BUURPRAATJES. Berend. — Wel buurman, is de wetgevende machine in den Haag al weer aan den draai? En is er Dinsdag nog veel belangrijks verhandeld? Gart Jan. — Wat ben je haastig, Berend I Ga eerst eens rustig zitten en wacht een oogenblikje, dan zal ik de kranten eens bij elkaar zoeken, om er je een en ander uit voor te lezen. Berend. — Graag, Gart Jan! Maar van de troonrede behoef je me al niet veel meer te vertellen, want die heb ik al gelezen. - Gart Jan. — Zoo, zoo! En is je die nog al meegevallen? Nu, trek maar niet zoo'n scheef gezicht. Zitten de nieuwe belastingen, die we zullen moeten opdokken, je dwars in de maag? Berend. — Nu, alsjeblieft! 't Is toch al zoo'n dure tijd, en de verdiensten worden niet meer, en nu zullen we zoowat overal meer voor moeten betalen. Cai t Jan. — Ja,"het vooruitzicht is niet heel mooi. De successierechten zullen hooger worden. Op de vermogens- en de bedrijfsbelasting zullen opcenten geheven worden en dan krijgen we nog een algemeéne inkomstenbelasting. Berend. — Nu, dat laatste vind ik nog het minst erg. Wanneer zoo'n inkomstenbelasting goed is geregeld, dan betaalt ieder naar hij heeft en dan heeft niemand te klagen. Neen, buurman, dan vind ik het erger, clat men weer begint met verhooging der invoerrechten. Daardoor zullen een groot aantal artikelen van dagelijksch gebruik, die wij uit het buitenland moeten betrekken, duurder worden en dit zal natuurlijk op veel andere zaken invloed hebben, zoodat ik voorzie, dat we geen heel prettige tijden voor onze beurs zullen tegemoet gaan. Van de verhooging van- den accijns op het gedistilleerd zal ik maar zwijgen, want daar is veel tegen, maar ook wat voor te zeggen. Gartjan. — Ik merk al wel, Berend, dat het je net gaat als mij, erg ingenomen met de verhoogde belastingen ben je ook niet. Berend. — 't Mocht wat 1 Maar zou er nu werkelijk zooveel geld te kort komen, of zouden de ministers het maar een beetje donker voorstellen ? Gart Jan. — 't Spijt me, maar ik kan je daarop weinig opwekkend antwoorden. Volgens de zoogenaamde millioenen-nota die _ door den minister van finanttén met de staatsbegrooting aan de Kamer wordt toegezonden, staan wij in de laatste paar jaren voor zeer belangrijke tekorten. Zoo sluit de rekening van 1908 met een tekort van bijna 11 millioen gulden, en voor 1909 wordt dit, hoewel er nog weinig met .zekerheid van te zeggen valt, op 5 millioen geschat. Berend. — Foei, foei! Hoe is het mogelijk I En was dat in vorige jaren ook zoo? Gart Jan. — Wel neen! Dat lijkt.er «iet naar. Sedert 189 a leverden de verschillende jaren dan eens een overschot, dan eens eeh tekort op, maar het overschot van het eene woog vrijwel op tegen het tekort van het andere. In de zestien jaren van 189 a tot en met 1907 bedroeg het totale tekort over al die jaren ongeveer anderhalf millioen guldens, dat is dus ongeveer een ton per jaar. Berend. — En nu tien millioen, dat is dus honderd maal zooveel. Buurman, buurman, waar moet dat heen! Gart Jan. — Daarbij komt dan nog, dat de tekorten in die jaren zoo goed als geheel werden veroorzaakt door buitengewone uitgaven, zooals voor aanleg van epoorwegen en zoo al meer, waarbij men dan nog moet in het oog houden, dat die buitengewone tekorten bijna geheel werden opgeheven door de overschotten op den dienst der gewone middelen. Deze gewone dienst heeft in de zestien jaren van 1893 tot en met 1907 een overschot opgeleverd van ruim 58 millioen, dat is gemiddeld een kleine viermillioen per jaar cn nu levert de gewone dienst van 1908 voor het eerst in ro jaren een tekort op en dat nog wel van bijna vijf millioen. Berend. — Maar dat is meer dan erg 1 Dat er voor zaken van algemeen nut zooals aanleg van spoorwegen, kanalen, waterwegen en dergelijke nog eens uitgaven worden gedaan, die niet door de inkomsten gedekt worden, kan er mee door, maar dat de gewone uitgaven niet uit de gewone ontvangsten kunnen betaald worden is toch al te erg. Op zulk een wijze moet het land te gronde gaan. Gart Jan. — Dat zou ik ook meenen en dan komt er nog bij, dat bovendien nog een peulschilletje van vier millioen tc vereffenen valt, dat is ontstaan doordat de Rijks verzekeringsbank nog steeds met verlies heeft gewerkt en in de korte jaren van haar bestaan niet minder dan vier millioen is ten achteren gekomen. Berend. — Nog al mooier 1 En hoe zal het met 1910 gaan ? Zal dat wat beter gaan ? Of is dat al net zoo erg als de vorige jaren ? Gart Jan. — 't Spijt me wel,buurman, maar ik kan je daaromtrent ook al weinig bemoedigends meedcelen. De regeering meent voor den dienst van 1910 niet minder dan 207 millioen gulden noodig te hebben en daar de ontvangsten op ruim 195 millioen worden geraamd zal