Brieven uit Londen. In het nummer van „Truth" van 21 December 1910, schrijft „Marmaduke":: „Lord Rosebery is een leider zonder partij, en de Tory-Unionisten zijn een partij zonder leider". . • ! i Het is een krasse bewering, doch'.. maar al te zeer waar, want de officieele leider van de Unionistische Partij, de vroegere Premier Minister Mr. A'. J. Balfour, leidt minder dan hij geleidt wordt, en zooals ik in mijn laatste „Brief" dan ook reeds zeide, het is hoofdzakelijk hèm te wijten, door zijne [draaiende, en niet voet bij stuk houdende politiek, dat de Unionistische Partij voor de derde maal achtereenvolgens bij de verkiezingen geslagen werd. Wat zal Balfour doen ? vroegen vele liberale bladen, toen de verkiezing over was. Zal Balfour zich terugtrekken, en aan een ander de leiding van de groote Unionistische partij overgeven? O, neen, dat doet Balfour nietl hij wil geen afstand doen; het is te pleizierig „leider" genoemd te worden; hij klemt zich daaraan vast als een drenkeling aan een stroohalm. Geen vernedering kan hem doen besluiten deze positie (of.welk andere ook) op te geven. — Dit aan-'t-laadje-kleven, niettegenstaande de duidelijke blijken, dat het zijn tijd is om heen te gaan, was in 1906 dan ook de oorzaak, dat de Unionistische partij bij de verkiezingen van dat jaar een zoo verpletterende nederlaag leed, als ze nooit te voren gekend had! Het land was toen eenvoudig „sick of Balfour". In mijn vorigen brief heb ik reeds vermeld, wat aanleiding gaf tot de nieuwe verkiezingen. — Birmingham en Manchester zijn steeds onder die plaatsen, waar het eerst gekozen wordt. Manchester is een citadel van den vrijhandel, en van de 7 zetels, waarover Manchester beschikt, vielen er bij de Februari 1910 verkiezingen 6 voor de liberalen en 1 voor de Unionisten. D&ar wilden 3e Unionisten een slag slaan. Alle macht werd op Manchester geconcentreerd, want dkar zetels gewonnen, zoude hen in de verdere verkiezingen helpen tot de overwinning. .Vooral de Noord-West Manchester zetel was van belang, want dit nog al een wispelturig 'district zijnde, hetwelk voorheen Balfour zelf en Winston Churchill uitgeworpen had, moest Hen doorslag geven. Bijgevolg werd door de Unionisten een hunner bekwaaste leden Mr. Bonar Law voor Manchester candidaat gesteld. Dagen voor de verkiezing schreeuwde de Unionistische pers over Bonar Law voor N. W. Manchester. Alle middeltjes voorstemmen werven werden beproefd. Aan niet liberale vrijhandelaars werd het fabeltje opgedrongen, dat een belasting op voedingsmiddelen den prijs niet verhoogt. Ten siotte, vlak voor 'de verkiezingen, ziende, dat de kansen voor Tariff Reform in Manchester niet fraai stonden, hield BaL. four in de Londen Albert Hall een rede, waarin hij zei de/ dat tariefhervorming eigen, lijk niet het doel van deze verkiezing was, en dat de Unionistische partij, als ze aan He regeering zoude komen, „geene tarief. ,>hervorming zoude invoeren voordat ze een ,/dergelijke wet per referendum aan het oor. ~'deel der. kiezers had onderworpen." Deze verklaring, welke een geweldigen üulruk maakte, was uitsluitend gemunt op Manchester en wel meer in 't bijzonder op 'den zetel in N.-W. Manchester, en als stenvmenvangerij was ze prachtig. Unionistische bladen juichten en drukten afbeeldingen af hoe zoo'n referendum (of wel oordeel aan kiezers onderworpen) werkt als: 1 1 I Are you in favour yes T"- of Tariff-Reform no Een hoerakreet ging op in de Unionistische pers. Hoe eenvoudig toch zoo'n referendum werkt. De kiezers beslissen, zoo kraaide ze; dezelfde pers, 'die tot zelfs in 1909 datzelfde Referendum als een revolutionaire maatregel verwierp, toen de Liberale partij er over dacht of zij het Referendum zoude invoeren. Toen (in 1909) werd het Referendum b.v. door de „Daily Mail" als bespottelijk en phantastisch ter