DE GOOI- EN EEMLANDER TWEEDE BLAD. Donderdag 22 Mei. --- DINGEN VAN DEN DAG „Het kritieke punt". Van den „strijkstok". De oppositie, vooral van sociaal-democratische zijde gevoerd tegen de Rijwiel-belasting, — intusschen door de Tweede Kamer goedgekeurd en waarvan bij voorbaat vaststaat, dat de Eerste Kamer haar straks naar de Kroon zal zenden, — ter bekrachtiging, — was bijzonder heftig. Minder was die bestrijding gericht tegen het drukkende van deze heffing, — drie gulden pet jaar is zelfs voor „economischzwakke" schouders toch niet zoo heel erg!, — als wel tegen het bij deze wet absoluut uitschakelen van den factor: belasting naar draagkracht, alsook van de kwestie der groote gezinnen. Wat dit betreft, was de soc.-democratische bestrijding, — het beginsel van dit ontwerp rakend, — volkomen begrijpelijk. En niet billijk kan worden genoemd het verwijt, dat de lieer Duys en zijn geestverwanten hier spijkers op laag water zochten. Minister Colijn heeft dat dan ook gevoeld en lasclite te elfder ure — weet men — eene bepaling in deze wet, volgens welke de minst-idraagkraclitigen, — gezinshoofden, niet in de Rijks-inkomsten-belasting aangeslagen en die hun fiets voor beroep of bedrijf noodig hebben, van de rijwiel-heffing zullen worden vrijgesteld. lil werkelijkheid is deze bepaling in strijd met liet karakter van dit ontwerp. Het betreft — zooals mr. Oud, de vrijz.- domocratischc jurist en belasting-specialiteit, ook verduidelijkte, — eene heffing van zuiverzakelijkcn aard. Waaibij dus de kwestie van persoonlijke economische draagkracht buiten spel behoort te blijven. Bovendien maakt de milde bepaling, door minister Colijn aanvanrd en in deze wet opgenomen, ook inbreuk op het streven, — hierbij in 't oog gehouden, — om de wijze van heffing 7.00 goedkoop en zoo eenvoudig mogelijk te doen blijven. De nieuwe Rijwiel-belasting, gelijk die oorspronkelijk was geregeld, rou bijna geen perceptie-kosten vergen; geen rompslomp van ambtenarij, — met al der. aankleve van dien, — in 't leven roepen. Hier heeft men te maken met een heerlijk, prachtig „novum": dat den strijd aanbinden tegen Bureaucratius in het beheer en bestier van 's Rijks middelen!... Toen de „nood-maatregel" tegen de smokkelarij met gouden voorwerpen, in het buitenland vervaardigd en teisluiks binnen de grenzen geluncht, — vervolgens van een echt of nagemaakt Rijks-keurmerk voorzien, in de Tweede Kamer werd besproken, heeft de heer Ahr. Staalman ccnige verbijsterend-krasse staaltjes opgesomd van de manier, waarop Nederlaiuische Rijks-ambtenaren van den waarborg, — die toch waarlijk niet te klagen hebben over te zware» arbeid, te drukkende werktaak; die integendeel het vervullen van hun functie op hun slofjes af-kiiniien, — zich door listige handelaars bij den neus laten nemen. Wanneer men — althans — met te doen heeft met iets ergers dan 't uit laksche domheid Rijks-goudmerk ilrukken op voorwerpen van koper Men kan er zeker van zijn dat minister Colijn er niet de man naar is om zulke dingen over z'n kant te laten gaan!... Bureaucratius is een veelhoofdig en geducht, extra-taai monster, maar de heer H. Colijn heeft ook in zijn militaire loopbaan voor menig heet-vuurlja gestaan, en dan steeds getoond, met terug te deinzen alvorens hij de zega had bevocthen. Bekeitd is immers, hoe generaal Van Heutsz, — wanneer een van z'n hoofdofficieren tegen ejne of andere opdracht bleek op te zien, uitliep: „Best, — dan /al tic Coiijn laten roepen! Dis zal 't dan wel even klaarspelen-!..." En de betrokken hoofdoffiier haastte zicli net groole voortvarendheid, Z.Exc. te toonen, dat de orders zouden worden volbracht- Dat de licti H. Coiijn ook als minister van Financiën de „sterke man" mag worden genoemd, is reeds afdoende gebleken. Maar deze minister staat nog eerst aan het begin van de enorme taak, welke hij op de schouders heelt genomen. * * * In den loop d;r jaren zijn bij het innen van allerlei heffingen, — directe èn indirecte!, — schallen geids aan-den-strijkstok blijven hangen. In ontelbaar-vele vormen!... Door het benoemen van veel meer „krachten" dan noodig waren. Door onoordeelkundige werkverdeeling Door potsierüjken rompslomp van formaliteiten, met daaraan verknochte traagheid in de afwikkeling.