We gaan weer achteruit. : Het 13 een bekend, maar toch altijd merk: waardig, verschijnsel in de geestelijke ge: schiedenis der menschen, dat die zoo langzaani, bij horten en stooten als 't ware, ' vordert. Van sprongen is daarbij wel geen 1 sprake, maar op actie volgt in den regel .reactie, vooruitgang in zekere richting wordt van den aanvang af door tegenwerking belemmerd, en eindelijk tot stilstand en achteruitgang gedwongen. En al moge die achter' waartsche beweging ook niet tot het uitgangspunt terugkeeren, ze is toch oorzaak, . dat de vooruitgang, de vordering ten slotte gering blijkt in het tijdvak der waarneming. Er zijn in de historie verscheidene van die perioden, welke in hoofdzaak hetzelfde te aanschouwen geven; voor ons is wel die de merkwaardigste, waarin we zeiven nog meeleven, waaraan we deelnemen, schoon dan ook zonder zicht- of merkbaren invloed. Dat tijdvak der geschiedenis begint reeds in den aanvang der 16de eeuw (na jarenlange voorbereiding!) Zooals men algemeen weet, had de Christelijke kerk der Middeleeuwen een grooten invloed verkregen op den menschelijken geest; niet alleen wat den godsdienst aanging, maar ook op alle andere "uitingen en openbaringen van dien , geest: de kunst en ook de wetenschap werden in den dienst, of onder opzicht van de kerk gesteld, en oolc. het denken, voor yor». verre dat openbaar geschiedde, stond onder , kerkelyke controle. Maar de. kerk der Middeleeuwen heeft ondervonden, dat ze in de vrijheidsbeper: . king van den menschelijken geest te ver was gegaan. De hernieuwde kennismaking . met de geschriften der Latijnsche en Grieksche denkers deed de groote bcteekenis en waarde der individualiteit voor den mensch duidelijk aan 't licht komen; de behoefte aan ruimte voor beweging deed zich steeds meer gevoelen, en toen de kerk haar gebrek in de opvoeding der vrije menschen niet . inzag, volgde de afscheiding, die als de Reformatie bekend is. Maar de groote menigte volgde de voor. gangers slechts met tragen gang, hebbende van het groote en hooge beginsel der Reformatie niet dan een flauw begrip. Men twistte en kibbelde veel over geloofsvraag. stukken en bleef het geloofsgezag aanbidden. , "De voorgangers, de leiders der beweging, werden als „paganisten" gescholden, en het nog steeds aangebeden gezag gesteld in de macht van den Bijbel en der bijbelverklaarders, welke laatsten het bijbelboek verhieven tot een geloofsautoriteit, welke even onfeilbaar heette als de vroegere Kerk. En . . . die vroegere Kerk zelve werd, onder andere gedaante en met minder strengheid in de nieuw gestichte kerken voortgezet. De in Nederland zoo bekend ge worden „Staatskerk", met calvinistischen grondslag is daarvan een leerzaam voorbeeld geweest. De Katholieke kerk onderdrukkende, verketterde zij op haar beurt allen, die geloof weigerden aan haar leer. We weten, dat in het einde der 18e en 't begin der 19e eeuw een vrijer en tevens humaner geest zich deed gelden in staat en maatschappij, en ook op kerkelijk gebied. Aan het onbehoorlijk oppergezag der calvinistische staatskerk kwam een einde en onze geschiedenis trad een periode binnen, waarin de geest der christelijke humaniteit zijn zegenrijke werking onbelemmerd kon verrichten en ook veel tot stand gebracht heeft. Maar de oude Staatskerk was wel onttroond, maar • niet vernietigd. In vereeniging met en gesteund door een in verval geraakte partij . van staatsbevoorrechten leefde ze weer op, . en samen vereenigden zij zich met een deel des volks, dat van de nieuwere