BINNENLAND DE ENORME PRESTATIES VAN DEN TINBAGGERMOLEN „KARIMATA” De molen dezen zomer niet meer naar Indië Nog steeds resten van Beckers' toren Een speciale verslaggever meldt ons van Terschelling: De schat in de zee ten Noorden van Vlieland en Terschelling, heeft reeds meer dan een eeuw zijn fascineerenden invloed uitgeoefend. Tientallen zijn de pogingen geweest, welke zijn ondernomen om de millioenen te bergen, maar veel grooter dan de werkelijke pogingen, waren de ontworpen plannen. Vele uitvinders, die speciale duikertoestellen hadden geconstrueerd, hebben al hun energie aan de „Lutine" gewijd, maar de meesten zijn gestrand op de onmogelijkheid om de noodige gelden bijeen te brengen om hun droomen verwezenlijkt te zien..— Enkele jaren voor den oorlog bestond hier te lande een combinatie, welke zeer serieuze plannen ten aanzien van het bergen der Lutine-schatten koesterde. Deze combinatie scheen alle kans van slagen te hebben, want reeds was een aanzienlijk bedrag bijeengebracht. De ziel van deze combinatie was een reeds bejaarde ingenieur, die een plan had ontworpen om een stalen damwand in zee te brengen, rondom de plek waarvan met zekerheid kon worden vastgesteld, dat de wrakstukken van de „Lutine" waren te vinden. Daarbinnen zou dan het water worden weggepompt, om op die wijze den zeebodem bloot te leggen Dit fantastisch plan is nimmer verwezenlijkt. Want toen men een nauwkeurige kostenberekening ging maken kwam men tot de ontdekking,' dat de uitvoering vele millioenen zou kosten, bijna zooveel als er op den zeebodem kon worden gevonden. En daarbij was er het risico, dat de goudstaven niet meer aanwezig zouden zijn, een risico, waarbij met het werk van de „Karimata" ook terdege rekening is gehouden.."— --- Een denkbeeldige damwand. Bij de grootsche poging, welke thans wordt ondernomen om de „Lutine"- schatten te bergen, is als 't ware een denkbeeldige damwand opgetrokken rondom de plaats waar in 1799 het goudschip is ondergegaan. Met tonnen en palen ls de plek afgebakend, waarbinnen men de schatten hoopt te vinden. Men kan zonder eenige overdrijving constateeren, dat de „Karimata" nog meer zekerheid biedt dan het droogleggen van de zee op die plaats. De molen grijpt diep in het zand en zelfs tot in de kleilaag. De allerkleinste voorwerpen worden in den zeeftrommel aangetroffen. Wij spraken eenige deskundigen, die van meening waren dat hetgeen de „Karimata" presteert haast aan het ongelooflijke grenst. Deze week worden eerst recht de capaciteiten van 's werelds grootsten tinbaggermolen gedemonstreerd. Zooals men weet is de molen thans gestuit op de resten van den toren van Beckers, van welk gevaarte nog pl.m. 50.000 K.G. ijzer op den zeebodem aanwezig was. Bij stukken en brokken wordt dit ijzer thans opgehaald. De emmers snijden door <üï ongeveer 2 c.M. dikke platen als een mes door de koek. Er zullen nog wel 3 a 4 dagen verloopen, voor alles wat herinnert aan de poging van den heer Beckers, van den zeebodem is verdwenen. Het is duidelijk, dat het verwijderen van de duizenden K.G. ijzer minder snel vordert dan het baggeren in zand en klei. Maar ook deze hinderpaal wordt vlot overwonnen en reeds is 'men een flink stuk gevorderd. Des nachts, werkt de molen naast de resten van den toren, daar het gewenscht is het moeilijke werk van het omhoog halen der stukken ijzer bij daglicht te verrichten. --- De groote vraag. Dé groo't'e vraag, welke men zich van den aanvang af heeft gesteld: wanneer komt men op de plaats, waar de schat gevonden kan worden? is — hoe kan het anders — nog steeds niet te beantwoorden. De menschen op het eilard. die bij vroegere pogingen betrokken zijn geweest, zijn van oordeel, dat men nog niet op de plek is, waar men zijn moet. Maar