VAN IJ EN AMSTEL. CXXXV. 1 Mei. — Een kwartdozijn betoogingen. — De rrrevolutionairen op straat...... tusschen de politie. — „Uit het duister van 't verleden daagt de schoone vrijheidszon " onder begeleiding der politie. — Onschuldig genoegen der Syndicalisten. — De modernen dansen om het Meiboompje. — Elck wat wils. — Tweede „Taba"... in aanbouw. — Dat wordt wel wat! Ik ben de leuzen al vergeten, doch aan Meivieringen hadden wij ook dit jaar geen gebrek! Daar waren, om met de grootste groep te beginnen, volgens den rooden dichter Hermans: De werkers, de strijders, De mannen der S. D. A. P.!... Sedert deze regelen werden getoonzet, is ook weer heel wat veranderd! Want er waren veel vrouwen bij, èn meisjes, en gemengd jeugdgezelschap, dat een Meiboompje plantte in het Oosterpark, dansen uitvoerde en bijdroeg tot verhooging der onschuldige feestelijkheid. Met den Amsterdamschen Bestuurdersbond was, als ieder jaar, het socialistische Meifeest georganiseerd. Voor het eerst sedert 1890 ontbrak de groote Meistoet, zes kleine optochten uit verschillende deelen der stad en gaande naar het meetingterrein hebben de groote l?e--tooging vervangen en brachten bezoekers naar de openluchtbijeenkomst, die thans vormde den hoofdschotel van den feestdisch. Slechts hier en daar, ondanks de daarvoor gemaakte reclame, wapperde een onschuldig rood vlaggetje, maar de roode tulpen in het koopsgat waren in trek. Voor het overige was van een Zondagsstemming in de stad weinig te bemerken, de feestvierders gingen op in het gewone doen der groote stad in tegenstelling met het begin dei Meibetooging, toen ze wèl degelijk haar cachet zette op dien eenen dag in het jaar. Als de diamantslijperijen niet waren bevolkt, de bouwwerken stil lagen, de scheepswerven stoomden op halve kracht en dichte scholen arbeidersfamilies, getooid op hun best, naar het hart der stad kwamen om van den dag-uit, te genieten! Wanneer de politiedienaren surveilleerden met den stormband onder den kin en de militairen, door ongemotiveerde overheidsvrees, in de kazernes waren geconsigneerd! Dan bleek wel zeer duidelijk, dat de 1-Meiviering invloed oefende naar verschillende kanten. Ze heeft, in den loop der vier-en-dertig jaren van hare viering haar revolutionair karakter in ons land verloren, en aan het onschuldig genoegen wordt door de overheidsorganen geen stroobreedte in den weg gelegd. Wat getuigt van het gezond verstand dier overheidsvertegenwoordigers! Daar waren, op onzen jongsten Meidag, ook de zich noemende: „Revolutionairen", voor dien eenen dag verzoend in het „Revolutionaire Meicomité". Wie de verslagen van het te Rotterdam gehouden congres van de „Communistische partij gelezen heeft, die niet zooveel honderdtallen leden omvat, als letters in haar naam, weet dat ook het Nationaal Arbeidssecretariaat murw moet worden gemaakt voor de Moscovitische, revolutionaire talctiek. Zelfs zijn daar, op het C. P. H.-congres, harde noten gekraakt over een beschuldiging, getiteld: „De N. A. S.-moet-kapot-politiek". Dit alles was voor één dag vergeten; C. P. H., Nationaal Arbeidssecretariaat, zich noemende Sociaal-Anarchisten, jongelieden op sandalen en reclame-agenten voor flodderdassen, wand-!- den allen: vóór aan den stoet... politie, in den iniddeiuocht, politic, aan het einde politie!... Revolutionaire liederen zingende, onder het oppertoe/cht van...'... politie! Zij zongen, niet onharmonieusch: Uit het duister van 't verleden, Dr.agt de roode vrijheidszon!... ...onder controle van de politie!... Ja, 't gaat héél gemoedelijk toe, zelfs bij de meest revolutionaire Meibetoogingen, in ons goede Amsterdam! Er waren nog andere betoogd ! Toen in het N. A. S. met kleine meerderheid werd besloten vóór aansluiting bij de Communistische Internationale van Moskou, zijn de Syndicalistische elementen, die de onafhankelijkheid dir vakbeweging van iedere politieke partij voorstonden, uit het Nationaal Arbeidssecretariaat getrokken. Zij behooren meer tot het vrij-socialistische deel en ook Kolthek tracht mei zijn miniatuurpartijtje, invloed op deze zuiver syndicalistische elementen te verkrijgen. Het eenige maanden geleden gestichte Ned. Syndicalistische Vakverbond hield eveneens een Mei-ve.gadering op dsn dag, zooals bij de concurrenten, door avondbijeenkomsten gevolgd. Zoo hebben drie richtingen in onze roode arbeidersbeweging zich kunnen uitleven, en alle waren voldaan en schreven zich in hunne bladen de overwinning toe, bij het appèlleeren aan de massa. Nevermind. Wo alles Liebt, kann Carl allein nicht