(Ingezonden mededeeltng.) "Matt-Creme" Maakt de huid zacfit en mat. De beste on« derlaag^vo^p^der Eau de Cologne Verfrischt en verkwikt te allen tijde. Ia beroep, bij sport; mÊÊMmbbuuë --- Een oom van Hitier overleden. De „Daily Telegraph" meldt uit Weenen, dat de oom van Hitier, Anton Schmidt, op 66-Jarigen leeftijd is overleden in het dorpje Spital bij VVeitra. Schmidt was getrouwd met de zuster van de moeder van Hitier. Schmidt, een boer, die in minder gunstige financieele omstandigheden verkeert, heeft weinig met Hitier te doen gehad. Hij en zijn beide zoons zijn evenwel herhaaldelijk door de Oostenrijksche autoriteiten gestraft wegens nationaal-socialistische activiteit. --- Markies Pierre de Moustier overleden. Senator markies Pierre de Moustier is op zijn kasteel bij Besan?on op 85-jarigen leeftijd overleden. In 1889 werd de markies voor de eerste maal tot afgevaardigde gekozen en in 1921 tot Senator. Hij behoorde tot de groep van de Republikeinsche Unie. --- Groote heidebrand bij Bladel 400 H.A. heide en vliegdennen verbrand Gistermiddag omstreeks half twee ontstond brand op de heide nabij Netersel on-! der de gemeente Bladel. Door de geweldige droogte breidde het vuur zich snel uit. Spoedig waren gemeente-arbeiders van Bladel, Middelbeers en Lage Mierde, alsmede personeel van het landgoed „De Utrecht" op de plaats van den brand. Onder leiding van den burgemeester van Bladel, den houtvester van het landgoed „De Utrecht" en den boschwachter van het Staatsboschbeheer werd begonnen met blusschen. Door de geweldige hitte was het directe blusschingswerk niet lang vol te houden. Men moest met tegenbranden trachten het vuur te stuiten. Men slaagde er in de omliggende bosschen en een groote hoeveelheid klaar gemaakt dennenhout te behouden. Bij het blusschingswerk werd groote hulp ondervonden van groepen verkenners uit Dieren en lerseke. Een oppervlakte van ongeveer 400 H.A. heide met vliegdennen, brandde af. waarvan 250 H.A. onder Bladel en 150 H.A. onder Lage Mierde. •Omstreeks half tien des avonds was de brand gebluscht. Door de politie wordt een onderzoek naar de oorzaak ingesteld. Men tast hieromtrent echter nog in het duister. --- Indrukken uit Portugal Uitbreiding van het vliegwezen Rivaliteit tusschen Spanje en Portugal De magische wouden van Bussaco Men schrijft ons uit Bussaco d.d. 22 Augustus: Het schijnt, dat er tusschen twee aan elkaar grenzende landen — misschien vooral wanneer de bevolkingen in taal, karakter en ras bijna identiek zijn — op politiek en economisch gebied steeds naijver moet bestaan. Zoo vormt de uitbreiding van 'het vliegwezen momenteel het belangrijke probleem van strijd tusschen Spanje en •Portugal. De kwestie van een groote luchthaven, de bouw van ruime hangars en goede masten met het oog op de zich bijzondei snel uitbreidende luchtvaartverbindingen van Europa met de Zuid-Amerikaansche repubieken, is hier van groote beteekenis. De „Graf Zeppelin" vloog dit jaar reeds verscheidene malen naar de overzijde van de oceaan, — en een geregelde vliegpostdienst op de Zuid-Amerikaansohe staten, wordt, gezamelijk door Duitschland en Frankrijk, onderhouden, zoodat men tweemaal per week (ook uit Holland aansluitend) gelegenheid heeft om correspondentie te verzenden. Al zijn Argentinië en Brazilië onafhankelijke staten, het zal ieder / duidelijk wezen dat zij nog door vele nauwe banden verbonden zijn aan de Europeesche moederlanden, respectievelijk Spanje en Portugal. Een groote rivaliteit is er ontstaan tusschen de steden Lissabon en Sevilla, die om het hardst