Een van deze drie! Uw keuze voor een hoed is niet moeilijk, 't gaat altijd om deze 3 JULIANO 5.75 BERHINO 7.50 WEGENER 9.50 Indien U deze draagt is U zeker tevreden MODES --- De avond-zitting. Binnenl. Zaken en Landbouw. Bij de verdere behandeling van Hoofdstuk V bracht dr. v.d. Tempel hulde aan de activiteit van minister Kan t.a. van de werkverschaffing. Er wordt op dit gebied inderdaad goed werk gedaan. Toch moet de afgevaardigde een grief uiten. Zij is hierop gegrond, dat de minister niet genoeg uitbreiding geeft aan de bestrijding van de werkloosheid. Er is sinds 1925 feitelijk geen vermindering daarvan. Gemiddeld zijn er h.t.l. ongeveer 70.000 werkloozen, te Amsterdam 12.000, waaronder zeer vele ingeschoolde. De Regeering heeft zich met dit groote belang niet genoeg bezig-gehouden. Er wordt te weinig geld voor beschikbaar gesteld. De kwestie der uitzending van arbeiders uit de groote .steden naar het platteland behandelt de Regeering niet „in groote lijnen". De Overheid moet hier weten in te grijpen. Gebeurt dat in voldoende mate? Dr. Vos, de Vrijheidsbonder uit Amsterdam, bracht alle hulde aan voor wat minister Kan heeft gedaan voor de werkverruiming. Vooral waar hij de liefde voor vaderlandsche, eigen producten "heeft weten aan te wakkeren. Hij steunde het zenden van werklieden uit de groote steden naar het platteland. Toeslag door de Gem.-besturen is z.i. zeer geoorloofd. Het scheppen van werkverschaffing in de groote steden lijkt uitgesloten. En wel: door de hooge eischen van de vak-organisaties. Dr. Vos drong ten sterkste aan op het vormen van één Bureau, waar alles, op deze belangen betrekking hebbend, zal zijn gecentraliseerd. De soc.-democratische afgevaardigde ds. v. d. Heide pleitte o.a. voor publiekrechtelijke ontvening. De anti-revolutionnair Smeenk bleek de voordeelen, verbonden aan het zenden van arbeiders naar liet platteland verre te stellen boven de nadeden, die er zeker zijn. Ook hij wil een Centraal Bureau. Minister Kan kwam aan het woord. De opmerkingen der verschillende heeren vatten wij met des ministers antwoord samen. Voor het naar boven werken van de Z.O. van Friesland wil de minister alles doen, wat in zijn macht ligt. Maar hij moest wijzen op de weinige animo, die er bij de jeugd is in dat gedeelte van Friesland om door verhuizing binnenslands hunne economische positie te verbeteren. Wat aangaat de financiering der N.V. die de ontginningen leiden en beheeren, de minister van Financiën is bereid wat soepeler bepalingen in werking te doen treden betreffende de credietverleenlng. De heer Weitkamp klaagde Dinsdag over een te veel van stedelijke arbeiders, die ten plattenlande werk krijgen, maar door tegelijk werk ontnemen aan de plattelanders en door het verdienen van hoogere loonen dan de plattelandsche arbeidërs deze jaloesie opwekken. De heer Vos zette zich vanavond daartegen te weer. Ons land wordt geteisterd door werkloosheid. Noch het platteland, noch de steden zijn economische eilanden, hier moet de landelijke solidariteit gelden. Ook de heer Langman wees op de eenheid van het volk. Alleen: men zij wat voorzichtig met invasie. Welnu — de minister wil ook voorzichtig zijn. Maar — zei hij — ook de heer Weitkamp zal niet ongevoelig zijn voor de groote voordcelen der werkverschaffing Ook om de groote hoeveelheid cultuurgrond, diè verkregen is, waarmede het platteland ;toch ook zeer gediend wordt De minister zal er voor waken, dat de loonen te hoog worden opgevoerd. '• Er werd aengedrongen op spoedige ontvcning. Spoedige ontvcning is economisch niet mogelijk — stelde de minister vast, die zich erover verheugde, dat niemand voor het „kwartje van Kan" had gepleit. ... De vraag van de heeren Vos en v. 