zekerheid daaromtrent bestaat er natuurlijk in geen enkel opzicht. Het is een niet te miskennen feit, dat men vroeger op deze plek steeds zonder succes heeft gewerkt. Ook de heer Beckers meende zijn toren daèr te moeten neerlaten. Maar in elk geval staat vast. dat men nu vlak boven één der wrak- stukken van de „Lutine" is. Gisteren werden weer eenige kogels, ballastbroodjes en stukken wrakhout opgehaald. Het is zoo goed als zeker, dat de molen thans boven het voorschip werkt. Algemeen wordt echter aangenomen dat in het achterschip de schatten waren geborgen. Vermoedelijk ligt, daar de „Lutine" uit elkaar is geslagen, het achterschip een eind verder in zee. Merkwaardig is het intusschen. dat ook vroeger van dit achterschip zoo goed als nooit iets is opgehaald. Alleen heeft men een stuk van het roer gevonden. Zou er toch iets waar zijn van de geruchten, dat dit achterschip een eind is weggesleept? --- De plannen van Beckers onuitvoerbaar. Thans blijkt zonneklaar hoe fantast isch en feitelijk onuitvoerbaar de plannen van den heer Beckers zijn geweest. Hij Het zijn toren neer op een plaats, waarvan niemand met eenige zekerheid wist, dat er de schatten konden worden gevonden. Het onderste deel van den toren, waarin gewerkt moest worden, besloeg slechts een heel kleine oppervlakte en honderd tegen één, dat men niet op de goede plaats was. Bij voorbaat waren die plannen eigenlijk reeds tot mislukking gedoemd. De „Karimata" werkt thans door, dag en nacht, zonder onderbreking. Gisteren was men op een diepte van pl.m. 19 Meter gekomen. Het is écht „Lutine"-weer geworden. Een blauwe hemel koepelt over Terschelling. Het dorp is vol van het beweeg van fleurig en luchtig gekleede zomergasten, een zacht windje brengt eenige verkoeling. Het is inmiddels eind Juli geworden. Wanneer de „Karimata" nog dezen zomer naar Indië zou vertrekken, zou dit begin Augustus moeten geschieden. Uit goede bron vernemen wij. dat het zoo goed als uitgesloten moet worden geacht, dat de molen nog dit jaar de lange reis naar Billiton zal aanvaarden. Men werkt rustig door op de Terschellinger gronden en na beeindiging van dit werk keert de „Karimata" voorloopig naar Kinderdijk terug om het volgend jaar naar Indië te worden gesleept. --- VAN HET RIJTIJDENBESLUIT. Wanneer zal het worden afgekondigd? Het Tweede Kamerlid, de heer Van Braambeek, heeft de volgende vragen gericht tot den Minister van Sociale Zaken: Is het juist, dat de Minister van plan is de uitvaardiging van het Rijtijdenbesluit, gebaseerd op de wet van 9 November 1936. te verschuiven, totdat een reglement autovervoer van goederen zal zijn in werking getreden? • Indien dit inderdaad juist is, welke is dan de reden om dit Rijtijdenbsluit, hetwelk reeds ruim anderhalf jaar op zich laat wachten, tot dat 'tijdstip uit te stellen, waar het zich toch volstrekt niet enkel tot de vrachtauto's bepaalt? Is de Minister niet van oordeel, dat de veiligheid-op den weg. geheel afgescheiden van alle sociale wenschelijkheden daartoe, een spoedige invoering van het Rijtijdenbesluit noodzakelijk maakt? Indien het antwoord op de laatste vraag bevestigend luidt, wanneer kan uitvaardiging dan tegemoet worden gezien? --- Nieuwe verdeeling der Indische vlootkosten Wetsontwerp bij de Tweede Kamer ingediend Bij de Tweede Kamer is ingediend een aaavullingsbegrooting voor 1938 van het Departement van Koloniën. In de memorie van toelichting tot de Indische begrooting voor 1938 deelde de Minister van Koloniën mede, dat met betrekking tot de verdeeling der Indische vlootkosten over de Rijks- en de Indische begrooting een nieuw stelsel in overweging was; in afwachting daarvan werd de tegemoetkoming van Nederland in de Indische vlootuitgaven voorloopig pro