het vermoedelijk tekort een kleine twaalf millioen bedragen. Berend. — Maar had men dan niet een beetje kunnen bezuinigen, of is men er al met het snoeimes bij geweest? Gart Jan. — Nll, daar blijkt niet heel veel van. De uitgaven voor 1910 zijn ruim zes en een half millioen hooger geraamd dan het vorig jaar. Berend. — En waarvoor is aldat geld dan noodig? Gart Jan. — Dat zal ik je ook zeggen.. De regeering vraagt meer geld aan voor : de Kinderwetten 3'/i;ton; de rijkspolitie 1 ton, de gevangenissen f 87.000 (beide laatste voornamelijk voor verbetering van jaarwedden); de subsidie s*van openbaar en bijzonder lager onderwijs f 485.000; binnenlandsch bestuur a ton; hooger en middelbaar onderwijs 4 ton (waarvan 2 ton voor vakonderwijs); marine 7'/, ton; voorschotten ingevolge de Woningwet 5 ton: oorlog 14 ton, waarvan 4 ton voor de nieuwe soldijregeling; Waterstaat 9'/, ton; landbouw 6 ton, waarvan 3'/, ton voor de staatsmijnen. ; -Tot dekking van het tekort van f 11.840.000 wil de minister heffen: 10 opcenten op de Vermogens- en 10 opcenten op de Bedrijfsbelasting (evenals nu) wat ja ton oplevert; hooger drankaccijns, 64 ton; een voorloopige verhooging van 30 pet. der invoerrechten wat 37 ton zou opleveren. Berend — Buurman, het duizelt mij van al die cijfers, maar ik kom de volgende week bepaald weer om er nog eens over te praten^ --- BUITENLAND. Aan iedor die meer of minder geregeld de buitenlandsche overzichten in de bladen leest 22* hot man ipaAn. woordig zoo weinig leest over Rusland en Russische toestanden. Wie echter mocht meenen, dat dit ten bewijze strekt, dat daar alles „couleur de roee" is, vergist zich echter deerlijk. 't Is een gedwongen stilte,, die een gevolg is van de overmacht der bureaucratie, een stilte die afgedwongen wordt door de voortdurende bedreiging met Siberië en den knoet. De vrijheid voor het volk is nog even ver, mogelijk nog verder te zoeken als voor een jaren, het volk draagt in doffe berusting zijn lot en troost zich met wodka. De Czaar is nog even als altijd het werktuig zijner omgeving en deze omgeving speculeert steeds op den eigenaard igen aanleg van den gebieder om hem nog meer in de macht te krijgen. Steeds werd daarbij, als machtig hulpmiddel gebruik gemaakt van den aanleg voor het mystieke bij dwi Czaar en wordt deae door allerlei personen, die daarbij de werktuigen zijn vpji de hof camarilla aangewakkerd. Zoo is thans weer een nieuwe verschijning in de onmiddellijke omgeving van den Czaar opgedoken en heeft daar grwiten invloed verkregen. Het is do monnik Theophan, do rector der geestelijke academie. Deze priester e*n mystieker werd voor eenigen tijd door grootvorst Nicolaas aan den Czaar voorgesteld en wist zulk een invloed op dien zwakken vorst te krijgen, dat er op het oogenblik misschien geen machtiger man in geheel Rusland is. De Czaar verkeert zoodanig onder zijn invloed, dat hij hem geen dag kan missen en nu de vorstelijke familie hoofdzakelijk wegens de zwakke gezondheid der Czarina naar Livadia is vertrokken, is Theophan ook naar de Krim opontboden. Hij heeft daarom twee maanden verlof van zijn rectoraat aangevraagd en zal weldra naar do Krim vertrekken. Maar nu willen de reactionnairem, de bestuurder en van den Bond der Russische Mannen van den invloed die Theophan op don Czaar heeft, gebruik maken. In een dezer dagen gehouden vergadering van he bevoegdheid van den landdag; 2o.'wetten; dio bétrekking hebben op het leger, de post enz.,- over welkk.de Landdag co ipso niot meer te beslissen heeft, en 30. wetten, die tegcliikertSd Finsclve en Russische belangen raken. Deze-wetten nu worden aan den Landdag voorgelegd, maar decse mag alleen zijn meening daarover uitspreken. Dan worden zij verzonden naar Rijksdoeroa en Rijksraad, die na'dat.zij kfjpnis hebben genomen van de van den Finschen Landdag, aan het ontwerp Irracht van wet verleenen. Het vrijheidsbegrip is, zooals hieruit duidelijk blijkt, in Rusland nog niet diep doorgedrongen en welke eigenaardige opvattingen de bovendrijvende standen daarvan hebben kan ook afgeleid worden uit het gebeurde op een kiesvergadering te Petersburg ter bespreking der aanstaande verkiezingen voor de Rqksdoema. In deze vergadering voerde onder meer professor Miljoekof het woord. Hij betoogde dat de reis der Doema'eden naar Engeland een bewijs was, dat Rusland thans een grondwet heeft, waardoor de autocratische mach', van den Czaar beperkt wordt. Een aanwezige politic-ambtenaar verlangde, dat de professor zijn redevoering zou staken en de tribune verlaten; zulke uitingen kon hij niet toelaten. Toen de voorzitter den politieman or op wees, dat in de woorden van Miljoekof niets voorkwam wat met de wetten in