SOETSJAU GEVALLEN. Bloedige tooneelen in de nauwe straten der oude stad. — Provinciale troepen verdedigen het belangrijke knooppunt. — De keurtroepen van Tsjang Kai Sjek ook verslagen? — Wat de Japanners thans beheerschen. De Fransch — Italiaansche besprekingen vorderen slecht. — Spaansche kwestie belangrijkste hindernis. — Engeland treedt bemiddelend op. • ' — Wat de grootste partij in" Tsjecho-Slowakije wil. — Spaak, de Belgische premier krijgt in Kamer en Senaat een groote meerderheid. DE ongerustheid, welke in Chineesche kringen te Hankau tot uiting werd gebracht over de macht der Japansche artillerie, Is wel gegrond gebleken. Want sneller, dan iemand had kunnen verwachten, is Soetsjau, het belangrijke knooppunt van spoorwegen, tot een puinhoop ineengeschoten door de kanonnen der Japanners, die er tevens voor zorgden, dat de stad binnen enkele uren tot één bloedige slachtplaats werd, waarby ontelbare Chineezen in de straten der stad sneuvelden De berichten, welke in den loop van Woensdag binnenkwamen, deden geenszins verwachten, dat de str\jd zoo spoedig beslecht zou zijn. De Chineesche militaire leiders deelden n.l. mede, dat de bedreiging van den Loenghaispoorweg niet zoo ernstig was als van Japansche zijde werd voorgesteld en zelfs werd daarbij gewag gemaakt van krachtige aanvallen der Chineezen. Hoe spoedig zou blijken, dat dit slechts grootspraak was geweest. Want luttele uren later |kwamen reeds de eerste berichten óver de aanvallen der Japanners op Soetsjau. Volgens, mededeelingen uit Sjanghai verdedigden de Chineezen, in totaal naar schatting 250.000 man, iedere duimbreed gronds met de uiterste hardnekkigheid. De stad geleek toen gedeeltelijk één vlammenzee, waarboven zwermen vliegers hun sinister werk verrichtten. De Chineezen, welke de stad toen verdedigden, bestonden in hoofdzaak uit provinciale troepen, daar de divisies van het centrale leger reeds waren teruggetrokken in de richting van Kweiteh. Toen werd reeds spoedig duidelijk, dat de achtergebleven Chineezen slechts door hun massa de Japanners moesten trachten te weerstaan. Men kan begrijpen, welk lot deze slecht bewapende horden beschoren was. Zoowel uit het Noorden als uit het Zuiden naderden de Japanners en den Chineezen bleef niets over dan zich tot den laatsten ademtocht te verzetten. Donderdagmorgen trokken de Japanners de stad binnen, welke tot een groote puinhoop is geworden en waarvan de straten bezaaid lagen met lijken en stervende Chineezen. Overal woedden branden, hetgeen de wreedheid der slachting nog sterker deed uitkomen. Afdeelingen Japanners zouden de muren van de oude stad allereerst zijn binnengedrongen en van daaruit de zuiveringsactie zijn begonnen. Overal verdedigden zich de Chineezen in de nauwe straten met den moed der wanhoop, doch volgens berichten uit Tokio was tegen het middaguur de strijd gestreden en was geheel Soetsjau in handen der aanvallers. Toen eenmaal Soetsjau verloren was, zou het front der Chineezen ten Noord-Oosten van deze stad zijn ingestort, waardoor de Japanners in staat waren den grooten waterweg tusschen Hansjoeng en Taiertsjwang over te steken. Behalve om Soetsjau zou ook op andere plaatsen verwoed worden gestreden. Zoo zouden op 200 km ten Westen van Soetsjau in de buurt van Lanfeng, de Chineezen tot het offensief zijn overgegaan om te trachten het front te herstellen. Drie Chineesche divisies, gesteund door- gemotoriseerde afdeelingen, zouden ten Zuid-Oosten van Lanfeng in botsing z\jn gekomen met de Japansche strijdkrachten. Dank zy hevige bombardementen door de Japansche