'd. Tempel om meerdere centralisatie van den dienst der werkverschaffing — thans over verschillende departementen verdeeld —1 zal de minister overwegen en overleggen aan zijn ambtgenooten en aan de commissie- Zaalberg. De minister gelooft, dat zijn ev. opvolger wel de laan zal afwandelen,' die hij met de werkverschaffing is ingeslagen. Maar meer uitbreiding der ontginningswerkzaamheden stuit voorloopig nog af op het zeer moeilijke vraagstuk van de huisvesting. • ; De heer v ,d. Heide klaagde over nadeelige werking van van den leeftijdsgrens. De minister zal pogen op dit punt den heer v. d. Heide te bevredigen. Scherp opponeerde hij tegen den heer Hiemstra, die hem ver-r weet, dat hij de werklieden bij de werkverschaffing als paupers beschouwd. ' ' Dr. Vos — deze vraag zal de minister overwegen — en de heer Smeenk drongen er bij den bewindsman op aan, vooral zijn aandacht te wijden aan het onderwijs aan de kinderen der werkloozen, omdat anders deze kinderen opnieuw het leger der werkloozen komen versterken. Wij landden aan in de sfeer van Landbouw. VETERANUS. --- NAARDEN. — Gisteravond had alhier in de Chr. Fröbelschool een openbare vergadering plaats van de Chr. Historische Kiesvereeniging. De slechts matig bezochte vergadering (wat voor een groot deel zijn oorzaak vond in de slechte weersgesteldheid), werd door den voorzitter, den heer C Stroo, met gebed geopend, nadat gelezen was Prediker 11: I—B. De voorzitter heette de aanwezigen welkom, inzonderheid den spreker ds. H. C. Hogerzeil, die tot onderwerp had: de Chr. pers. Na de rede ontspon zich een gezellige discussie. De voorzitter dankte den spr. voor de redevoering, waarna nadat nog enkele huishoudelijke zaken waren afgedaan, ds. Hogerzeil de vergadering met dankzegging sloot. ' --- LOOSDRECHT. Uitbreiding postbestelling. Met ingang v&n Maandag wordt de 2de postbestelling — avondbestelling — in den Boomhoek uitgebreid tot van ouds „de Eendenvlucht". Deze mededeeiing za! voor hen, die tot dusver alleen ochtendbestelling ontvingen zeker met vreugde worden begroet. j --- Aansluiting waterleiding. Onlangs heeft — zooals wij destijds mededeelden — binnen deze gemeente een adres gecirculeerd, dat gericht was tot het bestuur der Drinkwaterleiding Noord-West Utrecht en waarin verzocht werd, alsnog de gelegenheid open te stellen om gratis aansluiting te verkrijgen, evenals tot 1 Jan. 1928 mogelijk was. Vermoedelijk in verband met dit verzoek — misschien wel als antwoord daarop — heeft het bestuur van D. N.-VV. U. thans een circulaire rondgezonden, o.a. ook aan bovenbedoelde adressanten, waarin de mogelijkheid wordt opengesteld tot het alsnog aansluiten aan de waterleiding ttgen betaling van de helft der kosten van de dienstleiding berekend volgens het tarief geldend vóór 1 Jan. 1&28, mits de eigenaar of de huurder zich vóór 15 Dec. a.s. als verbruiker opgeeft. De hieraan verbonden voordeelen worden in de ciiculaire meer breed dan duidelijk uiteengezet. --- LOENEN. Uitvoering Apollo. Dinsdagavond gaf het mannenkoor „Apollo", directeur de heer H. J. van Maurik, voor een geheel gevulde zaal, een uitstekend geslaagde uitvoering in het gebouw „Ons Huis" alhier. De voorzitter, de heer J. Tober, opende en wenschte allen een prettigen avond. Het koor liet zich voor de pauze eenige keeren hooren, waarbij geconstateerd kon worden, dat de leiding in goede handen is. Het materiaal der vereeniging is over het algemeen voldoende hoewel aanvulling met eenige Ie tenors zeker gewenscht is. De uitgevoerde nummers oogstten allen een dankbaar applaus, terwijl het laatste nummer „Die Falsche Pepita" herhaald moest worden. De pianobegeleiding bij dit nummer was in handen van den heer J. Spruijt, die zich uitstekend van zijn taak kweet. Na de pauze hebben eenige leden van Apollo, geassisteerd door drie leden van het dameskoor „Zang Veredelt", de aanwezigen aangenaam bezig gehouden met de opvoering van de klucht „In naam der Koningin' 'en het zangspel „De muzikale huisknecht". De dilettanten kweten zich uitmuntend van hun taak en aan het slot werden allen langdurig toegejuicht. De regie was in handen van den heer Knaven, die wederom blijk heeft gegeven een geboren regisseur te zijn. De voorzitter bracht, met het uitspreken van een gedicht, zijn dank aan allen die hebben medegewerkt tot het welslagen van den avond. üeruimen tijd bleven zeer velen nog bijeen onder vroolijken kout, een gezellig dansje en aardige voordrachten. --- WEESP. Beoefening der ruitersport op het platteland. Het bestuur der vereeniging „Samenwerking" heeft liet initiatief genomen, om op Maandag 3 December a.s., des avonds half acht, in hotel De Roskam alhier, een propaganda-vergadering te beleggen, waarop de heer Udink, landbouwonderwijzer te Weesperkarspel een lezing zal houden over de rendabiliteit van het boerenbedrijf en de heer Atr. A. Slob uit Hoofddorp zal spreken over het nut en de noodzakelijkheid van de beoefening der ruitersport op het platteland. --- BINNENLAND De