memorie geraamd. Zooals intusschen uit de gedrukte stukken van den Volksraad zal zijn gebleken, is aan dat college o.m. een aanvullingsbegrooting betreffende afdeeling 9 der Indische begrooting voor 1938 voorgelegd, in welker memorie van toelichting het verdeelingsplan, dat de regeering zich voor oogen heeft gesteld, uitvoerig is uiteengezet. In het kort samengevat komen de hoofdbeginselen in groote lijnen hierop neer, dat van de uitgaven voor de Indische maritieme defensie de aanbouwkosten van schepen en vlieg- tuigen .voor rekening van Nederland komen, terwijl Indië de exploitatiekosten betaalt. Het ligt in de bedoeling om — nadat de onderhavige aanvullingsbegrooting het Staatsblad zal hebben bereikt — de hoofdbeginselen met de daaraan verbonden correctieve bepaling samen te vatten in een algemeenen maatregel van bestuur, ter vervanging van het Koninklijk Besluit van 1896. Het aanbouwplan-1936 omvatte o.a. een 33-tal bommenwerpers voor de landmacht. Terugkeerende tot de traditie, dat Indië zijn legeruitgaven zelf betaalt, meent de regeering van de gelegenheid, dat nieuwe richtlijnen worden getrokken, gebruik te moeten maken om de bekostiging van deze vliegtuigen ten laste van Indië te laten. Als gevolg hiervan kan het betreffende artikel met ƒ 1.326.000 worden verlaagd. Ten aanzien van de vraag, of met betrekking tot de vlootkosten voor 1938 behoefte bestaat aan toepassing van het correctief, gelegen in de toekenning van een bijdrage van het eene gebiedsdeel aan het andere, is de regeering te rade geworden, dat laatstgenoemd gebiedsdeel een bijdrage in de bedrijfskosten niet kan ontberen. Zij meent deze bijdrage te moeten stellen op ƒ 5.000.000, welk bedrag in het wetsontwerp >vordt uitgetrokken. --- Te Zuilen is gisteren door den Commissaris der Koningin in Utrecht, Jhr. mr. dr. L. H. N. Bosch Ridder van Rosenthal het monument onthuld voor. de pioniers der nationale luchtvaart. Een overzicht tijdens de plechtigheid. --- DE STRENGERE BEPALINGEN INZAKE HET VEREENIGINGSRECHT Critiek en Instemming tijdens het afdeelingsonderzoek in de Tweede Kamer Nadere motiveering aan de Regeering gevraagd Bij het afdeelingsonderzoek in de Tweede Kamer van het wetsontwerp en wijziging en aanvulling van de wet tot regeling en beperking der uitoefening van het recht van vereeniging en vergadering, verklaarden verscheidene leden, dat zij van de noodzakelijkheid van elk der daarin voorgestelde wijzigingen nog geenszins overtuigd waren. Gaarne zouden zij nader worden ingelicht over de gronden, waarop de regeering tot de indiening van het ontwerp gekomen is. In het bijzonder zouden zij het op prijs stellen te mogen vernemen of bepaalde toestanden of gevallen de Regeering tot het inzicht gebracht hebben, dat in de wet van 1855 de voorgestelde wijzigingen moeten worden aangebracht, en zoo ja, welke toestanden of gevallen dat geweest zijn. Voor een zoo ingrijpende wijziging als deze moeten toch, zoo meenden deze leden, wel zeer klemmende redenen kunnen worden aangevoerd, wil de Regeering de Staten-Generaal van de noodzakelijkheid daarvan kunnen overtuigen. Een nadere motiveering zagen zij dan ook met belangstelling tegemoet. Met name meenden deze leden te moeten twijfelen, of een verscherping van het repressief toezicht in den vorm van den omvang als thans wordt voorgesteld door de feiten gewettigd wordt. Voorts verklaarden zij ernstig bezwaar te hebben tegen de voorgestelde uitbreiding van de bevoegdheden der politie en tegen het in het ontwerp opgenomen volstrekte verbod voor vreemdelingen om het woord te voeren in vergaderingen, waarin uitsluitend of mede de Nederlandsche staatkunde wordt behandeld. --- Instemming van vele zijden. Vele andere leden hadden de indiening van dit