- Door allerlei gekonkel en geknoei, waarover wel werd gefluisterd, — o, heel wat!, — doch waarvan „het ware" nooit kon worden achterhaald. Is niet nog pas, — bij de behandeling van Hoofdstuk VIIB voor dit jaar in de Eerste Kamer, — door een der senatoren geklaagd over het in kasten en laden weggestopt houden van ... duizenden dwangbevelen der belastingen, eenvoudig wijl men de „mannetjes" niet heeft 0111 te executeeren!...... Zulke enormiteiten gebeuren in een tijd, waarin Vader Staat door hoogst-bedenkelijke tekorten wordt bedreigd; waarin de Rijksmiddelen elke maand blijken teruggeloopen te zijn. Over April van dit jaar werd (herinner ik nog even) V/2 millioen minder ontvangen d?n in de vierde maand van 1923. Van 1 Januari tot 1 Mei vloeide er zeven millioen 7'/2 ton minder in 's Rijks kas dan over dezelfde periode van liet vorige jaar. De taak van het sluitend doen worden van ons Budget, — en deze moet toch volbracht zijn, alvorens tot de reorganisatie van ons Rijksfinancie-wezen kan worden overgegaan!, — wordt met den dag molilijker. Bureaucratius, — de logge, vadsige en aartsegoistische ambtenarij, — bekommert zich niet om zulke dwangbevelen, blijven liggen, — dan komt niemand op den inval om eens bij den Haagschen Kneuterdijk navraag" te doen, of Financiën bijgeval bereid is een handje te helpen! Dan blijven zulke dingen op hun beloop, totdat een afgevaardigde er de aandacht des ministers op vestigt. Ja, — en dan komt er leven in de brouwerij; wanneer de minister, dien men te-hulp roept, althans een H. Colijn is. Z.Exc. heeft onlangs in de Eerste Kamer beloofd, in deze „extradiligent" te zullen wezen. Men kan er zeker van zijn, dat de pakken dwangbevelen weldra uit kasten en laden zullen te-voorschijn worden gebracht! Maar tal van andere ongerechtigheden, door sleur en slender berokkend, blijven bestaan. Wij hebben meer dan eens de aandacht gevestigd op het misbruik, dat zoovele menschen in Nederland, — uit allerlei sfeer en „standing", — veel te weinig belasting betalen, in verband met de luxe-uitgaven, welke zij zich blijkbaar kunnen veroorloven, — hun wezenlijke inkomsten en den groei van hun fortuin. Hier en daar komen gevallen voor, waarbij de fiscus buitengewoon- en geweldig-streng Is, — het naadje van de'kous napluist. Zij, die van een salaris, uit publieke kas betaald, moeten leven, onsnappen natuurlijk niet aan het Argusoog van den fiscus. Doch daartegenover staat, — gelijk reeds gezegd, — dat men eene breede categorie van menschen heeft, de kunst verstaand om den fiscus te bedotten. En degenen, die „in een glazen huisje" wonen, — te eerlijk of te naïef zijn om niet aan de openbare kas te offeren wat zij wettelijk daaraan verschuldigd zijn, — moeten natuurlijk het zware gelag betalen!... Het voorbeeld, — bij de Rijwiel-belasting gegeven, — om de heffingen aldus in te richten, dat de perceptie-kosten tot een minimum worden teruggebracht, terwijl men waakt tegen het wegvloeien van een groot deel der opbrengst aan salarissen van hoogere en lagereambtenaren: 't kan niet genoeg worden geloofd en geprezen. Die richting moet 't uit!... Men heeft gezien, — toen het enorme tekort bij de exploitatie der Spoorwegen moest worden gedekt, — hoeveel van hooger en lager administratief gedoê kan worden gemist. Als de waarachtig-goede wil, geprikkeld door het heilige-moelen, er slechts, is!... Beweerd wordt, dat het elftal inspectiën bij Posterijen en Telegrafie tot vijf zullen worden teruggebracht. De tijd ligt met zoo héél ver achter ons, toen op de vraag, — bij welken diensttak men maar noemen wil!, — gedaan, of daar bijgeval een enkele „kracht" kon v/oiden gemist, door den betrokken chef werd geantwoord met een verbaasd en verontwaardigd: „Onmogelijk!..." De man was ot hield zich gekrenkt en diep-verongelijkt doordien men bleek te twijfelen aan de geweldige inspanning, die Staat, provincie of gemeente van hem vergde...... In het particulier bedrijf gunt een chef zich bij twijfel aan de noodzakelijkheid tot handhaving van zeker getal geëmployeerden, de moeite om even uit eigen oogen te kijken. Vervolgens wordt een order gegeven, — zonder meer. Na vele, vele jaren van door Bureaucratius en zijn ontelbare handlangers, vleiers, te zijn bedot, is bij den Staat het besef ontwaakt, dat er wat te leeren en na te volgen valt uit de gestie van het onder pientere leiding staand particulier bedrijf!... * • * En in den Senaat, — bij het jongste z.g. groot-politiek debat, — èn in de Tweede Kamer, toen daar de Rijwiel-belasting aan de orde was, heeft minister Colijn met allen nadruk gewezen op het „kritieke punt", wat de directe belastingen betreft, dat wij gepasseerd zijn. D.w.z., — en de hoofd-directeur der Belastingen adviseerde den minister van Financiën geheel in dezen geest, — het nog-zwaarder willen drukken van de grootste inkomens is... monniken-werk! Vader Staat moet het afleggen.tegen de weigering der zeer-gefortuneerden om nóg grooter offers aan de gemeenschap te brengen. De rijkaards gaan over de grenzen, voorzoover men geen listen, „trucs" uitdenkt om den Staat te foppen. Zulk gedoê kan men nu, — zooals mr. De Vos van Steenwijk deed, — brandmerken als de houding van deserteurs, die geen hart voor hun vaderland hebben. Noch met vinnige ontboezemingen, r.och met bespiegelingen