Tuimeltje en Kruimeltje in het Kabouterland 269. Alle kabouters waren benieuwd wat Tuimeltje nu weer zou gaan doen en toen;ze in de opslagplaats aankwamen, zagen ze, dat hij naar de pakken met klompenspijkertjes wees. „Die moet ik allemaal hebben," beval hij de andere kabouters en direct kwamen ze achter hem aan. Toen strooide Tuimeltje al die pakken met spijkers over den weg van het kasteel. Laat nu de spinnen maar komen, riep hij verheugd uit en de kabouters gingen voor de ramen zitten om het leger af te wachten. 270. Nu moest er alleen nog in de stad een oude apotheker gered worden, die altijd in zijn apothekerswinkeltje bleef of er feest was of oorlog, en Kruimeltje, die toen hij ziek was, zooveel drankjes van den apotheker had gekregen, stelde voor hem naar het paleis te halen. Op een drafje gingen zeven kaboutertjes naar hem toe en gelukkig kwamen ze zonder last van de spinnen op het paleis aan. 271. De spinnen, die een grooten haat tegen de kabouters koesterden, ómdat de kabouters haar overal wegjoegen en haar spinnewebben vernielden, waren gekomen om.ruzie te maken. Maar toen ze de spijkertjes zagen liggen, toen de een na den ander haar pootjes bezeerden en de scherpe punten in haar lijfje kregen, dropen ze weer stilletjes af en met opgeblazen gezichten van woede riepen ze . luidkeels nog wel eens terug te zullen komen. 272. Den volgenden dag zouden kikker Karei, Tuimeltje en Kruimeltje samen gaan wandelen en daar het er erg regenachtig uitzag, nam Tuimeltje een parasol mee. Nadat ze enkele uren getippeld hadden, kregen ze honger en zagen langs den kant van den weg een kabouter staan, die lekkere warme gebrande kastanjes verkocht. „Geef ons wat van die kastanjes," zei Tuimeltje lachend en hij betaalde den kastanjebaas met een groot stuk chocola. --- Wat zijn de oplossingen en wie krijgt er een prijs? Voor kinderen beneden 11 jaar. I. Hak IA m k a M b E 1 Rok Hamer. 11. Het dochtertje heet GR ETH A. 111. BAL A D A LAP. IV. AUTOBUS (boot, as, bus, au). ! V. Beer, heer, keer, leer, meer, peer, teer, veer. Voor kinderen boven 11 laar. I. VACANTIEPRET (pet, tien, pan, veer, vacantie). 11. Avond sPaak gaPen sto E 1 staaL Appel. 111. Mees, arend, musch, eend en leeuwerik. IV. FRIESLAND. V. KLAP LADE ADEL PELS Van het eerste groepje stuurden 5 goed* oplossingen: Riki en Jaap de Jong (Groetjes aan moeder en aan het hondje Tommie.); Elly Baas; Albert van Vliet; Annie de Wolff; Jasper Koster; Jaap van den Bergh; Piet Rot (Wat een beelderig papier! Woon je dicht bij de plek," waar deze foto genomen is?); Evertje van der Kamp (Ik geloof er geen sikkepitje van, dat Evertje pas 3'/2 maand oud is. Is dat geen vergissing?); Janny de Gier; Stieneke Selders; Theo Pelgrim; Paul en Hannie Peperzak (Maar Paul, hoe kom je nu opeens aan zoo'n ongelukkige hand? Van harte beterschap!); Wim Koek; Bé de Groot; Rietje de Groot. Van het tweede groepje stuurden 5 goede oplossingen: Corrie de Wolff; Willy Plessius; Neeltje Plessius; Gerrit Segstro; Rika Verheul; Gerard van Dalen; Rie de Gier; Fernia Wachters (Wat een groot raadsel! Dat heb je knap bedacht. Als ik het heb nagezien en het blijkt goed te zijn, krijgt het een plaatsje, let maar op.); R. Mijnhout (Dag Rika of Rinus!); Henk Leebeek; Rieni Reinders; Rensina Luneschlorf (Is Henk nog niet van vacantie terug? Doe hemm'n groetjes!); Tilly de Vries. 4 goede oplossingen stuurde George van Vliet. De prijs viel ten deel aan Henk Leebeek te Naarden Henk mag uit ~Ons Boekenlijstje" een boek kiezen en den titel er van in zijn eerstvolgend briefje opgeven. --- Ons Boekenlijstje Jongens- en meisjesboeken (tot 11 jaar). Van het wonderlijke dierenboek — Riek Poutsma. Regenachtige dagen. — J. Lugten. Buurtjes. — A. H. van Beusekom. Knip, knip! — Piet Marée. De poppenkast. — Piet Marée. Daantje gaat schaatsen rijden. — II Roggeveen. Dik Kwik en Sanderyn. — Rein Valkhof. Sven's avonturen in het hooge Noorden. — M. C. van Oven. Bobbie's vacantie. — H .Randers. Rob van Olden. — L. Huisinga. Jongens- en