/ hebt\ /gij iets te\ t koop, te huur, \ I te ruilen? \ / Zoekt gl] een \ / woning, pension, een \ f kamer, een kosthuis? \ / Wilt gij een betrekking \ /of zoekt gij dienstpersoneel ?\ I Wilt gl| les geven of vraagt gij \ I onderricht? \ / STEEDS ZULT GIJ UW DOEL \ \ BEREIKEN DOOR EEN i \ KLEINE / Xadvertentie/ \ In DE GOOI- EN / \ EEMLANDER / \ voor slechts / \ 50 / \ cent / --- DE GOOI- EN EEMLANDER TWEEDE BLAD. Zaterdag 4 Juni. --- DE INKOMSTENBELASTING. I. Aangezien het nieuwe belastingjaar 1927/ 1928 1 Mei j.1.1 zijn intrede heeft gedaan en de belastingplichtigen dus over eenigen tijd hun nieuw aanslagbiljet kunnen verwachten, is het m.i. niet ondienstig eens een „boom" over de Inkomstenbelasting op te zetten. Ter verkrijging van gegevens omtrent de op te leggen aanslagen in de Rijks Inkomstenbelasting (kortweg 1.8. genoemd), worden jaarlijks aan verschillende personen aangiftebiljetten gezonden, waarop zij de verschillende inkomsten kunnen opgeven. Minder ontwikkelde personen zouden met een dergelijk biljet geen weg weten. Daarom verzamelen de ambtenaren van den actieven dienst bij deze personen de noodige gegevens. Verschillende lezers en lezeressen hoor ik reeds zeggen: „Ik zou nu wel eens willen weten, wie nu wel en wie nu niet een aangiftebiljet ontvangt". Op deze vraag geeft artikel 43 der wet op de 1.8. antwoord. Dit artikel luidt: Ten behoeve der aanslagsregeling kunnen de belastingplichtigen tot het doen eener aangifte worden uitgenoodigd door uitreiking van een daarvoor te bezigen biljet. Zoodanig biijet zal worden uitgereikt aan: a. de binnen het Rijk wonende natuurlijke personen wien een aangiftebiljet bedoeld bij artikel 14 der wet op de vermogensbelasting wordt uitgereikt en hen, wier inkomen, ongerekend de opbrengsten uit de bronnen van artikel 4 onder 10, 2o en 40, geacht wordt hoofdzakelijk te bestaan uit vaste tractementen of salarissen, or wier belastbaar inkomen in het vorige belastingjaar op ƒ 2000.— of meer is geschat; b. de in art. 2 bedoelde, niet binnen het Rijk wonende of gevestigde personen of lichamen, die persoonlijk of door een vertegenwoordiger een bedrijf of beroep (ambt, waardigheid, bediening en betrekking daaronder begrepen) binnen het Rijk uitoefenen, wanneer de som, waarnaar zij belastingplichtig zijn, vermoed wordt ƒ 2000 of meet te bedragen; c. de stichtingen, bedoeld in artikel lc; d. de niet binnen het Rijk wonende of gevestigde personen en lichamen, die het genot hebben van een binnen het Rijk gelegen onroerend goed of van een op zoodanig goed gevestigd recht; e. ieder, die zijn verlangen te kennen geeft cene aangifte te doen. Aan de 1.8. zijn onderworpen: I. zij die binnen het Rijk wonen; 2.. de binnen het Rijk gevestigde stichtingen, die een bedrijf of beroep uitoefenen (b.v. een klooster, dat een bierbrouwerij exploiteert). Verder somt artikel 2 nog een viertal groepen van personen op, die niet binnen het Rijk wonen en toch aan de 1.8. zijn onderworpen. Zeer veel personen zijn de meening toegedaan, dat minderjarigen niet belastingplichtig zijn. Dit is evenwel onjuist. Alle in Nederland wonende natuurlijke personen zijn belastingplichtig. De belastingplicht ontstaat, of door geboorte hier te lande, of door vestiging in Nederland van uit het buitenland. Of iemand in Nederland „woont" en in een bepaalde gemeente „hoofdverblijf" heeft, wordt naar de omstandigheden beoordeeld. De ambtenaren der directe belastingen behoeven zich niet te houden aan de bevolkingsregisters. Ten opzichte van het „wonen" doen zich bijzondere omstandigheden voor bij binnenschippers. Bij deze moet men twee categorieën onderscheiden: a. zij, die hier te lande een vaste woonplaats aan den wal hebben. Deze worden in de gemeente, waar deze woonplaats ligt, aangeslagen voor Rijksinkomstenbelasting, Verdedigingsbelasting en Gemeentelijke Inkomstenbelasting. b. zij, die hoewel zij hier te lande wonen, geen vaste woonplaats aan den wal hebben. Deze worden aangeslagen ter plaatse, waar zij zich aanmelden of worden opgespoord, echter voor Rijksinkomstenbelasting en Verdedigingsbelasting. Deze binnenschippers zijn vrij van Gemeentelijke Inkomstenbelasting, omdat zij feitelijk in geen enkele Nederlandsche gemeente hoofdverblijf hebben. Nu iedereen weet in welke gemeente hij behoort te worden aangeslagen, ben ik gekomen tot de voornaamste artikelen van de Inkomstenbelastingwet n.l. de artt. 4 tm. 19. Eenige dezer artikelen zeggen wat wèl en wat niet onder inkomen wordt verstaan, terwijl