„Eik wat wils” A --- „Het hart der Sociale Quaestie” zoo werd bij de algemeene beraadslaging de woningquaestie meer dan éénmaal genoemd. En we gelooven met alle recht 1 Er is inderdaad geen onderdeel van hetgroote maatschappelijke vraagstuk aan te wijzen, dat niet in meerdere of mindere mate met het woningvraagstuk in het allernauwste verband staat. De heer de Waal Malefijt mocht het wel zeggen (15 Maart j.1.): „Zoo ergens, dan hebben wg hier vóór ons de schadelijke gevolgen van het stelsel van het laisser aller door staat en maatschappij beide in practyk gebracht. En geheel eens kon men het met hem zijn, toen hij zeide: „Men behoeft geen materialist te zijn om de groote beteekenis te erkennen, die een frissche woning, waar lucht en licht vrijen toegang hebbep, waar voor de gezondheid schadelijke invloeden worden geweerd en waar een behoorlijke ruimte voor de bewoners aanwezig is, op het gezin en daardoor op den welstand van de maatschappij in haar geheel uitoefent." — En dat de woningtoesifn(*.zecr te wenschen overlaat, zelfs ellendig moet genoemd worden, hier en daar, niet alleen in de" steden, maar ook op het platteland, de heer Schaper had de noodige gegevens verzameld, om allen, die er nog aan twijfelen mochten, te overtuigen. Bij het lezen er van trof ons vooral een aanhaling u" *en werkje van de Bouwvereeniging „Jordaan te Amsterdam. In 1874 troif de gezondheidscommissie te Amsterdam bijna 5000 kelderwoningen aan. Alleen op de Eilanden vond men er 368, bewoond door 1628 menschen; 65 pet. daarvan waren onbewoonbaar. In 1000 kelderwoningen kon men onmogelijk rechtop staan, dat is *jt van het geheele getal enz." En in dien toestand der bewoonde kelders, moet sedert 1874 geen of weinig verbetering gekomen zijn. Tal van aanhalingen dienden verder om te overtuigen, dat hier en daar op het platteland de toestanden ook zooveel te wenschen overlaten, dat ze noodzakelijk verbetering behoe- En nu baat het niet veel, of er al ?rh»i!r Wor WoninBloe»tanden8loe»tanden een gevolg zijn ander Dthom!ln* uit een of j- oan of de oorzaak eenvou- I nhman ui tz°oa'3 de heer de Savornin T~lbe.reEde> dat on" voorouders dft n.v? «iuS. woningen bouwden, en t niet alleen voor den arbei Jenden, maar ook voor den gegoeden stand. We mogen er °n, over verheugen, dat althans in onze «lagen de oogen der invloedrijken in ons land voor de ellendige woningtoestanden geopend, en de gewetens wakker ge- A --- Geschiedenis van de week. Te Utrecht heeft men deze week een tooneel gezien, waarover veel is gelachen; en vreemd was het ook zeker in hooge mate. — Een man, onlangs gehuwd, en met zijne wederhelft in de Achterstraat wonende, verliet op een keer zijn betrekkelijk nieuwe vrouw eu ging zjjn troost zoeken ergens in de Stroosteeg. — Vrouwlief kwam eenigen tijd later aanzetten en eischte met veel misbaar den man op, die haar wettig toekwam. — De heer gemaal, die vreesde, dat moeder de vrouw zou binnendringen, Bteeg op naar den zolder, en wist van daar door en over het dak te komen op den zolder der buurvrouw. — De vloer moet daar niet bijzonder soliede geweest zijn; de vluchteling zakte er tenminste door en kwam in het bed der weduwe neer, die hevig schrok en gillend de deur uit en de straat op snelde. — Toen de zoekende vrouw gewaar werd, waar haar heer en meester zich bevond, volgde zij hem op den zolder en bombardeerde hem van daar met alles wat voorde hand stond, waarbij een voorraad potten en pannen vooral dienst deden< — Aan het onstichtelijk tooneel werd een einde gemaakt door de politie, die de beide echtelingen meenam naar 't bureau. — De heele Stroosteeg liep bij die gelegenheid leeg. — Niet minder drukte moet er verleden Vrijdag te Amsterdam zijn geweest, toen daar het hotel van Lammetje Zondag werd omsingeld door de politie. — Er was nl. 