zijde geworpen. De „Daily Telegraph" noemde het toen kortweg „een revolutie". De „Standard" beschouwde het als een plebecite maatregel, welke het moderne Frankrijk ten gronde gericht had. Maar nu in '10 moesten stemmen geworven worden £ tout prix, en daarom „Leve het Referendum"* Dat die rede van Balfour toen als een goede politieke zet beschouwd werd (een zet, gefabriceerd door zijn vriend Mr. Garvin, van de krant „Observer"),- toonde wel de beursspeculatie aan, want terwijl voorheen de liberale coalitie op ioo èri over geschat werd, viel die den volgenden dag aan de Beurs tot onder de 60. . , . Maar ziet... Manchester stemt, en alle 7 zetels komen den Liberalen ten goede. Mr. Bonar Law in Manchester gevallen I Dat was een klap, hard.... doch welverdiend. En ofschoon toen de verkiezingen eerst begonnen, het finale resultaat was 'daarmede beslist. De Liberalen regeeren. Doch nog grooter blaam staat Balfour te wachten I Toen de verkiezingen bijna afgeloopen waren, hield de Unionist Mr. Austen Chamberlain een rede, waarin hij de belofte van Balfour om tariefhervorming aan een Referendum te onderwerpen, bekende,- als uitsluitend voor deze verkiezing gedaan te zijn. Heeft een meer schaamtelooze bekenning van scharrelen ter wille van stemmenlokkerij ooit plaats gehad? Is het dan te verwonderen, dat met zulke 'draaiende methoden zelfs de Unionisten zich in afkeer terugtrekken. Een leider zonder principe, een partij zonder leiderl Zelfs een zoo door en door Unionistisch blad als de: „Sunday Times",- valt de leiders van de Unionistische partij in scherpe woorden aan, en vraagt of dit goochelen met woorden, of deze knoeierij deel uitmaakt van het program van die partij. Het blad, in zijn leidend artikel van 18 December 1910, zegt dat het referendum nooit een conservatief principe geweest ïs èn beschuldigt' Balfour als zwak leider, met te weinig vertrouwen in het conservatieve begrip van den doorsnee Engelschman. Het is twijfelachtig of de Unionistische partij ooit weer het Referendum zal aanhalen. Dat heeft afgedaan, ofschoon „der Mohr selbst seine Schuldigheit" niet gedaan heeft. ' En Balfour? Afgedaan? Ja, maar hij blijft; wees daar verzekerd van. Hij blijft I JOST, 7 Januari 1911. 1 --- BINNENLAND. Mr. H. Goeman Borgesius ongesteld. Ongetwijfeld zullen velen met leedwezen vernemen, dat de leider der Liberale Unie, mr. H. Goeman Borgesius, ongesteld is en hoogstwaarschijnlijk van zijn geneesheer geen verlof zal krijgen, de betooging voor algemeen kiesrecht, die tegen 16 Januari vanwege het hoofdbestuur dier Unie is uitgeschreven, te presideeren, --- Een belangrijk verslag. Door de Afdeeling Handel van het Departement van Handel, Nijverheid en Scheepvaart is als No. 4 van den jaargang 1910 harer Verslagen en Mededeclingen uitgegeven een verslag omtrent.Handel, Nijverheid en Scheepvaart van Nederland gedurende 1909. .Van dit voor iéder, die bij genoemde bedrijven betrokken is, hoogst belangrijke verslag, dat niet minder dan 253 pagina's telt, worden exemplaren f 0.50 franco toegezonden door de Afdeeling Handel van het ministerie v. L., N. en H., Lange Houtstraat 36 te 's-Gravenhage. Ten einde eenig denkbeeld te geven van wat in dit omvangrijk verslag voorkomt, laten wij hier volgen hetgeen we daaromtrent in het Voorbericht vermeld vonden. . , Evenals voor de beide. vorige verslagen heeft Afd. Handel ook voor dit verslag in ruime mate de medewerking van hen, die in de practijk van handel, nijverheid en scheepvaart werkzaam zijn, gevraagd en ook verkregen. Een woord van welgemeenden dank voor den van véle zijden ondervonden krachtigen steun mag hier niet achterwege blijven. De vorm van het verslag over 1909 is in hoofdzaak dezelfde als die van de verslagen over 1907 en 1908. In Hoofdstuk I wordt allereerst de opbrengst der Rijksmiddelen