Elegante namiddag-japon van wijnroode crèpe-gcorgette, gegarneerd met geplisseerde volants. De half-lange handschoenen zijn van zwart glacé. --- Mantels voor kleine meisjes. Met welke soorten bont kunnen zij gegarneerd worden? Kunnen wij de manteltjes van onze dochtertjes met bont garneeren, en zoo ja, met welke soorten? Dit is de vraag, die nu vele moeders bezig houdt. Inderdaad kunnen we gerust het wintermanteltje van onze schoolgaande meisjes met een bontkraagje aantrekkelijk maken. Maar het moet niet méér dan een bontkraagje zijn, want bont aan de mouwen, bont aan de zakjes en bont onder aan den zoom geven meer narigheid dan dat moeder en dochter er plezier van hebben. We weten immers, dat onze meisjes, al zijn ze o zoo graag netjes, geen precieuse dametjes zijn, die met voorzichtige pasjes over straat loopen. En daar zijn we dank baar voor, want een kind moet doen wat des kinds is en niet den indruk maken alsof het reeds tot een volleerd klein menschje is uitgegroeid. Onze kinderen spelen en ravotten en menigmaal zien we hoe in een stoeipartijtje de kleertjes bijna van het lijf worden getrokken. Daarover mopperen we wel eens, maar per slot van rekening zouden we toch ook niet het tegengestelde wenschen en we zijn er van overtuigd, dat het kind een uur later ons heele gemopper en zijn eigen goede voornemens totaal vergeten is. Daarom zorgen we voor zoo solied mogelijke kleertjes en vermijden we garneeringen, die bij een stoeipartijtje het eerst „het leven laten". Maar een kraag wordt niet zoo gauw door kinderhandjes gegrepen en, daarom kan die gerust van bont zijn. * Echter is langharig bont voor kinder kleeren ook al niet geschikt. Het blijft lang vochtig en staat bovendien onkinderlijk. Goede soorten bont voor kinderkleeding zijn astrakan, hermelijn, biberette en geschoren lamsvel. Welk een pittige en jeugdige garneering we hiermee kunnen bereiken, bewijzen de hier aangegeven modelletjes. Gewoonlijk garneert men met hetzelfde bont een mutsje, waardoor een aardig en gekleed geheel ontstaat. ■ : f- \ --- De helpende band. . Vragen moeten worden gericht aan de Damesrubriek, 000 - en Eemlander te Hilversum. Anonieme brieven komen voor beantwoording niet In aanmerking. Mevr. M. V. te H.— U kunt 'de handschoenen leggen in een badje van tetra (bij den drogist te verkrijgen). Na een kwartier kunt u ze er uit halen en in den wind laten drogen. --- SCHETSJES UIT DE VOGELWERELD. De plas. De velden lagen onder den door zon doordrenkten hemel. Klaterende zonnestralen goten haar nog warm licht over den wijden plas, sprongen van golfje op golfje en brachten helle schittering in het donkere water. Ook over het reeds stervend riet koosden zij en glinstetend als nieuw gepolijsd flonkerden de stengels en lag er een warme gloed over de dikke pluimen, die in sierlijke buiging naar het water negen. Nu en dan sprong een dartel vischje boven den waterspiegel, werd even door de zonnestralen gevangen en viel dan als een zilveren streep weer terug in zijn element, waar het als een parelmoeren serpetine wegschoot in de donkere diepte.. . r Aan den rand van het rietveld doken de meerkoeten en een elegant waterkipje zeilde gracieus over de kabbelende golfjes om dan plotseling onder te duiken en een vette slak te pakken, die tegen een waterplant opkroop. En dan verschijnt