's nachts weer een inbraak gepleegd in een fabriek van corsetten en boezelaars; de inbrekers hadden een grooten voorraad van die artikelen (voor een waarde van wel f 300!) gegapt en die vervoerd op een handwagen, dien ze bij een brooddepót .ook maar hadden weggenomen. — Alle gegevens wezen er op, lat de gestolen voorwerpen met de dieven in 't genoemde hötel verborgen zonden wezen; an daar dit meer dan één uitgang heeft, werd tot een omsingeling en een inval besloten. — Nu, de moeite is wel belpond, de goederen werden gevonden, en niet minder aan 8 personen van beiderlei kunne gearresteerd. —■ Jannetje zelf en haar man hooren er ook b\j. — De dames zgn voorloopig weer losgelaten, maar de mannen heeft men maar gehouden. — Men hoopt, dat de inbrekeiijen, die in het hótel werden be raamd, nu eens uit zullen zijn; de voornaamste logé's zitten immers achter slot Verleden week vreesde men, dat de geschiedenis van Appoltern zich te Sneek zoude herhalen. — In een buurt aldaar zon een familie wonen, welker leden lijdende waren, ïoo werd bericht, aan godsdienstwaanzin. — Werken wilden ze niet; '» nachts hielden ze godsdienstoefeningen, of liepen ook wel rond met flambouwen om .... een lijkje te zoeken van een kind, dat verdwenen zou zijn op geheimzinnige w\jze. — De dochters zaten in haar pronkkleeren te wachten 0p...., ja, dat weet men — 't Ergste van alle 3 was, dat er gesproken werd van een offer, dat moest worden gebracht. — Toen de politie er van hoorde, heeft ze natuurlijk een onderzoek ingesteld, en wat ze vernam, is nog al geruststellend. — De familie bestaat uit man, vrouw en 6 kinderen en dan woont er nog een broer van den man bij in, en bovendien houden ze een kostganger. — Als 't nu waar is, wat de laatste berichten melden, hebben die lui eenige vette jaren gehad, waarin ze veel geld verdienden. — Van het overgegaarde geld leiden ze nu een lui leventje en spreken bovendien de fle9ch duchtig aan, en al 3 dan bier en barmhartigheid bovenkomt, begeven zij zich in den gebede. — Heel onwaar scbijnlijk is het verhaal niet; en gaarne gelooven we ook, dat de dubbeltjes zoo zachtjesaan opraken. — Hoe eerder ze weer aan 't werk komen, hoe beter. — Nu schijnen ze in een voortdurenden roes te leven.—ln den dierentuin te Hannover hebben ze dezer dagen een olifant een roes bezorgd, maar dat heeft moeite gekost. — Ze hebben hem 40 gram morphine en zes fle3ch rum in 't lijf gewerkt, en toen viel sinjeur in zulk een diepen slaap, dat men een operatie aan zijn poot kon verrichten, zonder dat hij er iets van merkte. — De roe 3 hield drie dagen aan, en toen kostte het nog heel wat moeite, het logge dier weer op zijn pooten te hijschen. — Het dier moet akelig lodderig uit zijn oogen hebben gezien. — Niet veel beter moet de buitenman er aan toe geweest zijn, die van de week op een morgen zich bij de politie te Amsterdam kwam beklagen, dat hij al zijn geld en ook zijn horloge kwijt was. — Ja, wat zou de politie er aan doen, daar de buitenman zich volstrekt niet kon herinneren, waar hij geweest was?! — Te Roozendaal heeft zich een dame, die met den luxe-trein van Parijs kwam, beklaagd, dat haar onderweg de portefeuille was ontstolen. — Het vermoeden viel op den conducteur van den trein, die na onderzoek dan ook in arrest is genomen. — Een vermakelijke geschiedenis heeft er plaats gehad aan 't station te Bazel. — Daar arriveerde een zendeling uit Zuid-Amerika, die een voorraad schedels van Patagoniërs had meegebracht. — Er moest invoerrecht van betaald worden, en de beambten brachten de schedels onder de rubriek: .dierlijke beenderen." — Maar de zendeling had met die benaming volstrekt geen vrede. — Er volgde een langdurig gesprek, en eindelijk kwam men overeen, dat de schedels zouden worden gedeclareerd als .gebruikte lijfgoederen." — 't Was dezelfde moeilijkheid als met de mummie van koning Ramses, die Parijs werd binnengevoerd