wetsontwerp met instemming begroet. Zij waren van oordeel, dat de vrijheid van vereeniging en vergadering, welke zij op zich zelf als een groot goed beschouwden, beschermd moet worden door misbruik van die vrijheid beter te keeren dan onder de werking van de thans geldende wet mogelijk gebleken is. Misbruik van de vrijheid van vereeniging en vergadering kan thans ernstiger gevolgen hebben dan den wttgever van 1855 voor oogen stonden. Enkele leden zagen in dit wetsontwerp een bewijs, dat de regeering, die bij de Grondwetsherziening van verleden jaar vergeefs gepoogd heeft om de macht der huidige politieke partijen blijvend te vestigen, thans tracht dit doel langs anderen weg te bereiken. Het ontwerp beschouwden zij als een nieuwen stap naar het staatsabsolutisme, in het bijzonder van de R. K. Staatspartij, volgens het systeem- Schuschnigg. Tegen deze beschouwing kwamen zeer vele leden met kracht op. De veronderstellingen, door de zooeven aan het woord zijnde leden geuit omtrent de bedoelingen der regeering, wezen zij met verontwaardiging af. Gesteld echter, dat die veronderstellingen juist waren, achtte men deze leden ten eenenmale het recht missen zich te beklagen over willekeur en streven naar staatsabsolutisme; men wist hen immers voorstanders van een staatkundig stelsel, dat slechts de macht als richtsnoer kent en dat de onderdanen zou brengen in een toestand van vrijwel volkomen rechteloosheid. Van verschillende zijden betreurde men het standpunt der regeering, dat dit wetsontwerp niet de plaats is tot het treffen van een regeling omtrent staatkundige organisaties van vreemdelingen hier te lande, welke geen betrekking hebben op de staatkunde van Nederland, doch op die van het eigen land. Zulke organisaties van buitenlanders, zoo meende men, kunnen bezwaarlijk langer ongemoeid worden gelaten. --- Met het motorschip „Dempo” vertrok gisteren uit Rotterdam de „vier” van Njord naar Portugal ter verdediging van den beker, welke verleden jaar tijdens de internationale roeiwedstrijden aldaar door Njord werd gewonnen. --- DE WERKLOOSHEID ONDER DE MUSICI. Het hoofdbestuur van den Nederlandschen Toonkunstenaarsbond, gevestigd te 's-Gravenhage, heeft een adres gericht aan den Minister van Sociale Zaken, waarin er op gewezen wordt, dat de musici in Nederland reeds sedert jaren lijden onder de ernstige gevolgen van veelvuldige en veelal zeer langdurige werkloosheid. Een der oorzaken van die werkloosheid — aldus het adres — is gelegen in het feit, dat in zeer vele gevallen werkzaamheden, liggend op het arbeidsterrein van musici, worden verricht door personen die in een ander beroep werkzaam zijn en dus ten opzichte van het muzikaal beroep als dilettanten moeten worden aangemerkt, welke concurrentie in den laatsten tijd van zeer ernstigen aard en omvang is geworden. Daar adressant van meening is, dat de bestaande wettelijke bepalingen niet toereikend zijn ter opheffing van dien misstand, verzoekt hij den Minister de spoedige totstandkoming te willen bevorderen van een op dit doel gerichte wetsbepaling. Het adres is vergezeld van een uitvoerige memorie van toelichting. --- Scherper formuleering verzocht. Van verschillende zijden werd er de aandacht op gevestigd, dat, al moge de Regeering bij de behandeling van dit wetsontwerp omtrent alle punten die tot moeilijkheden aanleiding kunnen geven, geruststellende verklaringen afleggen, de rechter, die de nieuwe bepalingen zal hebben toe te passen, aan zulke verklaringen niet gebonden zal zijn. En ook al volgt tenslotte geen verbodenverklaring en geen veroordeeling, hoeveel moeite en hinder kan dan niet zijn veroorzaakt voor een bestuur, dat zich niets te verwijten heeft, en hoeveel schade kan niet door het enkele feit, dat