Drift en Staatsbelang. Zooals de Voorzitter der Tweede Kamer verleden week naar waarheid kon zeggen, had het debat naar aanleiding van het huwelijk Harer Majesteit en het inkomen van den gemaal der Koningin zich gekenmerkt door bedaardheid, ... tot niemand minder dan de heer de Savornin Lohman gevaar liep, die geheel te verliezen. En inderdaad ging de heer Lohman zich zeer te buiten, toen hij zich een voorstander toonde van het plan, dat bij hem en zijn geestverwanten bestond om aan den Hertog-Gemaal een jaargeld toe te kennen, van zijn huwelijk af. Men weet, dat de toekenning van een weduwnaarsgeld (f 150.000 'sjaars!) of „smartegeld" aan den Hertog, voor 't geval H.M. vóór hem komt te overlijden, met 8i tegen 6 stemmen is goedgekeurd. Dat de Regeering dat voorstel deed, werd dus algemeen goedgevonden. Dat de Regeering het voorstel niet deed om reeds dadelijk een inkomen aan den Hertog toe te kennen, daarvoor had zij goede redenen. Toen toch de heer Ras verklaard had, dat hij geen motie met die strekking wilde voorstellen, wijl hij twijfelde, of hij, „bij den tegenwoordigen stand van zaken, in deze Kamer wel een meerderheid voor die motie zou krjjgen", sprak de Minister van Financien als zijn meening uit, dat dit „ten volle rechtvaardigt het standpunt, waarop de Regeering zich ten deze heeft gesteld". De Regeering had dus ook oorzaak om te vreezen, dat een dusdanig voorstel niet zou worden aangenomen. En dat niet door de tegenwerking der socialen alleen, maar ook door de stemmen van een groot aantal andere leden. De Regeering was dus eenigszins op de hoogte der opinien. — Wij wenschen het vraagstuk zelf hier niet te bespreken, doch willen alleen opmerken, dat Hertog Hendrik, hoe hoog men hem ook moge achten, als den aanstaanden Gemaal onzer geliefde Koningin, op dit oogeoblik nog een vreemdeling voor ons is, die nog door niets heeft kunnen toonen, dat ook hij de liefde des volks verdient. Dat is een nuchtere opmerking, we weten het wel; doch ze is geheel juist, meenen we. En nu loopen wij, Nederlanders, niet zoo heel gemakkelijk met vreemdelingen weg, zoolang zij niet hebben bewezen met de daad, dat zij ons vertrouwen verdienen. In hoeverre onze liefde voor de Koningin zich had behooren uit te spreken in een jaargeld aan Haar Gemaal, daarover wordt, zooals bleek, zeer verschillend gedacht. De heer de Savornin Lohman stelde zich dan ook op een geheel ander standpunt, toen hij sprak: „Wanneer de Hertog eenmaal getrouwd is, zal hij wel niet worden beschouwd als Koning, maar hjj zal door het geheele land worden beschouwd als iemand die persoonlijk een hooge positie inneemt en van wien men dus ook hulp en steun als van een vermogende verwacht." Op zgn minst was de aanduiding der bestemming van het geld, een soort van voor• waarde, zeer onkiesch, en de heer Lohman maakte het nog erger, toen hjj zich de woorden veroorloofde: «Vele Nederlanders zijn zoo vrij telkens een beroep te doen op hooger geplaatsten, maar wanneer het op betalen aankomt, dan schynen wij, indien althans de Regeering in waarheid handelt overeenkomstig den geest des volks, te schriel te zijn om zoo iemand in staat te stellen om zoodanige uitgaven te doen, als met zijn positie overeenkomt." Wij vragen, of door die woorden de heer Lohman de positie van „zoo iemand" als den Hertog heeft verhoogd, door „ zoo iemand" geld te geven onder conditie, dat hij er dan ook een goed gebruik van zal maken. En wat die schrielheid des volks aangaat, de Voorzitter kon met gerustheid zeggen, dat het volk van die schrielheid nog geen bewijs had gegeven. Doch „Wat zeit niet een man, die driftig is?— De heer Lohman moest zich nu door den heer Troelstra hooren toevoegen: „Verder heeft de heer Lohman gezegd, dat een groot gedeelte van het Nederlandsche volk veel meer wil geven aan den Prins Gemaal. Welnu, niemand verhindert dit groote gedeelte van het Nederlandsche volk aan zgn wensch te voldoen, mits zij, die dit wenschen, het maar uit eigen tak betalen. In deze en in de andere Kamer en ook daarbuiten zijn zeer veel personen, die blaken van liefde voor het Koninkljjk Huis en beschikken over groote vermogens. Welnu, als zij een kapitaal willen bijeenbrengen, waaruit een jaarljjksch traktement van honderd duizend gulden aan de Prins Gemaal kan worden bekostigd, dan komen zjj zeker met een som van een paar millioen al zeer ver enz. Men kan over deze woorden van den heer Troelstra oordeelen, zoo men goed denkt, zeker is het, dat de heer Lohman ze door zjjn onbekookt beroep op het volk heeft uitgelokt. Bepaald jammer vinden we het van den heer Troelstra, dat ook hg zich heeft laten verleiden tot het bezigen van woorden, die als minder bttanulijk door den voorzitter werden afgewezen. Dat Hertog Het drik veel van jachtvermaak houdt, is zjjn zaak en straks ook die der Koningin. En ongepast was het zeker, toen Mr. Troelstra den wensch uitte, dat het de Koningin mocht gelukken haren jeugdigen Nimrod .... Toen de voorzitter hem