komt men er in deze. Wanneer iemand 60 pet. of meer van zijn inkomen den fiscus heeft te offeren, — en dat komt immers voor!, — zoo heeft ten slotte niemand het recht. hem euvel te duiden, dat hem zoo-iets te kras wordt. Als de Staat kapitaals-vorming'voor de industrie tegenhoudt en kapitaals-vernietiging in de hand werkt door zijne scherp-fiscale maatregelen, dan verlamt die Staat kracht, moed en lust om iets van beteekenis te ondernemen. Dan wordt de werkloosheid met al haar ellende erdoor vergroot. Dan zijn juist de minst-draagkrachtigen het kind van de rekening!... Daarom is, — allereerst en allermeest voor de z.g. minimum-lijders!, — verlaging van de directe belastingen dringende eisch des tijds. En het propageeren van de legende, dat men de groote fortuinen, de aanzienlijke inkomens nog maar altijd heviger, sterker moet leegpompen behoort tot de „leuzen", die voor kritieklooze en oppervlakkige menschen steeds bekoring hebben. Doch óók is onbetwistbaar, dat voor het welzijn van de in economischen zin zwaksten dit gedoe juist 't meest verderfelijk is!... VETERANUS. --- Feuilleton. DE VROUW ZONDER HART. Oorspronkelijke Hollandsche detective roman door R. J. BRANDENBURG. 27 Het hing daar alles slap en zonder fleur, als verflenste bloemen. Op het tafeltje, in het midden, lagen het zwart leeren taschje van Milly en een open zilveren sigarettenkoker. Verder een paar kapotte handschoenen, die de een of ander daar moest hebben laten liggen, en Milly's tocque-hoedje. Over een stoel hing haar japonnetje, daaronder stonden naast elkaar twee zwarle lakschoentjes te wachten. Ik zag, dat Arthur zich bukte en een leeren valies te voorschijn trok, dat half bedekt was door de neerhangende gewaden. Mij zelte het op het tafeltje, schoof daarbij den sigarettenkoker weg, die met een ketterend geluid op den grond viel, de sigaretten rolden er uit. Wij bekeken samen hel label, dat aan het .valies hing: »,J. de Weerden, Den Haag", stond er op. Hier was hetgeen wij zochten. Arthur keek mij glimlachend aan. Wij daalden het smalle trapje af. Arthur hield de tasch triomfantelijk omhoog, overhandigde haar daarna aan den hoofdcommissaris. »,Bravo", zeide deze en schudde Arthur «artelijk de hand, en ook de lieer uit D. Avenschte hem geluk. Hij had zijn gereserveerdheid nu volkomen afgelegd. Wij liepen terug naar de canline-tent. De artistcn waren nog druk en opgewonden aan het redekavelen. Onder het licht lag eenzaam en onbeweeglijk Milly Raven. De dokter stond bij den ingang, de handen op den rug. „Ik heb al om de ziekenauto getelefoneerd", zei hij. Wij namen afscheid van hem en van den directeur van het circus, wien de hoofdcommissaris verzocht den volgenden morgen op het bureau te komen, tot het geven van nadere inlichtingen, en begaven ons naar onze auto. „Mag ik u nu op de thee inviteeren? Het is wel wat laat..." vroeg de hoofdcommissaris. „Tante zal zich zoo vreeselijk ongerust maken." „Misschien Ican uw chauffeur even terugrijden, om te vertellen, dat u in veiligheid bent," lachte hij, „maar ik weet nog beter, ik zal een van mijn mannetjes op dc-n motor s luren." „Wij kunnen de auto misschien nog. noodig hebben," zeide Arthur, „want ik mag het u wel verklappen, maar mijn vrouw brandt van verlangen om haar paarlensnoer terug te zien." Wij stapten in. • De hoofdcommissaris ging terstond op Arthurs verzoek in. „Niets is gemakkelijker, U kunt zelf gaan kijken, ik zal u inspecteur Barendse meegeven." Hij haalde zijn horloge voor den dag: „O het is pas twaalf uur, om één uur kunt u terug zijn en dan is u om half twee thuis". Ik zag, dat de commissaris van D. zuur keek, blijkbaar verlangde hij naar zijn bed, maar hij was nu wel gedwongen met ons mee te gaan. „Ik maak u nog wel mijn compliment over uw speurzin", zeide de Utrechtenaar tot Arthur. Bij dezen man was geen spoor van jaloezie, hij verheugde zich oprecht in Arthurs succes. „Ik moet eerlijk bekennen, dat ik er wel aan getwijfeld heb, of u zou slagen. Maar u ging te werk met zulk een stelligheid, dat ik mij maar in mijn rol van toeschouwer heb geschikt, en het was een bijzonder aangename positie, ik was getuige van een aaneenschakeling van interessante experimenten". „U heeft wel geluk gehad," merkte de commissaris van D. op. „Zonder geluk " lachte de Utrechtenaar. „Ik weet eigenlijk niet of het wel geluk was," zeide Arthur, ~de dood van Milly Raven is een streep door mijn rekening, het was een slot, waarop ik niet was voorbereid." „Het was mijn schuld", bekende ik met neergeslagen oogen, „ik deed mijn manlcl los en toen zag zij mijn roode bloem". „O, was het dat", zeide Arthus, „ik heb er mijn hoofd al mee loopen breken, wat de directe oorzaak was van dezen zelfmoord. Ongetwijfeld had zij ons groepje herkend. Maar dat