FEUILLETON. HET NOORDERLICHT. 2. „Het kunnen toch zeker geen inboorlingen zijn?" vroeg Meredith. „Als men de zaak van een alledaagsch standpunt beschouwt.. „Dat kun je niet, domoor!,, riep Gaskell uit. „Hoe kan er iets alledaagsch liggen in eene ontdekking als deze? Het is een onverklaarbaar raadsel. En je weet heel goed, dat er op geen duizend mijlen in den omtrek inboorlingen zijn." „Het zou mogelijk'kunnen zijn", hernam .Meredith bedaard, „dat de Research ..." De anderen lachten hem luidkeels uit. De „Research" was drie jaar te voren in de IJszee verloren gegaan en slechts één man, een krankzinnige, was overgebleven om hare geschiedenis te vertellen. Deze voetstappen hadden eene andere beteekenis. „Laat ons deze kleine sporen volgen zoover zij gaan', stelde Ottoway voor en begon daar aanstonds mede. „Het komt mij voor, dat de sneeuw hier een weinig verschoven is. Eén ding is zeker: dit hol moet een uitgang hebben. Weest gereed mijne hand vast te grijpen, als ik verdwijnen mocht." Maar Ottoway verdween niet. Hij beklom de helling, onder het voortgaan naar zijn weg tastende, tot hij bijna boven was. Hier en daar waren kleine vooruitstekende rotsblokken, waarop men den voet kon plaatsen, en een oogenblik later stond hij aan den zoom van den krater. „Het moet een geweldige sneeuwstorm geweest zijn I" riep hij. „Al onze bekende wegwijzers zijn verdwenen. Ik zou niet meer weten waarheen. Komt ook eens kijken!" Ottoway's zwarte gestalte teekende zich duidelijk af tegen den verblindenden achtergrond. < Hij scheen wonderbaar groot, zooals hij daar stond, gelijk aan een standbeeld in die eenzaamheid. Er heerschte eene doodsche stilte, zoodat de beide anderen het bloed in hunne ooren konden hooren kloppen, verteerd als zij werden door den honger. Plotseling werd de stilte verbroken door een scherp gekraak, als het klappen van een zweep en sprong Ottoway met een kreet van pijn in de hoogte. Daarop rolde hij naar omlaag, tot hij aan Gaskell's voeten liggen bleef. „Wat ter wereld was dat ?" vroeg deze. „Een geweer", kermde Ottoway. „Ik zag niet vanwaar het schot kwam, maar het trof mij in den arm. Hij brandt als vuur. Dokter, kom hem eens bekijken." Meredith ontblootte den arm in de geïmproviseerde hut. En inderdaad was er een kogel door het vleezige gedeelte daarvan gegaan, een gaatje achterlatende niet grooter dan een speldenknop, zoodat er feitelijk geen bloedverlies was gevolgd. De kogel zelf was tegen een zilveren tabaksdoos blijven liggen en Meredith bekeek hem 'vol nieuwsgierigheid. „Het liep niet ernstig af", zeide hij, „maar je bent den dans gelukkig ontkomen. Dit is niets anders dan een Mauser-kogel! De een of andere nabob der streek houdt er hier een landgoe'd op na,_ waar alles naar de laatste eischen des tijds schijnt te zijn ingericht. De hermiet der ijswereld schiet zijn wild neer met het nieuwste model patronen voor kleine vuurwapenen." „En hijzelf moet een moordzuchtige ellendeling zijn!" riep Gaskell. „Ben je wel zeker dat het een „hij" is, beste kerel?" vroeg Meredith op zijn bedaarden toon. „Je zult toch niet meenen dat wij hier eene kolonie van beschaafde menschen hebben? Is het niet mogelijk, dat de scherpschutter, die Ottoway bijna van de aarde wegnam, de dame is, wier voetspoor ik