uit een der pijpen een zestal eenden als in processie volgend den trotschen woerd, die met opgeheven, brocaat-groenen kop de leiding heeft en wiens parelgrijs gevederte hem onderscheidt van de grijs-bruine vrouwtjes, die alleen als sieraad een blauw vaantje in hun vleugels dragen. Aan de grens van het riet en den grooten plas, blijft de woerd een oogenblik toeven en omzichtig speurt hij over het water of er geen gevaar dreigt. Een zacht gekwaak zegt zijn volgelingen, dat de weg veilig is en nu verspreiden zij zich langs den rietzoom om onder blij gesnater hun maaltijd te zoeken. De woerd blijft echter waakzaam en als zich in den waterspiegel een beeld vertoont, heft hij den kop schuin op en bemerkt dadelijk den vijand, die met forschen wiekslag een bezoek aan den pias komt brengen. Een zachte waarschuwing en verdwenen zijn ze alle, opgenomen door riet en waterplanten, die met hun wisseling van herfstkleuren, de eendenlijven geheel camoufleeren. De kiekendief wiekelt voorbij en wederom herleeft de plas, die een oogenblik in afwachting is geweest van een gebeuren, dat dagelijks plaats vindt. Door de knotwilgen aan den sompigen oever, dwalen meezen, koolmeezen, met glanzend zwarten kop, groen lijf en gele borst, pimpeltjes met hemelsblauw petje, zwartkopmeesjes met git-zwart petje, en deze brengen klank en kleur in de oude, knoestige boomen, die met hun monsterkoppen, wijsgeerig over het landschap schouwen. Vele jaren gingen over hun hoofd voorbij. Zij maakten mede de wisseling der tijden. Hittegolven verschroeiden hun Joover; snerpende koude deed hun bast openbarsten; lieflijke lentedagen nestelden zich in hun kruinen; orkanen deden hun stammen trillen, doch neerslaan konden zij de pezige boomen niet. Nu echter staan zij onbewogen aan den waterkant en kijken uit naar de in aantocht zijnde pelgrims, die nacht en dag voorbijtrekken op hun reis naar het Zuiden. Vele van hen toeven een oogenblik in den plas, zooals smienten en talingen, bergeend en duikers, anderen weer nestelen zich in de twijgen van den wilg, zooals vink, robijn en spreeuw. En als dit rustelooze trekken voorbij is, komen weer nieuwe bezoekers, die zoolang mogelijk blijven, totdat de koude hen meer Zuidelijk drijft. Uit het verre Noorden komen dan de wilde zwanen, de ganzen en alle soorten van eenden, die door honger en koude gedwongen worden hun geboorteland te verlaten. Plotseling wordt de rust in den plas verstoord. Van ver reeds klinkt het riemengeplas en menschenstemmen laten zich hooren, en worden ver weggedragen over het watervlak. , De koeten vluchten naar het beschermend riet, het waterkipje verschuilt zich onder* den diep, uitgevreten oever en de wilde eenden trekken zich terug in een door halmen omgeven plas. Dan naderen de jagers; de geweerloopen glanzen in het zonnelicht en de spaniels zijn begeerig om de boot te verlaten en het riet af te zoeken, want hun scherpe neuzen speuren reeds het verdoken wild. Nu op het commando springen zij te water en plassend gaat 't door het rietveld in de richting van de eenden. Een korte waarschuwing en nu gaat de vlucht de lucht in. Schoten knallen en met stukgeschoten vleugel of met opengereten rug smakken zij in het water, waar de honden hen grijpen en naar de boot apporteeren. Ook de leider, de mooie wóerd.met zijn brocaat-groenen