kanaalverbinding Amsterdam-Utrecht- Boven-Rijn. (Van omen correspondent). UTRECHT, 22 Nov. 1928. Heden werd in de groote zaal van „Tivoli" dé groote protestvergadering gehouden inzake de kanaalverbinding Amsterdam—Boven-Rijn. De zaal was tot in alle hoeken gevuld. Toen de burgemeester van Utrecht, Dr. J. P. Fockema-Andreae met het voltallig college van B. en W. het podium betrad, ging er een geestdriftig applaus uit de zaal op. Onder de aanwezign merkten wij o.a. op de heeren Mr. H. W. de Vink, J; Th. O. Kettlitz en B. J. J. Wijkamp, leden van Ged. Staten, de heeren Ir. C. W. Kohier en A. Donker, leden van de Staatscommissie Limburg. Verder waren aanwezig het bestuur van de Kamer van koophandel en fabrieken te Utrecht, vertegenwoordigers van gemeentebesturen uit omliggende plaatsen, besturen van Waterschappen, Hoogheemraadschap Lekdijk Bovendams en Benedendams enz. De burgemeester van Utrecht, Dr. J. P. Fockema Andreae, hield de openingsrede. Hierna gaf Ir. O. C. A. van Lidth de Jeude een technische uiteenzetting. Daar wij van deze rede, die ook gehouden werd in de deze week gehouden conferentie met de Tweede Kamerleden, Dinsdag reeds een verslag gaven, behoeven wij er thans niet verder op in te gaan. Vervolgens sprak de heer R. Tolman, journalist, waarna de heer Kruithof het vraagstuk der kanaalverbinding behandelde van werknemersstandpunt. Voor de arbeiders van Utrecht is de totstandkoming van het kanaal langs Utrecht—Wijk bij Duurstede van het allergrootste belang. Handel en industrie zullen er wel bij varen en dus ook de arbeiders. Spr. besloot met de hoop, dat de actie van Utrechts gemeentebestuur met succes zou worden bekroond, tot heil der burgerij, tot heil ook vooral van de arbeiders. De heer G. de Jong, directeur van het onderwijsfonds voor schipperskinderen, bezag het vraagstuk vanaf het standpunt der binnenscheepvaart. Spr. zette uiteen, dat, wanneer men wil trachten de haven van Amsterdam door de Rijnvaart omhoog te brengen, men nauwe samenwerking zal moeten zoeken met Rotterdam. Ten Z. van Rotterdam toch ligt Antwerpen, dat thans de haven is, die het stukgoederenverkeer beheerscht. Per spoor nu zal Amsterdam zich nooit met Antwerpen kunnen meten, maar als het een goede verbinding te water krijgt, zal het in gunstiger zin met Antwerpen kunnen concurreeren. Spr. zag de eenige oplossing van het vraagstuk hierin: verbreeding van het Merwcdekanaal tot 50 M. en 4 M. diepgang: een aftakking bij de Liesbosch voor de Rijnvaart naar Wijk bij Duurstede—Tiel: het normaliseeren van het riviervak Wijk bij Duurstede—Vreeswijk om beneden Vreeswijk een diepte te krijgen van 3/2 M. Als laatste spreker trad op de heer W. Graadt van Roggen, secretaris-generaal van de Nederlandsche Jaarbeurs. Alle redevoeringen werden met krachtig applaus door de volle zaal onderstreept. De burgemeester van Utrecht sprak aan het slot een kort dankwoord, waarna bij geestdriftige acclamatie aangenomen werd de navolgende motie: „De Burgerij der gemeente Utrecht, ten zeerste verontrust door de berichten, als zoude de Minister van Waterstaat — in afwijking van de tot dusver openbaar gemaakte rapporten van deskundigen en van hetgeen aanvankelijk van den Minister zelf scheen te mogen worden verwacht — het voornemen hebben opgevat om de indiening binnen korten tijd bij de Staten-Generaal te bevorderen van een plan voor de verbetering van de scheepvaartverbinding Amsterdam—Boven-Rijn door het leggen van een kanaal door de Geldersche Vallei, te zamen met belanghebbenden uit de omgeving op Donderdag 22 November 1928 in grooten getale bijeen in een, door het Gemeentebestuur bijeengeroepen openbare vergadering in de groot zaal van het gebouw Tivoli, gehoord de sprekers, die het onderwerp hebben ingeleid, stelt vast, dat de belangen van Utrecht en omgeving door 'n kanaalverbetering, welke verlegging van den sinds eeuwen langs Utrecht loopenden internationalen vaarweg tot gevolg heeft, in hoogst ernstige mate zouden worden geschaad, en wel voornamelijk doordat: • 10. de stad in de vervuling van de taak, die in het bijzonder op haar rust ten gevolge van haar bij uitstek centrale ligging in het land, door den Staat zou worden belemmerd; 20. handel, nijverheid en verkeer in de uitoefening van het bedrijf door hoogere vervoerkosten en anderszins zouden worden bemoeilijkt, zulks tot schade zoowel