onder den naam van gedroogde visch. — lets geheel anders dan die dooie schedels bracht een reiziger mee, die met den sneltrein van Milaan te Rome aankwam. — Hij had nl. een koffer bij zich en gaf dien aan een witkiel of zoo iemand in bewaring tot hij weerom kwam, want hij moest even de stad in. — De heer van den koffer bleef evenwel wel wat heel lang uit, en toen den oppasser de maag begon te jeuken, ging deze naar huis om te eten, de boodschap achterlatende, dat hij den koffer had meegenomen. Maar toen hij te huis zich te goed zou doen, Mijn hemel, mijnhemel, wat hoorde men toen! Er kwam uit den kofier een vreemd geluid, lets dat veel leek op den toon van een fluit. En toen hij goed hoorde, toen scheen het hem, Dat uit de kist kwam een kinderstem. — En jawel, toen een man van de politie geroepen en in diens tegenwoordigheid de koffer opengemaakt was, ziet... Men had zich waarlijk niet bedrogen, Een kraaiend kind lag voor hun oogen. En toen men eens nader onderzocht, Werd ook een brief te voorschijn gebrocht— En in dien brief werden eenige bankbilletten gevonden, en wel tot een bedrag van 10000 lire, met de bijvoeging dat dit alles was wat het kind bezat. — Het wicht was gewikkeld in fijn lijnwaad, met een gravenkroontje er op. — Hoe 't er verder mee gegaan is, hebben we niet vernomen. — Wel vernamen we, dat er te 's Hage weer een kind vermist wordt, doch dat is wat ouder: een meisje van 20 jaar, zekere Christina Louisa Valk, die met zekeren De Nagtegaal stilletjes is vertrokken. — De ouders zijn doodelijk ongerust over het lot hunner dochter en verzoeken inlichtingen. — De Nagtegaal heeft een donker uiterlijk en loopt mank, zoodat hij gemakkelijk te kennen is. - In grooten angst verkeeren de vrouwen en meisjes te Ludwigshafen, en dat is voorwaar geep wonder! — Daar toch zwerft sedert eenige weken een soort Jack de Ripper rond, die het op vrijende paartjes en ook op alleen* loopende vrouwen gemunt heeft. — Een meisje, dat 's avonds, met haar vrijer nog wel, op den Mundenheimer weg wandelde, werd onverhoeds door een kerel aangevallen. — Doodelijk gewond stortte ze neer met twaalf messteken in 't lijf, terwijl haar vrijer zoo toegetakeld werd, dat hfi zich met moeite naar het naaste politie-bureau kon slepen. — Eerst meende de politie, dat er jaloezie in 't spel was, toen er later weer een minnend paartje op gelijke wijze werd aangerand, begon men van meening te veranderen ; en nu er meer dergelijke aanslagen zijn gevolgd, zijn allen overtuigd, dat men met iemand te doen heeft, die naar een vast plan werkt. — Te Noordbarge is verleden week dn nachtwacht Jan Stegen met een zwaren paal doodgeslagen gevonden. — Twee der vermoedelijke daders werden reeds gerat en gevankelijk naar Assen gevoerd, en nu is de derde ook gegrepen. — De drie kerels, waaronder de naaste buurman van den verslagene, geven voor, dat ze boos zijn geworden op Stegen, omdat deze „praatjes" zou hebben uitgestrooid. — Nu is zulk gepraat verre van plezierig, maar 't is geen reden, om iemand dood te slaau. — Als allen zoo wilden doen, dan zou 't er in de wereld raar uitzien; want er wordt me wat gebabbeld. — Een aardige verrassing is een vrouw te Wijk in Drente te beurt gevallen. — — Terwijl ze bezig was met broodsnyden, roggebrood, en er een rondummeken half afhad, stiet ze met het mes op iets hards. — En toen ze eens toekeek naar de oorzaak, zagen haar verbaasde blikken een gouden ring in 't brood, en wel een verlovingsring! — Van wien die ring is, kan men onmogelijk gissen, want de bakker heeft verklaard, dat hij wel verliefd was, maar helaas! niet verloofd 1 — President Eruger heeft van de echtgenoote van den heer Wolmarans een bezoek gehad. — Ze moest hem de complementen doen van zijn vrouw, en dat „tante Sanne overtuigd was, dat alles „rech zal komen", zij spoorde hem aan moed te houden. — We