beweging al heel weinig begrip had En thans kunnen . we het nooit aU mogelijk gedachte feit aanschouwen, dat de beide erfvijanden in schijnbaar oprechte samenwerking onder de vaan, waarop het woord „christelijk" prijkt, zich verzetten tegen den vrijen Geest der christelijke humaniteit, die de opbeuring en verheffing van geheel de maatschappij voorstaat en beoogt, en met de daad ook heeft bevorderd. — Kenmerkend daarbij is, dat aan beide zijden de school, in de eerste plaats de lagere, als middel wordt beschouwd ter bereiking harer bedoelingen. De vrijzinnigen hebben het schoone ideaal een volksschool voor allen, op christelijken grondslag maar zonder leerstellig onderwijs, nagestreefd en ook voor een deel tot stand gebracht, rcuar de tegenstanders hebben daarnaast sectescholen gesticht, waardoor de Nederlanders reeds van den beginne af van elkaar worden vervreemd in twee partijen, als „christenen" en „paganisten"' onderscheiden. — Jaren lang is voor een bevoordeeling dier secte scholen door de stichters geijverd, en nadat in 1889 met behulp van eenige liberalen het beginsel der tegemoetkoming werd aangenomen door de Kamer, heeft de begeerte naar meer zich van den vinger uitgestrekt tot de gehecle hand en op dit oogenblik moeten we 't zien, hoe onder het voorwendsel eener „verdere vrijmaking" de bevoorrechting voor de secte-school boven de „Staatsschool" wordt gevraagd. We gaan achteruit, en hard ook! --- Geschiedenis van de week. De naaktloopers schijnen weer gansch en al op te leven. — We vinden daar ten minste wederom een geval uit Velzen. — Daar is er een gezien door de bewaarschooljuffrouw, door twee harer helpsters endoor 50 kindertjes, welke allen te zamen aan 't wandelen waren bij het buitenverblijf van baron Van Tuyll. —-Toen een der helpsters voor zulk een vertooning luid gillend wegliep om een jachtopziener te waarschuwen, haalde de man eenige kleedingstukken uit het bosch te voorschijn en snelde daarmee of daarin ook weg, maar een anderen kant uit. — De dames hebben voor den rechter verklaard, dat ze zich niet vergissen, want dat ze alles duidelijk gezien hadden. — Er is een tijd geweest, dat men een man zonder vrouw vergeleek bij een „lichaam zonder ziel" of bij een „rad van een spinnewiel"; thans is een dichter verder eegaan en heelt de volgende vergelijkingen gemaakt, dieniet minder juist zijn: Gelijk een paard zonder teugel, een kar zonder wiel, een vogel zonder vleugel, een lijf zonder ziel, een kind zonder moeder, een hurs zonder haard, een zwijn zonder voeder, een hond zonder staart, een kaars zonder kand'laar, een schoen zonder zool, een park zonder wand'laar, een fuif zonder jool, een dak zonder pannen, een schip zonder zeil, een kroeg zonder kannen, een smtd zonder vijl, een ploeg zonder ijzers, een scheC zonder zwaard, een kiok zonder wijzers, een mc.n zonder baard, een boer zonder koeten, een kruier zonder touw, een diender zonder boeien, is een man zonder vrouw. — En er wordt vaak heel wat moeite aangewend om aan een vrouw te komen, vooral aan eene met geld. — Een Duitsche dame was van het gewicht der laatste „bijzaak" zoo overtuigd, dat ze tegen het aanzoek van een advocaat bezwaar maakte met de woorden: „Ik zou uw aanzoek wel aannemen; mijnheer, doch ik vrees, dat mijn vermogen niet voldoende is, ik bezit slechts 30.000 Ihale— De pretendent viel na 't hooren dier woorden da delijk op de knieGn, uitroepende: „Thaler? O, ik dacht Alark\ Eugenie, nu bemin ik u nog driemaal meer dan ik aanvankelijk meende!" — Te