kop en parelgrijs kleed is gevallen en terwijl de buit wordt opgeborgen, vlucht het overgebleven drietal van de plaats, waar de rust is verstoord en eerst zal terugkeeren, als de mensch haar verlaten heeft. Bilthoven. H. E. KUYLMAN. --- De Duitsche Himalaya-expeditie. De eerste foto van de Duitsche Himalaya-expeditie, die na maandenlangen ingespannen arbeid, kort voor het bereiken .van het doel, den 8120 M. hoogen Nanga Parbat. nioest terugkeeren wegens gebrek aan levensmiddelen. Het vierde kamp op de helling van den Karakorura. --- GENEESKUNDIGE OPSTELLEN Het hartwater. I. Van bevriende zijde ontving Ik kortelings een schrijven van één mijner geachte lezers, aan wiens verzoek om eens iets mede te deelen over bovenstaand euvel, ik gaarne wil voldoen. Over het andere onderwerp in zijn brief genoemd, hoop ik binnenkort iets te vertellen. Onze lezer nu stelt de vraag, wat wij onder het z.gn. hartwater of ook wel maagwater hebben te verstaan. Alvorens hierop nader in te gaan, moet ik u allereerst mededeelen, dat de tweede benaming, hoewel, zooals wij straks zullen zien, geenszins volledig, beter is dan de eerste, welke een geheel en al foutieve voorstelling van de zaak geeft. Men doet dus in 't algemeen beter te spreken van „maagwater" dan van „hartwater". Immers iemand kan behept zijn met een vrij ernstig hartgebrek zonder dat hij behoeft te klagen - over „maagwater of hartwater". Wanneer ik nu spreek over een hartgebrek, dan versta ik hieronder niet het abnormale gevoel, dat wij soms hebben en zich uit door kloppen en bonzen, zelfs in die mate. dat het ons dikwerf slapelooze nachten kan be-; zorgen, doch dan heb ik op 't oog die categorie van personen, bij wie een organisch gebrek voorhanden is d.w.z. waarbij één of meer der hartkleppen, welke binnen in 't hart zitten en het bovenste gedeelte van het onderste scheidt, zoowel links als rechts als bij de in- en uitmondingsplaatsen der groote vaten aanwezig zijn, defect zijn, waardoor de bloedcirculatie nu eens meer, dan weer wat minder belemmerd wordt. Zooals ik reeds zeide, behoeven dergelijke menschen niet in 't minst last te hebben van de aandoening, welke wij thans op 't oog hebben. Is dit echter wel het geval, dan is dit geheel onafhankelijk van het hartgebrek, waaraan zij lijdende zijn. . : i; Wellicht zult ge nu bij u zelf denken: wat is 't dan toch eigenaardig, dat men aan die benaming „hartwater" zoo heeft vastgehouden, als het niets met dit orgaan te maken heeft. Welnu, mijn waarde lezeressen en lezers, slechts één antwoord weet ik u te geven, dat in staat is eenig licht te werpen op deze duistere kwestie. Ongetwijfeld komt het z.gn. maagwater voor bij een groot percentage der neurasthenici, d.z. zenuwzwakke menschen. Aangezien deze lijderessen en lijders ook meestal klagen over hartkloppingen en in de meening verkeeren in 't bezit te zijn van een organisch hartgebrek, (terwijl dit meestal niet het geval is), heeft men uit den aard der zaak verband gezocht en ook gelegd tusschen deze twee hoofdklachten. Gezien nu de veelvuldigheid van dit lijden, heeft de meening onder het publiek post" gevat, dat dit'verband inderdaad bestaat. Medisch evenwel is het niet te verklaren en moeten wij dan ook hiervan, niettegenstaande de populariteit, welke het begrip heeft, geheel en al afstand