kon toch niet de reden zijn. Er moest iets anders wezen." „Er gebeuren altijd van die dingen, waarop men niet rekent," vond de hoofdcommissaris. „Ja", antwoordde Arthur, „zoo voor hen üc noodzakelijkheid, waarin zij kwamen om, De Weerden te vermoorden, doordat hij de gelegenheid kreeg zich zoo hevig te weer te stellen. Wanneer zij hem alleen maar bewusteloos geslagen hadden, zou het moeilijk zijn geweest hen iets te doen. De Weerden zou, het blijkt uit zijn laatste woorden duidelijk, volstrekt ontkend hebben, dat de Ravens in zijn gezelschap waren geweest." „Ik begrijp niet, dat zij zoo dom waren naar het circus terug te gaan, merkte de commissaris op. „Dat was niet dom. Als zij niet gegaan waren, zou het terstond opgevallen en verdacht geweest zijn. Zij zouden dan hun contract ook verbroken hebben en de directeur zou het er natuurlijk niet bij hebben laten zitten. Bovendien was die terugkeer een deel van hun oorspronkelijk plan, het maakte daarvan een logisch deel uit. Nu loopt de zaak anders dan zij hadden gedacht. Moeten zij nu ineens iets anders gaan bedenken?, Voor hen was het veiligst heel gewoon hun nummer te geven. Waarschijnlijk hebben zij daarvóór nog met de Chineezen in de cantine gezeten en zouden deze verklaard hebben, dat zij den geheelen avond in gezelschap van de schoone paardrijdster en haar broeder hadden doorgebracht". „Een soort alibi," viel de commissaris van D. in. „Maar het vinden van de roode bloem was toch puur geluk." „Dat was alleen maar een bevestiging van mijn hypothese, een onnoodige bevestiging. Ook zonder het vinden daarvan zouden wij naar het circus zijn gegaan. Een geluk was het, dat wij hen zoo dicht op de hielen zaten. Dat hebben zij niet gedacht. En daardoor hebben wij licht gébracht in de duisternis. Wanneer wij den volgenden morgen gekomen waren, hadden wij geen enkel bewijs tegen de Ravens gehad, want de roode bloem zouden zij dan misschien ook wel uit de auto hebben terug gehaald, of laten halen." Wij stopten voor het bureau en zaten een cogenblik later in gemakkelijke stoelen in de kamer van den hoofd-commissaris, waar een groot portret van H. M. de Koningin een eereplaats aan den wand innam. De hoofd-commissaris belde en een agent verscheen. „Roep eens even een agent, die vrij is, en inspecteur Barendse en zorg eens voor thee." De man maakte het militair saluut en verdween. Even later kwamen inspecteur Barendse, op den voet gevolgd door den agent, die order kreeg naar „Den en Beuk" te rijden en daar de familie omtrent ons lot te gaan geruststellen. Terwijl wij thee dronken, die spoedig daarna werd binnengebracht, rapporteerde de inspecteur, die een hoffelijk mensch bleek te zijn, nog enkele bijzonderheden. Hij gaf een korte opsomming van de voorwerpen, op De Weerden gevonden, een fraai portret van Milly en enkele brieven van haar, die vrij koel gesteld waren, behoudens de beloften voor de toeko.nst, waren het belangrijkste. De hals van het slachtoffer vertoonde kleine blauwe vlekken, veroorzaakt door het knijpen der vingers. Met den inspecteur gingen Arthur en ik om twintig minuten over twaalven naar de woning, die de tijdelijke verblijfplaats van de twee artisten was geweest. De beide commissarissen bleven rookende achter. Op ons herhaald gebel stak eindelijk de juffrouw, die ik dien avond reeds eenmaal had ontmoet, het hoofd buiten het raam op, de eerste verdieping. Ze zag ons blijkbaar voor de circusmenschen aan, want zij vroeg op knorrigen loon of wij den sleutel vergeten hadden mee te nemen. Nu deed Barendse het woord, zeide dat de politie er was, waarop de oude juffrouw, het hoofd schielijk terugtrok, en stelde haar. vervolgens op zulk een vriendelijke wijze ge rust, zeggende, dat wij haar moesten spreken en haar belangrijke dingen moesten vertellen over haar beide commensalen, dat de nieuwsgierigheid de overhand kreeg op de vrees en zij te kennen gaf, dat zij eerst nog wat toilet zou ma'ien en ons daarna open zou komen doen. Vijf minuten later ging de deur op een kier open en wij schoven cén voor één naar, binnen. Met magere mensch had inderdaad haar morgenjapon omgegooid, het hoofd met een doekje bedekt en de bloote voeten in haar muilen gestoken. Barendse deelde haar op omzichtige wijze het een en ander mee en het goede mensch schudde meewarig het hoofd en sloeg de handen in elkaar. Zij was hevig verontwaardigd. ! „Nooit nam zij zulk kermisvolk weer, altijd liadt je er ellende van. En wat een naam zou zij in de buurt krijgen!" „Of wij nu even de kamers mochten zien" Ja, dat kon. •.Wordt vervolgd. --- PLAATSELIJK NIEUWE. HILVERSUM, 22 Mei 1924. Huisvlijttentoonstelling. De vereeniging „Over het Spoor" heeft een huisvlijttentoonsteiling georganiseerd, welke gehouden zal worden in het hotel Zandbergen en