strijd was, sloot de politie-ambtenaar, krachtens zijn discretionnaire macht, eenvoudig de vergadering ©n liet hij de zaal ontruimen. Waar zoo wordt opgetreden, behoeft het geen verwondering te wekken, dat de veiligheid van die klassen der maatschappij, welke zich niet kunnen verbeugen in de gunst der autoriteiten en hunne handlangers veel te wenschen overlaat. Vooral de joden moeten het nog steeds ontgelden, maar men hoort daarvan gewoonlijk weinig, tenzij de berichten overwaaien naar de grensplaatsen der aangelegen rijken van waaruit zij dan verder hun weg vinden. Zoo komt uit het Galicisch grensstation Podwoloczyska het bericht, dat in de daarvoor zoo beruchte Zuid-Russische stad Kief weder ernstig© antisemitische ongeregeldheden hebben plaats gehad. In de voorstad Solamka, waar d© Joden dicht op elkander wonen, hebben de hooligans hunne haat tegen dezen weer eens ter deg© gekoeld. Gewapende benden trokken door de Jodenwijk en verwoestten en plunderden de Joodsche winkels em woonhuizen. De Joden, die zich trachtten t© verdedigen, werden ten bloedens toe geslagen, gepijnigd en zelfs doodgeschoten. Ook VTOuwen ©n kinderen werden niet gespaard, terwijl do politie het bloedig schouwspel werkloos gadesloeg. ; En opdat het buitenland niets van het voorgevallen© zou vernemen, werd de censuur met groot© gestrengheid toegepast. Do klachten over de politie, voor zooverre dez© de buitenwereld bereiken, doen zien dat ld© merkwaardigo ervaringen dio d© Russische regiering met verscheer,de haTer werktuigen heeft opgedaan, naar het schijnt nog niet voldoende zijn om daar to lande behoorlijke manieren bij de politie te doem ontstaan. Zoo wordt uit Bakoe gemeld, dat daar de chef der geheime politie ontslagen is, omdat zijne agenten een bommendepót hadden aangelegd, dat «ij zeer zorgvuldig aanvulden, om hot dan later te kimnen „ontdekken", en do rcvolutlomnairea de schuld er van te kunnen geven, waardoor weder eenig© personen, die bij de politie niet | bemind zijn, achter slot en grendel zouden kunnen getracht worden. Sedert Stolyptn aan het bewind ia wordt tenminste nu ■en dan zoo'n politie-samenzwering ontdekt, wat, bij vroegere toestanden vergeleken, ©en vooruitgang moet worden genoemd. Wellicht zal de tijd nog eens aanbreken, dat de politie de maatregelcn niet meer noodig heeft, die zij thans onontbeerlijk acht, om de revolutionnairen op het spoor te komen. Maar daarvoor zullen krachtige maatregelen noodig zijn van do regeering tegen eiken politieambtenaar, hoe hoog ook geplaatst, die rioh op ©enige wijze mot provocatie inlaat. Voor het zóóver is zal er nog heel wat water door de Newa moeten loopen, vooral wanneer de moordon aars, zoo zij maar tot den Bond der Echt Russische mannen, tot de politie of de reactionnatre Zwarte Benden behooren, ongestraft mogen blijven rondloopen, en wanneer de besluiten der Ministers door den Czaar worden vernietigd, op aanstoken van den monnik Theophan of van andere gunstelingen. Is het in Rusland ven© van rooskleurig, ook in Duitschland — schoon geheel op andere wij zo — zucht ©en deel der bevolking ook onder de overheersching der machthebbers. De nieuw-ingevoerde belastingen drukken zwaar op. de belastingschuldigen niet alleen, maar zdjn ook oorzaak van een© malaise op eoonomkch gebied, die onru-tbore afmetingen aanneemt. „Zoo leest men in de „Süddeutseh© Tabakszeitung", het voornaamste orgaan van het Duiteche tabrksbedrijf, het volgende over den I invloed van de nieuwe Duiteche tabaksbelasting op het sigaranvai: „In de Btmder-etreek in Weetfalen zijn meer dan duizend arbeiders ontslagen, Te Enger, ©en figarenmakersstad, zijn in negen fabrieken 263 arbeiders ontslagen. In troepen van 80 tot 40 peirsonen trekken der arbeiders van dorp tot dorp om werk op het land te vinden, maar vruchteloos. Te Witzenhawen heeft e©n groot© fabriek twee filialen opgeheven en al de arbeiders daarvan gedaan gegeven. Bij den burgemeester van Schwetzingen in Baden hebben tot nog tc© ruim 1000 ontslagen sigarenmakers om onderstand gevraagd. In de stad Hockemheim zijn ruim 100 vjn dergelijke verzoeken ingekomen. Te Elbing en Bromberg zijn 40 van de 300 sigarenmakers, de© flaar werken, ontslagen. In Hamburg-Altona zijn reeds 250 sigarenmakers werkeloos, ruim DUO werken met verkorten tijd, de meeaten slechts den halven dag. Te Goch, Duiken, Rheidt en Rees hebben ongeveer 450 arbeiders en arbeWsVore geüatvn gr/far*.g©n. In een aantal ander© "plaateOn: ie de werktijd verminderd. In Frankenborg (Saksen) is in ©en week tijds aan ruim 1000 arbeiders d© dienst iipgM.f-ffd. En zoo gaat het blad voört met ©en opsomming van de gevolgen van de tabaksbelasting in Duitschland voor de tabaksindustrie, daarbij tot troost zeggend: Hot zal nog wel erger worden ....