doen. Afbreken is evenwél gemakkelijker dan opbouwen en zoo staan wij, medici, voor de moeilijke vraag wat dan wel de oorzaak is van deze lastige kwaal. Welk orgaan nl. moeten wij er eventueel voor aansprakelijk stellen, als wij het hart uitschakelen? Welnu, het was niet gemakkelijk dit probleem op te lossen, daar het bij uitgebreide onderzoekingen bleek, dat wij niet ten allen tijde de maag geheel en al aansprakelijk kunnen stellen voor de misère, welke dit euvel ons brengt. Hoewel zij zonder twijfel medeplichtig is in vele gevallen, is zij meestentijds niet de hoofddaderes. Wij willen nu dep volgenden keer hierop nog wat dieper ingaan. . ... MEDICUS. --- BRIDGE-SPEL Verzoeke alle brieven, welke betrekking hebben op deze rubriek, te richten aan S. H. van Groningen, Kromme. Pad 10, Laren (N.-H.). Lodewijk, wiens meening ik in alle zaken, die met kaarten niets te maken hebben, zeer hoog stel, zat achter mijn linker tegenstander. Toen diens partner het bieden geopend had, en ik zijn ééne harten doubleerde, wendde zich deze linker tegenstander tot Lodewijk, en vroeg: „Moet ik redoubleeren?" „Neen, sprak Lodewijk, „dat is een valsch doublet, hij meent alleen maar, dat hij geen harten heeft" Mis, Lodewijk, het is best mogelijk, dat ik goede harten heb; met het doublet geef ik alleen mijn partner te kennen, dat ik ..spel" heb, en noodig hem uit, zijn beste kleur te noemen. Tevens oefen ik met mijn doublet pressie uit op de tegenpartij. In het algemeen heerscht de opvatting, dat men voor zoo'n doublet een geweldig sterk spel moet hebben. Ten deele is dit waar, maar niet zooals „men" het zou opvatten. Een zeer voorname factor van het doublet is, dat het als rem op de biedingen van de tegenpartij werkt. Het kan een bluf zijn, kan echter ook geen bluf zijn, en zoolang de tegenpartij niet weet of het een bluf is, zal zij er zich voor hoeden hoog te bieden. Reeds menig manchebod werd door een (bluf) doublet in „de kiem gesmoord. Een ideale kaartverdeeling voor een doublet is 4-4-4-1. Biedt de tegenpartij één in de kleur waarvan men een singleton heeft, dan kan men tamelijk veilig doubleeren, ook al is de kaart te zwak om er een openingsbod op te doen. Er zijn heel wat gevallen bekend, waarin juist de lengte der kleuren, en minder het aantal hooge kaarten tot groote spellen leidden. Onlangs had mijn partner gegeven, en paste op schoppen heer, 9, 7, 2, harten aas, heer," 6, ruiten 10, klaveren 10, 9, 7, 5 2. Hij heeft 21/* vaste slagen, maar het spel is te zwak. Ook No. 2 en ik zelf pasten. No. 4 opende het bieden met één ruiten. No. 1 doubleert, no. 3 zegt onmiddellijk 2 ruiten. Ik zelf had ook ongeveer een openingsbod in de hand, maar had het als derde bieder liever niet laten hooren. Nu bood ik 2 harten op vrouw, boer vijfde van die kleur, met twee kleine ruiten, twee kleine schoppen en klaveren aas, heer, boer, 4. i No. 4 bood 3 ruiten, no. 1 3 harten, no. 2 paste en ik maakte er 4 harten van. Wij maakten 1 ruiten (afgetroefd in den blinde). 