waarvoor de deelneming is opengesteld niet alleen voor leden der vereenig.ng, doch voor iederen „huisvlijtigen" Hilversummer of Hilversumster. Maandagmiddag om vier uur zal te ten' toonstelling officieel geopend worden. In verband met deze feiten hebben wij ons om nadere inlichtingen gewend tot de ijverige secretaresse van het tentoonstel' comité mej. E. S:egenthaler. Deze vertelde ons dat alles vrij vlot gegaan was. In het begin gaven zrch direct een groot aantal — misschien wel 150 — op voor deelname, maar zooals dat altijd gaat viel er, toen de circulaires teruggezonden moesten worden, precies ingevuld me: naam en inzending, een groot aantal af. Toch heeft men nog 115 deelnemers en een paar buiten mededinging. Die zijn naar hun leeftijd in groepe.n verdeeld van B—l 2 jaar, van 12 —16 jaar en ouderen. Er zijn voor de beste inzenders heele mooie prijzen ,meda:lles en lauwerkransen en dergelijke beschikbaar gesteld, welke zijn geétaleerd bij den sigarenhandelaar Mus op den Geuzenweg. Om de onkosten te bestrijden, wordt er een verloting gehouden waarbij een fiets hoofdprijs is.- Ook komt er nog een rad van avontuur. Van verschillende zijden is medewerking ontvangen, o.a. van het mannenkoor Apollo, het gymnasiumstrijkje, de vereeniging Zang en Vriendschap en last not least van de Mcndorgelclub der vereeniging Over het Spoor. De tentoonstelling is geopend des middags van I—s1—5 uur en 's avonds van 7—ll uur. Om het entrée binnen ieders bereik te doen vallen is dat gesteld op een kwartje per persoon, terwijl schoolkinderen gele-- genheid hebben de tentoonstelling Woensdagmiddag voor een dubbeltje te bezichtigen. — De Vereeniging van Hoofdambtenaren bij het Marktwezen in Nederland houdt op 29 Mei a.s. (Hemelvaartsdag) haar algemeene le. Uenvergatlering in hotel Zandbergen, alhier. — Bij B. en W. is ingekomen een verzoek van R. Jacobs, wonende alhier, om verlof voor den verkoop van alcoholvrijen drank in een kiosk, staande nabij cfe Witte Kruislaan. — Dinsdagavond hield de plaatselijke afdeeling van den Ned. R. K. bond van handels-, kantoor- en winkelbedienden een ledenvergadering, waarin na het afdoen van eenige huishoudelijke aangelegenheden a-n den geestelijken adviseur, kapelaan Oostveen me; het oog op zijn binnenkort te verwachten benoeming tot pastoor als aandenken een foto werd aangeboden van bestuur en leden .gegroepeerd ender het nieuwe vaandel. Na eenige bespreking werd. besloten op Hemelvaartsdag (29 Mei) een gezamenlijke fietstocht te maken over Zclstd naar de Pyramide van Austerlitz en op den terugtocht te Soesterberg het muziekconcours bij te wonen. Als punt van samenkomst werd gekozen de Prins Hendrikbcom, waar de tocht te 11 uur 's morgens begint. Ook niet georganiseerde bedienden kunnen van de partij zijn. — Dinsdagavond 27 Mei houdt de Mariavereeniglng een feestelijke bijeenkomst in de zaal der Kath. Verecniging ter herdenking van het tienjarig bestaan. Verschillende besturen van R. K. organisaties (Kruisverbond, enz.) zijn mede gencodigd. De feestrede wordt uitgesproken door kapelaan J. Hooijman, thans te Zwolle, vroeger werkzaam aan de St. Clemensparochie. Na de pauzo voert de tooneelclub T. O. V. een revue op. --- BLARICUM. ■ — Toen Maandagmiddag de bediende der wasscherij fa. Tak en Klaassen op den Mathijsenhoutweg zijnde, met de lastauto de wasschen ging ophalen, sloeg op een moment de vlam in den motor. Hoog laaiden de vlammen op. De jongen verwijderde eerst de' wasschen uit den wagen, waarna hij met zand verder de vlammen doofde. De auto is verzekerd. — Eenige dagen geleden ging het gerucht, dat in het dorp Huizen plannen bestaan tot het stichten een-er R. K. kerk'. Uit goede bron kunnen wij dit gerucht tegenspreken. Het dorp Huizen ressorteert onder.de parochie Blaricum. In de eerste plaats moet een plan tot stichten van eene nieuwe parochiekerk van advies worden voorzien van de geestelijkheid. Nu is noch de geestelijkheid alhier iets van het plan bekend, noch haar advies in deze bevraagd. Verder kan worden gemeld, dat het katholieke deel der bevolking in de gemeente Huizen zóó weinig constant is, dat de vraag gewettigd is of het stichten van eene afzonderlijke R. K. parochie wel in een behoefte voorziet. --- 's GRAVELAND. — Op de concoursdagen 29 Mei en 9 Juni worden in onze gemeente geen venters of personen die wagens met koopwaren vervoeren toegelaten, tenzij deze in het bezit zijn van een schriftelijke vergunning. Deze moet worden aangevraagd bij den burgemeester vóór 24 Mei. --- BAARN. A. J. Krudop. † Alhier is in den ouderdom van 49 jaren overleden de heer A. J. Krudop, in leven afdeelingschef ter gemeentesecretarie en plaatsvervangend gemeentesecretaris. De gemeente verliest in hem een zeer gezien en bekwaam ambtenaar. --- WEESP. Blauwe week. — Door bestuursleden van een tiental vercenigingen alhier is een» Blauwe Week- Comité 1924 gevormd. In een dezer dagen gehouden vergadering werd aan het comité dat het vorig jaar de leiding had, décharge verleend. Daarop werd een commissie gekozen voor de dagelijksche leiding, in welke commissie de functies als volgt werden verdeeld: Voorzitter H. ten Duis (Bond voor Plaatsel. Keuze); secretaris' J. v. Dijk Jr. (Ned. Ver. tot Afsch. v. Alcch.h. dranken), pcnningmeesieresise mevr. N. Vis—Bcckweg (Vereen, van Staatsburgeressen). Voorts als leden: M. Bruijns (Spoorweg- Onth.