Olie en natuurschoon. Wat hebben de wandelaars en natuurvrienden te maken met de Winterswijksche olievondst ? Wellicht heel wat meer, dan het gros der lezers zal bevroed hebben bij het vernemen van de opzienbarende berichten, schrijft de heer A. B. Wigman in de Tel. Hen echter —• zoo vervolgt hij — die op de hoogte zijn met het natuurschoon en de stille landelijkheid van 't oude Hameland en weten, dat 't allerbeste daarvan te vinden is rondom -Winterswijk, zal de schrik om 't hart geslagen zijn, want men behoeft geen bijzonder vèr vc-oruitzienden geest te bezitten, om te concludeeren, dat uit die olie voor 't aanzien van streek, bevolking en landschap heel wat kwaad gebrouwen kan worden, wanneer het onderzoek der eerste paar-honderd liter een ruime exploitatie rechtvaardigen zal. Ik' zeg er maar dadelijk • bij, dat het niet aangaat luidruchtig alarm te slaan «n geheel voorbij te zien aan de misschien wijde perspectieven, die de ontginning der bodemrijkdommen van Corle opent, welke voor onze volkswelvaart stelliger nuttiger wezen zal, dan het verlies van mooie landschappen met belangwekkende dieren en planten daarin. Ondertusschen komen de vrienden van het buitenleven leelijk in hjet gedrang, want die boortoren staat vlak bij de grens van het Korenburgerveen, de bezitting der Vereeniging tot Behoud van Natuurmonumenten, een der allerschoonste, schier ongerepte oorden van Nederland. Menigmaal hebben we in dit reservaat rondgedoold en hart en gemoed opgehaald aan het vele, dat er schuilt tusschen de overdadig rijke vegetatie van heide, berken, wollegras, andromeda, kattes taart, gagel, plompen, fonteinkruid, wilgen en nog veel meer. 't Is er van een verrassende schoonheid en een bron van stil genot voor ieder, die de rust van 't kolkenrijk, veenïg gebied mint, waar het prachtige blauwborstje in 't met gouden behangsel prijkende waterwilgen-struweel zingt, de koekoek zijn helder klokgeluid laat schallen, op heel vroege voorjaarsochtenden, als de rijp nog tusschen lies en bies hangt, de koene korhaanridders bolderen en waar de lucht trilt van vogelzangen, van 't reine, diepe fluitgeluid der groote wulpen tot de ingetogen strophe van 't kleine fitisje toe. Kleurige waterjuffers in glanzende kleedij schieten, met knistering der gazige vleugels voort over de zwarte veen gaten, waar in den zachten bodem de prenten van vos en ree staan afgedrukt. De wildernis en de vergroeiing zijn er zoo dicht en ondoordringbaar, dat ge de dieren zelf slechts met de allergrootste behoedzaamheid te zien zult kunnen krijgen. Doch zoowel hun sporen als andere teekenen hunner aanwezigheid — prooirestanten van Reintje en geveegde struiken van het ree — zijn er genoeg te vinden op de'weelderig begroeide dammen. Op de hoogten naar de buurt van Vragender kunt ge het gansche Veen overzien,' van Groenlo tot Winterswijk, Corle en Vragender toe. De hooge boortoren staat in de omgeving van hei, dennen en akkers als een zwart, onheilspellend spcok aan den rand. Wat zal hij brengen, deze massieve onbewogen figuur? Zullen dc nog vage horizonten opklaren en de proefboringen aanleiding geven tot exploitatie op groote schaal en al de gevolgen daarvan ? Dan vliedt de rust op snelle vleugels uit den wijden Corleschen Esch, zal weldra de laatste watersnip het Groote Goor verlaten hebben. De bekoorlijke Slingerbeek zal worden gereguleerd en alle veenmoerasjes worden vervuild en verstikt. Geen karekiet of rietgors, geen wielewaal of zanglijster zal tegen het geraas, geroezemoes en geratel opkunnen, wanneer men in 't groot begint te werken. De zwarte walm vergroezelt den gulden tooi der bloeiende dotters, reeksen arbeiders- en beambtenhuizen, spoorwegbouw en nivelleering der groot-industrie verdrijven het landelijke van de streek en alles wordt even toonloos, vervelend en gelijkmatig. Nu moet is ineens denken aan een