van de welvaart der bevolking in het algemeen, als van de werkgevers en de werknemers in het bijzonder; spreekt als haar overtuiging uit, dat zoodanige schending van eeuwen-oude rechten en bestaande levensbelangen niet mag plaats vinden, zoolang niet is aangetoond, dat de voordeelen van een plan waarbij het behoud van de groote vaarroute langs Utrecht verzekerd is — met name die van het tracé over Utrecht—Wijk bij Duurstede—Tiel — belangrijk achterstaan bij de voordeelen van den aanleg door de Geldersche Vallei; dat echter van een dergelijk achterstaan noch wat den duur van uitvoering, noch wat de kosten of andere omstandigheden betreft, uit de officiëele rapporten is gebleken; dat tegenover het voordeel, hetwelk het Geldersche Vallei-plan moge bieden in den vorm van de ontsluiting van een tot dusver afgelegen landstreek — gepaard gaande met opoffering van een belangrijk stuk ongerept natuurschoon —, het zeker niet minder groote belang staat, gelegen in de mogelijkheid om door het kanaal Utrecht—Wijk bij Duurstede—Tiel een thans eveneens nog weinig ontwikkelde streek tot bloei te brengen; doet met alle mogelijke klem een beroep op de Regeering en de Volksvertegenwoordiging om bij het nemen van een beslissing over de verbetering van de kanaalverbinding Amsterdam—Boven-Rijn — evenals in ISBI bij het graven van het Merwedekanaal is geschied — het goede recht van Utrecht en omgeving te erkennen op het behoud van de ligging der stad aan het groot-scheepsvaarwater en daarom de voorkeur te geven aan het kanaal over Utrecht—Wijk bij Duurstede—Tiel; besluit het dagelijksch bestuur der Gemeente uit te noodigen het bovenstaande ter kennis te brengen van den Raad van Ministers, den Minister van Waterstaat en ae leden van de Tweede en de Eerste Kamer der Staten-Generaal." — De ou d-gepensionneerden. Men deelt ons mede: De Nederl. Bond van Gepensionneerden en de Bond van Gepensionneerden bij de Ned. Spoorwegen hebben zich tot den Mnister-President gericht met ten adres, betrekking hebbende op de pensioenen van de oud-gepensionneerd ambtenaren en beambten bij de Nederl. Spoorwegen. Adr. verzoeken een wetsvoorstel te willn lndinen, waarbij de wetten van 29 Mei 1920, Stbl. 283 en van 23 Juli 1925, Stbl. 294, in dier voege worden gewijzigd, dat de pensioenen van de in die wetten bedoelde oud-ambtenaren en beamöten van Rijk, provinciën, gemeenten, waterschappen en Spoorwegen worden gelijkgesteld met die, welke, naar de thans geldende salarissen worden toegekend krachtens de Pensioenwet 1922, resp. de Pensioenwet voor de Spoorwegambtenaren 1925 en te willen bevorderen, dat deze gelijkstelling ook verplichtend worde gesteld voor de provinciën, gemeenten en verdere publiekrechtelijke lichamen. Het adres is vergezeld van een uitvoerige Memorie van Toelichting. — Nalatenschappen en schenkngen van Nederlanders in het buitenland. De Bond van Nederlandsche Vereenigingen en Lichamen in België heeft zich tot de Eerste Kamer gewend met een adres, betrekking hebbende op het reeds bij de Tweede Kamer geopperd bezwaar uit internationaal oogpunt tegen het wetsontwerp, dat de strekking had de Nederlanders en de nalatenschappen en schenkingen van Nederlanders buiten het grondgebied van het koninkrijk te belasten. Reeds, toen' het wetsontwerp nog in zijn geheel ïn de Tweede Kamer in behandeling kwam, werd gewezen op de richting, waarin de commissie van experts van den Volkenbond zich bewoog, door het domicilie als grondslag voor belastingheffing aan te nemen. De Tweede Kamer heeft echter niet verworpen het voorstei, voor zoover 't andere bepalingen inhield, dar. die tot belasting van nalatenschappen en schenkingen van Nederlanders buiten Nederland, en zich dus op het standpunt gesteld, dat door de commissie van experts van den Volkenbond was verworpen. Ondanks de krachtige pogingen van den Nederlandschen vertegenwoordiger, heeft thans de eerste conferentie van belastingkundigen van den Volkenbond met algemeene stemmen, behalve van den Nederlandschen en Italiaanschen vertegenwoordiger, zich vereenigd met het stelsel van hare commissie en als internationaal beginsel voor belastingheffing aangenomen: het domicilie. Het is volgens adr. ondenkbaar, dat thans de Eerste Kamer der Staten-Generaal een wetsontwerp zou aannemen, dat in strijd is met den door de Conferentie aangenomen grondslag van