5 harten en 5 klaveren slagen, dus 5 aan trek. : Zonder het openingsbod van de tegenpartij, waardoor mijn partner voor zijn doublet gelegenheid kreeg, waren wij nooit tot een manchebod gekomen. partner eenigszins op de hoogte is met psychologische biedingen, leugens noemt men ze ook wel, dan is het gevaar, dat hij op een zwak doublet een sprong neemt, niet groot. Een doublet op b.v. aas xxx, heer xxx, vrouw xxx en x van de geboden kleur is tamelijk veilig (natuurlijk een bod van één). Partner heeft altijd minstens 4 kaarten van de kleur, die hij noemt. Gedoubleerd wordt zijn bod nist gauw, omdat men niet weet, hoeveel kracht er in uw hand verborgen is. En heeft de tegenoartij werkelijk alle verdere macht in handen, dan biedt zij toch wel hooger. t Biedt partner nu b.v. op een doublet van een ruiten één harten, dan weet men niet, wat men aan dat bod heeft. Mogelijk heeft hij niets in de hand, en biedt op 8, 6, 4, 2 van'die kleur. Hierover echter licht : de tegennartii ons in. Zij biedt nu b.v. 2 ruiten. Nu antwoordt partner b.v.'twee harten, of twee schoppennen nu weten wij, dat hij spel heeft, en kunnen verder gaan. I Daarom is het voor den man, die achter het doublet zit, dikwijls goed, onmiddellijk iets van zich te laten hooren, indien hij vermoedt, dat het doublet. bluf is. Maar zelfs is dat geval is het moeilijk voor dit paar om tot een manchebod te komen. --- Een wind-kracht-toren voor de wereldtentoonstelling te Chicago. De Duitsche ingenieur Honnef gaat op ide groote wereldtentoonstelling te Chicago een grooten windkracht-toren bouwen. De molens dienen voor het verwekken van electriciteit. Honnef hoopt het gevaarte in acht maanden te kunnen oprichten. Bovendien is een restaurant ontworpen waarin' 15.000 personen kunnen vertoeven. --- FILM Tien laren later. Het einde van een mooie liefde...... „We Moderns", wij zijn al lang gewoon geraakt aan allerlei teekenen des tijds, die onze grootvaders met verbazing, ja ; met schrik en ontzetting zouden hebben ver- vuld. Met de vooruitgang van onze technische beschaving hebben begrippen burgerrecht gekregen, waarvan het dikwijls de vraag moet blijven of zij de wereld wel zooveel vooruit geholpen hebben, maar die nu eenmaal als vanzelfsprekend worden geaccepteerd. De echtscheiding, op zoo groote schaal en op zoo vlotte wijze als zij in onze dagen tot stand wordt gebracht, is er één van. Niemand verbaast zich meer over vrienden of kennissen die de knellende huwelijksbanden gaan verbreken — dan brengl de krant zoo'n klein berichtje van vier vijf regels: Maurice Chevalier is voornemens zich te laten scheiden van zijn echtgenoote, Yvonne Vallée. Dan concentreert zich voor eenige oogenblikken de aandacht van heel de wereld op een bladzijde uit het privéleven van dezen enkeling. Omdat de wereld zich nu eenmaal meer interesseert voor het wel en wee van haar helden en heldinnen dan voor het levenslot van naamlooze millioenen, wat misschien niet erg filosofisch, maar in ieder geval zuiver menschelijk is. Maurice gaat scheiden — en een heele wereld schreeuwt om njeuws. Omdat deze liedjeszanger-revuester-filmacteur zich nu eenmaal een plaats In het „Belangrijkste Nieuws" van de kranten en...... in de harten van millioenen bemachtigd heeft. * Als men in 1922 tot Maurice Chevalier en Yvonne Vallée gezegd had: „Uw geluk zal precies tien iaar duren." dan zouden zij wat. gelachen hebben. In de eerste maanden van een opbloeiende liefde schijnt de toekomst nirhmer te lang. Deze Jongen van drie en twintig en dit meisje dat nog niet eens twintig was, hadden wel andere dingen om zich mee bezig te houden dan toekomst voorspellingen. Er