de overige ons vermelden, welke posten wèl en v/elke niet afgetrokken mogen worden. Het is zeer begrijpefijk, dat iedereen gaarne zoo weinig mogelijk wil betalen en toch geen last met de administratie der directe belastingen wil hebben. Het spreekwoord: „Geeft den Keizer wat des Keizers en God wat Godes is", wordt bij het invullen van het beschrijvingsbiljet maar al te vaak over het hoofd gezien. Op de vraag: „Wat onder inkomen wordt verstaan" geeft artikel 4 het volgende antwoord: De binnen het Rijk wonende natuurlijke personen zijn belastingplichtig naar hun zuiver inkomen. Onder inkomen wordt verstaan de som van hetgeen, in geld of geldswaarde, zuiver genoten wordt als opbrengst van: 10. roerende goederen; 20. roerend kapitaal; -iFË? 30. onderneming en arbeid: 40. rechten op periodieke uitkeeringen van het leven afhankelijk. De opbrengst van een onroerend goed evenals de opbrengst van roerend kapitaal noemt men een bron van inkomen. Niet de 4 gevallen genoemd in artikel 4 zijn direct als bronnen aan te merken, want niet de gezamenlijke onroerende goederen vormen één enkele bron, doch ieder huis of ieder perceel grond vormt een bron. Eveneens vormt ieder aandeelbewijs, iedere obligatie enz. een afzonderlijke bron van inkomen en niet het gezamenlijk roerend kapitaal. Het is noodzakelijk dat men dit goed voor oogen houdt, daar de berekening van het inkomen geheel berust op de bronnentheorie. Tot de kenmerken van het inkomen behoort periodiciteit; het inkomen wordt gevormd door voordeelen die zich herhalen; waarvan althans herhaling in den regel beoogd en bereikt wordt, m.a.w. normaal is. Herhaling is niet mogelijk zonder blijvende oorzaak; er moet dus een naar zijn aard duurzaam feit zijn, dat telkens opnieuw een bate voortbrengt. Dit feit — een zaak. onderneming, arbeid *■— kan men in zijn betrekking tot dengene die de bate geheel of voor een deel geniet, als bron van inkomen aanduiden. Geheel op zich zelf staande toevallige baten kunnen dus geen inkomen zijn. Zoo is uitgesloten wat bij erfenis, making of schenking wordt verkregen, met dien verstande, dat geschenken onder het begrip inkomen kunnen terugvallen omdat zij, zooals b.v. de fooien van koffiehuisbedienden, wèl een blijvende bron hebben, in casu het beroep van den begiftigde. Hieruit volgt dus, dat wanneer iemand 'n prijs trekt uit de loterij, hij niet als een bezetene naar het belastingkantoor behoeft te hollen om den ambtenaar van dit heuglijk feit in kennis te stellen. Is het een prijs van eenige beteekenis, dan zal de ongelukkige of gelukkige? het geld op solide wijze trachten te beleggen. Lukt het hem of haar (zelfs vrouwen spelen, meestal zonder medeweten van manlief, in de loterij) voor het geld een huis, eenige effecten of iets dergelijks te koopen, dan komt voor het eerstvolgend belastingjaar de opbrengst van deze bronnen van inkomen voor de vaststelling van het zuiver inkomen in aanmerking. In artiekl 4 wordt het zuiver inkomen als object der belasting aangewezen en wordt voorts voorloopig bepaald wat onder inkomen zal zijn te verstaan. De herleiding van het inkomen tot het zuivere — dat is dus het belastbare — inkomen wordt geregeld in artikel 19. De verdere uitwerking van het wettelijk begrip inkomen wordt aangetroffen in artt. S—II, waar de opbrengst der bronnen van inkomen wordt behandeld en in artt. 12—17, waar het inkomen in verband wordt gebracht met het belastingjaar. Hierover den volgenden keer. INSIDER. Hilversum, Juni 1927. --- Feuilleton. DE HEKS VAN DE STILLE HEI door Edw. Halliwells. (Nadruk verboden.) 40. Terwijl wij gezamenlijk de rampzalige jonge mannen onder de armen schier voortdroegen en de kille gang links tegenover de vierde deur der dwarsgang inschuifelden, ijlde Francis ons in doodelijke verwarring tegemoet, met open mond onverstaanbare klanken mompelend; terwijl blijkbaar de adem hem stokte in de keel, stond hij vóór ons, staarde Harry verwezen en als een ijlhoofdige aan... Wij vertraagden onzen schuifelpas, hielden stand voor den, van opwinding als ontzenuwden, jongen Mac Leysham. „Hij was er-zeker bij, niet waar?" deed Harry raadselachtig. „Ja... ja..." stamelde huiverend Francis „het net rukte eerst zijn masker weg, dan schuurde het zijn pruik en snor af... Met pruik en snor is hij veldwachter James? En zonder pruik en snor was het Halkinsl Harry grijnslachte, knikte zwijgend, gaf ons een wenk, wij schoven dan voetje voor voetje verder, terwijl wij de op onze handen hangende, slappe, levenlooze