hopen het met haar, schoon we wel eens twijfelen. — Een sterk voorbeeld van ongeloof meldt men ons van de Yeluwe. — In het dorpje B. aldaar was een vrouw lijdende aan geelzucht. — Nu hebben we wel eens gehoord, dat men „huislook" tegen die ziekte aanried; maar de buurvrouwen daar wisten beter raad. — En die was? — Ja, dat raadt u in geen tien maal! — Ze moest water drinken.... uit de aaneengebonden handen van een vrouw,dis... moeder was geweest van ... een tweeling, zooals er staat; de bedoeling zal wel zijn geweest van twee tweelingen. — Nu komt dat geval van tweelingen nog wel eens voor in de wereld, maar toch niet zoo vaak, dat men de gezegende moeders maar voor 't grijpen heeft. — Maar eindelijk, jawel! na lang zoeken vond men in de buurt een vrouw, die vóór twaalf jaar ruim, tweelingen had gekregen, en deze verklaarde zich bereid haar hulp te verleenen bij de vreemde kuur. — De zieke vrouw drinkt nu sedert eenige dagen gewoon putwater, maar uit de verbonden handen van een eertijds dubbelgezegende moeder, en ... ze gaat vooruit! — Een onzer kennissen zegt ons daar juist dat hij nog andere middelen heeft zien toepassen om de geelzncht te genezen, maar dan meer bepaald bjj kinderen: een boterham n.l. met ... er op ? — Neen, dat zeggen we niet; we worden al akelig bij de gedachte alleen. — Er wordt zoo wat gedaan om in 't lieve leven te blijven. — Zoo heeft men in Rusland zelfs een hangmethode uitgevonden voor zenuwlijders. — De patiënt hangt zich op,...altijd met zekere voorbehoeding; anders zou het middel werkelijk erger zijn dan de kwaal. — Wie deze ophangmethode zou willen toepassen, geven we den raad, eerst de gordijnen te laten zakken, want de menschen zouden er bij open gordijn, allicht een verkeerden indruk van krijgen. — Dat is van de week nog te Brussel voorgekomen. Daar kwam een hijgende juffrouw 't bureau binnenijlen, Om, dadelijk, terstond en zonder verwijlen, Eigenmondig den Commissaris te spreken; Het was haar toch duidelijk en klaar gebleken Dat haar overbuur, anders een heer van fatsoen, Zich op klaarlichten dag maar zoo wou verdoen. Want, zooals dat meer gebeurt onder buren, Had ze een poos door het raam staan te gluren, En waar ze nu meer bijzonder naar loerde, Dat was: wat buurman toch wel uitvoerde; Toen, tot haar schrik, aan den overkant De buurman verscheen met een touw in de hand; En dadelijk had h\j, zonder blikken of blozen, Aan den muur een haak of een spijker gekozen, En met een sprong op een tafel gehipt, Had hg vandaar z'n eigen gewipt. „Ja, meheer, waar 'n mensch al toe komen kan, Het wa 9 toch anders zoo'n nette man. En had hij nu de gordijnen nog neergelaten, Dan zouden de lui er niet zoo over praten; Maar hij hangt daar nu languit, open en bloot, En als 'r geen hulp komt dan gaat-ie nog dood." — Nu, de Commissaris gaf een inspecteur mee, en toen die in buurman's kamer kwam, zag hg den man daar wezenlijk hangen. — De inspecteur sprong op een stoel en wilde den patiënt afsnijden, zoo 'theet; maar terwijl hjj daarmee bezig was, kreeg hij van den hanger een schop tegen de beenen van waar ben je me, terwijl uit diens mond de woorden kwamen: zeg eens, lomperd, wil je wel eens van mijn Ijjf blijven! Of mot ik soms mijn ruggegraat breken, ezel! — De gehangene was een zenuwlijder, die zich in zoo'n Russisch toestel had opgehangen, om in 't leven te blijven. — De inspecteur, die maar aldoor zijn schenen stond te wrijven, gat hem den raad om in 't vervolg de gordijnen neer te laten. — Voor de afwisseling geven we nu een voorbeeld van een vrij aardige woordspeling in 't Hollandsch. — Een wgnkooper beklaagde zich tegenover een zijner vrienden, dat hij zich in den vinger gesneden had. —> ,Dat is zeker bij 't ver* snijden van je wijn geweest," waagde een vriend op te merken. — Niet onaardig vindt men ook de volgende opheldering bü een