besproken; verder zijn daarin ook eenige andere gegevens vermeld, in welke de algemeene economische toestand evenzeer tot uitdrukking komt, en wel gegevens betreffende de spaarbanken en betreffende de openbare middelen van verkeen In Hoofdstuk II wordt de geld- en fonds en markt behandeld, benevens het aan den geldhandel nauw verwante assurantiebedrijf, Als Hoofdstuk 111 worden eenige statistische gegevens betreffende den handel met het buitenland medegedeeld. . ' Hoofdstuk IV bevat een overzicht van den goederenhandel, eerst van den groothandel, daarna van den kleinhandel. Bij den groothandel worden achtereenvolgens de meest belangrijke artikelen, in eenige naar alphabetische orde op elkander volgende groepen alphabetisch gerangschikt, besproken^ In Hoofdstuk V worden de meest belangrijke takken van nijverheid op gelijke wijze in groepen gerangschikt, behandeld. Hoofdstuk VI eindelijk bevat een overzicht van de scheepvaart. In één opzicht onderscheidt zich dit verslag van de voorgaande, en wel wat betreft het tijdstip van verschijning. Konden de beide vorige verslagen omstreeks het midden van het jaar, volgend op het verslagjaar, het licht zien, ditmaal kon de uitgave eerst aan het eind van dat jaar plaats vinden. De reden hiervan is gelegen in eene buitengewone omstandigheid, n.l. in de uitgave dit jaar van een in 20 brochures vervat, in het Fransch gesteld „Apercu du Commerce et de I'lndustrie des Pays-Bas", welk „Apergu" met het oog op de Brusselsche tentoonstelling werd samengesteld. De bestemming dezer uitgave bracht mede, dat hare bewerking vóór moest gaan en dus de samenstelling van het jaarverslag werd vertraagd. Eene vertraging, die intusschen het volgend jaar niet te verwachten is. --- Een goed Teeken! Wij ontvingen het eerste nummer van „Het Vrijzinnig Maandblad," uitgave van de „Vereeniging van Jonge Vrijzinnigen te Helder", onder redactie van het bestuur dier vereeniging, met medewerking van prof. dr. D. van Embden, mr. J. A. van Gilse, mr. Th. H. de Meester,. A. Roodhuyzen, Herman Snijders, L'. W. J. K. Thomson, e. a. Prijs franco per post 60 cents per jaar. Wij plaatsten hierboven de woorden „Een goed teeken", om daarmede te kennen te geven, hoezeer wij ons verheugen over de uitgave van dit nieuwe blad. Misschien zal men zich verwonderen over onze blijdschap en vragen, maar is nu de uitgave van een klein blaadje, een maandblad nog wel, werkelijk een reden voor zulk een verheugenis. ■ We meenen, dat als antwoord daarop een volmondig „ja" past. Niet omdat de uitgifte van dit blaadje zulk een wereldschokkende gebeurtenis zou zijn bij al de bladen, die reeds bestaan of nog opgericht zullen worden; maar omdat wij daaruit zien, dat niet waar is wat van den tegenovergestelden kant zoo vaak en zoo gaarne wordt beweerd: dat het liberalisme dood zou zijn, dat er niet zoo heel veel jaren zullen verloopen of de laatste, vrijzinnigen zullen verdwenen zijn en er in ons landje slechts twee partijen zullen bestaan, die der Christeiijken of geloovigen en der sociaal-democraten, 'die dan met 'den naam ongeloovigen worden bestempeld. ' ■ : >' •Het verheugt ons en wij achten het een goed teeken voor 'de vrijzinnige beginselen, dat er onder, de jongeren telken jare meer opstaan, die niet schromen zich. onder de vrijzinnige banier te scharen en die' met jeugdige opgewektheid en kracht 'de taak opvatten, die aan 'de ouderen, misschien in een oogenblik van mismoedigheid over de tijdelijke zegepraal der kerkelijke partijen, is ontglipt. ,: ! Wij beschouwen de uitgifte van een maandblad door de jongeren onder ons dus daarom in de eerste plaats als een goed teeken, omdat wij daarin zien een tastbaar blijk van de opleving onzer oude en beproefde vrijzinnige beginselen in eeri nieuw en jeugdig kleed misschien, ontdaan van wat verouderd is en-niet