Haarlem heeft een Duitscher beproefd om op een andere wijze aan geld te komen. — In verschillende woningen der Emma-, der Kennemer- en der Prins Hendrikstraat heeft hij Woensdagnacht ingebroken. — In de laatste straat stal hij 0. ra. een geldkistje met f 100; doch de bewoonster, mevr. M., bemerkte onraad en wekte haar schoonzoon, die zich onmiddellijk naar de politie begaf, en deze zette, heel verstandig, posten uit bij de verschillende stations. — Het gevolg van dien wijzen maatregel was, dat bij het vertrek der „Alkmaar Packet" de dader werd gepakt, met al het gestolene bij zich. — Nu er zooveel fietstochtjes gemaakt worden, ook door jonge dames, kan het volgende verhaal zijn nut hebben. — Zondagmorgen gingen vier jonge dames van Veendam uit een fietstochtje maken, over Assen en Zuidlaren naar Veendam terug, zooals de bedoeling was. — Maar de hevige regenbuien, vergezeld van donder en bliksem, deden de dames besluiten, in Zuidlaren te blijven logeeren, en de logementhouder zond op haar verzoek een bode naar het station S.S. „De Punt" met een telegram, bevattende een bericht naar huis, en dat telegram werd aangenomen, doch eerst den volgenden dag om half negen besteld. — Geen wonder, dat, toen met de laatste tram de meisjes niet terugkeerden, er te Veendam groote ongerustheid ontstond. — Een der vaders toog met zijn zoon om a uur '3 nachts (de laatste tram komt om één uur aan) in den wind naar Zuidlaren, en een motorfietser reed over Assen daarheen. — Men verbeelde zich de vreugde des vaders, toen hij te Zuidlaren vernam, dat de vier meisjes daar goed en wel lagen te slapen. — Zonder ze wakker te maken ging hij met een flink gangetje naar Veendam terug, waar hij met zyn zoon en met de blijde tijding 's morgens om halfvijf aankwam. — De motorrijder was niet verder dan Assen gekomen, waar hij den nacht doorbracht. — Elders vipden we een voorbeeld van bijzonder g'roote kalmte en berusting. — Een echtpaar was, zonder naar de waarschuwende woorden te kijken, op een pas geverlde bank in 't Vondelspark gaan zitten. — Toen de vrouw de.onvoor zichtigheid merkte, vloog ze overeind en riep: „Sta in 's hemels naam gauw op, Theodoor, de verf van de bank is nog nat!" — Maar Theodoor bleef zitten en antwoordde: „och, vrouw, 't is toch gebeurd, het. helpt niet meer, ga jij ook maar weer zitten". — Zoo heel veel jaren is 't nog niet geleden, dat in ons gewest de toehoorders in een kei k zich niet van hun zitplaatsen konden verheffen, toen het daarvoor tijd was, en dat wel om de eenvoudige reden, dat de aannemer, die de banken had geverfd, een slecht soort vernis had gebruikt. — Ze raakten eindelijk' los, ja; maar moesten er een gedeelte van de pantalon bij inboeten, waardoor op den terugtocht naar huis dezusteren, die op stoelen ■ hadden gezeten, met 'neergeslagen oogen achter de broederen aan wandelden. — Een dergelijk geval heeft nu plaats gehad in een gemeente bij Kopenhagen, maar in een school, waarvan de meubelen ook nieuw' waren „gevorven", zooals een juffrouw zei. — Allen waren gezellig en met de beste voornemens gezeten, toen een der knapen' met een benauwd gezicht het bekende verzoek: „permis de m'absenter?'' liet hooren. — De monsieur, bij zijn lessenaar gezeten, wenkte (of wonk) den benauwde met welwillend gebaar, dat hij gaan kon, en de knaap haastte zich dan ook, maar welke moeite hij deed, het lukte hem niet los te komen-van rijn zitplaats. —Ue andere jongens maakten zich vroolijk over 't geval en wilden hun kameraad te hulp