-Vereen.) en H. Kol: (Alg. Jcugd- Centrale). Dit comité heeft den financieelen steun van verschillende vercenigingen gevraagd, daar het van meening is, dat, onverschillig, of een vereeniging meer speciaal op geestelijk dan wel op stoffelijk gebied werkt, of zij den üchamelijken dan wel den zedelijken vooruitgang beoogt, zij in den alkohol toch steeds een tegenwerkenden factor zal ontmoeten. ' De Blauwe Week-actie nu — aldus betoogt vorenbedoeld comité — tracht dezen factor zoo gering mogelijk te maken. --- BUNSCHOTEN. — Door den Keuringsdienst voor Waren werden ,in het Iste kwartaal 1924 verschillende bezoeken afgelegd en diverse voorraden gekeurd. Een drietal waarschuwingen werden''uitgereikt. --- SPAKENBURG. — De kerkeraad der Geref. kerk besloot over te! gaan tot uitbouw en verbouw van het kerkgebouw. Het werk is opgedragen aan de'firma H. Dekkers te Bunschoten. --- BINNENLAND. — Autobus verkeer. Reeds is meegedeeld, dat de afd. Gelderland van do Verecniging van Nederl. Gemeenten, zich oen uniforme regeling van de keuring van autobussen in die provincie aangetrokken heeft en daarover een rondzendbrief aan de verschillende gemeentebesturen heeft gericht. De technische regeling voor deze keuring was opgedragen aan ir. H. Zoetelief Norman, die daarbij is uitgegaan van de volgende grondbeginselen: le. zal de keuring geschieden niet alleen in verband met den mechanischen toestand van het voertuig, doch ook in verband met de geschiktheid van het voertuig om be*- paalde trajecten te berijden; 2e. Als regel zal ieder voertuig na circa 5000 wagenkilometers herkeurd worden. Echter zullen voertuigen van de ondernemers, die hun voertuig blijkbaar verwaarloozen, binnen een veel korteren termijn herkeurd worden, totdat den Keuringsdienst voldoende gebleken is, dat het voertuig aan de redelijke eischen blijft voldoen. Niettemin zullen zoo nu en dan bij alle mogelijke diensten tusschentijdsche steekproeven worden genomen, ten einde een goed onderhoud te verzekeren. 3e. De keuring zal plaats hebben in verschillende centra van Gelderland, die nader in verband met de belangrijkheid van samenkomende autobuslijnen zullen worden vastgelegd. Het blijft den Keuringsdienst echter vrij, op onvcrwachhte oogenblikken ook elders de voertuigen aan een onderzoek te onderwerpen. 4e. De bedragen, die de ondernemers zullen hebben te betalen, zijn gebaseerd op het aantal kilometers, dat in openbaar vervoer zal worden afgelegd, als zijnde de billijkste maatstaf in verband met het aantal te verrichten keuringen. Intusschen wordt bij de regeling wel degelijk rekening gehouden met het aantal K.M., dat niet in openbaar vervoer wordt afgelegd, doch aangezien dit uiterst moeilijk te controleeren is. en het slechts ontduiking in de hand zou werken, om te trachten, ook hiervoor te la> ten betalen, wordt bij het tarief hiermede geen rekening gehouden en worden alleen de keuringstus-chenpoozen hiernaar vastgesteld. De ondernemer betaalt dus onafhankelijk van het aantal te verrichten keuringen. De samensteller heeft getracht, in deze regeling zoo min mogelijk maten en bindende voorschriften omtrent bepaalde uitvoeringswijzen te geven, aangezien het hem voorkomt, dat het ingrijpen van de overheid in de techniek slechts belemmerend op de ontwikkeling van deze laatste kan werken. Nieuwe constructies, die het goede beoogen, zullen dus zonder meer aanvaard kunnen worden. De tabel van remafstanden is naar den laatsten stand der onderzoekingen samengesteld. Binnenkort verschijnt over deze onderzoekingen een uitgebreide publicatie, waarin de grondslagen worden ontwikkeld. Voorloopig kan reeds worden meegedeeld, dat remmen als onvoldoende beschouwd worden, wanneer de remkracht beneden 50 pCt. van de normale daalt. — De waardigheid van den advocaat. Het Tweede Kamerlid Oud heeft den Minister van Justitie de volgende schriftelijke vragen gesteld: Is het den minister bekend, dat door den Raad van Toezicht en Discipline der Orde van Advocaten te Rotterdam verzet is gedaan, welk verzet door het gerechtshof te 's-Gravenhage is bekrachtigd, tegen de toelating als advocaat en procureur van een meester in de rechten, op den enkelen