in de sneeuw ontdekte?" Gaskell begon te fluiten. Dit denkbeeld was nog niet bij hem opgekomen en toch was het niet onmogelijk dat Meredith gelijk had; maar die theorie zou het onverklaarbare geheim nog slechts ondoorgrondelijker maken. Intusschen, wie ook de onbekende mocht zijn, het leed geen twijfel of die persoon was van al het noodige cn dus zeer zeker ook van voedsel voorzien. „Ik moet het vraadsel oplossen, al schiet ik er pok het leven bij in", mompelde Gaskell tusschen de tanden. „Het is nog beter vechtende te sterven dan van honger. Wij moeten ons hier verbergen tot het donker wordt en dan op onderzoek uitgaan. Wij1 zijn drie stevige lieden cn kennen thans den uitweg uit onze kooi. Komt, wij moeten ons onmiddellijk gaan verschuilen, als wij niet willen dat ons nog wat ergcrs overkomt." Er viel inderdaad niets anders te doen. De uren kropen langzaam en pijnlijk voorbij; slechts nu en dan poogden zij hun honger te verdrijven door het kauwen van tabak, maar ook daarvan bezaten zy slechts een geringen voorraad en hoe later op den dag het werd, hoe minder spraakzaam zij werden. Meredith alleen had nog gaarne geredeneerd, doch de beide aanderen legden hem het stilzwijgen op, zoodat de geleerde man eindigde met in te slapen, tusschen twee honden in, en ook zijne tochtgenooten dommelden. Het was Gaskell, die tegen het vallen van de duisternis de anderen wekte. In zij nu oogen glc eide een somber vuur en zijne wangen vertoonden twee roode plekken. Hij had zich voorgenomen ditmaal te slagen of te sterven. Het vroor hard toen het drietal de slede uitkroop; de lucht was helder genoeg om hun den weg aan te toonen, waarlangs Ottoway dien dag naar boven geklauterd was. Spoedig bevonden zij zich aan den mond van den krater. „Zachtjes!" fluisterde Gaskell, toen hij de sneeuw onder hunne voeten hoorde kraken. „Wij hebben den noodigen tijd. Maar kijkt eens! Als mijne oogen mij niet bedriegen, zie ik hier nog meer voetsporen, leidende naar dat zonderlinge hoogtctje daarginds. Hier is ook een robbenhol. Wij moeten dicht bij het water zijn. Wat is dat?" In de verte weerklonk duidelijk eene mooie melodie. Ottoway bleef stilstaan en had moeite niet te lachen en te weenen. „Herken jelui dat?" riep hij uit. „Ik wil voor het overige mijner levensdagen op water en brood leven, als het niet een der Impromptu's van Chopin is, op een vleugelstuk gespeeld!" Gaskell cn Ottoway blikten elkander verontrust aan. Beiden hadden meermalen gehoord van den zonderlingen vorm van waanzin, die zich meester maakt van lieden, wier oog langen tijd niets anders gezien heeft dan sneeuw. Men had Gaskell zelfs verteld, dat deze soms gelijktijdig verscheidene personen aangrijpt. En eene piano hier, was iets te onmogelijks om geen zinsbegoocheling te zijn. Alleen ,de practische Meredith bleef onverstoorbaar. „Een piano, natuurlijk", zeide hij rustig, „zeer waarschijnlijk een vleugelstuk; een der bastonen is ook zeer ontstemd." Thans barstte Ottoway ïn een zenuwachtigen lach los en het' deed Gaskell goed zijn vriend bij de schouders te kunnen vatten en hem driftig te schudden. „Domoor I" hijgde hij. „Wij gaan geen muziekavondje bijwonen. Er dreigt hier gevaar, zooals dat schot van heden morgen je hadt moeten zeggen." „Op mijn woord, ik kon