zij in een procedure verwikkeld is geweest, aan de vereenignig als geheel zijn toegebracht? Daarom zal het noodig zijn de vereischte scherpere formuleering in de wet zelf neer te leggen, wil men niet later voor hoogst onaangename verrassingen of althans ernstige schade komen te staan. --- Het stopzetten van een aantal baconbedrijven Uiteenzetting van minister Steenberghe voor de Tweede Kamer De Minister van Economische Zaken deelt aan de Tweede Kamer o.m. het volgende mede betreffende het adres van de N.V. Eerste Gcldersche Vleeschwarenfabriek te Vorden, en vijf andere vleeschwarenfabrieken, houdende verzoek te willen bevorderen, dat adressanten alsnog recht wordt gedaan en een vergoeding voor het stopzetten van hun baconbedrijven wordt uitgekeerd. De door adressanten gegeven voorstelling, dat de Nederlandsche Veehouderijcentrale zich eenzijdig aan haar verplichtingen tegenover de baconbedrijven zou hebben onttrokken, kan niet als juist worden aanvaard. Bij den aanvang der bemoeiingen met den baconuitvoer werd verwacht, dat deze, evenals de overige landbouwcrisismaatregelen,slechts van korten duur zouden zijn. Vanzelfsprekend kwam zulks tot uiting in de. met de bedrijven aangegane overeenkomsten. Toen evenwel bleek, dat de instandhouding van den baconuitvoer maatregelen eischte van veel'langeren duur dan aanvankelijk was te voorzien en deze instandhouding bij voortduring belangrijke bedragen uit het Landbouwcrisisfonds vorderde, behoefde het standpunt ten aanzien van het baconvraagstuk algeheele herziening. Kon er aanvankelijk aanleiding bestaan voor een vergoeding voor goodwill of een zeker exportrecht aan de gewezen baconexporteurs, op den duur kwam elke grond voor een zoodanige vergoeding te vervallen, om de eenvoudige reden, dat kan worden aangenomen, dat zonder de rechtstreeksche overheidsbemoeiing de baconuitvoer reeds lang tot het verleden zou hebben behoord. Het was dan ook mede op grond van de overweging, dat onder deze omstandigheden niet meer kon worden gesproken van rechtmatige of billijke aanspraken der baconzouters op een bepaald aandeel in den nog overgebleven baconuitvoer, dat 's ministers ambtsvoorganger tot het houden van inschrijvingen onder de bestaande zouterijen kon overgaan, zulks met ingang van de periode van 30 Maart 1936 tot 25 Juli 1936. 'Bij de daaropvolgende inschrijvingsperiode (26 Juli tot 31 October 1936) werd aan de toen stilliggende baconzouterijen te kennen gegeven, dat een vergoeding, verband houdende met deze stopzetting, niet zou worden verleend. Voor de periode van 1 November 1936 tot 2 Mei 1937 werd wederom een inschrijving gehouden, waarbij aan de baconbedrijven door 's ministers ambtsvoorganger werd medegedeeld, dat hij zich voorstelde nader te overwegen „aan die fabrieken, welke niet voor een toewijzing in aanmerking komen en indien na onderzoek de noodzakelijkheid daartoe mocht blijken, een vóór élk 'gëvarafzonderlijk vast te stellen vergoeding te geven." Ongeveer terzelfder tijd werd nopens het baconvraagstuk in zijn geheel het advies ingewonnen van den Economischen Raad en het lag dan ook in de bedoeling de beslissing omtrent het al of niet geven eener vergoeding over laatstgenoemde periode te doen afhangen van de voor de baconproductie te treffen definitieve regeling. Toen op grond van het advies van den Economischen Raad tenslotte — nadat noodgedwongen opnieuw een inschrijving was gehouden — met ingang van 1 November deze regeling tot stand kwam, waarbij tot het z.g. vergoedingsstelsel, zij het op een geheel nieuwe basis, werd teruggekeerd, kon de Minister geen vrijheid vinden over het tijdvak van 1 November 1936 tot 2 Mei 1937 alsnog een vergoeding aan een of meer der toen stilgelegen hebbende bedrijven