Mac Ludston's voorttorsten. Francis hief koortsig-opgewonden de rechterhand op: „Wat met de drie boeven?" klonk woest zijn vraag. „Laat Ellers den burgemeester waarschu.wen, wij leveren hen over, onze taak is afgedaan... Kalm nu, Francis, deze opwinding is verderfelijk, dank God, dat Halkins en zijn lotgenooten niet slaagden. Het was een helsch complot... Ga nu, jongen, doe wat ik je vraagl" Met knikkende knieën, de hand aan het hoofd, bij wijle zenuwschokkend in de schouders, ging de voormalige butler ons vóór door de lange, griezelig-kille doodengang. Zwijgend zetten wij de drie Mac Ludston's op de bank in de hal van den „Draak". God dank, er speelde een zegevierend zonnetje door een openstaand zijraam der hal, een late, weldadige namiddaggloed „Het is altijd voorzichtig op zulke tochten iets mee te nemen, dat in hachelijke oogenblikken onschatbare diensten bewijst," deed Harry kalm, „Jones, je veldfleschl" Uit den binnenzak trok de jager zijn veldflesch, ze bleek gevuld met brandewijn. Resoluut zette Harry haar één voor één de Mac Ludston's aan den mond. „En nu snel de dokter!" sprak hij. „Ellers, ontbied den Burgemeester; Harold, roep jij den dokter. Mij dunkt, dat deze beter dan wij weg zal weten met dit drietal." Dan bemerkte ik, dat hij bezorgd ndspiedde... Als met een stille smeeking ui de oogen zag hij mij even aan: „Edward, mag ik je nog iets vragen?" Ik knikte, ik had voor hem door het vuur willen gaan op dit oogenblik, mijn eerbied voor zijn onfeilbaar speurderstalent was grenzenloos. „Blijf jij dan een oogenblik bij deze drie jonge mannen, ik moet Francis naar zijn moeder geleiden." „Mijn moeder?... Mijn moeder?... God... God... O, ik dank U! Waar is zij? 01... 01" kreet met .wilde .vreugde de jonge Mac Leysham, die steeds sprakeloos de Mac Ludston's beschouwd had. „Waar is zij?" beefde zijn van tranen verstikt geluid... „O God... eindelijk... eindelijk!"... En hij barstte in schreien los. De ontroering omfloerste mijn oogen met tranen, die ik mij niet schaam... Wat had die jongen zijn moeder lief! Dan beet ik op de lip, beheerschte mij en fluisterde: „Harry mag ik er... niet bij zijn?" Dat oogenblik van weerzien missen, leek me een verlies voor het leven Een der drie Mac Ludston's, de oudste, hief even het moede, op en neer bengelende hoofd, zielloos waasden zijn oogen naar ons op, dan lispte hij zacht; „Wachten... hier wel!" en hij wuifde slap met de lijkbleeke, scherp dooraderde, vleeschlooze, lange vingers. Harry legde de hand op zijn schouder en schudde ontkennend 't hoofd: „Neen, jongen, dat is niet verantwoord... Het is ook beter anders?... Francis, ga alléén, zij wacht je op den Eenhoorn." Hij zag mij even aan met zijn trouwe bruine oogen, ik begftep hem; het was een offer voor hem zoowel als voor mij; maar het was beter, dat Francis eerst zijn moeder onder vier oogen ontmoette. „Wij komen straks bij u". En Francis vertrok in diep gepeins, als onder de wijding van het nabije weerzien der vrouw, die geen offer voor hem had gespaard Door de wijd open huisdeur van het kasteeltje trad ik op het bordes, staarde over het glanzend gazon, naar het dicht gekroesde donkere kreupelhout. Daar stonden Robert en Ellers de revolver ter hand, de drie machteloos-grimmige boeven bewakend. Even zag ik Francis met hen fluisteren, Harry gaf uit de verte een knik en Ellers xertrok. Met onverstoorbaar jneesterschap over zichzelf trok Harry zijn wapen. ,Wij moeten de boeven in het oog houden, zij zijn nu met Robert alléén; zij mochten een dolle kans wagen", deed hij koud en stapte het bordes af. „Houd jij met Jones de Mac Ludston's in 't oog, Edward; geef acht op hun inzinkende krachten; Ellers brengt ook wel spijzen mee uit het hotel, hij keert per auto, hij is een schrandere jongen". En hij ging zich bij Robert vervoegen, mee de drie boeven onder schot houden. Nu was ik met Jones alleen bij de afgemartelde heeren van den „Draak". Welke satan had dit uitgevonden, deze drie onschuldige, volgens Mevrouw Mac Leysham en het boertje vriendelijke menschen, af te beulen en uit te hongeren? Hen den dood in te jagen in hun eigen huis? Wat er geschied was, werd mij nu duidelijk. De aartsschurken hadden onverhoeds vóór twee maanden de drie kasteelheeren gevangen gezet in den duisteren onbewoonden Westelijken vleugel van den „Draak"; zij hadden tegelijkertijd of van te voren het dienstpersoneel doen vertrekken, — hoe was mij een raadsel — en de personen van Elliot George en Willy Mac Ludston