hier in de rede viel, bezigde de heer Troelstra andere woorden. Maar ook nu nog zeide hij een onaangenaamheid over het privaatleven van den Hertog, een aanmerking, die een gevoel van kieschneid hem belet moest hebben uit te spreken. De heer Troelstra moge de monarchie zoo verkeerd vinden, als hij wil; hij had in de Tweede Kamer over den persoon van den aanstaanden Gemaal der Koningin, waar het geen regeeringsdaden betrof, niet betreffen konden, niet mogen spreken, zoo als hij nu gedaan heeft. Het partijbelang, dat hij voorstaat, wordt met zulke persoonlijkheden in 't geheel niet gebaat. In de zitting der Eerste Kamer heeft men de zaak weer te berde gebracht, in plaats van ze met meer kiesch gevoel te laten rusten. Daar was het de heer Schimmelpenninck die de Regeering hard viel. Namens vele leden verklaarde echter de heer Geertsema, dat hij de houding der regeering volkomen correct acht. En de Minister van Financien gaf als zijn meening te kennen, dat de waardigheid der regeering gebiedt het stilzwijgen over deze zaak te bewaren en verzekert, dat de houding der regeering voortsproot uit edeler bedoelingen, die haar weerhouden hadden het voorstel in te dienen. Ondertusschen heeft de onbetoomde drift van den heer Lohman aanleiding gegeven tot allerlei zonderlinge besprekingen in buitenlandsche bladen, die ons nu wel niet hinderen, doch voor anderen minder aangenaam zijn. Het Staatsbelang eischt van de vertegenwoordigers waardige kalmte. --- Geschiedenis van de week. Vóór we 0113 relaas omtrent het gebeurde ia de laatste dagen beginnen, past het ons, een woord van dank te brengen aan de „ Nacht wachts" D. J. van de Graaf en G. J. Hoefman, voor hun „Nieuwjaarswensch, opgedragen aan de Ingezetenen van Stad- Doetinchem." — We zien de beide mannen op het door de maan verlichte pleintje bij de kerk kalm en vreedzaam voortwandelen, voorafgegaan door het hondje van een van beiden, doch we kunnen niet zien, van welken der twee. — Hun wensch heeft iets gemoedelijks : „Wat is op d' afgelegde baan, Weer menig makker heengegaan, En menig vriend gevallen, Op 't bed van eer, het oorlogsveld. — En begrijpelijk is de bede: „Och Heer, die bij geen jaren telt, Óch, doe 't triomflied schallen, Och zie toch in ontferming neer Uit Uwe hooge, reine Sfeer Op de Transvaalsche Boeren!" — Doch dan terugkeerende tot den kring der gemeente, vervolgen de dichters: „Dat U ook zegen zij bereid, Dit jaar, deez' eeuw, ten allen tijd, Van den Alzegen-ader, Zij onze leus met vuur en klem, Voor het Bestuur van DoeticAem En d'achtbren Burgerrader! — Verder wordt geen ambt, betrekking of vak overgeslagen; zelfs „wees en weeuw" worden niet vergeten; en zoo innig gehecht zijn ze aan hun gemeente, dat ze later nog eenmaal bevestigen: God zegene ook onze stad Met bloei en welvaart op elks pad, Van boer en burger samen, — Zoodat ook de buitenbewoners niet worden vergeteD. — Natuurlijk klimt de wensch ook tot de Koningin: „Dan wenschen wij de Koningin, Deez nieuwe eeuw in het begin, Een jaar van heil en zegen. — En doelende op het aanstaande huwelijk van H.M. heet het: „God zegen haren huwelijksband, Tot heil van 't dierbaar Vaderland, — en dan volgt de veelbeteekenende slotregel: „Mocht 't Vorstenhuis weer bloeien". — En ook de Koningin-Moeder wordt niet vergeten: „Dat op haar Moeder aan haar zij, Met de geheele Statenrij, Gods zegen weer moog dalen!" — Van hun goede voornemen om „vereend van zin en trotseerend wind en regen," ook ,in 't holst der nacht," weer getrouw de wacht te houden, opdat niemand kwaad bejegen, nemen we dankbaar kennis. — En wg van onzen kant, Wjj wenschen graag aan allerlei, Dat steeds het lot hun gunstig zjj, Bij dagen en bij nachten. En na nauwlettend dienstbetoon, Is onze dank gewis hun loon Dat mogen zij verwachten! — We hebben ons door de poëzie een oogenblik laten ophouden; doch nu beginnen we met het proza. — En dan staat daar als nommer één aan de beurt, dat te Amsterdam op tot nu toe onverklaarbare wijze zekere Naatje Krgnen is verdwenen. Het meisje was dienstbaar en had een marinematroos tot eigenlijken vrijer, doch gedurende diens afwezigheid in de Oost voor een paar jaar zocht de kleermakersknecht Prenger zich in haar gunst te dringen en zoo heel bot afgeslagen schijnt ze hem niet te hebben. — Qoe het zjj; de kleermaker kwam verleden week op een avond in aangeschoten toestand bij de ouders van Naatje om de hand der dochter vragen, die wel bij de ouders was geweest 's avonds, doch al geruimen t\jd was vertrokken, naar haar dienst, naar men meende. — Zjj is daar evenwel niet dadelijk heengegaan, want teer laat in den avond heeft men haar met Prenger gezien, kibbelende. — Deze heeft zich tot tweemaal toe, in den nacht en vrjj beschonken, bjj de dames vervoegd, waar Naatje diende, en heeft gezegd, dat zij deze wel niet weer zouden zien, want dat ze in 't IJ lag. — De dames hebben een agent opgewacht en dezen meegedeeld, wat er gebeurd was. — De kleermaker is gearresteerd; doch