werken aan de uitbreiding van hun vliegveld om zoodoende als vaste landingsbasis van dit uitgebreide vliegverkeer te worden uitverkoren. Momenteel heeft Sevilla nog de overhand, doch in Lissabon wordt hard gewerkt. Men beweert hier, dat groote watervliegtuigen in het genre van de Fransche „Lieutenant Vaisseau de Paris" reeds het volgend jaar een overtocht in den fabelachtigen tijd van twaalf uur zullen kunnen volbrengen. In Portugal krijgt men trouwens sterk den indruk dat op elk gebied aan den opbouw des lands gewerkt wordt. De geheele Portugeesche natie was de vorige week dan ook zéér ontstemd en verontwaardigd, toen er in de Europeesche pers wederom sprake was van een „verdeeling" van de koloniën. De groote mogendheden wisten wel raad met de overzeesche Portugeesche bezittingen, men zou er economische concessies voor in ruil geven. Doch deze vernederende beriohten heeft de Portugeesche pers met de grootst mogelijke kracht tegengesproken, nogmaals zich beroepend op de historie. Men moet niet vergeten, dat Portugal de eerste koloniale mogendheid van de wereld geweest is en eerst veel later Engeland, Holland, Spanje en Frankrijk als zoodanig in aanmerking kwamen. Dat 't kleine Holland zich door alle eeuwen heen als 'koloniale macht heeft weten te handhaven blijft steeds een doorn in het oog der Portugeezen.fU-'L „ /'*• " Op alle gebied werkt. men/Het, verkeer te Jand wordt bevorderd door verbetering van de autowegen, het aanbrengen van verkeersborden en signalen bij gevaarlijke hellingen en afgronden. Op onzen tocht van Porto naar het Zuiden gaat de weg langs kronkelende bergwegen en rivierdalen, wijngaarden en uitgestrekte maisvelden en langs de zestig meter hooge brug over de Vouga, waar men een prachtig uitzicht heeft. Wij naderen Aveiro, door zijn vele kanalen bijgenaamd het Venetië van Portugal, en bekend om de enorme sardine-export en de groote zoutpannen, waarin het zout door verdamping uit zeewater verkregen wordt. Onze weg leidt in de richting van Coïmbra naar Bussaco, dat ligt op ongeveer een derde van de afstand Porto-Lissabon. De majestueuze wouden van Bussaco: de Libanon van het Westen, het onheilspellend mysterieuze woud met zijn ontelbare fluisterende stemmen van bladergeritsel en klaterende watervallen. , In deze duistere bosschen, welke omgeven zijn door een vijf kilometer langen muur, voorzien van negen poorten, zwierven vroeger wolven en beren rond. Hier durfde geen houthakker het te wagen een enkelen boom met een bijl aan te raken. De bosschen van Bussaco zijn een sprookjesoord uit „Duizend en één nacht", waarin volgens het oude volksgeloof, de geesten van verjaagde mooren nog wraakzoekend ronddwalen. Het is een onbeschrijfelijke rijkdom van ceders en cypressen en eeuwenoude kurkeiken; er groeien meer dan driehonderd exotische boomsoorten en een onnoemlijk aantal reukhoudende planten, boomen waarvan enkele een hoogte van veertig meter bereiken, er zijn bronnen, watervallen, grotten en fonteinen. En temidden van dit -warte woud ligt een geheel wit kasteel. Vroeger was het een koninklijk paleis in stijl „manuelino", de portugeesche bouwstijl, geïnspireerd door souvenirs aan scheepvaart en tropische gewesten. Dit paleis is opgetrokken op de plaats waar vroeger een trappistenklooster stond, een droefgeestig oord, een oord van tranen, zuchten en weeklagen van menige verbannen Infante, — hoevele koningskinderen, die hun vorstelijke vaders in den weg zaten, hebben" hier jarenlang op den verlossenden dood moeten wachten? — Het Palace-Hotel van Bussaco, zooals het nu heet, is