aangetrokken! Het was ongelooflijk onbeschaamd... Kenden de drie rampzaligen, die daar vóór mij zaten op de witte bank in de hal, hun onverzoenlijke kwelduivels?... Halkins heette de ééne, Francis had hem vroeger gekend, begreep ik thans; deze Halkins was James de veldwachter,..v met pruik en snor dan; deze Halkins zou de hoofdman wel zijn van het complot. Wie was hij?... . Het vaagdeaalles in mijn geest, ik zag honderd .verwarde draden( ik zag geen enkel patroon. Waren de boeven vijanden van Francis? Van zijn moeder? Vanwaar hun doodelijke verbittering? Zij hadden het zelfs op brandschatting en moord laten aankomen 1 En hoe hadden zij achterhaald, dat de Mac Leysham's beiden gingen wonen te Hank!aff( de een als butler, de andere als heks op de Stille Hei? Een doffe doezel zonk in mijn hersens van het ingespannen denken... Dan rees het werk van Harry's weergalooze vernuftigheid op in mijn geest! Met welk een verfijnde schranderheid, met welk een onbedriegelijke zekerheid had hij, zonder bloedvergieten, de boeven gevangen, de adellijke bewoners van den „Draak" bevrijd! Ik verloor mij in duizend onbestemde wilde gissingen, hoe hij dit krijgsplan had kunnen opzetten! Het leek een sprookje! Hij moest alles hebben doorzien, doch hoe? Hoe kon hij hebben geweten, met onfeilbare gewisheid hebben geweten, dat hij de drie Mac Ludston's zou vinden in het onbewoond gedeelte van het ridderhofslot den „Draak"? Het ontcijferen van het versje dat de sleutel was om den schat te vinden, leek mij kinderwerk bij de onmetelijke vernuftigheid, waarmee hij niet enkel had vastgesteld, dat de drie kerels van Hanklaff de Mac Ludstons' niet waren, doch tevens, waar de Mac Ludston's zich bevonden, wat hen dreigde, hoe hij hen vrij vechten kon; daartoe moest hij het geheele listige plan der boeven hebben ontraadseld. Hoe dit mogelijk was geweest, bleef mij een stekelig mysterie. Ik begreep er hoegenaamd niets van; mijn cenige troost was, dat Harry mij later alles zou verhalen... Ik liet mij gaan op de wisselende stroomingen mijner vage overdenkingen, terwijl ik in de hal nadere beschikking van mijn pacha afwachtte en vooral met angstige bezorgheid de komst van den dokter verbeidde... Telkens weder wierp ik bekom» merende blikken op de drie vrees-wekkendverworden en uitgeteerde jongemannen, wier armen in machtelooze lijdelijkheid neer hingen van hun spichtige schouderbeenderen, wier lijkbleek gelaat zich als in doodsgrijns had verstrakt, terwijl zij wezenloos, met half gesloten oogen, voor zich uit zagen op den grond. Een snik brokte telkens in mijn keel, als ik de oogen op hen wierp; het was barbaarsch, het was afschuwelijk, het was helsch, drie mooie, onschuldige jonge levens om een handvol geld zoo te verietigen! Goddank, daar toeterde Ellers in de verte! De prikkelende spanning der eenzaamheid met deze drie rampzaligen, terwijl ik hulpeloos aan mijn verbijsterde verbeelding was prijsgegeven, leek mij langer ondragelijk, —ik begon psysieke pijn te ontwaren, mijn bloed hamerde in mijn schedel,' telkens voelde ik mij ijskoud worden, zenuwtrillingen liepen onophoudelijk over mijn leden. Langs het gebouw schoot de auto tusschen het gazon en het bordes, hield daar stand. Harry wenkte Elles, die snel het gazon over draafde, terwijl een vriendelijk bejaard heer uitsteeg en het bordes betrad. Na eenige oogenblikken stond de oude, goudgebrilde heer met Harry naast mij .tegenover de drie Mac Ludston's in de hal. Blijkbaar had Ellers Harry's plaats bij de boeven overgenomen. (Wordt vervolgd.) --- PLAATSELIJK NIEUWS. HILVERSUM, 4 Juni 1927. Jongensvereeniging „Samuel". Woensdag hield de Jongensvereeniging „Samuel" wederom een propaganda-avond in haar vereenigingsgebouw aan het Noordscheboschje alhier. Tal van jongens waren opgekomen om dezen avond bij te wonen. Pantomine's, samenspraken, piano- en viool-muziek, dit alles werkte mede om dezen avond, waarop het bestuur met voldoening kan terugzien, in elk opzicht te doen slagen. --- Verbetering aan de St. Aloysiusen de St. Jansschool. B. en W. stellen voor hun een crediet van ƒ 14.600 te verleenen ter verbetering van de speelplaats van de St. Aloysius- en de Sint Jansschool, ter verbetering van den vloer in het gymnastieklokaal van genoemde scholen, benevens voor het aanbrengen eener installatie voor centrale verwarming ten behoeve der Sint Aloysiusschool. --- BUSSUM. Politiehonden-wedstrijd. Gistermorgen om 10 uur had op het militaire terrein aan den Voormeulenweg de officieele opening