h\j zegt, dat hij van niets weet. — 't Is alweer een geheimzinnige geschiedenis. — Een vrij co misehe afloop had een verdwijning in een der Drentsche veenkoloniën. — Daar was de heer des huizes zoek. — En te midden der ongerustheid over zyn uitblijven, werd er een gesteun gehoord, voortkomende uit den grond en gepaard gaande met geklop, schijnbaar onder tegen den vloer! —Precies een spookverschijning! — Een inwonende neef waagde zich naar de plek, waar geklopt werd, en toen hij de bekende stem van den verdwenene meende te herkennen, ging hij voorover liggen en vroeg door den vloer heen: „Willem-oome, klop ie daor," waarop de stem antwoordde: „Jao aap, döót lö3! — Nu werd er gauw breekwerktuig gehaald en Willem-oome werd naar boven getrokken. — Oom was zeer beneveld naar huis gekomen en had niet bemerkt, dat de vloer opengebroken was, vanwege reparatie. — Hij was in het gat getuimeld en had geen benul genoeg meer gehad om er weer uit te krabbelen. Hij was steeds verder afgekropen en eindelijk had de slaap hem te pakken gekregen. — De timmerlui, die de nieuwe planken kwamen leggen, hadden hem ook niet gemerkt; en dus...! — Ja, zoo kan een mensch verrast worden. — Zoo keken de spoorbeambten te Zutphen ook vreemd op, toen van de week aan 't station bij 't openen van een goederenwagen daaruit een jongen kwam stappen van een jaar of acht. — Hij was uitgehongerd en verkleumd van koude. — Te Amsterdam op de Handelskade had hij met eenige andere kornuiten «verstoppertje" gespeeld, en hij had tot verstopplaats een open wagen gekozen, die evenwel kort na zijne intrede gesloten en in beweging gebracht was geworden. — Al z\jn geroep en geschreeuw had niets geholpen, en eindelijk had Klaas Yaak ook hem te pakken gekregen. — Te Zutphen hebben ze hem eerst gekoesterd en goed gevoerd, en toen als „onbestelbaar" retour gezonden. — Zijn kameraden hadden hem maar met geen mogelijkheid kunnen vinden, en 't zoeken eindelijk opgegeven. — Te Arnhem zijn eenige kwartjesvinders aangehouden, die in den trein van Zevenaar naar Ede een Duitschen jongeling 168 Mark Ihadden afge . . .wonnen met kaartspel. — Ze werden gefouilleerd en in 't bezit bevonden, respectievelijk van f 250, f 70, f5O enz. — Het vak mag dus niet onvoordeelig heeten; en zoo heel veel gevaar schijnt er ook niet aan verbonden te zijn. — De Haarlem sche Rechtbank heeft ten minßte een paar van die kornuiten vrijgesproken, en een van die twee had nog wel een kaart weggemoffeld in de mouw, maar dat is, z€gt men, geen bedriegelijke kunstgreep, volgens de wet. — Enfin, de lui zijn weer op vrije voeten, met de kaarten. — Onder de berichten, die ons uit Duitschland bereikten, is ook een zeer gemakkelijk middel om dronkenschap te genezen. — De patiënt behoeft slechts veel appelen te eten. Bij eiken maaltijd maar veel appels; appels toch verdrijven den lust tot alcohol, zegt de Duitsche geneesheer. — Men zal toestemmen, dat het middel zeer eenvoudig is, en nadeelige gevolgen heefib de proef ook niet, tenzij de patiënt weer te veel appels eet, want dan komen de ingewanden in beroeriDg. — Voor de Haagsche Rechtbank is de zaak behandeld der bekende schilderijen-diefstal ten nadeele van den heer Raedt van Oldebarneveldt. We hebben vöör eenige weken van dien diefstal melding gemaakt. — De bestolene kon de waarde der gestolen 200 schilderijen onmogelijk opgeven, zelfs niet bjj benadering, doch een deskundige heeft ze op f 20.000 getaxeerd. — Tegen den gewezen huisknecht werd vier jaar; tegen den smidsknecht, die ook meegedaan had, 6 maand; en tegen den antiquair, die de diefstallen mogelijk had gemaakt, 3 jaar geëischt. — De eigenaar [had de verdwenen schilderijen niet eens gemist, daar deze op een corridor op en tegen elkaar waren geplaatst. — De beruchte Misseghers, die tot 15 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld wegens den moord, door hem te Koewacht gepleegd op de vrouw van zijn buurman, met welke vrouw hij in ongeoorloofde betrekking leefde; die Misseghers zal zijn straf moeten ondergaan, aangezien de Hooge Raad het cassatieberoep tegen het arrest van het Haagsche Hof heeft verworpen. — En daarmee is de historie uit, tot er termen voor revisie mochten komen. — Het is bekend, dat er onder de heeren journalisten zeer zonderlinge exemplaren voorkomen, die ook de vreemdste middelen aanwenden om stof te vinden voor artikelen, die opgang maken. — Nu weer heeft zich zoo'n exemplaar te New-York als krankzinnig aangesteld; hij stak zich in een allerdwaast pak, ging naar een groot hotel, wilde den Prins van Wales spreken, ranselde de knechts, die hem tegenhielden, .... hij speelde zijn rol zoo natuurlijk, dat ze hem naar een gesticht brachten, waar de dokters alle middelen aanwendden om gewaar te worden, waar de oorzaak van zijn kwaal mocht zitten. — Ze gaven hem een krachtig braakmiddel in, bij werd op melkdieêet gezet, om 't halfuur kreeg hij een ijskoud stortbad, ze spoten hem in met morphine, vaccineerden hem, onderwierpen