komen, maar ook zij moesten blijven zitten. — En de. monsieur verging 't niet beter:! ook hij zat vastgeplakt. — 't Was een hachelijke toestand, waaruit de vindingrijkheid eens, anders dommen, leerlings hem redde. — Deze knoopte nl. zijn broek los, kroop er uit en ging's meesters juffrouw waarschuwen, die spoedig kwam aansnellen en . . . om het inderdaad grappig tooneel moest lachen, waardoor ze den toorn haars mans gaande maakte. — Ze bedaarde toen en haalde andere hulp, en met vereende krach ten werd eerst de meester, en werden later ook de overige leerlingen' losgeweekt. — Lee lijk te pakken gehad hebben ze te Rotterdam een koopman uit Amerika, die weigerde aan een Rotterdamsche firma f 5000 te voldoen. — Met een zoet lijntje heeft men den man van Raltimore naar de Rottestad weten te lokken, en toen ze hem daar hadden, hielden ze hem met .mooi praatje zoolang op, tot de papieren in gereedheid waren om hem te kunnen gijzelen. — En nu hij geknipt is, zal de betaling wel volgen, hoopt men. — De Amerikaan zal welfoete ren. — Ook heeft men te Rotterdam een persoon achter slot en grendel gebracht, die zich niet zoo gemakkelijk liet pakken. — Vrijdagnacht sprong op den Binnenweg een beschonkene, zekere C. V., 25 jaar, zonder eenige reden in een rijtuig, waarin zeven vrouwen gezeten waren. — „Een vreemde rit in den nacht," zal men denken, en dat was het ook. — Maar dat gaf den woestaard geen recht om een der vrouwen een slag tegen 't hoofd te geven, dat zij bloedde, en van een tweede de kleeren tc scheuren, en dan den koetsier ook nog een pak slaag te geven. — Er gebeurde nog meer. — Er traden drie agenten op: de eerste kreeg een slag tegen 't onderlijf en een klap tegen 't hoofd, de tweede kreeg zooveel dat hij tegen de wereld kwam te liggen, en den derden werd de pols maar eventjes omgedraaid. — Wel een wonder, zou men zoo zeggen, dat de agenten toen de sabels nog trekken en den woestaard daarmee nog verschillende hoofdwonden toebrengen konden. — Toen ze hem eindelijk te pakken hadden, herkenden ze een goeden bekende van politie en justitie in hem. — We hebben nog altijd vergeten mee te deelen, dat we uit Zuid-Afrika een exemplaar ontvangen hebben van „De Volksstem", afgezonden door onzen vroegeren stadgenoot den heer Joh. Coops, dien we reeds dood waanden. — Maar neen, gelukkig ; we vinden in de „Volksstem" weer een bericht van hem over de opening van „Het Congres", dat hij blijkbaar bijwoonde. — Eigenhandig heeft hij aan de namen der saamgekomen toegevoegd dien van den heer de li ruin Tengbergen, afgevaardigde voor het district Belfast, „ook een Graafschapper", zooals hij schrijft, „die daar een belangrijk kantoor geopend heeft." — Ja, die Graafschap is de geheele wereld door bekend. — En de „Graafschap bode" wordt gelezen tot in Australië, en nog veel verder, overal waar menschen wonen. — Een aardig voorbeeld van verschil van inzicht vinden we ;in het volgende verhaal, dat „op waarheid is gegrond", zóoals men zegt. — Een man, die nog al eens opspeelde, zei in de tegenwoordigheid zijner vrouw: „De haan levert een schoon bewijs, hoe vroeg de mannen wakker zijn." — Doch vrouwlief antwoordde: „O, neen, beste; hij bewijst, dat de mannen, zoo gauw ze de doppen los hebben, al leven en spektakel beginnen te maken." — Te Londen doet een tienjarige jongen nu reeds van zich spreken. Hij heet Laurence Deveres en is de zoon van een Indiaan en een negerin. — Die jeugdige Kwaker is naar Londen gekomen om de menschen te bekeeren en weet in een oorlogstent