plaats van den Politiehonden-wedstrijd, welke georganiseerd werd door de afd. Noord-Holland van de Koninklijke Nederlandsche Politiehonden Verecniging. De heer C. M. Langeveld, voorzitter der Bussumche Politiehonden Dresseerclub, welke vereeniging als gastvrouw optreedt, heette alle aanwezigen hartelijk welkom cn verzocht - daarna burgemeester De Bordes, in zijn hoedanigheid van eere-voorzitter, den wedstrijd te willen openen. De heer De Bordes zeide aan dit verzoek volgaarne te willen voldoen, temeer, omdat dit de eerste groote wedstrijd is van de Noord-Hollandsche K. N. P. V. Tevoren droeg een en ander meer het karakter van een demonstratie. Spr. stelt er daarom prijs op als eere-voorzitter van de afd. Bussum alle aanwezigen van harte welkom te heeten. Ook het gemeentebestuur, aldus spr., volgt met belangstelling deze wedstrijden. Het scherpe instinct van den hond toch immers is dienstbaar gemaakt in den strijd tegen de misdaad en tegen den misdadiger. En dit sociale streven dient te worden gewaardeerd in breeden kring en behoort zeker door de autoriteiten te worden begrepen en gewaardeerd. Andere tijden, andere zeden I zegt spreker. Ver in het midden der vorige eeuw had men in de Staten van Zuid-Amerika den bekenden bloedhond, die er op afgericht was om weggeloopen slaven terug te brengen bij de slavenhouders. Niet zelden ging zulks bloedig toe. Op het oogenblik wordt er een heel wat beter gebruik van den hond gemaakt. Niet slechts is de hond een steun en hulp voor den politieman, doch ook een beschermer van huis cn haard, ons kosbaarst bezit. Door het streven der vereeniging is al heel wat bereikt, doch men is nog niet, waar men wezen moet. Vooral de hond als speurder heeft heel wat teleurstellingen gebracht. Telkens weer kan men constateeren, dat het volgen van een spoor zeer moeilijk is en dit wel door tal van bijkomende omstandigheden. Als verdedigingsmiddel echter heeft men aan den hond zeer veel en is er ook heel veel bereikt. Men gebruikt den hond in den strijd tegen een aanvaller; dikwijls zelfs heeft het dier uitnemende diensten bewezen tegen een groote overmacht. De hond beschermt de plantsoenen tegen de straatschenderij der jeugd en ook bij samenscholingen, welke het rustige verkeer belemmerden, bewes de hond goede diensten. Als de politieman in de eenzame wijken der stad of op het platteland den hond bij zich heeft, dan is zulks een waarborg voor zijn veiligheid en voelt hij zich zeker. Het aantal deelnemende honden, n.l 23, noemt spr. zeer groot, temeer daar het alleen honden mogen zijn in het bezit van een certificaat, welke aan de wedstrijden deelnemen. Dit certificaat nu is alleen te krijgen na lange vóóropleiding. In deskundige kringen worden dan ook de wedstrijden met groote belangstelling gevolgd. Spr. spreekt de hoop uit, dat de uitkomsten volkomen zullen beantwoorden aan hetgeen er van wordt verwacht en dat de afd. Bussum haar taak goed verstaat, zoo goed, dat alle deelnemers de ontvangst en de omstandigheden van dien aard vinden, dat zij volgaarne nog eens in Bussum zullen terugkeeren. Aan den heer Langeveld, den actieven: voorzitter, brengt spr. dank voor het vele goede hetweJk hij deed in deze richting en eindigde met den wensch uit te spreken, dat de groote verwachtingen welke het bestuur in de wedstrijden stelde niet zouden worden teleurgesteld. En hiermede — aldus spr. — open Ik dezen wedstrijd. (Applaus). De heer P. H. v. d. Most, secretaris van de afd. Noord-Holland der K.N.P.V. en inspecteur van de hondenbrigade te Amsterdam, dankte den burgemeester voor zijn sympathieke woorden en sprak eveneens de hoop uit, dat de wedstrijden in alle opzichten slagen zouden. Hierna kon met de wedstrijden een aanvang worden gemaakt. Alle honden moeten dezelfde oefeningen doen. Deze bestaan uit: 1. Gehoorzaamheidsoefeningen van verschillende soort. 2. Waterwerk, hetwelk echter door gebrek aan water helaas niet gedaan kan worden. 3. Het bewaken van voorwerpen; het afzoeken van het terrein: het opsporen van voorwerpen of personen. 