te verkenen, omdat hij zulks met het principe der inschrijving in strijd achtte. Adressanten gronden hun bezwaar tegen deze beslissing op den in het adres weergegeven inhoud van de missive van 15 October 1936, afdeeling landbouw-crisis-aangelegenheden. Deze hield echter geen andere toezegging in dan dat ter zake nog een beslissing zou worden genomen. Het beroep van adressanten op een clausule van eenige op dat tijdstip reeds lang beëindigde overeenkomst geschiedt naar 's Ministers meening eveneens geheel ten onrechte. Voorts voeren zij aan, dat bij de inschrijving voor de periode van 2 Mei tot 30 October 1937 door 's Ministers ambtsvoorganger wel een vergoeding voor de ingevolge die inschrijving stop te zetten bedrijven werd toegezegd. Afgezien van het feit, dat, indien hieraan eenige billijke aanspraak voor een overige inschrijvingsperiode zou kunnen worden ontleend, zulks evenzeer voor alle andere gehouden inschrijvingen zou gelden — hetgeen adressanten blijkbaar zelf niet rationeel achten —, geschiedde deze positieve toezegging, waaraan achteraf geen gevolg behoefde te worden gegeven, omdat alle inschrijvingen gegund werden, louter om de toen te verwachten, zeer scherpe onderlinge concurrentie onder de deelnemenden eenigszins te temperen, zoodat daaraan geen principieele beteekenis mag worden gehecht Op grond van vorenstaande overwegingen kan de Minister in de door adressanten aangevoerde gronden geen aanleiding vinden op de onderhavige afwijzende beslissing terug te komen. --- GEEN B-STEUN VOOR DE KLEINE TUINDERS? Vragen aan minister Romme. Het lid der Tweede Kamer, de heer Van ■der Sluis, heeft aan den Minister van Sociale Zaken de volgende vragen gesteld: 1. Is het juist, dat de z.g. B-steun (steun in den vorm van schoeisel, kleeding en dekking), waarvoor de kleine boeren in aanmerking komen, gedurende het jaar 1938 niet aan de kleine tuinders wordt toegekend? 2. Als de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, is de Minister dan bereid om alsnog te bevorderen, dat ook de kleine tuinders in 193 S van dezen aanvullenden steun kunnen profiteeren? --- De wijzigingswet voor de omzetbelasting Nog meer vrijstellingen in voorbereiding 'Aan de memorie van antwoord voor de Eerste Kamer betreffende het ontwerp van wet tot herziening van de Omzetbelastingwet 1933 en wijziging van de algemeene wet van 26 Augustus 1822, is het volgende ontleend: De minister van financiën is het niet eens met die leden die van oordeel zijn, dat de omzetbelasting het zwaarst drukt op dat deel der bevolking, hetwelk dien druk het minste kan lijden. Verschillende van de in de wet vervatte voorzieningen hebben immers juist de strekking om, binnen het kader van het mogelijke, den druk der belasting op de minder draagkrachtigen, in verhouding tot den op het overige deel der bevolking, te verlichten. Het ontwerp dankt zijn ontstaan aan het verlangen om, door het aanbrengen van een aantal technische wijzigingen, zekere ongelijkheden weg te nemen, welke, juist bij een belasting als de onderwerpelijke, door haar storenden invloed op de concurrentieverhoudingen hinderlijk zijn voor handel en industrie. Voor zoover de tegen het ontwerp aangevoerde critiek zich mocht richten tegen de voorgestelde verlenging van den geldigheidsduur der omzetbelastingwet, vereenigt de Minister zich met die leden, die van oordeel zijn, dat de opbrengst van de belasting door 's rijks schatkist voorloopig niet kan worden gemist. --- De groote gezinnen. Het onderhavige ontwerp van wet behelst inderdaad geen bijzondere maatregelen strekkende tot verlichting van de lasten, drukkende op de groote gezinnen, al zullen die gezinnen onder bepaalde omstandigheden van de tijdens de behandeling in de Tweede