meer van onzen tijd, maar in hoofdzaak nog steeds najagend, wat onze vaderen voor ons najoegen. , Maar wanneer wij. deze uiting van nieuw, jeugdig levèn begroeten met een hartelijk woord van welkom, dan moeten wij ook de wapenen, die in den harden strijd stomp geworden zijn, die door ,de minderen opgewektheid, waarmede wij'in den laatsten tijd streden, zijn geroest, weer opnemen en in behoorlijken staat brengen om zijde aan zijde met de jongeren te streven naar het doel: de vrijmaking van Nederland van den druk der kcrkelijk-politieke partijen, waaronder wij thans zuchten. Veel zal daarbij van ons allen gevorderd worden, en wel in de eerste plaats, dat wij op ondubbelzinnige wijze de pogingen steunen, door de jongeren aangewend, opdat hen de lust niet wordt benomen om op den ingeslagen weg voort te gaan, opdat zij zien, dat de ouderen dankbaar de hulp aanvaarden, die hen door de jongeren wordt. geboden. i " , Laat ons toch hand in hand en zijde aan zijde optrekken, wanneer wij geroepen worden om voor onze beginselen op te komen, dat is eiken dag en ieder uur, want onze vijanden slapen niet en zijn wakker, zij verzuimen geen dag en geen uur en staan steeds gereed om van hun kant te strijden voor wat zij meenen, dat zij aan hunne zaak verplicht zijn. Laat. ons elke poging steunen om onze gelederen te versterken. Kennis Is macht I Laat ons dan ook helpen bereiken, dat het geheele Nedcrlandsche Volk onze beginselen kent, dat zij weten wat wij vrijzinnigen willen. Daarvoor zijn juist blaadjes, als dat door de Heldersche Jonge Vrijzinnigen uitgegeven, een machtig wapen, en daarom behoort ook deze poging gesteund te worden. : . --- Zaaizaad veredeling. Niet het minst door prof. Hugo de Vries Is hier te lande, zoowel in de kringen der geleerden als in die det mannen van den praktiscnen landbouw, belangstelling gewekt voor wat er aan het Zweedscne landbouwproefstation te Svalov gedaan is en wordt voor de veredeling van landbouwgewassen, en met name die van graansoorten. Ten einde aan de te Svalov gevolgde me* thoden en de daarmee bereikte resultaten hier te lande nog meerdere bekendheid te geven, schreef de Hollandsche Maatschappij van Landbouw een prijsvraag uit voor „een verhandeling over de wijze van veredeling van landbouwgewassen, zooals die te Svalov in Zweden plaats vindt, met een uiteenzetting van de verkregen resultaten, van het systeem en van de wijze van verkoop der verkregen producten, alsmede van de wijze waarop het denkbeeld voor Nederlandsche toestanden kan worden bruikbaar gemaakt". De beantwoording van die prijsvraag, ingezonden door den heer K. Tjebbes, bot. en zoöl. candidaat te Amsterdam, is door het hoofdbestuur der Hollandsche Maatschappij van Landbouw met de gouden medaille bekroond. Dezer dagen is de studie van den heer Tjebbes in druk verschenen. ; , De groote beteekenis van het behandelde onderwerp behoeft te dezer plaatse niet te worden uiteengezet; wij mogen volstaan met daaromtrent te verwijzen naar de bekende geschriften van prof. Hugo de Vries. Wij willen er ons toe bepalen, enkele citaten aan de studie van den heer Tjebbes te ontleenen, welke studie goed is uitgegeven en aantrekkelijk geïllustreerd. De heer Tjebbes heeft niet enkel een massa landbouw-literatuur verwerkt, maar ook heeft hij praktische ervaring over zijn onderwerp opgedaan gedurende een verblijf van 10 maanden in Zweden en Denemarken, waaronder een negen maanden lang werkzaam zijn als volontair aan de Zwcedsche Zaaizaad Verceniging, reizen in gezelschap van de assistenten dier vereeniging naar verschillende streken van Zweden, en vele persoonlijke gesprekken met het personeel van beide inrichtingen. Aan het werk van den heer Tjebbes ontleenen wij enkel de volgende (verkort weergegeven) beschouwingen: „In Nederland, hoe weinig belangstelling