luchtmacht, zouden de Chineezen . ten slotte in Westelijke richting zjjn teruggetrokken. Voorts zouden by Kweitch, ten Westen van Soetsjau, de beste troepen van Tsjang Kai Sjek, met zware verliezen zijn gevlucht. Bij de beoordeeling van deze berichten moet men echter bedenken, dat ze slechts van Japansche zijde worden meegedeeld, zoodat de waarheid hier misschien eenigszins anders is. Reeds is van Chineesche zijde de val van Soetsjau al geheel anders voorgesteld. Feit is echter, dat de oorlog in China door de verovering van Soetsjau in een nieuw stadium is gekomen. De Japanners zijn thans n.1. in het bezit van alle in de richting Noord—Zuid loopende spoorwegen en tevens in het bezit van een kuststrook van Tientsin tot bijna bij Hongkong. Daarmee doet zich de mogelijkheid voor van een vereeniging van de beide autonome regeëringen van Noord- en Midden-China. * * * In de Fransch—Italiaansche besprekingen, waarover men aanvankelijk nogal optimistisch gestemd was, is eenige stagnatie gekomen. Mussolini heeft zich in zijn rede te Genua over de resultaten dezer besprekingen nogal sceptisch uitgelaten en dit gepaard met berichten in de Italiaansche pers, heeft te Parijs nogal beroering gewekt en het optimisme in pessimisme doen verkeeren. Men vreest algemeen, dat de regeling der Spaansche vrijwilligers een onoverkomelijke hinderpaal zal vormen voor het. tot stand komen van een vergeljjk tusschen beide landen. Inderdaad schijnt Mussolini van plan, om Franco weer wat versterking, te zenden en om dit .te Orechtvaardigen, wordt Frankrijk verweten, dat het kalm toelaat, dat groote hoeveelheden wapens en munitie uit Sovjet-Rusland via de Spaansch— Fransche grens het linksche Spanje worden toegevoerd. Ook dit laatste schijnt op waarheid te berusten, en dus kan men niet verwachten, dat gunstige resultaten worden bereikt tusschen twee partijen, welke zoo lijnrecht tegenover elkaar staan. Maar zoolang de Spaansche kwestie niet is geregeld, komt ook het Britsch-Italiaansche accoord niet in gebruik en dus tracht Engeland thans te bemiddelen. Lord Perth, de Britsche ambassadeur te Rome, heeft daartoe reeds een onderhoud gehad met Ciano. Men vreest n.l. in Engelsche Lagerhuiskringen, dat Mussolini, nu'hij ten opzichte van Abessynië door Genève in het gelijk is gesteld, zal trachten oneenigheid te scheppen tusschen Frankrijk en Engeland. Maar Butler, de Engelsche onderstaatssecretaris van Buitenl. Zaken, heeft in het Lagerhuis verklaard, dat daarop geen kans bestaat. Engeland is echter steeds bereid om de toenadering tusschen Frankrijk en Italië in de hand te werken. Naar beweerd wordt, zijn Frankrijk en Engeland tot overeenstemming gekomen in zake het terugtrekken der vrijwilligers uit Spanje en zy zullen thans trachten ook Italië voor hun plannen te winnen. Maar nu Franco's zegetocht in Spanje weer tot stilstand is gekomen, zal Mussolini hierop wel niet zoo willig ingaan. Te Praag heeft de party van Hodza, de sterkste van Tsjccho-Slowakye, de eerste verkiezingsbijeenkomst gehouden, welke door 6000 personen werd De voorzitter der partij, Beran, zeide onder meer: „Wij zullen geen enkel compromis met de communisten sluiten, maar wij moeten ons op eerlijke en moedige wyze verstaan met de Duitschers en de minderheden. Die toenadering moet het werk van iedere coalitie zijn. Maar terwijl wy daarnaar streven, moeten wy er voor waken, dat de orde en de rust gehandhaafd blyven". Ten aanzien van de buitenlandsche politiek zeide Beran: '„Wij moeten spreken met Duitschland.V Polen en Hongarije, terwijl wy trouw blijven