een gehoor van 4 tot 5 duizend menschen te boeien. — Het jonge profeetje is eigenlijk zooals alle kwakers, meer uitlegger dan profeet. — Maar aardig is 't toch 1 En niet onaardig is 't, dat de firma E. van Delden & Co te Gronau, bij gelegenheid van haar vijftigjarig bestaan, 100000 Mark voor een weduwen- en weezenfonds en 20000 Mark voor een pensioei fonds heeft gegeven. — De toestanden veranderen. — Een magazijnhouder te Amsterdam heeft zijn loopknechts 14 dagen vacantie toegestaan met een extra-toelage van fio per dag om een reisje te maken. — 't Wordt nog wel goed in de wereld, als we maar tijd van leven hebben. — „Pa, wiltu ook ossetong?" — „Nee, dank je jongen, wat een ander in den mond heeft gehad, lust me niet." — --- BUITENLAND. De Russen schijnen zich voor de zooveelste maal weer jammerlijk misrekend te hebben; de krijgsverrichtingen in Mandschoerije' zijn nog steeds in spijt van alle mogelijke regenvlagen in vollen gang en de Japanners laten zich door de min gunstige weersgesteldheid niet weerhouden om hunnen vijanden geduchte klappen toe te brengen. Daaronder moet in de eerste plaat 3 gerekend worden de verovering van Kaiping, dat na een driedaagsch gevecht den Japanners in handen gevallen is en dat vooral van belang geacht moet worden, omdat daardoor generaal Okoe gelegenheid krijgt om zijn leger een belangrijk eind noordwaarts op te schuiven. Deze verovering — die blijkbaar eene dier weloverlegde, omzichtig uitgevoerde manoeuvres is, waarvoor de Japanners in dezen oorlog bekend geworden zijn — is meer dan een gewoon gevecht geweest en de kanonnen die zij deze mial weer buit maakten zijn er niet het belangrijkst van. Van zeer groot belang toch wordt deze zet op het militaire schaakbord geacht, om de gevolgen, die het verlies op de volgende krijgsbedrijven zal hebben. IBlijkbaar voelt men dat in Rusland ook, en vandaar dat men zich thans meer ongerust maakt, dan bij vorige gevechten van eenigen omvang. Ook de Duitsche deskundigen mecnen, dat dit gevecht vooral belangrijk zal zijn in zijne gevolgen. „Met het bezit van Kaiping, — zoo schrijft de Kölnische Zeitung — zijn alle passen welke oostwaarts door het gebergte ioopen, in de macht der Japanners, in 't bijzonder de Hsi-fa-ling en de Tsjin-pangling. Ook de Ta-ling wordt in den rug bedreigd, en het leger uit Ta-koe-sjan, dat daar zich aansloot bij den linkervleugel van Koeroki's armee, kan. nu met goede kans op succes westwaarts optreden, om de laak van het 2e legercorps te verlichten. Russische schattingen stellen de vereenigde vijandelijke strijdmacht in deze streek op 50.000 man. Uit een Japansch telegram bleek, dat de garde en de 10de divisie om de Taling pas gevochten hadden, maar bovendien zullen de Japanners nog ten minste een divisie tot hun beschikking hebben, zoodat tegen de stelling Kaiping —Ta-sjitsjiao op zijn minst vijf vijandelijke divisies kunnen convergeeren. Tegenover het oprukken van zulk een strijdmacht zullen de Russen het niet kunnen houden: het kustgebied tot aan Ta-sji tsiao zal ontruimd moeten worden. Daarmede is dan Nioetsjvvang en de gemeenschap met de zee aan de Japanners overgelaten, en deze kunnen zich een nieuw steunpunt kiezen voor de verzorging van het leger te velde". Dat men, zooals wij boven reeds zeiden, ook in Rusland den toestand ongunstig inziet bewijzen de telegrammen, waaruit blijkt dat men zich vooral ongerust schijnt te maken over de mogelijkheid, dat thans reeds een sterke Japansche legermacht bezig is, langs den weg naar