deel der Lunenburgerhei, waar 't niet anders ging. Herman Löns heeft zijn droefheid en ergernis daarover uitgesproken in de levendige schets „Teufelwerk", die den volkomen ondergang der streek meesterlijk schildert. Want het is niet alleen het aanzien van 't landschap, dat bedorven wordt door zulk een exploitatie, maar ook het leven en bedrijf der landelijke, tot dusverre op zichzelf aangewezen bevolking, die vreedzaam en genoeglijk haar dagen sleet in afzondering op de groen-omkranste hoeven, zal deerlijk worden aangetast. Enkelen zullen wellicht aan klinkende munt en goed tot geldrijkdom komen, wanneer hun gronden oliehoudend blijken te wezen, maar de ziel van het boerenvolk zal ernstige schade lijden door den influx uit de steden, welke zich in handel en wandel zoo gansch anders gedraagt en zelden ten goede werkt. Het Korenburgerveen, nog slechts luttele jaren in het veilige, ongestoorde bezit van „Natuurmonumenten", zal het ook in 't gedrang komen, tot olieveld gemaakt worden ? Och, ook al is dat niet zoo, dan zal toch, bij 't exploiteeren der omgeving, zoo dit ook maar eenigszins op groote schaal geschiedt, de schoonheid er van lijden, want de eenzaamheid is er gebroken, de rust geschonden. Geen anker of touw, wet noch verbod-van-toegang zal dat kunnen houden; de olievlek breidt zich uit, langzaam maar zeker, verdrijvend voor haar stinkenden adem uit, eerst de subtiele dieren en planten, vervolgens de minder fijn-besnaarden, tot ge er naar 't laatste paar kievitten zoeken moet en tevergeefs het—oor te luisteren legt naar der wulpen zoeten zang.'' • . - Ik kan deze dingen, zonder nochtans voor de materieele voordeelen blind te zijn, niet anders zien cn met mij, zal zich menigeen, die het vriendelijk Corle met zijn drassige moeras-, broek- en goorgronden, zijn beekjes, esschen, hooi- en akkerlanden in al hun rustieke aantrekkelijkheid wat van nabij kent, afvragen, hoe dat allemaal in de naaste toekomst zal gaan. --- Winterswijks Ondergrond. 11. De oudste aardlaag, die in Winterswijks ondergrond is aangeboord, behoort tot de z.g.n. carboonformatie, ze ontstond in het steénkolentijdpèrk. De verdeeling der gesteenten in geologische rubrieken, van de kristallijne oergesteenten uit het archeïkum tot het alluvium, dat tegenwoordig nog ontstaat, is niet op hun scheikundige samenstelling gebaseerd, maar op den tijd hunner vorming. Er kan b.v. kalk zijn uit den steenkooltijd en er zou kool kunnen liggen in den kalktijd. We dalen af in de aardkorst tot op een diepte meer dan tienmaal zoo groot als de hoogte van Winterswijks kerktoren en komen in het carboon. Op kaartjes en profielen wordt het gewoonlijk zeer teekenachtig met effen zwart aangegeven. Intusschen kunnen we daar niet alles voor goeie kool opnemen. De werkelijke steenkool ligt er vaak in betrekkelijk dunne lagen verspreid tusschen ander gesteente. In Winterswijk moeten we het kolengebergte wel diep zoeken, maar er is een groote hoeveelheid bruikbare brandstof aanwezig; boven de 1400 M. nog wel ruim 300 millioen ton. Te Corle zijn zeven mooie lagen doorboord. Het Peelgebied moge grooter uitgestrektheid beslaan en hooger zijn, het lokt daarom nog niet meer tot ontginning aan dan de Winterswijksche horst. Want de vaste gesteenten boven het carboon in Winterswijk leenen zich veel beter tot schachtbouw dan het z.g.n. drijfzand, dat in de Peel veel voor komt. Bovendien kan de ontginning te Winterswijk meer winstgevend worden gemaakt door de aanwezigheid van een zeer dikke zoutlaag boven de kolen, — waarover een volgende maal meer. Eens zal de tijd komen, dat in Winters-' wijk de schachten gebouwd zullen zijn, waardoor de liften glijden om de mijnwerkers diep in den schoot der aarde neer te laten. Dan flikkeren in de eeuwige duisternis de gloeilampjes. Dan rijden de kolenwagens door donkere gangen, ver weg, tot bij de zwarte