die lachbui niet bedwingen", fluisterde Ottoway berouwvol. „Er ligt iets zoo spookachtig komieks in de zaak. Ik ken een meisje, dat die Impromptu in F speelt, en ik dacht aan de woning harer moeder... de warmte, het licht en... het souper." „O! ik begrijp je", kreunde Gaskell, maar, in 's hemelsnaam, lach zoo niet meer!" „Waar jammert gij beiden toch over?" vroeg Meredith. „Het is zeer zonderling, maar de piano blijft een feit en de verklaring daarvan zal wel heel eenvoudig zijn. Waar piano's te vinden zijn, vindt men ook voedsel en licht. De klank schijnt te komen van het middelpunt der sneeuwhoogte waar wij op staan." „Lieve deugd! Zelfs hij dient nog tot iets!" bromde Ottoway. „Wij moeten ons onderzoek voortzetten; maar het is een geval voor „festina lente", of wel de eerste welkomstgroet zal een geweerkogel zijn. Komaan, vooruit!" Maar liunne verkenning leidde tot niets, ofschoon de muziek nog altijd aanhield en zelfs tot Handel's Largo en daarna tot eene Etude van Liszt overging. Geen der drie mannen ontdekte iets van de geheimzinnige speelster. „Wat zijn wij toch dwaas!" riep Meredith uit. „Laat ons een der honden doen zoeken!" Zonderling genoeg had geen hunner daaraan nog gedacht. Een der honden werd gehaald en aan zijn halsband bij een der sporen gebracht. Het hongerige dier rook blijkbaar voedsel, want het begon te janken en te krabben aan wat een snecuwmuur scheen. Ten slotte vertoonde zich daaronder iets zwarts, dat eindelijk bleek de deur eener kajuit te zijn. „Best dier!" zeide Gaskell met een liefkoozing. „Breng hem weg en geef hem een hondenbeschuit, Meredith. Wij zullen nu maar voor inbrekers spelen. De beschaving maakt vorderingen aan den Noordpool! Maar.doe zoo zachtjes mogelijk." I De deur was volstrekt niet afgesloten; men behoefde den knop slechts om te draaien. Daarbinnen was een donkere gang, rwaar eene weldadige warmte heerschte. Een meer prozaïsche, maar niet minder verleidelijke geur kwam de mannen tegemoet. „Voedsell" zeide Ottoway opgetogen. „Warme soep! Groenten! Wij zijn door een achterdeur den Hof van Eden binnengedrongen. Nu pas voel ik half dol van den honger te zijn. Wij moeten er op los." Ook de anderen hadden hetzelfde gevoel, maar Gaskell was verstandig genoeg hen tegen te houden en hen te dwingen onhoorbaar met hem door te sluipen, tot Meredith hunne aanwezigheid bijna verried door te struikelen tegen een scheepsladder. „Het is een vaartuig, dat in de sneeuw vast geraakt is", fluisterde Gaskell, ~al blijft het ook een raadsel welk schip.. „Natuurlijk dat waarvan ik je vertelde", prevelde JVleredith, „het is de „Research", daar durf ik op zweren. Nu zullen wij zien wat ons te wachten staat." Hij stond aan den voet der ladder, in de richting der longroom kijkende. Er brandde daar licht en men kon alles nu vrij duidelijk onderscheiden. Zwijgend wees Meredith op een reddingboei, die in witte letters het opschrift: „Research 1901" droeg. Het verhaal van den armen versuften matroos, die naar Greenock was teruggekeerd, bleek waar te zijn. Plotseling hield de muziek in de longroom op en werd eene deur daar tegenover geopend. Eene vrouwenstem riep dat alles gereed was. „En wij ook", bromde Ottoway, „lieve Hemel 1 wij ook. Eene lieve stem, bij mijne ziel!" Het was