van binnen met prachtige tegelschilderijen versierd, in blauw en wit. Deze decoraties, die men in geheel Portugal aantreft in de meest verschillende kleuren, zijn uit geglazuurde tegels samengesteld geven meestal historische feiten of momenten uit het leven van beroemde- of heilige personen weer. Zoo ziet men heele buitenmuren kerken of groote gebouwen, ook stationshallen als bijv. in Porto, met geschiedkundige tafereelen versierd. Zelfs de gewone huizen hebben een gekleurde tegelversiering, evenals banken en fonteinen in parken en tuinen. Het geeft een vroolijk, frisch aspect, het houdt de huizen van binnen koel in den zomer, en verhindert het indringen van kou en vocht in den winter. Deze wijze van decoratie is ingevoerd uit het verre oosten en jammer genoeg weinig verspreid in Europa. De teekeningen op de tegels, de figuren en kleuren zijn sterk beïnvloed door Chineesche, Perzische en Arabische motieven en geven aan het geheel een bijzondere sfeer. Ook in Zuid-Spanje, in Andalusië, wordt deze methode nog veel toegepast en aangetroffen, doch voor alles is zij essentieel Portugeesch. Het centrum van de fraaie Portugcesche hoofdstad Lissabon, Inzet: president Carmona. --- De Bonuswet weer aan de orde In de volgende zitting van het Amerikaansche Congres Het staat thans vast, dat de bonuswet in de volgende zitting van het 7 Amerikaansche Congres weer zal worden ingediend. De voorstanders van een onmiddellijke betaling van de bonus aan de oorlogsveteranen zijn er n.l. in geslaagd de vereischte 217 hand-teekeningen te verkrijgen, die benoodigd zijn om de reeds driemaal verworpen Patman-bill weer in het Huis van Afgevaardigden te i kunnen indienen. Zooals bekend hebben de leiders van den Se'./.naat'tijdens de behandeling van de 1 3in een"behandeling . van de Patman-bill in de volgende congres-zitting toegestemd, waardoor een meerderheid voor de belasting-wet werd verkregen. . --- DUITSCHLAND Engelsche dame bij Aken gearresteerd. De „Daily Telegraph" meldt uit Aken, dat mevr. Barbara Bernstein uit Londen gearresteerd is, beschuldigd van poging t&t smokkelarij van deviezen over de Belgische grens. Mevrouw Bernstein was vroeger Duitsch onderdane. Haar broer is een vooraanstaand lid van de nationaal-socialistische partij.' Zij is van Arische afstamming, doch thans met een Jood getrouwd. Ontkend wordt, dat haar arrestatie op eenige wijze in verband zou staan met de anti-Joodsche actie, welke thans gaande is. --- POLEN De Poolsch-Danzigsche onderhandelingen. In verband met in verschillende bladen gepubliceerde berichten, volgens welke de Poolsche delegatie bij de Poolsch-Danzigsche besprekingen het opheffen van den Danzigschen gulden ter sprake zou hebben • gebracht, wordt er te Warschau op gewezen, dat bij die besprekingen geen enkel voorster is gedaan inzake wijziging van het muntstelsel van de Vrije Stad. De Poolsche delegatie heeft alleen het probleem opgeworpen van een onderzoek naar de economische kwesties door de emissiebanken van beide partijen, met het oog op het opheffen van de moeilijkheden in den Poolsch-Danzigschen ruilhandel, hetgeen in overeenstemming is met het accoord van 8 Augustus. --- FEUILLETON De Dubbelgangster door CHARLES GARVICE. HOOFDSTUK I. 1. De kamenier en een der kamermeisjes waren bezig, Lady Irene te kleedeh voor het gemaskerd jeugdbal bij de hertogin van St. Ormonde, in het groote huis aan Grosvenor Square. Wanneer men haar gevraagd had, of ze eigenlijk niet dachten, dat de wereld en de tnenschheid uitsluitend geschapen waren ten gerieve hunner jonge meesteres, dan