hem aan een electrisch bad en haalden meer dergelijke aardigheden met hem uit. — Hij hield zich evenwel taai, maakte de vreemdsoortigste geluiden en rolde zich als een bezetene over den grond; alles ter meerdere glorificatie der journalistiek. — Hij kwam eerst tot bedaren, toen een der geneeshee- i ren de meening uitsprak, dat hij een hersengezwel had en dus zijn schedel geopereerd diende te worden. — Zoo ver ging de ambitie voor zijn vak niet; hij viel op de knieën, smeekte om genade en bekende alles. — Hjj had maar eons willen onderzoeken, of de dokters een verstandig mensch van een krankzinnige konden onderschei den. — De dokter van 't kersen gezwel diende nu een vervolging tegen den journalist in, wegens beleediging der wetenschap, doch de rechters vonden, dat hij al genoeg gestraft was en spraken hem vrij. — Zoo ! gunstig was de hoofdredacteur hem niet gezind; deze ontsloeg hem, wegens gebrek aan volharding. — Tevens vinden we melding gemaakt van een anderen collega, zekeren Archibald Porbes, die in den Servischen oorlog van 1876 ('t is dus al lang geleden! een veldslag bijwoonde (niet meemaakte!) en daarna met slechte paarden 120 mijlen reed om aan zijn blad, Daily News, een depêche te zenden van vier kolommen schrifts, — Voor zooiets moet iemand een krachtig gestel hebben. — Veel doorgestaan heeft ook denkelijk de hond, die Dinsdagmiddag te Arnhem i 3 komen aandrijven op een schol ijs. Waar het beest vandaan kwam, is moeilijk met zekerheid te zeggen. Sommigen meenden, dat zijn geblaf iets Zwitsersch had; maar anderen konden daarvan niets hooren. — Maar blaffen deed het dier met zooveel gehuil, dat de mannen aan 't veer een vlieger losmaakten en den hond in de boot opnamen. — Een der toeschouwers, die nog al poëtisch van gestel is, dacht aan den ridder met de Zwaan en aan Lohengrin, en aan het fraaie gedicht „Elius" van Bilderdijk. — Daar komt een zwaan den Rijn af met den uitgeholden boomstam, waarin Elius was gezeten: „Daar dreef zy 't ruime vlot vooruit, En scheen, heur borst verbreedend Een jachtschip met gezwollen zeil, Het brekend water knedend." Men kan in een menigte soms zonderlinge opmerkingen hooren, die, zonder nu onjnist te zijn, toch treffen door haar nieuwheid. — Zoo hoorden we onlangs te Amsterdam bij 't passeeren van Kruger, die de hoed had afgezet eu daarvoor een calotje droeg, door een dame zeggen: „En wat staat 'm dat calotje snoezig lief!" — Met al onzen eerbiep voor den flinken grijsaard, konden we van die snoezige liefheid toch niets merken. — Wel honderdmaal hoorden we den uit- ■ roep: „Hoe leuk F', welk woord een ruime beteekenis schijnt te hebben. — Niet onaardig was het verzoek eener jeugdige echtgenoote, die door baar man naar 't spoor gebracht werd en een perronkaartje een onnoodige uitgave vond. — In de wachtkamer fluisterde ze: .Willem, geef me hier maar gauw een zoen, buiten kost 't 'n stuiver!" — En Willem deed alzoo! — Een zeer treurige gebeurtenis heeft te Vlissingen plaats gehad. — Een Belgische zeeloods aldaar, zekere M., heeft een revolver afgeschoten op eene zijner dochters en het meisje doodelijk getroffen. — Waarom, weten we niet, maar de vader werd door zijne vrouw en kinderen minder vriendelijk behandeld; zoo zelfs, dat, wanneer hij, thuis komende, goedendag zei, niemand zijn groet beantwoordde. — Zaterdag moet dat weer het geval zijn geweest; hij ging toen de deur uit en schijnt zich de beleediging zoo erg te hebben aangetrokken, dat hij in woede terugkeerde, met een revolver in de hand. — „Wie zegt er nu goedenavond zou hij toen gevraagd hebben, waarop de moeder den raad gaf, zulks te doen, maar eene der dochters moet gezegd hebben: „hij durft toch niet te schieten." — Onmiddellijk trok hij toen af, met het ongelukkig gevolg, dat eene der dochters doodelijk werd getroffen. — De kogel is nog niet verwijderd kunnen worden. — De dader is naar Middelburg overgebracht en daar verhoord. — Jammerlijke gevolgen had een brand, die in 't begin der week uitbrak in een engros-zaak van drogerijen te Keulen, waarbij de vrouw van den handelaar en haar zevenjarig zoontje in de vlammen omkwamen. — Een vrouw, die haar kindje, dat in een andere kamer ziek lag, wilde redden, stikte in den rook, en een gelijk lot trof een andere vrouw, die hen wilde redden; twee kinderen van den handelaar werden met zware wonden weggedragen en stierven in het ziekenhuis. — Er hebben een groot aantal branden plaats gehad, weinige evenwel met zulke treurige verliezen. — Op het gebied der dierenvereering vonden we deze week een paar aardige bijdragen, die de moeite der vermelding wel waard zijn. — Zoo vernemen we, dat te Londen een „tehuis" bestaat voor invalide paarden. — Op eiken nieuwjaarsdag wordt ter eere van de viervoeters een groot banquet gegeven, waarbij de geschiedenis van elk invalied dier wordt verhaald. — Op dit oogenblik zijn er 38 paarden en één ezel in het tehuis. — Men vindt er paarden van alle leeftijden en rangen, van het