Hassen! En nu alweer een „Taba" in de R. A. I. Ze is nog niet gereed. Toen Zaterdagochtend te elf uur de leider der expositie haar zou openen, bleek het noodzakelijk, dat belangrijk expeiiment een uur te verschuiven, want er was weinig klaar. Het zou geen tentoonstelling zijn, als dit niet kon geconstateerd; doch wat gereer' is, wekt het vermoeden dat het een bezienswaardige expositie wordt. Een inzending van Braziliaansche planters stond voor het uitstallen gereed, de Brazilianen beseffen volkomen het belang van een flinke export; de Braziliaansche gezant bij ons Hof woonde 't inrichten van den stand bij. Het Koloniaal Instituut geeft bekendheid aan Java-tabakken, verschillende firma's in tabaksartikelen laten door nijvere handen hunne „etablissementen" in elkaar timmeren. Het belooft wel wat, ik kom er de volgende week op terug als de schoone verwachtingen niet teleurstellen, waarvoor ik geen vrees koester. Het geheel toch getuigt van den waren ondernemingsgeest die een groot deel van ons volk, gelukkig, nog altijd bezit! OBSERVATOR. Amsterdam, 5 Mei 1924. --- BUSSUM. — Donderdagavond zal in da K. W. school aan da Brinklaan een ontmoeting 'plaats hebben tusschen leden van dj Bussumsche Schermclub en de internationale spelers tï;r afdeeling Utrcch'. van d; K.0.5., die dit jaar naar do olympische spelen bij Partje worden afgevaardigd. He: voornemen bestaat, dit belangwekkend en leerrijk treffen, op te doen: lui>teren door het strijkje van den kader-landstorm-afdeeling. Wij vernamen ernstige klachten over het optreden van dj jeugd in de 'Roemer Visscherlaan, die het terrein der timmerfabriek T)e Drie Gebroeders van de firma Schmid tot hun opcratieterre'.n hebb:n gekozen. Een aantal ruilen is sta: geworpen terwijl het hek eenvoudig word: afgebroken ën het hout weggevoerd. Ook zijn r:ecb gereedstaande timmerwerken op baldadige wijze vernield. . Onze politie zal zeker niet stilzitten 'om aan het misdadig gedoe een einde te maken. --- „Concordia". Omtrent de zomer-exploitatie van „Concordia" alhier kunnen wij mededeelen, dat de zomeravondfeesten dit jaar vermoedelijk op 31 Mei a.s. zullen aanvangen en dat het seizoen, naar vermoed wordt, op 31 Augustus zal eindigen. De dansvloer, waarvan den laatsten tij J zoo druk gebruik wordt gemaakt, zal iets worden vergroot. De muzikale verzorging van de avonden is in handen van het Dubeniks ensemble onder leiding van den vioolvirtuoos Aldo de Santi, te Bussum geen onbekende. De tuin van „Concordia" zal dus dit jaar niet alleen voor Bussum, doch voor het geheele Gooi een aantrekkingskracht vormen. Niet te vergeten valt de groote rozententoonstelling van „Nos Jungunt Rosae", en het 00 Zaterdag 19 Juli a.s. te geven rozenfeest dus in deze periode. Voor het lidmaatschap van „Concordia" kan men zich bij den Directeur opgeven. --- HUIZEN. De Raad d;zer gemeente houdt Donderdag namiddag.; om twee uur eens openbare vergadering ter behandeling van di volgends pumten. . : ■ , 1. Onderzoek geloofsbrief van het nieux binoemde r;aadjlid in de vacature K. Moll. 2. Eeeediging nieuw raadslid. . . 3. Vaststelling notulen van de Raadsvergaderingen van 23 Februari oa 3 'April 1924. Eventuiele op- .of aanmerkingen worden gaar ne van te voren ter Secretarie ingewacht. 4. Ingekomen stukken. 5. Voorziening in vacaturen ir» Raadsmissiën c.d te weten: a. Benoeming van. ce.i lid d;r I'inanciëele Commissie in dj vacature. K. Moll. 1 b. Benoeming van een gedelegeerd; der gemeente in het bestuur d:r Ambachtsteekenschool in dj vacature K. Moll. c. Benoeming van eea lid voor <1; Commissie ad hoe, voor voortgezet ondjfvvijs benoemd djor den Raad in da 'vergadering vat» den isten November 1923 zulks in dj vacature K. Moll. d. Benoeming van ee.i lid voor dj Commissie ad lloc, tot onderzoek Van de werking vaa het Wegenfonds, zul'cs' in dj vacature H. Vas, 6. Voorstel van Burg. en Weth. tot het aanvaarden van enkele stu'cjes grond, voor wegverbreeding. 7. Voorstel van B. en W. om, afwijzend te beschikken op liet verzoek van P. Slokker, om verhooging vatn loon. 8. Voorstel van B. en W. €jt vaststelling van dj financieëele eindregeling;. dïr gemeente en van het Burgerlijk Armbestuur over 1923.' 9. Voorstel van Burg. en We'th. tot het verkenen vaa ere die ten t.w.: a. voor het aanbrengen van eer» centrale verwarming in het Raadhuis, b. voor het bjschikbaarstellen van een prijs, uit te loven op dj djot! de afdjeLLn»' Gooiland van dj Hollandsche Mij. voon Landbouw gevestigd te 'Naarden te orgaslseeren veetentoonstelling. 