de kleinere landbouwers dikwijls nog in de zaaizaadkwestie tconen, begint bchoefie te ontstaan aan inheemsche prima zaaiwaar van de landbouwgewassen. Dit blijkt uit de verslagen van landbouwvercenigingcn, uit de artikelen in plaatselijke bladen en dergelijke. Dat men niet in alle opzichten tevreden is met de produkten van de tegenwoordige Nederlandsche kweekers, is af te leiden uit het feit, dat de Groningsche Maatschappij van Landbouw en Nijverheid en de Hollandsche Maatschappij van Landbouw, benevens vele particulieren, zeer groote belangstelling toonen voor het werk van Svalöv; en vooral uit de omstandigheid, dat vele buitenlandsche firma's (Allm. Svenska Utsades aktie bolaget, von Lochow, en zooveel anderen) hier een aanzienlijk debiet hebben. En dat ook deze weer niet voldoen, is van algemeene bekendheid. Het ligt ook voor de hand, dat soorten, die'tot in kleine bijzonderheden zijn aangepast en best gekeurd voor andere streken en buitenlandsche omstandigheden, die dikwijls zeer veel van de bij ons aanwezige toestanden afwijken, naar hier overgebracht, minder geschikt moeten zijn. - .. Om aan de Nederlandsche wenschen en eischen het best te voldoen, zal men dus hier te lande het zaaizaad moeten kweeken. Dat dit werkelijk noodig zal zijn, en wij niet zullen kunnen volstaan met prima buitenlandsche zaden in te voeren, blijkt wel duidelijk, als men de resultaten met Svalövsch zaaizaad, in Zweden verkregen, vergelijkt met die in Nederland. W 1 Dat. wij, niettegenstaande - verschillende bezwaren, toch de spoedige oprichting van . eene onderneming om volgens de nieuwe principes onze zaalzaden te veredelen, hoogst wenschelijk achten, is een opinie, die zich steunt op de volgende overwegingen le. lijkt het Zweedsche voorbeeld aanlokkelijk. Als wij bedenken, dat de jaarlijksche opbrengst van den landbouw Ai&r door de algemeene verbreiding van het Svalövsche zaad met vele millioenen Kronen is vermeerderd geworden en een kwijnende tak van de nationale werkzaamheid weer tot bloei is gebracht, denkt men allicht, dat men hier met een gedeelte van zulk een succes al heel tevreden zou zijn. 2e. bestaat er werkelijk behoefte aan een verhooging van het peil, waarop het gebruikte zaaizaaid hier. pleegt te staan. . Om twee redenen achten wij verder juist de Svalövsche methoden het meest navolgenswaard: le. is tot.dusverre geen enkele veredeling met zooveel succes bekroond als door Vv. Uts. för. *) uitgevoerde." . 2e. is naar onze meening volgens den tegenwoordigen stand der wetenschap de Svalövsche methode de eenige, die op een juist principe berust en kans op duurzaam werkelijk slagen heeft. Wij wenschen hier dadelijk bij te voegen, dat het volstrekt niet onze meening is, dat men zelfs ook maar alleen ia het theoretische het werk van Sv. Uts. för. geheel zou moeten volgen. Wij bedoelen alleen, dat men zijne veredeling niet op het toeval of op overlevering zou moeten baseeren, maar, evenals de Svalövsche, op de nieuwste wetenschappelijke inzichten op het gebied van plantensystematiek en erfelijkheidsleer. Aan een toepassing van de nieuwe wetenschappelijke principes qp de zaaizaadkweekerij bestaat hier te lande behoefte; Wat betreft de grondslagen en de praktische inrichting van het wetenschappelijk werk, kan het laboratorium van Sveriges Utsadesförening ons tot voorbeeld strekken. Maar wat aangaat den band, die er tusschen het veredelingswerk en de groote praktijk moet bestaan, kunnen wij van Svalöv weinig anders dan een waarschuwende les krijgen. Het blijft dus een groote vraag, hoe men hier te lande een moderne richting in'de zaaizaadveredeling aan de groote landbouwpraktijk dienstbaar kan maken. ■ Zien wij, behalve naar Zweden, ook nog eens naar andere landen. In Denemarken besteedt men veel zorg aan zaaizaadveredeling, vooral van knol- en