is een klein boekje van Suzanna Chantal, dat de Editions Nilsson hebben uitgegeven in de serie „Leur Vie Romanesque". Daarin verhaalt de schrijfster op charmante, gevoelige wijze van de liefde van Maurice en Yvonne, die geboren werd op de planken van de Bouffes-Parisiens. waar zij „Dédé" speelden. Yvonne was geen groot artiste — en misschien maakt juist dat hun liefde zooveel mooier. Zij was een meisje van heel eenvoudige familie, juist zooals Maurice. Hij had slechts te kiezen tusschen de dames uit de groote wereld, die bereid waren voor een flirt met den populairen jongen chansonnier. Maar Maurice was voorzichtig, en gebruikte zijn oogen. In „Dédé" .was Yvonne nauwelijks méér dan een figurantje. Op een avond maakte Maurice een praatje met haar. Zij antwoordde dat zij hem lief had. Samen zijn zij weggegaan. Wat doet het er toe waar zij over spraken? De woorden die ongezegd blijven worden het best begrepen. In het begin plaagde men Yvonne. Natuurlijk de vriendinnen in de eerste plaats. „Maurice liefhebben? Dat duurt veertien dagen", spotten zij, „kijk maar eens hoe hij gevierd wordt, die jongen!" Yvonne glimlachte. Wellicht had zij liever gehuild. Maar , zij voelde zich zéker van „haar" Maurice. Het mooiste was dat zij zich niet vergiste. Maurice hield van haar. Meer: hij liet haar engageeren voor de nieuwe operette van - Maurice Yvain, ..La-Haut". En Yvonne werkte hard om zich een naam te maken. Od den avond van de generale repetitie „ontdekten" de critici haar. „Wie is die kleine Marguérite? Yvonne Vallée? En wie is Yvqnne Vallée?" De heele theaterwereld sprak er over. Heel Parijs sprak er over. En heel Parijs zou er over spreken toen Maurice eenige maanden later plotseling verdwenen was, en Yvonne met hem. Waar. waren de vogels gevlogen?. -V.- '.'s Toen kwam het bericht dat Maurice rust noodig had. een lange, lange rust. De wonden, die hij in den oorlog opgeloopen had. ondermijnden zijn weerstandsvermogen. Yvonne was dadelijk bereid geweest als ziekenverpleegster mee te gaan. „Dat loopt nog op een huwelijk uit," zei Parijs Bruin en gezond kwam Maurice weer in de" lichtstad terug. De revues;wachtten hem, en'weldra vierde hij triomfen in de Palace. Op het -tooneel ontmoette- hij een zusterpaar, dat in Parijs en New York geen onbekende meer was, twee zusjes die sprekend op elkaar leken: de Dolly Sisters. Een van de twee werd verliefd op Maurice. In die dagen zal Yvonne 'wel een beetje gehuild hebben, want al is men een ster die twintig duizend francs per week in de wacht sleept, men is toch ook maar een mensch, en Maurice hield van flirten Maar alles kwam op zijn pootjes terecht. Maurice bleef zijn Yvonné trouw, en hij had gelijk. Tenslotte was zij het die hem lief had. Samen bleven zij een onvergetelijk „nummer" vormen, dat in het Casino de Paris, in de Empire en de Palace het publiek betooverde met hun charmante kleine liedjes, met hun dansen, met hun geest en hun liefde. Yvonne had ongelooflijke vorderingen gemaakt. Van onbekend figurant je was zij een artiste van beteekenis geworden — een waardig partner van den man dien zij beminde. Toen kwam het derde hoofdstuk. Op een avond liet een Amerikaan zich aandienen in de loge van Maurice. in het Casino de Paris. • * ; ' • ~ • „Jesse Lasky is mijn naam", zei hij, „ik kom U engageeren voor