4. Het manwerk, als de misdadigers zich met stok of revolver willen verdedigen, of als de persoon zich per rijwiel wil verwijderen. Hierbij hoort ook de gehoorzaamheidsoefening, n.1.: het terugroepen van den hond. Aan de wedstrijden van heden hebben de volgende eigenaars deelgenomen: C. H. van Velzen, Amsterdam; J. Josef, Bussum; C. M. Langeveld, Bussum; S. H. v. d. Meij, Amsterdam, E. v. d. Berg, Amsterdam; H. van Breuden, Haarlem. Een fraaie collectie prijzen, w.o. eenige zilveren bekers en lauwertakken, medailles en tal van huishoudelijke voorwerpen is ter beschikking gesteld. In het vroege morgenuur was de belangstelling reeds zeer groot. Hopen wij dat de wedstrijden zullen slagen in alle opzichten. --- BAARN. Maria-Vereeniging. De Maria-Vereeniging alhier hield haar feestelijke jaarvergadering in het St. Nicolaasgebouw. Na opening zongen eenige dames het Sobriëtas-lied en daarna eenige liederen van Scluibert onder leiding van mej. Elbertse. De meisjes van den Meisjesbond voerden voor de tweeds maal „De heks in de flesch" op. Er werd vroolijk en beweeglijk spel gegeven. Het jaarverslag van de secretaresse getuigde van gestadigen groei. De Maria-Vereeniging telt thans 82 leden en de Meisjesbond 40. Het jaarverslag van de penningmeesteresse vermeldde aan uitgaven ƒ 360.15 en aan inkomsten ƒ 437.41. Na de pauze speelden eenige danies op verdienstelijke wijze een komischen twee-acter: „De groene knol Anamiet". De leden hernieuwden haar belofte, waarna de eérw. adviseur een toespraakje hield. Ook de zeereerw. heer pastoor sprak een woord van dank en opwekking. Te 11 uur werd de goed geslaagde vergadering door de presidente gesloten. --- RECHTSZAKEN. KANTONGERECHT TE HILVERSUM. (Zitting van Vrijdag, 3 Juni.) AANRIJDING. Doordat J. 8., chauffeur te Hilversum, op den Kerkbrink aldaar met zijn wagen de "linkerzijde van den weg had gehouden, werd hij oorzaak van een botsing tusschbn zijn auto en een auto, die uit de richting 's Gravelandscheweg gekomen, dén' Kerkbrink aan de rechterzijde bereed. - Verd. voerde te zijner verontschuldiging aan, dat hij, komende van de Oude Toreristraat tusschen den politiepost en het gemeentehuis was doorgereden en vervolgens, als hij de rechterzijde wilde houden, den geheelen weg had moeten oversteken. Hij werd overeenkomstig den cisch veroordeeld tot ƒ 10 boete subs. 10 d.. h. MET EEN KAR OP HET RIJWIELPAD. De volgende verdachte was een melkhandelaar uit Hilversum, A. v. J. B. geheeten, die in de nabijheid van het landgoed „Zonnestraal" met zijn kar over een rijwielpad had gereden. De kantonrechter: „Van u gaan rare verhaaltjes. U schijnt niet op goeden voet te staan met de Rijksveldwacht"? Verd. is zich van niéts bewust. Kant.: „Hebt u dan niet tegen kennissen gesproken over „rotbrigadiers" en „rotveldwachters"? Verd. ontkent dit ten stelligste. De kantonrechter, mr. v. d. Ley, constateerde vervolgens, dat verd. reeds eenmaal voor hetzelfde feit was veroordeeld tot een geldboete van ƒ 15. Verd.: 't Is ook geen doen. Ze staan met verrekijkers op een afstand te kijken, of ze me ook op een overtreding betrappen kunnen". De ambtenaar van het O. M.: „Dan zou ik, als ik U was, dubbel oppassen!" De kantonrechter informeert naar de financiëele omstandigheden van verd. en spreekt de "veronderstelling uit, dat deze wel zoo slecht niet zullen zijn. Verd. die een buitengewoon blozend uiterlijk heeft: „O ja, Edelachtbare, ik heb het zat slechter 'dan andere werkmenschen". Kantonrechter: „Kom, u ziet er anders niets slecht uitl" " De ambtenaar van het O. M. eischte ƒ 30 boete, hetgeen de kantonrechter tot ƒ 20 subs. 5 d. h. verminderde. --- JAMMER VAN HET HOEDJEI Een kermisreiziger, J. M. K., die tijdelijk in Hilversum vertoefde, had een jongmensch zijn nieuwe hoedje van het hoofd geslagen, waardoor alle pracht van dit kleedingstuk was vernietigd. Als getuige werd gehoord de verloofde van den jongen man met (thans zonder) het hoedje. Zij bevestigde, dat zij met de politie naar Zaandam was geweest, alwaar de verdachte zich op dat oogenblik bevond en dat zij den man als den belager van het hoedje had herkend. Ook haar vrijer was er nog voor naar Zaandam geweest. Elsch: ƒ 10 subs. 10 d. h. Get.: „Krijgt ie het hoedje vergoed?" Kant.: „indien uw verloofde zelf was gekomen, dan had hij kunnen vragen om schadevergoeding voor den hoed. Nu hij als getuige niet is verschenen, gaat dit niet." De ambtenaar van het O. M.: „Nu zou uw verloofde zelf ook nog tot ƒ 10 boete kunnen veroordeeld worden". Het meisje legde uit, hoe haar vrijer in den regel zonder werk is, maar thans sedert een week juist weer wat te doen heeft. Daarom kon hij onmogelijk verzuimen. De kantonrechter veroordeelde den kermisreiziger tot ƒ 10 boete subs. 5 d. h. --- EEN LUIDRUCHTIGE LIEFDESVERKLARING. Een venter uit Huizen, J. v. A., had op het erf van een perceel aan de Botterstraat, zoodanig rumoer verwekt door tegen de buitendeur te trappen en te schreeuwen, dat