Kamer bij amendement in het ontwerp opgenomen vrijstellingen van fruit en van gerookte haring kunnen profiteeren. De minister kan intusschen mededeelen, dat in een mogelijk ontwerp tot verhooging van het heffingspercentage der omzetbelasting enkele nieuwe vrijstellingen van eerste levensbehoeften niet zullen ontbreken. Met betrekking tot de meer algemeene vraag betreffende de behartiging van de belangen van het groote gezin op het geheele gebied der belastingwetgeving, brengt de Minister in herinnering dat, ten einde deze aangelegenheid in algemeen verband onder de oogen te zien, in den loop van het vorig jaar de commissie-Fleskens is ingesteld. Deze commissie is met haar arbeid nog niet gereed gekomen, doch de minister verwacht, dat aulks nog in den loop van dit jaar zal geschieden. Met betrekking tot hetgeen in het verslag is opgemerkt nopens de mededeeling van den Minister tijdens de mondelinge behandeling van het ontwerp in de Tweede Kamer aangaande de vrijstelling van machines, moge er, zulks ter voorkoming van misverstand, op worden gewezen, dat de door den Minister overwogen vrijstelling niet op de omzetbelasting of het bijzonder invoerrecht doch op het gewone invoerrecht betrekking heeft. Het ligt in de bedoeling dit punt bij de thans in overweging zijnde herzieing van de tariefwet 1934 tot een oplossing te brengen. --- Indië op de Wereldtentoonstelling te New York De belangen der vertegenwoordiging In een memorie van antwoord aan de Tweede Kamer verdedigt de Minister van Koioniën den post van ƒ 200.000 voor de deelneming van Ned.-Indië aan de Wereldtentoonstelling 1939 te New-York. De positie toch, welke Nederlandsch- Indië op economisch terrein ten opzichte van de Vercenigde Staten van Amerika inneemt, brengt reeds met zich mede, dat deelneming aan een wereldtentoonstelling als de onderhavige ten zeerste gewenscht, ja zelfs urgent moet worden geacht, terwijl daarnevens van nog grooter beteekenis is de wijze waarop Ned.-Indië aldaar zal worden vertegenwoordigd. Daartoe dient de Ned.-Indische inzending aan eischen te voldoen, die in overeenstemming zijn met de cultureele en economische beteekenis van dat gebiedsdeel. In dit verband moge worden gewezen op de gelegenheid, welke hier wordt aangeboden, den Amerikaanschen bezoekers een inzicht te geven van hetgeen in Indië van overheidswege wordt gedaan op maatschappelijk en cultureel gebied. Met het oog op de belangstelling, welke in de Verêenigde Staten van Amerika ten aanzien van Nederlandsch-Indië aan den dag wordt gelegd, zal zulks ongetwijfeld ertoe bijdragen de onjuiste begrippen, welke ten deze in Amerika in sommige kringen heerschen, voor een goed deel weg te nemen, waarmede belangen zijn gemoeid, welke wel niet nader behoeven te worden omschreven Ten aanzien van de deelneming aan meergenoemde tentoonstelling door Indische particuliere ondernemers kan de Minister met erkentelijkheid vermelden, dat zij speciaal in het belang van het cultureel doel der tentoonsteling, deze met zeer belangrijke financieele bijdragen zullen steunen. --- DE AUTOMATISCHE WAARSCHUWING BIJ ONBEWAAKTE OVERWEGEN. Naar aanleiding van het bericht, dat de Nederlandsche Spoorwegen een aantal automatische waarschuwingsinstallaties hebben besteld, heeft de K. N. A. C. verzocht bij de plaatsing van deze z.g. flikkerlichten de voorkeur te geven aan de bestaande onbewaakte spoorwegovergangen in de Rijks- en provinciale planwegen, aangezien deze een druk verkeer hebben en dus aanleiding kunnen geven tot de meeste ongelukken. Als bijkomend doch belangrijk voordeel voert de K. N. A. C. aan. dat een veel grooter deel van het publiek met deze installaties vertrouwd zal raken, hetgeen de verkeersveiligheid ten goede zal komen. ---