wanden, waar de arbeiders de kolen los bikken. — De heer E. Heimans, die in een Limburgsche kolenmijn afdaalde en er uren ronddoolde geeft daarvan een boeiende beschrijving. Een klein gedeelte van zijn opstel moge hier volgen om ons duidelijk te maken, op welke wijze de steenkoollagen in den grond liggen. „Ook- zonder kaart en zonder u zelf te doen afdalen, kan ik u, denk ik, wel een denkbeeld geven van den weg, dien men door de kolenlagen volgt. Dat gelukt het best, als ge u een duinlandschap voorstelt, en wel een regelmatig gedeelte, een aantal lange, vrijwel evenhooge duinrichels, evenwijdig aan het strand, met dalen er tusschen. Denk u dan deze heuvelrijen, deze lange regelmatige golven in het terrein, bedekt met een dunnere of dikkere laag sneeuw of — om de vergelijking niet te ver van de werkelijkheid te brengen — liever met een zwarte koollaag van een meter of anderhalf dik; leg in gedachten op deze zwarte golven een tweede zandlaag, zoodat alle dalen weer zijn opgevuld eu ook toppen nog bedekt zijn. Boort ge nu een tunnel door dit denkbeeldig terrein, en wel loodrecht op de. lengterichting der golven, dan is het duidelijk, dat deze gang achtereenvolgens door wit zand en door zwarte kool heen zal gaan, nu eens boven, dan weer onder de kolenlaag; maar dat tic. doorboorde kolenlaag altoos dun zal zijn in vergelijking met de zandlagen. — Ook dit ziet ge dadelijk: hoe zachter de glooiing is van de heuvels of terreinplooien, waarop het dekentje van koolstof is uitgespreid, des te langer duurt het, eer iemand, die door den tunnel loopt, uit het zand is en in dc bedekkende laag geraakt. Waar nu de tunnel of de steengang, zooals dc technische term is, de deken van kool doorboort, daar wordt een zijtunnel, een kolengang aangelegd; die gaat dus dwars in de kolenlaag en volgt de helling van de heuvels, die immers met kool bedekt zijn. Meestal worden de gangen een weinig stijgend aangelegd om het bergvocht gelegenheid te geven, naar de schacht at' te stroomen. Uit zoo'n kolengang die, als de laag dik genoeg blijft, een verbazend eind ver vervolgd kan worden, worden weer dwarsgan- g»n aangeboord. Deze loopen dan, wat de hoofdrichting betreft, evenwijdig met de ■jteengang of- hoofdtunnel, maar — en dit spreekt van zelf — deze laatste gangen loopen piet meer horizontaal, maar golven mee met het terrein; wie in zoo'n zij-zijgang, dus steeds door de kolenlaag loopt, daalt af in de dalen en stijgt weer tegen de hellingen op, gaat over een heuveltop en daalt weer eer. helling af, precies als of ge dwars over de duinrichels naar zee wandelt; met dit verschil, dat ge in de mijn geen blauwe lucht of wolken, maar een dak van lei of zandsteen van honderden meters dikte boven uw hoofd hebt." — Sommige gangen zijn zoo laag, dat men er niet rechtop door kan wandelen; het wandelen wordt zoo ongeveer kruipen. Dit systeem van gangen .maakt het mogelijk, dat. somtijds een opstijgende zijgang zoo hoog komt, dat daar dichtbij een steen- [gang van een hoogere verdieping loopt;dan wordt er een verbinding gegraven. — Hoe lang zal het nog duren, voor er zich onder Winterswijks velden zoo'n doolhof van zwarte gangen bevindt? Om een voorstelling te krijgen van het ontstaan der steenkoollagen moeten wc een diepen sprong wagen in den afgrond van den tijd. — De verdeeling van land en zee was op aarde geheel anders dan thans. Op 't „Europeesch-halfrond" lag in V noorden een vastland, dat zich uitstrekte van liet tegenwoordige Groenland tot Finland, het z.g.n. West-Arctisch land. Ten zuid-westen daarvan golfde een zee. Hierop volgde het Armorikaansch landgebied dat reikte van het tegenwoordige Amerika tot over de Zwarte Zee. Ten zuiden hiervan lag de Groote Middelzee, wier golven het Gondwana-Land bespoelden, een reusachtig gebied van Z.