de nachtrust der bewoners was verstoord. Kantonrechter: „Is dat zoo?" Verd.: „Best mogelijk". Kant.: „Had u een slokje op?" Verd.: „Meer dan één! Ik kan me niets meer van het gebeurde herinneren. De Kant.: De juffrouw, die in het huis woonde, was een weduwe, nietwaar? En u bent weduwnaar. Het schijnt in Huizen de gewoonte te zijn, dat weduwen door weduwnaars lastig worden gevallen. Maar als u denkt, dat u op die manier het hart van-een schoone kunt veroveren, dan hebt u het mis". Hierna werd de weduwe gehoord, die verklaarde met haar ouders en een zoon in het bedoelde perceel te wonen. Tusschen half 12 en half 1 was er tweemaal heel hard tegen de deur getrapt, waardoor vooral haar oudjes erg waren geschrokken. Toen het voor de 2e maal gebeurde, was get. uit het raam geklommen en had in nachtgewaad de politie gewaarschuwd. „Wilt u wel gelooven", zei ze tot den kantonrechter, dat ik van den angst zoo'n klont voor m'n keel (vermoedelijk een variatie op „een brok in den keel". Red.) had, dat ik nauwelijks loopen kon!" De 17-jarige zoon der weduwe legde vervolgens dezelfde verklaringen af over de toedracht der zaak, als zijn moeder. De ambtenaar van het O. M. eischte ƒ 15 subs. 15 d. h. en verd. werd veroordeeld tot ƒ 15 subs. 3 d. h. --- BEENDEREN OF KIEVITSEIEREN? Zekere K. uit Hilversum was geverbaliseerd, omdat hij over aan de gemeente Hilversum behoorenden bouwgrond had geloopen, bij de vloeivelden. Hij verklaarde daar naar beenderen te hebben loopen zoeken, die hij dan aan een voddenkoopman had willen verkoopen. De verbalisant zeide te vermoeden, dat verd. daar kievitseieren zocht. Het terrein was met groote, ijzeren borden, waarop „Verboden toegang", afgezet. Overeenkomstig den eisch werd verd. veroordeeld tot ƒ 5 boete subs. 5 d. h. --- BINNENLAND. DE STORMRAMP IN HET OOSTEN VAN ONS LAND. Nadere bijzonderheden. — De bewoners blijven zooveel mogelijk in en bij hun verwoeste huizen. Na de drirkte van den eersten avond en den eersten dag na den storm, die in eenige minuten zooveel welvaart vernietigd heeft, is een zekere rust, wellicht kan men spreken van een zekere berusting, over den Achterhoek van Gelderland gekomen. Dit' beteekent niet, dat er niet hard gewerkt wordt, om het leed der getroffenen te verzachten, den nood te leningen en de geleden schade zooveel mogelijk, voor het oogenblik voorloopig, te herstellen. De autoriteiten, die de moeilijke taak hebben, de noodige maatregelen te nemen, worden niet alleen gesteund door rijk en provincie en organisaties en particulieren, doch in zekere mate ook door de bewoners van de getroffen plaatsen. Het is opmerkelijk hoe moelijk de bewoners van de verwoeste huizen van hun plekje grond, meestentijds den geboortegrond, kunnen scheiden. Het heeft Donderdagnacht in den Achterhoek vreeselijk geregend. Desniettegenstaande zijn de bewoners van huizen, die door den storm getroffen zijn, indien dit maar eenigszins mogelijk was in „hun ruïne" gebleven. Hier en daar scholen de bewoners te zamen in half verwoste boerderijen, zonder dek en meestal van één of meer zijmuren beroofd. Slechts wanneer er absoluut geen schuilplaats meer in de ruïne te vinden was, zijn de bewoners naar elders vertrokken en vonden zij onderdak bij familie, vrienden en buren. Want in den Achterhek leeft heel sterk het begrip: burenplicht. Wij zeiden reeds, dat er, ondanks de betrekkelijke rust, die over de streek schijnt te zijn gekomen, hard gewerkt wordt. Dit moge wel blijken uit het feit, dat gistermorgen het intcrlocaal telefoonverkeer, zoo al niet nofmaal genoemd kon worden, dan toch weer behoorlijk functioneerde. Gedurende de afgeloopen nachten zijn do plaatsen, waar verwoestingen zijn aangericht, door militairen en marchaussees bewaakt. Er is voortdurend gepatrouilleerd. Ook helpen de militairen ijverig de verwoestingen op te ruimen. Het is zeer moeilijk een goed overzicht van de verwoestingen te krijgen. Het blijkt evenwel, dat deze zeer groot zijn. In de gemeente Eibergen bijvoorbeeld zijn volgens nauwkeurige telliflg vijftig huizen totaal verwoest, terwijl ongeveer honderd ernstige schade hebben bekomen. In het dorp Eibergen zelf is nagenoeg geen schade aangericht. De verwoeste huizen liggen alle in de buurtschappen Beltrum, Aveest, Oldeneibergen en Hupsel. Zooals reeds gemeld heeft vooral eerstgenoemde buurtscfiap vreeselijk geleden. Er zijn bovendien veel varkens, kippen es paarden omgekomen. Even erg als Beltrum is ook getroffen d« buurtschap Lievelde onder de