zouden ze spontaan en zonder eenige bewuste ironie een bevestigend antwoord hebben gegeven. Terwijl Irene onbewegelijk voor den langen spiegel stond, knielde het eene meisje naast haar neer en schikte met streelend, maar eerbiedig gebaar de zachtglanzende plooien van het lange Julietcostuum; nu en dan zag ze op naar het gezichtje van haar meesteres met een onderdanigen glimlach van bewondering. De andere dienstbode, een oudere vrouw, die Lady Irene's kindermeisje was geweest, wijdde al haar zorg aan de laag-neerhangende krullen van de zwarte pruik, tot ze met bestudeerden eenvoud neervielen over de wit-satijnen schouders. In haar oogen lag een uitdrukking; van vereering, die aan aanbidding grensde, en het mocht een wonder heeten, dat het jonge gezichtje in den spiegel niet werd ontsierd door ijdelheid en zelfzucht. Maar de fijne trekken spraken slechts van kinderlijke zachtheid en onschuld. Irene was mooi, bijna beangstigend-mooi voor haar zestien jaren. Hoewel ze donkere haren en wenkbrauwen had, was haar teint niet die van een brunette, want het was bijna kleurloos-blank, van die gezonde ivoren bleekheid, die men wel in Noord-Frankrijk en op Corsica aantreft. Haar grijze oogen hadden de levendige, steeds wisselende expressie van wie nog nooit zijn gedachten behoefde te verbergen. Ze was groot en slank voor haar leeftijd en in haar soepele, gracieuze bewegingen was niets van die houterige linkschheid, die bakvischjes in die jaren gewoonlijk kenmerkt. Zonder een zweem van zelfingenomenheid bestudeerde (ze haar teerglanzend spiegelbeeld; een' peinzende uitdrukking kwam in haar oogen en deed zij bijna violet schijnen. Want dit zou haar eerste gecostumeerd bal zijn, en ze vroeg zich droomerig af, hoe het wel zou uitvallen en of ze het prettig zou vinden. Ze was te zeer gewend aan kostbare kleeren, aan zeldzame juweelen, om uitgelaten te zijn in het vooruitzicht, die vanavond te mogen dragen. Toen de oudere kamenier met een kreetje van verrukking en ontzag een parelsnoer, dat een vermogen waard was, over haar hoofd liet glijden, glimlachte Lady Irene dan ook slechts vriendelijk en aanmoedigend, en wierp nauwelijks een blik op het schitterend collier. Zij gaven haar een antieken Italiaanschen waaier in de hand, die Shakespeare's JuUet zelf gedragen zou kunnen hebben, verschikten nog iets aan de lange pruik, aan de oude kanten kraag en traden toen een paar stappen achteruit om haor ademloos op te nemen. „Ben ik eindelijk klaar?" vroeg Irene. „Je moet wel doodmoe zijn, Prosper, en jij ook, Suze, want je hebt daar maar ik weet niet hoelang op je knieën gekropen." Het jongere meisje keek de oudere vrorn* aan en haalde diep adem; ze kon niet dadelijk onder woorden brengpn wat ze bedoelde. Toen hapte ze naar lucht en stamelde: „O, Lady Irene, u ziet er uit —" Maar de oude kindermeid viel kalmeerend in: _ „U bent een uitstekende Juliet, lieve lady Irene." Maar er was een trilling in haar beheerschte stem, die ze niet kon verbergen, en die Irene niet ontging. Spontaan sloeg het jonge meisje de armen om haar hals, zonder zich in 't minst te bekommeren om de kanten en sieraden, schudde haar heen en weer en kuste haar. „Jou malle Prosper! Omdat ik nu toevallig jouw eigen leelijke eendje ben en je mijn veeren extra netjes hebt gladgestreken, denk je, dat ik een zwaan moet zijn! Nu, ik zal probeeren, je eer te doen vanavond. Ik zal heel braaf en zoet zijn en niet mijn jurk scheuren of mijn waaier breken of mijn parels verliezen, zooals ik altijd als kind deed." „Liefje, je bent nóg een kind," zei