-Amerika over Afrika tot aan Oost-Indië. Waar thans Nederland ligt, moet een moerassig kustland geweest zijn, dat ook Engeland en Noord-Duitschland omvatte. In het zoete water, uit de naburige vastlanden door rivieren aangevoerd, ontwikkelde lich een weelderige plantengroei. Af en toe overstroomde de zee nog dit reusachtige moeras en liet er zijn zand- en sliblagen met allerlei schelpresten enz. achter, die in den loop der eeuwen tot kolenkalk en kolenzandsteen zijn verhard. — De fosfielen van het kolengebergte leeren ons, dat er toen ter tijde in hoofdzaak sporeplanten groeiden,varens, wolfsklauwen en paardestaarten, even groot vaak als onze eiken en dennen. Reusachtige hagedisachtige dieren zwommen in de poelen en kropen rond in de vreemdsoortige wouden. In het ondiepe, deels stilstaande water, leefden en stierven de planten in ontzaglijk groote hoeveelheid. Evenals dat thans nog in onze venen gebeurt, verrotte het afgestorven plantenmateriaal slechts gedeeltelijk en wat wij nu als steenkoollagen in den bodem terug vinden, zijn de verkoolde en ineengeperste plantenresten uit dien verren voortijd. De kracht der zonnestralen werd door de wonderlijke steenkoolplanten opgenomen, omgezet en bewaard tot op den huidigen dag. En zoo kunnen we ons koesteren met zeer oude zonnewarmte, die de steenkolen weer vrij laten in onze kachels. Dat er onberekenbare tijden en onmeetbare krachten noodig zijn geweest om de steenkolen zoo diep in de aarde te begraven, behoeft geen b«toog. C. J. M. Sm --- Korte Mededeelingen. — Te Deventer is de sigarenfabriek der firma Leurink door onbekende oorzaak geheel afgebrand. Versekermg dekt de schade. — Voor de vacante betrekking van hoofd der openbare lagere school te Ellecom hebben zich 112 sollicitanten opgegeven. — Te Zaandam werd Zaterdag op slooten nog schaatsen gereden. — Een arbeider van de mijn Willem Sophia schopte te Kerkrade ondergronds een paard zoodanig tegen den buik, dat het dier dood neer viel. De dierenbeul werd onmiddelijk ontslagen en kreeg een proces-verbaal op den koop toe. — Te Amsterdam bedraagt het aantal woningen in aanbouw 7172. In totaal stonden op 1 Maart 13110 woningzoekende gezinnen bij de Woningbeurs ingeschreven. Het aantal woningen op 1 Febr. j.l. aanwezig bedroeg 165814. 1 — Donderdagmiddag werd niej. S. te Ede, op den Lunterschenweg aangerand door zeke. ren een oudo te', edé van de poli ie. De aanrander greep haar bij de;keep en beroofde haar van haar beurs. Toen niénschen kwamen opdagen koos hij het hazenpad. Hij werd door de politie opgespoord en in arrest gesteld. — De 46-jarige ongehuwde J. V., heeft in een vlaag van waarzin bij zijn zwager B. te Mill, 9 ruiten stukgeslagen en zich daarmee aan den rechterpols een ernstige verwonding toegebracht. Hevig bloedend werd hij in zijh schuur gevonden. Kort daarna is hij door bloedverlies overleden. — In de heide te Wort-Rhcden is een man aangetroffen, die in vergevorderden staat van uitputting verkeerde, doordal hij al een paar dagen en nachten, verstoken van voedsel, in de koude had doorgebracht. Bij nader onderzoek bleek hij een 40.jarig persoon uit Rheden te Zijn, die al eenige dagen werd vermist. Hij is ter voorloopige verpleging in het Ziekenhuis opgenomen. — De lengte onzer grootste bruggen is als volgt: die aan den Moerdijk is 1443 M. lang, bij Zaltbommel 549.2 M„ bij Fiedel 700.5 M„ bij Culemborg 656.5 M„ bij Nijmegen 535.8 M., bij Rhenen 518 M., bij Zwolle 496 M„ bij Arnhem 465 M., de Maas. brug te Rotterdam 391.2 M., bij Heusden 344.6 M„ bij Ravesteijn 338 M., bij Dordrecht 305 M. en 2 draaibruggen, bij Zutpheti 294 M. en bij Venlo 214 M. — Het slachtoffer van den moord te Hei. voirt is gebleken te zijn de 81-jarige opzichter der gemeentebosschen F.. Brekelmans. Als vermoedelijke dader is_ aangehouden en naar den Bosch overgebracht dc 31-jarige landbouwer H. B. uit Vlijmen?