strijdros tot het gewone koetspaard toe. —■ Een bejaarde lady betaalt voor den genoemden ezel meer dan f 300 per jaar, wijl ze bang is, dat haar lieveling het slachtoffer zou worden der vivisectie. — En dan vonden we een beschrijving van het hondeukerkhof te Parijs, met vermelding van verschillende opschriften, waaronder er een ons bijzonder trof, luidende: „Hier rust de eenige vriend, dien ik had". — We dachten daarbij aan onzen dichter Feith, die zijn geliefden Lindor aldus gedenkt: „Getrouwe Lindor; zou mijn hart u hier niet noemen, Of zou het rein gevoel dit dankbaar bloemje doemen ? Gg volgdet menigmaal mg op mgn eenzaam pad, AI3 ik in mgn gevolg slechts smart en kommer had, En alles om mg heen den vreugdelooze mgdde, Ik zag, ik merkte u niet — gij jankte aan mijne zgde, In mijne schaduw kende uw leven geen verdriet. Waar mg mgn noodloot voerde, uw oog verliet mg niet; Het woekerde om de gunst, dat u mgn hand slechts streelde, Nu lekte gg die hand met onvermoeide weelde, Dan kwispelstaartte uw hart mgn hart al vleiend aan; Een woord, een blik slechts, en uw vriendschap was voldaan". — En dan moet men weten, dat Feith een leven had als een prins van den eersten rang. — Alleen als dichter leed hg aan de gevoelsziekte, zonder dat zgn lichamelijke welvaart er eenigszins door geschaad werd. — Daar ontvangen we juist bericht, dat te Epe de drukkerij van de firma Hooiberg is afgebrand in den nacht van Dinsdag op Woensdag. — Van de gsongelukken kunnen we onmogelijk een volledig verslag geven. — Het aantal slachtoffers is zeer aanzienlijk. — We raden onze lezers en lezeressen voorzichtigheid aan, vooral als de dooi invalt, want dan gebeuren de meeste ongelukken. — Te Zutphen is een koopman in saliemelk met zgn geheelen inventaris door 't gs gezakt. — Alles is evenwel nog weer goed in orde gekomen; de voorraad melk wa 3 zelfs vermeerderd. — Een aardig plan hebben enkele Spaansche gemeenten ingevoerd, zoo in den geest der beoogde Staatspensioneering alhier. — Er is nl. de nieuwigheid in toe passing gebracht om aan personen, die 100 jaar zijn, een pensioen toe te kennen ten laste van den Staat. Nu zou men zoo meenen, dat zoo'n bepaling goedkoop is te maken, aangezien er wel niet veel gepensioneerden zullen zijn. — In Spanje valt dat den „edelen vrienden der grijsheid" Diets mee. — De honderdjarigen en ouderen van dagen schieten in allo oorden des lands op als paddestoelen. — Men wist niet, dat er zoovelen leefden in de verborgenheid. — Zoo is teßarcelona o.a. een man komen aanzetten van 116 jaar, die zich met dat pensioen opnieuw heeft in. gericht. — Te Sevilla hebben ze wel een dozijn liefhebbers, waarvan de oudste 108 jaar telt. — En te Valencia hebben ze een rariteit, die in de laatste jaren met zgn ouderdom heelemaal in de war is geraakt. — Vóór een jaar of tien was hij 120 geweest en zou dus nu 130 wezen. Maar hij heeft als soldaat nog onder Napoleon of tegen Napoleon gediend. — Ook deze broeder fleurt door het pensioen heelemaal weer op. — De rust der onbezorgdheid is daar 't grootste geheim, zooals op sommige hofjes ook duidelijk blijkt, waar de menschen afslijten tot den laatsten draad toe. — Te Amsterdam zgn deze week herhaalde gevallen voorgekomen van vergiftiging door kolendamp. — Twee der gevallen hadden een doodelijken afloop. — Te Osch heeft iemand een ander op 't hoofd geslagen met een plank, waarin een spijker zat; de spijker is doorgedrongen tot de hersens, en, zooals bekend is, kan men daar niet veel hebben, zoodat men dan ook voor 't leven van den geslagene vreest. — Niet onaardig is ook het verhaal der zuinige huismoeder, die even bjj buurvrouw om de deur keek en vroeg: „Och, buurvrouw, mag ik even mgn balletjen gebak in jouw boter braden?.... dan mag je morgen jouw vleesch in mgn soep koken?" — En onbillijk is het verwijt van den kleermaker: „Zes maanden geleden hebt ge me al gezegd, dat uw erftante zou sterven, maar ge hebt weer geen woord gehouden .... 1" --- BUURPRAATJES. Bekend. — Wel, Gart Jan, wat brandt uw kachel lekker, zoo'n flink vuur in dien zwarten knaap is in deze dagen lang niet onaardig, al is het dan ook veel minder koud, dan gedurende de eerste dagen der nieuwe eeuw. Gart Jan. — Daar hebt ge wel geljjk aan, buurman, 't Was enkele dagen dan ook al heel erg en, hoe hard ik ook stookte, recht warm kon ik het niet kr\jgen. Ik kan je zeggen, dat ik het niets prettig vond. Als men maar eren den neus achter da deur heen stak wa 3 het of men bevriezen zou. Ik ben dan ook maar zooveel mogel\jk binnenshuis gebleven. Berend. — Of ge gel\jk hadt. En naar ik gelezen heb, is er veel kans, dat het over de geheele aarde langzamerhand hoe langer hoe kouder wordt en dat het eind zal zyn dat eindelijk alle menschen, die dan nog in leven z(jn, bevriezen. Gakt Jan. — Och kom, waar hebt ge die wisheid nu weer opgedaan, of neem je soms een loopje met me. Berend. — Wel neen, dat heb ik in een courant gelezen. In welk blad het was, weet ik niet meer, maar