gemeente Liclfl tenvoorde. Deze buurtschap aan den spoorweg Zutphen—Winterswijk heeft niet minder dan 3® totaal verwoeste huizen. Ongeveer een gelijk aantal huizen is ernstig beschadigd. Het waren alle flinke boerenplaatsen. De burgemeester van Lichtenvoorde, de heer A. J. van de Laar, heeft begrepen, dat de bewoners zooveel mogelijk op hun eigen erf willen blijven. Donderdag reeds is een commissie onder lSiding van den gemeente-opzichter, bijgestaan door bouwkundigen, langs de verwoestingen geweest om te onderzoeken welke maatregelen onmiddellijk moeten worden genomen. Dit onderzoek is gisteren voortgezet. Reeds is besloten tien keten te bouwen om de bewoners van totaal verwoeste huizen, die in het geheel geen schuilplaats meer bieden onder te brengen. Deze keten worden gebouwd op het erf der bewoners, zoodat zij op hun boerenbedrijf blijven en zooveel mogelijk hun werkzaamheden zullen kunnen voortzetten. In Lichtenvoorde zelf is slechts schade aangericht aan den Driehoek. Hier is een aantal arbeiderswoningen ernstig beschadigd. --- Een nadere mededeeling van het Kon. Nederl. Met. Instituut. Het natuurverschijnhel, dat den len Juni in den Achterhoek van Gelderland en in Twente zijn spoor van geweldige verwoesting heeft achtergelaten, draagt geheel het karakter van een windhoos, maar van een van buitengewone afmeting en intensiteit. Het oordeel van personen, die de verwoestingen hebben gezien, welke vroeger te Borculo zijn aangericht, luidt eenstemmig, dat de kracht van deze hoos grooter is geweest dan van de vroegere. Waren toen voornamelijk de daken vernield, nu ziet men in de zóne van de sterkste verwoesting vrijwel alles platgedrukt. Alle boomen liggen in Zuid- Noordelijke richting tegen den grond en de huizen zijn met muren en al in de richting van de stormbaan tegen den grond gesïagen. Volgens ooggetuigen had de hoos de gewon» slurfvormige gedaante en was duidelijk eet» draaiing om een verticale as tegenovergesteld aan de richting van de wijzers van een uurwerk te onderkennen. Nu eens kon men onder de donkere zuil door de Kchte lucht zien, dan weer raakte de slurf den grond. Geheel in overeenstemming met het feit, dat tussdhen de verwoeste gedeelten de baan zich niet of slechts onduidelijk heeft afgeteekend, doordat de hoos zich van den grond heeft losgemaakt. Het spoor loopt in een rechte lijn van een punt ten Zuiden van Lichtenvoorde, dicht ten Oosten van die plaats langs, vlak ten Oosten van het station te Neede, om dan veel verder naar het Noorden den weg van Delden naar Goor te kruisen op een punt, ongeveer op een derde van den afstand tusschen die beide plaatsen aan den kant van Delden. Waar de hoos het ergst heeft huisgehouden, liep dit spoor als rechte, vuile, bruin-zwarte, met modder en afbraak bedekte strook van ongeveer 100 meter breedte door het land. In dit spoor liggen de huizen neergeslagen en de boomen liggen, met modder bedekt, tegen den grond, geheel kaal, de bladeren afgerukt en afgeschuurd. De windrichting is in de vuile strook van de zwaarste verwoesting, voor zoover is nagegaan, overal Zuid geweest, samenvallende met de richting van de stormbaan. Aan weerskanten van genoemde strook bevindt zich een zóne van geringere beschadiging, waarin geen vuil op de voorwerpen te zien is; deze zóne breidt zich aan weeskanten van de middenstrook van ongeveer tweehonderd meter breedte uit, zoodat de geheele breedte van het spoor ongeveer vijfhonderd meter bedraagt, gedeeltelijk iets minder. Rechts van de strook zijn de boomen meestal iets naar binnen gevallen, wijzende op een wind van Z.Z.O. tot Z.O. richting. Aan den linkerrand der baan zijn de boomen over het algemeen eveneens naar binnen gevallen, met Z.VV. tot W. wind. Op sommige punten kan men in de linkerhelft der baan boomen zien liggen, die aangeven, dat zij met N.W tot N. wind zijn gevallen en aan den weg van Delden naar Goor bevindt zich een onbeschadigde strook van ecnige meters tusschen de zóne met Zuidelijken en die met Noordelijken wind. blijkbaar het betrekkelijk stille centrum van den wervel. Deze waarnemingen zijn zeer goed in overeenstemming met de aanname van een verticalen wervel, die tegen de wijzers van een uurwerk indraait. Het modderspoor van de zwaarste verwoesting vormt dan de rechterflank van de worvelbaan, waar de algemeene windrichting en de windrichting in de wervelbaan elkaar versterkten. . Te Neede vielen onweer en hagelslag niet met het overtrekken der hoos samen, maar gingen er aan vooraf. ---