Prosper ontroerd. „En dat zul je nog wel een paar jaar lang blijven, God zij dank; want ik wil je nog niet verliezen, zooals toch zal moeten gebeuren als je een groote dame geworden bent". „Welnee, dat hoeft toch heelemaal niet," protesteerde het meisje. „Ik blijf altijd jouw Irene, hoor Prosper. Ik zou me gewoon niet kunnen voorstellen, wat ik zonder jou zou moeten beginnen. Waarom zeg je, dat je me verliezen zult?" „Denk daar nu maar niet over, liefje," zei de kamenier, ~'t Is nu tijd om te gaan. Ik zou wel willen dat ik met je mee kon. Wat zou ik graag eens om een hoekje gluren en je zien dansen! Maar dat is nu eenmaal niet voor me weggelegd." Gevolgd door Prosper verliet Irene haaf kamer en daalde de breede trap af van het vorstelijk huis in Carlton House Terrace. Toen ze in de hall stond en Prosper zorgzaam haar avondmantel van wit bont om haar schouders hing, hoorde ze stemmen door de half-open deur van de etkamer en haar vader, Lord Mersia, kwam langzaam op haar toe met een ernstigen glimlach op zijn 'wat strak gezicht. „Wou je juist weggaan, Irene? Ik hoop dat je je zult amuseeren. Wat ben je vanavond — Juliet?" „Shakespeare's Juliet, vader — lijkt 't u geslaagd?" Ze tilde met beide handen de zware plooien van haar gewaad op en maakte een grappige ouderwetsche révérence voor hem; toen liep ze op hem toe en hield haar gezichtje op voor een kus. Lord Mersia dineerde dien avond met eenige vrienden, staatslieden als hijzelf; ze waren van tafel opgestaan en naar de deur gekomen, waar ze zwijgend genoten van het schilderachtig groepje: de lange, statige man en het bekoorlijke meisje in de kleurige, klassieke dracht. „Mogen wij u ook niet een prettigen avond wenschen, Lady Irene?" vroeg een witharige minister met zijn ijle, zilverige stem.' Het meisje legde haar waaier neer en stak hem de hand toe; hij boog zich er over met die fijne hoffelijkheid, waarvoor hij beroemd was. „Het stemt me triest, als ik je zoo zie, lief kind," zei hij. " ' „Triest?" echode ze, met een glimlach naar hem opziend. „Ja. Als de een of andere goede fee me toch maar eens mijn jeugd kon teruggeven en me vanavond naar Ormonde House sturen om met jou te dansen inplaats van zwaar te discussieeren over politieke vraagstukken — wat een uitgelaten jongen zou ik zijn! Hertog, zoudt u er óók niet voor voelen, vanavond Romeo te spelen met zóó'n charmante Juliet?" De hertog van St. Ormonde knikte en glimlachte. „Wie weet of ik dat niet zal doen?" zei hij met zijn slepende stem. „Ik heb Mary beloofd, dat ik een kijkje zou komen nemen als de jeugdpret in vollen gang was. Als ik kom, wil je dan met me dansen, Irene?" „Ja, hertog," antwoordde ze eenvoudig. „Denk er aan, dat is een belofte!" waarschuwde hij. „Zul je het niet vergeten?" „Nee, ik vergeet nooit een belofte," zei ze. Ze begeleidden haar tot de deur en hielpen haar in de auto. „Ze wordt met den dag mooier, Mersia," zei de hertog peinzend, terwijl haar vader weer met hen naar de eetkamer terug drentelde. „Ze lijkt op jou, maar zij heeft haar moeders oogen en stem. Mooiere ooger. heb ik nooit gezien, en nooit een mooier? stem gehoord!" „Ja," zei Mersia strak. Toen hij zijn plaats aan het hoofd van de tafel weer innam, schenen de véle lijnen in zijn knap gezicht dieper geworden, en zijn dunne lippen waren opeengeklemd tol een kleurlooze streep, alsof hij verontru.