< --- BINNENLAND. „Dingen, die men elders alleen mogelijk bad geacht”. Van Jen maandcflijkschen „Terugblik", die „Ons Tijdschrift", het a.-r. litteraire orgaan, pleegt te geven, is ditmaal een gedeelte gewijd aan de KuypeT-Lehmawn-zaak. De schrijver herinnert er o.a. aan, „dat ons Christelijk leven staat onder den oisch der Christelijke moraal", en laat daarop de vermaning volgen: „Wie Christen is, heeft toe te zien, dat dit geen doode letter worde. Ook drukt hij zijn ongenoegen. ct over Hit, dat men den .leider der a'.-r. partij niet ter verantwoording; Toept. „Er schijnt waarlijk te veel met de gedienstigheden der practijk [te worden gerekend in sommige kringen, indien men staat tegenover de personen, die een hooge plaats innemen." De schrijver acht het met 't oog hierop bedroevend, dat men thans ook in de Gcref. kerken een verzaking der tucht aanschouwt, „die men eüders alleen mogelijk had geacht." • Deze zijdelingsche verdachtmaking aan de niet-kerkelijken, op hetzelfde oogenblik, dat men zelf zijn eigen zonde moet erkennen, is kenteckenend voor de eigengerechtigde opvattingen van den schrijver. Te meer daar hij tegelijkertijd genoodzaakt is, te waarschuwen, dat de zaak-Kuyper-Westmeijer-Lehmann, niet alleen staat. Hij zinspeelt n.l. op „zekere Apeldoorn— Brussel—Haag—Amsterdamsche historie," waarvan het gerucht doordrong -tot kringen, „waarin men dan wel tot oordeelcn bevoegd is, maar men schijnt een onderzoek, dat wel is waar moeüijk is, niet goed aan te durven." En de schrijver vermaant verder: men zich daar toch overheen zetten. „Met bedekken en stilzwijgen maakt men stinkende wondeplekken in ons Kerkelijk en Christelijk samenleven. Mannen met beroemde namen mogen niet als priesters er» hoogepriesters voor de groote menigte staan, terwijl in de kringen der Levieten een fluisteren gaat over de vlekken op liet priesterkleed.'i i Het heeft er dus allen schijn van, alsof in a.-r. kringen meer dingen van dezen aard gebeuren, dan mén vermoedt. ' De tijd is mogelijk niet ver meer — of Vs hij reeds gekomen ? — dat men dergelijke dingen nlleen in a.-r. kringen mogelijk acht. i („Vaderland".) --- Mishandeling bij ’t ontgroenen te Delft. (Heel zacht beschreven.) De „N. C." heeft een onderzoek gedaan naar de juistheid van het bericht, dat er bij het ontgroenen te Delft ernstige baldadigheden zijn gepleegd, waarbij aan enkele groenen lichamelijk letsel Is toegebracht. Hare informaHën bevestigen deze berichten. Het valt in hooge mate te betreuren, zegt hei blad, dat studenten aldus medewerken om de instellingen van hooger onderwijs, waaraan zij verbonden zijn, in discrediet te brengen, en dat de ouderen van jaren en de besturen der studentenorganisaties niet genoeg invloed schijnen te hebben om zulke baldadigheden te fnuiken. Kunnen de Delftsche studenten niet tegen de. vrijheid, welke aan de Ntdcrluidschc studeerende jongelingschap èn veel ruimer mate dan bij bultenlandsche Inlichtingen van hooger onderwijs geguml Is? Zoo neen, dan zal het universitair gezag hier dienen In te grijpen en wordt het tijd voor toepassing der academische tucht. | Aan de „Avondp." wordt uit Delft geschreven t ! ; > : M . ; i. „De student 8., herkomstig uit s-Oravcnhage, verzette zich op zekeren avond op de kroeg tegen enkele handelingen van een student, waarop belden handgemeen werden. In deze korte worsteling viel B. met het achterhoofd tegen een tafel, waarvan eene verwonding het .gevolg, was. B. stelde zich-onder medische behandeling en vertrok naar huis. Toen; van de zijde van den senaat ten huize-van de ouders van den groen naar diens toestand werd geïnformeerd, was de ontvangst door den vader van 8., zooals begrijpelijk is, minder aangenaam. Gevolgen had echter de verwonding niet en de' jonge B. is alweer in Delft. De senaat ziet met bijzondere zorg toe, dat niets onbehoorlijks geschiedt. Eiken avond wordt door de stad gereden en soms geheel onverwacht een bezoek aan bekende „donderkasten'! 