Paramount." Twee uur later was het contract geteekend. Maurice ging naar Amerika. Zou Yvonne zich dien nacht bewust zijn geweest dat haar geluk de inzet was van dit spel om de fortuin? En dat zij verloren had? In Amerika verdeelt Maurice zijn tijd tusschen Hollywood, waar hij filmt, en New York, waar hij in persoon optreedt. Yvonne vergezelt hem overaL Een Fransche actrice wordt gezocht voor de vrouwelijke hoofdrol in de Fransche verfilming van „Het Cafétje". Yvonne wordt geëngageerd. Zij voldoet uitstekend. Maar zal zij zich kunnen handhaven? Er is onweer in de lucht. De tijd is voorbij, toen Maurice en Yvonne in het Casino de Paris zongen: „On a mis toutes nos affaires en commun, Sie bien que toi et moi Nous ne faisons plus qu'un......" Samen gingen zij naar. Frankrijk. Samen gingen zij terug naar de States. Na een jaar kwam Yvonne naar Parijs — alleen. Haar eerste gang was naar haar advocaat. Een week later kwam Maurice aan. Ook hij ging naar een advocaat. Maar Yvonne bezocht hem niet. „Wij kunnen niet zoo goed meer met elkander opschieten," vertelde Maurice een verslaggever. „Wij scheiden, maar wij zullen goede vrienden blijven". Is dit nu het einde van een mooiè liefde? Misschien, misschien niet. Maurice neemt vacantie in Cannes. De scheiding is achter den rug. Zijn villatje. ..La Boca" vond hij als gewoonlijk: keurig in orde en gezellig ingericht. Want Yvonne Vallée, die nog voor eenige dagen zijn vrouw was, heeft zich het plezier niet laten ontnemen het huisje weer behaaglijk in te richten voor haar Maurice. Wat zit er nu eigenlijk achter die scheiding? Of liever, wie zit er achter? Sinds dien regenachtigen dag in Parijs waarop Maurice en Yvonne hun advocaat hebben bezocht hebben zijn bewonderaars niet stilgezeten, en zij hebben hun fantasie en hun speurderstalenten aan het werk gezet Wie zal de volgende zijn? vraagt men zich af. alsof Maurice een moderne Blauwbaard gelijk, zulk een haast zou maken. Het geeft niets dat hij protesteert en verklaart dat hij er niet.aan denkt het mislukte experiment te herhalen. Het publiek gelooft nu eenmaal in een roman-uit-hetartistenleven en laat zich dat geloof niet afnemen. In Amerika beweert men thans dat de Fransche actrice Genevieve Tobin de gelukkige zal zijn. Zij speeide een hoofdrol in „Eén uur bij jou", en de Amerikanen vinden nu opeens dat die twee goed bij elkaar zouden passen. Miss Tobin verklaarde lntusschen: „Ik ben'een goede vriendin van Maurice, en dat is alles." Al een jaar lang heeft men den naam van Jeanette MacDonald gemompeld. In „De Liefdesparade" was zij zijn Koningin. In ..Eén uur bij jou" bleefden zij samen filmisch huwelijksgeluk. In „Love me Tonigtt" is de levenslustige goudharige Jeanette eveneens zijn liefhebbende bruid. Zouden de gevierde co-stars met het idee coquetteeren hun filmliefde buiten het atelier voort te zetten? Het eenige wat ■ Maurice zegt Is een lachend „neen" op alle veronderstellingen. Als men echter van Jeanette Mac-Donald begint te spreken zegt hij niet ..neen" maar lacht en praat vlug over wat anders...... Maurice en Jeanette. Yvonne Vallée. --- RADIONIEUWS Programma voor ZONDAG. (Veranderingen voorbehouden). Hilversum 296 M. 8.30 Tuinbouwhalfuurtje door S. S. Lantinga. 9.—' "-Veiligheidskwartiertje door Ir. A. H. O. W. de Bats. 9.15 Orgelspel door J. Jong. 9.40 Toespraak G. j. Zwertbroek. 