ten minste aan de Duitsche grenskantoren het verzoek gericht om gestreng toezicht te houden op den invoer dier geschriften. — 't Is wel vreemd, dat de mensch in zulke viezigheden zooveel plezier blijft stellen. — We hebben van die vodden gezien en begrijpen heel goed, dat de verspreiding van zooveel ver pestends wordt tegengegaan. — Voor het Kantongerecht te Schoonhoven heeft weer een volgeling van „Zwarte Jannigje" geweigerd bij het afleggen van den eed als getuige de pet af te zetten. — De rijksveldwachter kwam aan 'sjongelings gemoedsbezwaar te gemoet door hem de pet eenvoudig af te nemen. — Doch 't vreemde van 't geval was, dat de getuige nu zijn pet niet weerom wilde hebben en als slachtoffer van geloofsvervolging met het bloote hoofd naar buiten kuierde. — Het Schoonhovensche Kantongerecht krijgt op die manier henl wat petten te bewaren. — Ze zijn op den duur goed voor Armenzorg, waar ze wel weer opgeflikt en zoo goed als nieuw zullen worden gemaakt. — De modellen zullen echter wel een beetje ouderwetsch zijn. — Van geheel nieuw model is de patronen-raderbaar, naar het stelsel Mooy, thans door den Minister van Oorlog bij bet leger ingevoerd. — Met die baar kunnen 4400 scherpe patronen over alle terreinen worden vervoerd. — Het patroon-pakpaard, dat slechts 2-100 patronen kan dragen, wordt dus op stal gezet. — Onwillekeurig moeten we bij deze mededeeling denken aan een opstel over de automaten of „zelfwerkera", dat we deze week lazen — „De automaten", zoo heet het, „verdringen hoe langer hoe meer een groot aantal menschelyke arbeidskrachten. — In Duitschland schijnen ze het-talrijkst vertegenwoor digd. — Vooreerst beeft men die voor den verkoop van perron- en spoorwegkaartjes. — Ze wordt een ideaal-beambte genoemd, wijl ze de snelheid bevordert en in een booze bui geen onbeleefdheden kan zeggen. Ook vragen ze geen salaris, geen pensioen, klagen niet over het verdringen door de zwakke sekse, hebben geen politieke meening enz. enz. — Dan zijn er automaten, waar men door een nikkelstuk van tien penningen in de gleuf te werpen, zich voorzien kan van een vel postpapier, en een postzegel van . . . tien penningen. — Het papier dient als reclame!! — Een ander stukje van 10 penningen bezorgt een fleschje inkt, een pennehouder met pen, een gids van Berlijn, en tevens slaat een lessenaar open, waarop de brief kan worden geschreven. — Er zijn automaten, die muziekstukken laten hooren, sprookjes vertoonen, ja zelfs een corps de ballet in vollen gang. Zelfa vindt men er, waaruit men eeu linnen banddoekje en een stukje zeep kau trekken. — Een sociaal, wien gevraagd werd, of die automaten|in zjjn ideaalstaat pasten, antwoordde, na een onderzoek te hebben ingesteld: „Automaten in onze toekomst-staat, dat nooit! — Die trouwe, geduldige, onvermoeide, nauwkeurige arbeiders en musici huldigen allemaal het kapitalistische Btelselü" — Om hun vakbroeders steun te verzekeren tegen de steeds aanwassende macht van het kapitaal is te Gouda tegen de concurrentie der confectie-zaken hebben ze het gericht. — Een bijzonder middel om de concurrentie te weren, wordt uit Utrecht meegedeeld. — De directeur eener meel- en Aroorffabriek aldaar heeft den prijs van het brood met 1 cent verminderd. — En nu wordt den bakkers in overweging gegeven . . . . ? Geen meel meer uit die .inrichting te betrekken. — Onder de meer grappige zaken behoort de advertentie, waarbij een buisknecht wordt gevraagd, met verzoek, dat de sollicitanten het nummer van hun haudschoenen inzenden. — Waar zou de man nog