Moekden op tc rukken, om Koeropatkin in den rug te vallen en zijn verbindingslijn met Charbin af te snijden. Deze vrees is zeker geen hersenschim, en het is bekend dat de Japanners ook reeds meester zijn van de toecancen die uit.het eeberirte naar het | midden van de Russische stelling, bij Liao* jang voeren. Zetten de in het ruiden saamgetrokken Japansche troepen den tocht noordwaarts langs den spoorweg voort, en blijven zij aanvallende! wijs optreden, dan dwingen zij Koeropatkin, daar een goed deel van zijn legermacht beschikbaar te houden. Wordt er nu tegelijk, op een gunstig oogenblik — en het is te voorzien dat de Japanners, en niet de Russen, in staat zijn om het oogen* blik van een grooten aanval te kiezen — een beweging uitgevoerd tegen het centrum te Liao-jang en tegen den Russischen lin> kervleugel te Moekden, dan schijnt inderdaad de kans groot dat aan Koeropatkin de mogelijkheid ontnomen wordt van de beste tactiek die hij zou kunnen volgen : achtereenvolgens met een grootere macht de Japansche afdeelingen op 't lijf te vallen. Immers, hij zal dan zijn troepen moeten verdeelen over de 150 K.M. lange lijn tusschen Kaiping en Moekden, en zijn aldus naar de vleugels sterk uitgerekt leger kan in dat geval moeilijk een overmacht stellen tegenover den vijandelijken aanvaller. Het zou voor de hand liggen, dat de Russische opperbevelhebber zoo snel mogelijk het gros van zijn troepen noordwaarts, bij Moeken terugtrok. Maar het ligt voor de hand, dat dan de belangrijke stellingen ten zuiden van die hoofdstad prijsgegeven moeten worden, en van een poging om aan de benarde veste Port Arthur eenige afleiding te verschaffen, is dan in 't geheel geen sprake meer. Bovendien kunnen er nog andere, hiet niet te bevroeden redenen zijn, waarom Koeropatkin dien uitweg slechts moeilijk nemen kan. Van bijzonder belang is, in verband met het bovenstaande, wat generaal Sjilinski den 7en aan den minister van oorlog meldde: In den avond van den 4en dezer hebben Choenchoezen een verkennende afdeeling bij het station Si-pingai, 130 KM. ten noorden van Te-lin (Tiën-ling) overvallen, en een militairen trein beschoten. De aanval werd door de Russen zonder verlies afgeslagen. Maar aanvallen op de verbindingslijn met Charbin, 't zij die dan door Japanners of door Choenchoezen geschieden, komen den Russen in de tegenwoordige omstandigheden al bijster ongelegen. Ook op een heel ander punt van het oorlogsterrein, niet ver van Pogranitsjnaja, tusschen Wladiwostok en Charbin, zijn de Choenchoezen weer roerig; een bende heeft zich den sen vertoond bij het station Moedan-dsian, 20 KM. van Ningoeta verwijderd. De toestand om Port-Arthur schijnt niet belangrijk gewijzigd, al wordt daar blijkbaar dag aan dag gevochten en al valt het niet te loochenen, dat de ijzeren ring dien de Japanners om de belegerde vesting gelegd hebben met den dag nauwer wordt. Zooals van zelf spreekt, is het zeer moeilijk om vertrouwbare berichten uit de ingesloten sterkte te krijgen, daar de Japanners zeer gesloten, en bovendien eenzijdig zijn, terwijl de Russen niet anders met de buitenwereld in verbinding staan, dan door vluchtelingen en Chineezen die niet zeer betrouwbaar geacht worden. Van vluchtelingen vernemen wij over Tsifoe, dat in het oosten eene Japansche afdeeling, door de vloot gesteund, een gevecht zonder ophouden voert om een stelling te veroveren, welke de stad en het maritieme bekken beheerscht. De Japansche vloot bombardeert den ganschen dag zonder ophouden. Gedooden en