wortelgewassen. Het zijn hier vooral particuliere personen, die de veredeling beoefenen. De Staat steunt dezen, door hun de gelegenheid te bieden, jaarlijks hun nieuwe soorten op de uitgebreide en uitstekend bestuurde Rijksproefvelden in onderlinge concurrentie te laten verbouwen. Enkele van ae Rijksproefvelden (Forsögsstationer) doen zelf aan veredeling. De vermeerdering van de produkten is doorgaans in handen' van andere kweekers. Bovendien bestaan er coöperatieve, meest gewestelijke, vereenigingen, die geheel op dezelfde wijze werken als bij ons te lande de vereeniging „de Klaverbloem" te Roosendaal (N.-Br.). In het Noorden en Midden van Duitschland bestaat evenmin centralisatie van het kweekersbedrijf. Verschillende kweekers werken daar in vrije concurrentie, waarbij de regeeringen of de landbouworganisaties de rol van toeschouwers spelen. In het Zuiden vindt men twee bekende centra van zaaizaadcultuur: Hohenheim in Württemberg en Weihenstephan in Beieren, beide door de resp. regeeringen gesticht. Zij werken minder op het gebied van veredelen en kweeken zelf, als wel op dat van voorlichting en advies aan particuliere kweekers, en officieel toezicht op de vergelijkende proeven en vermeerderingen* Ook omtrent Oostenrijk, Frankrijk, Zwitser*) Sveriges Utsades förening. land, Finland en de Ver. Staten worden meder deelmgen gedaan. Op welke wijze zal de zaaizaadveredeling hier te lande moeten worden tree organiseerd? De heer Tjebbes deelt daarover o. m. hei volgende meej ! 'I | | J,|*| [*rjj . 's «let bekend, of de regeering de zaak ter hand wenscht te nemen. Doet ze dit niet, dan zou een vereeniging op kunnen treden, en m dat geval zouden wij persoonlijk een coöpera .?• ? meest sympathiek vinden; wellicht zelfs beter dan een Rijksinrichting. Hei is evenwel niet mogelijk te beoordeelen, of et kans is, een dergelijke coöperatie te stichten. tn in de vele jaren, die deze kwestie nog °P, "are beantwoording zal moeten wachten, blijft de veredeling dus het uitsluitend werk van beroepskweekers of liefhebberijstudie van enkele landbouwkundigen. Ook dezen echter kunnen natuurlijk, wanneer zij zich tot een niet a u aantal gewassen bepalen en bij hun arbeid de resultaten van de moderne wetenschap tot richtsnoer nemen, nuttig en dankbaar werk verrichten." . In een belangwekkend aanhangsel geeft de schr. een overzicht van wat hier te lande op het gebied van zaaizaadveredeling reeds worat gepresteerd. ! Het werk, dat verdient in veler handen te komen, is verkrijgbaar gesteld aan het bureau der Hoil. Mij. v. Landbouw, Anna Paulownastraat 11, den Haag. --- Raadsverkiezingen. — Dit jaar hebben in alle gemeenten varï ons land weder de periodieke raadsverkiezingen plaats, waarbij zich een derde der leden aan een herkiezing heeft te onderwerpen. In onderstaand lijstje volgen de namen der leden, die aan de beurt van aftreding zijn: Stad-Doetinchem: C. Misset (weïhouder); N. N. v. Perlstein; S. Anderson; R. Velsink. | Ambt-Doetinchem: Th". L; Aveis kamp; H. G. Lieftinck; J. L'. Hijink"; J. H'. Brussen. ■ . ■ tHummelo en Keppel: H. J. BeUmer; H. Lubbers; G. J. Grossnickel; G. Gerritsen. | ; Doesburg: P. A'. v. 't Haaff (weth.)j dr. J. d'Ailly; vacature S. Reijnders. Angerlo: T. Derksen (weth.); G. Hesselink Jr.; H. Oldenboóm. ...... ! i Rh eden: M. G. v. d. Kloot Meijburgj W. 'Honig; F. Kortlang Gzn.; C. Goedvriend; Jhr. W. A'. L'. Mock; C. Geerlings. Steen deren: J. Memelink Jzn. (weth.)f G. Breukink G.J.zn.; B. Agterkamp;, vacature Ci D. G. Planten. I ! H engelo (G.): H. Jansen (weth.); B. r Hilderink (weth.); B. Kerkhofs; A{ M. Helmich. ;■ ! j ' \ ! Zelhem: H. Ellenkamp; D. Eenink; J. Bennink; D. J. Somsen. *j i Wis c h: B. Colenbrander A'zn. (wetK.)