'ge-. bracht. Trouwens: bij het bovenbedoeld relletje op de kroeg was een senaatslid tegenwoordig. • ; • . ; Van mishandeling mag derhalve niet gesp ren ken worden." > --- Berichten uit de Graafschap. STAD-DOETINCHEM. — Vrijdag 1.1. kon men hier den geheelen voormiddag in zuidelijke richting kanonschoten hooren. Deze schoten blijken thans ge- - lost te zijn in.de nabijheid van Rees, waar Duitsche troepen manoeuveerden en daarbij een brug over den Rijn sloegen, die overgetrokken werd. , . " • - Een groot aantal toeschouwers sloeg deze belangwekkende oefening gade. Een drietal nieuwsgierigen viel uit een bootje s in het water, maar werden gered. — Daar de Burgemeester op Woensdag a.s. voor ambtsbezigheden de gemeente moet '■<„< ! verlaten, zal hij dien dag niet zooal3 is_ _ aangekondigd voor belanghebbenden té spreken zijn. - »r... i i » i • . i r .i \ — 4*vuiuagaVuJiu uau ui uc - Kerk alhier een godsdienstoefening plaat 3, waarin de nieuw aangebrachte gasverlichting in gebruik werd genomen. Een zee . van licht vulde het gezellige kerkje, dat zoo goed als geheel bezet was., Door den predikant werd aan allen die hadden medegewerkt om deze verbetering tot stand te brengen, daarvoor dank gebracht, waarna hij aan de hand der historie de lotgevallen der Luthersche gemeente hier ter plaatse naging, er op wijzende, dat deze de kern vormde, waarom velen zich hadden ge- * schaard, die het devies: „Evangelie en Ontwikkeling" in hun vaandel hadden geschreven. De helderglanzende verlichting gaf Z.Eerw. aanleiding om verder in eene boeiende rede het Christendom te schetsen als „een licht, dat niet wordt uitgedoofd." In No. 10 van het blaadje Rechtszekerheid, Mededcelingen van dc maatschappij Rechtszekerheid, dat ons . werd toegezonden, komt een artikel voor, getiteld „Raadslid failliet", waarin Mr. V. na eenige beschouwingen over het ver-- ;, anderd karakter van het faillissement door de invoering der nieuwe faillissementswet een en ander zegt over de hier ter plaatse aanhangige kwestie. Na gememoreerd ie hebben, dat door Burg. en Weth. nan het betrokken raadslid'bericht ge-y'3 zonden was, dat hij krachtens dc wet het lidmaatschap van den raad had verloren, en na vermeld te hebben, dat de betrokkene daarmede niet tevreden is en heeft aangekondigd, dat de zaak tot in het hoogste ressort zal worden doorgevoerd, vervolgt de schrijver: Art. 19 der gemeentewet zegt, dat leden van den raad alleen kunnen zijn mannen, die niet bijrechterlijke uitpraak de be-, schikking of het beheer over hunne goederen hebben verloren. Art. 23 der Faillissementswet zegt: door de faillietverklaring verliest de schuldenaar.van rechtswege de beschikkingen het beheer over zijn tot het faillissement behoorend ■; vermogen, te rekenen van den dag waarop de faillietverklaring wordt; uitgesproken. Nu kan men het betreuren, r ■' vreemd achfcn, verouderd noemen, dat een raadslid de beschikking over zijn vermogen moet hebben en hij gebreke daarvan ophoudt raadslid te zijn, maar het is een niet te weerspreken wetsbepaling. Een rechter, die failliet verklaard werd, bleef als zoodanig zitten, een burgemeester bleef gehandhaafd, omdat wel de gemeentewet voor dé benoeming de vcrmogcnsbeschikking eischt, maar nergens bepaalt, dat het nmbt verloren wordt bij intrede van dien toestand op later tijd. • Art. 25 der Gemeentewet zegt: Ee n 1i d va n den raad, een der in art. 19 vermelde vereischtcn verliezende, houdt op lid te zijn. Hij geeft hiervan ken- nis aan den raad met vermelding der reden. ' Indien de in de eerste zinsnede bedoelde kennisgeving niet i s gcdaan en de burgemeester en wethouders evenwel meenen eene nieuwe keuze te moeten bevelen, gaan zij hiertoe niet over, dan na acht dagen na den belanghebbende te h e faben gewaarschuwd. i. Het staat dezen vrij de zaak binnen Uien tijd aan den raad te onderwerpen. ' - Dit nu is geschied en zal dus de raad moeten uitspreken of het raadslid als zoodanig behoort vervangen te worden. Het is met het oog op de betreffende wetsbepalingen te verwachten, dat de uitspraak van den raad zal zijn overeenkomstig de beschouwing van Burg. en Weth. en dat eindelijk het hoogste ressort ook dergelijke uitspraak zal geven. i' — Naar wij vernemen is Maandag 1.1. in den ouderdom van 61 jaren te Oegstgeest overleden Dr.'K. C. G. Ph. Schwartz, oudrector van het gymnasium alhier. 1 — De jacht op hazen en fazanten wordt in de provincie Gelderland geopend op Zaterdag 2 Oetober a.s. met zonsopgang. — Verslag van het verhandelde rn de vergadering van den Raad der gemeente Stad- Doetinchem, op Dinsdag 28 Sept. 1909, Jftam. .2 uur, • > Agenda: 1. Beëediging van een raadslid. 2. Ingekomen stukken. 3. Verzoek van den heer R. Velsink ingevolge het 4e liid van art. 25 der Gemcente.'wet. De voorzitter opent de voltallige vergadering, stelt-aan .de orde de beëediging ; Van den heer Stroom, en verzoekt de heeren Heuthorst en Coops dein heer Stroom binnen te leiden. ■ 1. De heer Stroom legt hierop de gevor-derde eeden af, waarna de voorzitter hem geluk wenscht met het in hem gestelde vertrouwen en hem- verzoekt :zijn zetel in tc )nemen. De voorzitter verzoekt nu den secretaris ■de notulen te lezen, die daarna goedgekeurd worden. 2. Ingekomen zijn: Van Gedep. Staten, twee beschikkingen op ..reclames in zake plaatselijke belasting ,;.van Aalderink en Bussink.