meer voor moeten worden gebruikt? — Te Londen hing voor een restauratie een dooie gan3 met een langen hals en geweldigen snavel. — Er stond bij geschreven: „Keizer Wilhelm! Heeft t.en grooten bek J" — Dat zy'n trouwens van die goedkoope aardigheden, zooals er meer zijn. — „ A'j praot praot", zei Harmen-eum, „moe'j wieze praot praoten; anders moe'j gêên praot praoten!" — Onder de wieze praot, die we deze week hoorden, of liever lazen, behoort o. m. bet volgende: „sluit de deur voor de zon, en gy moet ze openzetten voor den dokter!" — „Vreugde, matigheid en rust slaat den dokter de deur voor den neus toe!" — „Sommige menschen graven hun graf met de tanden !" — Deze laatste uitspraak ziet natuurlijk op het overladen der maag, waarvan Seneca vóór eeuwen reeds zei: „De maag eischt dringend wat haar toekomt en luistert naar geene voorschriften. En toch is zij geen hardvochtig crediteur, want zij laat zich met slechts geringe betaling tevreden stellen, als gij baar maar geeft wat gij schuldig zyt en niet zooveel als gij kunt". — Die ouwe heeren wisten bet wel! — Er is van z'n leven al heel wat verkocht in de wereld, en veel is niet betaald. — Wie wil er nu een slagveld koopen? — „Een slagveld?" — Ja, zuster, 't is de heilige waarheid. — Als u plan hebt, een bod te doen, geef ons maar commissie — Over eenige maanden wordt in Pokenhouse Yard te Londen in openbare veiling gebracht het veelbesproken land b\j Krugersdorp, waar de slag tusschen de Boeren en de Engelsche vrijbuiters eenmaal plaats bad. — Wie biedt er geld voor? — De koop is de moeite waard en kan even goed geëxploiteerd worden als het veld van Waterloo. — 't Is wel een treurig, maar toch een eigenaardig verschijnsel, dat er tegenwoordig zooveel geld te verdienen is met het opsporen van misdadigers. — Hoeveel belooningen worden hier,al niet uitgeloofd ? — In Indië i 3 thans de som van 1500 dollars beschikbaar gesteld voor het aanbrengen van den bedrijver van den op 5 November gepleegden moord op den heer E. Kat. — 't Is te hopen, dat het middel daar beter helpt dan hier. — Een gelukkige vangst heeft de politie te Parijs dezer dagen gedaan. — Daar had een Engelschman, die eigenlijk Roze heette, doch ook ah d'Avricourt, of de Riancey, of de Moncey optrad, bij groote handelaars in postzegels verschillende zeldzame collecties te koop gevraagd, die hij onmiddellijk kon plaatsen. — Toen hij voor ongeveer f 10.000 ontvangen had, en 't op betalen aankwam, wilde de vogel juist gaan vliegen, doch werd nog bijtijds gepakt. Hij werd niet verzonden, schoon hij meer dan voldoende gefrankeerd was. — We hooren daar zooeven, dat de Amsterdammer Van der Valk Neerlands roem heeft vergroot door de vervolmaking van een zelfwerkenden leverancier van perronkaartjes, aangevende zelfs den datum! — Te Nederweert in Limburg heeft een dokter een kunststuk verricht, dat alle verbazing wekt. — De heer C. viel met een pijp in den mond voorover op den grond. — Het mondstuk der pijp brak door den schok af en bleef achter in de keel vastzitten. — De dokter wist het stuk steel in den slokdarm te werken, waar het nu den natuurlijkeu weg zal moeten volgen. — Hij heeft er geen last van, doch zal een nieuw mondstuk moeten koopen, als hij 't nog niet gedaan heeft. — Dat een ongeluk in een kleinigheid kan gelegen z\jn, leert het ongeluk, Jansje de Porster te Amsterdam overkomen. — Zij zou 's morgens vroeg een suikerbakker wekken, die eenige nummers hoog woonde. — Een buur man was echter al eerder op dan de suikerbakker en stond al gekleed op 't