- De oorz'aak" van den doodslag schdjnt te zoeken te zijn in een ruzie over het kappen van hout. De aangehoudene kwam z'elf in een café vertellen dat er een Ijjk in het bosch lag1. — Bij de recherche' te Heerlen was iets uitgelekt omtrent een poging tot kindermoord, welke eenigen tijd geleden zou hebben plaats gehad. Een onderzoek werd ingesteld met het resultaat, dat aan het licht kwam, dat Zekere P. H. V. D„ 26 jaar, die een 2-tal kinderen had van resp. 1 en 2 jaar oud, in 1922 en '23 getracht heeft deze kind-eren door middel van verstikking van het leven te l>crooven, wat echter is mislukt. Een der kinderen is inmiddels aan hersenvliesontsteking overleden. D., die bekende, werd gearresteerd en im Maastricht in het huis van bewaring opgesloten. --- BINNENLAND. Bevestiging van vervallen jachtakten. Met dc inwerkingtreding op i Maart j.l. van de nieuwe Jachtwet zijn dc loopende jachtakten (voor den dienst 1923—'24) van rechtswege vervallen. Wij maken belanghebbenden er evenwel attent op dat die akten tot den vervaldag kunnen worden bevestigd door den Burgemeester hunner woonplaats. --- Bescherming der Nederlandsche Nijverheid. Volgens dc Rijkscommissie Werkverruiming wordt veel meer dan vroeger aandacht besteed aan het Nederlandsch fabrikaat. Toch komt het nog herhaaldelijk voor, naar de Commissie meent, dat, hetzij uit gewoonte, hetzij door onwetendheid of misverstand, soms ook zonder ecnig verklaarbaar motief orders in het buitenland worden geplaatst, welke zoo al niet geheel dan toch voor een groot gedeelte door de Nederlandsche Nijverheid hadden kunnen worden uitgevoerd. Dc heerschende werkloosheid wordt hierdoor veelal noodeloos vergroot. De Minister van Binnenlandsche Zaken en Landbouw is van meening, dat het aanbeveling verdient met tot plaatsing van een order bij onderhandschc aanbesteding in het buitenland over te gaan, dan nadat met de Commissie in overleg is getreden, opdat deze zich kunnen vergewissen omtrent hetgeen ten behoeve van de Nederlandsche Industrie zou kunnen worden verricht, weshalve Zijne Excellentie tot betrokken autoriteiten de uitnóodiging heeft gericht geen orders in het buitenland te plaatsen, alvorens dc Rijkscommissie Werkverruiming is gehoord. --- De oorzaken der duurte. Prof. mr. M. W. F. Treub heeft Zaterdagmiddag te Rotterdam voor de Ver. van Ned. Accountants een rede gehouden over „de oorzaken van de tegenwoordige duurte en de consequenties daarvan voor de organisatie der bedrijven." Nadat spr. 't verloop der prij«cijfers in ons land had nagegaan (in 1918 werd het hoogste bereikt: 392 tegen 100 in 1913, en thans is dit gedaald tot 153) trok spr. eenige conclusies. Dat de goud- en muntpolitiek van Nederland gezond zijn gebleken. Had men destijds bij de Nederl. Bank het' goud afgegeven, dan zou de toestand minder goed zijn. Het idee, dat men zich in België ai Frankrijk daartegen moet wapenen door prijsgeven van de vrijhandelspolitiek, acht spr. onjuist. Spr.. wees nu de oorzaken aan van de heerschende kapitaal-schaars.chte .tn méende;'dat al zal niemand zeggen,-dat Nederland staat aan den rand van den afgrond, men toch de uiterste zuinigheid zal moeten betrachten, anders gaat ons land . „naar de haaien". Spr. was van meening, dat, naast de grootste zuinigheid bij staats- en gemeentefinanciën beter is eenige ambtenaren „op te ruimen", dan lager salaris in te voeren. Spr. wees daarna op het gelukkig verschijnsel, dat onze uitvoer relatief veel sterker vooruit gaat dan onze invoer. Welke consequenties moet men nu trekken uit de tegenwoordige duurte? vroeg spr. We' zijn 't er over eens, dat om te cocurreeren op de wereldmarkt, de productie-kosten moeten verminderen. Spr. wil het niet hebben over den eisch tot opheffing van den 8-urendag en loonsdaling. Men zoeke 't in dc goede organisatie: men make do fabrieken tot centra van toegepaste wetenschap. --- De salarissen van het Rijkspersoneel. Naar