meisjesboeken (11 jaar e.0.) De aardmannetjes. —- Nellie van Kot Dolle dwergen. — Nellie van Kol. De wonderlijke vangst — A. Horsting Boerma. Het molenaarsdochtertje. — A. Horsting Boerma. Boschbeer. — Nel van Hichtum. Van Prins Asschepoetser. — Nel van Hrhtun.. De graven van den zeekoning. — Nel van Hichtum. Het Soria Maria Slot — Nel van Hichtum. Verwisselde kinderen. — Nel van Hichtum. Adelmina's praal. — Nel van Hichtum.' Vogel Struis. — Nel van Hichtum. Prinses Lindegoud. — Nel van Hichtum. Boem, boem. — Nel van Hichtum. Iwan, de stoutmoedige. — Nel van Hichtum. Het vonkende vuur. — Cor Bruyn. Jongensboeken (11 jaar e.0.) Een huis vol leven. H. Donker van HengeL Je schoolclub. — Truus Üygenhuysen. Meisjesboek (11 jaar e.0.), De ontdekking. — C. van Osenbruggen. --- Zullen we ruilen? J. Schotsman, Noordsche Boschje 45 te Hilversum heeft Hille's bons Noord- en Zuid-Holland, Weegschaaltjes, Verkade's plaatjes „De Bloemen en haar Vrienden", Verkade's bons „De Bloemen en haar Vrienden", een volledige serie Verkade's plaatjes „Vetplanten", Verkade's plaatjes „Cactussen", Mecobons, Haka-boekenbons, Kwattasoldaatjes, Erdalpelikaantjes, Tiktakplaatjes, Wybert's bons en bons „Snoet's wilde jaren" in ruil voor postzegels van Nederland en Koloniën. Gerard Otten, Laarderweg 212 te Hilversum heeft Bussink's bons, Schoïten's bons, Hilmos' bons en Verkade's bons en plaatjes „De Bloemen en haar Vrienden" in ruil voor bons „Snoet's wilde jaren" 2e deel. Mej. A. de Haan, Veerstraat 7a te Hilversum heeft bons van De Lever's Zeep-maatschappij en Bernsen's bons in ruil voor Niemeyer's bons. --- KINDER-COURANT VAN DE GOOI- En EEMLANDER Een herinnering aan de vacantie Het bokje uit de duinen. Tom en Greetje waren in de vacantie naar Katwijk geweest, en ze hadden daar niet alleen van het strand en de zee genoten, maar ook van de duinen, waar je lange wandelingen kan maken en waar het zoo heerlijk spelen is. Weet je wie ze in de duinen altijd tegen kwamen? „Een veldwachter," zeg je misschien, en dat is waar. Die liep daar om te kijken of niemand er bloemetjes plukte. Want bloemen plukken was nu eenmaal verboden en Tom en Greetje vonden dat eerst wel heel jammer. Er groeiden juist van die snoezige kleine bloempjes en ze hadden die wel graag mee naar huis genomen om ze daar in een vaasje of een klein potje te zetten. Maar op de duinkaart, die ze hadden, stond nadrukkelijk. dat dit verboden was en dat er straf op zou volgen wanneer men aan dit gebod niet gehoorzaamde. Ze deden het daarom dan ook maar niet en later moesten ze toegeven, dat je van een bloempje eigenlijk veel meer geniet als je het stilletjes laat staan op de plaats, waar het is ontkiemd en tot wasdom gekomen. Maar behalve den veldwachter, kwamen ze telkens, wanneer ze in de duinen waren, nog iemand anders tegen. En dat was? Dat was een boekje. „Bè! Bè!" riep;het als Tom en Greetje naderbij kwamen. Eerst waren die twee er wel en beetje bang voor, maar aan de hand van vader durfden ze het bokje wel te naderen en na een paar dagen waagden ze het zelfs al het diertje over zijn kopje en zijn rug te strijken. En op 't laatst liepen ze niet eens meer angstig weg als het met kromme sprongen en een kopje, gereed tot „stooten", op hen af kwam. Hoe het bokje heette, zijn ze nooit te weten gekomen. Tom noemde het „Sik" omdat het onder zijn bekje een plukje haren had, dat net een sikje leek, maar Greetje vond dat een leelijken naam en noemde het „Witje" omdat het zoo'n mooi wit huidje had. Vader wist ten slotte die beide namen te vereenigen en toen werd het „Witje Sikkema" net een echte naam, zooals iedereen er een draagt. Toen Tom en Greetje weer naar huis moesten, namen ze van Witje Sikkema hartelijk afscheid en beloofden het volgend jaar terug te komen. „Zul jij er dan ook weer zijn?" vroer, Greetje. En Witje Sikkema antwoordde met een bibberig „Bè! Bè!'