portaal. — Door dat gezicht schrok Jansje zoo dat ze dood neerviel. — We hadden gevreesd, dat Maandag te Amsterdam meer ongelukken zouden gebeurd zijn dan we gelukkig vernamen. — We bedoelen met de mist! — 'tZag er leelijk genoeg uit. — Ziehier wat we vernamen: 'a Morgens om een uur of negen was de mist het dichtst. — Aan de Baangracht raakte een bejaarde koopvrouw, toen zjj zich even van haar zuurkarretje verwijderde, te water, met het ongelukkig gevolg, dat z\j verdronk. — Een man met een petroleumkarretje viel eveneens in de Lijnbaangracht bij de Spiegelgracht; een polieagent wist hem echter op het droge te halen. — Ook in de Ringvaart geraakte een man te water die eveneens gered werd. — Dat bericht is erg koel en prozaïsch en komt in dorheid wel wat overeen met het volgende dat al oud is: „Amsterdam, 5 December 1840. Gistren nacht ontstond hier brand in 't achterhuis van Pot, op 't Spui bg de Osjessluis, dat tot een pakhuis dient. De ▼lam sloeg boven 't dak uit. Op den Dam en elders was 't zoo helder, dat men 't kleinste schrift kon lezen. Had eeu aantal spuiten en de moed der brandspuitgasten niet den gloed vermeesterd, niemand weet dan, waar 't gestuit zou zijn. — 't Gezigt was naar! Een jeugdig liefhebber bracht de mededeeling in rijm, en toen luidde het: „Amsterdam. Vijf December, acht- TiVn lmridprd fiiafron niwht Ontstond hier brand in 't achterbuis Van Put, op 'tSpui bij de Osjessluis, Dat tot een pakhuis dient. Do vlam Sloeg boven 'tdak uit. Op den dam En elders wa 3 't zoo helder, dat Men 't kleinste schrift kon lezen; Had Een aantal spuiten en de moed Der brandspuitgasten niet den gloed Vermeesterd; niemand weet dan waar 't Gestuit zou zijn. 't Gezigt was naar." — Toen we onlangs melding maakten van het nieuwe licht, dat prof. Röntgen heeft ontdekt, vermoedden we weinig, dat de chirurgie die ontdekking zich zoo gauw zou ten nutte maken. — Toch is zulks nu reeds geschied. Te Bern heeft prof. Kocher met behulp van de zoogenaamde X-straal een hand laten doorlichten en heeft zich zoo overtuigd van de ligging eener naald, die daarin was doorgedrongen. — Ook te'Weenen heeft een chirurg door hetzelfde middel een kogeltje gezien, dat door een revolverschot in een hand was gebracht. — Dat geestelijk de menschen niet zoo goed te doorzien zijn, bleek aan een geestelijke te Mannheim van zeer orthodoxe richting, een hooge plaats innemende onder de conservatieve party. — De vrome man is tot 7 jaren gevangenisstraf veroordeeld, wegens verduistering van gelden, toebehoorende aan kerkelijke fondsen, tevens had hy de boeken vervalscht en valsche rekeningen overgelegd. --- BUURPRAATJES. Bekend. — Wat je de vorige week zeide ia waar, Gart Jan; er worden vele goede zaken achterwege gelaten om de kosten die er aan verbonden zijn, terwijl honderdmaal meer wordt uitgegeven voor zaken waarvan velen het nut niet inzien en waarb\j dikwijls roekeloos met duizenden guldens wordt omgesprongen. Gart Jan. — Zeker, Berend, en met die duizenden zou heel wat nut kunnen gesticht worden al was liet alleen maar om het lot der armen en noodlijdenden te lenigen. Berend. — Dat zou zeer wenschelijk zijn, maar is toch, als ik het goed heb, in strijd met den geest der wet, die de armenzorg geheel wil overlaten aan de particuliere liefdadigheid en alleen daar hulp verleent waar van die zijde geen hulp geboden kan worden. Gart Jan. — Dat standpunt is dunkt me niet geheel zuiver. Armoede is een kwaad dat steeds bestaan heeft en altijd zal blijven bestaan; een kwaad, dat knaagt aaa het welzijn