\ E. Klomp; J. H. Rougoor; J.'G. Wisselinkj G. Wissink. ' . ; ' Gendringen: G. J. Westerveld; H.: A. Nabbe; G. J. Gerritsen; C. Aalbers. | Dinxperlo: Th. Bosman; J.: H. Wolken; H. J. Beernink, ! Aa 11 en: L'. G. v.: Eerden (weth.); H« A. J. Luiten; L. Heusinkveld; ƒ. P. Obbinkj J. H. Veldkamp. Winterswijk: A. Willink (weth); Cj te Kronnie; J. G. Mensink; J. W. J. TenkinKj B. J. Rengelink. ■ j Borculo: G. J. J. Wijers (weth.)j G< J. Griemelink (weth.); D. J. Lubbers; G. Hij Schey. - . ; t' Ruurlo: G. H. Schepers; G. J. Mem lenveld; G. J. Mulderije. •' Groenlo: G. J. H. ter Bogt (weth.)j T. J. Bomers; Th. J. de Groen. i - Eibergen: A. G. J. Huinink; G. Ht' Smits; G. A,v Boomers. i N ee'de: A. J. G. ter Weeme (weth.)j G. J. ten Dam; J. R.'ten Hoopen Jr.; A'. J. Schukkink". ' : ; I Vord e n: B. F. W. baron van Westerholt! van Hackfort (weth.); G. .Meulenbrugge; Js Ilofs. Lochem: A.-J. Bemer; H. H.'Maesj J. V. v. d. Veen; P. J. Stroombee^ • Lichtenvoorde : R. Arentsen; L'. Gch tink; J. H. Hulshof (Kleins). 'vT! t Bergh: E. Borkus (weth.); B. Meijer, Wzn.; J. G. Reijers; J. Dieker. . | W e hl: R. Menting (weth.); F. H. Linnens - . schmidt van Lof feit (weth.); H. F. Moorman," Didam: J. H. Looman (weth.); D. A.; H. Reijers; G. Berendsen Bzn.; G.'Mom. : Zevenaar: A.. T. M. Bergervoet; AV W. Pijnappel; B. Jansen Tzn.; Jhr. L'.~ J.K. M. v. Nispen. I --- Berichten uit de Graafschap. STAD-DOETINCHEM. — Men verzoekt ons mede te deelen, dat de heer Commissaris der Koningin in deze provincie verhinderd is Vrijdag a.s. audiëntie te verleenen. — Maandag 1.1. — Koppermaandag — gaf de Typo-Litho-Vereeniging alhier ter herdenking van dezen traditioneelen drukkersfeestdag eene uitvoering voor genoodigden en introducé's, die goed geslaagd mag genoemd worden. Behalve enkele muziek- en zangnummers bevatte het programma een tweetal blijspelen, waarvan het eerste .Verloren maar Teruggevonden", een stuk van vier bedrijven, zeer zware eischen aan de vertolkers stelde. En het moet gezegd, de moeilijkheden werden in het algemeen zeer voldoende overwonnen en er. werd door allen zeer verdienstelijk gespeeld. Elk der medespelers had getracht van zijn rol meer te maken dan een geleerd lesje; de een in meerdere, de andere in mindere mate was er in geslaagd er een karakter van te maken. Natuurlijk waren er wel enkele vlekjes aan te wijzen, maar 't waren ook dilettanten die speelden en geen volleerde acteurs. Mochten wij een opmerking — geen aanmerking — maken, dan zou het deze zijn: men hoede zich voor overdrijving en trachte zoo natuurlijk mogelijk te zijn. Een galmende voordracht, een overdreven gevoeligheid en theatrale gebaren mogen voor een oogenblik indruk maken, op den duur geeft het lets onnatuurlijks, dat afbreuk doet aan het geheel. Vooral als men een moeilijk stuk te vertolken heeft, een stuk met een ernstige en opbouwende strekking, dan wordt er veel gevorderd van de medespelenden en zoo was het ook hier. De vertolkers kunnen zich dan ook overtuigd hóuden — dat zij — in weerwil van die moeilijkheden — een goed stuk werk hebben geleverd en dat de toehoorders dit op prijs gesteld hebben en genoten van het werkelijk goede spel der meesten hunner. 't Nastukje leverde minder bezwaren op, zooals dat meestal met dergelijke stukjes het geval is. Het werd vlug en netjes afgespeeld en gaf herhaaldelijk aanleiding tot hartelijk gelach. En daarna kwam, — wij zouden haast zeggen het glanspunt van den avond voor velen — het bal, waar het vroolijk en op-' gewekt toeging en waar menig rondje werd gemaakt. 