10. Voorstel van B. en W. tjt nad;re vaststelling van 'de be'looning voor Os schoo'.schooiv maaksters. 11. Voorstel vaa B. en W. om aan H. M. de Koningin te verzoeken, hen te machtigen aan B. Berk alhier, voor zijn hotel ;,Promenade" een vergunning te verleenja tot dj.a verkoop valn sterken dramk ia het klein, boven heit vastgestelde maximum, 'als zijndj een buitengewone inrichting voor maatschappelijk verkeer. 12. Voorstel van B. en W. tot vaststelling van een verordening regelende "de 'heffing van leges tét secretarie. 13. Voorstel van B. èn W. tot vaststelling van een verordening regelend; dj rioolbelasting in deze gemeente. 14. Voorstel van B. en VV. tot onttrekking aan den publieken dienst var» dï stejg, loopende vanaf 'den Plaveenschenweg tegenover D. Doorn, in N.O. richting tjt aan dj Langestraat en voorts vanaf de Langestraat tot aan de Vijfhoekstraat en tot verkoop en ruiling van eer. gedeelte van die stejg. 15. Voorstel van B. en 'W. tot wijziging en opnieuw vaststelling van dj verordening regelende de heffing van keurloonei» ingevolge de Vleeschkeuringswet. ' 16 Vaststelling van de premie cokesbezuiniging voor de ambtenaren en werklied ;i» der Lichtbedrijven over 1923. 17. Behandeling van verschillende belastingaangelegenheden. --- LOOSDRECHT. — Als een staaltje hoe kwaadaardig het mond- en klauwzeer op sommige stallen thans alhier heerscht kan worden medegedeeld, dat bij den veehouder H. een kat met hare twee jongen, die Vrijdagavond na; het melken de emmers hadden uitgelikt. den volgenden morgen dood werden ge-vonden. Vooral mondzeer doet zich hevig voor, zoodat de aangetaste dieren zonder hulp niet kunnen vreten. Enkele veehouders hebben dan ook de aangetaste dieren weder uit het land naar den stal overgebracht. — Door het slippen van zijn rijwiel op de glibberige straat ia D. alhier Zaterdag zóó tegen den grond geslagen, dat hij hevig bloedende zijn weg moest vervolgen. --- BAARN. — Na een langdurige ongesteldheid is Zaterdagmorgen te Bad Oeijnhaujen (Hannover) op 56-jarigen leeftijd overleden di 'iiesr T. C. van Wieringhen Borski, commissaris in effecten alhier.' i De overledene was een algemeen' geziene persoonlijkheid, die in zijn gezonde dagen o.m. als bestuurslid van het lyceum, da plaatselijke schoolcommissie, de maatschappij tot nu: van het algemeen, centrale armenzorg/ ds sociëteit, do zweminrichting, en als lid dar commissie van toezicht op het. middelbaar onderwijs, 'zeer veel en nuttig werfci heeft Verricht. Zijn heengaan word: dia ook it» wijden kring betreurd. De begrafenis zal te Amsterdam plaatj hebben. --- HOOFDSTUK IX. De clowns. Wij haasten ons naar buiten, tusschen de rijen menschen door, die immer staan te wachten bij het uitgaan van een circus, en die door gehelmde politie-agenten op een afstand werden gehouden. Het leek mij koud toe en ik sloeg den avondmantel dichter om mij heen, eventjes rilde ik, de overgang uit het circus, waar een broeiend-warme atmosfeer hing, in de buitenlucht was dan ook wel wat groot. De sterren fonkelden aan den grijzen hemel, de maan kwam van achter een wolk te voorschijn en overgoot den rand met haar zilveren schijnsel. Het was ineens heel stil om ons heen, de muziek van de circus-kapel klonk al van uit de verte. Arthur sloeg een zijstraat in, waarvan aan den eenen kant de gevels der huizen door het maanlicht werden beschenen, terwijl die aan de andere zijde in de schaduw waren gehuld. „Hoe vindt je haar?" vroeg ik. „Interessant, maar canaille", antwoordde Arthur. „Precies mijn meening." „Een gevaarlijke schoonheid." „Waar zou zij dat collier vandaan hebben?" „Het zou mij niets hebben verwonderd, als zij met jouw paarlensnoer was verschenen." „Dat zou zij toch zeker niet gedurfd hebben." „Het is maar bij wijze van spreken." „Bedoel je, dat zij er meer van weet?" „Wie zal 't zeggen." Weer sloegen wij een andere straat in. Arthur scheen, ofschoon hij zich op de kaart georiënteerd had, zoo zeker van den weg, als had hij dezen reeds tal van keeren geloopen. Maar kaartlezen had hij in den oorlog uitstekend geleerd. De maan hadden wij nu in den rug en op het grijze plaveisel voor ons uit onze mis-; vormde schaduwen. „Wanneer begint de maskerade?" fluisterde ik. „Nog even geduld."