gekwetsten wordetf elk oogenblik aangedragen. Particuliere hul zen zijn tot ambulances ingericht. Schcrmut selingen hebben alleen in het noorden plaats, Toch staan er verkenners uit Port Arthut in de buurt van het marinekamp. De Japansche vloot heeft de forten beschoten ir*- de nachten van 2, 3 cn 4 Juli uit het zuiden, zonder schade aan te richten. Volgens een Rus hebben de Japanners den top van den Ta-koe-sjan-berg in den nacht van den 6en bezet en er een batterij gesteld. De Novik is den 7en uitgevaren, vergezeld van vier kanonneerbooten en heeft de Japansche batterij beschoten, die door de Russische infanterie omsingeld en genomen werd. De Russen houden vol, dat de Japanners minstens tien torpedobooten hebben verloren, door te trachten de Russische booten te bereiken, die beschut werden door al de schepen welke de Japanners hebben laten zinken met het doel het havengat te verstoppen. Maar de opening van den hals 13 nog open. De basis van den Gouden Berg blijft de ingang; zij is afgezet door een staketsel, waar geen torpedobooten kunnen doorkomen. Eenige aanvallen van Japansche torpedobooten waren vrijwel fanatiek. Zij beproeven wat duidelijkerwijze onmogelijk is te doen en wanneer zij zinken weigert dc bcmanninsr alle hulp. De Japansche zeelieden openen zich den buik ol weren de redders af. Thans van de Oude naar de Nieuwe Wereld gaande, kunnen wij als aanvulling van wat wij eenige dagen geleden over de presidentskeuze in de Vercenigde Staten schreven, meededen, dat thans ook de democratische partij een candidaat gesteld heeft. Op de gehouden partijdag heeft men een programma vastgesteld, dat in zooverre zeer belangrijk is, dat het geen verklaring bevat omtrent de muntquaestie. Dit is vooral belangrijk, omdat de democraten het niet eens zijn over deze moeilijke zaak. Het talrijkste deel was steeds voor den zilveren en een kleinere groep voor den gouden standaard. De candidaat der partij bij de vorige presidentskeuze Bryan was een volbloed zilverman, wat naar veler meening, de hoofdoorzaak van zijne nederlaag geweest is. Behalve dit worden in het program de volgende punten genoemd: handhaving der Monroe-leer, bescherming van Amerikaansche burgers buitenslands, geen internationale bondgenootschappen, het behoud der „open deur" op handelsgebied in Oost-Aziö. In 't bijzonder verklaart de partij zich tegen uitzuiging der bevolking van de koloniën. Nadat het program aangenomen was, moesten candidaten gesteld worden. M. W. Littleton, uit New York, stelde Alton B. Parker voor. Hij prees zijn candidaat, en voegde er bij dat deze niet het woord voerde omdat hij zijn partij niet wilde overheerschen, maar dienen. Op deze woorden volgden uitingen van groote geestdrift in de zaal en op de galerijen. De betooging ter eere van Parker duurde bijna een half uur. Daarna kwam Delmas, uit Californië, met William H. Hearst als candidaat. Zijn aanhangers deden, onder de banier van Californië, een ommegang door de zaal, uitgejouwd door hun tegenstanders, terwijl velen in 't voorbijgaan Bryan de hand drukten. Nog werden genoemd de rechter Gray, generaal Miles, en de senatoren Olney en Cockerell. Bij de eerste stemming kreeg Parker 658 stemmen. Voordat de uitslag bekend gemaakt werd, brachten Idaho en West* Virginië hun negen stemmen op Parker over, zoodat deze de noodzakelijke meerderheid van 2/s bereikte. Ten slotte werd een motie aangenomen, inhoudende dat Parker's candidaatstélling beschouwd moest worden als te zijn geschied met algemeene stemmen. ---