-Ter visie gelegd. De voorz, deelt mede, dat de goedkeuring der benoeming van den heer Van ; JBeekom als leeraar.aan het gymnasium met je en maand verlengd is geworden. 3. Door den voorz. wordt het-volgend, schrijven van den heer R. VeJsank, d.n deze een beslissing te nemen, weshalve ik 'de eer heb, U te verzoeken, tc willen vaststellen, dat de meening van B. en W. op een verkeerde wetsinterpretatie berust, en ■ ik alzoo gehandhaafd word. als lid van den gemeenteraad. Mocht onverhoopt uw college ' zich met de zienswijze van B. en W. verecni'gen, dan behoud ik mij het recht voor, gebruik te maken van artt. 33 en vervolgens der gemeentewet. Met verschuldigde gevoelens, R. VELSINK." In hun prae-advics dienaangaande, zeggen B. en W. 0.a.: Art. 25 al. 3 van de gemeentewet schrijft slechts waarschuwing voor, zoodat het verwijt, dat B. en W. In gebreke bleven, eenig motief aan te voeren in htinnc waarschuwing, ten onrechte uitgesproken is. I B. en W. verschillen verder met den heer .Velsink, waar deze de opvatting is toegedaan, als zoude een gefailleerde niet de beschikking en het beheer over zijne goederen verliezen; art. 23 der faillissemcntswet laat h. 1. dienaangaande geen twijfel, terwijl art. 21 en 22 daarbij buiten beschouwing kunnen blijven, omdat zij meest voorrechten voor den gefailleerde scheppen. Wat de jurisprudentie betreft, verwijzen B. en W. naar een arrest van den Hoogen Raad, d.d. 16 Juli 1909, opgenomen in het Weekblad v. h. Recht d.d. 20 dezer no. 8890, in zake de vraag of een gefailleerde al dan niet de beschikknig en het beheer over zijne goederen verliest, van welk arrest B. en W. ecnige overwegingen oiteeren. " - t Dit arrest is geheel op dé aanhangige kwestie van toepassing en strookt geheel met de boven uiteengezette mecning van B. en W., waarom deze den Raad adviseeren, hei volgend concept tot besluit te verheffen: De Raad der swmeente StaJ-Doetinchem, Gelezen een adres 'van den' heer R. Velsink' alhier, d.d. 13 Sept. 1909, waarbij deze overeenkomstig art. 25, al. 4 der Gemeentewet aan 's Raads beslissing onderwerpt de vraag, of hij tengevolge van zijn faillietverklaring een der vereischten, namelijk de beschikking of het beheer over zijne goederen heeft verloren, zoodat hij ophoudt lid van den Raad te zlin; Gelet op het besluit van Burgemeester en Wethouders, d.d. 13 Sept. 1909, waarbij werd goedgevonden den heer R. Velsink, overeenkomstig de derde zinsnede van art. 25 der Gemeentewet te waarschuwen; Overwegende, dat de heer Velsink bij vonnis van de Arr.-rechtbank te Arnhem, d.d. 9 Sept. 1909, in staat van faillissement is verklaard, zoodat hij tengevolge van dit vonnis, In verband met de bepalingen van art. 23 en 20 der faillissemcntswet, van rechtswege de beschikking en het beheer over zijne goederen heeft verloren en wel te rekenen van den dag, waarop de faillietverklaring werd uitgesproken, die dag daaronder begrepen; Overwegende, dat adressant dus verkeert in het geval, bedoeld bij art. 25, sub 1 der Gemeentewei, zoodat'B. en W. terecht de waarschuwing hebben gedaan, als is voorgeschreven bij het derde lid van gemeld artikel, aangezien de heer Velsink verzuimde de bij het eerste lid verdsdite kennisgeving te doen; Gelezen het schriftelijk praeadvics van B. en W.," d.d. 21 Sept. 1909, zoomede het arrest van den Hoogen Raad, d.d. 16 Juli 1909, opgenomen in het Weekblad" van het Recht van 20 Sept. 1909, no. 88CO, waaruit blijkt, dat de schuldenaar door het vonnis van faillietverklaring de beschikking en het beheer over zijne goederen, zoowel tegenwoordige, als die hij gedurende het faillissement verwerft, verliest; ' Gelet op art. 143 der Grondwet, art. 25 in verband met 19 der Gemeentewet en op de artt. 23 en 20 der Faillissementswet; Besluit: Den heer R. Velsink voornoemd te berichten, dat de Raad van meening is, dat hij (Velsink) een der vcrcisdiieii, .genoemd bij art. 19 der Gemeentewet, heeft verloren, en hij dus van rechtswege ophoudt lid van den Raad te zijn. De heer Loke vraagt het woord. De Raad, heeft, zoo zegt hij, een beslissing te nemen omtrent art. 19 der gemeentewet. Het is hier de kwestie of de heer Velsink de beschikking over zijn. goederen heeft verloren. De heer Velsink is in staat van faillissement verklaard. Stond er nu dat een Raadslid, die failliet verklaard is, zijn lidmaatschap verliest, dan was ('c zaak duidelijk. Nu niet. Nu is het een rechtskwestie, een zaak vooi juristen, niet voor leden van den Raad. Is er nu, misschien-niet. iets anders ais leiding us vinden. B. en W. halen een arrest van den Hoogen Raad aan, maar verzwijgen de missive van den Minister van Justitie aan de gemeentebesturen. In art. 3 der kieswet worden van het kiesrecht uitgesloten, 