verluidt, heeft de Min. van Binnenlandsche zaken een schrijven gezonden aan dc ambtenaren-organisaties over de ten aanzien van de rijksambtenaren te treffen maatregelen in verband met de bezuiniging. In dat schrijven wordt o.m. gezegd, dat de herziening van alle bezoldigingsregelingen in dier voege geschiedt, dat van i Jan. '25 af dc totale salarislast met 25 millioeti wordt verminderd. Het ligt in het voornemen om de rijkswerklieden ui't het bezoldigings* besluit te lichten en bij de nieuwe regeling te brengen in 'du toongroepen voor de rijkswerklieden. Bij dc regeering bestaan geen plannen om in dit of in het volgend jaar tot werktijdverlenging over te gaan. Het ligt niet in haar voornemen voor 1 Aug. 1925 opnieuw tot salarisvermindering over te gaan. --- De Iconregeling van het Spoorwegpersoneel. Zaterdag ontvingen de organisaties van liet spoorwegpersoneel een brief van de directie der Nederl. Spoorwegen, waarin wordt vcorgestcld art. 36 uit het R. D. V. krachteloos te maken. Het Dagclijksch Bestuur der Nederlaiuische Vereeuiging, Zaterdagmorgen in vergadering bijeen, heeft volgens het „Volk" besloten een voorstel te doen aan de andere vier spoorweg bonden, t.w. S. Fafaël ,P. C. B < Neutrale Bond en B. A. N. S., om in gemeenschappelijk overleg aan dc leden van die organisaties te adviseeren geen verklaring als door tic directies wordt verlangd om art. 36 uit liet R. D. V. weg te nemen, te teekenen. Wanneer liet personeel niet toestemt in opheffing van dit artikel en dus dc door de Directie gevorderde verklaring niet teelcent, zal daarop ontslag volgen. Het ligt in dc bedoeling van het hoofdbestuur van dc Nederl. Vereeniging tegen het Directiebesluit een demonstratief congres bijeen te roepen. --- Berichten uit de Graafschap. DOETINCHEM. „Luxor”. Het zijn ccn paar bizonder genotvoile en vroolijk-gezellige avondjes geweest, die de Luxor-bioscoop Doetinchein's uitgaand publiek Zaterdag en Zondag heeft bereid, waarvoor de bioscoop-directie haar dank en waardeering vond in een zeer druk bezoek. Beide speeldagen liep Luxor vol en beide dagen ook was haar.succes volkomen, waartoe liet optreden der aangekondigde Volendammer harmonica • irtuosen stellig niet weinig heeft bijgedragen. Dit bleek inderdaad een zeer te waardeereu attractie, want hetgeen dit vijftal te hooren gaf en de manier waarop dit gebeurde, deed bij elk 110. een spontaan applaus in het gebouw opklateren en zoodra werd niet een klomp of pofbroek van dit vroolijke vijftal door het schuifgordijn zichtbaar of aanstonds was het publiek met haar aanmoediging gereed, wat deze vroolijke Fransjes zichtbaar prettig stemde en hun af en toe tot een toegift deed besluiten. ■ En het was geen huppende, kwekkende, bolderende schippersinuziek, doch inderdaad iets zeer moois wat deze begaafde muzikanten te genieten gaven, waarbij wisselende gekleurde lichtglansen van de cabine naar het podium het effect van het geheel nog verhoogden. We gelooven dan ook dat de talrij!;e bezoekers zich de kleine entreée-verhooging voor deze speciale attractie gaarne hebben getroost cn dat zc dc kennirmaking met dit vijftal zeer zeker gaarne nog eens zullen hernieuwen. Behalve ccliter de vroolijke kunst van bovengenoemd vijftal waren ook de zeer amusante bijfilms wel in staat de goed-lachsche stemming der aanwezigen te bestendigen. Speciaal Tessy met haar wonderbaarlijk spuitje had voortdurend dc lachers op haar hand en wist meer dan eens een gierlach in de zaal te verwekken. Tot slot werd een treffend mooie, zesdeelige hoofdfilm gegeven, die uitmuntte niet enkel door bizonder mooi spel der vertolkers, maar bovenal ook door de zeer scherpe uitbeelding van de vele prachtvolle tafereelen en de aantrekkelijke cnscennecring van het geheel. Summa summarum: een zeer welverzorgd programma, dat de extra drukke toeloop alleszins rechtvaardigde. ---