inderdaad eene zeer welluidende, beschaafde stem. Daarop vertoonde zich eene gedaante op den drempel, die van een mooi, gedeeltelijk in pelzen gekleed meisje. Zij droeg het haar in een vlecht op den rug, wat haar iets zeer jeugdigs verleende. Na een verblijf van langer dan een jaar in die witte eenzaamheid, was de aanblik eener vrouw op zichzelf reeds een aangrijpend iets. „Kom je niet, May?" riep het meisje. „Alles is klaar." May antwoordde op een afstand, dat zij aanstonds kwam. Men de piano dichtslaan en daarna lichte voetstappen. In de 'verte lachte iemand op eene wijze, die een wanklank scheen in deze vriendelijke omgeving. Het eerste meisje schrikte op en slaakte een zachten kreet van vrees. Zij scheen ineen te krimpen. „01 May, is hij weer woedend van avond?" vroeg zij, toen hare gezellin zich vertoonde. „Wat hebben wij toch gedaan, om zoo gestraft te worden ? Een vreeselijke gevangenis, waar wij spoedig in zullen moeten verhongeren. Kindlief ..." (Wordt vervolgd.) --- KERKNIEUWS. GEEEF. KERKEN. De Baarn is beroepen ds. J. G. Jlerjnen, te Vlaardingèn. — De provinciale synode der Geref. kerken in Noord-llolland zal op Donderdag 27 Juni te Amsterdam worden gehouden. PREDIKBEURTEN op ZONDAG 2 JUNI 1907. Hilversum. Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur da. N. P. E. G. van Uchelen; 'sav. 5 uur ds. J. W. 11. Kalkman. Gebouw „Salem", Kleine Drift voorin. 10 uur de heer J. Valk,' Godsdienstonderwijzer, 's Middags 12.16 uur Zondagsschool. Evangelisatie, Alb. Perkstraat, voorm. hall 11 ds. J. A. van Leeuwen, van Bloemendaall Maandelyksche collecte voor onderhoud vao het gebouw. Doopsgezinde gemeente voorm. 10 uur ds. F. Dijkema. Geref. kerk, Havenstraat, voorm. 10 uur ds. H. Buitenhuis, van Vreeswijk; 'sav. 5 uur dr. S. O. Los. Geref. kerk, Torenlaan, voorm. 10 uur dr. S. O. Los; 's avonds 5 uur ds. H. Buitenhuis, van Vreeswijk. ..EvangeHsatiegebouw*', Laarderweg, voorm. 10 uur ds. A. P. Lanting, emeritus predikant te Bussum; 's avonds geen dienst. Chri3t. Geref. gemeente, Spijslokaal Melkpad, voorm. 10 uur en 's avonds 5 uur Godsdienstoefening. Evangelische Gemeente, Zadelstraat, voorm. 10 uur en 'sav. 7 uur de heer G. Boogaard, van Culemborg. In beide samenkomsten extra maandelijksche collecte. 's Avonds 6 uur Bidstond. Woensdagavond 8 uur Bidstond. Lokaal „Eben-Haëzer", Noordsche Boschje, Zondagmiddag 3 uur Samenkomst: mejonkvr. 11. Hartsen. Hersteld Apostolische Zendingsgemeente, Violenstraat 76, voorm. 10 uur en 's av. 5 uur de heer G. Schuitemaker. Bussiim. Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur dsL J. W. H. Kalkman, van Hilversum; 'sav. G uur ds. A. Luteijn, van Benthuizen, H. Doop. Nederl. Protestantenbond voorm. half 11 ds. P. Oosterbaan, van Uithuizen. Luthersche kerk, voormiddags half 11 ds. Joh. Stelwag, van Groede. Geref. kerk voorm. half 10 en 'sav. half 6 ds. G. van Setten Jr. Chr. Geref. kerk voorm. 9.45 en 's avonds 5 uur Godsdienstoefening. Maandagavond 7.45 uur ds. 11. Janssen, van Leiden. ! Naarden. Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur ds. J. C. Voorduin. Evangelisatie ten bate der Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur en 's nam. 3 uur de heer M. L. Frankena. Geref. kerk voorm. half 10 en 'b avonds 6 uur ds. A. Steijling. Muiderberg. Ned. Herv kerk voorm. half 10 ds. H. W. Lieftinck, 11. Doop. Mnidcn. Ned. Herv. kerk voorm. half 10 en 's avonds 6 uur ds. K. P. Datema. Wcesp. Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur ds. J. G. Steenbeek, 's avonds 6 uur ds. S. Dijkstra. Laren. Ned. Herv. kerk, voorm. 10 aar ds. A. W. Ilötte, 11. Doop. Nam. 2 uur Bijeenkomst voor kinderen. Margarethaschool. Ned. Protestantenbond geen dienst. Huizen. Wed. rierv. kern voorm. half 10 ds. A. Luteijn, van Benthuizen; 's nam. half 3 ds. G. H. Beekenkamp, H. Doop. Geref. kerk voorm. 9.45 uur en nam. 3 uur ds. A. Boorda, van Nieuwe-Pekela. > 's (iraveland. Ned. Herv. kerk voorm. half 10 en 's av. 6 uur ds. G. van Wolfswinkel. Geref. kerk voorm. hall 10 en 'a avond» 6 uur ds. O. J. Geerling. Kortenhoef. Ned. Herv. kerk voorm. half 10 (H. Doop) en 'sav. 6 uur ds. J. van Bruggen. Aukeveen. Ned. Herv. kerk voorm. half 10 ds. J. F. Lijsen. Nederhorst den Berg. Ned. Herv. kerk voorm. half 10 ds. J. 'J. van Noort, van Amsterdam. Geref. kerk voorm. half 10 en 'sav. 6 uur de heer 11. A. van der Munnik, student aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Nienw-Loosdrecht. Ned. Herv. kerk v.m. half 10 en 's av. 6 uur dr. G. Vellenga. Geref. kerk voorm. 10 uur én 'sav. b aur Leesdienst. Ond-Loosdreclit. Ned. Herv. kerk voorm. half. 10 ds. W. H. Stegenga. Geref. kerk voorm. half 10 en 'sav. 6 uur da. A. P. Lanting. Baarn. Ned. Herv. kerk voorm. 10 uur en 'b avonds 6 uur dr. EL H. Meulenbelt. Ned. Protestantenbond voormiddags half 11 Prof. 11. Y. Groenewegen, van Leiden. Geref. kerk, Oude LtrechUche weg, voorm. 10 uur en 'sav. 6 uur ds. A. Bolwijn, van Nieuw-Loosdrecht. Chr. Geref. kerk, Nassaulaan, voorm. 10 uur en 'sav. 6 uur Leesdienst. Soest. Ned. Herv. kerk voorm. 10 aur en 'sav. 6 uur ds. D. P. Brans. Eemnes-Buiten. Ned. Herv. kerk voorm. lialf 10 en 'sav. 6 uur ds. A. ten Have. Kemnes-Binnen. Ned. Herv. terk voorm. 10 uur en 's nam. 2 uur ds. H. H. IJnzonides. --- R.-K. KERKBERICHTEN. Van 1 tot en met 8 Juni 1907. PAROCHIEKERK VAN DEN 11. VITUS (Emmastraat). Hedenavond 8 uur Lof met Preek. Zondag 's morgens 7 uur en half 9 de H.H. Missen. Voorm. half 11 Hoogmis. Nam. half 3 Cathechismus. Nam. half 4 Vespers. 's Avonds 7 uur plechtig Lof met preek tot sluiting van het Triduum. Gedurende de week zjjn de H. H. Missen te 7 uur, 8 uur en half negen. 1 Wegens het octaaf van 11. Sacramentsdag Maandag, Dinsdag, Woensdag en Donderdag 's avonds 7 uur Lof. PAROCHIEKERK VAN O. L. VR. ONB. ONTV. (Naarderetraat). Hedenavond 8 uur Lof met preek. Zondag 's morgens 7 en 9 uur de H.H. Missen. Voorm. half 11 Hoogmis. 's Avonds 7 uur plechtig Lof met preek tot sluiting van het Triduum. Dinsdagmorgen 9 uur gezongen H. dienst ter eere van den H. Antonius en 's avonds 8 uur Lof met rozehoedje en de gebeden der negen Dinsdagen van den H. Antonius. Gedurende de week zijn de H. H. Missen te 7 uur, kwartier voor acht en 9 uur. Wegens het octaaf van H. Sacraentsdag Maandag, Dinsdag, Woensdag en Donderdag 's avonds S uur I>of. Evangelie. De gasten verontschuldigen zich. --- Gemengd Nieuws. — Moord. Te Kaatsheuvel (N.Br.) zijn hij de weduwe P. eenige mannen binnengedrongen, met messen en stokken gewapend. Zij hebben den 18-jarigen zoon 6 messteken