0.a.: zij die de beschikking of het beheer over hunne goederen verloren, dus .vinden we, daar, dczel/de bewoordingen Het.arrest, nu, dat B. en W. aanhalen, slaat op het afvoeren van de kiezerslijst, niet m het ontnemen van het raadslidmaatschap. Spr. zet dit geval nader uiteen. Een. andere omstandigheid is er echter, waar we meer mee te maken hebben. Door den Minister van Justitie is in het begin van dit jaar aan de gemeentebesturen een lijst gezonden van mensehen, die de beschikking over hun goederen verloren, en daarop kwamen niet voor do gefailleerden. Z. cxc. schreef er bij: ik merk hierbij op dat deze opgaaf alleen bevat de namen van hen die onder curatecle gesteld zijn, doch niet van hen die in staat van faillissement verklaard zijn, daar deze volgens het oordeel van de Regeering niet dc beschikking of het beheer over hun vermogen hebben verloren. Dit is alaoó niet het oordeel van den Min., maar van de Regecring. Aangenomen nu, dat de Raad zich vereenigt met het advies van B. en W„ dan zal de heer Velsink in beroep gaan en in laatste instantie terecht komen bij de Regeering, wier oordeel we hieruit kennen. Nu valt dus in beschouwing te nemen de gronden, waarop de failliet moet geacht worden dc bescnitkking over zijn goederen te hebban verloren. In art. 20 der faillissementswet staat dat alle goederen tot het faillissement doch art. 21 e, v. v. zondert enkele goéderen uit, zoodat het faillissement niet alle goederen omvat. Er is dus ruimschoots reden voor dc meeniug der Regeering. Doch we behoeven ons daar niet zoover in tc verdiepen. Voor ons ligt het veel meer voor hand om in een kwestie, waarin wel dc Kroon, de Regeering kan ingrijpen en niet de Hooge Raad, ons te richten naar dc oordeel der Regeering dan naar de uitspraak van den Hoogen Raad. Alvorens voort te gaan, zou spr. gaarne aan den voorz. willen vragen, waarom wel in het advies melding gemaakt wordt van het arrest van den Hooge Raad en niet van den brief van den Minister, die gericht is aan dc gemeentebesturen. De voorz. antwoordt, dat B. en W. meenden, dat aan de jongste uitspraak de meeste beteekenis gehecht moest worden. Hoe de beslissing van de Kroon in deze is, is een groot vraagpunt. Waar het hoogste rechtscollege zich uitgesproken heeft, daar meent spr. dat ook dc Minister van Justitie hier rekening mede zal houden. Daar naar aanleiding van arresten vroegere beschikkingen van den Minister zijn ingetrokken, hechten B. «1 W. ook veel waarde aan het arrest van den Iloogc Raad in deze Daarom beroepen wij tuis op den Hoogen Raad en bevinden ons daarmede in goed gezelschap, zegt spr. Dc heer Loke heeft willen doen uitkomen, dat er in deze beter gezelschap bestaat, namelijk de Rogeering, die in deze zaak kan ingrijpen. De Hooge Raad kan dit niet. al is hel moueliik dat dc Minister zicli laat leiden door een arrest van den Hoog en Raad. Toch is mijn vraag gewettigd, waarom van de beslissing van den Minister niet gerept is. Want dit is toch van groote beteekenis. Hoe de Regeering er over denkt, dat is hetgene, waaraan de Raad houvast heeft. Spr. behoudt zith voor, straks hierop nader terne komen O * - Dc voorz. zet uiteen, wat het verschil is tusschen dc beslissing van den Minister of de Regeering en die der Kroon. Voor de beslissing der Kroon wordt beslist .gevorderd een advies van den Raad van State, en die is bij de beschikking van den Minister niet gevraagd. — Het gaat hier niet enkel om de vraag of de heer Velsink al of niet lid van den Raad zal blijven, maar ook of de wettigheid van 's Rnads' besluiten ook in gevaar zou kunnen komen. Als wij hier een besluit gaan nemen, dan is er beroep bij Gedeputeerden en bij dc Kroon, Cr gaat dus veel tijd over heen. Komen er dan — de machine der gemeente kan met stopgezet worden — contractucelc zaken voor, dan is het mogelijk dat de rechtsgeldigheid van de contracten wordt betwist, welke kwestie dan weer in hoogste instantie beslist zou worden door den Hoogen Raad, ïoodat in dien zin deze wel kan ingrijpen. Op deze moeilijkheid is spr. gewezen door den Minister van Binnenlandsche Zaken. De heer Loke zou dan willen vragen of zoo'n geval ooit voorgekomen is. Volgens spr. kan dit niet, want dc samenstelling van den Raad blijft wettig, zoolang de kwestie niet in laatste instantie is beslist. Spr. zal den voorz. gelooven, dat de Minister dit bedoeld heeft, hoewel, hij Kever de juiste bewoordingen weet, om niet te denken aan een misverstand. De Voorz. geeft verder te kennen dat het gewenscht Is, dc zaak tot In laatste Instantie te beslissen, niet om het persoonlijke, maar om het Interessante van het geval, want zoolang de gemeentewet bestaat, sedert Juni 1851, is een dergelijk