gelezen heb ik het. Gart Jan. — Dan zal het wel waar zqn, al zegt Staring ook, dat men alleen in den almanak de waarheid vindt en de couranten alle man bedriegen. Maar nu hebt ge m\j nog niet verteld, wat er eigenlijk in dat blad stond. Bekend. — Dat is waar ook, luister maar eens. Onze zon, las ik daar, is in den beginne een witgloeiende bol geweest en de warmte wa 9 toen zoo groot, dat over de geheele aarde toeu ter tjjd een eeuwige zomer heerschte. Groote bossehen van allerlei fraaie planten bedekten toen den bodem en deze z\ju later, door een heftige omwenteling omgeworpen, onder de aarde bedekt geraakt en door de hooge temperatuur in steenkolen omgezet. Gart Jan. — Zoo, zoo en wat verder? Berend. — Langzamerhand is de zon gaan aikoelen en daarbij gekrompen, zoodat zij nu lang niet meer zoo groot is als vroeger en bovendien niet wit- maar geelgloeiend is. Daardoor straalt zy minder warmte uit en is bet ook op aarde veel kouder geworden, Dat zal zoo langzamerhand doorgaan; zij zal nog meer inkrimpen, in plaats van geelroodgloeiend worden en eindelijk heelemaal niet meer afschijnen. Dan zal het op aarde heelemaal donker worden en zoo koud, dat men zelfs aan den evenaar niet meer leven kan, maar tengevolge van koude moet omkomen. Gart Jan. — Dat is zeker geen plezierig vooruitzicht, maar als de zon niet sneller afkoelt, dan gedurende den tijd dat ik het mij kan herinneren, dan is er voor ons en onze kindskinderen nog zoo'n groot gevaar niet en zullen we met behulp van kachels en steenkolen best den winter doorkomen. Berend. — Dat geloof ik ook wel, maar zoo heel vreemd lijkt me die voorstelling toch niet en ik zou denken, dat het best zoo gebeuren kon. En als het geregeld kouder wordt, zullen we wel haast het heele jaar door moeten stoken en dan zouden de kolen nog wel eens veel duurder kunnen worden, dan nu reeds. Hoe zullen dan de arme menschen aan brandstof komen? Gart Jan. — Ja, dat is moeilijk te zeggen, maar in de eerste plaats is de tegenwoordige hooge prijs der steenkolen geen natuurlijke toestand en alleen het gevolg van speculaties van een groot aantal eigenaren van mijnen in Duitschland en groothandelaren, die nu eens extra gauw rjjk willen zijn. Of zij hun doel bereiken zullen is zeer de vraag, want nu reeds treedt eene ernstige concurrentie op, daar de Engelsche enAmerikaansche kolen in grooter hoeveelheid en tot lager prijs dau vroeger worden aangevoerd, zoodat men mag verwachten, dat binnen korten tijd de prijzen over het algemeen wel zullen dalen. Maar ook al mocht dit nog niet het geval zijn, dan zullen deze hooge prijzen spoedig oorzaak zijn van den aanvoer van groote massa's brandstof in anderen vorm waardoor hetzelfde wordt bereikt. --- BUITENLAND. Transvaal. Bijzonder weinig stellig nieuws deze week. Doch we kunnen gerust zijn; juist dit zeer weinige nieuws beduidt nederlagen voor Engeland. Was er maar iets te seinen, al was 't ook nog zoo klein, dat maar flauwtjes geleek op eene Engelsche overwinning, we kunnen zeker zijn, dat zoo'n succes in alle Engelsche couranten met groote letters zou gedrukt staan. We geven de weinige telegrammen hier weer in hunne chronologische volgorde: LONDEN, 4 Jan. (R. O.) De bladen bevatten het volgende telegram uit Pretoria van Woensdag: Er is een burgervredea-comité, bestaande uit vier leden van den vroegeren Volksraad en den broeder van generaal Cronjé, gevormd, om de bnrgers te velde bekend te maken met den feitelyken toestand, en voornamelijk met het plan van Lord Kitchener om de burgers die zich nebben overgegeven, met hun gezinnen en eigendommen te plaatsen in lagers in hunne districten, onder militare bescherming. Lord Kitchener heeft zelf dit plan aan het comité uitgelegd. In alle districten zullen sub-comités gevormd worden. LONDEN, 4 Jan. (R. O.) Sir Alfred Milner is benoemd tot gouverneur van de Vaal-Rivier- en de Oranje-Rivier kolonies met behoud van het ambt van Hooge Commissaris voor Zuid-Afrika. Sir Hely Hutchinson, tot dusver gouverneur van Natal,is benoemd tot gouverneur der Kaapkolonie, Mc. Callum, gouverneur van New-Foundland, tot gouverneur van Na tal en majoor Goold Adams, resident commissaris van het protectoraat Bechuanaland, tot luitenant-gouverneur van do Oranje-Rivier-kolonie, KAAPSTAD, 4 Jan. (R. O.) Tweehonderd man van den vijand zyn de Oranje-rivier weer naar het Noorden overgetrokken. De Russische commandant Petrcwßk en commandant Deploy zijn den 25en December bij Utrecht gesneuveld. CRADOCK, 4 Jan. (R. O.) Kolonel Williama viel op 1 Januari den vyand aan, die] een sterke positie innam op kopjes eenige mijlen ten Westen van Middelburg (in de Kaapkolonie). De Engelschen waren niet sterk genoeg om den vijand te verdrijven en hadden vijf gewonden, maar de Boeren trokken gedurende den nacht terug en begaven zich naar Bethesda. LONDEN, 5 Jan. (R. O.) De „Evening Standard" meldt, dat de gevangenen, door de Boeren den 29en December b\j Helvetia gemaakt, z\jn losgelaten. LISSABON, 6 