*! werd door een van die schaduwen, die uit een donker verleden opstijgen om een stralend heden te verduisteren. Hij maakte een onmerkbaar afwerend gebaar, als wilde hij de schaduw bannen en nam den daad van het zwaarwichtig gesprek weer op. Sommige van de oudere gasten, die zijn plotselinge afgetrokkenheid hadden opgemerkt, werden onwillekeurig herinnerd aan de geschiedenis van hun gastheer — voor zoover ze die kenden. Ze dachten er aan, hoe ze dien ernstigen, strengen man, die zoo zelden glimlachte, gekend hadden als een luchthartigen, onbezorgden jongen, bekend om zijn wilde roekeloosheid, zijn onnadenkende grillen, zijn tartend negeeren van alle conventie. „Malle Mersia" was zijn bijnaam in die jaren. Toen, plotseling, was hij veranderd, en men hoorde van zijn huwelijk — geen onberaden stap, zooals van iemand van zijn temperament eigenlijk te verwachten viel, maar een gepaste en verstandige verbintenis, die zijn vrienden en vijanden gelijkelijk verbaasde. Hij had een mooi meisje getrouwd, de dochter van een der oudste vrienden van zijn vader. Heel zijn familie straalde van welwillende instemming en alles scheen uitstekend te zullen gaan. Een dochtertje — Irene — werd geboren, en toen, nauwelijks drie maanden later, verliet Lady Mersia haar man. Deze scheiding was zóó plotseling, zóó onverklaarbaar, dat men in hun kringen bijna te perplex was om er veel over te kunnen praten. Tot op den huidigen dag brak men er zich het hoofd mee, waarom die twee menschen, die elkaar blijkbaar zoo innig hadden liefgehad, zoo onverwacht en onherstelbaar van elkaar vervreemd waren. Maar het raadsel was nimmer opgelost; geen woord van verklaring was ooit over Mersia's lippen gekomen, die met de jaren slechts te strakker hun geheim schenen te hoeden. (Wordt vervolgd.) --- De Spaansche troepenbewegingen Officieele verklaringen De-Spaansche minister van binnenlandsche zaken heeft een; verklaring afgelegd met betrekking tot de recente troepenverplaatsingen, zulks naar aanleiding * van alarmeerende geruchten. - • •„ Deze troepenverplaatsingen worden niet ontkend, doch „normale voorbereidende maatregelen" voor de nationale verdédiging genoemd. De minister verklaart, dat de binnenlandsche toestand rustig is. De minister van oorlog, Gil Robles, die te San Sebastian vertoeft, verklaarde.dat de troepenverplaatsingen niet in het minst iets te maken hebben met maatregelen uit voorzorg of vrees. Zij betreffen slechts de uitvoering van plannen voor de militaire reorganisatie, welke noodig zijn geworden door een nieuwe indeeling van eenige bestaande troepen en de stichting of hergroepeering van nieuwe eenheden, overeenkomstig de wetten, welke door het parlement zijn aangenomen. --- FRANKRIJK Volgende week ministerraad. Waarschijnlijk zal Dinsdag of Woensdag te Parijs een Ministerraad worden gehouden vóór het vertrek van Lébrun naar Rambouillet. In dezen Ministerraad zal Paganon den president der Republiek het decreet voorleggen inzake de benoeming van senatoren en bovendien een decreet, waarbij 20 October wordt vastgesteld als datum waarop aanvullende verkiezingen voor den Senaat zullen worden gehouden. --- OOSTENRIJK Titoelescoe te Weenen. De Roemeensche minister van buitenlandsche zaken Titoelescoe Is op weg naar Bad Gastein te Weenen aangekomen. Aangezien hij wordt vergezeld van zijn staatssecretaris neemt men aan, dat zijn reis een poliitek doel heeft, temeer aangezien momenteel vele Oostenrijksche politici te Bad Gastein vertoeven. --- De radio in dienst van het Derde Rijk Rede van minister Goebbels te Berlijn Onze Berlijnsche correspondent'schrijft d.d. 21 Augustus: jJII': uS&tjïïid»' 'Ai f)j Bij de officieele en plechtige opening van de 12de radio-tentoonstelling in Halensee, welke, indien ze nog niet verlengd