belastingheffing. — De toeneming van h et verkeer. Een wegenpolitie gewenscht. Het „P. C. W." schrijft: De invoering van de Wegenbelastingwet stelt de Overheid in staat, op grooter schaal dan voorheen werken tot wegenverbetering te doen uitvoeren en nu er met de geleidelijke verbetering van het wegennet een begin is gemaakt, moet er rekening mede worden gehouden, dat het in de laatste jaren intensiever geworden verkeer in de naatste toekomst nog in belangrijke mate zal toenemen in intensiteit. Dit snel toegenomen verkeer stelt hooger eischen aan het toezicht langs de wegen en maakt een aantal voorschriften noodig, die het verkeer regelen en de veiligheid er van bevorderen. De taak van de politie, welke voor de naleving der verkeersvoorschriften moet waken, is daardoor verzwaard en het was te verwachten en is dan ook herhaaldelijk gebleken, dat dc politie ten plattelande, die niet altijd voldoende op de hoogte is van de eischen en voorschriften van het moderne verkeer, niet is opgewassen tegen hare taak, te zorgen voor eene behoorlijke toepassing en naleving van de vele bepalingen en verkeersregelen, welke niet zelden een uitgebreide technische kennis vereischen. Het is noodig, dat de vertegenwoordigers van het gezag, die op de orde en de veiligheid op den weg hebben toe te zien, op dit gebied specialiseeren. Een goed en door de weggebruikers met aandrang aanbevolen middel daartoe zou zijn, de instelling van een afzonderlijke Wegen politie, wleke zich in bovenbedoelde richting heeft gespecialiseerd. Behalve dat daardoor een juistere toepassing van de verkeersvoorschriften zou worden verkregen, waardoor het verkeer en de veiligheid op den weg zouden worden gebaat, kan ook van een Wegenpolitie een opvoedende werking uitgaan, daar zij er toe zal kunnen bijdragen weggebruikers de orde en tucht te leeren, die voor een veilig verkeer onmisbaar zijn en dezen de beteekenis en de bedoeling der verkeersvoorschriften beter te doen begrijpen. Om deze redenen achten de weggebruikers de instelling van eén Wegenpolitie zeer gewenscht en op grond van deze overwegingen heeft het „P. C. \V.", waarin de verschillende groepen weggebruikers vertegenwoordigd zijn, zich met een adres gericht ter Zijne Excellentie den Minister van Justitie, met verzoek, de instelling van een Wegenpolitie wel te willen bevorderen. --- HOOFDSTUK XXIX. — Nadenken, ouwe jongen, antwoordde Tracy. Shottelius is niet hier, dat is zeker, er is geen enkele wagen bij het huis, hetgeen er op wijst dat hij gevlogen is. Het beste is naar de stad terug te gaan en te probeeren met een paar van dat tuig in aanraking te komen. Drie kennen wij er nu al — Saint Pierre, dien secretaris met den bril en dien donkeren vent dien we gisteravond hebben aangereden, en die er wel zoo beroerd aan toe zal zijn dat ze hem vanmorgen naar een ziekenhuis gebracht moeten hebben. Als we nu maar een van die drie op fiet spoor kunnen komen. — Die kerel die we gekraakt hebben woont in de stad vlak naast Shottelius. — En Shottelius betaalt de huur natuurlijk! Maar je hoeft niet aan de voordeur netjes aan te bellen en hem te spreken te vragen, want dat geeft toch niets. Hij is niet thuis, of hij is op jacht of ze maken je iets anders wijs. Je krijgt hem niet te spreken ,of je moet geweld gebruiken. Weet je wat we doen moesten? Het huis laten bewaken. Het is zelfs mogelijk dat miss Berrington daar is, ofschoon ik het niet heel waarschiin'ük vind. Maar als we met hem in aanraking kunnen komen, kan dat wel zijn nut hebben. — Zijn nutl Als ik hem tref, wurg ik hem als hij mij de waarheid niet zegt, bullderde Singleton, terwijl zij instapten. i (Wordt vervolgd). --- EEN KLEINE ADVERTENTIE Van 1 tot 3 regels 50 cent Elke regel meer 20 cent --- DE GOOI- EN EEMLANDER TWEEDE BLAD Vrijdag 23 November --- VAN SENAAT EN LAGERHUIS TWEEDE KAMER. DEN HAAG, 22 N O v. Bespiegelingen over Arbeid. — Eene motie-Sannes. — Naar het Staatspensioen? — Beweringen en cijfers. Minister Slotemaker de Bruine heeft heden getoond, de kunst te verstaan om een reeks van afgevaardigden, die achtereenvolgens hadden geredevoerd, in zeer snel „tempo" te kunnen beantwoorden. De naderende avondvergadering noopt mij reeds, zeer beknopt te zijn. De Minister van Arbeid, N. «n H. heeft heden aangekondigd, dat binnen enkele maanden de regeling van den wekelijkschen rustdag voor