\ wat volgens vader zooveel beteekende als „Daar kun je van op aan!" Thuis werd er nog veel over de heerlijke vacantie gesproken. Eiken avond, na het eten, begonnen ze: „Weet je nog van dien keer, dat we met z'n allen in zee waren?" en „Zeg, herinner je je nog dien middag, dat ons tentje in elkaar woei, net toen we zaten te eten?" en natuurlijk kwam dan ook al gauw Witje Sikkema ter sprake. En op een avond, toen de schemerlamp al aan was, en ze het weer over Witje Sikkema hadden, zei vader opeens: „Bè! Bè! Daar ben ik weer!" En stel je voor, op het behangsel verscheen neen, niet de echte Witje Sikkema, maar toch zijn schaduwbeeldje, dat vader door kunstig zijn handen in elkaar te strengelen, er op had getooverd. Tom en Greetje hieven een gejuich aan, dat hooren en zien je verging, en ze rustten niet vóór vader ze het kunstje óók had geleerd. Het duurde wel een tijdje eer ook hun handen het beeld van Witje Sikkema op den muur konden tooveren, maar ze waren geduldig genoeg om vol te houden, en je weet: Wie doorzet overwint! Misschien zijn jullie, na een beetje oefening, wel net zoo knap als Tom en Greetje. Probeer het maar eens. Je komt dan meteen te weten hoe dat leuke Witje Sikkema er zoo ongeveer uitzag. En als je het volgend jaar zomer ook eens toevallig in Katwijk mocht komen, ga je maar eens kijken of het echte Witje er op lijkt. --- Voor de kleu-ters om zelf te le-zen TWEE SNOES-JES. Mies ligt in een wieg-je. Mies-je is de poes. Mies-je is mijn mak-ker. Mies-je is een snoes. Zij ligt bij mijn pop-je. Pop vindt dat wel goed. Kijk, hier lig-gen bei-den, Ó zoo lief en zoet! Straks ga ik ze wek-ken Met iets fijns voor elk. Pop-je krijgt een koek-je, Mies een bak-je melk. Al-les blijft nog o-ver Van den koek voor pop, Maar dat eet dan stel-lig Mies-je nog wel op! --- Voor 't eerst naar school Marietje gaat voor 't eerst naar school. Ze kon vannacht slecht slapen. \ Ze lag tevoren wel een uur Te woelen en te gapen. Ze vroeg zich af hoe 't wel zou zijn En of ze wel zou wennen En of je in de eerste klas Al 't alphabet moest kennea. Hoe zou 't straks gaan met rekenen, Met schrijven en met lezen? En zou de juffrouw van de school Heel streng of aardig wezen? Zeg, zou je soms het eerste jaac Nog kraaltjes mogen rijgen? Ze hoopte dat zé in de klas Gauw een vriendin zou krijgen. Hoe zouden wel de meisjes zijn? Zouden de jongens plagen? En zou ze op de gymnastiek Ook „gympjes" moeten dragen? Den eersten dag, dan zouden ze Wel niet zoo heel veel leeren...^, Zoo lag Marietje in haar bed Maar stil te prakkizeeren. Nu is het eind'lijk dan zoo ver. Marietje kan niet eten. Ze schuift haar bordje van zich af, Moes wil daarvan niets weten. „Als jij niet eet, dan kun je straks Op school" zegt zij, „niets leeren. Kom, neem maar gauw je lepel op En dan nog eens probeeren." Gelukkig, hoor: het bordje pap Gaat heelemaal naar binnen. Nu kan Marietje straks op school Tenminste goed beginnen.. Moes brengt haar weg, de juffrouw staat < Al in de klas te wachten. „Wat is ze leuk! Wat is ze lief!" Schiet fluks door Rie's gedachten. „Geef moes maar gauw een zoen", zegt jut. Rie doet het zonder dralen En fluistert moeder in het oor: „Komt u mij straks weer halen?" Rie krijgt een plaatsje dicht bij 't raam, Waar mooie plantjes prijken, • Die stilletjes te bloeien staan, I Echt fijn om naar te kijken! Die eerste ochtend vliegt voorbij Met zingen en vertellen, Met teek'nen en met vlechten en Met kleine woordjes spellen. Als moeder Rietje halen komt. Kan z' in haar oogjes lezen: Wat is het fijn om nu al op De groote school te wezen! --- Verkeerd begrepen. Tootje was met haar paps en mammie in een pension gelogeerd en op hun kamer hing ©en cartonnetje, waarop stond: „Lunch één uur — middageten zes uur." Tootje bekeek dien eersten dag natuurlijk alles ter dege en toen ze dan ook het cartonnetje zag hangen, ging ze spellen wtt daar op stond. Tootje zat op school al in de tweede klas, dus ze kon het best lezen, en verbaasd riep ze dan ook: „O mams, wat zullen we hier vreeselijk dik worden als we eiken dag zeven uur noodig hebben om te eten!" ---