aan Frankrijk en Engeland. Wij moeten verder toenadering tot Italië zoeken. Het is verder tijd, dat we een vertegenwoordiger bij generaal Franco benoemen. De betrekkingen met Portugal móeten weer normaal worden: deze door ons begane fout moet zoo spoedig mogelijk hersteld worden". Spaak, de jeugdige premier in België, heeft èn door de wijze, waarop hij zijn kabinet heeft gevormd èn door den inhoud van zijn regeeringsverklaring vertrouwen weten te wekken. Dat vertrouwen is nog versterkt door de wijze, waarop hij, na de debatten in de Kamer, de oppositie heeft beantwoord. Hij zeide daarbij 0.m.: „De door mij afgelegde verklaring is de verklaring, die het land verwachtte. Zij zal my een behoorlijke meerderheid geven. Het bew\js daarvoor zie ik in de motie van vertrouwen, die is ingediend en die ik aanvaard. „De regeering zal onder leiding van een socialist staan, want ik maak er aanspraak op socialist te zijn. Ik wil en ik streef naar een betere wereld, waarin de verdienste zal triumfeeren. Door zoo te spreken, komt het rnjj voor. dat ik uitdrukking geef aan de beste manier om Christen te zijn. Ik geloof niet in een klassenstrijd. Ik geloof, dat er tegenstellingen zyn tusschen de enkelingen, ik geloof echter, dat er meer zaken zijn, die hen vereenigen, dan dingen, die hen scheiden. Ik geloof, dat wtf meer verdeeld zijn door wat w\j zeggen, dan door wat wij denken en ik denk, dat de eenig mogelijke regeering een nationale regeering. is. „Et denk, dat wy te ver af staan van de openbare meening. Ik ben ook voornemens terug te keeren tot de grondwettige waarheid, niet om een autoritaire democratie in het leven te roepen, maar ten behoeve van een democratie, waarin ieder zal weten verantwoordelijk te zijn, voor wat hij doet of zegt. Wö willen, dat het volk zijn leiders kiest en dat deze optreden en dat de leiders beoordeeld worden door het volk in zijn vertegenwoordigers. „De regeering vraagt de Kamer niets anders dan een afwachtend vertrouwen, want zij wil de controle der Kamer op alles, wat zij zal doen. Zij wil echter een loyale, evenwichtige controle". Dat de premier zich niet vergiste, toen hij sprak over een behoorlijke meerderheid, bewees de uitslag der stemming, welke hem een meerderheid gaf van 132 tegen 38 stemmen en 15 stemmen blanco. Ook de Senaat heeft met 118 stemmen tegen 22 stemmen en 7 blanco aan de regeering- Spaak zijn vertrouwen gegeven. De toekomst zal leeren, of het optimisme gerechtvaardigd is, waarmee men algemeen de werkzaamheden van de regeering-Spaak tegemoet ziet. --- KORTE MEDEDEELINGEN. — Men verneem t, dal de helft der plni. 10.000 Pruisisch*; predikanten, die den eed van trouw aan Hitier moeten afleggen, dezen eed zullen weigeren. — • Hé t onge vé é r'lsoo inwoners tellende plaatsje Persinari in de nabijheid van Mizilin het departement Buzzau (Roemenië) is door een geweldigen brand geheel in de asch gelegd. — Te Bo sko op iahetac h t j a r i g dochtertje van den heer V. bij het naar huis gaan door onbekende oorzaak van de brug, die toegang geeft tot de woning, in de sloot gevallen en verdronken. Naar het Hdbl. uit betrouwbare bron verneemt, ligt het in de bedoeling van den minister van Defensie binnen eenige dagen reeds het commando, van commandant luchtverdediging in het leven te roepen. Generaal-majoor P. W. Best, commandant van de vierde divisie, zou voor deze nieuwe functie in aanmerking komen. --- St. Martinus-Parochie te Megchelen beslaat 75 jaar. — Zondag a.s. zal te Megchelen het 75- jarig bestaan der R.K. Parochie St. Martinus plechtig worden herdacht. Zooals