grond, dat zijn vak, dat van manufacturier, niet in overeenstemming zou zijn met de eer van den stand van advocaat, zulks op grond van artikel 5b Reglement III? Acht de Minister deze beslissing niet zeer willekeurig en voor den betrokkene in hooge mate krenkend, waajr andere personen, wier nevenberoep ook bestaat in het verrichten van daden van koophandel, als bankiers, assuradeurs e. d., zonder bezwaar door de Raden van Toezicht en Discipline worden toegelaten ? Acht de Minister het niet noodzakelijk, dat wijziging in gemeld artikel 5b worde gebracht, ten einde de uitsluiting van bevoegden op zoodanige gronden in de toekomst te voorkomen? --- NED-. INDIE. —E enaanslag op een express. Om trent het sabotage geval op den spoorlijn tusschen Rantja-ekek en Gedel-Bage waardoor de express van Soerabaja op 29 Maart j.I. ontspoorde, melden we nog het volgende: Askinm heeft tegenover den assistent-resldent van Bandoeng een volledige bekentenis heeft afgelegd, waarbij een tweede persoon als mededader werd aangewezen. Ook de laatste bevindt zich in arrest. De beide personen, die het sabotage-geval pleegden, hebben een volledige bekentenis afgelegd. Het zijn de twee baanschouwers, aan wie de bewaking van het betrokken traject was toevertrouwd. Meende men eerst, dat de verdachte baan schouwer Askiam eigenlijk meer als mededader moest worden beschouwd, thans is ge bleken, dat hij één der hoofdpersonen was, die den aanslag hebben gepleegd. De andere is zijn collega Narhalie. Askiam was reeds enkele keeren op den rand van een bekentenis gebracht, en wees telkens weer andere personen als medeplichtigen aan. In verband hiermede werden herhaaldelijk arrestaties verricht. Eindelijk kon hij echter niet meer uit zijn eigen warnet van leugens komen en toen volgde tegenover den wedana van Oedjoengbroeng, de volledige bekentenis, waarbij de naam van Narhalie werd genoemd. Ook deze bevond zich onder bewaking echter niet als gevangene, doch als getuige. De verklaringen der beide schuldigen eerst tegenover den wedana afgelegd en later, in het bijzijn van den assistent-resident en den patih, waarnemend regent van Bandoeng, herhaald, komen in het kort op het volgende neer: De beide baanschouwers liepen allang met het plan rond, om der Staatsspoor schade toe te brengen, daar ze van meening waren, dat dusdoende verbetering in de arbeidsvoorwaarden te verkrijgen was. Ze waren n.l. zeer ontevreden geworden over de steeds verminderde salarissen. Op den middag van den 29sten Maart, na afloop van den dienst, werd aan het voornemen gevolg gegeven om den Soerabajaexpress te laten ontsporen, wat beide mannen zich kort tc voren in het hoofd liaddett gezet. Ze namen daartoe de gereedschappen van den dienst mee. Askiam zou de lasschen verwijderen om de rails los te maken, Narhali nam de schroeven en de haakbouten van dwarsliggers voor zijn rekening. Eén laschplaat was al afgenomen en .Askiam v/as bezig met de tweede. Hierbij had hij reeds drie van de vief, schroeven uitgedraaid, maar voor de vierde was geen tijd meer, want de lichten van dc express werden reeds zichtbaar. De beide baanschouwers drukten toen nog het los-zittende stuk van de raii naar binnen en holden naar hun wachthuisje. Toen de trein gedérailleerd was, kwamen zij kalm eens kijken, hoe het geval afgeloopen was. Askiam is daarop des nachts om 2 uur, door den wedana van Oedjoengbroeng in zijn wachthuisje, v/aar hij lag te slapen, gearresteerd en daarna begon men ook Narhali te verhooren. De uitgeloofde belooning voor het geven van aanwijzingen, die tot de vervolging dei; daders konden leiden, behoeft thans niet te worden uitgekeerd. Dat er nog andere personen achter dit sabotage-geval zitten, wordt wel vermoed, maar is voorshands niet aan te toonen. Askiam en Narhali, thans nog te Oedjoengbroeng, worden naar de gevangenis te Bandoeng overgebracht. --- FRANKRIJK. — Een journalist van het Parijsches blad Le Journal heeft ee.a poging gedaan om het nieuw gekozen communistischs kamerlid Henriet te ictervie.uwen. De goedmoedige reus Henriet, mandenmaker van beroep bleek echter allesbehalve op een onderhoud met een medewerker vaa eea bur« geriijk bi ad gesteld, ( „Geen intervieuA-", bromde hij. „Ik ben nu Karne.lii" india meeut tourgüi.heb Jendaar niets mee te maken". „Drie-:n veert'g j ar'', ver» volgde Henriet, „d e ik n'J al m:jn werk, dat is niet weinig al ben ik niet baag oa mijn handen uit tq steken". ... • ; Teen da journa'i t nu nog aan d!a:i Comimn ht'schen afgevaardigde vroqj of hij al naar da Kamer was geweekt om| er zijn plaats uit te kiezen, verloor* Hejirict zijn gedu'i! „U gelooft zeker, dat ik erg onïar d*a indru'c ben van mijn verkiez'ng. Ni: t > daarvan ho:r ik zal da vergaderingen nfc,t bijwonen. En ni», goeierv . avcrid". ... — Veelbelovends jongelingen. — Drie Parijsche jongens, een zeventienjarige leerling-typograaf, een vijftienjarige schoolknaap en het dertienjarige zoontje van een kruidenier, resp. uit de rue André del Sarte en de rue Lantier, zijn er van door gegaan. De oudste hunner vond -arijs te du! en wilde naar Amerika. Hij wist zijn twee jeugdiger vriendjes er van te overtuigen dat het schoolleven, op den duur geen bevrediging biedtl Om op reis te kunnen gaan naar een beter oord was geld noodig. Dit verschafte de jongste, de eenige zoon van een kruidenier, die uit een kast van zijn ouders een portefeuille met voor 110,000 frank aan bons voor de nationale verdediging wegnam. Daarmee is het drietal op stap gegaan. De oudste jongen was zoo liefderijk geweest zijn ouders van het Noorderstation een brief te 'schrijven, waarin hij meedeelt Amerika ten slotte toch wat ver te vinden en voornemens te zijn drie maanden in de Sarthe te gaan doorbrengen, waar hij nog familie heeft. Wellicht dient die brief om ouders "en politie op een dwaalspoor te brengen. In ieder geval had de recherche nu toch een spoor, dat zij volgen kon. De apen zijn te Straatsburg gepakt en naar Parijs teruggestuurd. Van de groote som, die zij bij zich hadden, was nog maar weinig uitgegeven. Volgens de Matin waren zij in het bezit van dure revolvers en dolken. Men vraagt zich af hoe de kinderen zich die wapens hebben kunnen verschaffen. — Een nieuw reisplan. De Compagnie Frangaise- du Tourisme heeft tezamen met de Agence Economique de I'lndo-Chine de gelegenheid geopend tot het maken van een reis van vier maanden door Cochin-China, Annam en iTonkin. De reis staat onder leiding van prins en prinses Achcille Muraf, die met medewerking van de regeering bezoeken aan inlandsche vorsten, tijger- en olifantenjachten en bergtochten hebben georganiseerd. De kosten van het vacantietochtje bedragen iongeveer 10.000 francs. --- BUITENLAND. BELGIE. — De salarissen van de C. v. H. —• Het katholieke Kamerlid Maer.hout heeft ver» zocht te mogen interpelleeren over de fabelachtige bezoldiging van de afgevaardigden in de commissie van herstel. Blijkens een der stukken trekken de Belgische afgevaardigden en hun toegevoegde leden: de afgevaardigde 960.000 fr., zijn adjunct 550.000 fr., de secretaris-generaal 350.000 fr., diens adjunct 275.000 fr., de hoofden van de verschillende dienstvakken 160.000 a 225.000 fr., het hoofd van den inlichtingendienst 125.000 fr., diens adjunct 85.000 fr. en eenvoudige attachés 60.000 fr. --- DUITSCHLAND. . — Prins Alexatider von Hohenlohe f. In Zwitserland is na een langdurige ziekte Prins Alexzander von Hohenlohe, de jongste zoon van den gewezen rijkskanselier, overleden* De prins heeft zich gedurende en na den oor« log in de Zwitsersche en Duitsche pers over de vraagstukken van den- dag in pacifistischen zin uitgelaten. Ondanks zijn zware ziekte toond2 zich de prins in den jongsten tijd een nobel voorvechter voor Fechenbach, dien hij als een tweede Dreyfus beschouwde. In het Berliner Tageblatt prijst Annette Kolb hem als een der edelste menschen van onzen tijd. — Een oplichter. Te Hambu g werd dcor de politie een oplichter gearresteerd, dia een nieuwe oplichterstiu; had u tgedacht. Eigenlijk gezegd was dj tru; op zi:h zelf niet nieuw, het was c;n nieuwe varriatie op een overbekend thema. Hij zor.d nl. aai verschillende scha len circulaires, waarin hij voorgaf voor de leer» lir&en dei scholen c:a zeer goed'eoops gelegenheid te hebben georganiseerd om tijdens huc* vacantk' een reis naar Noorwegen te doen. ledere deelnemer zou slechts no goudmarken hebben te bi.alen. De oplichter, die voorgaf Oska/ Meissner te heete.i, ea ook ce.i pas op dien raam uit Magdeburg had. die e:hter vermoedelijk op onrechtmatige wijze m zijn bezit was, had klaarblijkelijk reeds zeer goede za» ken gedaan. Zijn po-tehèquerekening, waarop, beslag is gelegd, hai reed; een eerbiedwaarde» gen omvang, terwijl bij zijn arrestatie nog besla; werd gelegd op een b:d. Ag van 6000 gtiüdmark dit juist per aingeteekenden brief aankwam. — Moordenaars van Rithenau. Aaa de Praagsche „Tribaaa" wordt ut: Sidi-bel» Abtc» ip Algiers door ee.i diar reizend redacteur geseind, dat ia December 1913 bij het vreonK.e.ingenlegioe.i vier pnge Duit.clieis zich hebben aangemeld, die. zDcals gebu'kelijk, zoadei onderzoek vaa papieren dim.i ook werden opgenomen. Weldra werden zj dior e:a eveneens in het vreenidcl'ngenl-g'oe.i dienend:!», g®. vluchten leider van den comrr.ulistenapstand t« lircrr.cn als maordenaars van Rathenau her. kena. De nieuwe legicnaire.i ontkenden hua schuld ook niet. Kort na hua aankomst werden zij ingedeeld bij eea ia Marokko gestationeerde compagnie. De ie-'acteur der „Tri» buna" hoorde een en ander van een officier. ---