Jan. (R. O,) Er zijn meer versterkingen naar Lorenjo Marquez vertrokken. KAAPSTAD, 6 Jan. (R. O.) Volgens niet bevestigde Kaffer-berichten trok een troep van honderd man door het Clanwilllam* district in de richting van Malmesbury. Het is onzeker of de troep bestaat uit Boeren of uit plaatselijke landbouwers. LONDEN, 7 Jan. (R. O.) Lord Kitchener seinde gisteren uit Pretoria: Overste Bablngton had een gevecht met de commando's van De la Rey en Steenkamp bi] Naawpoort, in Transvaal. De vijand werd gedwongen in Noordwestelijke richting af te trekken. De verliezen der Engelschen zijn nog niet bekend; geneesheeren der Boeren erkennen dat de Boeren twintig dooden en gewonden verloren. Commandant Duprez werd gevangen genomen. Door gewonden die te Heilbron aankwamen, 1b gemeld, dat een afdeeling van 120 man, tot de troepen van Knox beboorende, op marsch naar Lindley in gevecht raakte met een sterker Boeren-commaudo. Overste Laing, twee officieren, en 15 man werden gedood, 2 officieren en 20 man gewond. KAAPSTAD, 7 Jan. (R. O.) De krijgswet is afgekondigd in Calvinia, Clanwilliam, Fiqnetberg, Malmesbury, Tulbagh, Paarl en Stellenbosch. CLANWILLIAM, 7 Jan. (R. O.) De invallers hebben Calvinia bereikt en worden hier met een dag of twee verwacht. JOHANNESBURG, 7 Jan. (R. O.) Babington trok gisteren [met ongeveer 1500 man van Ventersdorp uit in noordelijke richting en kwam in aanraking met den vijand onder Delarey, vijf mijlen ten zuiden van de Magaliesbergen, bij Nauwpoort en Randfontein. De vijand werd uit den Witwatersrand gedreven door Babington bij Nauwpoort en door kolonel Gordon bij Randfontein, en vijftien mijlen achtervolgd. De vijand werd op 800 man geschat. KAAPSTAD, 7 Jan. (R. O.) Twee vrijwilligerskorpsen, opgericht ten gevolge van de jongste oproeping, zijn te Pequesbergroad aangekomen, en naar het Westen gegaan; kolonel Henniker houdt met een gemengde colonne de heuvels in het Zuiden bezet. Op de meeting der Afrikaander-leden van het Kaapsche parlement te Sutherland, werd besloten de heeren Merriman, Sauer en Hofmeyer naar Engeland te zenden om den toestand bloot te leggen aan de Regeering, het parlement en het volk. BLOEMFONTEIN, 7 Januari (R. O.) Naar gemeld wordt, is eeninvlpedrijkevredes-commissie in wording, die met De Wet, Steyn en andere Boerenleiders in den Vrijstaat zal bijeenkomen om hen de voorwaarden uit te leggen van Kitchener's proclamatie betreffende de vrijwillige overgave der bnrgers en hen over te halen om zich over te geven. RIETFONTEIN, 5 Jan. (R. O. De Boeren onder De la Rey, Steenkamp en Boshof verschenen den le dezer met een sterke macht omtrent Buffelspoort, hun aantal werd op 5000 geschat. De colonnes van Paget en van anderen, die uittrokken om de Boeren te overvleugelen, sneden hen af, waarop de Boeren vluchtten. De meesten trokken af door Breedtnek. Het schijnt vast te staan dat de vijand in deze buurt aanzienlijke versterkingen heeft gekregen uit het district Waterberg. Een Kafferhoofd berichtte dat 3000 Boeren haastig naar de Magaliesbergen trokken over Zoutpansdrift. De Magaliesbergen zeiven leveren den vijand groote voordeelen op, het bezit er van zou nem allicht een duizend man waard zijn. MARSEILE, 8 Jan. (R. O.) De heer Hagedoorn, een Hollander die een belangrijke rol heeft gespeeld bij de administratie der post en de militare verbindingen (in Transvaal) en Ferbeck, de Nederlandsche consul te Mozambique die deel uitmaakte van de omgeving van president Kruger, zijn met de „Reichstag" hier aangekomen. Beiden bevestigden zij dat het doel van den inval der Boeren in de Kaapkolonie is de Britsche verbindingslijnen af te snijden en zij voegden erbij dat in het Lijdenburgsche onuitputtelijke voorraden zijn van munitie en levensmiddelen. KAAPSTAD, 8 Jan. (R. O.) Men meldt, dat vooruitgezonden éclaireurs van de Boeren op twintig mijlen afstands van Piquetburg zijn. LONDEN, 9 Jan. (R. O.) De Daily Mail verneemt uit Kaapstad dd. 8 Jan.; 1500 Boeren kwamen gisteren te Sutherland aan. Uit Magersfontein werd gisteren aan de Daily Mail geseind, dat de Boeren, den weg naar Sutherland afgesloten vindende, zich naar Calvinia richtten. CARNARVON, 6 Jan. (R. O.) Een sterke Engelsche colonne met houtwitzers en geschut is aangekomen; de stad is krachtig versterkt. CRADDOCK, 8 Jan. (R. O.) Het gebied in den omtrek van Kimberley is geheel door de bewoners ontruimd; alle voorraden, levensmiddelen, vrouwen en kinderen zijn naar de stad overgebracht. Een commando van 150 Boeren haalde in den nacht van 4 Januari al het vee weg uit een kraal, die bewaakt werd door Yeomanry, zeven mijlen van Kimberley. Gemeld wordt dat de bewoners van Vrijdag, die voor geen twee maanden meer voedsel hebben, naar het zuiden zullen worden gebracht. We zien 't, de telegrammen zijn niet veelzeggend; doch dit is in ieder geval zeker: „De Boerencommando's rukken snel op, er is onderling verband, en daar hun doel niet is Engelsche garnizoenen langdurig te gaan belegeren, doch zoo