der maatschappij en dikwijls het volksgeluk ernstig bedreigt en als zoodanig een onderwerp van de zorg der regeering moet uitmaken. Berend. — Wat zegt de Liberale Unie daarvan ? Gart Jan. — Zij meent dat een herziening der armenwet dringend noodzakelijk is. Zy zou wenschen. dat de armenwet in de eerste plaats zooveel mogelijk zou bevorderen dat de verschillende corporaties die zich met armenzorg bezig houden, samenwerken en dat op hetgeen in 't belang der armen wordt verricht controle werd uitgeoefend. In de eerste plaats acht zij het de plicht der overheid om door doeltreffende maatregelen zoowel den bestaanden nood te lenigen als het voortwoekeren van het pauperisme te keer te gaan. Berend. — Dat noem ik dan toch een heel ander standpunt dan tot dusver door den wetgever is ingenomen. Gart Jan — Zeker is het dat, Berend, en ik twijfel niet of je zult met mij erkennen, dat het standpunt waarop de Liberale Unie zich plaatst vrij w&t beter is. Niet om de taak der philantropie over te nemen moet zij het vraagstuk der armverzorging ter hand nemen, maar omdat die armverzorging vaak het tegenovergestelde teweeg brengt van wat men beoogt en het algemeen belang wordt geschaad is het de plicht der overheid zich daarmede in te laten. Berend. — Wat komt er nog verder voor op het programma der Liberale Unie? Gart Jan. — «Onafhankelijk van de aangegeven wettelijke maatregelen ten aanzien der sociale vraagstukken", zoo lees ik daar, «dient de overheid ais werkgeefster door een billijke en humane opvatting van de eischen van den arbeid aan andere werkgevers ten voorbeeld te strekken. Ook waar zy indirect als zoodanig optreedt, zij die opvatting haar richtsnoer en eische zy waarborgen tegen misbruik der te haren behoeve aangewende werkkrachten, o. a. door voorschriften omtrent arbeidstijd en loon." Berend. — Na moet ik toch een bedenking maken, Gart Jan. Nederland is ten allen t\jde het land der vrijheid geweest en die vrijheidszin openbaart zich in al onze wetten en instellingen. Men is van het nut dier vrijheid zoo doordrongen, dat men die ook op handelsgebied heeft gehuldigd en nog onlangs maatregelen, om onzen landbouw en handel te beschermen door het heffen van invoerrechten, op granen, een storm van verontwaardigd verzet hebben doen ontstaan. Nu begr\jp ik niet waarom op het pant van arbeid men niet diezelfde vrijheid zou hand■ Wen, ! Gaet Jan. — Je meent dus als zoovelen dat het arbeidsvraagstuk zich van zelve zal moeten regelen volgens de wet van vraag en aanbod, niet waar? Berend. — Juist, Gart Jan. Gaet Jan. — Laat ik je even een vraag stellen. Geloof je niet dat het voor den eerlijken en knappen arbeider onmogelijk zal zijn in zijn onderhoud te voorzien wanneer hy zal moeten concurreeren tegen anderen, die minder eerlijk zyn en minder geschiktheid hebben? Bekend. — Zeker, maar de werkgever zal ook zoo dom niet zijn dat hy dat niet zal begrijpen en dus de voorkeur geven aan den ontwikkelden arbeider boven den luien en ongeschikten, zelfs al moest hij den eersten hooger loon geven. Gaet Jan. — Je vergeet een andere zaak, Berend, namelijk dat de werkgever in tijden van schaarschte aan werk of bij grooter aanbod van werkkrachten het in de hand heeft den loonstandaard te verlagen; hij kan dit doen door te dreigen anderen in zijn werk te nemen, waardoor de goede en geschikte werklieden gedwongen ziju in die verlaging te bewilligen, omdat zij gesteld worden voor de keus: honger lijden of arbeiden voor een te laag loon. Berend. — Nu zie ik, dat je gelijk hebt, Gart Jan ---