gevallet voorgekomen in de jurisprudentie. De heer Loke blijft bij zijn meening dat het oordeel van den Min. van Justitie voor ons van overwegendCbelang is. Het arrest van den Hoogen Raad heeft voor hem In deze geen waarde. Spr. weet niet of hij de Raadsleden overtuigd of in ieder geval twijfel bij hen gewekt heeft, of de heer Velsink hier uit den Raad geweerd moet worden. Hij zou hen echter willen aanbevelen, zich af: te vragen, of werkelijk hun plicht medebrengt, een raadslid uit hun midden tc stooten. Spr. weet dat de Raad hier te doen heeft met een tegenstander van velen, maar spr. gelooft niet, dat de Raad dat lid op deze wl|ze zou willen kwijt raken. Verliest de Raad dit •' lid bij een verkiezing, welnu, laten zij dan juichen, maar hem zelf uit te stooten, Is iets ander». Dat ieder zich dus afvrage, of hij ~ne» zijn plicht moet achten, e?n raadslid op deze wijze uit It stooten. Beschouwt men het als zijn plicht, men doe liet, maar Is het niet onze plicht, zoo | late men het aan anderen; over, aan een.hoogcr college, waarbij de voorz. en ieder ander in beroep kan gaan. Begaat dus geen onbiliijkiiciü, «is gij niet overtuigd ztjt, dat uw plicht het medebrengt, zoo besluit spr. De Voorz. zegt dat de heer Loke vrijheid heeft,. te zeggen dat de voorzitter en ieder raadslid in beroep kan konien. Doch .het gaat niet aan, dat de raadsleden zich uit gemakzucht van stemming onthouden. Wie zich geen oordeel kan vormen, volge den raad van den heer Loke; maar wie het wel kan, weze flink en zegge zijn oordeel, niet denkende: ik zal 't maar aan een ander overlaten. De leden zijn gekozen om hun meening te zeggen. Ik zeg dit niet om persoonlijke redenen, zooals verkeerdelijk verondersteld wordt. Het geldt hier een beslissing, die de wet aan den Raad oplegt en niet aan Oedeputeerden. De heer Loke heeft de raadsleden niet aangeraden om uit gemakzucht geen oordeel te vellen, integendeel zou hij hen willen vragen: begeeft u zoo diep mogelijk in de kwestie. Spr. wil echter in overweging geven, om bij eenigen twijfel de zaak over te laten aan het hoogere college, dat een meer rechtvaardige beslissing kan nemen. Het is van mij geen partijdigheid, of omdat het de heer Velsink is, met wlen Ik veelal gelijke meening heb, want betrof het een ander raadslid, dan zou spr. dezelfde uieening zijn toegedaan. Spr. noemt expres het woord partijdigheid, omdat de voorz. hier gezegd heeft, dat hij niet uit persoonlijke beweegredenen handelt; dit schijnt te bedoelen, dat spr. die wel heeft. In elk geval heeft spr. dit den voorz. niet verweten. Devoorz. repliceert, dat hij niet gezegd heeft dat de heer Loke de raadsleden aangeraden heeft, zich te onthouden; wel echter heeft spr. aanleiding gevonden het hun te ontraden. — Wat dc bewering betreft, als zou spr. uit persoonlijke beweegredenen handelen, heeft spr. deze niet uit den mond van raadsleden gehoord, doch is het hem duidelijk geworden uit gesprekken bulten de Raad, dat die onderstelling bij verschillenden heeft postgevat. De heer v. Peis te in wenscht, als oudste lid vfln den Raad, mede te deelen, dat hij niet uit persoonlijkheid voor het voorstel van B. en W. zal stemmen. Spr. heeft bij zijn onderzoek de overtuiging gekregen, dat het Dag. Bestuur geheel en al het recht aan zijne zijde heeft. Het zou te ver voeren, alle stukken dienaangaande na te gaan en dat is ook onnoodig. Het zou Spr. hartelijk verheugen, als dc heer Velsink, in hooger beroep komende, in het gelijk werd gesteld; en als er een verkiezing werd uitgeschreven, waarbij de heer Velsink werd candidaat gesteld, zou spr. hem gaarne zijn stem geven. Doch hier moet het recht zegevieren. Het gaat niet aan, de clementie van den Raad in te roepen. De wet legt aan den Raad de plicht op, zich uit te spreken, en nu gaat het niet aan, zich te onthouden. Men moet voor of tegen stemmen, het reglement schrijft dit uitdrukkelijk voor. Het zijn omstandigheden, die nu den heer Velsink treffen, maar die te een of andere tijd ook ons . kan overkomen. Daarom is alle idee van persoonlijkheid ver weg; alleen het recht moet zlin loop hebben, hoezeer het ook ccn onaangename aangelegenheid Is, waarin de Raad beslissen moet. [>c heer L o k e komt op tegen het gezegde, dat hij dc clementie van den Raad gevraagd heeft, dat is er ver van sf, hij vvenscht enkel recht. Spr. kan echter best «annemen, dat bij velen van dc Raadsleden twijfel bestaat, nu men zich bevindt tusschen het naar voren gebrachte arrest van den Hoogen Raad en de beslissing van den Minister, en daarom heeft hij gezegd: bestaat eT bij u twijfel, stoot dan trvv medelid niet uit. SpT. zou niet graag zien, dat de heer Velsink Jets tc danken had aan de overige k