- Wij liepen nog eenige minuten door, „Hier is het huis, no. 87. Wij zullen even hier den hoek om loopen, dan kan ik mij ir. de schaduw verkleeden." „Wil ik nu je overjas nemen?" „Alsjeblieft!" Ik nam de jas over mijn arm, nadat Arthur uit een der ruime zakken een geruite pet te voorschijn had gehaald. Hij zette die op en trok de klep over zijn oogen, dan zette hij den kraag van zijn colbertje op, terwijl ik mij meester gemaakt had van zijn stroohoed. Arthur stak de handen diep in de zakken van zijn broek, zette een hoogen rug, trok zijn hoofd in de schouders liep met doorgezakte knieën, en niemand zou in dat verloopen type lord Corway; herkend hebben. ~'t Is prachtig," fluisterde ik. „Het is maar beter, dat je hier in de straat blijft wachten, als alles veilig is, zal ik je wel fluiten, do, re, mi, fa, sol. Ben je niet bang?" „Heelcmaal niet," antwoordde ik fier, „ik zou mij schamen als dat het geval was \ „Voor mij behoef je niet ongerust te zijn, ik heb voor alle zekerheid mijn browning meegenomen." Het sloeg elf uur. „Ik moet nu gaan, houd je maar taai, Ann". Een stevige shake-hands en daar stond ik. (Wordt vervolgd),, --- TSJECHO-SLOWAKIJE. — Wéér eens een schandaal. In de gemeenteraadszitting te Praag had de bouw van een gasfabriek reeds herhaaldelijk een punt van heftige debatten uitgemaakt. Voorgesteld was, de bouw op te dragen aan een Fransche firma. Daar vóór waren de Tsjechische nationaal-democraten, daar tegen de Tsjechische sociaal-democraten, de communisten en de Duitsche partijen. Toen het in de laatste zitting tot stemmen zou komen, verliet de oppositie de zaal, waardoor men niet tot de vereischte meerderheid van stemmen kon komen. Reeds was een nieuwe vergadering uitgeschreven, toen plotseling twee directeuren van de maatschappij, die te Praag de Fransche firma in rechten vertegenwoordigde werden gearesteerd; bij een huiszoeking in de magazijnen bleek, dat zij bij den invoer van electrometers geknoeid hadden, door deze gedeeltelijk met lood te vullen, waardoor zij een gewicht kregen, dat hen in een douane-categorie deed vallen waarvoor geringer invoerrecht verschuldigd was. De staat werd op deze wijze gevoelig benadeeld. In verband met deze onverwachte arrestatie is de uitgeschreven vergadering van den gemeenteraad afgelast. De bladen houden zich met dit nieuwe schandaal druk bezig. De gearresteerde directeuren zijn Franschen, naaide N.R.Crt. meldt. — Een protest tegen onteigening. Een dertigtal vreemdelingen die in Tsjecho- Slowakije wonen, en daar grondbezit hebben, voor het meerendeel Duitschers, Hongaren en Oostenrijkers' hebben hij het scheidsgerecht in Den Haag een protest ingetüend tegen de onteigeningen die het departement voor de herzieninq; dor grondverdeeling heeft gelast. Men neemt echter aan, dat het scheidsgerecht zich niet in deze kwestie van inteirnen aard zal willen mengen, en ten hoogste zich er toe zal bepalen, de wenschclijkheid uit te spreken, dat als bar'? voor de bepaling der afkoopsom, de huidige materieele waarde zal dienen, schrijft de N. R. Ct. ENGELAND, --- In Hongkong. Onze Londensche correspondent schrijft: Nu het gansche Britsche rijk zich onder den rook van Londen knus heeft vereenigd is het niet moeilijk meer om van The Strand naar Hongkong te reizen.; het gaat als koek en zonder Cook. Het station in Baker Street — dat is die beroemde straat van wijlen Sherlock Holmes — is gemakkelijk van alle kanten te bereiken; en daar brengt een sneltrein van de „Met" (de Metropolitan Railway) u in een kwartier naar de tentoonstelling. En als ge daar zijt, dan stapt ge in eenige uren het grootste deel van de wereld af. Het echte Hongkong is voor Groot Brittanje „de deur naar het Oosten". Het heeft wonderlijke straten, vol letters, die wij niet kunnen lezen. Een van die straten is bij wijze van spreken verscheept naar Wembley, waar gij nu met wat goeden wil de illusie kunt hebben, dat ge rondkuiert in een hoek van het Oude Hemelsche Rijk. Er zijn open winkels in, vol kleur en mysterieuze opschriften, waarvan de letters ontzag wekken, omdat ge een vaag besef hebt dat Confucius er zich van bediende. Chineesche metaalwerkers, wevers en andere nijveren, op zijden schoenen en in wijde, zwarte gewaden, doen er hun werk van iederen dag of loopen langs u op een manier, welke naar Westersche begrippen op sluipen lijkt. Ja, het verschaft een vreemde gewaarwording het vertrouwde gekrioel van een Westersche wereldstad te verlaten, eenige minuten te reizen en dan aan te komen aan de andere zijde van de wereld, in dat deel van China, dat Brittanje's „Door to the East" is. De Chineezen zijn nog altijd meesters van kleur; dat blijkt ook in deze Hongkongsche straat. En uit de fantastische, kleine winkels komen lichte wolkjes wierook, waarvan de geur den Westerling van zijn stuk brengt en hem in gedachten verplaatst naar dat