toonkunstenaars en chauffeurs bij Alg. Maatregel van Bestuur zal plaats hebben. Wanneer het advies over de stuwadoorswet zal inkomen is Z.Exc. niet bekend. Aan 's heeren Braat's wensch om cijfers over te leggen met betrekking tot de bakkers, die gestraft werden wegens overtreding van de Arbeidswet zal worden gehoor gegeven. De minister protesteerde tegen den schamper-spottenden toon, waarop de heer Braat had gesproken over „de zonden" van personen, die de Arbeidswet hebben overtreden. Mejuffrouw Groeneweg kreeg te hooren, dat Z.Exc. niet inziet, waarom afzonderlijke regeling van de Moederschapszorg dient vooraf te gaan aan de Ziekte-wet. Dat het verplegings-besluit (Zooals mr. Van Rappard heeft betoogd) groote schade zal berokkenen aan de zieken-inrichtingen noemde Z.Exc. schromelijke overdrijving. Afzonderlijke regeling voor de blinden, — afgescheiden van de zorg voor andere onvolwaardige arbeidskrachten, verdient geen aanbeveling. De commissie-ad hoe zal ook de blindenzorg behandelen. Wat de winkelsluiting aangaat, refereerde de minister zich aan zijn rede, bij de Algemeene Beschouwingen over zijn Hoofdstuk gehouden. Natuurlijk stelde hij zich vlak-tegenover de meening der h.h. Van Rappard en Braat, dat de arbeidstijd bij den landbouw niet wettelijk mag worden geregeld. De overwerk-vergunningen. Men oordeele — riep dr. Slotemaker uit, — toch niet alvorens de juiste cijfers te kennen 1 In 1927 kreeg 92 pCt. van de inrichtingen (bedrijven) niet zulk eene vergunning. Mr. Sannes heeft in deze vergadering zijn bekende denkbeelden over Staatspensioen nog eens bepleit. In afwachting van eene definitieve zich (volgt men zijn wensch) nog veel verder uitstrekkende regeling ten gunste der ouden van dagen, die in misère verkeeren, herleving van zijn indertijd door de Kamer verworpen amendement, er toe strekkend dat zij, die op 3 Dec. 1919 vijftig jaar waren, op 65-jarigen leeftijd ouderdomsrente zullen krijgen. Dat strekt zich uit over 30.000 menschen en zou twee ton per jaar kosten. Mr. Sannes diende eene motie in, waarbij de Kamer zal vragen, van oordeel, dat in afwachting van de resultaten van 't volledig doorwerken van de Ouderdoms-voorziening, noodmaatregelen dienen te worden getroffen om kostclooze Ouderdomsrente te verstrekken aan 65-jarigen en ouderen, die geen Ouderdomsrente genieten, dat de Regccring eene wetswijziging, als hier bedoeld, aanhangig zal maken. Na eenige discussie besloot de Kamer, dat deze motie zal worden behandeld onmiddellijk na het Kerst-recès, — d.w.z. na de motie-L. de Visser, welke (z.a. men weet) door president Ruijs na het recès numero-een op de lijst zal worden geplaatst. De heer Schaper kon zich, als locopresident, hier natuurlijk niet vast binden. Men hoopt en verwacht, dat mr. Ruijs de Beerenbrouck in Februari deze zaak zelf zal kunnen regelen. Er is nog geweldig „geboomd" over de Verzekering. De lieer Kersten ontboezemde zijne bekende anti-verzekering-principcs. Minister Slotemaker de Bruine gaf den heeren J. B. v. Dijk en Bakker te verstaan, dat van het overdragen van een deel der kosten van de verzekerden op den Staat geen sprake kan zijn. In 1923 is in deze de beslissing gevallen. * * --- FEUILLETON HET MYSTERIE VAN BELVOIR-MANSIONS Uit het Engelsch van Ben Bolt. 32. (Nadruk verboden). Tien minuten later stonden ze aan het bed van den chauffeur, die er heel slecht uitzag, maar toch in staat was om te spreken. Van hetgeen gebeurd was kon hij zich slechts nog heel vaag het een en ander herinneren. — Ik kan u niet zeggen wat er gebeurde, meneer, vertelde hij. — Het eene oogenblik was ik nog zoo lekker als kip, en het volgende zag ik iets wits vlak voor mij en ik had een gevoel of ik stikte. Het was alsof mijn oogen een minuut lang verblind werden en ik weet nog dat ze brandden als vuur. Ik dacht dat ik een soort toeval kreeg en was bang dat juffrouw Nerica iets zou overkomen, als ik doorreed; daarom liet ik den wagen stoppen. Daarna 'schijn ik een tijdlang buiten westen geweest te zijn. — Waar was je toen? vroeg Singleton snel... — We waren juist over het Grand Junction Canal aan den anderen kant van Uxbridge gekomen, toen het gebeurde. Maar, meneer, de wagen is niet regelrecht naar de stad gekomen. — Zool Hoe weet je dat? — Door het benzine reservoir en den tijd waarop ik volgens den butler hier ben aangekomen. Ik had in High Wycombe benzine bij gevuld, onderwijl ging juffrouw Nerica even naar het postkantoor, en zooals James zegt, was het reservoir toen ik aankwam alweer leeg en dat kon onmogelijk voor dien afstand. Ik ben hier ook uren te laat aangekomen. — Wie denk je dat het gedaan heeft? — Het moet die man geweest zijn dien juffrouw Nerica in den wagen gelaten heeft, toen we van Rowant End kwamen. — Kende je dien man? — Neen, meneer. — Ken je juffrouw Nerica's broer? — Jawel meneer. Ik heb hem in lang niet gezien; maar ik kan er een eed op doen, dat hij het niet was! 