in rug en armen toegebracht, met het noodlottig gevolg, dat deze is overleden. Ook een meisje en de weduwe werden ernstig mishandeld. De daders, 6 beruchte personen, zijn in hechtenis genomen. — Verbrand. Te Rijssen is Donderdagavond een vrouw die aan toevallen leed, terwijl zij alleen was, in het vuur gevallen. Toen men haar vond, was het lgk reeds geheel verbrand. — Ben o n g e wo n s c h t legaat. In de kleine gemeente Ouwerkerk (Zeeland) liet een ingezetene, by zijn overlijden een legaat van f 1500 na ten behoeve der gemeente, maar een groot deel der welgestelde ingezetenen der gemeente oordeelt, dat onder de gegeven omstandigheden dat bedrag niet mag aanvaard worden, omdat de behoeftige erfgenamen door de aanvaarding zouden benadeeld worden. De meerderheid van den Raad behandelde een ingekomen bezwaarschrift van tal der dorpsbewoners tegen de aanvaarding en de- erfgenamen zullen 'het bovengenoemde sommetje kunnen halen. — De inbraak te Antwerpen. De hoofddader van den diefstal met braak te Antwerpen, de zich noemende Lagasse, is te Trier in Duitschland aangehouden, zoodat men nu het heele clubje inbrekers van de Pelikaanstraat te Antwerpen in hechtenis heeft. Men speurt nu te Antwerpen naar medeplichtigen en helpers. — Een onaangename positie. Te Cairo in den Amerikaanschen staat Illinois, zouden 40 personen toetreden tot de Baptistengemeente. Terwijl zij zich in de rivier Ohio bevonden om den doop door onderdompeling te ontvangen, stal een dief al hun kleeren, die ze in een barbierswinkel aan den oever gedeponeerd hadden. De stumpers waren genoodzaakt in 't koude water te blijven, tot er voegzame kostumen voor hen waren gehaald, wat hun allen influenza op den hals haalde. - — Een volk van dwergen. Zooals men weet, ontdekte Stanley op zijn reis door het „donkerste Afrika" een volk van dwergen, dat verblijf houdt in de dichte wouden van het Congogebied. Op een tentoonstelling in Earl Court te Londen waren deze week zes van deze dwergen te zien, vier mannen en twee vrouwen, afkomstig uit het Ituria-woud. Zij z\jn van 19 tot 36 jaren oud; de kleinste meet 1,15 de grootste 1,2 meter. Het voedsel van deze inboorlingen uit Centraal-Afrika bestaat uit mais, vruchten, visch en vleesch; zij bereiden hun spijzen op een eigenaardige manier, die ze voor Europeanen minder aantrekkelijk maakt. — Een koffer met griezeligen inhoud. Een tijd geleden kwamen een paar Grieken in een hotel te New-York; zij huurden er een kamer en lieten daar een grooten koffer brengen, die wel geschikt was den eigenaar en bedienden een goeden dunk te geven van de welgesteldheid der gasten. Maar toen deze na een paar dagen verdwenen en in 't geheel niets meer van zich lieten hooren, kreeg de eigenaar van het hotel kwade vermoedens. Hij liet den koffer openen en nu bleek het, dat deze het lijk inhield van een persoon, die naar het onderzoek uitwees, nog levend in zijn enge gevangenis gesloten werd en daar een vreeselijken dood moet gevonden hebben. Het lgk werd herkend als dat van een Armenisch priester, die geheime plannen van revolutionnaire Serviërs verraden had en daarom stellig vermoord werd. — Een gravin en haar hondjes. Te New-York is uit Pargs aangekomen gravin Festetics, samen met haar twee hondjes, 't Eigenaardige