wijsgeerige Oosten, waar leven, liefde en lach, ofschoon stiller, minder gebonden zijn dan hier. Gij bemerkt het, de winkeliers van Hongkong zijn geboren kooplieden — en het wordt u terstond duidelijk hoe het komt dat de Chineezen in ons Indië de weelderigste auto's en de rijkste begrafenissen houden. Aan het einde van de straat kruipen in een teelthok duizend en meer bleeke zijdewormen uit de eieren; ze groeien er op en spinnen zich in coconnen. En Chineesche meisjes winden en weven er de zijde tot een lap, groot genoeg voor een kleed. Het is de zijde in haar ontwikkelingsstadia, van worm tot kleed. Maar het wonderlijkst van alles is het theehuis, waar ge uit oorlooze kopjes thee drinkt en waar ge strijkmuziek hoort, gespeeld door gele knapen in nette, grijze, Westersche colbertjes, muziek, welke een oogenblik het verlangen in u wakker roept terug te keeren naar The Strand of naar Westersche kusten. Toch, ge blijkt bereid ze te verdragen (de muziek) en uw oogen dronken te kijken aan de gelakte tafeltjes met schitterende, gekleurde vogels, aan de weelde van tinten op de doeken, welke van de stoelen afhangen, aan het gansche geroezemoes van felle tinten, welke het Westen niet kent. En nu ge dan toch in Hongkong zijt wilt ge de gelegenheid aangrijpen aan te zitten aan den disch der Hongkongers en uw deel te nemen van wat zij hebben... ook al hebt ge hun vaders niet gekend. Daar loopt de kleine bediende (het woord „kelner" wil ine niet uit de penj. Zijn robe is roze en gebloemd. Hij heeft „noodles" voor u, die ge kunt eten met uw Westersche vork, indien ge niet opgevoed zijt in het gebruik der stokjes. En zijn gezicht zal ondoorgrondelijk zijn ind:en ge vraagt om vu« gelnestjessoep of gestoofde haaien vinnetjes — en hij zal u opdienen met wijding en handen van fluweel, het een en het ander. Wilt ge weten wat „noodles" zijn, lezer. Ze zijn geen vermicelli en geen macaroni; maar overigens precies als die twee producten van Italiaansche allure. Het uiterlijk van een enkeie noodle herinnert een beetje aan het uiterlijk van een enkele zijdeworm. Het Britsche Rijk, daar onder den rook van Londen, is een wonderlijk gebied. — Gruwel ij ke vondst. De politie te Londen heeft opnieuw een gruwelijke vondst gedaan, welke wellicht in verband zal kunnen worden gebracht met de vondst van een geamputeerd been, hetwelk aan een vrouwenlichaam had toebehoord, op Wimbledon Common. Deze vondst werd, zooals indertijd gemeld, gedaan op Goeden Vrijdag. Sindsdien heeft men een uitgebreid onderzoek ingesteld, hetwelk evenwel niet tot definitieve resultaten leidde. Later deed zich evenwel een andere gebeurtenis voor. In een vestiaire in Waterloo Station werd nl. dezer dagen door een man een handtasch afgegeven. De beambte in de vestiaire merkte op, dat er bloedvlekken op de tasch waren. Hij waarschuwde onmiddellijk Scotland Yard, waarna men voortdurend het oog hield op de bezoekers, die in de vestiaire kwamen. Zondag vervoegde zich aldaar een man, die het re?u voor de bewuste tasch afgaf. Hij werd onmiddellijk gearresteerd en naar Scotland Yard overgebracht. Men ontdekte daar dat de handtasch vrouwenkleeding bevatte, welke met bloed bevlekt was. In verband daarmede vertrokken den zelfden middag eenige detectives naar de bekende badplaats Eastbourne. Mede aan de hand van mededeelingen, welke gedaan waren door de politie van deze plaats, stelde men een onderzoek in in een bungalow (Engelsch landhuisje), welke eenigen tijd geleden bewoond was geweest door een jongen man en een jonge vrouw, wier namen onbekend waren. Het door de politie in deze bungalow ingestelde onderzoek leverde nieuwe lichtpunten op. Men vond opnieuw overblijfselen van een vrouwenlichaam. Op grond hiervan heeft men kunnen vaststellen, dat deze overblijfselen behoord moeten hebben aan het lichaam van een jonge vrouw, dat na den dood in stukken gesneden moet zijn. De bungalow sfaat thans onder poliietoezicht. Men verwacht dat, met de vele belangrijke aanwijzingen, welke de politie nu in handen heeft, belangrijke ontdekkingen zullen worden gedaan. — Het rapport der kolenhandelaars. De kolenhandelaars te Londen hebben de mijneigenaars en Shinwell, den minister van het mijnwezen, een accountantsrapport aangeboden. Hierin wordt medegedeeld, dat de gemiddelde netto-winst over het jaar 1921—1922 9,80 pence per ton en over 1922—1923 9,03 pence per ton bedroeg. De commissie van onderzoek in zake de loonen der mijnwerkers heeft haar slotzitting gehouden. De voorzitter, lord Buckmaster, zegde publicatie van de