men weet werd dit voor Megchelen zoo gedenkwaardeig feit Woensdag j.l. voorafgegaan door de Consecratie der Kerk door Aartsbisschop van Utrecht, Mgr. Joh. Zwijs- Utrecht en werd Donderdag een Tridium ingezet. Wanneer wij de geschiedenis van het oude Megchelen nagaan, dan blijkt het godsdienstige leven hier zeer oud te zijn. Het behoeft dan ook geen verwondering, dat, toen na de kerkvervolgingen in 1853 de vrijheid 'van godsdienst werd afgekondigd, reeds zeer gauw tot den bouw van een R.K. Kerk werd overgegaan. Helaas mochten de herhaalde pogingen om een eigen parochie te stichten niet gelukken, doch ten slotte heeft de toenmalige Aartsbisschop van Utrecht, Mgh. Joh. Zwijssen moeten zwichten en in 1863 wérd de Parochie Megchelen een feit, door de benoeming van pastoor Hendrikus Hemming, die tot 1876 zijn functie vervulde. Tot zijn opvolger werd benoemd Pastoor Johannes De Haan, die in 1887 werd overgeplaatst naar Achterveld. De derde pastoor, die de Parochie Megchelen diende, was de Zccreerwaarde Heer Gerardus ten Brakc, die in 1890 overleed. Rudolf Johannus Jos. Jer Horst werd daarna als Herder aangewezen, wien in 1919 wegens gezondheidsredenen eervol emeritaat werd verleend. Zijn plaats werd bezet door Pastoor Theod. Christ. Maria van Vilsteren. Onder, zijn pastoraat kwam het vereenigingsleven tot bloei en zoo werden opgericht een afd. van den A.B. T.8., de muziekvercen. St. Cecilia en de R.K. Werkliedenvereniging. Bij zijn 25- en 40- jarig priesterjubileum hebben de parochianen op ondubbelzinnige wijze uiting gegeven aan hun groote dankbaarheid jegens dezen Herder, die veel in het belang der Parochie had gedaan. Het was Pastoor Van Vilsteren, die in 1931 de stoot gaf tot den bouw van een nieuw Kerkgebouw, Een commissie bestaande uit de heeren Th. Snelting, Th. Bramel, O. Essink, H. Kramer, J. Dücking, H. van Lent, H. ter Maat, H. Hakvoort, B, Bockting, H. Wichermann, J. Tervoert en L. Hendriks, werd beiast met de inzameling der gelden. Dat deze commissie haar taak wel heeft begrepen, moge blijken uit het feit, dat in den loop van 1934 met den bouw reeds kon worden begonnen. Pastoor Van Vilsteren heeft zijn levensideaal niet meer mogen verwezenlijken, want in December 1932 was Z. E, door gezondheidsredenen gedwongen emeritaat te vragen. Na zich in Terborg gevestigd te hebben, mocht Pastoor Van Vilsteren nog enkele jaren van zijn rust genieten. Op 21 December 1935 overleed Pastoor Van Vilsteren. Pastoor Hermanus Stefanus Mölder, die tot opvolger werd benoemd, heeft het werk van Pastoor Van Vilsteren met een voortvarendheid, Z. E. eigen, voortgezet en zoo werd onder architectuur van Jos. Sluijmer uit Enschede spoedig begonnen met den bouw eener nieuwe kerk, welke op 31 Maart 1935 plechtig kon worden ingewijd door den toenmaligen Deken van Terborg, den Hoogeerwaarden Heer Derksen. De geschiedenis der Parochie Megchelen geeft reden tot groote dankbaarheid en ongetwijfeld zal iedere Parochiaan medewerken aan een waardige herdenking van het 75-jarig jubileum, dat Zondag a.s. kerkelijk zal worden gevierd. Het nieuwe R. K. Kerkgebouw te Megchclcu, dat Wocnsda* j.l. plechtig werd geconsecreerd. Pastoor 11. .S. Möldcr, de tegenwoordige Herder der Parochie Mcgchelcn. --- Zijn er mogelijkheden voor een overdekte veemarkt te Doetinchem? De meening van een tot oordeelen bevoegd autoriteit. — Naar aanleiding van een beschouwing over de Doetinchemsche veemarkt in ona vorig no., waarbü een bekend veehandelaar uit Varsseveld uiteenzette, wat er volgens hem aan „de Deutekomsche mart" nog ontbreekt, n.l. een