't Wa 3 al niet vroeg meer, toen men scheidde en wij durven veronderstellen dat het menigeen heel wat meer moeite heeit gekost om van morgen weer op tijd achter de letterkast te staan, dan op anderedagen, al begon men ook een uurtje later. De Typo-Lithovereeniging mag ongetwijfeld met voldoening terugzien op hare feestviering terwijl genoodigden en introducé's ongetwijfeld zullen instemmen met den dank dien wij hen hier brengen voor het genotene. — Met ingang van 1 Februari a s. word) de rijksklerk 2e kl. C. F. Lemaire.alhier, verplaatst naar Maastricht, i . — Tot leden der commissie van Toezicht op het Veeteeltconsulentschap in Gelderland en Utrecht zijn herbenoemd de heeren S. A. K. baron* van Nagell te Warnsveld en C. J. Kneppelhout van Sterkenburg te Driebergen. — De Commissaris der Koningin in Gelderland heeft verleden jaar'ruim 6100 be; wijzen van Nederlanderschap afgegeven ten behoeve van personen,' die in Duitschland zijn gaan werken. - , — In het jaar 1910 zijn m dit gewest afgegeven: 1 groote jachtakte ie soort; 1087 groote jachtakten 2e soort; 1 kleine jachtakte; 486 groote vischakten; 785 kleine vischakten en 1602 kostelooze vergunningen omtevisschen. De volgende circulaire is door Gedeputeerde Staten gericht aan de Gemeentebesturen in dit Gewest. • Door de Staten van Gelderland werd bij besluit van 14 December 1910, (Namiddagvergadering) No. 6, een subsidie van fSOO uit de Provinciale fondsen verleend aan het Centraal Comité in zake Electriciteitsvoorziening in_ het Oostelijk gedeelte van Gelderland en ig-Overijssel, als tegemoetkoming in de kosten ter verkrijging van een algemeen rapport in zake Electriciteitsvoorziening. In verband met dat besluit hebben wij de eer u te wijzen op de wenschelijkheid om de verschijning van dat rapport af te wachten, alvorens zelf maatregelen te nemen of met derden schikkingen te treffen tot levering van electriciteit voor verlichting en beweegkracht. Het vraagstuk der electrische-stroomlevering toch grijpt diep in de belangen, niet enkel van eene bepaalde gemeente, maar van de gezamenlijke gemeenten in een ge heele streek, en daarmede wordt getreden op een gebied, waar tusschen de verschillende gemeenten samenwerking moet worden gezocht, terwijl in vele gevallen de oplossing van dit vraagstuk niet dan ten schade van gemeenschappelijke belangen door iedere gemeente individueel kan worden,ter hand genomen. — Geld. Stoomtramweg-Maatschappij.' Staat van ontvangst over de maand Dec. 1910. . — Vrijdagavond gaf de Tooneelvereeniging „Kunst na Arbeid" uit Gaanderen in de Societeit „De Vriendschap" een welgeslaagde uitvoering. Opgevoerd werd ~'t Lied van Moeder'/, oorspronkelijk toQneelspel met zang, iri drie bedrijven, met een voorspel door Antonie. De verschillende rollen waren in goede handen en werden uitstekend vertolkt. Voor de afwisseling liet de muziekvereeniging ltDe Vriendschap" zich hooren, waarbij bleek, dat deze kranige vereeniging onder de bekwame leiding van haren Directeur, den heer D. J. Kappert alhier, steeds meer vooruitgaat. t Was in één woord een zeer mooie avond. Het getal bezoekers was niet onbevredigend, doch had niettemin grooter kunnen zijn, — Op Zondag a.s. des nam. ten 3 uur zal ten huize van den heer M. J. Meilink aan de Heezenpoort een openbare vergadering gehouden worden, uitgaande van den Algem. Nederl. Typografenbond en uitsluitend toegankelijk voor typografen, waarin de heer J. Westerhof, Prov. Vertegenwoordiger van den A. N. T. 8., zal spreken over de noodzakelijkheid van organisatie." — Op het politiebureau is aangifte ge'daan van de volgende gevoriden voorwerpen, die voor de eigenaars aan de 'daarij gemelde adressen zijn terug te bekomen. Bernard Colenbrander, Hezenstraat, een zilveren ring. H. Kolkman, ten huize van J. Besselink, Waterstraat, een kinderzak met inhoud. Willebrordus Knuever, Hamburgerpoort, een vulpen. Nellie Kok', Nieuwsta'd, een ceintuur. Diekietjie de Bruin, Simonsplein, een dameszakmes. Arie Smit, Nieuweweg, een rozenkrans. Piét Post, bij 't Lokaalspoor, een beurs met geld. r Bernard van : Bentem, Waterstraat, een geëmailleerd telefoonpotje. i, Christiaan Buil, op 't Fort; een staafje ijzer. ---