10.— Kerkdienst Ver. v. Vrijz. Godsd. te Voorburg. 12.— Marek Weber en zijn orkest. 2.— Boekbespreking. 2.30 Concertgebouworkest olv. Dr. W. Mengelberg, mmv. J. Vincent, sopraan. 4.— Gramofoonmuziek en Vaz Dias. 5.— Kinderuurtje. 6.— „De Notenkrakers" olv. D. Wins. 6.30 Orgelspel door J. Brookhouse Mac- Carthy. 6.50 „Wakker en Tropenduit". 7.10 „De Notenkrakers" olv. D. Wins. 7.40 Vervolg orgelspel. B.— Vaz Dias. 8.15 Lily Geynes en haar 20 Zigeunerinnen. 9.— „Wat zoudt gij doen in dit geval?": „Zijn grqote broer", van Kenneth M. Ellis. Vertaling: W. Vogt. Regie: Kommer Kleijn. 9.30-Vervolg concert. 10.— Marino en Norris, zang en piano. 10.30 Kovacs Lajos en zijn orkest. Refreinzang: Bob Scholte. Huizen 1875 M. 8.30 Morgenwijding. 9.30 Gramofoonmuziek. 10.— Hoogmis. 11.45 Causerie. 12.— Schlagermuziek. 1.40 Lezing. 2.10. Causerie. 2.30 Koor- en orkestconcert. 4.30 Ziekenhalfuur. 5.— Orgelspel door J. Zwart. 5.40 Kerkdienst. Inleiding door orgelspel. 6.— Kerkdienst uit de Herst. Evang. Luth. kerk te Amsterdam. Hierna: Orgelspel door J. Zwaj. 7.45 Lezing. 8.10 Sportnieuws. 8.15 Orkestconcert Ca. 9.45 Vaz Dias. 10.40 Epiloog. Daventry 1554 M. 10.50 Tijdsein en berichten. 12.40 Cello-recital. 1.20 Midland Studio-orkest, mmv. Mary Abbott, piano. 2.35 Gramofoonmuziek. 3.20 Leslie Bridgewater's Kwintet. 4.15 Voor' de kinderen. 4.35 BBC-orkest, mmv. E. Coleman,''alt. 5.50 Radio-koor. 6.20 Lezing. 8.16 Kerkdienst. 9.10 Berichten. 9.25 BBC-Theaterorkest, mmv. H. Nash, tenor. 10.50 Epiloog. Parijs „Radio-Paris" 1724 M. 8.05 Gramofoonmuziek. 12.40 Gramofoonmuziek. 1.20 Orkestconcert. 1.50, 2.2o'en 4.20 Gramofoonmuziek. 5.20 Orkestconcert. 6.50 en 7.20 Gramofoonmuziek. 9.05 Orkestconcert mmv. solisten. Kalundborg 1153 M. 11.20 Carl Rydahl's orkest. 1.20 Harmonika-concert door Alex c. en Richard. 1.45 Gramofoonmuziek. 2.45 Radio-orkest en solisten. 7.20 Omroeporkest. 8.05 Zang en | piano. Finsche liederen. 8.20 Radio-tooneel en.Trio-concert. 9.— 'Vocale Jazzmuziek. 9.45 Omroeporkest. 10.20 Dansmuziek. Langenberg 473 M. 6.23 Bremer Havenconcert., 10.50 Bach-cantate. 12.20 Concert. 3.50 Concert. 7.20 „Die drei Pintos", opera-comique van Weber. 9.50 Gramofoonmuziek. 10.05 Concert uit München. • Brussel 508 M. en 338 M.: 508 M : 12.20 Orgelspel. 12.50 Gramofoonmuziek. 1.30 Omroepkleinorkest. 5.20 Dansmuziek. 6.20 Omroepkleinorkest. 8.20 Internationale Dansen door het Omroeporkest. 10.30 Max Alexys' orkest. 338 M.: 12.20 Omroepldeinorkest.? 1.30 Zang en piano. 2.— Gramofoonmuziek. 5.20 Omroeporkest. 6.20 Cello-recital. 6.50 Gramofoonmuziek. 8.20 „Marieke van Nymegen", opera in 3 actes van R. Verhulst en Fr. Uyttenhoven. Leiding: H. Niels. t • **^)Mil>l^lißHfeiHiWi| Brussel 508 M. en 338 M. 508 M.: 12.20 Gramofoonmuziek. 1.30 Omroepkleinorkest. 5.20 Concert. 6.20 Braziliaansche muziek. 6.50 Kamermuziek. 8.20 Vroolijk uurtje mmv. het Omroeporkest. 9.20 Concert. 10.30 Dansmuziek. 338 M.: 12.20 Omroepkleinorkest. 1.30 Gramofoonmuziek. 5.20 Concert. 6.50 Radio-kleinorkest. 8.20 Concert. 10.30 Gramofoonmuziek. Zeesen 1635 M. 6.50 Luthersche vesper uit Leipzig. 7.35 „Wittenberg", hoorspel van W. Brockmeijer. 8.30 „Die Serenaden", cantate van P. Hindemith. 9.— „Gothische Fenster und Statuen", hoorspel. 9.50 Populair concert uit Hamburg. ---