overkapping van het Marktterrein, ontvingen wij van één der eersten in den lande, die ter zake tot oordeelen bevoegd is, een interessant artikel, hetwelk wij uiteraard met veel genoegen plaatsen. De schrijver, t.w. de Heer Th. Cuiper te Bilthoven, is op het terrein van den veehandel letterlijk en figuurlijk „van alle markten thuis". Van de stichting der monumentale veehallen te Utrecht is hij de geestelijke vader en promotor, terwijl voorts zijn functies als Directeur der Eerste Ned. Slagersvakschool te Utrecht en Secretaris van den Ned. Slagersbond, alsmede die van hoofd-redacteur van het bekende vakblad „De Vee- en Vleeschhandel" hem stempelen tot een tot oordeelen zeer bevoegde. De Heer Cuiper dan schrijft ons: TH. CUIPER, Secr. v. d. Ned. Slagershond, Hoofdredacteur v. d. „Vee- en Vleeschhandel". --- Doetinchem een overdekte veemarkt? Mijnheer de Redacteur, Met groote belangstelling las ik in Uw blad van 18 Mei de beschouwing over de Doetinnhemsehe Veemarkt. De gedachte, daarin ontvouwd, dat de snel groeiende markt „rijp is" voor een meer afdoende huisvesting, n.1. in een markthal, heeft m'n volle sympathie. Inderdaad brengt de ontwikkeling van ons veemarktwezen in ons land mede, dat een veemaHcthal voor een moderne veemarkt hoe langer hoe meer als eisch wordt gesteld. We zouden hier te lande verscheidene veemarkthallen reeds bezitten, ware het niet, dat de bouwkosten de draagkracht van vele gemeenten te boven gaat. omdat de bouwkosten moeilijk zijn terug te vórderen uit een verhooging der marktgelden. ■ 'Dé' veehandelaren en boeren waardeeren een overdekte markt wel, maar om er b.v. het dubbele marktgeld voor ovei te hebben, zoo groot is hun enthousiasme toch ook weer niet. Men let op de kleintjes en hoog marktgeld past den veehandel allerminst. Bij de meeste groote veemarkten zullen de onkosten nog wel niet ten volle uit de marktgelden kunnen worden bestreden. Doch t » ' de gemeenten, die veemarkthallen exploiteeren, zooals Utrecht en Den Bosch, moeten jaarlijksch belangrijke bedragen bijpassen, vooral Den Bosch. We meenen, dat het tekort nog een ƒ 15.000 per jaar is. Nu mag men het verlies niet als verloren geld aanrekenen. Immers, de indirecte voordeden, welke een gemeente van een bloeiende veemarkt heeft, zijn niet in nauwkeurige cjjfers te benaderen. Maar de ervaring leert wel, dat de kosten voor markthalbouw niet in verhoogde marktgelden zijn te vinden. Dan moeten bijzondere middelen kunnen vloeien. .Nijmegen b.v. krijgt ƒ 330.000 uit he1 Werkfonds voor stichting van een Veemarkthal, Den Bosch ontvangt ƒ 175.000 voor uitbreiding harer veemarkthallen. Treft men een vergelijking tusschen de beteekenis der veemarkt te Nijmegen en die te Doetinchem, dan is de conclusie gerechtvaardigd, als één der beide Geldersche steden een veemarkthal noodig heeft en verdient, dan is het Doetinche m< — —~ Zou de stad Doetinchem de kosten voor een markthal kunnen vinden uit bijzondere middelen. zooals het Werkfonds, dan is mijn advies: bouw een markthal en Doetinchem zal daarmee èn aan zijn veemarkt ên aan tentoonstellingsgelegenheid de beste 'waarborgen schenken voor een breedere, volle ontplooiing. Als de stad het doet, moet het goed gebeuren. Een overdekte veemarkt door een kap is een onding. Menseh en dier lijden er meer dan op een open markt, door de tocht. Maar een werkelijke markthal zou voor een centrumplaats als Doetinchem een dusdanige aanwinst zijn, dat het de moeite zeker loont, ernstige pogingen te ondernemen er een te verkrijgen met behulp van het Werkfonds. TH. CUIPER. ---