resultaten van het onderzoek toe, welke de vertegenwoordigers der mijneigenaars verklaarden zoo spoedig mogelijk te zullen aanvaarden. — Botsing tusschen 2 vliegtu ige n. Bij Cambri<%e zijn twee vliegtuigen op duizend voet hoogte op elkaar ingevlogen. Beiden ploften neer en werden vernield. De vlieger-officier Martin, die een vechtvlieg. tuig bestuurde, kwam om. De vlieger-officiec Young, die in het andere vliegtuig zat, ont« snapte op wonderbaarlijke wijze aan letseL De vliegtuigen waren zich aan het oefenen. — Ongeregeldheden te Georgetown, De Daily-rnail meldt eenige bijzonderheden omtrent ongeregeldheden, die iri de eerste* dagen van April te Georgetown, de hoofdstad van Brifach-Guana, hebben plaats gehad. De ongeregeldheden vonden hun oogsprong ia een sta, king der bootwerkers en namen zulk een erru sijgen omvang aan, dat het ontbieden van oor, logsschepen en het onder de wapens roepen der plaatselijke burgerwacht noodig werd geacht, Zoowel de inlanders als de vreemde koelies ramen een dreigende houdinj aan, en wierpen do rustbewaarders met steeaen, flesschen enz. Ten slotto maakte de burgerwacht gebruik van do vuurwanens, waarbij 12 betoogers gedood en 21 werden gewond. Latere berichten zeggen, dat op 5 April de rust weer was hersteld. --- DE GOOI- EN EEMLANDER TWEEDE BLAD. Dinsdag 6 Mei. --- Feuilleton. OE VROUW ZOMER HART. Oorspronkelijke Hollandsche detective roman door R. J. BRANDENBURG. 13 Weer droomde ik weg. Milly Raven, zou haar karakter even zwart zijn als de veeren v?n den vogel, welks naam zij droeg? Hoe kwam zij aan dien kostbaren collier, die een kapitaal aan waarde moest vertegenwoordigen? En wie was de man, dien wij zochten? Geen van beiden leek mij een baardige Don José voor deze Carmen. Milly kon deze twee heeren zeer zeker maken en breken. O, zij was wel een vrouw om er dwaasheden voor te doen, gruwelijke dwaasheden. En zij zou er om lachen en let belooning haar hand uitsteken, opdat {nen haar vingers zou kussen. Ik zag den foutainen blik, waarmede zij bij haar binnenkomst had rondgekeken. De directeur stond te buigen cn zestien Paarden kwamen door de roode gordijntjes, die door twee stalknechten werden opgehouden, aanstuiven. Milly Raven, hoe oud zou zij in werke''jkheid zijn? Zij leek even twintig, zou misschien zes jaar ouder zijn. Meer niet, ik had Haar gelaat, dat als een bloem was omhoog geheven, naar het witte licht, goed bekeken. zag, dat ook Arthur in gepeins was ,erzonken. Waren ook zijn gedachten bij 00 Paardrijdster? V/at had die Milly Raven in haat leven, al meegemaakt? Van hoeveel misdaden zou zij de stille bewerkster zijn? Dat was een vrouw, waarom bloed had moeten vloeien en die zich daarover zou verheugen, die haar waarde naar het vergoten bloed zou afmeten. Maar ach... wat wist ik van haar? Immers in 't geheel niets? Was mijn fantasie niet met mij op den loop en zou ik g« en reden hebben mijzelf later uit te lachen om mijn ongerijmde veronderstellingen? Maar de onbekende Chinees, die den dolk naar Arthur geworpen had, die moest toch ook wel onder haar invloed staan! Zij was de wil, die achter deze daad stond. Da.araan twijfelde ik geen oogenblik. De muziek speelde Beethoven's Turkschen marsch en binnen wiegelden zes kameelen, om den gebogen hals een snoer van rinkelende bellen. Ik moest plotseling lachen, want deze beesten deden mij denken aan de mannen, die zich geduldig door Milly Raven door de woestijn der misdaad en leugen en wroeging en zelfverwijt hadden laten voeren, misschien zonder het genot van de oase der liefde te hebben gesmaakt. De liefde van Milly was immers niet meer dan een luchtspiegeling! Dit was het laatste nummer voor het optreden van mademoiselle Raven als artiste aan de trapéze en dus begaven wij ons naar den uitgang van het circus en bleven daarstaan om het slot van het programma te zien. Weer werd het donker. Het was alsof deze vrouw letterlijk door duisternis omringd moest zijn, al was het ook om zelve beter te kunnen uitblinken. Want weer boorde zich de band yan licht schuin door de ruimte. Milly Raven had haar baltoilet verwisseld voor een nauwsluitend „tricot", maar een tricot, dat scheen te bestaan uit niets dan zilveren schubbetjes. Sierlijk sprong zij de manége in en wierp kushandjes naar het publiek, dat weer als bezeten te keer ging. Uit de duisternis daalde in de lichtbaan de zilveren stang van de trapeze naar beneden. Milly greep de stang, liet zich uitgestrekt hangen, omhoog trekken tot in de nok van het circus. Haar fraai gevormd slank lichaam scheen zich