't Was een of andere buitenlander, geloof ik een donkere, sterke kerel met glinsterende zwarte oogen en een gepomadeerd snorretje. — Saint Pierre — mijn kop er afl — schreeuwde Tracy. — Dénk je, Aleck? — Vast en zeker. Er kwam even een harde trek op het gezicht van Dick Singlcton. Even was hij stil, toen vroeg hij: — Hoe heb je het toch klaar gespeeld den wagen weer naar de stad te brengen? — Dat heb ik zelf niet gedaan, meneer. Ik kan me daar niets anders van herinneren dan dat ik op het hoogste punt van den weg was met de hand aan het stuur; het was of er stoomhamers in mijn hoofd beukten; de straat en alles draaiden met me rond als 'n draaimolen. Ze moeten me daar gebracht hebben, en toen ik merkte, dat de wagen reed, wist ik, dat ik zoo goed en zoo kwaad het ging moest zien juffrouw Nerica thuis te brengen voordat ik weer van me zelf raakte, en dat probeerde ik toen, meneer. Ik wist niet, dat zij niet in den wagen zat; ik wist ook niet dat ik hier was, totdat ik een poosje geleden wakker werd en me erg beroerd voelde en de butler me vertelde wat er gebeurd was. — Kun je je werkelijk niets herinneren wat er in dien tusschentijd gebeurd is? Om Godswil, man, denk eens goed na. De chauffeur schudde het hoofd. —Het helpt niets, meneer. Ik heb het al den heelen tijd geprobeerd. Van het oogenblik dat ik dat gevoel van verstikking kreeg totdat ik merkte dat ik aan het stuur zat, weet ik totaal niets. Maar er is een kleinigheid, die ik u graag eens wil laten zien, meneer. Onder het spreken had hij zijn mouw omhooggeschoven en hij wees naar een klein prikje in zijn pols. — Dat zag ik daarnet, meneer. Ik weet wat het is. — Ja, ik ook. Het is een litteeken van een injectiespuitje. Maar op die manier hebben ze je niet bedwelmd. — Dat weet ik wel. Er werd een glazen capsule met een heel vluchtige stof onder mijn neus stuk geslagen, geloof ik. — Dat witte ding, dat je zag, is dan misschien een zakdoek geweest, waarin het glas werd stukgedrukt. — Dan zal het spuitje hebben moeten dienen om me later weer tot me zelf te brengen. — Dat kan wel, vond Dick Singleton ook. Hij. moest zichzelf bekennen dat hij uit de mededeelingen van den chauffeur niet veel wijzer was geworden. Het ecnige punt dat van belang was, betrof den man, dien Tracy en hijzelf in den wagen hadden zien stappen Singleton keerde met zijn vriend weer naar de auto terug. Zijn gezicht stond strak. Tracy vroeg niets, maar vermoedde wat Singleton van plan was en keek vol belangstelling waar zij reden. Toen de auto weer stopte, glimlachte hij even. — Hier woont Shottelius zeker? — Ja. — Wat ga je doen? — lets vragen. Dick stapte uit de auto en Tracy keek hem na toen hij de stoep opging en aanbelde. — Nu? vroeg hij, tóen Dick terug was. — Shottelius is niet hier. Dat had ik ook wel gedachtl En hij wordt ook niet verwacht, want het huis wordt gesloten en het blijft tot nader order aan de zorg van huisbewaarders toevertrouwd. — Zou die mededeeiing betrouwbaar zijn? — Zeker. De knecht met wien ik gesproken heb, is woedend omdat hij zonder behoorlijke opzegging ineens met een maand toon wordt weggestuurd. — Dan lijkt het wel, of Shottelius zich voor een tijdje uit de voeten maakt. — Ja., maar ik ga vóór dien tijd naar hem toe. Ik ga dadelijk naar Rowant End. Geen mensch anders dan hij heeft Nerica laten ontvoeren en ik zal hem dwingen haar weer los te laten. — Het zal heel moeilijk zijn, Dick. — 't Kan me niet schelen, antwoordde Singleton vastbesloten. — Goed zool Dan maar naar Rowant End. Ik kan dan als bewakingstroep dienst doen en ik beloof je dat je op me kunt rekenenl Voor ze de stad uit waren begon het te regenen. Bij Beacinsfield viel er een fijne motregen, die door alles heendrong en waardoor zij koud werden tot op het gebeente. Toen ze in Watlington