mocht worden, tot 25 Augustus zal duren, trachtte dr. Goebbels ons duidelijk te maken, dat het werk der tegenwoordige regeering in geen enkel opzicht vergeleken kan worden met wat er in Duitschland voor 30 Januari 1933 door „de mannen van het Weimar-systeem" is verricht:. „Toen de „Führer" 30 Januari 1933 de verantwoording op zijn schouders nam, werd dit historisch feit per radio wereldkundig gemaakt. Met een kort bericht meenden de systeem-stadhouders in dezen hun plicht te hebben gedaan, want zij beschouwden deze kabinetswijziging van voorbijgaanden aard. Het kwam echter heel anders uit. De revolutionaire volksmassa defileerde door de Wilhelmstrasse langs den Führer en den toen nog levenden rijkspresident von Hindenburg. Het Radiogebouw aan de Masurenallee lag stil, niet zonder bewoners, maar zonder leiding. De heeren waren naar huis gegaan, daar ze hun plicht vervuld meenden te hebben. Revolutionaire nationaal-socialisten hebben toen microfoons en apparaten op taxi'c gesjouwd, om door den aether het Duitsche volk van de nationale omwenteling op de hoogte te brengen". Sedert dien is de radio al net eender als dt pers een propagandamiddel geworden in dienst van den staat. Dr. Goebbels beschouwt zulks als een vooruitgang. Er zijn menschen, die er anders over denken. Zij hebben echter niet de mogelijkheid, hun zienswijze in het openbaar tot uiting te brengen. ■ ' •Dr.'Goebbels hoonde- voorts* In "-zijn breedvoerige toespraak de letterkündigen, liberalen,' technici,'de geldverdieners;' kortom allen, die na den oorlog het radio-bedrijf oven heel Duitschland in gang gebracht hebben. Hij repte echter met geen woord van het radio-proces, dat weliswaar maanden duurde, den staat schatten gelds heeft gekost, maar geenszins beantwoordde aan de verwachtingen, welke men in officieele kringen aanvankelijk koesterde. Wanneer dr. Goebbels tenslotte vaststelt, dat het aantal radio-luisteraars die persoonlijk zijn aangesloten, van 4.3 millioen in 1932 tot 6.7 millioen op 1 Mei 1935 is toegenomen, dan moet hieraan worden toegevoegd, dat allen, die in dienst staan van rijk of gemeente, moreel verplicht zijn een toestel te bezitten, daar men vai. hen verwacht, dat ze minstens thuis luisteren naar wat op bepaalde momenten van overheidswege bekend wordt gemaakt. In de maand Mei van het jaar 1933 werden reeds 100.000 volksapparaten gefabriceerd en onder bijzonder milde voorv:.arden verkocht, om ook de groote volksmassa in direct contact te brengen met het nieuwe bewind. Op voorstel van. het arbeidsfront van dr. Ley zijn er in alle industrieele bedrijven eenheidstoestel'.en onder het nummer DAF 1011 aangebracht, om den arbeider tijdens zijn dienst in staat te stellen, zijn kennis te verrijken. ' Wij weten helaas niet, hoe de doorsneearbeider over deze methoden van volksopvoeding denkt, want de pers in het Derde Rijk is niet bij machte, de publieke zienswijze over de vragen van den dag weer te geven. --- GRIEKENLAND De Grieksche scheepvaart. ATHENE, 23 A u g. (A. N. P.). In Juni van dit jaar heeft de Grieksche regeering een wet uitgevaardigd, volgens welke de verkoop van Grieksche schepen verboden werd. De Grieksche Reedersvereeniging heeft tegen deze wet bij de regeering een protest ingediend en in scheepvaartkringen koestert men goede hoop, dat de wet in verband hiermee binnen korten tijd weer zal worden ingetrokken. --- VER. STATEN Heeft Jimmy Walker te weinig belasting betaald? De Attorney General Homer S. Cummings, heeft medegedeeld, dat belastingexperts van het Departement van Justitie een onderzoek