weigering. — In een Fransch stadje moest een soldaat worden opgehangen. — Bij gebrek aan een militaire galg, werd de stede, lgke ter leen gevraagd. — Het antwoor^ A --- BUURPRAATJES. Berend. — Weet ge buurman, wat ik heb gedacht, toen ik op weg was naar u toe? Gabt Jan. — Neen, Berend, wat hebt ge dan gedacht? Bekend. — Wel, dat we in den laat9ten tijd bitter weinig gehoord hebben van de werkzaamheden der Tweede Kamer. Het laatst hebt ge me, geloof ik, verteld, dat de minister van oorlog de legerwetten heeft ingetrokken en zelfs ontslag zou vragen uit zijn betrekking, maar wat er na dientjjdis voorgevallen, zie je, daar weet ik niets van. Gabt Jan. — Juist, baurman, dan zal ik a nader inlichten. In de eerste plaats kan ik u meedeelen, dat Minister Eland werkelijk zijn ontslag heeft aangeboden, en dat er naar aanleiding daarvan allerlei geruchten in omloop zjjn. Men zegt, dat de Regeering aan de Koningin in overweging heeft gegeven, om de legerwetten verder met de Kamer te behandelen, en zich neer te leggen bjj de aanneming van het amendement van Gilse. Volgens sommige berichten zou de chef van den generalen staf, generaal Kool, bereid zgn, om als minister van oorlog op te treden en de verdere verdediging der legerwetten op zich te nemen. Volgens anderen zou de regeering voor de enkele maanden, die ons nog van de alge meene verkiezingen scheiden, geen nieuwen minister van oorlog willen benoemen, maar een der andere ministers tgdel\jk met de portefeuille van oorlog belasten en de verdediging der legerwetten verder opdragen aan een regeeringscommissaris, waarvoor men dan het oog zou hebben laten vallen op den generaal van Dam van Isselt, een der weinige hooge officieren, die van hunne instemming met de voorstellen van generaal Eland duidelijk hebben doen bljjken. Bibind. — Zoo zoo, en wat is er nu besloten ? Gabt Ja*. — Als ik dat wist. zou ik het u gaarne zeggen, maar dat is nog een geheim, hoeveel men veronderstelt, dat daarover in het begin der week op het Loo besprekingen hebben plaats gehad tusschen de meeste ministers en de Koningin, zoodat wjj misschien binnen enkele dagen daaromtrent iets nieuws zullen vernemen Berend. — Ea in afwachting daarvan staat de wettenmachine zeker stil. Gabt Jan. — Jongens, neen, Berend. De Kamer heeft geen oogenblik ongebruikt voorbij laten gaan en is dadelijk met andere wetten begonnen. Zooals ge weet, heeft de regeering een heelen stapel zoogenaamde sociale wetten ingediend en met enkele van deze, die by elkaar behooren, is thans een begin gemaakt. Berend. — Dat is een goed ding, haarman, en daarvoor zal b\j de Kamer zeker wel veel eenstemmigheid heerscheo. Tot het opheffen van de nooden der minder bevoorrechte staatsburgers is toch geen politieke overtuiging noodig en daarby kunnen alle partijen elkaar de hand reiken. Gart Jan. — Dat zoudt ge meenen, huurman, maar helaas, dat is niet het geval. De tegenstanders van de tegenwoordige regeering schijnen haar de eer niet te gunnen veel nuttigs tot stand te brengen, en volgen ook na weder dezelfde tactiek als b\j de Leerplichtwet. Zij trachten de wet zooveel mogelijk te besnoeien en de nuttigste voorschriften te verwateren, om dan later met een schijnheilig gezicht uit te roepen: „Zie je wel, dat zgn nu de hooggeprezen zegeningen der liberalen. Zij maken wel wetten, maar deze geven niets en dienen alleen maar om der menigte zand in de oogen te strooien." Verder trachten die zelfde leden de beraadslagingen steeds te rekken, om zoodoende later te kunnen zeggen, dat er zoo weinig uitgevoerd is, wat dan * natuurlijk al weer aan de liberalen wordt geweten. Berend. — Dat valt me tegen, buurman. Ik had werkelijk betere gedachten van onze Kamerleden; maar, wat ik zeggen wilde, nu weet ik nog niet, waar de heeren het op dit oogenblik over hebben. Dat moet ge me toch eens vertellen. Gart