aankwamen was de motregen nog dichter geworden en op den open weg leek het of ze in een wolk reden. Zij kwamen voorbij de plaats waar ze den vorigen avond bijna een ongeluk hadden gekregen en na eenigen tijd dook het hek van Rowant End uit de motregen op. Het viel Tracy op dat het huis er eenzaam en verlaten uitzag. Er was slechts een schoorsteen die rookte en aan de geheele voorzijde van het huis waren de gordijnen dichtgetrokken. Opeens kreeg hij de overtuiging dat hun haastige reis in den regen vergeefsch was geweest. — Hij is weg! zei hij, — of hij doet alsof. Singleton gaf geen antwoord. Hij verliet den wagen en liep vlug op het huis af. Tracy wachtte een oogenblik en liep hem toen achterna met een plan, dat hij snel gevormd had. Hij zag dat zijn vriend aanschelde en zelf sloop hij door de boschjes naar den achterkant van het huis. Al gauw had hij gevonden wat hij zocht — de garage: een vrij groot gebouw waarin drie of vier auto's konden worden gestald. Er stond geen enkele wagen gereed, hij onderzocht het slot op de dubbele deur. Het was dicht. Naar den zijkant van den garage gaande, keek hij door een raam. Behalve een paar fietsen in een rek, stond er geen enkel voertuig. Daarop rende hij terug, juist toen zich boven het druppelen van den regen uit een gebiedend rrring van de schel liet hooren. Hij vermoedde dat Singleton den eersten keer niet open was gedaan en was niet verwonderd toen hij dezen nog voor den eikenhouten deur zag staan, trappelend van ongeduld. Doch juist toen hij naar hem toe wilde gaan om hem iets toe te roepen, hoorde hij hoe een grendel krassend werd teruggeschoven toen nog een tweede; daarna ging de deur open en hij hoorde zijn vriend vragen: — Meneer Shottelius thuis? — Neen meneer, hij is vanmorgen vroeg weggegaan. Tracy kwam haastig naderbij om te zien wie het was. Het was de tuinman dien zij den vorigen dag aan den achterkant van het huis hadden gezien en die, daarvan was hij overtuigd, was wat hij leek. — Waarheen? weet u dat? vroeg Singleton verder. — Neen meneer, ergens in het buitenland En het huis wordt voor langen tijd gesloten meneer. De man was de openhartighheid zelf. Zoowel Singleton als Tracy waren overtuigd, dat hij de waarheid sprak, en terwijl zij haastig weer weggingen riep de laatste uit: — Gevlogen! — Ja, kreunde Singleton. — In Godsnaam, Aleck, wat moeten we nu doen? --- EERSTE KAMER. De Senaat heeft heden, Donderdag, de gansche vergadering besteed voor het bespiegelen over het restantje, staartje van het ontwerp houdende bepalingen betreffende de belasting van nalatenschappen en schenkingen van Nederlanders, niet ingezetenen des Rijks. Groot lijkt de kans, dat de Eerste Kamer morgen 23 November dit wetsvoorstel zal accepteeren, niet. De senatoren Van Lanschot en Slingenberg ihebben 't geweldig „afgekamd". Laatstgenoemde zei o.a. dat het „ingaat tegen elke billijke belastingheffing". Morgen, als wanneer de teerling zal zijn geworpen, meld ik u nader over dit „legislatief ongeluks-kind". --- PLAATSELIJK NIEUWS HILVERSUM, 23 November 1928. Hinderwet. Aan D. Jansen alhier en zijn rechtverkrijgenden is voorwaardelijk vergunning verleend tot het oprichten van eeir bakkerij in de bestaande werkplaats, gelegen achter het perceel aan den Hilvertsweg no. 130, alhier. --- Zwem- en Poloclub „De Vest". Woensdagavond hield de zwem- en Vest" een goed geslaagde soirt?e in het van Holland alhier. Deze werd gehouden, omdat de vereeniging in het afgeloopen seizpcn beslag wist te leggen op het ongeslagen kampioenschap in den Provincialen Zwembonct' i De voorzitter, de heer H. Wesselo uit Bus|uhi, memoreerde dit feit in zij nopeningswoord;. opk bracht spr. hartelijk dank aan de dames en peeren, die voor deze gelegenheid de zaal een feestelijk aanzien hadden gegeven. Een goed orkestje ,Tl»e Moliroedo Four", bestaande uit leden van de Bussumsche voetbalvereeniging „Allen Weerbaar" zorgde voor dansmuziek. Bijzonder aardig was het optreden van den humorist A. Weijers uit Amsterdam. Deze wist met zijn goed verzorgd repertoire de stemming bij het publiek er in te houden. De heer Weijers was voor Naarden een vreemdeling, doch hij heeft een zeer goeden'indruk achter gelaten en wij kunnen hem dan ook bij andere feestvierende vereenigingen ten zeerste aanbevelen. • De avond werd verder aangevuld met verschillende attracties. ---