is, dat deze dame, die Amerikaansche van geboorte is, de dieren steeds hult in gelijke pakjes als zijzelve draagt, alles volgens de allerlaatste mode. — Een veelbelovende knaap. Woensdag werd voor de Old Bailey, een der Londensche rechtbanken, een zestienjarige knaap veroordeeld tot 10 jaren gevangenisstraf wegens moord. Na afloop van een voetbalwedstrijd was er onder een troep jonge lieden, die nu juist niet de beste reputatie genoten, een twist uitgebroken, weldra ontaardende in een gevecht met stokken en messen. Een van de vechters werd daarbij door een messteek doodelijk getroffen; als dader werd James Ashton aangewezen en hoewel hg beweerde niet eens een mes in zijn bezit te hebben gehad, na het getuigenverhoor schuldig bevonden en tot bovengenoemde straf veroordeeld. — De ontvoering van baron Van H_e cmat r a. Uit Constantinopel wordt d.d. 27 Mei aan de N. R. C." geschreven: Baron Van Heemstra, te Smyrna, wiens ontvoering door een Turksch-Grieksche rooverb,ende uitvoerig in dit blad is bericht, is gelijk eveneens reeds is gemeld, in den avond van Vrijdag op Zaterdag losgelaten, en weibehouden bjj 'de zijnen teruggekeerd. Zijn schoonvader, de heer Wittall, heeft liet losgeld betaald, dat na veel handelen eindelijk op zesduizend pond (f G 6.000) was bepaald; waarlijk een bagatel, als men in aanmerking neemt dat indertijd voor het vrijlaten van den jongen, een beetje zwakhoofdigen Abott, door de Britache regeering vijftien duizend pond is betaald. Natuurlijk zal de heer Wit tal i trachten het gestorte geld op de eene of andere wijze van de Ottomaansclie regeering terugbetaald te krijgen, en, Britsch onderdaan zijnde, daartoe de hulp der vertegenwoordiging van zjjn land inroepen, die dus tegelijkertijd die beide vorderingen op de Turksche schatkist kan doorzetten. Ons gezantschap zal daarbij, zooals vanzelf spreekt, zyn bijstand moeten verleenen voor zoover h.et de ontvoering van baron Van Heemstra betreft. . . Dood g,evonden. Donderdagochtend ■Kregen de buren geen gehoor toen zij klopten aan de woning van de 74-jarige juffrouw J. J. Kruid er, op de tweede verdieping van pand no. os in de Aert van Nesstraat te Rotterdam; • welke juffrouw, die geheel alleen woont, sedert Woensdag niet gezien was. ,De politie werd «r bij gehaald en de deur van de woning, die van binnen gesloten was, geopend. Daar trof men de vrouw aan, dood op den vloer liggende. Geneesheeren, te hulp geroepen, .verklaarden dat zij al eenigen tjjd dood moest zgn en een natuurlijken dood was gestorven. * P -rf11" 'is bevonden een portemonnaie met f 00-jO aan bankbiljetten van f 25. Kennissen of familie heeft de vrouw niet, voor zoover Bekend. — A.le er één schaap over den dam i 5...,. Donderdagmorgen dreef iemand een kudde van 20 schapen te Kingston, Engeland, door .een der straten naar de markt. AJles ging wel, tot een der woldragers, zijn eigen beeld in een groote winkelruit ziende, in de taeening kwam dat daar achter een zgner kameraden was. Een luchtige sprong, en net schaap vloog door de ruit en werd door al de anderen gevolgd. Met klanten, die op dergelijke wijze hun entree deden, had de winkelier natuurlijk weinig op; zij werden spoedig verwijderd en hun acrobatische toer zal ongetwijfeld hun eigenaar duur te staan komen. ---