Jan. — Dat is waar ookl Luister dan maar. De Kamer heeft een begin gemaakt met de behandeling van enkele wetten, die nauw met elkaar samenhangen en dienen, om de volksgezondheid en de woningtoestanden te verbeteren. Zooals ge weet, wordt er hier en daar nog al duchtig gezondigd tegen de eerste wetten der gezondheidsleer en hoeveel moeite van de zijde der gemeentebesturen en particuliere yereenigingen ook gedaan wordt, om in het belang der ingezetenen, de omstandigheden waaronder velen leven en vaak leven moeten, ten koste van de gezondheid van hen zeiven en anderen te verbeteren, toch stuit dit vaak af op den onwil en het onverstand van hen die er voordeel van genieten zouden. De wet, die thans in de Tweede Kamer aangenomen is, moet dienen om het toezicht op de volksgezondheid in handen van den Staat over te brengen, zoodat het overal en in denzelfden geest wordt uitgeoefend. Om nu toezicht uit te oefenen op de gezondheid van het volk en tevens om de wetten en besluiten te handhaven welke in verband daarmee zijn vastgesteld, worden eenige lichamen ingesteld en ambtenaren aangesteld. De hoofdleiding komt in handen van een centralen gezondheidsraad, en daaronder zullen hoofdinspecteuren en inspecteuren van de volksgezondheid werkzaam zijn, benevens gezondheidscommissiën, waarvan er in elk der grootere gemeenten één wordt ingesteld, terwijl eenige kleinere gemeenten worden samengevoegd en te zamen slechts een commissie rijk worden. Berend. — Wel, wel, wat een baantjes zal dat weer geven. Me dankt, ik zie de sollicitanten al harddraven om zoo'n betrekkinkje mee te krijgen. Maar dat is minder, als we er nu ook maar werkelijk gezoader door wordea. Vertel me eens wat moeten al die commissies en inspecteurs toch doen? Gart Jan. — Dat zal ik u wel gauw vertellen, luister maarl De leden en de buitengewone leden van den centralen gezondheidsraad zijn in het geheele Rijk, de inspecteurs en de gezondheidscommissiën zijn binnen hun ambtsgebied bevoegd, alle openbare gebouwen, alle scholen en andere tot het geven van onderwijs bestemde localen, kinderbewaarplaatsen, gestichten van liefdadigheid, weeshuizen, herbergen, logementen, slaapsteden, fabrieken, werkplaatsen, magazijnen, winkels, gevange, nissen, ziekeninrichtingen, badhuizen en — voor zoover dit noodig 13 voor de handhaving van de wetten en verordeningen be' treffende de volkshuisvesting — alle woningen binnen te treden, teneinde zich zooveel mogelijk bekend te maken met den toestand en de inrichting dier gebouwen of woningen. De genoemde personen zijn medebevoegd ' van overtreding der wetten en algemeene, provinciale of gemeentelijke verordéningen in art. 1 der wet genoemd, proces-verbaal ' op te maken. De gezondheidscommissie moet worden gehoord betreffende het vaststellen, aanvallen, wijzigen of intrekken van besluiten en verordeningen door de gemeenteraden, rakende: de volkshuisvesting, de verwijdering en den > afvoer van vuil; de reinheid van wegen en r wateren; voorkoming, wering of beteugeling van besmettelijke ziekten; drinkwaterleidingen of andere voorzieningen tot verkrijging ■ van drinkwater; gezondheidstoezicht op levensmiddelen, en alle overige besluiten en ; verordeningen dier raden in het belang der , volksgezondheid. t Berfsd. — Jongen?, jongens, dat is heel 1 watl Gabt Jam. — Ja haarman, en dat is nog 1 lang niet alles, er komt nog heel wat meer ) bü kijken. Er moet nog heel wat meer gedaan worden, maar al lijkt dat ook wat veel, toch is het zeker dat de du vastgestelde wet groote verbeteringen aan zal kunnen brengen ' en voorziet in een behoefte, die reeds lang werd gevoeld. Bbbend. — Dan heeft de Kamer nu toch eens wat degelijks tot stand gebracht. Gabt Jan. — O, er is nog meer gedaan in de laatste dagen. Zij is nu druk bezig met de Woningwet, maar daarvan vertel ik u de volgende week wel eens wat. ---