instellen naar de inkomsten van den vroegeren burgemeester van New-York, James J. Walker, gedurende de laatste maanden. Hij voorspelde, dat binnen een maand een beslissing zou vallen, of tegen den .gewezen burgemeester een aanklacht zal worden ingediend. De geruchten, dat vooraanstaande politieke leiders tö New-York onlangs zouden hebben getracht hem over te halen de zaak-Walker maar te laten rusten, werden door Cummings ontkend. --- JAPAN DE SLAAPZIEKTE. De slaapziekte, welke in de omgeving van Kobe heerscht, heeft grooteren omvang aangenomen. Men vreest, dat ook Tokio getroffen zal worden. Het aantal dooden is aanmerkelijk gestegen. --- Japansche Raad van Defensie. De Raad voor de Nationale defensie heeft besloten den minister van oorlog te ondersteunen in zijn pogingen eenheid te brengen in de controle van het leger en de discipline te versterken, als gevolg van den moord op Nagata. Zooals men weet is na den moord op Nagata het gerucht, dat Hayashi af zou treden. --- Kabinetscrisis in Yoego Slavië Drie ministers afgetreden als gevolg van de stichting van een nieuwe regeeringspartij De sedert eenige dagen verwachte kabinetscrisis in Yoego Slavië is gisteren uitgebroken. Drie ministers, n.l. de minister van sociale zaken, Nicolas Precca, de minister van justitie, Auer en de minister van bosch. en mijnbouw, Stevanowitsj, hebben hun ontslag ingediend bij minister-president Stojadinowitsj, die juist uit Veldes terugkeerde, waar hij door den prinsregent Paul in audiëntie was ontvangen. Van officieele zijde worden nog geen mededeelingen omtrent de aanleiding tot dit aftreden gedaan, maar in politieke kringen verluidt, dat de afgetreden ministers bezwaren hebben tegen de vorming der nieuwe regeeringspartij, de Radicaal Joegoslavische Unie, bestaande uit de voormalige Servische radicalen, de Bosnische Mohammedanen en de Sloveensche partij. De Kroatische Volksclub, waartoe Precca en Auer behooren, heeft zich niet bij de nieuwe Unie aangesloten, aangezien zij deze een gevaar achten voor de Kroatische kwestie. Het ontslag is nog niet aanvaard en het is de vraag, of het geheele kabinet zal aftreden dan wel of de vacatures zullen worden aangevuld. Een beslissing kan pas verwacht worden na de conferentie der Kleine Entente te Bied op 29 Augustus a.s. --- GEMENGD NIEUWS BUITENLAND. — Vier bauers verdronken. Uit Rennes wordt gemeld, dat een jongeman, zijn zuster en twee nichtjes van 14 en 12 jaren aldaar bij het baden zijn verdronken. Zij waren in een kuil terecht gekomen en hoewel spoedig hulp kwam opdagen, was het reeds te laat en konden slechts de ontzielde lichamen worden opgehaald. — Communisten „geteerd en geveerd". In Santa Rosa (Californië) heeft een menigte van ongeveer 300 gemaskerde personen in den nacht van Woensdag op Donderdag een drijfjacht gehouden op eenige communisten, die propaganda hadden gemaakt onder de hopplukkers. Twee communisten, die in handen der gemaskerden vielen werden besmeurd en met veeren bedekt, terwijl drie anderen afgeranseld werden. Een der communisten, die „geteerd en geveerd" werd, was met behulp van traangas uit zijn boerderij verdreven, nadat hij de menigte een tijd lang met schoten hagel op een afstand had weten te houden. De communisten werden tenslotte gedwongen aan het hoofd van een stoet van omstreeks 50 auto's, onder groote hilariteit i van de bevolking, door de straten te loopen • en de Amerikaansche vlag te kussen. --- NIEUW FEUILLETON. In het nummer van heden begint een nieuw feuilleton: „De dubbelgangster", naar het Engelsch van Charles Garvice. ---