te koesteren in het licht, als een visch in het water. Als met streelende vingers betastten de lichtglanzingen haar leden. Eenmaal boven, ving zij haar toeren aan. Lenig, met groote zekerheid en toch met een bijzondere gracie, terwijl de kapel zachte walsmuziek liet hooren. Zij werkte zonder net onder zich, als zij losliet wachtte haar een zekeren dood. Moed bezat deze vrouw in allen gevalle. Wij staarden strak naar boven, het was beangstigend stil in het circus. Milly hield aller aandacht gevangen. Nu hing zij gestrekt aan een arm. Het publiek klapte in de handen, toen zij weer op de dwarsstang zat en zich de handen met krijt insmeerde. Er werd nu met gekleurd licht gewerkt en het ranke, slanke lichaam werd nu eens in een rooden, dan weer in een groenen of in een blauwen mantel gehuld. Milly stond nu rechtop op de trapeze en hield met beide handen het koord vast, waaraan de nikkelen stang was bevestigd. Zij maakte een vogelnestje in den top van het circus, het licht kon haar bijna niet bereiken. Zij scheen in het roode schijnsel een kostbaar bijou, dan in het witte licht een pendant aan een halssnoer. Duidelijk zag ik alleen het gelaat, haar halfgeopenden lachenden mond, niet de dunne lippen. Fiotseling liet zij zich vallen. Een kreet van schrik! Het publiek rees op? Maar het was slechts een truc, haar voeten hielden liaar tegen ,haar voeten, die nu geklemd waren tusschen de dwarsstang en de schuine touwen. Zij hing nu met het hoofd omlaag, staarde in den diepen afgrond. Neen, angst kende deze vrouw niet. Zij begon te schommelen en met een zwaai van het bovenlichaam grepen de handen den stang en werkte zij zich naar boven. Rustig liet zij zich schommelen als 'n zilveren wondervogel. De blanke armen hield zij over de brrst gekruist. Aan het bravo-geroep scheen góen einde te komen. Tot slot draaide zij op een knie gezeten, in duizelingwekkende snelheid rond in het witte litht, als een draaiende ster bij het vuurwerk. Dan liet men de trapeze zakken en buigend en lachend stond Milly in de manege. De muziek schetterde fanfares, de directeur kwam aandragen met een reusachtig bouquet witte seringen, alle toeschouwers v/aren van hun zitplaatsen opgerezen e.i juichten de circus-koningin toe. „Kom, laat ons gaan", zei Arthur tot mij. --- PLAATSELIJK NIEUWS. HILVERSUM, 6 Mei 1924. De Koopman van Venetië. Voor een goed bezette zaal gaf gisteravond het gezelschap van Louis Bouwmeester in den Schouwburg van het Hof van Holland eene opvoering van „De Koopman van Venetië". Hoewel het spel van alle medespelenden viel te loven, wasr toch de grootste aandacht gevestigd op de machtige creatie van de Shylockrol, die door Louis Bouwmeester ondanks zijn hoogen ouderdom zoo meesterlijk werd vervuld. Aan 't einde van de vertooning werd den „grooten Louis" door de talrijke aanwezigen staande een ovatie gebracht. Vermelden we nog dat aan de costumeering veel zorg was besteed. — Den vrachtrijder K. uit Oud Loosdrecht werd door dj politie bevel gegeven, zijn paard, da', kveupol voar den wagen liep ut 'e spannen. --- BINNENLAND. — De Pensioenwetten. Naar de „Avp." verneemt, zal eerlang een wetsontwerp worden ingediend waarbij een belangrijke wijziging op de Pensioenwetten wordt verkregen. De pensioengrondslag zal niet meer 2 % doch 1.75 % van het inkomen bedragen, voorts zal een minimum diensttijd van tien jaar, inplaats van zeven jaar worden geëischt voor toekenning van pensioen, terwijl eerst na veertig jaar, in plaats van 35 jaar recht op vol pensioen zal worden verkregen. Geen recht op pensioen wordt verleend aan: los personeel; tijdelijke ambtenaren met minder dan twee jaren dienst; ambtenaren met een salaris minder dan ƒ 500 per jaar. Invaliditeitspensioen zal alleen worden toegekend, indien de invaliditeit wettelijk is vastgesteld. Op wachtgeld gestelde ambtenaren kunnen hunne weduwen en weezen alleen blijven verzekeren, indien zij daarvoor een speciaal vastgestelde premie betalen. Het wachtgeldpensioen zal met 50 % verminderd worden, waarmede evenwel rekening wordt gehouden met het thans in dienst zijnde»personeel. --- NED.