spoedig mogelijk de fakkel van den opstand voort te planten, mag hun zegetocht als zeer geslaagd worden beschouwd." Het komt my voor dat 't nog 't meest onze aandacht verdiend, dat nu ook de krijgswet is afgekondigd in de districten Calvinia, Clanwilliam, Piquetberg, Malmes» bury, Tulbagh, Paarl en Stellenbosch. Lord Kitchener ondertusschen, durft klaarblijkelijk niet veel troepen wegzenden uit de républieken, die hebben 't meer dan volhandig met de commanda's van Botha, de Wet, de la Rey, Beijers enz. Hoe hij zijn uiterste kracht moet inspannen om daar geen terrein te verliezen blijkt wel uit 't feit, dat hij alle tot gevangenisstraf veroordeelde militairen heeft losgelaten onder voorwendsel dat ze toch zoo goed gevochten hadden. Zeer eigenaardig zy'n dan ook zijne orders aan generaal Forestier-Walker, belast met 't bewaken der gemeenschapsliniën in de Kaapkolonie: „Vraag den eersten-minister of ik op eenige wijze kan helpen en meldt hem dat de vijand klein in getal is, maar zeer mobiel, zoodat meest bereden mannen noodig zijn om den vijand te omsingelen of naar 't Noorden te drijven." Lord Kitchener doet dus net of die inval in de Kaapkolonie, gemunt op de Engelsche gemeenschapsliniën en den opstand van het Afrikaanderdom hem niet aangaat. Het eenige wat hij doet is de Wet vervolgen en alle kleinere garnizoenen te concentreeren in de groote, meer belangrijke plaatsen. Lord Roberts is nu ook te Londen gearriveerd. Volgens alle ooggetuigen heerschte er bijzonder weinig geestdrift; de man komt nu ook juist op zoo'n ongelukkigen tijd aan. Laten we nu in 't kort onzen blik eens gaan over de zuiver militaire operaties, dan zien we 'tvolgende: Het garnizoen van Komatiepoort is nu geheel afgesneden; terwijl vrijwel de geheele Oosterspoorlijn in Boerenhanden is. Natal en Ladysmilh worden bedreigd door verschillende kleinere commando's. De la Rey en Steenkamp ondernamen weer eens een strooptocht van uit de Maga- Hesbergen met een commando van pl.m. 800 man. Overste Babington dwong hen evenwel voorloopig op de Magaliesbergen terug te trekken na een vrij hevig gevecht. De Wet houdt de Etigelachen steeds bezig in 't Noord Oosten van den Oranje-Vrystaat en heeft weer eens kans gezien een afdeeling van 120 man Engelsche troepen, vrjjwel in de pan te hakken, en hij is nog niet gevangen. De beweging der Boercncommando s onder Hertzog, had van 3 verschillende zijden geregeld plaats naar Graaf Reynet. Een colonne rukte van Middelburg over Roodehoogte en Glenharry rechtstreeks op Graaf Reinet aan, rechts van deze eene colonne van Steynsburg over Maraisburg en Craddoek en de derde colonne, de meest Westelijke, over Matjesfontein; terwijl een vierde colonne achter de andere aan, tussehen Hannover en Richmond, eveneens op Graaf Reinet aanrukt. Ook bevindt zich nog een vijfde colonne geheel in 't Westen aanrukkende op Frasersburg. . , „ Het totale aantal Boeren in de Kaapkolonie wordt minstens op xoooo geschat. In Kaapstad wordt zooveel mogelijk geworven. Alle kantoorbedienden zouden zich zelfs tot een corps vereeniger. Me dunkt 't zou niet onaardig zijn deze heeren, die zoo pas een geweer en eenige patronen gekregen hebben, benevens een grooten flaphoed, eens in gevecht te zien met de Boerenstrijders, die nu al een groot jaar in 'tveld staan. ##Kuruman zal weldra belegerd worden. Hier en daar worden gevechten geleverd met Engelsche colonnes, doch van den afloop vernemen wij niets. Volgens de Daily Mail is de voorhoede van de Oostelijke Boerenstrijdmacht, nog slechts op vier dagmarschen van Kaapstad. Het schijnt dat de Engelschen voornemens zijn de Hexrivierbsrgen te verdedigen. De Boeren maakten nu reeds 20.000 paarden in de kolonie buit. In Bechuanaland sluiten de inwoners zich wederom bij de Boeren aan. Hun doel is Griquatown. Kolonel Williams had op 1 Januari een gevecht met de Boeren ten Westen van Middelburg. Hij zelf trok terug, hierop verlieten de Boeren hun stellingen en doken vervolgens weer veel Zuidelijker nabij Bethesda op. De Wet schijnt nu ook 't plan te hebben opgevat eveneens naar de Kaapkolonie te trekken. En steeds rukken de Boeren maar door; Calvinia is bezet. Zelfs de Times-correspondent moet erkennen dat 't Engelsche leger niet bij machte is dezen inval te keeren. Deze zelfde correspondent verzekert nu ook dat de toestand nog donkerder is dan in 't begin van 1900. De schade onlangs door de Boeren aan de mijnen nabij Johannesburg toegebracht wordt op pl.m. 3 ton geschat. Werkelijk dat is nu nog eens een aangenaam bericht, zoo krijgen die gevloekte geldmannen, die de oorzaak waren van den oorlog, dan toch ook nog eens een veeg mee voor al de ellende, die ze bewerkt hebben. De kaapsche correspondent van de „Standard" seinde Maandag, dat de snelle marschen der Boeren naar 't Zuiden de toestand duisterder dan ooit doen schijnen. De landingsdivisiën der oorlogschepen te Kaapstad worden gedébarkeerd. Dat alles wijst wel op groote onrust en wanhoop der Engelschen. ---