-INDIË. ' — Een dorpshoofd-m oorden aar. Te Bandoeng stond voor den landraad terecht een loerah, dorpshoofd, meldt het „N. I. D. de Pr. Bode". De man had een tekort in kas en trachtte hierop van een der dorpelingen geld te lecnen. Deze zou daarin eerst in hebben toegestemd, maar toen de burgervader om zijn pegels kwam, kwam daar niets van in, wijl de neef van den geldschieter daartegen bezwaren opperde. De loerah trok hierop zijn revolver en lostte daaruit drie schoten, die alle doel troffen. De onwillige geldschieter werd doodelijk gewond, terwijl diens neef ook een ernstige wonde opliep, maar spoedig genoeg herstelde om bij de behandeling der zaak als getuige te fungeeren. De loerah werd tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld, ondanks zijne door verschillende getuigenissen te niet gedane ontkenning. Hij teekende onmiddellijk appèl aan. „Het meest typeerende deel van deze zaak volgde nu. Want toen de loerahmoordenaar naar buiten kwam, werd hij door velen begroet. Men drukte hem de hand en liet daarin kwartjes, dubbeltjes en centen achter. De president maakte hieraan een einde. „Daarop ging bekl. zich verschoonen en wandelde toen, begeleid door twee politieagenten, met een sigaret in het hoofd, kalmpjes op. Af en toe werd bij een stalletje halt gehouden, om versnaperingen te gebruiken. Bij den overweg van Kebondjoekoet werd een nieuwe ooilecte gehouden. De inkoopen gingen voort. De agent droeg zoolang een pakje en eenige toeschouwers hielden zoolang een praatje. „Bij de gevangenis aangekomen, vroegen eenige inlanders, wat er aan de hand was. „Oh, niets, ik heb appèl gevraagd. „Zoo verdween de loerah-moordenaar in de boei, vermoedelijk min of meer onder den indruk van de welwillende behandeling, die hem van de zijde van „het gezag" te beurt wasi gevallen." Het schijnt daar in Bandoengsch landraadomgeving nog al een gemoedelijke boel te z\jn. — Een samenzwering. Er is een samenzwering ontdekt om het bivak Lam No in het Atjehsche aan te vallen. De reden is verbittering over de ontheffing van het geslacht Toekoe Aboe Bakar van den troon in het Oeleëbalangs wegens de iroebelen in 1914 en 1915. De hoofdaanleggers zijn gearresteerd. Meer arrestaties volgden. De toestand is thans rustig. --- BUITENLAND. BELGIë. — Sterke was der rivieren. Tengevolge Van de overvloedige regens van de laatste dagen iijn de Maas en haar zijrivieren sterk gezwoÜfc'ii De Maas wijst 1.70 M. was aan. Vrijwel alle kaden op den rechteroever, van Namen tot Di-pjut, zijn ondergeloopen. De Lesse is op tal vant. plaatsen buiten haar oevers getreden en heet'; de omliggende velden overstroomd. --- DUITSCHLAND. — Handtastelijke hooggeleerde heeren. Op een verkiezingsvergadering van de nationaal-liberale vereeniging te Breslau kreeg de spreker, geheimraad Poafick uit Berlijn, het aan den stok met prof. Meyer uit Breslau. De heeren wonden zich zoo op, dat de hooggeleerde den geheimraad een glas naar het hoofd wierp, dat hem tegen den slaap trof. Deze slingerde daarop zijn. lezenaar naar den professor, die door dit argument zoo getroffen was; dat men hem naar het ziekenhuis over moest btengen. — Een poging om Harden uit den weg te ruimen. In de nabijheid van de villa van Maximilian Harden in het Berlijnsche Grunewald stopte Donderdagmiddag een auto, waaruit drie heeren stapten. Aan een voorbijganger vroegen zij waar Harden woonde en toen dit hen was medegedeeld belden zij aan de villa. Aan het dienstmeisje dat opende vertelde een hunner dat hij „kleermaker Koch" was, die gekomen was om de maat te nemen voor een paar pakken die Harden had besteld. Toen men hem antwoordde dat Harden uit de stad was, verzekerde de man dat de secretaris van Harden hem had opgebeld om de pakken te bestellen. Harden heeft nooit een secretaris of secretaresse gehad. Men denkt te doen te hebben met een nieuwe poging om Harden uit den weg te ruimen. - — Regisseur veroordeeld. De eerste regisseur van den staatsschouwburg te Munchen, Fritz Basil heeft te Bonn voor de politierechtbank van de bezettingsoverheid terecht gestaan, omdat hij op 2 April heeft getracht met ongeldige pas het bezette gebied binnen te komen. Toen Fransche gendarmen hem deswege aanhielden vonden ze bij hem een lidmaatschapskaart van den Stahlhelm-bund, alsmede geschriften en gedichten, waarin smalend over de bezettings-autoriteiten werd gesproken. De rechtbank heeft hem tot 3'/2 maand gevangenisstraf veroordeeld. --- AMERIKA. — Een bonus aan outLstrijders. Beide Hui-en van Congres te Washington hebben thans nun goeókeuring gehecht aan het wetsontwerp to*. ukkeering van een bonus aan de ounistrijders. Thans gaat liet ontwerp naar den president, die het wellicht met zijn veto zal treffen, daa- liij meent, dat geen enorme lasten aan de schatkist mogen worden opgelegd, indien nie'. ook de middelen ter dekking zijn aangewezen. Dat nu is — naar Coolidge oordeet — in liet onderhavige wetsontwerp niet of althans niet in voldoende mate — het geval. ---